ສັນຍາເຊົ່າທາງການຄ້າໃນປະເທດເນເທີແລນ: ແບບຈຳລອງສັນຍາເຊົ່າ ROZ ສຳລັບຜູ້ເຊົ່າສາກົນ

ເກືອບທຸກໆສັນຍາເຊົ່າທາງການຄ້າໃນປະເທດເນເທີແລນແມ່ນໄດ້ເຊັນໃນຮູບແບບ ROZ: ສັນຍາໄລຍະສັ້ນທີ່ມີຊຸດຂໍ້ກຳນົດທົ່ວໄປທີ່ຕິດຄັດມານຳສະເໜີເປັນມາດຕະຖານຂອງຕະຫຼາດ. ມັນບໍ່ແມ່ນເປັນກາງ. ມັນເປັນເອກະສານຂອງເຈົ້າຂອງເຮືອນ, ແລະຫຼາຍກວ່ານັ້ນສາມາດຕໍ່ລອງໄດ້ຫຼາຍກວ່າທີ່ຜູ້ເຊົ່າຄາດໄວ້. ຄູ່ມືນີ້ອະທິບາຍກົດໝາຍພາຍໃຕ້ມັນ ແລະ ຂໍ້ກຳນົດທີ່ຄຸ້ມຄ່າທີ່ຈະຕໍ່ລອງ.

ຄຳຖາມທຳອິດໃນທຸກໆສັນຍາເຊົ່າ: ລະບອບກົດໝາຍໃດທີ່ນຳໃຊ້?

ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການເຊົ່າຂອງໂຮນລັງມີສອງລະບອບສຳລັບຊັບສິນທາງການຄ້າ, ແລະພວກມັນບໍ່ເທົ່າທຽມກັນ. ເຊິ່ງໃຊ້ໄດ້ແມ່ນຖືກຕັດສິນໂດຍກົດໝາຍ, ບໍ່ແມ່ນໂດຍສິ່ງທີ່ຝ່າຍຕ່າງໆຂຽນຢູ່ໜ້າທຳອິດ. ການຈັດປະເພດທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງແມ່ນແຫຼ່ງທີ່ມາທີ່ພົບເລື້ອຍທີ່ສຸດຂອງຄວາມແປກໃຈທີ່ມີລາຄາແພງ, ແລະໂດຍປົກກະຕິແລ້ວແມ່ນບັນຫາທຳອິດໃນຂໍ້ຂັດແຍ່ງ.

ພື້ນທີ່ຂາຍຍ່ອຍ ແລະ ໂຮງແຮມ: ມາດຕາ 7:290 BW

ລະບອບທີ່ໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງກວມເອົາສິ່ງທີ່ທະນາຍຄວາມໂຮນລັງເອີ້ນວ່າ 290-space. ມາດຕາ 7:290 BW ໃຊ້ກັບການໃຫ້ເຊົ່າສະຖານທີ່ກໍ່ສ້າງສຳລັບທຸລະກິດຂາຍຍ່ອຍ, ຮ້ານອາຫານ ຫຼື ຮ້ານກາເຟ, ທຸລະກິດຊື້ກັບບ້ານ ຫຼື ທຸລະກິດສົ່ງເຖິງບ້ານ, ທຸລະກິດຫັດຖະກຳ, ໂຮງແຮມ ຫຼື ບ່ອນຕັ້ງແຄ້ມ, ບ່ອນທີ່ສາທາລະນະຊົນສາມາດເຂົ້າເຖິງພື້ນທີ່ໄດ້ ສຳລັບການສະໜອງສິນຄ້າ ຫຼື ການບໍລິການທີ່ສາມາດເຄື່ອນຍ້າຍໄດ້ໂດຍກົງ. ທີ່ພັກອາໄສ ແລະ ທີ່ດິນທີ່ຜູ້ຢູ່ອາໄສໃຫ້ເຊົ່າແມ່ນປະຕິບັດຕາມລະບອບດຽວກັນ.

ສອງອົງປະກອບເຮັດວຽກຄື: ການເຂົ້າເຖິງສາທາລະນະ ແລະ ການສະໜອງສິນຄ້າໂດຍກົງໃຫ້ລູກຄ້າຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ຫ້ອງວາງສະແດງສິນຄ້າທີ່ເປີດຕາມການນັດໝາຍເທົ່ານັ້ນ, ສຳນັກງານໃຫຍ່ ຫຼື ສາງສິນຄ້າຈະບໍ່ມີສິດໄດ້ຮັບ; ຮ້ານຄ້າໃຫຍ່, ສູນປະສົບການຍີ່ຫໍ້ທີ່ຍ່າງເຂົ້າໄປໄດ້ ຫຼື ໂຮງແຮມຈະມີສິດໄດ້ຮັບ.

ຫ້ອງການ, ອຸດສາຫະກຳ ແລະ ທຸກຢ່າງອື່ນໆ: ມາດຕາ 7:230a BW

ທຸກຢ່າງທີ່ສ້າງຂຶ້ນ, ໃຫ້ເຊົ່າເພື່ອໃຊ້ທາງທຸລະກິດ, ແລະທັງພື້ນທີ່ 290 ຫຼື ທີ່ຢູ່ອາໄສບໍ່ຕົກຢູ່ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 7:230a BW: ຫ້ອງການ, ຫ້ອງທົດລອງ, ຫ້ອງສະອາດ, ຫ້ອງຜະລິດ, ສູນແຈກຢາຍ ແລະ ບ່ອນເກັບມ້ຽນ. ຜູ້ຢູ່ອາໄສສ່ວນໃຫຍ່ໃນ Eindhoven ແລະ Brainport ແມ່ນຜູ້ເຊົ່າ 230a, ບໍ່ວ່າພວກເຂົາຈະຮູ້ຫຼືບໍ່.

