ການຢ່າຮ້າງກັບເດັກນ້ອຍໃນປະເທດເນເທີແລນ: ພໍ່ແມ່ຕ້ອງຈັດແຈງຫຍັງແດ່?

ຖ້າທ່ານຢ່າຮ້າງໃນປະເທດເນເທີແລນ ແລະ ທ່ານມີລູກທີ່ຍັງບໍ່ທັນบรรลุนิติภาวะ, ທ່ານຕ້ອງຍື່ນແຜນການລ້ຽງດູລູກ (ouderschapsplan) ພ້ອມກັບຄຳຮ້ອງຂໍຢ່າຮ້າງ, ແລະ ທ່ານທັງສອງຍັງຮັກສາອຳນາດຂອງພໍ່ແມ່ຮ່ວມກັນ (ເກຊາເມນລີຈກ ເກຊັກ) unless the court decides otherwise. Both of you also remain liable for the costs of the children until they turn twenty-one. The main exception: if you cannot reasonably agree on a plan, you may file without one and the court decides the arrangements for the children itself.

ຂ້າງລຸ່ມນີ້ພວກເຮົາອະທິບາຍສິ່ງທີ່ມີການປ່ຽນແປງທາງກົດໝາຍໃນ ການຢ່າຮ້າງກັບເດັກນ້ອຍ, what the parenting plan must contain, and how authority, residence, child maintenance and the procedure work.

ມີຫຍັງປ່ຽນແປງທາງກົດໝາຍເມື່ອພໍ່ແມ່ຢ່າຮ້າງກັນ, ແລະ ມີຫຍັງບໍ່ປ່ຽນແປງ?

ການຢ່າຮ້າງເຮັດໃຫ້ການແຕ່ງງານສິ້ນສຸດລົງ, ບໍ່ແມ່ນຄວາມເປັນພໍ່ແມ່ຂອງທ່ານ. ສາຍພົວພັນທາງກົດໝາຍລະຫວ່າງທ່ານແລະລູກຂອງທ່ານຍັງຄົງຄືເກົ່າ, ແລະອຳນາດການປົກຄອງຮ່ວມກັນຂອງທ່ານກໍ່ເຊັ່ນກັນ.

ພໍ່ແມ່ຜູ້ທີ່ໃຊ້ສິດອຳນາດຮ່ວມກັນໃນລະຫວ່າງການແຕ່ງງານຍັງສືບຕໍ່ໃຊ້ສິດອຳນາດນັ້ນຫຼັງຈາກການຢ່າຮ້າງ. ນີ້ແມ່ນຕາມມາຈາກມາດຕາ 1:251(2) ຂອງປະມວນກົດໝາຍແພ່ງຂອງໂຮນລັງ ( Burgerlijk Wetboek , BW). ທ່ານທັງສອງຮັກສາສິດ ແລະ ໜ້າທີ່ໃນການຕັດສິນໃຈກ່ຽວກັບໂຮງຮຽນ, ການປິ່ນປົວທາງການແພດ, ສະຖານທີ່ທີ່ເດັກອາໄສຢູ່ ແລະ ໜັງສືຜ່ານແດນຂອງເຂົາເຈົ້າ. ທ່ານທັງສອງຍັງຮັກສາພັນທະທີ່ຈະປະກອບສ່ວນຄ່າໃຊ້ຈ່າຍຂອງເດັກ.

ໜ້າທີ່ດຽວກັນນີ້ໃຊ້ໄດ້ນອກການແຕ່ງງານ. ພໍ່ແມ່ຜູ້ທີ່ຢຸດຕິການເປັນຄູ່ຮ່ວມຊີວິດທີ່ໄດ້ລົງທະບຽນ, ແລະພໍ່ແມ່ທີ່ບໍ່ໄດ້ແຕ່ງງານທີ່ມີອຳນາດຮ່ວມກັນທີ່ຢຸດຕິການຢູ່ຮ່ວມກັນ, ກໍ່ຕ້ອງວາງແຜນການເປັນພໍ່ແມ່ເຊັ່ນກັນ. ຂັ້ນຕອນແຕກຕ່າງກັນ, ແຕ່ໜ້າທີ່ຂອງທ່ານຕໍ່ລູກແມ່ນຄືກັນ.

ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງຕ້ອງການແຜນການລ້ຽງດູລູກກ່ອນທີ່ເຈົ້າຈະສາມາດຍື່ນຂໍຢ່າຮ້າງໄດ້?

ແຜນການລ້ຽງດູລູກແມ່ນຂໍ້ກຳນົດຢ່າງເປັນທາງການຂອງຄຳຮ້ອງຂໍຢ່າຮ້າງ. ຖ້າບໍ່ມີມັນ, ສານສາມາດປະກາດວ່າຄຳຮ້ອງຂໍຂອງທ່ານບໍ່ຖືກຍອມຮັບ, ເວັ້ນເສຍແຕ່ວ່າທ່ານຈະອະທິບາຍວ່າເປັນຫຍັງແຜນການທີ່ໄດ້ຕົກລົງກັນຈຶ່ງເປັນໄປບໍ່ໄດ້.

ນັບຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 1 ມີນາ 2009, ມາດຕາ 815(2) ຂອງປະມວນກົດໝາຍວ່າດ້ວຍວິທີພິຈາລະນາຄະດີແພ່ງຂອງໂຮນລັງ ( Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering , Rv) ໄດ້ກຳນົດໃຫ້ມີແຜນການລ້ຽງດູລູກໃນທຸກໆຄຳຮ້ອງຂໍຢ່າຮ້າງທີ່ມີລູກທີ່ຍັງບໍ່ທັນบรรลุนิติภาวะ. ມັນບໍ່ແມ່ນຄຳແນະນຳ. ພຽງແຕ່ຖ້າທ່ານບໍ່ສາມາດສະໜອງແຜນການໄດ້ຢ່າງສົມເຫດສົມຜົນ ທ່ານສາມາດຍື່ນໄດ້ໂດຍບໍ່ມີແຜນການ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ທ່ານຕ້ອງກຳນົດສິ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ເຮັດເພື່ອບັນລຸຂໍ້ຕົກລົງ ແລະ ທ່ານຄິດວ່າບັນຫາຕ່າງໆຄວນຈະຖືກຈັດແຈງແນວໃດ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ສານຈະຕັດສິນໃຈກ່ຽວກັບການຈັດການສຳລັບເດັກເອງ.

ກົດໝາຍຍັງໄດ້ກຳນົດສິ່ງທີ່ແຜນການຕ້ອງກວມເອົາ. ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 815(3) Rv ຢ່າງໜ້ອຍມັນຕ້ອງປະກອບມີ:

• ວິທີທີ່ທ່ານແບ່ງໜ້າວຽກດູແລ ແລະ ການລ້ຽງດູ, ຫຼື ວິທີການຈັດການຕິດຕໍ່ກັບພໍ່ແມ່ອີກຝ່າຍໜຶ່ງ;
• ວິທີທີ່ທ່ານຈະແຈ້ງໃຫ້ຊາບ ແລະ ປຶກສາຫາລືກັນກ່ຽວກັບເລື່ອງສຳຄັນກ່ຽວກັບເດັກນ້ອຍ ເຊັ່ນ: ໂຮງຮຽນ, ສຸຂະພາບ ແລະ ບ່ອນທີ່ເຂົາເຈົ້າອາໄສຢູ່;
• ວິທີທີ່ທ່ານແບ່ງປັນຄ່າໃຊ້ຈ່າຍໃນການດູແລ ແລະ ການລ້ຽງດູ.

ນອກຈາກນັ້ນ, ຄຳຮ້ອງຕ້ອງລະບຸວ່າເດັກນ້ອຍມີສ່ວນຮ່ວມໃນການວາງແຜນການແນວໃດ (ມາດຕາ 815(4) Rv). ສິ່ງອື່ນໃດທີ່ທ່ານຕ້ອງການຕົກລົງສາມາດເພີ່ມເຂົ້າໄດ້, ຕັ້ງແຕ່ວັນພັກ ແລະ ການສົ່ງມອບ ຈົນເຖິງວິທີການແນະນຳຄູ່ຮັກໃໝ່. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ບໍ່ສາມາດປະຕິເສດອົງປະກອບທາງກົດໝາຍໄດ້. ຄູ່ມືຂອງພວກເຮົາກ່ຽວກັບ ແຜນການລ້ຽງດູລູກໃນປະເທດເນເທີແລນ ເຮັດວຽກຜ່ານແຕ່ລະອົງປະກອບເຫຼົ່ານັ້ນ.

ໃຜມີສິດອຳນາດຂອງພໍ່ແມ່ຫຼັງຈາກການຢ່າຮ້າງ?

ທ່ານທັງສອງເຮັດ. ອຳນາດຮ່ວມຂອງຜູ້ປົກຄອງຍັງສືບຕໍ່ຫຼັງຈາກການຢ່າຮ້າງໂດຍການດຳເນີນຄະດີຕາມກົດໝາຍ, ແລະສານໃຫ້ອຳນາດແກ່ພໍ່ແມ່ພຽງຄົນດຽວໃນກໍລະນີພິເສດເທົ່ານັ້ນ.

ພໍ່ແມ່ທັງສອງບໍ່ໄດ້ສູນເສຍສິດອຳນາດຍ້ອນການຢ່າຮ້າງ. ທັງສອງບໍ່ສາມາດໄດ້ຮັບສິດອຳນາດແຕ່ພຽງຜູ້ດຽວໄດ້ ພຽງແຕ່ຍ້ອນວ່າອີກຝ່າຍໜຶ່ງຍາກທີ່ຈະຈັດການ. ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 1:251a(1) BW, ສານຈະມອບສິດອຳນາດໃຫ້ພໍ່ແມ່ພຽງຜູ້ດຽວ ຖ້າມີຄວາມສ່ຽງທີ່ບໍ່ສາມາດຍອມຮັບໄດ້ວ່າເດັກຈະຕົກຢູ່ໃນສະພາບທີ່ບໍ່ສາມາດຍອມຮັບໄດ້ ຫຼື ຫຼົງທາງລະຫວ່າງພໍ່ແມ່ ແລະ ບໍ່ຄາດວ່າຈະມີການປັບປຸງພາຍໃນໄລຍະເວລາທີ່ຄາດເດົາໄດ້, ຫຼື ຖ້າການປ່ຽນແປງມີຄວາມຈຳເປັນເພື່ອຜົນປະໂຫຍດຂອງເດັກ. ຂອບເຂດດັ່ງກ່າວແມ່ນສູງໂດຍເຈດຕະນາ, ແລະ ການຮ້ອງຂໍສິດອຳນາດສ່ວນໃຫຍ່ຖືກປະຕິເສດ.

