ເມື່ອຄວາມສຳພັນສິ້ນສຸດລົງ, ພວກເຮົາມັກຄິດວ່າໄລຍະເວລາທີ່ຍາກທີ່ສຸດແມ່ນຢູ່ເບື້ອງຫຼັງພວກເຮົາເມື່ອການຢ່າຮ້າງໄດ້ຖືກປະກາດອອກມາແລ້ວ. ດ້ວຍການຄວບຄຸມແບບບັງຄັບ, ຮູບພາບແມ່ນແຕກຕ່າງ. ມັນແມ່ນຊ່ວງເວລາທີ່ການຈາກໄປທີ່ສາມາດເປັນໄລຍະທີ່ອັນຕະລາຍທີ່ສຸດ. ໃນບລັອກນີ້, ພວກເຮົາອະທິບາຍວ່າການຄວບຄຸມແບບບັງຄັບແມ່ນຫຍັງ, ເປັນຫຍັງມັນຈຶ່ງແຕກຕ່າງຈາກການໂຕ້ຖຽງທີ່ຮຸນແຮງ, ແລະມັນມີບົດບາດແນວໃດພາຍໃນຂັ້ນຕອນການຢ່າຮ້າງ.
ການຄວບຄຸມແບບບັງຄັບແມ່ນຫຍັງ?
ການຄວບຄຸມແບບບັງຄັບ, ບາງຄັ້ງກໍ່ເອີ້ນວ່າການກໍ່ການຮ້າຍທາງສັມພັນ, ແມ່ນຮູບແບບຂອງການຄອບງຳຢ່າງເປັນລະບົບພາຍໃນສາຍພົວພັນ. ມັນບໍ່ແມ່ນກ່ຽວກັບເຫດການຄວາມຮຸນແຮງທາງຮ່າງກາຍທີ່ໂດດດ່ຽວ, ແຕ່ກ່ຽວກັບຍຸດທະສາດທີ່ຍືນຍົງທີ່ຄູ່ນອນຄົນໜຶ່ງຄວບຄຸມ, ໂດດດ່ຽວ ແລະ ຫຼຸດຜ່ອນອີກຝ່າຍໜຶ່ງ.
ສິ່ງທີ່ເປັນລັກສະນະພິເສດແມ່ນວ່າການຄວບຄຸມມີຜົນກະທົບຕໍ່ທຸກຂົງເຂດຂອງຊີວິດ. ຄິດເຖິງການຈຳກັດການຕິດຕໍ່ກັບຄອບຄົວ ແລະ ໝູ່ເພື່ອນ, ການຄວບຄຸມເງິນ, ໂທລະສັບ ແລະ ເສລີພາບໃນການເຄື່ອນໄຫວ, ການວິພາກວິຈານ ແລະ ການດູຖູກຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ, ແລະ ການສ້າງບັນຍາກາດຂອງຄວາມຢ້ານກົວ ແລະ ຄວາມບໍ່ສາມາດຄາດເດົາໄດ້. ຄວາມຮຸນແຮງທາງຮ່າງກາຍສາມາດເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງຮູບແບບນີ້, ແຕ່ບໍ່ແມ່ນສະເໝີໄປ. ອາວຸດແມ່ນການຍຶດຄອງຊີວິດປະຈຳວັນຂອງຜູ້ເຄາະຮ້າຍ.
ຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງຄວາມຂັດແຍ້ງໃນສາຍພົວພັນທຳມະດາ
ໃນຫຼາຍໆສາຍພົວພັນ, ຄົນເຮົາພຽງແຕ່ມີການໂຕ້ຖຽງກັນຢ່າງຮຸນແຮງ. ຄວາມຂັດແຍ້ງໃນຕົວຂອງມັນເອງບໍ່ແມ່ນສັນຍານຂອງການຄວບຄຸມແບບບັງຄັບ. ຄວາມແຕກຕ່າງແມ່ນຢູ່ໃນໂຄງສ້າງ ແລະ ເຈດຕະນາ.
