ມາດຕາ 3 ຂອງ UNCRC: ຜົນປະໂຫຍດສູງສຸດຂອງເດັກຖືກຊັ່ງນໍ້າໜັກແນວໃດ?

ມາດຕາ 3(1) ຂອງອະນຸສັນຍາສະຫະປະຊາຊາດວ່າດ້ວຍສິດທິເດັກ (UNCRC) ກຳນົດວ່າໃນການກະທຳທັງໝົດທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບເດັກ, ຜົນປະໂຫຍດສູງສຸດຂອງເຂົາເຈົ້າແມ່ນການພິຈາລະນາເປັນຫຼັກ. ດັ່ງນັ້ນ, ໃນປະເທດເນເທີແລນ, ສານ ແລະ ເຈົ້າໜ້າທີ່ຕ້ອງພິສູດວ່າການຕັດສິນໃຈໝາຍຄວາມວ່າແນວໃດຕໍ່ເດັກ ແລະ ສະແດງໃຫ້ເຫັນໃນເຫດຜົນຂອງເຂົາເຈົ້າວ່າຜົນປະໂຫຍດນັ້ນຖືກຊັ່ງນໍ້າໜັກແນວໃດ; ມັນບໍ່ແມ່ນບັດທີ່ສຳຄັນ, ດັ່ງນັ້ນຜົນປະໂຫຍດທີ່ມີນໍ້າໜັກອື່ນໆຍັງສາມາດມີອິດທິພົນໄດ້.

ກົດລະບຽບດັ່ງກ່າວໃຊ້ໄດ້ກັບ ກົດໝາຍຄອບຄົວ , ການດູແລຊາວໜຸ່ມ, ການເຄື່ອນຍ້າຍ ແລະ ຄະດີແພ່ງທົ່ວໄປ ເຊັ່ນ: ການໄລ່ອອກ. ໃນປີ 2025 ສານສູງສຸດ (Hoge Raad) ໄດ້ຕອບຄຳຖາມເບື້ອງຕົ້ນກ່ຽວກັບບົດບັນຍັດດັ່ງກ່າວ, ເຊິ່ງໄດ້ຊີ້ແຈງສິ່ງທີ່ຜູ້ພິພາກສາຕ້ອງເຮັດ.

ມາດຕາ 3 ຂອງ UNCRC ກຳນົດຫຍັງແດ່?

ມາດຕາ 3(1) ນຳໃຊ້ກັບສານ, ອຳນາດການປົກຄອງ, ອົງການນິຕິບັນຍັດ ແລະ ສະຖາບັນສະຫວັດດີການສັງຄົມຂອງລັດ ຫຼື ເອກະຊົນ. ຜົນປະໂຫຍດຂອງເດັກຕ້ອງເປັນການພິຈາລະນາຫຼັກ: ບໍ່ແມ່ນຜົນປະໂຫຍດດຽວ, ແຕ່ເປັນຜົນປະໂຫຍດທີ່ຕ້ອງໄດ້ຮັບການສືບສວນ ແລະ ຊັ່ງນໍ້າໜັກຢ່າງຈິງຈັງ.

ຂອບເຂດແມ່ນກວ້າງຂວາງ. ມັນກວມເອົາການຕັດສິນໃຈໂດຍກົງກ່ຽວກັບເດັກ, ເຊັ່ນ: ການດູແລເດັກ ຫຼື ຄຳສັ່ງຈັດວາງເດັກ, ແລະ ການຕັດສິນໃຈທີ່ສົ່ງຜົນກະທົບຕໍ່ເດັກໂດຍທາງອ້ອມ, ເຊັ່ນ: ການໄລ່ພໍ່ແມ່ອອກ. ມາດຕາ 3(2) ໄດ້ເພີ່ມໜ້າທີ່ທີ່ກວ້າງຂວາງກວ່າເກົ່າສຳລັບລັດໃນການຮັບປະກັນການປົກປ້ອງ ແລະ ການດູແລທີ່ເດັກຕ້ອງການ, ໂດຍຜ່ານກົດໝາຍ ແລະ ມາດຕະການບໍລິຫານ.