ອຳນາດຮ່ວມມີຜົນສະທ້ອນໃນທາງປະຕິບັດ. ການເລືອກໂຮງຮຽນ, ການຍິນຍອມໃຫ້ການປິ່ນປົວທາງການແພດ, ການຍື່ນຂໍໜັງສືຜ່ານແດນ ແລະ ການຍ້າຍເຮືອນລ້ວນແຕ່ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ພໍ່ແມ່ທັງສອງຝ່າຍ. ຖ້າທ່ານປະເຊີນກັບການຕັດສິນໃຈທີ່ພໍ່ແມ່ອີກຝ່າຍປະຕິເສດທີ່ຈະຮັບເອົາ, ທ່ານສາມາດຂໍໃຫ້ສານຕັດສິນຈຸດທີ່ມີການຂັດແຍ້ງພາຍໃຕ້ມາດຕາ 1:253a BW. ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ສານຈະຕັດສິນໂດຍອີງໃສ່ຜົນປະໂຫຍດຂອງເດັກ.

ເສັ້ນທາງດັ່ງກ່າວຍັງກວມເອົາສະຖານະການທີ່ເຮັດໃຫ້ເກີດການຟ້ອງຮ້ອງສ່ວນໃຫຍ່ຫຼັງຈາກການຢ່າຮ້າງ: ພໍ່ແມ່ຄົນໜຶ່ງຕ້ອງການຍ້າຍໄປຢູ່ກັບລູກ, ພາຍໃນປະເທດເນເທີແລນ ຫຼື ຕ່າງປະເທດ. ທ່ານຕ້ອງການການຍິນຍອມຈາກພໍ່ແມ່ອີກຝ່າຍໜຶ່ງ ຫຼື ຄຳສັ່ງຂອງສານ. ການຍ້າຍໄປກ່ອນ ແລະ ຖາມຫຼັງຈາກນັ້ນແມ່ນຍຸດທະສາດທີ່ບໍ່ດີ, ແລະ ການຍ້າຍໄປຕ່າງປະເທດໂດຍບໍ່ໄດ້ຮັບຄວາມຍິນຍອມສາມາດເທົ່າກັບການລັກພາຕົວເດັກ. ພວກເຮົາຈະຈັດການກັບຄຳຖາມນີ້ໃນບົດຄວາມກ່ຽວກັບ ການຍ້າຍໄປຕ່າງປະເທດໃນລະຫວ່າງການຢ່າຮ້າງຂອງທ່ານ.

ເດັກນ້ອຍຈະອາໄສຢູ່ໃສ: ທີ່ຢູ່ອາໄສຫຼັກ ຫຼື ການດູແລຮ່ວມກັນ?

ທີ່ຢູ່ອາໄສຫຼັກ ( hoofdverblijfplaats ) ແມ່ນບ່ອນທີ່ລູກຂອງທ່ານລົງທະບຽນ; ການຈັດແຈງການດູແລ ( zorgregeling ) ແມ່ນວິທີການແບ່ງເວລາ ແລະ ການດູແລຕົວຈິງ. ທັງສອງບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງກົງກັນ: ເດັກສາມາດລົງທະບຽນໄດ້ທີ່ທີ່ຢູ່ດຽວ ໃນຂະນະທີ່ການດູແລຖືກແບ່ງປັນຢ່າງເທົ່າທຽມກັນ.

ທີ່ຢູ່ອາໄສຫຼັກແມ່ນທີ່ຢູ່ທີ່ເດັກໄດ້ລົງທະບຽນຢູ່ໃນຖານຂໍ້ມູນບັນທຶກສ່ວນຕົວ ( Basisregistratie Personen , BRP). ມັນເປັນຄວາມຈິງດ້ານການບໍລິຫານທີ່ມີຜົນສະທ້ອນທີ່ແທ້ຈິງ, ເພາະວ່າຜົນປະໂຫຍດຂອງເດັກ, ງົບປະມານທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບເດັກ ແລະ ເງິນອຸດໜູນຫຼາຍຢ່າງແມ່ນຕິດຕາມການລົງທະບຽນນັ້ນ. ການຈັດການດູແລແມ່ນການແບ່ງສ່ວນການດູແລ ແລະ ເວລາລະຫວ່າງສອງຄົວເຮືອນ.

ກົດໝາຍໂຮນລັງບໍ່ໄດ້ກຳນົດການແບ່ງແຍກໃດໆໂດຍສະເພາະ. ບໍ່ມີອັດຕາສ່ວນທາງກົດໝາຍທີ່ປ່ຽນການຈັດການໃຫ້ກາຍເປັນການລ້ຽງດູຮ່ວມກັນ. ການດູແລຮ່ວມກັນທີ່ເທົ່າທຽມກັນ ຫຼື ເກືອບເທົ່າທຽມກັນແມ່ນເປັນເລື່ອງທຳມະດາ ແລະ ເຮັດວຽກໄດ້ດີຖ້າທ່ານອາໄສຢູ່ໃກ້ກັນ ແລະ ສື່ສານກັນໄດ້ຢ່າງໜ້າເຊື່ອຖື. ການຈັດການທີ່ສ້າງຂຶ້ນອ້ອມຮອບເຮືອນຫຼັກຫຼັງໜຶ່ງ ແລະ ການຕິດຕໍ່ເປັນປະຈຳແມ່ນຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍເທົ່າທຽມກັນ. ມັນມັກຈະເຮັດວຽກໄດ້ດີກວ່າຖ້າໄລຍະຫ່າງລະຫວ່າງເຮືອນຍາວກວ່າ ຫຼື ຖ້າທ່ານຍັງບໍ່ສາມາດຮ່ວມມືກັນໄດ້ດີ. ສິ່ງທີ່ກົດໝາຍກຳນົດແມ່ນວ່າການຈັດການດັ່ງກ່າວຮັບໃຊ້ຜົນປະໂຫຍດຂອງເດັກ ແລະ ມັນຖືກປະຕິບັດຕົວຈິງ.