ການນຳໃຊ້ແບບປະສົມປະສານ ແລະ ຄຳຖາມກ່ຽວກັບການຈັດປະເພດ

ອາຄານຫຼາຍຫຼັງເຮັດທັງສອງຢ່າງຄື: ຫ້ອງການຜະລິດທີ່ມີຮ້ານຂາຍເຄື່ອງຂອງໂຮງງານ, ຫ້ອງການທີ່ມີເຄົາເຕີ້ສາທາລະນະ. ໃນກໍລະນີທີ່ມີການໃຫ້ເຊົ່າປະສົມປະສານກັນ, ລະບອບການເຊົ່າຈະຖືກຕັດສິນໂດຍຈຸດປະສົງທີ່ພື້ນທີ່ດັ່ງກ່າວຖືກນຳໃຊ້ເປັນສ່ວນໃຫຍ່. ຖະໜົນ Hoge ໄດ້ຢືນຢັນໃນວັນທີ 6 ມີນາ 2026 (ECLI:NL:HR:2026:356) ວ່າສິ່ງນີ້ຈະປ່ຽນໄປໃຊ້ກັບການນຳໃຊ້ຕົວຈິງ ແລະ ບໍ່ແມ່ນຊື່ທີ່ບັນດາຝ່າຍໄດ້ໃຫ້ຂໍ້ຕົກລົງ, ສະນັ້ນຫົວຂໍ້ທີ່ລະບຸວ່າສັນຍາແມ່ນໜຶ່ງພາຍໃຕ້ມາດຕາ 7:290 BW ບໍ່ມີນ້ຳໜັກທີ່ເປັນເອກະລາດ. ສະຖານະການທັງໝົດຂອງກໍລະນີແມ່ນກ່ຽວຂ້ອງ: ການນຳໃຊ້ທີ່ບັນດາຝ່າຍຄິດໄວ້ໃນເວລາທີ່ເຂົາເຈົ້າເຮັດສັນຍາ, ການນຳໃຊ້ສະຖານທີ່ໃນປະຈຸບັນ, ແລະ ວິທີການຕິດຕັ້ງສະຖານທີ່ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບການນຳໃຊ້ນັ້ນ. ສິ່ງທີ່ສຳຄັນແມ່ນຈຸດສູນກາງຂອງການນຳໃຊ້ຢູ່ໃສ, ແລະ ກິດຈະກຳທີ່ຜູ້ເຊົ່າໄດ້ຮັບລາຍໄດ້ສ່ວນໃຫຍ່ຈາກລາຍຮັບຂອງມັນອາດຈະຖືກຊັ່ງນ້ຳໜັກໃນດຸນ. ດັ່ງນັ້ນ, ເຈົ້າຂອງເຮືອນຈຶ່ງບໍ່ສາມາດຫຼີກລ່ຽງມາດຕາ 7:290 BW ໂດຍການວາງຮູບແບບ 230a ໄວ້ຕໍ່ໜ້າທ່ານ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ບັນດາຝ່າຍອາດຈະປະກາດລະບອບ 290 (ອີງຕາມ 7.4.6 BW) ທີ່ໃຊ້ໄດ້ຕາມສັນຍາກັບສັນຍາເຊົ່າທີ່ບໍ່ຕົກຢູ່ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 7:290 BW ຂອງກຳລັງຂອງຕົນເອງ.

ມາດຕາ 7:301 BW ຕອບຄຳຖາມທີ່ແຕກຕ່າງ ແລະ ບໍ່ຄວນສັບສົນກັບການທົດສອບການນຳໃຊ້. ມັນກ່ຽວຂ້ອງກັບໄລຍະເວລາຂອງການນຳໃຊ້: ສັນຍາເຊົ່າສອງປີ ຫຼື ໜ້ອຍກວ່ານັ້ນ ແມ່ນຢູ່ນອກເໜືອຈາກມາດຕາ 7:291 ເຖິງມາດຕາ 7:300 BW, ບໍ່ວ່າສະຖານທີ່ດັ່ງກ່າວຈະຖືກນຳໃຊ້ເພື່ອຫຍັງກໍຕາມ.

ລະບອບສອງລະບອບຄຽງຄູ່ກັນ

ການປົກປ້ອງໝາຍຄວາມວ່າແນວໃດສຳລັບຜູ້ເຊົ່າ 290

ສັນຍາເຊົ່າພື້ນທີ່ 290 ພື້ນທີ່ມີໄລຍະເວລາຫ້າປີ; ໄລຍະເວລາທີ່ສັ້ນກວ່າຈະຖືກແກ້ໄຂຕາມກົດໝາຍ, ແລະ ໄລຍະເວລາທີ່ຍາວກວ່າຕໍ່າກວ່າສິບປີຈະມີໄລຍະເວລາຈົນກວ່າສິບປີຈະສຳເລັດ. ດັ່ງນັ້ນ, ສັນຍາເຊົ່າສອງບວກສາມບວກຫ້າທີ່ຄຸ້ນເຄີຍຄື: ສັນຍາເຊົ່າສອງປີທີ່ຖ້າອະນຸຍາດໃຫ້ສືບຕໍ່, ຈະກາຍເປັນສັນຍາເຊົ່າຫ້າປີ ແລະ ຫຼັງຈາກນັ້ນຕໍ່ອາຍຸໄດ້ອີກຫ້າປີ. ສັນຍາເຊົ່າທີ່ມີຈຸດປະສົງແທ້ໆທີ່ຈະແກ່ຍາວເປັນເວລາສອງປີ ຫຼື ໜ້ອຍກວ່ານັ້ນແມ່ນຢູ່ນອກເໜືອກົດລະບຽບປົກປ້ອງສ່ວນໃຫຍ່, ຊຶ່ງເປັນເຫດຜົນທີ່ເຈົ້າຂອງເຮືອນສະເໜີໃຫ້ເຮັດ.