ຜູ້ພິພາກສາໂຮນລັງຕ້ອງເຮັດຫຍັງແດ່ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 3?

ຜູ້ພິພາກສາຕ້ອງຄົ້ນພົບດ້ວຍຕົນເອງ ຖ້າຈຳເປັນວ່າການຕັດສິນໃຈມີຜົນກະທົບຕໍ່ເດັກຫຼືບໍ່ ແລະ ສິ່ງທີ່ເປັນປະໂຫຍດຕໍ່ເຂົາເຈົ້າ. ການຊັ່ງນໍ້າໜັກຕ້ອງເຫັນໄດ້ຊັດເຈນໃນເຫດຜົນ.

ໃນວັນທີ 28 ພະຈິກ 2025, ສານສູງສຸດໄດ້ມີຄຳຕັດສິນເບື້ອງຕົ້ນກ່ຽວກັບການໄລ່ຄອບຄົວທີ່ມີເດັກນ້ອຍອອກ ( ECLI:NL:HR:2025:1799 ), ຕາມຄວາມຄິດເຫັນຂອງທະນາຍຄວາມໃຫຍ່ລົງວັນທີ 27 ມິຖຸນາ 2025 ( ECLI:NL:PHR:2025:728 ). ສານໄດ້ຕັດສິນວ່າໃນຄະດີໄລ່ອອກ ຜູ້ພິພາກສາຕ້ອງລະບຸຜົນປະໂຫຍດຂອງເດັກ ແລະ ໃຫ້ຄວາມສຳຄັນສູງຕໍ່ພວກເຂົາເມື່ອປະເມີນວ່າການລະເມີດຂອງຜູ້ເຊົ່າມີເຫດຜົນພຽງພໍທີ່ຈະຢຸດຕິສັນຍາເຊົ່າຫຼືບໍ່.

ການໄລ່ອອກບໍ່ໄດ້ຖືກຫ້າມໂດຍອັດຕະໂນມັດ. ຜູ້ພິພາກສາອາດຈະບໍ່ຕິດຕໍ່ເທດສະບານ ຫຼື ການບໍລິການດູແລນອກການພິຈາລະນາຄະດີ, ເຖິງແມ່ນວ່າຈະໄດ້ຮັບການຍິນຍອມຈາກຝ່າຍຕ່າງໆ, ແຕ່ສາມາດໃຊ້ເຄື່ອງມືຂັ້ນຕອນເຊັ່ນ: ບົດລາຍງານຂອງຜູ້ຊ່ຽວຊານ. ການກະທຳທີ່ມີຄວາມຜິດຂອງພໍ່ແມ່ເອງບໍ່ໄດ້ຫຼຸດຜ່ອນນ້ຳໜັກຂອງຜົນປະໂຫຍດຂອງເດັກ, ແລະຜູ້ພິພາກສາສາມາດເພີ່ມເງື່ອນໄຂໃສ່ກັບການໄລ່ອອກ, ເຊັ່ນ: ໄລຍະເວລາທີ່ຍາວນານກວ່າທີ່ຈະອອກໄປ.

ໃນທາງປະຕິບັດແລ້ວ ສິ່ງນີ້ເຮັດໃຫ້ຝ່າຍຕ່າງໆ ແລະ ທະນາຍຄວາມຂອງເຂົາເຈົ້າຮັບຜິດຊອບ. ເຂົາເຈົ້າຕ້ອງໃຫ້ຂໍ້ມູນທີ່ແນ່ນອນກ່ຽວກັບເດັກແກ່ສານ: ອາຍຸ, ໂຮງຮຽນ, ຄວາມຕ້ອງການດ້ານການດູແລ ແລະ ວ່າມີທີ່ຢູ່ອາໄສທາງເລືອກອື່ນຫຼືບໍ່.

ຜົນປະໂຫຍດຂອງເດັກຈະຖືກເຕີມເຕັມພາຍໃຕ້ກົດໝາຍຂອງໂຮນລັງແນວໃດ?

