ຄວາມຮັບຜິດຊອບຕໍ່ອະຄະຕິຂອງຂັ້ນຕອນວິທີ: ໃຜຕ້ອງຮັບຜິດຊອບພາຍໃຕ້ກົດໝາຍຂອງໂຮນລັງ ແລະ ສະຫະພາບເອີຣົບ?

ອົງກອນທີ່ໃຊ້ລະບົບອັດຕະໂນມັດມີຄວາມຮັບຜິດຊອບຕໍ່ຜົນໄດ້ຮັບທີ່ມີການຈຳແນກທີ່ມັນສ້າງຂຶ້ນ, ບໍ່ວ່າມັນຈະສ້າງຮູບແບບນັ້ນຫຼືບໍ່ ແລະ ບໍ່ວ່າຈະມີໃຜຕັ້ງໃຈສ້າງຜົນໄດ້ຮັບນັ້ນຫຼືບໍ່. ໃນປະເທດເນເທີແລນ, ຄວາມຮັບຜິດຊອບນັ້ນແມ່ນຂຶ້ນກັບກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການກະທຳຜິດ (ມາດຕາ 6:162 ຂອງປະມວນກົດໝາຍແພ່ງຂອງໂຮນລັງ, BW), ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການປະຕິບັດທີ່ເທົ່າທຽມກັນ ແລະ GDPR; ກົດລະບຽບທີ່ມີຄວາມສ່ຽງສູງຂອງກົດໝາຍ AI ຂອງ EU ສຳລັບລະບົບການຮັບສະໝັກ, ສິນເຊື່ອ ແລະ ການປະກັນໄພຈະມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 2 ທັນວາ 2027 ເປັນຕົ້ນໄປ.

ໃນກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການຈຳແນກຂອງໂຮນລັງ, ຜົນກະທົບຂອງການຕັດສິນໃຈມີຄວາມໝາຍ, ບໍ່ແມ່ນແຮງຈູງໃຈ. ​​ການກັ່ນຕອງການຮັບສະໝັກ, ຮູບແບບການປ່ອຍສິນເຊື່ອ ຫຼື ຄະແນນການສໍ້ໂກງທີ່ເຮັດໃຫ້ກຸ່ມທີ່ໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງເສຍປຽບສາມາດນຳໄປສູ່ການຮຽກຮ້ອງທາງແພ່ງ, ການຮ້ອງຮຽນຕໍ່ສະຖາບັນສິດທິມະນຸດເນເທີແລນ ແລະ ການສືບສວນໂດຍອົງການປົກປ້ອງຂໍ້ມູນຂອງໂຮນລັງ, ທັງໝົດລ້ວນແຕ່ອີງໃສ່ຂໍ້ເທັດຈິງດຽວກັນ.

ຄວາມລຳອຽງແບບອັລກໍຣິທຶມແມ່ນຫຍັງ ແລະ ມັນມາຈາກໃສ?

ອະຄະຕິຂອງອັລກໍຣິທຶມເກີດຂຶ້ນເມື່ອລະບົບປະຕິບັດຕໍ່ຄົນທີ່ປຽບທຽບກັນໄດ້ແຕກຕ່າງກັນໃນພື້ນທີ່ທີ່ໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງ, ຫຼື ໃນເງື່ອນໄຂທີ່ເຮັດໜ້າທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງຮູບແບບໜຶ່ງ. ເນື່ອງຈາກຮູບແບບນຳໃຊ້ຮູບແບບດຽວກັນກັບທຸກໆໄຟລ໌, ຮູບແບບທີ່ມີອະຄະຕິຈຶ່ງເຮັດວຽກຄືກັບນະໂຍບາຍແທນທີ່ຈະເປັນເຫດການ.