ເຈົ້າຂອງເຮືອນຕ້ອງແຈ້ງໃຫ້ຊາບລ່ວງໜ້າຢ່າງໜ້ອຍໜຶ່ງປີ, ໂດຍຄຳສັ່ງຂອງເຈົ້າໜ້າທີ່ຮັກສາຊັບສິນ ຫຼື ຈົດໝາຍຈົດທະບຽນ, ໂດຍລະບຸເຫດຜົນ; ແຈ້ງການທີ່ບໍ່ມີເຫດຜົນຈະເປັນໂມຄະ. ແຈ້ງການພຽງຢ່າງດຽວບໍ່ໄດ້ສິ້ນສຸດສັນຍາເຊົ່າ: ເວັ້ນເສຍແຕ່ວ່າຜູ້ເຊົ່າຕົກລົງເປັນລາຍລັກອັກສອນ, ມັນຈະສືບຕໍ່ໂດຍຜົນບັງຄັບໃຊ້ຂອງກົດໝາຍຈົນກວ່າສານຂັ້ນຕົ້ນຈະຕັດສິນກ່ຽວກັບການຮຽກຮ້ອງຂອງເຈົ້າຂອງເຮືອນເພື່ອກຳນົດວັນສິ້ນສຸດ, ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 7:295 BW. ຜູ້ເຊົ່າຢູ່, ຈ່າຍຄ່າເຊົ່າ, ບາງຄັ້ງເປັນເວລາຫຼາຍປີ.

ໃນຕອນທ້າຍຂອງໄລຍະເວລາຫ້າປີທຳອິດ, ເຈົ້າຂອງເຮືອນສາມາດສືບທອດໄດ້ພຽງແຕ່ສອງເຫດຜົນພາຍໃຕ້ມາດຕາ 7:296 BW: ຜູ້ເຊົ່າບໍ່ໄດ້ປະຕິບັດຕົນເອງເປັນຜູ້ເຊົ່າທີ່ດີ, ຫຼືເຈົ້າຂອງເຮືອນຕ້ອງການສະຖານທີ່ດັ່ງກ່າວຢ່າງຮີບດ່ວນເພື່ອການນຳໃຊ້ຂອງຕົນເອງ, ລວມທັງການພັດທະນາຄືນໃໝ່ທີ່ເປັນໄປບໍ່ໄດ້ໂດຍບໍ່ຕ້ອງສິ້ນສຸດສັນຍາເຊົ່າ. ຫຼັງຈາກສິບປີ, ສານຍັງພິຈາລະນາຜົນປະໂຫຍດຂອງຝ່າຍຕ່າງໆໂດຍທົ່ວໄປ, ແລະບ່ອນທີ່ຜູ້ເຊົ່າຕ້ອງອອກໄປ, ສານສາມາດມອບເງິນອຸດໜູນຄ່າໃຊ້ຈ່າຍໃນການຍົກຍ້າຍໄດ້.

ການປົກປ້ອງໝາຍຄວາມວ່າແນວໃດສຳລັບຜູ້ເຊົ່າ 230a: ໜ້ອຍຫຼາຍ

ສັນຍາເຊົ່າ 230a ສິ້ນສຸດລົງເມື່ອສັນຍາລະບຸວ່າມັນສິ້ນສຸດລົງ: ບໍ່ມີເຫດຜົນທາງກົດໝາຍ, ບໍ່ມີໄລຍະເວລາແຈ້ງການທີ່ກຳນົດໄວ້, ບໍ່ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກສານ. ວິທີແກ້ໄຂທາງກົດໝາຍພຽງຢ່າງດຽວຂອງຜູ້ເຊົ່າແມ່ນການປົກປ້ອງການໄລ່ອອກ. ເມື່ອມີການຮຽກຮ້ອງໃຫ້ໄລ່ອອກ, ຜູ້ເຊົ່າສາມາດຍື່ນຄຳຮ້ອງຕໍ່ສານຂັ້ນຕົ້ນພາຍໃນສອງເດືອນເພື່ອຕໍ່ໄລຍະເວລາສຳລັບການຍ້າຍອອກ; ສານພິຈາລະນາຜົນປະໂຫຍດຂອງທັງສອງຝ່າຍ ແລະ ສາມາດອະນຸຍາດໃຫ້ໄດ້ເຖິງໜຶ່ງປີໃນແຕ່ລະຄັ້ງ, ສູງສຸດບໍ່ເກີນສາມຄັ້ງ.

ນັ້ນແມ່ນພື້ນທີ່ຫາຍໃຈ, ບໍ່ແມ່ນການເຊົ່າ: ບໍ່ມີສິດໃນການເຊົ່າໃໝ່, ແລະເຈົ້າຂອງເຮືອນອາດຈະໃຫ້ຄົນອື່ນເຊົ່າໄດ້ຫຼັງຈາກສິ້ນສຸດການຕໍ່ສັນຍາ. ການລົງທຶນໃນຫ້ອງປັບປຸງ ຫຼື ຫ້ອງສະອາດບໍ່ສາມາດໄດ້ຮັບຄືນໄດ້ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 7:230a BW; ມັນຕ້ອງໄດ້ຮັບການຮັບປະກັນຕາມສັນຍາ, ຜ່ານໄລຍະເວລາ, ທາງເລືອກໃນການຕໍ່ສັນຍາ ແລະ ສິດໃນການຫັກລົບ.