ແນວຄວາມຄິດດັ່ງກ່າວແມ່ນເປີດເຜີຍ ແລະ ຂຶ້ນກັບຂໍ້ເທັດຈິງ. ສານພິຈາລະນາປັດໄຈຕ່າງໆເຊັ່ນ: ຄວາມປອດໄພທາງຮ່າງກາຍ, ຄວາມໝັ້ນຄົງທາງດ້ານອາລົມ, ຄວາມຕໍ່ເນື່ອງຂອງການດູແລ ແລະ ການລ້ຽງດູ, ແລະ ການພັດທະນາຂອງເດັກ.

ກົດໝາຍໂຮນລັງໃຫ້ຮູບແບບມາດຕະຖານທີ່ເປັນຮູບປະທຳໃນບົດບັນຍັດສະເພາະ. ມາດຕາ 1:377a ຂອງປະມວນກົດໝາຍແພ່ງໂຮນລັງ (BW) ອະນຸຍາດໃຫ້ປະຕິເສດການຕິດຕໍ່ໄດ້ພຽງແຕ່ຍ້ອນເຫດຜົນທາງກົດໝາຍເທົ່ານັ້ນ, ລວມທັງອັນຕະລາຍຮ້າຍແຮງຕໍ່ເດັກ; ເບິ່ງບົດຄວາມຂອງພວກເຮົາກ່ຽວກັບ ເວລາທີ່ການຈັດການການຕິດຕໍ່ສາມາດຖືກຈຳກັດ . ໃນ ກໍລະນີ ຄຳສັ່ງຄວບຄຸມ , ຄວາມປອດໄພອາດຈະມີອິດທິພົນ; ໃນຂໍ້ຂັດແຍ່ງກ່ຽວກັບການຍົກຍ້າຍ, ຄວາມຕໍ່ເນື່ອງຂອງໂຮງຮຽນ ແລະ ສະພາບແວດລ້ອມທາງສັງຄົມອາດຈະມີນ້ຳໜັກຫຼາຍກວ່າ.

ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 1:250 BW, ສານສາມາດແຕ່ງຕັ້ງຜູ້ປົກຄອງພິເສດ (bijzondere curator) ເມື່ອຜົນປະໂຫຍດຂອງເດັກຂັດແຍ້ງກັບຜົນປະໂຫຍດຂອງພໍ່ແມ່. ຜູ້ປົກຄອງເປັນຕົວແທນຂອງເດັກເທົ່ານັ້ນ.

ເດັກໄດ້ຍິນແນວໃດ?

ມາດຕາ 12 ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍສິດທິມະນຸດຂອງສະຫະປະຊາຊາດ (UNCRC) ໃຫ້ສິດແກ່ເດັກໃນການຮັບຟັງຄວາມຄິດເຫັນ. ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 809 ຂອງປະມວນກົດໝາຍວ່າດ້ວຍວິທີພິຈາລະນາຄະດີແພ່ງ (Rv), ສານໃຫ້ໂອກາດເດັກອາຍຸ 12 ປີຂຶ້ນໄປໃນການໃຫ້ຄວາມຄິດເຫັນຂອງເຂົາເຈົ້າໃນເລື່ອງຕ່າງໆທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບເຂົາເຈົ້າ; ເດັກທີ່ນ້ອຍກວ່າສາມາດໄດ້ຮັບການຟັງຄວາມຄິດເຫັນໂດຍຂຶ້ນກັບຄວາມເປັນຜູ້ໃຫຍ່ຂອງເຂົາເຈົ້າ.

