ການຕິດຕໍ່ກັບເດັກໃນປະເທດເນເທີແລນ: ມັນສາມາດຖືກຈຳກັດໄດ້ເມື່ອໃດ?

ການຕິດຕໍ່ກັບເດັກ (omgang) ໃນປະເທດເນເທີແລນສາມາດຖືກຈຳກັດໂດຍສານໄດ້ທຸກເວລາທີ່ຜົນປະໂຫຍດຂອງເດັກຮຽກຮ້ອງ, ແຕ່ມັນສາມາດຖືກປະຕິເສດໄດ້ທັງໝົດພຽງແຕ່ໜຶ່ງໃນສີ່ເຫດຜົນໃນມາດຕາ 1:377a(3) ຂອງປະມວນກົດໝາຍແພ່ງຂອງໂຮນລັງ (BW): ອັນຕະລາຍຮ້າຍແຮງຕໍ່ການພັດທະນາຂອງເດັກ, ພໍ່ແມ່ທີ່ບໍ່ເໝາະສົມ ຫຼື ບໍ່ສາມາດ, ການຄັດຄ້ານຢ່າງຮຸນແຮງຈາກເດັກອາຍຸສິບສອງປີຂຶ້ນໄປ, ຫຼື ຜົນປະໂຫຍດທີ່ໜ້າສົນໃຈຂອງເດັກ. ຄວາມສຳພັນທີ່ຫຍຸ້ງຍາກລະຫວ່າງພໍ່ແມ່ບໍ່ພຽງພໍ.

ບົດຄວາມນີ້ອະທິບາຍວ່າສິດໃນການຕິດຕໍ່ມາຈາກໃສ, ເຫດຜົນທັງສີ່ຢ່າງເຮັດວຽກແນວໃດ, ສານເຮັດຫຍັງກ່ອນທີ່ຈະຈຳກັດການຕິດຕໍ່, ມີທາງເລືອກທາງກາງອັນໃດແດ່, ແລະ ມີວິທີການບັງຄັບໃຊ້ ຫຼື ປ່ຽນແປງການຈັດການແນວໃດ.

ສິດໃນການຕິດຕໍ່ມາຈາກໃສ?

ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 1:377a(1) BW, ເດັກມີສິດທີ່ຈະຕິດຕໍ່ກັບພໍ່ແມ່ທັງສອງ ແລະ ກັບຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ມີຄວາມສຳພັນສ່ວນຕົວທີ່ໃກ້ຊິດກັບເດັກ. ພໍ່ແມ່ທີ່ບໍ່ມີອຳນາດຂອງຜູ້ປົກຄອງມີທັງສິດ ແລະ ໜ້າທີ່ທີ່ຈະຕິດຕໍ່ກັບເດັກ.

ດັ່ງນັ້ນ, ການຕິດຕໍ່ຈຶ່ງເປັນສິດທິຂອງເດັກ, ບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ພໍ່ແມ່ຜູ້ຢູ່ອາໄສອະນຸຍາດໃຫ້. ປູ່ຍ່າຕາຍາຍ, ພໍ່ແມ່ລ້ຽງ ຫຼື ອະດີດຄູ່ຄອງຂອງພໍ່ແມ່ຍັງສາມາດຂໍໃຫ້ສານຕິດຕໍ່ໄດ້ ຖ້າພວກເຂົາສາມາດສະແດງຄວາມສຳພັນສ່ວນຕົວທີ່ໃກ້ຊິດ. ມາດຕາ 8 ຂອງອະນຸສັນຍາເອີຣົບວ່າດ້ວຍສິດທິມະນຸດ, ເຊິ່ງປົກປ້ອງຊີວິດຄອບຄົວ, ນຳໃຊ້ໂດຍກົງໃນການດຳເນີນຄະດີຂອງໂຮນລັງ ແລະ ສະໜັບສະໜູນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນດຽວກັນ.

ການຕິດຕໍ່, ການດູແລ ແລະ ສິດອຳນາດຂອງພໍ່ແມ່ແຕກຕ່າງກັນແນວໃດ?