ຮູບແບບ ROZ: ໃຜຂຽນມັນ, ແລະເປັນຫຍັງປີນັ້ນຈຶ່ງມີຄວາມສຳຄັນ

ROZ ແມ່ນ Raad voor Onroerende Zaken, ເຊິ່ງເປັນອົງການທີ່ປະກອບດ້ວຍເຈົ້າຂອງຊັບສິນ, ນັກລົງທຶນ ແລະ ຕົວແທນຂອງໂຮນລັງ. ນັບຕັ້ງແຕ່ຊຸມປີ 1990 ເປັນຕົ້ນມາ, ແບບຢ່າງສັນຍາເຊົ່າຂອງມັນໄດ້ກາຍເປັນເອກະສານຕະຫຼາດຕົວຈິງ. ບໍ່ມີກົດໝາຍໃດໆທີ່ກຳນົດໄວ້, ບໍ່ມີຜູ້ຄວບຄຸມໃດໆອະນຸມັດ, ແລະ ບໍ່ມີອົງການຜູ້ເຊົ່າໃດຮ່ວມລົງນາມໃນເອກະສານເຫຼົ່ານັ້ນ. ພວກມັນຖືກຮ່າງໂດຍ ແລະ ສຳລັບຝ່າຍເຈົ້າຂອງທີ່ດິນ, ແລະ ພວກເຂົາອ່ານແບບນັ້ນ.

ມີຮູບແບບແຍກຕ່າງຫາກຕາມລະບອບ, ແລະ ພວກມັນຕ້ອງບໍ່ປະສົມກັນ: ໜຶ່ງສຳລັບພື້ນທີ່ຂາຍຍ່ອຍ ແລະ ໂຮງແຮມ ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 7:290 BW, ໜຶ່ງສຳລັບຫ້ອງການ ແລະ ພື້ນທີ່ທຸລະກິດອື່ນໆ ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 7:230a BW, ໜຶ່ງສຳລັບທີ່ພັກອາໄສ, ແລະ ຮູບແບບເສີມສຳລັບບ່ອນຈອດລົດ. ແຕ່ລະອັນມີປີ ແລະ ຂໍ້ກຳນົດທົ່ວໄປຂອງຕົນເອງ. ສະບັບປັດຈຸບັນແມ່ນຮູບແບບ 290 ຂອງປີ 2022 ສຳລັບພື້ນທີ່ຂາຍຍ່ອຍ ແລະ ໂຮງແຮມ, ຮູບແບບ 230a ຂອງປີ 2015 ທີ່ໄດ້ຮັບການປັບປຸງໃນປີ 2023 ສຳລັບຫ້ອງການ ແລະ ພື້ນທີ່ທຸລະກິດອື່ນໆ, ແລະ ຮູບແບບທີ່ຢູ່ອາໄສຂອງປີ 2017.

ປີມີຄວາມສຳຄັນ. ສະບັບຕ່າງໆແຕກຕ່າງກັນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ, ສະບັບຕໍ່ໆກັນຈະປ່ຽນການບຳລຸງຮັກສາ, ຄວາມສ່ຽງ ແລະ ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍໃຫ້ກັບຜູ້ເຊົ່າຫຼາຍຂຶ້ນ, ແລະ ຂໍ້ກຳນົດທົ່ວໄປໃຊ້ໄດ້ກັບຮູບແບບຂອງປີດຽວກັນເທົ່ານັ້ນ: ສັນຍາເຊົ່າປີ 2015 ທີ່ມີຂໍ້ກຳນົດປີ 2003 ເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມຂັດແຍ້ງທີ່ບໍ່ມີໃຜຢາກຟ້ອງຮ້ອງ. ບາງຄັ້ງຕົວແທນຈະຕິດຄັດຊຸດເກົ່າ, ຫຼື ຊຸດທີ່ເຈົ້າຂອງເຮືອນໄດ້ດັດແກ້ຢ່າງງຽບໆ. ກວດສອບປີທີ່ຕັ້ງຊື່ທຽບກັບສິ່ງທີ່ຕິດຄັດມາ.

ບ່ອນທີ່ມີຄວາມສ່ຽງຕັ້ງຢູ່: ບົດບັນຍັດທົ່ວໄປ

ສັນຍາເຊົ່ານັ້ນສັ້ນຫຼາຍ: ພາກສ່ວນ, ສະຖານທີ່, ການນຳໃຊ້, ໄລຍະເວລາ, ຄ່າເຊົ່າ, ຫຼັກຊັບ, ຕົວແທນ. ບັນດາຂໍ້ກຳນົດທົ່ວໄປມີຫຼາຍສິບມາດຕາ ແລະ ມີເກືອບທຸກຢ່າງທີ່ສຳຄັນຄື: ການແບ່ງຄ່າບຳລຸງຮັກສາ, ການຍົກເວັ້ນການຫັກລົບ, ການລົງໂທດ, ການຊົດເຊີຍ. ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ສາມາດເຈລະຈາໄດ້ເທົ່າທຽມກັນ: ການດັດແກ້ຈະຢູ່ໃນສັນຍາເຊົ່າ ຫຼື ເອກະສານຊ້ອນທ້າຍ, ເຊິ່ງຫຼັງຈາກນັ້ນຈະມີຜົນບັງຄັບໃຊ້, ແລະ ລຳດັບຄວາມສຳຄັນຄວນລະບຸໄວ້ຢ່າງຊັດເຈນ.

ຂໍ້ກຳນົດທີ່ຜູ້ເຊົ່າສາກົນຄວນເຈລະຈາສະເໝີ

ພື້ນທີ່ເຊົ່າ ແລະ ການວັດແທກ

ຮູບແບບດັ່ງກ່າວລະບຸພື້ນທີ່; ບົດບັນຍັດທົ່ວໄປມັກຈະເພີ່ມວ່າມັນເປັນພຽງຕົວຊີ້ບອກເທົ່ານັ້ນ, ແລະຄວາມແຕກຕ່າງບໍ່ມີສິດໃນການປັບຄ່າເຊົ່າ, ການຫັກລົບ ຫຼື ການຍຸບເລີກ. ສຳລັບຜູ້ເຊົ່າທີ່ຈ່າຍຕໍ່ຕາແມັດນັ້ນແມ່ນການຈັດສັນຄວາມສ່ຽງທີ່ສາມາດວັດແທກໄດ້ດ້ານດຽວ. ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີການວັດແທກຕາມ NEN 2580, ໄດ້ຮັບໃບຢັ້ງຢືນກ່ອນເຊັນ, ແລະເຈລະຈາການປັບຄ່າທີ່ເກີນຄວາມທົນທານທີ່ໄດ້ຕົກລົງກັນ.