ພັນທະບາງຢ່າງລະຫວ່າງພໍ່ແມ່ຍັງคงຢູ່ໄດ້ຫຼັງຈາກການຢ່າຮ້າງ. ພໍ່ແມ່ທີ່ມີສິດອຳນາດຮ່ວມກັນຕ້ອງປຶກສາຫາລືກັນກ່ຽວກັບການຕັດສິນໃຈທີ່ສຳຄັນກ່ຽວກັບເດັກນ້ອຍ. ພໍ່ແມ່ທີ່ບໍ່ມີສິດອຳນາດມີສິດໄດ້ຮັບຂໍ້ມູນກ່ຽວກັບເລື່ອງສຳຄັນຈາກພໍ່ແມ່ອີກຝ່າຍໜຶ່ງ (ມາດຕາ 1:377b BW). ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 1:377c BW, ພໍ່ແມ່ຍັງສາມາດຂໍຂໍ້ມູນຈາກຜູ້ຊ່ຽວຊານເຊັ່ນໂຮງຮຽນ ຫຼື ທ່ານໝໍຄອບຄົວໄດ້, ເວັ້ນເສຍແຕ່ວ່າການໃຫ້ຂໍ້ມູນນັ້ນຈະຂັດກັບຜົນປະໂຫຍດຂອງເດັກ.

ຄ່າລ້ຽງດູເດັກຖືກຄິດໄລ່ແນວໃດ?

ພໍ່ແມ່ທັງສອງຝ່າຍຕ້ອງປະກອບສ່ວນຄ່າໃຊ້ຈ່າຍຂອງລູກຕາມອັດຕາສ່ວນຂອງຄວາມສາມາດທາງດ້ານການເງິນຂອງເຂົາເຈົ້າ. ພັນທະດັ່ງກ່າວຈະສືບຕໍ່ໄປຈົນກວ່າເດັກຈະມີອາຍຸຄົບຊາວເອັດປີ, ແລະມັນບໍ່ໄດ້ຂຶ້ນກັບການແຕ່ງງານ, ສິດອຳນາດ ຫຼື ປະລິມານການຕິດຕໍ່.

ພໍ່ແມ່ຕ້ອງຈ່າຍຄ່າດູແລ ແລະ ການລ້ຽງດູລູກທີ່ຍັງບໍ່ທັນบรรลุนิติภาวะ. ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 1:395a BW, ເຂົາເຈົ້າຕ້ອງປະກອບສ່ວນຄ່າໃຊ້ຈ່າຍໃນການດຳລົງຊີວິດ ແລະ ຄ່າຮຽນຂອງເດັກອາຍຸສິບແປດຫາຊາວເອັດປີ. ໜ້າທີ່ມີຢູ່ບໍ່ວ່າທ່ານຈະແຕ່ງງານແລ້ວຫຼືບໍ່, ບໍ່ວ່າທ່ານຈະມີສິດອຳນາດຫຼືບໍ່ ແລະ ລູກໃຊ້ເວລາກັບທ່ານດົນປານໃດ.

ຈຳນວນເງິນດັ່ງກ່າວຖືກຄິດໄລ່ໂດຍໃຊ້ແນວທາງທີ່ສານໂຮນລັງນຳໃຊ້, ເຊິ່ງກຳນົດໂດຍກຸ່ມຜູ້ຊ່ຽວຊານກ່ຽວກັບມາດຕະຖານການບຳລຸງຮັກສາ ( Expertgroep Alimentatienormen ). ການຄິດໄລ່ເຮັດວຽກໃນສາມຂັ້ນຕອນຄື:

• ກ່ອນອື່ນໝົດ, ຄວາມຕ້ອງການຂອງເດັກແມ່ນຖືກສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນ, ໂດຍອີງໃສ່ລາຍໄດ້ສຸດທິຂອງຄອບຄົວກ່ອນການແຍກກັນຢູ່.
• ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ຄວາມສາມາດໃນການຈ່າຍຂອງພໍ່ແມ່ແຕ່ລະຄົນແມ່ນຄິດໄລ່ຈາກລາຍໄດ້ສຸດທິທີ່ໃຊ້ໄດ້ຂອງເຂົາເຈົ້າ.
• ສຸດທ້າຍ, ຄວາມຕ້ອງການຈະຖືກແບ່ງປັນລະຫວ່າງພໍ່ແມ່ຕາມສັດສ່ວນຂອງຄວາມສາມາດນັ້ນ. ສ່ວນຫຼຸດການດູແລ (ຊອກຄໍຕິງ) ສະທ້ອນເຖິງຄ່າໃຊ້ຈ່າຍທີ່ພໍ່ແມ່ທີ່ຈ່າຍເງິນໄດ້ຮັບຜິດຊອບຢູ່ແລ້ວໃນມື້ທີ່ເດັກຢູ່ກັບເຂົາເຈົ້າ.

ນັ້ນແມ່ນເຫດຜົນທີ່ວ່າການແບ່ງສ່ວນການດູແລທີ່ເທົ່າທຽມກັນໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວມັກຈະຫຼຸດຕົວເລກການລ້ຽງດູລົງ ແຕ່ບໍ່ໄດ້ລຶບມັນອອກໂດຍອັດຕະໂນມັດ. ຖ້າລາຍໄດ້ຂອງທ່ານແຕກຕ່າງກັນ, ໂດຍປົກກະຕິແລ້ວການປະກອບສ່ວນຍັງຄົງຕ້ອງຈ່າຍ. ບົດຄວາມຂອງພວກເຮົາກ່ຽວກັບ ການຄິດໄລ່ການລ້ຽງດູເດັກໃນປະເທດເນເທີແລນ ໄດ້ກຳນົດຂັ້ນຕອນຕ່າງໆຢ່າງລະອຽດ.