ຜູ້ພິພາກສາຕ້ອງຮັບປະກັນວ່າເດັກສາມາດເວົ້າໄດ້ຢ່າງເສລີ, ໂດຍບໍ່ມີຄວາມກົດດັນຈາກພໍ່ແມ່ທັງສອງຝ່າຍ. ຖ້າຜູ້ພິພາກສາບໍ່ປະຕິບັດຕາມຄວາມປາດຖະໜາຂອງເດັກເພື່ອປົກປ້ອງເດັກ, ການຕັດສິນໃຈຕ້ອງອະທິບາຍເຫດຜົນ. ອ່ານເພີ່ມເຕີມໃນບົດຄວາມຂອງພວກເຮົາກ່ຽວກັບ ຄວາມປາດຖະໜາຂອງເດັກໃນການຈັດການຕິດຕໍ່.

ຄວາມສົນໃຈຂອງເດັກມີອິດທິພົນກວ່າຄວາມສົນໃຈອື່ນໆເມື່ອໃດ?

ບໍ່ແມ່ນໂດຍອັດຕະໂນມັດ. ມາດຕາ 3 ຕ້ອງໄດ້ຮັບການຊັ່ງນໍ້າໜັກຮ່ວມກັບມາດຕາ 8 ຂອງອະນຸສັນຍາເອີຣົບວ່າດ້ວຍສິດທິມະນຸດ (ECHR), ສິດໃນການມີຊີວິດຄອບຄົວ, ເຊິ່ງຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີຄວາມສົມດຸນທີ່ຍຸດຕິທຳລະຫວ່າງບຸກຄົນ ແລະ ຊຸມຊົນ.

ການແຊກແຊງຂອງລັດໃນຄອບຄົວຕ້ອງມີຄວາມຈຳເປັນ ແລະ ສົມສ່ວນ, ແລະ ມາດຕະການທີ່ແຊກແຊງໜ້ອຍລົງມາກ່ອນ. ໃນວັນທີ 11 ກຸມພາ 2025 ສານເມືອງ Limburg ໄດ້ຍົກເລີກອຳນາດຂອງຜູ້ປົກຄອງຕໍ່ເດັກທີ່ອາໄສຢູ່ນອກເຮືອນຕັ້ງແຕ່ເກີດ, ຫຼັງຈາກການທົດສອບມາດຕະການດັ່ງກ່າວຕໍ່ກັບຄວາມສົມສ່ວນ ແລະ ການເປັນລູກພາຍໃຕ້ມາດຕາ 8 ECHR ແລະ ມາດຕາ 1:266 BW ( ECLI:NL:RBLIM:2025:1533 ).

ໃຜເປັນຜູ້ຮັບຜິດຊອບ, ແລະໃຜສາມາດຮັບຜິດຊອບໄດ້?

ລັດມີພັນທະຜູກມັດໂດຍ UNCRC, ແຕ່ໃນການດູແລຊາວໜຸ່ມໂຮນລັງ ໜ້າທີ່ຍັງໄປເຖິງສະຖາບັນທີ່ໄດ້ຮັບການຮັບຮອງ (gecertificeerde instellingen) ແລະ ຜູ້ໃຫ້ບໍລິການດູແລ. ການຕັດສິນໃຈດ້ານການບໍລິຫານທີ່ມີຜົນກະທົບຕໍ່ເດັກນ້ອຍທີ່ບໍ່ໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າຜົນປະໂຫຍດຂອງເຂົາເຈົ້າຖືກຊັ່ງນໍ້າໜັກແນວໃດສາມາດຖືກຍົກເລີກໄດ້ໂດຍບໍ່ມີເຫດຜົນ.

ໃນກໍລະນີການຍ້າຍຖິ່ນຖານ, ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການຂໍລີ້ໄພຂອງສະຫະພາບເອີຣົບຍັງຖືວ່າຜົນປະໂຫຍດສູງສຸດຂອງເດັກເປັນການພິຈາລະນາຫຼັກ. ຜູ້ປົກຄອງມີຄວາມຮັບຜິດຊອບຕໍ່ເດັກຕໍ່ຄວາມເສຍຫາຍທີ່ເກີດຈາກການຄຸ້ມຄອງທີ່ບໍ່ດີ, ແລະສະຖາບັນທີ່ໄດ້ຮັບການຮັບຮອງທີ່ບໍ່ປະຕິບັດຕາມສາມາດຮັບຜິດຊອບຕໍ່ການກະທຳທີ່ຜິດກົດໝາຍ (onrechtmatige daad) ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 6:162 BW.