ກົດໝາຍໂຮນລັງແຍກແນວຄວາມຄິດສາມຢ່າງທີ່ລະບົບອື່ນໆລວມເຂົ້າກັນພາຍໃຕ້ “ການດູແລເດັກ”. ອຳນາດຂອງພໍ່ແມ່ (gezag) ແມ່ນອຳນາດໃນການຕັດສິນໃຈທີ່ສຳຄັນກ່ຽວກັບເດັກ. ການຕິດຕໍ່ (omgang) ແມ່ນການຈັດການສຳລັບພໍ່ແມ່ທີ່ບໍ່ມີອຳນາດ; ການຈັດການດູແລ (zorgregeling) ແມ່ນເທົ່າທຽມກັນເມື່ອພໍ່ແມ່ທັງສອງມີສິດອຳນາດ.

ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 1:251b BW, ແມ່ ແລະ ບຸກຄົນທີ່ຮັບຮູ້ເດັກ (erkenning) ໃຊ້ສິດອຳນາດຮ່ວມກັນຕາມກົດໝາຍ, ໂດຍມີຂໍ້ຍົກເວັ້ນ; ກົດລະບຽບນີ້ໃຊ້ກັບການຮັບຮູ້ນັບແຕ່ວັນທີ 1 ມັງກອນ 2023. ຫຼັງຈາກການຢ່າຮ້າງ, ສິດອຳນາດຮ່ວມກັນຍັງສືບຕໍ່ ເວັ້ນເສຍແຕ່ວ່າສານຈະຕັດສິນເປັນຢ່າງອື່ນ. ພໍ່ແມ່ທີ່ມີສິດອຳນາດແຕ່ພຽງຜູ້ດຽວຕ້ອງແຈ້ງໃຫ້ ແລະ ປຶກສາຫາລືກັບພໍ່ແມ່ອີກຝ່າຍໜຶ່ງກ່ຽວກັບເລື່ອງສຳຄັນກ່ຽວກັບເດັກພາຍໃຕ້ມາດຕາ 1:377b BW. ເບິ່ງ ຄູ່ມືກົດໝາຍຄອບຄົວໂຮນລັງ ຂອງພວກເຮົາ.

ສານສາມາດປະຕິເສດການຕິດຕໍ່ທັງໝົດໄດ້ເມື່ອໃດ?

ພຽງແຕ່ອີງໃສ່ໜຶ່ງໃນສີ່ເຫດຜົນໃນມາດຕາ 1:377a(3) BW; ບັນຊີລາຍຊື່ນີ້ແມ່ນຄົບຖ້ວນ. ສານສາມາດປະຕິເສດການຕິດຕໍ່ເປັນໄລຍະເວລາທີ່ກຳນົດ ຫຼື ບໍ່ກຳນົດ, ແຕ່ການປະຕິເສດຢ່າງເຕັມທີ່ແມ່ນມາດຕະການທີ່ກວ້າງຂວາງທີ່ສຸດ ແລະ ຕ້ອງມີເຫດຜົນສະເພາະ.