ທ່ານສາມາດບັນທຶກຄ່າບຳລຸງລ້ຽງໃນແຜນການລ້ຽງດູລູກ ແລະ ໃຫ້ສານຢືນຢັນມັນ, ຫຼື ສານສາມາດກຳນົດມັນໄດ້ຖ້າທ່ານບໍ່ເຫັນດີ. ຈຳນວນເງິນທີ່ກຳນົດໄວ້ເມື່ອແລ້ວບໍ່ແມ່ນເງິນແບບຖາວອນ. ການປ່ຽນແປງສະຖານະການ, ເຊັ່ນ: ວຽກໃໝ່, ການຊໍ້າຊ້ອນ ຫຼື ການປ່ຽນແປງການຈັດການດູແລ, ແມ່ນເຫດຜົນໃນການຂໍໃຫ້ສານປະເມີນມັນຄືນໃໝ່ (ມາດຕາ 1:401 BW). ຖ້າຈຳນວນເງິນທີ່ສານສັ່ງບໍ່ໄດ້ຈ່າຍ, ທ່ານສາມາດມອບເງິນທີ່ເກັບໄດ້ໃຫ້ອົງການເກັບເງິນທີ່ເກັບໄດ້ຂອງສູນເກັບເງິນທີ່ເກັບໄດ້ແຫ່ງຊາດ ( Landelijk Bureau Inning Onderhoudsbijdragen , LBIO), ເຊິ່ງສາມາດຮຽກເກັບເງິນທີ່ຄ້າງຊຳລະໄດ້.

ສານຈະຟັງລູກຂອງເຈົ້າບໍ?

ແມ່ນແລ້ວ. ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 809 Rv, ສານບໍ່ໄດ້ຕັດສິນເລື່ອງຕ່າງໆກ່ຽວກັບເດັກອາຍຸສິບສອງປີຂຶ້ນໄປໂດຍບໍ່ໄດ້ໃຫ້ໂອກາດເດັກຄົນນັ້ນໃຫ້ຄວາມຄິດເຫັນຂອງເຂົາເຈົ້າກ່ອນ. ເດັກທີ່ນ້ອຍກວ່າກໍ່ສາມາດໄດ້ຮັບຟັງເຊັ່ນກັນ ຖ້າສານເຫັນວ່າເໝາະສົມ.

ໃນທາງປະຕິບັດ, ເດັກອາຍຸສິບສອງປີຂຶ້ນໄປຈະໄດ້ຮັບການເຊື້ອເຊີນໃຫ້ສົນທະນາສັ້ນໆກັບຜູ້ພິພາກສາ, ເຊິ່ງເອີ້ນວ່າ kindgesprek . ພວກເຂົາອາດຈະຂຽນຈົດໝາຍແທນ, ຫຼືເລືອກທີ່ຈະບໍ່ຕອບ. ເດັກອາຍຸສິບສອງປີຂຶ້ນໄປສາມາດເຂົ້າຫາສານຢ່າງບໍ່ເປັນທາງການດ້ວຍຕົນເອງໃນບາງເລື່ອງເຊັ່ນ: ການຕິດຕໍ່, ການຈັດການດູແລ ຫຼື ສິດອຳນາດ, ໂດຍບໍ່ມີທະນາຍຄວາມ ແລະ ບໍ່ມີພໍ່ແມ່ຍື່ນຫຍັງເລີຍ. ຫຼັງຈາກນັ້ນສານອາດຈະຕັດສິນໃຈຕາມຄຳຮ້ອງຂອງຕົນເອງ (ເບິ່ງຕົວຢ່າງ ມາດຕາ 1:251a(4) BW).

ການສົນທະນາບໍ່ແມ່ນຊ່ວງເວລາທີ່ເດັກຖືກຮ້ອງຂໍໃຫ້ເລືອກລະຫວ່າງພໍ່ແມ່, ແລະບໍ່ແມ່ນເດັກທີ່ຕັດສິນໃຈ. ສານສ້າງທັດສະນະຂອງຕົນເອງ ແລະ ໃຫ້ເຫດຜົນ. ໃນກໍລະນີທີ່ຜົນປະໂຫຍດຂອງເດັກ ແລະ ຜົນປະໂຫຍດຂອງພໍ່ແມ່ຂັດແຍ້ງກັນຢ່າງແທ້ຈິງ, ສານສາມາດແຕ່ງຕັ້ງຜູ້ຕາງໜ້າພິເສດສຳລັບເດັກ, ຜູ້ພິທັກ bijzondere (ມາດຕາ 1:250 BW), ເຊິ່ງມີໜ້າທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງເດັກໃນການດຳເນີນຄະດີ.

ຂັ້ນຕອນການຢ່າຮ້າງດໍາເນີນໄປແນວໃດ, ແລະໃຊ້ເວລາດົນປານໃດ?

ຄຳຮ້ອງຂໍຢ່າຮ້າງສາມາດຍື່ນໄດ້ໂດຍທະນາຍຄວາມເທົ່ານັ້ນ. ຖ້າທ່ານເຫັນດີໃນທຸກຢ່າງ, ສານມັກຈະຕັດສິນເອກະສານພາຍໃນສອງສາມອາທິດ; ຖ້າທ່ານບໍ່ເຫັນດີ, ຈະມີການພິຈາລະນາຄະດີຢ່າງໜ້ອຍໜຶ່ງຄັ້ງ ແລະ ຄະດີຈະໃຊ້ເວລາດົນກວ່າຫຼາຍ.