• ຂໍ້ມູນການຝຶກອົບຮົມ: ຮູບແບບທີ່ໄດ້ຮັບການຝຶກອົບຮົມກ່ຽວກັບການຕັດສິນໃຈໃນອະດີດຈະສ້າງຮູບແບບຕ່າງໆຄືນໃໝ່ໃນການຕັດສິນໃຈເຫຼົ່ານັ້ນ.
• ຕົວແປ: ລັກສະນະທີ່ເບິ່ງເປັນກາງເຊັ່ນ: ລະຫັດໄປສະນີສາມາດເປັນຕົວແທນຊົນເຜົ່າ ແລະ ເຮັດໃຫ້ເກີດການຈຳແນກທາງອ້ອມ.
• ການນໍາໃຊ້ຜົນຜະລິດ: ຄະແນນທີ່ຍອມຮັບໄດ້ວ່າເປັນຄໍາແນະນໍາສາມາດຜິດກົດໝາຍເປັນພື້ນຖານດຽວສໍາລັບການປະຕິເສດຄໍາຮ້ອງສະຫມັກ.
• ການຂາດການຕິດຕາມກວດກາ: ຮູບແບບທີ່ສົມດຸນໃນເວລາເປີດຕົວຈະປ່ຽນໄປເມື່ອຂໍ້ມູນມີການປ່ຽນແປງ.

ການຈຳແນກໂດຍກົງໃຊ້ພື້ນຖານທີ່ໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງຢ່າງເປີດເຜີຍ. ການຈຳແນກທາງອ້ອມ, ບ່ອນທີ່ເງື່ອນໄຂທີ່ເປັນກາງເຮັດໃຫ້ກຸ່ມທີ່ໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງເສຍປຽບ, ສາມາດໃຫ້ເຫດຜົນໄດ້ພຽງແຕ່ຖ້າຈຸດປະສົງຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍ ແລະ ວິທີການມີຄວາມເໝາະສົມ ແລະ ຈຳເປັນ, ແລະ ອົງການຈັດຕັ້ງຕ້ອງສາມາດພິສູດໄດ້ວ່າສິ່ງນັ້ນ.

ເວລາໃດທີ່ອົງກອນໃດໜຶ່ງຕ້ອງຮັບຜິດຊອບພາຍໃຕ້ກົດໝາຍຂອງໂຮນລັງ?

ສອງອົງການກົດໝາຍຂອງໂຮນລັງເຮັດວຽກສ່ວນໃຫຍ່. ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການລະເມີດຖາມວ່າອົງການຈັດຕັ້ງດັ່ງກ່າວປະຕິບັດຢ່າງບໍ່ລະມັດລະວັງ ແລະ ເຮັດໃຫ້ເກີດການສູນເສຍຫຼືບໍ່; ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການປະຕິບັດທີ່ເທົ່າທຽມກັນຖາມວ່າຜົນໄດ້ຮັບແມ່ນຄວາມແຕກຕ່າງທີ່ຖືກຫ້າມຫຼືບໍ່.

ການລະເມີດ: ການນຳໃຊ້ທີ່ບໍ່ລະມັດລະວັງ

ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 6:162 BW, ຝ່າຍໃດຝ່າຍໜຶ່ງຕ້ອງຮັບຜິດຊອບຕໍ່ການກະທຳທີ່ຜິດກົດໝາຍ (onrechtmatige daad) ທີ່ເກີດຈາກລະບົບດັ່ງກ່າວທີ່ເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມເສຍຫາຍ. ການໃຊ້ລະບົບທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບການທົດສອບ, ການຢັ້ງຢືນ ຫຼື ຕິດຕາມກວດກາອາດເປັນການກະທຳທີ່ບໍ່ລະມັດລະວັງ. ຜູ້ຮ້ອງຟ້ອງຕ້ອງພິສູດການກະທຳທີ່ຜິດກົດໝາຍ, ການກ່າວອ້າງ, ຄວາມເສຍຫາຍ ແລະ ການເຊື່ອມໂຍງສາເຫດ.

ການຊື້ລະບົບຈາກຜູ້ສະໜອງບໍ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ອົງກອນທີ່ນຳໃຊ້ຫຼຸດພົ້ນຈາກໜ້າທີ່ນີ້. ມັນອາດຈະມີການຮຽກຮ້ອງແຍກຕ່າງຫາກຕໍ່ຜູ້ສະໜອງສຳລັບການບໍ່ປະຕິບັດໜ້າທີ່ (ມາດຕາ 6:74 BW), ແຕ່ນັ້ນບໍ່ມີຜົນກະທົບຕໍ່ການຮຽກຮ້ອງຂອງຜູ້ສະໝັກທີ່ຖືກປະຕິເສດ.

ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການປະຕິບັດທີ່ເທົ່າທຽມກັນ ແລະ ພາລະໜ້າທີ່ຂອງການພິສູດ

ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການປະຕິບັດທີ່ເທົ່າທຽມກັນທົ່ວໄປ (Algemene wet gelijke behandeling, AWGB), ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການຈຳແນກອາຍຸ (WGBL) ແລະ ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍຄວາມພິການ ແລະ ພະຍາດຊໍາເຮື້ອ (WGBH/CZ) ຫ້າມການຈຳແນກໂດຍກົງ ແລະ ໂດຍທາງອ້ອມໂດຍອີງໃສ່ເຫດຜົນທີ່ໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງ; ໃນການຈ້າງງານ, ມາດຕາ 7:646 BW ໄດ້ເພີ່ມກົດລະບຽບກ່ຽວກັບເພດ. ເມື່ອຜູ້ຮ້ອງຟ້ອງສະເໜີຂໍ້ເທັດຈິງທີ່ຊີ້ບອກເຖິງການຈຳແນກ, ອົງການຈັດຕັ້ງຕ້ອງພິສູດວ່າຕົນບໍ່ໄດ້ຈຳແນກ.

ອົງການຈັດຕັ້ງທີ່ບໍ່ສາມາດສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າຮູບແບບຂອງມັນມີນ້ຳໜັກເທົ່າໃດ, ຂໍ້ມູນໃດ ແລະ ການທົດສອບໃດ, ບໍ່ສາມາດຕອບສະໜອງພາລະນັ້ນໄດ້. ຄຳຮ້ອງທຸກຍັງສາມາດສົ່ງໄປຫາສະຖາບັນສິດທິມະນຸດເນເທີແລນ (College voor de Rechten van de Mens), ເຊິ່ງຄວາມຄິດເຫັນຂອງມັນບໍ່ມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ ແຕ່ມັກຖືກນຳໃຊ້ເປັນຫຼັກຖານໃນຄະດີສານຕໍ່ມາ.

GDPR ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີການຕັດສິນໃຈແບບອັດຕະໂນມັດແນວໃດ?

ມາດຕາ 22 GDPR ໃຫ້ສິດແກ່ບຸກຄົນທີ່ຈະບໍ່ຕົກຢູ່ພາຍໃຕ້ການຕັດສິນໃຈໂດຍອີງໃສ່ການປະມວນຜົນແບບອັດຕະໂນມັດທີ່ມີຜົນກະທົບທາງກົດໝາຍ ຫຼື ຜົນກະທົບທີ່ສຳຄັນຄ້າຍຄືກັນ. ການຕັດສິນໃຈກ່ຽວກັບການຮັບສະໝັກ, ສິນເຊື່ອ ແລະ ຜົນປະໂຫຍດມັກຈະມີຄຸນສົມບັດ.

ການມີສ່ວນຮ່ວມຂອງມະນຸດຈະຕັດສິນໃຈນອກເໜືອໄປຈາກມາດຕາ 22 ເທົ່ານັ້ນຖ້າມັນມີຄວາມໝາຍ: ບຸກຄົນທີ່ມີອຳນາດ ແລະ ຂໍ້ມູນໃນການຕັດສິນໃຈທີ່ແຕກຕ່າງ, ບໍ່ແມ່ນຜູ້ທີ່ຢືນຢັນສິ່ງທີ່ໜ້າຈໍສະແດງ. ຫຼັກການຄວາມຍຸຕິທຳໃນມາດຕາ 5(1)(a) ໃຊ້ໄດ້ໃນທຸກກໍລະນີ, ແລະ ມາດຕາ 35 ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີການປະເມີນຜົນກະທົບຂອງການປົກປ້ອງຂໍ້ມູນກ່ອນການປະມວນຜົນທີ່ມີຄວາມສ່ຽງສູງ ເຊັ່ນ: ການວິເຄາະຂໍ້ມູນຢ່າງເປັນລະບົບ. ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 83(5) GDPR, ຄ່າປັບໃໝສາມາດບັນລຸ €20 ລ້ານ ຫຼື 4% ຂອງລາຍຮັບປະຈຳປີທົ່ວໂລກ, ອັນໃດສູງກວ່າ. ເບິ່ງພາບລວມຂອງພວກເຮົາກ່ຽວກັບ ຄວາມເປັນສ່ວນຕົວຂອງຂໍ້ມູນ, GDPR, AI ແລະ ຂໍ້ມູນຂະໜາດໃຫຍ່.

ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍ AI ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີຫຍັງແດ່ໃນຕອນນີ້, ແລະ ມີຫຍັງເລີ່ມຕົ້ນໃນພາຍຫຼັງ?

ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍ AI, ລະບຽບ (EU) 2024/1689, ມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ໃນວັນທີ 1 ສິງຫາ 2024 ແລະ ນຳໃຊ້ເປັນໄລຍະ. ການປະຕິບັດທີ່ຖືກຫ້າມໃນມາດຕາ 5 ມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 2 ກຸມພາ 2025; ພັນທະທີ່ມີຄວາມສ່ຽງສູງສຳລັບລະບົບການຮັບສະໝັກ, ສິນເຊື່ອ ແລະ ປະກັນໄພ ມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 2 ທັນວາ 2027.

ພັນທະສຳລັບຮູບແບບ AI ທົ່ວໄປ ແລະ ຂໍ້ກຳນົດການລົງໂທດມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 2 ສິງຫາ 2025. ກົດລະບຽບ Digital Omnibus on AI (EU) 2026/1744 ທີ່ມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 27 ກໍລະກົດ 2026 ໄດ້ເລື່ອນລະບອບທີ່ມີຄວາມສ່ຽງສູງອອກໄປ: ລະບົບທີ່ລະບຸໄວ້ໃນ Annex III, ເຊັ່ນ: ລະບົບທີ່ໃຊ້ສຳລັບການຮັບສະໝັກ, ການເລື່ອນຊັ້ນ ແລະ ການຢຸດຕິການຈ້າງງານ, ຄວາມໜ້າເຊື່ອຖືດ້ານສິນເຊື່ອ ແລະ ການປະເມີນຄວາມສ່ຽງດ້ານການປະກັນໄພ, ປະຕິບັດຕາມໃນວັນທີ 2 ທັນວາ 2027, ແລະ ລະບົບທີ່ມີຄວາມສ່ຽງສູງໃນຜະລິດຕະພັນທີ່ຖືກຄວບຄຸມ (Annex I) ໃນວັນທີ 2 ສິງຫາ 2028. Omnibus ຍັງໄດ້ຫຼຸດຜ່ອນໜ້າທີ່ການຮູ້ໜັງສື AI ໃນມາດຕາ 4 ໃຫ້ເປັນໜ້າທີ່ໃນການສະໜັບສະໜູນການຮູ້ໜັງສື AI ໃນບັນດາພະນັກງານ.

ເມື່ອລະບອບຄວາມສ່ຽງສູງຖືກນຳໃຊ້ແລ້ວ, ມັນຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີຂໍ້ມູນການຝຶກອົບຮົມທີ່ເປັນຕົວແທນ ແລະ ກວດສອບແລ້ວ, ເອກະສານດ້ານວິຊາການ, ການບັນທຶກ, ຄວາມໂປ່ງໃສ, ການກວດສອບຂອງມະນຸດ ແລະ ການປະເມີນຄວາມສອດຄ່ອງ. ຜູ້ປະຕິບັດງານມີໜ້າທີ່ຂອງຕົນເອງ, ເຊັ່ນ: ການເກັບຮັກສາບັນທຶກ ແລະ ການມອບໝາຍການກວດສອບໃຫ້ພະນັກງານທີ່ມີຄວາມສາມາດ. ຄ່າປັບໄໝສູງເຖິງ 35 ລ້ານເອີໂຣ ຫຼື 7% ຂອງລາຍຮັບທົ່ວໂລກສຳລັບການປະຕິບັດທີ່ຫ້າມ ແລະ 15 ລ້ານເອີໂຣ ຫຼື 3% ສຳລັບການລະເມີດພັນທະທີ່ມີຄວາມສ່ຽງສູງ. ຄຳສັ່ງຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງ AI ທີ່ສະເໜີໄດ້ຖືກຖອນຄືນແລ້ວ, ດັ່ງນັ້ນການຮຽກຮ້ອງຄ່າເສຍຫາຍໃນປະເທດເນເທີແລນຍັງຄົງເປັນການຮຽກຮ້ອງພາຍໃຕ້ກົດໝາຍຂອງໂຮນລັງ. ເພີ່ມເຕີມກ່ຽວກັບເລື່ອງນີ້ໃນຄູ່ມືຂອງພວກເຮົາກ່ຽວກັບ ດ້ານກົດໝາຍຂອງປັນຍາປະດິດ ແລະ ກົດໝາຍ AI ຂອງ EU.