• ອັນຕະລາຍຮ້າຍແຮງຕໍ່ການພັດທະນາທາງດ້ານຈິດໃຈ ຫຼື ຮ່າງກາຍຂອງເດັກ (ຂໍ້ ກ). ກໍລະນີທົ່ວໄປແມ່ນຄວາມຮຸນແຮງຢູ່ເຮືອນ, ການຂົ່ມເຫັງ, ການລະເລີຍຮ້າຍແຮງ, ຫຼື ການຕິດຢາເສບຕິດທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບການປິ່ນປົວ ຫຼື ການເຈັບປ່ວຍທາງຈິດ. ການເປັນພະຍານເຫັນເຫດການຄວາມຮຸນແຮງລະຫວ່າງພໍ່ແມ່ກໍ່ນັບໄດ້ເຊັ່ນກັນ. ສານຈະຊອກຫາເອກະສານຕ່າງໆ: ບົດລາຍງານຂອງຕຳຫຼວດ, ບົດລາຍງານຂອງທ່ານໝໍຄອບຄົວ ຫຼື ການດູແລຊາວໜຸ່ມ, ຫຼື ການຕັດສິນລົງໂທດທາງອາຍາ.
• ພໍ່ແມ່ຜູ້ທີ່ບໍ່ເໝາະສົມຢ່າງຈະແຈ້ງ ຫຼື ບໍ່ສາມາດຕິດຕໍ່ໄດ້ຢ່າງຈະແຈ້ງ (ຂໍ້ b). ຄຳຖາມບໍ່ແມ່ນວ່າພໍ່ແມ່ເປັນພໍ່ແມ່ທີ່ດີຫຼືບໍ່, ແຕ່ແມ່ນວ່າການຕິດຕໍ່ພົວພັນສາມາດເຮັດວຽກໄດ້ຫຼືບໍ່.
• ການຄັດຄ້ານຢ່າງຮ້າຍແຮງຈາກເດັກອາຍຸສິບສອງປີຂຶ້ນໄປ (ຂໍ້ c). ການຄັດຄ້ານຕ້ອງໄດ້ສະແດງອອກເມື່ອເດັກໄດ້ຍິນ. ສານພິຈາລະນາວ່າມັນເປັນຂອງເດັກເອງ ຫຼື ເປັນຜົນມາຈາກຄວາມກົດດັນ.
• ການຕິດຕໍ່ພົວພັນກັບເດັກແມ່ນຂັດກັບຄວາມສົນໃຈທີ່ໜ້າສົນໃຈຂອງເດັກ (ເຫດຜົນ d). ຕົວຢ່າງ, ສິ່ງນີ້ກວມເອົາຄວາມສ່ຽງທີ່ແທ້ຈິງຂອງການລັກພາຕົວ ຫຼື ການຂັດແຍ້ງທີ່ຮ້າຍແຮງຈົນທຸກໆການຕິດຕໍ່ເຮັດໃຫ້ເດັກຕົກຢູ່ໃນກາງ.

ການປະຕິເສດຈະໃຊ້ໄດ້ຕາບໃດທີ່ມີເຫດຜົນ. ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 1:377e BW, ສານສາມາດປ່ຽນແປງການຕັດສິນໃຈຕິດຕໍ່ໄດ້ ຖ້າສະຖານະການມີການປ່ຽນແປງ ຫຼື ການຕັດສິນໃຈແມ່ນອີງໃສ່ຂໍ້ມູນທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງ ຫຼື ບໍ່ຄົບຖ້ວນ. ດັ່ງນັ້ນ, ພໍ່ແມ່ທີ່ໄດ້ຮັບການປິ່ນປົວສຳເລັດແລ້ວສາມາດຮ້ອງຂໍໃຫ້ມີການທົບທວນຄືນໄດ້.

ສານຈະເຮັດຫຍັງກ່ອນທີ່ຈະຈຳກັດການຕິດຕໍ່?

ພໍ່ແມ່ຜູ້ທີ່ຕ້ອງການຈຳກັດການຕິດຕໍ່ໄດ້ຍື່ນຄຳຮ້ອງ (verzoekschrift) ຕໍ່ສານເມືອງໂດຍຜ່ານທະນາຍຄວາມ, ແລະ ຕ້ອງໄດ້ນຳສະເໜີຂໍ້ເທັດຈິງທີ່ເປັນຮູບປະທຳ ແລະ ມີເອກະສານຢັ້ງຢືນ. ການກ່າວຫາທົ່ວໄປບໍ່ຄ່ອຍຈະປະສົບຜົນສຳເລັດ.