ຖ້າທ່ານເຫັນດີ, ທະນາຍຄວາມຄົນໜຶ່ງ ຫຼື ຜູ້ໄກ່ເກ່ຍຄົນໜຶ່ງສາມາດກະກຽມຄຳຮ້ອງ ແລະ ທ່ານທັງສອງເຊັນເປັນຄຳຮ້ອງຂໍຮ່ວມກັນ. ຖ້າທ່ານບໍ່ເຫັນດີ, ແຕ່ລະຄົນຄວນແນະນຳທະນາຍຄວາມຂອງຕົນເອງ ແລະ ພໍ່ແມ່ອີກຄົນໜຶ່ງສາມາດຍື່ນຄຳຖະແຫຼງການປ້ອງກັນໄດ້. ຄຳຮ້ອງຈະຖືກສົ່ງໄປຍັງສານເມືອງ ( rechtbank ) ທີ່ມີອຳນາດຕັດສິນ, ໂດຍປົກກະຕິແລ້ວແມ່ນສານຂອງສະຖານທີ່ທີ່ທ່ານອາໄສຢູ່, ແລະ ມັນມາພ້ອມກັບແຜນການລ້ຽງດູລູກ.

ໃນກໍລະນີທີ່ມີການໂຕ້ແຍ້ງ, ສານຈະຈັດການພິຈາລະນາຄະດີ, ບາງຄັ້ງກໍ່ຫຼາຍກວ່າໜຶ່ງຄັ້ງ. ສານອາດຈະສົ່ງທ່ານໄປຫາການໄກ່ເກ່ຍ ຫຼື ຂໍໃຫ້ຄະນະກຳມະການປົກປ້ອງເດັກ ( Raad voor de Kinderbescherming ) ສືບສວນກ່ອນທີ່ສານຈະຕັດສິນ. ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 358(2) Rv, ທ່ານສາມາດອຸທອນຄຳຕັດສິນພາຍໃນສາມເດືອນນັບຈາກວັນທີຂອງຄຳຕັດສິນ.

ສອງເສັ້ນຕາຍທີ່ງ່າຍທີ່ຈະມອງຂ້າມ. ອັນທຳອິດແມ່ນການຢ່າຮ້າງຈະບໍ່ມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ເມື່ອສານໄດ້ອອກຄຳຕັດສິນ. ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 1:163 BW, ມັນຈະມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ພຽງແຕ່ເມື່ອຄຳຕັດສິນໄດ້ຖືກລົງທະບຽນໃນທະບຽນພົນລະເຮືອນ. ຄຳຮ້ອງຂໍລົງທະບຽນຕ້ອງເຮັດພາຍໃນຫົກເດືອນຫຼັງຈາກຄຳຕັດສິນໄດ້ກາຍເປັນທີ່ສິ້ນສຸດ. ຖ້າທ່ານພາດເສັ້ນຕາຍດັ່ງກ່າວ, ຄຳຕັດສິນຈະສູນເສຍຜົນບັງຄັບໃຊ້ ແລະ ຂັ້ນຕອນທັງໝົດຕ້ອງໄດ້ເຮັດຊ້ຳອີກ.

ອັນທີສອງແມ່ນທ່ານສາມາດຂໍການຈັດການສຳລັບໄລຍະເວລາກ່ອນທີ່ການຢ່າຮ້າງຈະສິ້ນສຸດລົງ. ນັ້ນແມ່ນສິ່ງທີ່ມາດຕະການຊົ່ວຄາວ ( voorlopige voorzieningen ) ມີໄວ້ເພື່ອ. ພວກເຂົາສາມາດຕົກລົງກັນໄດ້ວ່າໃຜຈະຢູ່ໃນເຮືອນຂອງຄອບຄົວ, ບ່ອນທີ່ເດັກນ້ອຍອາໄສຢູ່ ແລະ ຄ່າລ້ຽງດູເທົ່າໃດໃນຂະນະທີ່ຄະດີດຳເນີນຢູ່. ພວກເຮົາອະທິບາຍພວກມັນໃນບົດຄວາມຂອງພວກເຮົາກ່ຽວກັບ ມາດຕະການຊົ່ວຄາວໃນການດຳເນີນຄະດີຢ່າຮ້າງ.

ຄ່າທຳນຽມສານ ( griffierecht ) ຖືກກຳນົດໃນແຕ່ລະປີໂດຍລັດຖະບານ ແລະ ຂຶ້ນກັບປະເພດຄະດີ ແລະ ລາຍໄດ້ຂອງທ່ານ. ຖ້າລາຍໄດ້ ແລະ ຊັບສິນຂອງທ່ານຕໍ່າກວ່າເກນທີ່ກົດໝາຍກຳນົດ, ທ່ານສາມາດສະໝັກຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອທາງດ້ານກົດໝາຍທີ່ໄດ້ຮັບການອຸດໜູນຜ່ານຄະນະກຳມະການຊ່ວຍເຫຼືອທາງດ້ານກົດໝາຍ ( Raad voor Rechtsbijstand ). ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ທ່ານຈ່າຍເງິນປະກອບສ່ວນສ່ວນຕົວໂດຍອີງໃສ່ລາຍໄດ້ຂອງທ່ານ.

ເຈົ້າສາມາດເຮັດຫຍັງໄດ້ແດ່ ຖ້າພໍ່ແມ່ອີກຝ່າຍໜຶ່ງບໍ່ປະຕິບັດຕາມຂໍ້ຕົກລົງ?

ການຈັດການດູແລທີ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້ໃນຄຳຕັດສິນຂອງສານສາມາດບັງຄັບໃຊ້ໄດ້. ຖ້າພໍ່ແມ່ອີກຝ່າຍໜຶ່ງເຮັດໃຫ້ການຕິດຕໍ່ກັນບໍ່ສະດວກ, ທ່ານສາມາດກັບຄືນໄປສານໄດ້, ເຊິ່ງມີເຄື່ອງມືຫຼາຍຢ່າງເພື່ອຟື້ນຟູມັນຄືນ.