ເງື່ອນໄຂການຈັດສົ່ງ ແລະ ພັນທະໃນການສົ່ງຄືນ

ສະຖານທີ່ຕ້ອງໄດ້ສົ່ງຄືນໃນສະພາບທີ່ໄດ້ບັນທຶກໄວ້ໃນບົດລາຍງານການຈັດສົ່ງ. ໃນກໍລະນີທີ່ບໍ່ມີ, ມາດຕາ 7:224 BW ສົມມຸດວ່າຜູ້ເຊົ່າໄດ້ຮັບພວກມັນໃນສະພາບທີ່ຕ້ອງສົ່ງຄືນ, ເຊິ່ງຍາກທີ່ຈະໂຕ້ແຍ້ງໄດ້ຫຼາຍປີຕໍ່ມາ. ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີບົດລາຍງານທີ່ມີຮູບຖ່າຍ ແລະ ລົງວັນທີທີ່ລົງນາມໂດຍທັງສອງຝ່າຍ ແລະ ກຳນົດມາດຕະຖານການສົ່ງຄືນໂດຍການອ້າງອີງເຖິງບົດລາຍງານດັ່ງກ່າວ.

ການບຳລຸງຮັກສາ: ການແບ່ງແຍກທີ່ມີຊື່ສຽງ

ພາຍໃຕ້ການຜິດສັນຍາທາງກົດໝາຍ, ເຈົ້າຂອງເຮືອນສ້ອມແປງຂໍ້ບົກຜ່ອງ ແລະ ຜູ້ເຊົ່າພຽງແຕ່ເຮັດການບຳລຸງຮັກສາປະຈຳວັນເລັກນ້ອຍເທົ່ານັ້ນ. ຂໍ້ກຳນົດທົ່ວໄປຂອງ ROZ ປີ້ນກັບກັນຫຼາຍຢ່າງ: ເຈົ້າຂອງເຮືອນຮັກສາໂຄງສ້າງ, ຝາຜະໜັງພາຍນອກ, ຫຼັງຄາ ແລະ ພື້ນຖານ; ຜູ້ເຊົ່າເອົາເກືອບທຸກຢ່າງ, ລວມທັງການຕິດຕັ້ງ, ຄວາມຮ້ອນ ແລະ ຄວາມເຢັນ, ການບໍລິການ, ກະຈົກ ແລະ ການສຳເລັດຮູບພາຍໃນ, ເຊິ່ງສຳລັບຫ້ອງທົດລອງ ຫຼື ຫ້ອງສະອາດແມ່ນຄ່າໃຊ້ຈ່າຍທີ່ເກີດຂຶ້ນຊ້ຳໆທີ່ສູງ. ເຈລະຈາບັນຊີລາຍຊື່ການແບ່ງເຂດ, ຂອບເຂດຈຳກັດການທົດແທນຝ່າຍຜູ້ເຊົ່າ, ແລະ ການຢືນຢັນວ່າການທົດແທນຍັງຄົງຢູ່ກັບເຈົ້າຂອງເຮືອນ.

ການຄໍ້າປະກັນຂອງທະນາຄານ

ໂດຍປົກກະຕິແລ້ວ ຫຼັກຊັບຄ້ຳປະກັນແມ່ນການຄ້ຳປະກັນຂອງທະນາຄານແບບບໍ່ມີເງື່ອນໄຂ ທີ່ຕ້ອງຈ່າຍຕາມການຮ້ອງຂໍຄັ້ງທຳອິດ, ເຊິ່ງກວມເອົາຄ່າເຊົ່າ, ຄ່າບໍລິການ, ພາສີມູນຄ່າເພີ່ມ, ດອກເບ້ຍ ແລະ ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍຕ່າງໆ. ຮູບແບບ ROZ ກຳນົດເງິນຝາກມາດຕະຖານ ຫຼື ການຄ້ຳປະກັນຂອງທະນາຄານຢູ່ທີ່ພັນທະຄ່າເຊົ່າລວມສາມເດືອນ, ລວມທັງຄ່າບໍລິການ ແລະ ພາສີມູນຄ່າເພີ່ມ; ມີການຮຽກຮ້ອງເພີ່ມເຕີມສຳລັບບໍລິສັດຍ່ອຍແຫ່ງໃໝ່ຂອງໂຮນລັງ. ຈຳກັດມັນ, ຕົກລົງການຫຼຸດຜ່ອນຫຼັງຈາກການຈ່າຍເງິນຕາມເວລາກຳນົດ, ແລະ ຕ້ານທານການຄ້ຳປະກັນຂອງພໍ່ແມ່ຢູ່ດ້ານເທິງ.

ຄ່າເຊົ່າ, ການຈັດດັດສະນີ ແລະ ການທົບທວນຄືນ

ຄ່າເຊົ່າຈະຖືກດັດສະນີປະຈຳປີຕາມດັດຊະນີລາຄາຜູ້ບໍລິໂພກທີ່ຈັດພິມໂດຍສະຖິຕິເນເທີແລນ, ແລະຂໍ້ກຳນົດດັ່ງກ່າວແມ່ນທິດທາງດຽວ: ຄ່າເຊົ່າບໍ່ເຄີຍຫຼຸດລົງຕໍ່າກວ່າລະດັບຂອງປີກ່ອນ. ເຈລະຈາກ່ຽວກັບຂອບເຂດຈຳກັດ, ຄໍເສື້ອ, ຫຼື ວັນພັກການດັດສະນີໃນຕອນຕົ້ນ. ສຳລັບພື້ນທີ່ 230a ບໍ່ມີການທົບທວນຄືນຕາມກົດໝາຍ, ສະນັ້ນການປັບພື້ນຖານໃດໆໃນເວລາຕໍ່ອາຍຸຕ້ອງເປັນສັນຍາ.