ມີສາມເຄື່ອງມືທີ່ມັກຈະກຳນົດຜົນໄດ້ຮັບ. ທຳອິດ, ສານສາມາດຂໍໃຫ້ຄະນະກຳມະການດູແລ ແລະ ປົກປ້ອງເດັກ (Raad voor de Kinderbescherming) ສືບສວນ; ບົດລາຍງານຂອງມັນມີນ້ຳໜັກຫຼາຍແຕ່ໃຊ້ເວລາຫຼາຍເດືອນ. ອັນທີສອງ, ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 809 ຂອງປະມວນກົດໝາຍວ່າດ້ວຍວິທີພິຈາລະນາຄະດີແພ່ງຂອງໂຮນລັງ (Rv), ສານໃຫ້ໂອກາດເດັກອາຍຸສິບສອງປີຂຶ້ນໄປໃນການໃຫ້ຄວາມຄິດເຫັນຂອງເຂົາເຈົ້າ, ໂດຍປົກກະຕິແລ້ວແມ່ນການສົນທະນາສັ້ນໆໂດຍບໍ່ມີພໍ່ແມ່; ເດັກທີ່ນ້ອຍກວ່າກໍອາດຈະຖືກຮັບຟັງເຊັ່ນກັນ. ອັນທີສາມ, ສານສາມາດແຕ່ງຕັ້ງຜູ້ປົກຄອງພິເສດ (bijzondere curator) ເພື່ອເປັນຕົວແທນຜົນປະໂຫຍດຂອງເດັກເອງໃນຂໍ້ຂັດແຍ່ງທີ່ຝັງເລິກ.

ສານສາມາດອອກຄຳສັ່ງຊົ່ວຄາວໃນລະຫວ່າງການດຳເນີນຄະດີ. ໃນສະຖານະການຮີບດ່ວນ, ສາມາດຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີການຫ້າມການຕິດຕໍ່ສື່ສານໃນຂັ້ນຕອນສະຫຼຸບ (kort geding), ແລະ ເຈົ້າຄອງນະຄອນສາມາດອອກຄຳສັ່ງຫ້າມບໍ່ໃຫ້ຄົນເຂົ້າເມືອງເຂົ້າເມືອງຊົ່ວຄາວ (tijdelijk huisverbod).

ມີທາງເລືອກອື່ນໃດແດ່ນອກຈາກການປະຕິເສດການຕິດຕໍ່?

ໃນກໍລະນີທີ່ຫຍຸ້ງຍາກສ່ວນໃຫຍ່, ຜົນໄດ້ຮັບບໍ່ແມ່ນການປະຕິເສດແຕ່ເປັນຮູບແບບການຕິດຕໍ່ທີ່ຈຳກັດ. ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 1:377a(2) BW, ສານກຳນົດການຈັດການທີ່ຮັບໃຊ້ເດັກ, ອາດຈະເປັນໄລຍະເວລາທີ່ກຳນົດໄວ້, ແລະເລືອກມາດຕະການທີ່ລ່ວງລະເມີດໜ້ອຍທີ່ສຸດທີ່ຍັງປົກປ້ອງເດັກ.

• ຜູ້ຕິດຕໍ່ທີ່ໄດ້ຮັບການຊີ້ນຳ: ຕິດຕໍ່ຕໍ່ໜ້າຜູ້ຊ່ຽວຊານ, ສ່ວນຫຼາຍແມ່ນຢູ່ສູນຕິດຕໍ່ (omgangshuis), ໂດຍປົກກະຕິແລ້ວຈະມີການພົບປະໃນຈຳນວນທີ່ຈຳກັດ ແລະ ຕິດຕາມດ້ວຍການປະເມີນຜົນ.
• ການມອບໂອນທີ່ມີການຄວບຄຸມ: ມີພຽງການຊີ້ນຳໃນການມອບໂອນເທົ່ານັ້ນ, ສຳລັບພໍ່ແມ່ທີ່ບໍ່ສາມາດຈັດການການມອບໂອນດ້ວຍຕົນເອງໄດ້.
• ການກໍ່ສ້າງແບບເປັນໄລຍະ: ການຕິດຕໍ່ໄລຍະສັ້ນໆ ແລະ ເລື້ອຍໆຢູ່ໃນສະຖານທີ່ທີ່ເປັນກາງ, ຂະຫຍາຍອອກໄປຕາມທີ່ໄດ້ຜົນ, ຕົວຢ່າງເຊັ່ນ ຫຼັງຈາກພັກຜ່ອນດົນ ຫຼື ກັບເດັກນ້ອຍຫຼາຍ.
• ເງື່ອນໄຂ: ຕົວຢ່າງເຊັ່ນການປິ່ນປົວ, ຫ້າມດື່ມເຫຼົ້າກ່ອນ ຫຼື ໃນລະຫວ່າງການຕິດຕໍ່, ຫ້າມເດີນທາງໄປຕ່າງປະເທດ, ຫຼື ການສື່ສານເປັນລາຍລັກອັກສອນເທົ່ານັ້ນ.