ນັກສັງຄົມວິທະຍາ Michael Johnson ໄດ້ແຍກແຍະຄວາມແຕກຕ່າງທີ່ເປັນປະໂຫຍດລະຫວ່າງຄວາມຮຸນແຮງຂອງຄູ່ຜົວເມຍໃນສະຖານະການ ແລະ ການກໍ່ການຮ້າຍທາງສະໜິດສະໜົມ. ດ້ວຍຄວາມຮຸນແຮງໃນສະຖານະການ, ບາງຄັ້ງຄວາມຂັດແຍ້ງກໍ່ມັກຈະອອກຈາກການຄວບຄຸມ, ສ່ວນຫຼາຍແມ່ນມາຈາກທັງສອງຝ່າຍ, ໂດຍບໍ່ມີຮູບແບບອຳນາດທີ່ຄອບຄຸມ. ດ້ວຍການຄວບຄຸມແບບບັງຄັບ, ຈະມີການໃຊ້ອຳນາດ ແລະ ການຄວບຄຸມແບບຝ່າຍດຽວ, ເຊິ່ງຄວາມຮຸນແຮງ ຫຼື ໄພຂົ່ມຂູ່ເປັນພຽງເຄື່ອງມືໜຶ່ງເທົ່ານັ້ນ.
ຄວາມແຕກຕ່າງນັ້ນບໍ່ແມ່ນທາງວິຊາການ. ມັນກຳນົດວ່າສະຖານະການເປັນອັນຕະລາຍແນວໃດ, ຕ້ອງການການປົກປ້ອງແບບໃດ, ແລະມັນມີເຫດຜົນແນວໃດທີ່ຈະເລືອກ, ຕົວຢ່າງເຊັ່ນ ການໄກ່ເກ່ຍ ຫຼື ການໄກ່ເກ່ຍ. ດ້ວຍການຄວບຄຸມແບບບັງຄັບ, ການປຶກສາຫາລືຢ່າງເທົ່າທຽມກັນແມ່ນເປັນໄປບໍ່ໄດ້, ເພາະວ່າຄວາມສົມດຸນຂອງອຳນາດມີຄວາມບົກຜ່ອງ.
ເປັນຫຍັງການຢ່າຮ້າງຈຶ່ງເພີ່ມຄວາມສ່ຽງ
ດ້ວຍການຄວບຄຸມແບບບັງຄັບ, ທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງໝູນວຽນຢູ່ກັບການຄວບຄຸມ. ການຢຸດຕິຄວາມສຳພັນແມ່ນຮູບແບບສຸດທ້າຍຂອງການສູນເສຍການຄວບຄຸມສຳລັບຜູ້ກະທຳຜິດ. ນີ້ອະທິບາຍວ່າເປັນຫຍັງໄລຍະເວລາປະມານການຈາກໄປ ແລະ ການຢ່າຮ້າງຈຶ່ງເປັນໄລຍະທີ່ມີຄວາມສ່ຽງສູງສຸດທາງສະຖິຕິ. ຜູ້ກະທຳຜິດມັກຈະຊອກຫາວິທີໃໝ່ໆເພື່ອຮັກສາຄວາມໝັ້ນຄົງໃນຂະນະທີ່ເສັ້ນທາງເກົ່າກຳລັງຫາຍໄປ.
ຕົວຂັ້ນຕອນດັ່ງກ່າວເອງບໍ່ຄ່ອຍຖືກໃຊ້ເປັນເຄື່ອງມື. ການດຳເນີນຄະດີທີ່ບໍ່ມີວັນສິ້ນສຸດ, ການຊັກຊ້າຂໍ້ຕົກລົງໂດຍເຈດຕະນາ, ການປິດບັງຂໍ້ມູນທາງການເງິນ ແລະ ການໃຊ້ເດັກນ້ອຍເປັນວິທີການກົດດັນ ລ້ວນແຕ່ເປັນວິທີການສືບຕໍ່ການຍຶດຄອງຜ່ານວິທີການທາງກົດໝາຍ. ປະກົດການນີ້ຍັງຖືກເອີ້ນວ່າການຂົ່ມຂູ່ທາງກົດໝາຍ ຫຼື ການລ່ວງລະເມີດຫຼັງການແຍກກັນ.
ຜົນສະທ້ອນຕໍ່ເດັກ, ການດູແລເດັກ ແລະ ການຕິດຕໍ່
ບ່ອນທີ່ເດັກນ້ອຍມີສ່ວນຮ່ວມ, ການຄວບຄຸມແບບບັງຄັບຈະມີມິຕິພິເສດ. ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນໃນກົດໝາຍຄອບຄົວແມ່ນວ່າພໍ່ແມ່ທັງສອງຍັງຄົງມີສ່ວນຮ່ວມຫຼັງຈາກການຢ່າຮ້າງ ແລະ ຄວາມຜູກພັນກັບພໍ່ແມ່ທັງສອງໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງ. ດ້ວຍຮູບແບບການຄວບຄຸມ ແລະ ການຂົ່ມຂູ່, ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນນັ້ນສາມາດເຮັດວຽກໄດ້ໃນທາງທີ່ເປັນອັນຕະລາຍ.