ສານ ແລະ ຜູ້ຄວບຄຸມຂອງໂຮນລັງໄດ້ຕັດສິນໃຈຫຍັງແດ່?

ໃນວັນທີ 5 ກຸມພາ 2020, ສານເຂດ The Hague ໄດ້ຕັດສິນວ່າ ກົດໝາຍທີ່ຢູ່ເບື້ອງຫຼັງ SyRI, ລະບົບຄວາມສ່ຽງດ້ານການສໍ້ໂກງຂອງລັດຖະບານ, ໄດ້ລະເມີດມາດຕາ 8 ຂອງສົນທິສັນຍາເອີຣົບວ່າດ້ວຍສິດທິມະນຸດ ເພາະວ່າມັນບໍ່ໂປ່ງໃສ ແລະ ກວດສອບໄດ້ບໍ່ພຽງພໍ (ECLI:NL:RBDHA:2020:865). ທັງຮູບແບບຄວາມສ່ຽງ ແລະ ຕົວຊີ້ວັດບໍ່ໄດ້ຖືກເປີດເຜີຍ, ສະນັ້ນບໍ່ມີໃຜສາມາດກວດສອບຜົນກະທົບທີ່ມີການຈຳແນກໄດ້.

ໃນເລື່ອງອະນາຈານກ່ຽວກັບຜົນປະໂຫຍດດ້ານການດູແລເດັກ (toeslagenaffaire), ອົງການບໍລິຫານພາສີໄດ້ໃຊ້ການເລືອກຄວາມສ່ຽງທີ່ການມີສັນຊາດສອງສັນຊາດຖືກນັບເປັນຕົວຊີ້ບອກການສໍ້ໂກງ. ອົງການປົກປ້ອງຂໍ້ມູນຂອງໂຮນລັງພົບວ່າການປະມວນຜົນນີ້ຜິດກົດໝາຍ ແລະ ເປັນການຈຳແນກ ແລະ ໄດ້ປັບໃໝອົງການບໍລິຫານພາສີ. ບົດຮຽນສຳລັບອົງການຈັດຕັ້ງເອກະຊົນ: ລະບົບທີ່ບໍ່ມີໃຜສາມາດອະທິບາຍໄດ້ບໍ່ສາມາດປ້ອງກັນໄດ້, ແລະ ການເລືອກທີ່ຈະດຳເນີນການແມ່ນການກະທຳທີ່ຖືກຕັດສິນ.

ໃຜເປັນຜູ້ຮັບຜິດຊອບ: ຜູ້ສະໜອງ ຫຼື ຜູ້ໃຊ້?

ບຸກຄົນທີ່ເສຍຫາຍໄດ້ຮຽກຮ້ອງຄ່າເສຍຫາຍຕໍ່ອົງກອນທີ່ຕັດສິນໃຈ, ເຊິ່ງເກືອບທຸກຄັ້ງແມ່ນຜູ້ນຳໃຊ້. ພາຍໃຕ້ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍ AI, ຜູ້ໃຫ້ບໍລິການ ແລະ ຜູ້ນຳໃຊ້ແຕ່ລະຄົນມີໜ້າທີ່ຂອງຕົນເອງ.