ສານສາມາດຕິດເງິນປັບໃໝ ( dwangsom ) ໃສ່ກັບການຈັດການ, ປ່ຽນແປງການຈັດການ ຫຼື ສັ່ງການສືບສວນ. ໃນກໍລະນີທີ່ຮ້າຍແຮງ, ສານສາມາດສັ່ງໃຫ້ມີການບັງຄັບໃຊ້ການຈັດການດ້ວຍການຊ່ວຍເຫຼືອຈາກຕຳຫຼວດ. ສານຍັງສາມາດໂອນທີ່ຢູ່ອາໄສຫຼັກໄປໃຫ້ພໍ່ແມ່ອີກຝ່າຍໜຶ່ງໄດ້, ເຖິງແມ່ນວ່ານັ້ນແມ່ນທາງເລືອກສຸດທ້າຍກໍຕາມ.

ກ່ອນທີ່ທ່ານຈະປະຕິບັດຂັ້ນຕອນເຫຼົ່ານີ້, ໃຫ້ຊັດເຈນກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນແທ້ໆ. ສານຈະແຍກແຍະລະຫວ່າງພໍ່ແມ່ທີ່ຂັດຂວາງການຕິດຕໍ່ ແລະ ເດັກທີ່ຕໍ່ຕ້ານມັນ. ພວກເຂົາຍັງແຍກແຍະລະຫວ່າງການຈັດການທີ່ກຳລັງອຸກອັ່ງ ແລະ ການຈັດການທີ່ກາຍເປັນບໍ່ສາມາດເຮັດວຽກໄດ້ຍ້ອນໄລຍະທາງ, ໂຮງຮຽນ ຫຼື ອາຍຸຂອງເດັກ. ວິທີແກ້ໄຂແຕກຕ່າງກັນໄປຕາມຄວາມເໝາະສົມ, ແລະ ຄຳຮ້ອງຂໍທີ່ວາງໄວ້ໃນພື້ນຖານທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງມັກຈະລົ້ມເຫຼວ. ໃນກໍລະນີທີ່ຂໍ້ຂັດແຍ່ງໄດ້ຝັງເລິກ, ສານອາດຈະຂໍໃຫ້ຄະນະກຳມະການປົກປ້ອງເດັກສືບສວນ ແລະ ໃຫ້ຄຳແນະນຳ.

An example to illustrate: A father has contact every other weekend, but for three months the mother has cancelled every visit, each time for a different reason. If the child is eight and the reasons are not substantiated, a request for a penalty payment is a logical step. If the child is fifteen and says he no longer wants to go because of his sports schedule, a request to adjust the arrangement is usually more realistic.

ຈະເປັນແນວໃດຖ້າຄອບຄົວຂອງເຈົ້າເປັນຄົນຕ່າງປະເທດ?

ກ່ອນອື່ນໝົດ, ໃຫ້ກຳນົດວ່າສານໃດມີອຳນາດຕັດສິນເດັກ ແລະ ກົດໝາຍໃດທີ່ໃຊ້ໄດ້. ພາຍໃນສະຫະພາບເອີຣົບ, ໂດຍຫຼັກການແລ້ວ, ອຳນາດຕັດສິນຕໍ່ຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງພໍ່ແມ່ແມ່ນຂຶ້ນກັບສານຂອງປະເທດທີ່ເດັກອາໄສຢູ່ເປັນປະຈຳ.

ສິ່ງນີ້ມີຄວາມສຳຄັນຖ້າພໍ່ແມ່ຄົນໃດຄົນໜຶ່ງບໍ່ແມ່ນຄົນໂຮນລັງ, ຖ້າຄອບຄົວໄດ້ອາໄສຢູ່ຕ່າງປະເທດ, ຫຼື ຖ້າພໍ່ແມ່ຄົນໃດຄົນໜຶ່ງຕ້ອງການກັບຄືນໄປປະເທດຕົ້ນກຳເນີດຂອງເຂົາເຈົ້າ. ນັບຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 1 ສິງຫາ 2022, ອຳນາດຕັດສິນກ່ຽວກັບຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງພໍ່ແມ່ພາຍໃນ EU ໄດ້ຖືກຄວບຄຸມໂດຍລະບຽບ (EU) 2019/1111 (Brussels II ter). ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 7 ຂອງລະບຽບດັ່ງກ່າວ, ອຳນາດຕັດສິນໂດຍຫຼັກການແລ້ວແມ່ນປະຕິບັດຕາມທີ່ຢູ່ອາໄສປົກກະຕິຂອງເດັກ. ດັ່ງນັ້ນ, ສານໂຮນລັງສາມາດມີອຳນາດໃນການອະນຸມັດການຢ່າຮ້າງ ໃນຂະນະທີ່ສານໃນປະເທດອື່ນມີອຳນາດໃນການຕັດສິນໃຈກ່ຽວກັບເດັກ, ຫຼື ໃນທາງກັບກັນ.