ການຈັດການການຕິດຕໍ່ສາມາດນຳໃຊ້ໂດຍຜູ້ກະທຳຜິດເປັນຊ່ອງທາງການຕິດຕໍ່ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ແລະ ເປັນວິທີການສືບຕໍ່ມີອິດທິພົນຕໍ່ພໍ່ແມ່ອີກຝ່າຍໜຶ່ງ. ໃນກໍລະນີທີ່ຮ້າຍແຮງ, ນີ້ອາດເປັນເຫດຜົນສຳລັບການຈຳກັດການຕິດຕໍ່, ການໃຫ້ມັນເກີດຂຶ້ນພາຍໃຕ້ການຊີ້ນຳ, ຫຼື ການປະເມີນຄືນໃໝ່ກ່ຽວກັບການດູແລເດັກ. ໃນການເຮັດເຊັ່ນນັ້ນ, ສານຈະພິຈາລະນາຜົນປະໂຫຍດຂອງເດັກ, ແລະ ຜົນປະໂຫຍດນັ້ນບໍ່ໄດ້ຮັບການບໍລິການໂດຍການສືບຕໍ່ການເຄື່ອນໄຫວທີ່ບໍ່ປອດໄພພາຍໃຕ້ການປອມແປງຂອງການຟື້ນຟູການຕິດຕໍ່.
ທາງເລືອກທາງດ້ານກົດໝາຍ
ກົດໝາຍໄດ້ສະເໜີເຄື່ອງມືຕ່າງໆເພື່ອໃຫ້ການປົກປ້ອງ ແລະ ທຳລາຍການຄວບຄຸມ. ເສັ້ນທາງໃດທີ່ເໝາະສົມແມ່ນຂຶ້ນກັບສະຖານະການສະເພາະ.
ສາມາດມີຄຳສັ່ງຫ້າມບໍ່ໃຫ້ອອກຈາກເຮືອນຊົ່ວຄາວ (huisverbod) ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ຜູ້ກະທຳຜິດເຂົ້າໄປໃນເຮືອນເມື່ອມີໄພຂົ່ມຂູ່ຮ້າຍແຮງ. ສາມາດຮ້ອງຂໍການຫ້າມການຕິດຕໍ່ ແລະ ຄຳສັ່ງຫ້າມບໍ່ໃຫ້ຕິດຕໍ່ຜ່ານສານເພື່ອປ້ອງກັນການຕິດຕໍ່. ພາຍໃນຂັ້ນຕອນການຢ່າຮ້າງ, ສາມາດຮ້ອງຂໍມາດຕະການຊົ່ວຄາວກ່ຽວກັບ, ໃນບັນດາສິ່ງອື່ນໆ, ການນຳໃຊ້ເຮືອນ, ການດູແລລູກ ແລະ ການເງິນ, ເພື່ອໃຫ້ມີຄວາມຊັດເຈນ ແລະ ຄວາມສະຫງົບຢ່າງວ່ອງໄວ.
ນອກຈາກນັ້ນ, ການເກັບຮັກສາບັນທຶກທີ່ດີແມ່ນມີຄວາມສຳຄັນຫຼາຍ. ການບັນທຶກເຫດການ, ຂໍ້ຄວາມ ແລະ ຄຳຖະແຫຼງຕ່າງໆຊ່ວຍເຮັດໃຫ້ຮູບແບບດັ່ງກ່າວສາມາດເບິ່ງເຫັນໄດ້ຕໍ່ສານ, ເພາະວ່າການຄວບຄຸມແບບບັງຄັບມັກຈະເກີດຂຶ້ນຈາກສາຍຕາຂອງຄົນອື່ນ ແລະ ບໍ່ຄ່ອຍຈະມີຫຼັກຖານທີ່ຊັດເຈນພຽງອັນດຽວ.
ພາລະບົດບາດຂອງທະນາຍຄວາມ
ດ້ວຍການຄວບຄຸມແບບບັງຄັບ, ທະນາຍຄວາມຈຶ່ງເປັນຫຼາຍກວ່າຕົວແທນທາງກົດໝາຍ. ມັນຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີວິທີການທີ່ຮັບຮູ້ຮູບແບບ ແລະ ປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ຂັ້ນຕອນດັ່ງກ່າວກາຍເປັນວິທີການຄວບຄຸມແບບໃໝ່. ນັ້ນໝາຍເຖິງການບໍ່ເອົາໃຈໃສ່ກັບຮູບແບບການປຶກສາຫາລືທີ່ສົມມຸດຕິຖານຄວາມສະເໝີພາບ, ການລະມັດລະວັງຕໍ່ການຊັກຊ້າກົນລະຍຸດ, ແລະ ການເອົາຄວາມປອດໄພຂອງລູກຄ້າ ແລະ ເດັກນ້ອຍເປັນອັນດັບໜຶ່ງໃນທຸກໆທາງເລືອກດ້ານຂັ້ນຕອນ.