ສັນຍາກັບຜູ້ສະໜອງສາມາດຈັດສັນຜົນສະທ້ອນທາງດ້ານການເງິນ ແລະ ຮັບປະກັນຂໍ້ມູນທີ່ທ່ານຕ້ອງການເພື່ອປ້ອງກັນການຮຽກຮ້ອງ, ແຕ່ມັນບໍ່ສາມາດຍົກເລີກຄ່າປັບໄໝດ້ານກົດລະບຽບ ຫຼື ພັນທະຕາມກົດໝາຍໄດ້. ບົດຄວາມຂອງພວກເຮົາກ່ຽວກັບ ຜູ້ທີ່ຮັບຜິດຊອບຕໍ່ຄວາມຜິດພາດທີ່ເຮັດໂດຍປັນຍາປະດິດ ຈະສົນທະນາກ່ຽວກັບການຈັດສັນດັ່ງກ່າວ.

ໃນຖານະອົງກອນທີ່ໃຊ້ AI, ທ່ານຄວນກວດສອບຫຍັງແດ່?

• ທ່ານໄດ້ທົດສອບອັດຕາຜົນໄດ້ຮັບໃນທົ່ວກຸ່ມທີ່ໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງກ່ອນການນຳໃຊ້ ແລະ ກວດສອບຕົວແປສຳລັບຕົວແທນບໍ?
• ເຈົ້າຍັງສືບຕໍ່ທົດສອບຫຼັງຈາກເປີດໃຊ້ງານແລ້ວບໍ, ແລະ ມີບຸກຄົນທີ່ລະບຸໄວ້ມີສິດອຳນາດໃນການຢຸດລະບົບໄວ້ບໍ?
• ການທົບທວນຄືນຂອງມະນຸດມີຄວາມໝາຍບໍຖ້າມາດຕາ 22 GDPR ມີຜົນບັງຄັບ, ແລະ ການປະເມີນຜົນກະທົບໄດ້ເຮັດກ່ອນທີ່ຈະເລີ່ມໃຊ້ງານ?
• ສະພາວຽກງານມີສິດໃນການຍິນຍອມພາຍໃຕ້ມາດຕາ 27 ຂອງກົດໝາຍວ່າດ້ວຍສະພາວຽກງານ (WOR) ບໍ່, ຕົວຢ່າງເຊັ່ນ ສຳລັບລະບົບທີ່ຕິດຕາມກວດກາພະນັກງານ?
• ສັນຍາຂອງຜູ້ສະໜອງໃຫ້ທ່ານເຂົ້າເຖິງເອກະສານ, ຜົນການທົດສອບ ແລະ ບັນທຶກ, ແລະ ສິດໃນການກວດສອບໄດ້ບໍ?
• ທ່ານສາມາດອະທິບາຍການຕັດສິນໃຈແຕ່ລະຄັ້ງໃຫ້ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບຜົນກະທົບຟັງດ້ວຍພາສາທີ່ເຂົ້າໃຈງ່າຍໄດ້ບໍ?

ໃນຖານະຜູ້ສະໝັກ ຫຼື ພະນັກງານທີ່ໄດ້ຮັບຜົນກະທົບຈາກການຕັດສິນໃຈ, ທ່ານຄວນກວດສອບຫຍັງແດ່?

• ການຕັດສິນໃຈດັ່ງກ່າວຖືກເຮັດໂດຍບໍ່ມີການມີສ່ວນຮ່ວມຂອງມະນຸດທີ່ມີຄວາມໝາຍບໍ? ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ທ່ານສາມາດອ້າງອີງມາດຕາ 22 GDPR ໄດ້.
• ທ່ານໄດ້ຂໍສິດເຂົ້າເຖິງຂໍ້ມູນຂອງທ່ານ ແລະ ຄຳອະທິບາຍກ່ຽວກັບເຫດຜົນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງແລ້ວບໍ (ມາດຕາ 15 GDPR)?
• ມີຂໍ້ເທັດຈິງທີ່ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າພື້ນທີ່ທີ່ໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງ ຫຼື ຕົວແທນມີບົດບາດບໍ? ຫຼັງຈາກນັ້ນພາລະຂອງການພິສູດກໍ່ປ່ຽນໄປ.
• ຄວາມຄິດເຫັນ (oordeel) ຈາກສະຖາບັນສິດທິມະນຸດເນເທີແລນພຽງພໍແລ້ວບໍ, ຫຼື ທ່ານຕ້ອງການຮຽກຮ້ອງຄ່າເສຍຫາຍໃນສານບໍ?