ການພາເດັກໄປຕ່າງປະເທດໂດຍບໍ່ໄດ້ຮັບຄວາມຍິນຍອມຈາກພໍ່ແມ່ອີກຝ່າຍໜຶ່ງທີ່ມີສິດອຳນາດ, ຫຼື ການກັກຂັງເດັກໄວ້ຢູ່ທີ່ນັ້ນຫຼັງຈາກການຢ້ຽມຢາມທີ່ໄດ້ຕົກລົງກັນໄວ້, ເປັນການລັກພາຕົວເດັກສາກົນ. ສົນທິສັນຍາວ່າດ້ວຍການລັກພາຕົວເດັກ ນະຄອນເຮກ ປີ 1980 ກຳນົດໃຫ້ເດັກຖືກສົ່ງກັບຄືນປະເທດທີ່ຢູ່ອາໄສຕາມປົກກະຕິຢ່າງວ່ອງໄວ. ຂັ້ນຕອນການສົ່ງກັບຄືນແມ່ນໄວ ແລະ ເຫດຜົນໃນການປະຕິເສດການກັບຄືນແມ່ນແຄບ. ນີ້ແມ່ນຂົງເຂດທີ່ການປະຕິບັດກ່ອນແທນທີ່ຈະເປັນຫຼັງການຍ້າຍຖິ່ນຖານເຮັດໃຫ້ມີຄວາມແຕກຕ່າງຫຼາຍທີ່ສຸດ, ແລະ ບ່ອນທີ່ທ່ານຄວນຈ້າງທະນາຍຄວາມໃນຂັ້ນຕອນການວາງແຜນ. ບົດຄວາມຂອງພວກເຮົາກ່ຽວກັບ ວ່າສານໂຮນລັງມີສິດອຳນາດເໜືອຄອບຄົວສາກົນ ກຳນົດຂອບການເຮັດວຽກ.

What should you check as the parent with the main residence?

The registration at your address carries child benefit and the child-related budget, but it does not give you the right to decide alone. Joint authority under Article 1:251(2) BW continues after the divorce.

• Check that the parenting plan includes an evaluation moment and a procedure for changing the arrangement.
• Ask the other parent’s consent before a change of school, non-routine medical treatment, a passport or a move.
• Keep the other parent informed about important matters; that is a statutory duty (Article 1:377b BW).
• Do not use the children as messengers; courts weigh this when assessing whether you leave room for the other parent.
• Bring the BRP registration, school records, child benefit and health insurance into line with the new situation.

ທ່ານຄວນກວດສອບຫຍັງໃນຖານະພໍ່ແມ່ຄົນອື່ນ?

You keep joint authority and the duty to contribute in proportion to your capacity. Your position is strongest when the arrangements are concrete and enforceable.

• Make sure the financial part states an amount, what it covers, how exceptional costs are shared and how it is indexed; “a reasonable share” cannot be enforced.
• Have the care arrangement laid down in the court decision, so that it can be enforced with a penalty payment if needed.
• Keep to the agreed schedule and record missed contact with dates.
• Ask the court for a change under Article 1:401 BW if your income or the care division changes substantially.
• Request registration of the divorce within six months after the decision has become final (Article 1:163 BW).

ພວກເຮົາສາມາດເຮັດຫຍັງໃຫ້ທ່ານໄດ້ແດ່ ສຳລັບການຢ່າຮ້າງທີ່ມີລູກ?

ຂອງ​ພວກ​ເຮົາ ທະນາຍຄວາມຢ່າຮ້າງ ແລະ ກົດ ໝາຍ ຄອບຄົວ team act jointly for cooperating parents or for one parent in a contested case.

• We draft the parenting plan so that it meets Article 815(3) Rv and file it with the divorce petition.
• We calculate child maintenance under the guidelines of the Expertgroep Alimentatienormen.
• We request provisional measures for the home, the children and maintenance while the case runs.
• We conduct proceedings on authority, main residence, contact and relocation, and file appeals within the three-month deadline.
• We advise on jurisdiction under Brussels II ter when your family has ties to more than one country.

Summary

• ທ່ານຕ້ອງຍື່ນແຜນການລ້ຽງດູລູກພ້ອມກັບຄຳຮ້ອງຂໍຢ່າຮ້າງ (ມາດຕາ 815 Rv); ຖ້າບໍ່ມີມັນ, ສານສາມາດປະກາດວ່າຄຳຮ້ອງຂໍຂອງທ່ານບໍ່ຖືກຍອມຮັບໄດ້.
• ອຳນາດຮ່ວມຂອງພໍ່ແມ່ຍັງສືບຕໍ່ຫຼັງຈາກການຢ່າຮ້າງ; ອຳນາດແຕ່ພຽງຜູ້ດຽວຈະຖືກມອບໃຫ້ພຽງແຕ່ໃນກໍລະນີພິເສດເທົ່ານັ້ນ (ມາດຕາ 1:251a BW).
• ພໍ່ແມ່ທັງສອງຈ່າຍຄ່າລ້ຽງດູລູກຈົນກວ່າພວກເຂົາຈະມີອາຍຸໄດ້ຊາວເອັດປີ, ຕາມສັດສ່ວນຂອງຄວາມສາມາດຂອງເຂົາເຈົ້າ; ການດູແລຮ່ວມກັນຈະຫຼຸດຜ່ອນລົງ ແຕ່ບໍ່ໄດ້ລົບລ້າງຄ່າລ້ຽງດູລູກສະເໝີໄປ.
• ເດັກອາຍຸສິບສອງປີຂຶ້ນໄປມີໂອກາດທີ່ຈະຖືກສານພິຈາລະນາຄະດີ (ມາດຕາ 809 Rv), ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຕັດສິນໃຈ.
• ການຢ່າຮ້າງຈະມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ເມື່ອໄດ້ລົງທະບຽນແລ້ວ, ແລະ ການລົງທະບຽນຕ້ອງໄດ້ຮ້ອງຂໍພາຍໃນຫົກເດືອນຫຼັງຈາກການຕັດສິນໃຈໄດ້ກາຍເປັນທີ່ສິ້ນສຸດ (ມາດຕາ 1:163 BW).

ຄໍາ​ຖາມ​ທີ່​ຖືກ​ຖາມ​ເລື້ອຍໆ