ຄ່າບໍລິການ

ຮູບແບບດັ່ງກ່າວເຮັດວຽກກັບການຈ່າຍເງິນລ່ວງໜ້າ, ການຊຳລະປະຈຳປີ, ບັນຊີລາຍຊື່ການສະໜອງ ແລະ ການບໍລິການໃນເອກະສານຊ້ອນທ້າຍ, ແລະ ຄ່າທຳນຽມທາງການບໍລິຫານ. ບັນຊີລາຍຊື່ມັກຈະຖືກແຕ້ມຢ່າງກວ້າງຂວາງ ແລະ ຄ່າທຳນຽມທາງສາມາດຕໍ່ລອງໄດ້. ຂໍໃຫ້ມີບັນຊີລາຍຊື່ປິດ, ກຳນົດເວລາສຳລັບລາຍງານປະຈຳປີ, ສິດໃນການກວດສອບ, ແລະ ການຍົກເວັ້ນລາຍຈ່າຍທຶນ ແລະ ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍສຳລັບຫົວໜ່ວຍທີ່ວ່າງ.

ການນໍາໃຊ້ທີ່ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດ ແລະ ພັນທະໃນການດໍາເນີນງານ

ໃນຮູບແບບ 290, ຜູ້ເຊົ່າຕ້ອງດຳເນີນທຸລະກິດທີ່ໄດ້ຕົກລົງກັນໄວ້, ຮັກສາສະຖານທີ່ໃຫ້ເປີດໃນຊ່ວງເວລາປົກກະຕິ ແລະ ບໍ່ປ່ອຍໃຫ້ພວກມັນບໍ່ໄດ້ໃຊ້, ໂດຍມີການລົງໂທດ: ຂໍ້ຈຳກັດທີ່ແທ້ຈິງກ່ຽວກັບການປັບໂຄງສ້າງ, ການປິດ ຫຼື ການປ່ຽນແປງຮູບແບບ. ເຈລະຈາຂໍ້ກຳນົດການນຳໃຊ້ທີ່ກວ້າງຂວາງພຽງພໍສຳລັບການພັດທະນາທຸລະກິດທີ່ສົມເຫດສົມຜົນ, ບວກກັບການບັນເທົາທຸກສຳລັບການປັບປຸງ ແລະ ການຈັດຕັ້ງຄືນໃໝ່.

ການເຊົ່າຕໍ່, ການມອບໝາຍ ແລະ ການປ່ຽນແປງການຄວບຄຸມ

ບົດບັນຍັດທົ່ວໄປຫ້າມການໃຫ້ເຊົ່າຕໍ່ ຫຼື ການໃຫ້ສະຖານທີ່ແກ່ບຸກຄົນທີສາມໂດຍບໍ່ໄດ້ຮັບການຍິນຍອມເປັນລາຍລັກອັກສອນລ່ວງໜ້າ, ແລະ ຫ້າມການມອບໝາຍ. ສຳລັບບໍລິສັດກຸ່ມ ສິ່ງນີ້ກ່ຽວຂ້ອງກັບ: ການໂອນຍ້າຍພາຍໃນກຸ່ມ ຫຼື ການຂາຍຫົວໜ່ວຍທຸລະກິດອາດຕ້ອງການການຍິນຍອມ, ສະນັ້ນ ການເຈລະຈາການແບ່ງແຍກສຳລັບບໍລິສັດກຸ່ມ. ເຈົ້າຂອງເຮືອນໄດ້ເພີ່ມຂໍ້ກຳນົດການປ່ຽນແປງການຄວບຄຸມຫຼາຍຂຶ້ນເລື້ອຍໆ ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ການປ່ຽນແປງການຖືຫຸ້ນຂອງຜູ້ເຊົ່າເປັນພື້ນຖານສຳລັບການຢຸດຕິ ຫຼື ຄວາມປອດໄພເພີ່ມເຕີມ. ຜູ້ເຊົ່າ 290 ມີທາງເລືອກອື່ນ: ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 7:307 BW ສານສາມາດທົດແທນຜູ້ຊື້ທຸລະກິດເປັນຜູ້ເຊົ່າ. ຜູ້ເຊົ່າ 230a ບໍ່ມີທາງເລືອກອື່ນ.

ການຕິດຕັ້ງ ແລະ ການຖອດອອກໃນຕອນທ້າຍ

ການດັດແປງຕ້ອງໄດ້ຮັບການຍິນຍອມເປັນລາຍລັກອັກສອນລ່ວງໜ້າ, ແລະຂໍ້ກຳນົດທົ່ວໄປມັກຈະຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີການຖອດອອກ ແລະ ການຟື້ນຟູໃນຕອນທ້າຍຂອງສັນຍາເຊົ່າ. ສຳລັບຫ້ອງທົດລອງ, ເຮືອນຄົວ ຫຼື ພື້ນທີ່ຜະລິດພິເສດທີ່ມີລາຄາແພງຫຼາຍ. ຈັດການກັບມັນຕັ້ງແຕ່ເລີ່ມຕົ້ນ: ຂໍຄວາມຍິນຍອມສຳລັບການຕິດຕັ້ງ ແລະ ໃນເອກະສານດຽວກັນ, ການຢືນຢັນວ່າອົງປະກອບໃດອາດຈະຍັງຄົງຢູ່.