ຖ້າຄວາມຂັດແຍ້ງລະຫວ່າງພໍ່ແມ່ເປັນອັນຕະລາຍຕໍ່ເດັກ, ສານເດັກ ແລະ ໄວໜຸ່ມສາມາດອອກຄຳສັ່ງຄວບຄຸມ (ondertoezichtstelling) ຕາມການຮ້ອງຂໍຂອງຄະນະກຳມະການດູແລ ແລະ ປົກປ້ອງເດັກ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ສະຖາບັນດູແລເດັກທີ່ໄດ້ຮັບການຮັບຮອງຈະແນະນຳຄອບຄົວ ແລະ ສາມາດໃຫ້ຄຳແນະນຳກ່ຽວກັບການຕິດຕໍ່.

ທ່ານຈະຕົກລົງເຫັນດີກ່ຽວກັບຂໍ້ຕົກລົງໂດຍບໍ່ມີການຟ້ອງຮ້ອງໄດ້ແນວໃດ?

ພໍ່ແມ່ຜູ້ທີ່ຢ່າຮ້າງ ແລະ ແບ່ງປັນສິດອຳນາດຕໍ່ລູກທີ່ຍັງບໍ່ທັນบรรลุนิติภาวะຕ້ອງຍື່ນ ແຜນການລ້ຽງດູລູກ (ouderschapsplan) ທີ່ລົງນາມໂດຍທັງສອງຝ່າຍພ້ອມກັບຄຳຮ້ອງຂໍຢ່າຮ້າງ, ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 815(2) Rv. ແຜນການດັ່ງກ່າວບັນທຶກການແບ່ງການດູແລ, ວິທີທີ່ພໍ່ແມ່ແຈ້ງໃຫ້ຊາບ ແລະ ປຶກສາຫາລືກັນ, ແລະ ວິທີການແບ່ງປັນຄ່າໃຊ້ຈ່າຍຂອງລູກ.

ແຜນການທີ່ດີກວມເອົາຈັງຫວະປະຈຳອາທິດ, ວັນພັກ, ການມອບໂອນ, ການຕັດສິນໃຈກ່ຽວກັບໂຮງຮຽນ ແລະ ການແພດ, ການສື່ສານ, ການຍົກຍ້າຍ ແລະ ຊ່ວງເວລາທົບທວນຄືນ. ການໄກ່ເກ່ຍ ບໍ່ແມ່ນການບັງຄັບໃນປະເທດເນເທີແລນ, ແຕ່ສານຈະສົ່ງຕໍ່ພໍ່ແມ່ໄປຫາມັນ, ແລະ ການຈັດການທີ່ພໍ່ແມ່ເຮັດດ້ວຍຕົນເອງແມ່ນຖືກປະຕິບັດຕາມເລື້ອຍໆ. ການໄກ່ເກ່ຍບໍ່ເໝາະສົມບ່ອນທີ່ມີຄວາມຮຸນແຮງ ຫຼື ການຄວບຄຸມແບບບັງຄັບ; ຫຼັງຈາກນັ້ນມາດຕະການປົກປ້ອງຈຶ່ງມາກ່ອນ.

ການຈັດແຈງການຕິດຕໍ່ຖືກບັງຄັບໃຊ້ແນວໃດ?