ພວກເຮົາສາມາດເຮັດຫຍັງໃຫ້ທ່ານໄດ້ແດ່ກ່ຽວກັບຄວາມຮັບຜິດຊອບດ້ານອະຄະຕິທາງອັລກໍຣິທຶມ?

ທະນາຍຄວາມດ້ານໄອທີ ຂອງພວກເຮົາ ໃຫ້ຄໍາແນະນໍາແກ່ບໍລິສັດຕ່າງໆກ່ຽວກັບດ້ານກົດໝາຍຂອງການຕັດສິນໃຈແບບອັດຕະໂນມັດ.

• ພວກເຮົາປະເມີນຄວາມສ່ຽງຂອງທ່ານພາຍໃຕ້ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການກະທຳຜິດຂອງໂຮນລັງ, ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການປະຕິບັດທີ່ເທົ່າທຽມກັນ ແລະ GDPR ສຳລັບລະບົບສະເພາະ.
• ພວກເຮົາທົບທວນຄືນການປະເມີນຜົນກະທົບ ແລະ ຂະບວນການກວດສອບໂດຍມະນຸດຂອງທ່ານສຳລັບມາດຕາ 22 GDPR.
• ພວກເຮົາກະກຽມການປະຕິບັດຕາມກົດໝາຍວ່າດ້ວຍ AI ຂອງທ່ານສຳລັບລະບົບການຮັບສະໝັກພະນັກງານ, ລະບົບສິນເຊື່ອ ແລະ ລະບົບປະກັນໄພທີ່ມີຄວາມສ່ຽງສູງ.
• ພວກເຮົາເຈລະຈາສັນຍາຂອງຜູ້ສະໜອງກ່ຽວກັບເອກະສານ, ສິດໃນການກວດສອບ ແລະ ຄວາມຮັບຜິດຊອບ.
• ພວກເຮົາຈັດການກັບການຮ້ອງຮຽນ, ຂັ້ນຕອນການສ້າງຕັ້ງ, ການຮຽກຮ້ອງ ແລະ ການສືບສວນດ້ານກົດລະບຽບ.

Summary

• ອົງການຈັດຕັ້ງທີ່ນຳໃຊ້ມີຄວາມຮັບຜິດຊອບຕໍ່ຜົນໄດ້ຮັບທີ່ມີການຈຳແນກ, ເຖິງແມ່ນວ່າຈະມີລະບົບທີ່ຊື້ມາກໍຕາມ.
• ເມື່ອຂໍ້ເທັດຈິງຊີ້ບອກເຖິງການຈຳແນກ, ອົງການຈັດຕັ້ງຕ້ອງພິສູດວ່າມັນບໍ່ໄດ້ຈຳແນກ.
• ມາດຕາ 22 GDPR ຈຳກັດການຕັດສິນໃຈແບບອັດຕະໂນມັດເທົ່ານັ້ນ; ການທົບທວນຂອງມະນຸດຕ້ອງເປັນຄວາມຈິງ.
• ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍປັນຍາປະດິດ (AI Act) ອາກອນທີ່ມີຄວາມສ່ຽງສູງສຳລັບການຮັບສະໝັກ, ສິນເຊື່ອ ແລະ ການປະກັນໄພ ມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 2 ທັນວາ 2027 ເປັນຕົ້ນໄປ.
• ເອກະສານກ່ຽວກັບການທົດສອບ ແລະ ການຕິດຕາມກວດກາແມ່ນຫຼັກຂອງການປ້ອງກັນໃດໆ.

ຄໍາ​ຖາມ​ທີ່​ຖືກ​ຖາມ​ເລື້ອຍໆ