ຄວາມປອດໄພມີນ້ຳໜັກຫຼາຍໃນການຕັດສິນໃຈຈັດວາງ. ໃນວັນທີ 19 ທັນວາ 2025 ສານສູງສຸດໄດ້ຕັດສິນວ່າ ການກວດສອບການດູແລອຸປະຖຳທີ່ຫາຍໄປ ຫຼື ບໍ່ຖືກຕ້ອງບໍ່ໄດ້ຫ້າມການຈັດຫາຜູ້ດູແລອຸປະຖຳ, ແຕ່ວ່າຄວາມກັງວົນດ້ານຄວາມປອດໄພມີນ້ຳໜັກຫຼາຍ: ຖ້າສະຖາບັນ ຫຼື ສານພົບວ່າສະຖານະການບໍ່ປອດໄພ, ການຈັດວາງຕ້ອງໄດ້ຮັບການປ້ອງກັນ ຫຼື ຢຸດຕິ ( ECLI:NL:HR:2025:1948 ).

ໃນຖານະພໍ່ແມ່, ເຈົ້າຄວນກວດສອບຫຍັງແດ່?

• ບໍ່ວ່າການຕັດສິນໃຈ ຫຼື ບົດລາຍງານໄດ້ອະທິບາຍຢ່າງຊັດເຈນວ່າການຊັ່ງນໍ້າໜັກຄວາມສົນໃຈຂອງລູກທ່ານແມ່ນຫຍັງ.
• ບໍ່ວ່າລູກຂອງທ່ານທີ່ມີອາຍຸ 12 ປີຂຶ້ນໄປຈະຖືກເຊີນໃຫ້ມາຮັບຟັງຫຼືບໍ່ (ມາດຕາ 809 Rv).
• ບໍ່ວ່າຈະມີມາດຕະການທີ່ແຊກແຊງໜ້ອຍກວ່າ ເຊັ່ນ: ການຊ່ວຍເຫຼືອຢູ່ເຮືອນ, ໄດ້ຮັບການພິຈາລະນາກ່ອນຫຼືບໍ່.
• ໃນກໍລະນີການໄລ່ອອກ, ບໍ່ວ່າທ່ານໄດ້ໃຫ້ຂໍ້ມູນທີ່ແນ່ນອນກ່ຽວກັບລູກຂອງທ່ານ ແລະ ທີ່ຢູ່ອາໄສທາງເລືອກແກ່ສານແລ້ວຫຼືບໍ່.
• ຜູ້ປົກຄອງພິເສດພາຍໃຕ້ມາດຕາ 1:250 BW ຈະຊ່ວຍໃຫ້ລູກຂອງທ່ານມີຕົວແທນຫຼືບໍ່.

ໃນຖານະເຈົ້າຂອງເຮືອນທີ່ຕ້ອງການໄລ່ອອກ, ທ່ານຄວນກວດສອບຫຍັງແດ່?

• ບໍ່ວ່າເດັກນ້ອຍອາໄສຢູ່ໃນເຮືອນຫຼືບໍ່, ແລະ ເຂົາເຈົ້າມີອາຍຸເທົ່າໃດ.
• ບໍ່ວ່າການລະເມີດດັ່ງກ່າວຈະຮ້າຍແຮງພຽງພໍທີ່ຈະໃຫ້ເຫດຜົນໃນການໄລ່ອອກ ເຖິງວ່າຈະມີຄວາມສົນໃຈຂອງເດັກສູງກໍຕາມ.
• ບໍ່ວ່າທ່ານຈະສາມາດສະເໜີໄລຍະເວລາອອກໄປດົນກວ່າ ຫຼື ເງື່ອນໄຂອື່ນທີ່ຈຳກັດຜົນກະທົບຕໍ່ເດັກນ້ອຍ.
• ບໍ່ວ່າທ່ານໄດ້ພົວພັນກັບເທດສະບານກ່ອນທີ່ຈະເລີ່ມການດຳເນີນຄະດີຫຼືບໍ່.