ການຈັດການຕິດຕໍ່ໃນຄຳສັ່ງຂອງສານສາມາດບັງຄັບໃຊ້ໄດ້. ສານຈະກວດສອບກ່ອນວ່າເປັນຫຍັງການຈັດການດັ່ງກ່າວຈຶ່ງຢຸດເຮັດວຽກ, ເພາະວ່າການບັງຄັບໃຊ້ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບເດັກແມ່ນເຄື່ອງມືທີ່ບໍ່ມີມູນຄວາມຈິງ.

ມາດຕະການທີ່ມີຢູ່, ໃນຄວາມຮຸນແຮງທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນ, ແມ່ນການຈ່າຍຄ່າປັບໃໝ (dwangsom) ຕໍ່ການຕິດຕໍ່ທີ່ພາດໄປ, ຄຳສັ່ງໃຫ້ມອບເດັກດ້ວຍການຊ່ວຍເຫຼືອຈາກຕຳຫຼວດ, ແລະ, ຍົກເວັ້ນຢ່າງຍິ່ງ, ການກັກຂັງທາງແພ່ງ (lijfsdwang). ການຂັດຂວາງຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ແລະ ໂດຍເຈດຕະນາສາມາດເຮັດໃຫ້ສານປ່ຽນແປງການຈັດການ ຫຼື ທີ່ຢູ່ອາໄສຫຼັກຂອງເດັກ. ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 279 ຂອງປະມວນກົດໝາຍອາຍາຂອງໂຮນລັງ (Sr), ການເອົາເດັກອອກຈາກຜູ້ທີ່ມີອຳນາດຢ່າງຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍໂດຍເຈດຕະນາແມ່ນການກະທຳຜິດທາງອາຍາ; ການຮ້ອງທຸກທາງອາຍາແມ່ນດຳເນີນໄປຄຽງຄູ່ກັບເສັ້ນທາງແພ່ງ ແຕ່ບໍ່ໄດ້ສົ່ງເດັກຄືນດ້ວຍຕົວມັນເອງ. ບັນທຶກການຕິດຕໍ່ທີ່ພາດໄປທຸກໆຄັ້ງດ້ວຍວັນທີ ແລະ ຂໍ້ຄວາມ.

ຈະເປັນແນວໃດກ່ຽວກັບການຍົກຍ້າຍຖິ່ນຖານ ແລະ ກໍລະນີສາກົນ?

ພໍ່ແມ່ທີ່ມີສິດອຳນາດຮ່ວມກັນອາດຈະບໍ່ຍ້າຍໄປນຳເດັກ, ແລະແນ່ນອນວ່າບໍ່ແມ່ນໄປຕ່າງປະເທດ, ໂດຍບໍ່ໄດ້ຮັບຄວາມຍິນຍອມຈາກພໍ່ແມ່ອີກຝ່າຍໜຶ່ງ. ຖ້າບໍ່ໄດ້ຮັບຄວາມຍິນຍອມ, ສານຈະຕັດສິນຂໍ້ຂັດແຍ່ງ, ໂດຍພິຈາລະນາເຖິງຄວາມຈຳເປັນສຳລັບການຍ້າຍ, ການກະກຽມ, ທາງເລືອກອື່ນ, ຄ່າຊົດເຊີຍທີ່ສະເໜີໃຫ້ສຳລັບການສູນເສຍການຕິດຕໍ່ ແລະຜົນກະທົບຕໍ່ເດັກ.

ພາຍໃນສະຫະພາບເອີຣົບ, ອຳນາດຕັດສິນກ່ຽວກັບຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງພໍ່ແມ່ແມ່ນປະຕິບັດຕາມທີ່ຢູ່ອາໄສປົກກະຕິຂອງເດັກພາຍໃຕ້ລະບຽບ Brussels IIb; ນອກສະຫະພາບເອີຣົບ, ອະນຸສັນຍາປົກປ້ອງເດັກ Hague ປີ 1996 ມີບົດບາດຄ້າຍຄືກັນ. ການຍົກຍ້າຍ ຫຼື ການກັກຂັງຢູ່ຕ່າງປະເທດໂດຍຜິດກົດໝາຍແມ່ນຢູ່ພາຍໃຕ້ອະນຸສັນຍາການລັກພາຕົວເດັກ Hague ປີ 1980, ເຊິ່ງມີຈຸດປະສົງເພື່ອການກັບຄືນມາຢ່າງວ່ອງໄວ; ໃນປະເທດເນເທີແລນ, ຄະດີເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນສຸມໃສ່ຢູ່ທີ່ສານເຂດຂອງ The Hague. ດຳເນີນການພາຍໃນອາທິດ, ບໍ່ແມ່ນເດືອນ; ເບິ່ງໜ້າເວັບຂອງພວກເຮົາກ່ຽວກັບ ການລັກພາຕົວເດັກສາກົນ.