ໃນເວລາດຽວກັນ, ຕ້ອງມີຄວາມລະມັດລະວັງ. ການກ່າວຫາການຄວບຄຸມແບບບັງຄັບແມ່ນຮ້າຍແຮງ ແລະ ບາງຄັ້ງກໍ່ຖືກນຳໃຊ້ຢ່າງຜິດໆໃນການຢ່າຮ້າງທີ່ມີການໂຕ້ຖຽງກັນ. ທະນາຍຄວາມທີ່ດີຈະກວດສອບຂໍ້ເທັດຈິງ, ຢືນຢັນຮູບແບບທີ່ເປັນກໍລະນີ, ແລະ ຕິດຕາມເບິ່ງຄວາມສຳຄັນຂອງຂະບວນການທີ່ຍຸດຕິທຳສຳລັບທຸກຄົນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ.
ຄໍາຖາມທີ່ຖືກຖາມເລື້ອຍໆ
ແມ່ນຫຍັງຄືຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງການຄວບຄຸມແບບບັງຄັບ ແລະ ການຢ່າຮ້າງທີ່ມີການໂຕ້ຖຽງ?
ໃນການຢ່າຮ້າງທີ່ມີການໂຕ້ຖຽງກັນ, ຄວາມຂັດແຍ້ງຈະເພີ່ມຂຶ້ນຈາກທັງສອງຝ່າຍ, ໂດຍສ່ວນຫຼາຍແລ້ວແມ່ນບໍ່ມີຝ່າຍໃດຝ່າຍໜຶ່ງມີອຳນາດເໜືອອີກຝ່າຍໜຶ່ງຕາມໂຄງສ້າງ. ດ້ວຍການຄວບຄຸມແບບບັງຄັບ, ມັນກ່ຽວຂ້ອງກັບຮູບແບບດ້ານດຽວທີ່ຄູ່ຮ່ວມເພດໜຶ່ງຄວບຄຸມ ແລະ ຄອບງຳອີກຝ່າຍໜຶ່ງ. ຄວາມແຕກຕ່າງແມ່ນມີຄວາມສຳຄັນເພາະມັນກຳນົດວ່າການປຶກສາຫາລື ແລະ ການໄກ່ເກ່ຍຢ່າງເທົ່າທຽມກັນຍັງເປັນຈິງໄດ້ຫຼືບໍ່.
ຂ້ອຍຈະພິສູດການຄວບຄຸມແບບບັງຄັບໄດ້ແນວໃດ ຖ້າບໍ່ມີຄວາມຮຸນແຮງທາງຮ່າງກາຍ?
ເນື່ອງຈາກວ່າການຄວບຄຸມແບບບັງຄັບບໍ່ຄ່ອຍປະກອບດ້ວຍຫຼັກຖານທີ່ຊັດເຈນພຽງຢ່າງດຽວ, ການເຮັດໃຫ້ຮູບແບບດັ່ງກ່າວເຫັນໄດ້ຊັດເຈນຈຶ່ງເປັນສິ່ງຕັດສິນ. ຂໍ້ຄວາມ, ອີເມວ, ບັນທຶກເຫດການຕ່າງໆ, ເອກະສານທາງການເງິນ ແລະ ລາຍງານຈາກຜູ້ຄົນອ້ອມຂ້າງສາມາດຢືນຢັນຮູບພາບໄດ້. ທະນາຍຄວາມສາມາດຊ່ວຍນຳສະເໜີອົງປະກອບເຫຼົ່ານີ້ໃນລັກສະນະທີ່ເປັນລະບຽບ ແລະ ໜ້າເຊື່ອຖື.
ການໄກ່ເກ່ຍແມ່ນແນະນຳໃຫ້ໃຊ້ໃນກໍລະນີທີ່ມີການຄວບຄຸມແບບບັງຄັບບໍ?