ການລົງໂທດ, ການຫັກອອກ ແລະ ການໂຈະ

ບົດບັນຍັດທົ່ວໄປກຳນົດການລົງໂທດທີ່ຕ້ອງຈ່າຍທັນທີສຳລັບການລະເມີດຫຼາຍຢ່າງ, ໂດຍບໍ່ມີຫຼັກຖານການສູນເສຍ ແລະ ໂດຍປົກກະຕິແລ້ວຈະມີສິດຮຽກຮ້ອງຄ່າເສຍຫາຍເຕັມຈຳນວນ. ສານສາມາດຫຼຸດຜ່ອນການລົງໂທດໄດ້, ແຕ່ນັ້ນແມ່ນການດຳເນີນຄະດີ, ບໍ່ແມ່ນການວາງແຜນ. ເຈລະຈາມັນລົງ, ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີການແຈ້ງໃຫ້ຊາບ ແລະ ໄລຍະເວລາແກ້ໄຂ, ແລະ ກຳຈັດຄ່າເສຍຫາຍທີ່ສະສົມໄວ້.

ຮູບແບບດັ່ງກ່າວຍັງບໍ່ລວມເອົາການຫັກລົບ ແລະ ການໂຈະຄ່າເຊົ່າ, ດັ່ງນັ້ນຂໍ້ຂັດແຍ່ງກ່ຽວກັບຂໍ້ບົກຜ່ອງ, ຄ່າບໍລິການ ຫຼື ວຽກງານທີ່ຜິດກົດໝາຍຈຶ່ງກາຍເປັນພັນທະທີ່ຈະຕ້ອງຈ່າຍເຕັມຈຳນວນ ແລະ ຟ້ອງຮ້ອງໃນພາຍຫຼັງ. ມີຂໍ້ຈຳກັດທາງກົດໝາຍກ່ຽວກັບການຍົກເວັ້ນການແກ້ໄຂສຳລັບຂໍ້ບົກຜ່ອງທີ່ເຈົ້າຂອງເຮືອນຮູ້ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ, ແຕ່ເສັ້ນທາງທີ່ປອດໄພກວ່າແມ່ນການແຍກອອກເຊິ່ງອະນຸຍາດໃຫ້ມີການຫັກລົບສຳລັບການຮຽກຮ້ອງທີ່ບໍ່ມີການຂັດແຍ້ງ.

ແຕກຕ່າງຈາກກົດໝາຍບັງຄັບ: ຂໍ້ກຳນົດການອະນຸມັດຂອງສານ

ສຳລັບພື້ນທີ່ 290 ຕາລາງຟຸດ, ຂໍ້ກຳນົດການປົກປ້ອງແມ່ນເຄິ່ງບັງຄັບ. ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 7:291 BW ບັນດາຝ່າຍອາດຈະບໍ່ອອກຈາກພວກມັນເຊິ່ງເປັນອັນຕະລາຍຕໍ່ຜູ້ເຊົ່າ ເວັ້ນເສຍແຕ່ວ່າສານຂັ້ນຕົ້ນໄດ້ອະນຸມັດຂໍ້ກຳນົດທີ່ບິດເບືອນ. ການອະນຸມັດຈະປະຕິບັດຕາມໃນກໍລະນີທີ່ຂໍ້ກຳນົດດັ່ງກ່າວບໍ່ມີຜົນກະທົບຢ່າງຫຼວງຫຼາຍຕໍ່ສິດທິຂອງຜູ້ເຊົ່າ, ຫຼືໃນກໍລະນີທີ່ຜູ້ເຊົ່າບໍ່ຕ້ອງການການປົກປ້ອງຢ່າງສົມເຫດສົມຜົນ.

ຂໍ້ກຳນົດທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບການອະນຸມັດສາມາດຖືກຍົກເລີກໂດຍຜູ້ເຊົ່າຫຼາຍປີຕໍ່ມາ, ສະນັ້ນຂໍ້ກຳນົດທີ່ເຈົ້າຂອງເຮືອນອີງໃສ່ເພື່ອຍົກເລີກອາດຈະເປັນຂໍ້ກຳນົດທີ່ບໍ່ເຄີຍໄດ້ຮັບການອະນຸມັດ. ສະໝັກຮ່ວມກັນ, ກ່ອນ ຫຼື ຫຼັງຈາກເຊັນບໍ່ດົນ. ສຳລັບພື້ນທີ່ 230a ບໍ່ມີຂໍ້ກຳນົດດັ່ງກ່າວ, ຊຶ່ງເປັນເຫດຜົນທີ່ວ່າການຮ່າງມີຄວາມສຳຄັນຫຼາຍກວ່ານັ້ນ.

ການທົບທວນຄ່າເຊົ່າຫຼັງຈາກຫ້າປີ ແລະ ຂັ້ນຕອນຂອງຜູ້ຊ່ຽວຊານ

ຜູ້ເຊົ່າ 290 ບໍ່ໄດ້ຕິດຢູ່ກັບຄ່າເຊົ່າທີ່ຫຼຸດລົງຈາກຕະຫຼາດ. ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 7:303 BW ຝ່າຍໃດຝ່າຍໜຶ່ງສາມາດຂໍໃຫ້ສານຕັ້ງຄ່າຄ່າເຊົ່າຄືນໃໝ່ໄດ້, ໂດຍຫຼັກການແລ້ວເມື່ອໄລຍະເວລາທີ່ກຳນົດໄວ້ໝົດອາຍຸ ແລະ ໃນກໍລະນີໃດກໍ່ຕາມ, ທຸກໆຄັ້ງຫ້າປີຜ່ານໄປນັບຕັ້ງແຕ່ຄ່າເຊົ່າຖືກກຳນົດຄັ້ງສຸດທ້າຍ. ມາດຕະຖານແມ່ນຄ່າເຊົ່າສະເລ່ຍຂອງສະຖານທີ່ທ້ອງຖິ່ນທີ່ປຽບທຽບໄດ້ໃນໄລຍະຫ້າປີກ່ອນໜ້ານີ້, ສະນັ້ນມັນຕິດຕາມລະດັບຄ່າສະເລ່ຍທີ່ຕິດຕາມມາ, ບໍ່ແມ່ນລະດັບຫົວຂໍ້ໃນປະຈຸບັນ.