ທ່ານຈະອຸທອນການຕັດສິນໃຈຕິດຕໍ່ໄດ້ແນວໃດ?

ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 358(2) Rv, ການອຸທອນຕ້ອງໄດ້ຍື່ນຕໍ່ສານອຸທອນພາຍໃນສາມເດືອນນັບຈາກວັນທີ່ມີຄຳຕັດສິນ. ຄຳຕັດສິນດັ່ງກ່າວມັກຈະສືບຕໍ່ນຳໃຊ້ໃນລະຫວ່າງການອຸທອນ, ແລະສານອຸທອນຈະປະເມີນສະຖານະການຕາມທີ່ມັນເປັນຢູ່ໃນເວລາທີ່ມີຄຳຕັດສິນຂອງຕົນເອງ.

ໃນຖານະພໍ່ແມ່ທີ່ຕ້ອງການໃຫ້ຈຳກັດການຕິດຕໍ່, ເຈົ້າຄວນກວດສອບຫຍັງແດ່?

• ກວດສອບວ່າເຫດຜົນໃດໃນສີ່ຂໍ້ຂອງມາດຕາ 1:377a(3) BW ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ ຖ້າທ່ານຕ້ອງການໃຫ້ການຕິດຕໍ່ຖືກປະຕິເສດຢ່າງສິ້ນເຊີງ.
• ເກັບກຳເອກະສານ: ບົດລາຍງານຂອງຕຳຫຼວດ, ບົດລາຍງານທາງການແພດ ຫຼື ການດູແລຊາວໜຸ່ມ, ຂໍ້ຄວາມ ແລະ ບັນທຶກທີ່ລົງວັນທີ.
• ສະເໜີທາງເລືອກທີ່ເບົາກວ່າ, ເຊັ່ນ: ການຕິດຕໍ່ແບບມີຜູ້ຄວບຄຸມ ຫຼື ການຕິດຕໍ່ແບບເປັນໄລຍະ, ເວັ້ນເສຍແຕ່ວ່າເດັກບໍ່ປອດໄພ.
• ຢ່າຢຸດການຕິດຕໍ່ດ້ວຍຕົວທ່ານເອງໂດຍບໍ່ມີຄຳສັ່ງສານ ຫຼື ເຫດຜົນດ້ານຄວາມປອດໄພຢ່າງຮີບດ່ວນ; ມັນອາດຈະເປັນການກີດຂວາງທ່ານໄດ້.
• ພິຈາລະນາມາດຕະການຮີບດ່ວນເຊັ່ນ: ການຫ້າມການຕິດຕໍ່ໃນການດຳເນີນຄະດີໂດຍຫຍໍ້ ຖ້າມີອັນຕະລາຍທັນທີ.

ໃນຖານະພໍ່ແມ່ທີ່ກຳລັງຖືກຈຳກັດການຕິດຕໍ່, ເຈົ້າຄວນກວດສອບຫຍັງແດ່?