ການໄກ່ເກ່ຍສົມມຸດວ່າສອງຝ່າຍເຈລະຈາກັນຢ່າງເທົ່າທຽມກັນ. ດ້ວຍຄວາມສົມດຸນຂອງອຳນາດທີ່ບໍ່ສົມດຸນ, ຄວາມສະເໝີພາບດັ່ງກ່າວຈະບໍ່ມີ, ຊຶ່ງໝາຍຄວາມວ່າການໄກ່ເກ່ຍສາມາດເຮັດໃຫ້ຜູ້ຖືກເຄາະຮ້າຍຢູ່ພາຍໃຕ້ຄວາມກົດດັນຕື່ມອີກ. ໃນສະຖານະການດັ່ງກ່າວ, ຂັ້ນຕອນຜ່ານສານ, ພ້ອມດ້ວຍມາດຕະການປ້ອງກັນທີ່ຈຳເປັນ, ມັກຈະເໝາະສົມກວ່າ.
ການຕິດຕໍ່ກັບເດັກນ້ອຍສາມາດຖືກຈຳກັດໄດ້ບໍ?
ມັນສາມາດເຮັດໄດ້, ເຖິງແມ່ນວ່າຈຸດເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນວ່າພໍ່ແມ່ທັງສອງຍັງຄົງມີສ່ວນຮ່ວມ. ເມື່ອການຕິດຕໍ່ຖືກນໍາໃຊ້ເພື່ອສືບຕໍ່ການຄວບຄຸມຫຼືໄພຂົ່ມຂູ່, ສານສາມາດຈໍາກັດການຕິດຕໍ່, ໃຫ້ມັນເກີດຂຶ້ນພາຍໃຕ້ການຊີ້ນໍາ, ຫຼືປະເມີນຄືນການດູແລເດັກ. ຜົນປະໂຫຍດຂອງເດັກແມ່ນຕັດສິນໃນເລື່ອງນີ້.
ຂ້ອຍສາມາດເຮັດຫຍັງໄດ້ແດ່ ຖ້າຂັ້ນຕອນດັ່ງກ່າວຖືກໃຊ້ເປັນວິທີການກົດດັນ?
ການດຳເນີນຄະດີທີ່ບໍ່ມີວັນສິ້ນສຸດ, ການຊັກຊ້າຂໍ້ຕົກລົງ ຫຼື ການປິດບັງຂໍ້ມູນແມ່ນຮູບແບບການຄວບຄຸມທີ່ສາມາດຮັບຮູ້ໄດ້ຜ່ານທາງກົດໝາຍ. ມັນຊ່ວຍໃນການຍົກຮູບແບບນີ້ຂຶ້ນຢ່າງຊັດເຈນຕໍ່ສານ ແລະ ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີມາດຕະການຊົ່ວຄາວທີ່ສ້າງຄວາມຊັດເຈນຢ່າງວ່ອງໄວກ່ຽວກັບເຮືອນ, ເດັກນ້ອຍ ແລະ ການເງິນ.
ຈະເປັນແນວໃດຖ້າຂ້ອຍຖືກກ່າວຫາຜິດວ່າຄວບຄຸມແບບບັງຄັບ?
ການກ່າວຫາທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງແມ່ນກວ້າງຂວາງ ແລະ ສົມຄວນໄດ້ຮັບການໂຕ້ແຍ້ງຢ່າງລະມັດລະວັງໂດຍອີງໃສ່ຂໍ້ເທັດຈິງ. ທະນາຍຄວາມສາມາດຊ່ວຍຢືນຢັນສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນຈິງ ແລະ ຮັບປະກັນວ່າສິດທິໃນການມີຂະບວນການທີ່ຍຸດຕິທຳໄດ້ຮັບການຮັກສາໄວ້.
ໃນການສະຫລຸບ
ການຄວບຄຸມແບບບັງຄັບ ແລະ ການຢ່າຮ້າງແມ່ນກ່ຽວຂ້ອງກັນຢ່າງໃກ້ຊິດ, ເພາະວ່າການຢ່າຮ້າງເກີດຂຶ້ນທີ່ແກ່ນແທ້ຂອງການຄວບຄຸມແບບບັງຄັບ: ການຄວບຄຸມ. ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຢູ່ໃນສະຖານະການດັ່ງກ່າວຄວນຊອກຫາຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອທາງດ້ານກົດໝາຍໃນເວລາທີ່ເໝາະສົມ ແລະ ໃຫ້ຄວາມສຳຄັນກັບຄວາມປອດໄພກ່ອນ. ສຳລັບອັນຕະລາຍຮ້າຍແຮງ ແລະ ຄຳແນະນຳໃນປະເທດເນເທີແລນ, ທ່ານສາມາດຕິດຕໍ່ Veilig Thuis ໄດ້ທີ່ເບີ 0800-2000, ແລະ ໃນກໍລະນີມີອັນຕະລາຍຮີບດ່ວນ ໃຫ້ຕິດຕໍ່ຕຳຫຼວດທີ່ເບີ 112.