ພວກເຮົາສາມາດເຮັດຫຍັງໃຫ້ທ່ານໄດ້ແດ່ ເພື່ອຜົນປະໂຫຍດສູງສຸດຂອງເດັກ?

ທະນາຍຄວາມຄອບຄົວ ຂອງພວກເຮົາ ຊ່ວຍພໍ່ແມ່ໃນການດຳເນີນຄະດີທີ່ຜົນປະໂຫຍດຂອງເດັກຕົກຢູ່ໃນຄວາມສ່ຽງ.

• ພວກເຮົາປະເມີນວ່າຄຳຕັດສິນ ຫຼື ຄຳຕັດສິນຂອງສານໄດ້ຊັ່ງນໍ້າໜັກຜົນປະໂຫຍດຂອງລູກທ່ານຢ່າງຖືກຕ້ອງຕາມມາດຕາ 3 ຂອງ UNCRC ຫຼືບໍ່.
• ພວກເຮົານຳສະເໜີຂໍ້ມູນທີ່ແນ່ນອນກ່ຽວກັບລູກຂອງທ່ານຕໍ່ສານໃນຂັ້ນຕອນການດຳເນີນຄະດີການໄລ່ອອກ.
• ພວກເຮົາຮ່າງຄຳປ້ອງກັນຂອງທ່ານຕໍ່ກັບຄຳສັ່ງຄວບຄຸມ ຫຼື ຄຳຮ້ອງຂໍໃຫ້ຢຸດຕິອຳນາດຂອງຜູ້ປົກຄອງ.
• ພວກເຮົາຮ້ອງຂໍການແຕ່ງຕັ້ງຜູ້ປົກຄອງພິເສດພາຍໃຕ້ມາດຕາ 1:250 BW.
• ພວກເຮົາຈະຍື່ນອຸທອນເມື່ອເຫດຜົນບໍ່ໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າຄວາມສົນໃຈຂອງລູກທ່ານໄດ້ຖືກຊັ່ງນໍ້າໜັກແນວໃດ.

Summary

• ມາດຕາ 3(1) UNCRC ກຳນົດໃຫ້ຜົນປະໂຫຍດຂອງເດັກເປັນການພິຈາລະນາອັນດັບຕົ້ນໆ, ແຕ່ບໍ່ແມ່ນພຽງສິ່ງດຽວ, ໃນການຕັດສິນໃຈທັງໝົດກ່ຽວກັບເດັກ.
• ຜູ້ພິພາກສາຕ້ອງສືບສວນຜົນກະທົບຕໍ່ເດັກ, ຖ້າຈຳເປັນດ້ວຍຄວາມຄິດລິເລີ່ມຂອງຕົນເອງ, ແລະ ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງຄວາມສຳຄັນໃນເຫດຜົນຂອງເຂົາເຈົ້າ.
• ໃນກໍລະນີການໄລ່ອອກ, ຜົນປະໂຫຍດຂອງເດັກມີຄວາມສຳຄັນສູງ, ແຕ່ການໄລ່ອອກບໍ່ໄດ້ຖືກຫ້າມໂດຍອັດຕະໂນມັດ (ສານສູງສຸດ, 28 ພະຈິກ 2025).
• ເດັກນ້ອຍອາຍຸ 12 ປີຂຶ້ນໄປແມ່ນໄດ້ຮັບເຊີນໃຫ້ເຂົ້າຮ່ວມຮັບຟັງພາຍໃຕ້ມາດຕາ 809 Rv.
• ໃນການຕັດສິນໃຈຈັດວາງ, ຄວາມປອດໄພຂອງເດັກມີນ້ຳໜັກຫຼາຍ (ສານສູງສຸດ, 19 ທັນວາ 2025).

ຄໍາ​ຖາມ​ທີ່​ຖືກ​ຖາມ​ເລື້ອຍໆ