• ກວດສອບວ່າສານໄດ້ປະຕິເສດການຕິດຕໍ່ແທ້ໆ ຫຼື ພຽງແຕ່ຈຳກັດການຕິດຕໍ່ເທົ່ານັ້ນ, ແລະ ເປັນເວລາດົນປານໃດ.
• ຮັກສາບັນທຶກການຕິດຕໍ່ທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບທຸກໆຄັ້ງ ແລະ ຄວາມພະຍາຍາມຂອງທ່ານໃນການແກ້ໄຂມັນ.
• ປະຕິບັດຕາມເງື່ອນໄຂຕ່າງໆເຊັ່ນ: ການປິ່ນປົວ, ແລະ ບັນທຶກຜົນໄດ້ຮັບເພື່ອການທົບທວນຄືນໃນພາຍຫຼັງພາຍໃຕ້ມາດຕາ 1:377e BW.
• ກວດສອບເສັ້ນຕາຍສາມເດືອນຂອງການອຸທອນພາຍໃຕ້ມາດຕາ 358(2) Rv.
• ຖ້າທ່ານບໍ່ມີສິດອຳນາດ, ໃຫ້ຖາມພໍ່ແມ່ອີກຝ່າຍໜຶ່ງກ່ຽວກັບຂໍ້ມູນກ່ຽວກັບເດັກພາຍໃຕ້ມາດຕາ 1:377b BW.

ພວກເຮົາສາມາດເຮັດຫຍັງໃຫ້ທ່ານໄດ້ແດ່ດ້ວຍການຈັດການຕິດຕໍ່?

ທະນາຍຄວາມຄອບຄົວ ຂອງພວກເຮົາ ເຮັດໜ້າທີ່ແທນພໍ່ແມ່ທັງສອງຝ່າຍຂອງຂໍ້ຂັດແຍ່ງກ່ຽວກັບການຕິດຕໍ່.

• ພວກເຮົາປະເມີນເອກະສານຂອງທ່ານໂດຍອີງໃສ່ເຫດຜົນສີ່ຢ່າງຂອງມາດຕາ 1:377a(3) BW.
• ພວກເຮົາຮ່າງ ຫຼື ທົບທວນແຜນການລ້ຽງດູລູກ ແລະ ການຈັດການຕິດຕໍ່.
• ພວກເຮົາຍື່ນຄຳຮ້ອງເພື່ອກຳນົດ, ຈຳກັດ, ປ່ຽນແປງ ຫຼື ບັງຄັບໃຊ້ການຕິດຕໍ່, ຫຼື ການປ້ອງກັນຕົວຕໍ່ການຕິດຕໍ່ດັ່ງກ່າວ.
• ພວກເຮົາກະກຽມທ່ານສຳລັບການສືບສວນຂອງຄະນະກຳມະການດູແລ ແລະ ປົກປ້ອງເດັກ ແລະ ການພິຈາລະນາຄະດີຂອງສານ.
• ພວກເຮົາຈັດການກັບກໍລະນີສາກົນ, ລວມທັງການຍົກຍ້າຍຖິ່ນຖານ ແລະ ການລັກພາຕົວເດັກ.

Summary

• ການຕິດຕໍ່ແມ່ນສິດທິຂອງເດັກພາຍໃຕ້ມາດຕາ 1:377a(1) BW; ພໍ່ແມ່ທີ່ບໍ່ມີສິດອຳນາດມີສິດ ແລະ ໜ້າທີ່ໃນການຕິດຕໍ່.
• ສານສາມາດຈຳກັດການຕິດຕໍ່ເພື່ອຜົນປະໂຫຍດຂອງເດັກ, ແຕ່ສາມາດປະຕິເສດໄດ້ພຽງແຕ່ດ້ວຍເຫດຜົນໜຶ່ງໃນສີ່ຢ່າງໃນມາດຕາ 1:377a(3) BW.
• ການຕິດຕໍ່ແບບມີການຄວບຄຸມ, ໄລຍະ ຫຼື ມີເງື່ອນໄຂ ແມ່ນຜົນໄດ້ຮັບປົກກະຕິໃນກໍລະນີທີ່ຫຍຸ້ງຍາກ.
• ການຈັດການສາມາດປ່ຽນແປງໄດ້ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 1:377e BW; ການອຸທອນຕ້ອງໄດ້ຍື່ນພາຍໃນສາມເດືອນ.

ຄໍາ​ຖາມ​ທີ່​ຖືກ​ຖາມ​ເລື້ອຍໆ