ມີກັບດັກ. ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 7:304 BW ການຮຽກຮ້ອງດັ່ງກ່າວບໍ່ສາມາດຍອມຮັບໄດ້ ເວັ້ນເສຍແຕ່ຈະມີຄໍາແນະນໍາຈາກຜູ້ຊ່ຽວຊານທີ່ໄດ້ຮັບການແຕ່ງຕັ້ງຮ່ວມກັນ, ຫຼື ເວັ້ນເສຍແຕ່ວ່າສານໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງຜູ້ຊ່ຽວຊານໃນໃບຄໍາຮ້ອງຂອງຝ່າຍໃດຝ່າຍໜຶ່ງ; ວັນທີຂອງໃບຄໍາຮ້ອງນັ້ນກໍານົດວັນທີ່ມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ຂອງຄ່າເຊົ່າໃໝ່, ສະນັ້ນການຊັກຊ້າຈຶ່ງຕ້ອງເສຍເງິນ. ສໍາລັບພື້ນທີ່ 230a, ການທົບທວນຄືນຈະມີຂຶ້ນພຽງແຕ່ຖ້າສັນຍາເຊົ່າສ້າງມັນຂຶ້ນມາ.

ການຢຸດຕິ, ໄລຍະເວລາແຈ້ງການ ແລະ ແບບຟອມ

ສຳລັບພື້ນທີ່ 290, ແຈ້ງການຈະດຳເນີນການລ່ວງໜ້າຢ່າງໜ້ອຍໜຶ່ງປີໂດຍໝາຍຂອງເຈົ້າໜ້າທີ່ຕຳຫຼວດ ຫຼື ຈົດໝາຍຈົດທະບຽນ, ໂດຍມີເຫດຜົນລະບຸໄວ້; ຄວາມຜິດພາດຂອງແບບຟອມແມ່ນຮ້າຍແຮງເຖິງຕາຍ. ສຳລັບພື້ນທີ່ 230a ສັນຍາຈະກຳນົດໄລຍະເວລາ ແລະ ແບບຟອມ, ແລະ ຮູບແບບການກຳນົດຊ່ອງທາງດຽວກັນ. ບັນທຶກວັນເວລາສຸດທ້າຍ: ການພາດມັກຈະເຮັດໃຫ້ເກີດການຕໍ່ເວລາໂດຍອັດຕະໂນມັດ. ໃນກໍລະນີທີ່ຜູ້ເຊົ່າຜິດນັດ, ສັນຍາເຊົ່າສະຖານທີ່ກໍ່ສ້າງໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວສາມາດຖືກຍົກເລີກໂດຍສານເທົ່ານັ້ນ, ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 7:231 BW.

ການລົ້ມລະລາຍຂອງຜູ້ເຊົ່າ ຫຼື ເຈົ້າຂອງເຮືອນ

ຖ້າຜູ້ເຊົ່າຖືກປະກາດລົ້ມລະລາຍ, ທັງຜູ້ຮັບຜິດຊອບ ແລະ ເຈົ້າຂອງເຮືອນອາດຈະຢຸດຕິສັນຍາພາຍໃຕ້ມາດຕາ 39 ຂອງກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການລົ້ມລະລາຍຂອງໂຮນລັງ, ໃນໄລຍະເວລາແຈ້ງການຕາມສັນຍາ ຫຼື ຕາມປະເພນີ, ບໍ່ເກີນສາມເດືອນ. ຄ່າເຊົ່າທີ່ຕ້ອງຈ່າຍນັບແຕ່ວັນທີ່ລົ້ມລະລາຍຖືກຖືວ່າເປັນໜີ້ສິນມໍລະດົກ, ແລະ ຂໍ້ທີ່ກຳນົດໃຫ້ຜູ້ເຊົ່າຊົດເຊີຍໃຫ້ເຈົ້າຂອງເຮືອນສຳລັບຄ່າເຊົ່າທີ່ສູນເສຍໄປໃນໄລຍະເວລາທີ່ຍັງເຫຼືອ, ພາຍໃຕ້ກົດໝາຍກໍລະນີຂອງໂຮນລັງທີ່ໄດ້ຕົກລົງກັນ, ບໍ່ສາມາດບັງຄັບໃຊ້ຕໍ່ຊັບສິນໄດ້. ອຳນາດນຳໜ້າແມ່ນ Aukema qq/Uni-Invest , ສານສູງສຸດ ວັນທີ 14 ມັງກອນ 2011, ECLI:NL:HR:2011:BO3534. ດັ່ງນັ້ນ, ການຄ້ຳປະກັນຂອງທະນາຄານ, ແລະ ຄວາມຕ້ອງການທີ່ຈະກວດສອບວ່າມັນກວມເອົາຫຍັງແດ່.

ຖ້າເຈົ້າຂອງເຮືອນລົ້ມລະລາຍ, ສັນຍາເຊົ່າຕາມຫຼັກການຈະສືບຕໍ່ ແລະ ຜູ້ຮັບຜິດຊອບຈະຖືກຜູກມັດໂດຍສັນຍາດັ່ງກ່າວ, ແລະ ໃນການຂາຍທຳມະດາມັນຈະຜ່ານໄປໃຫ້ຜູ້ຊື້ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 7:226 BW. ຄວາມສ່ຽງທີ່ແທ້ຈິງແມ່ນຢູ່ບ່ອນອື່ນ: ໃບຕາດິນຈຳນອງມັກຈະມີຂໍ້ກຳນົດການໃຫ້ເຊົ່າ, ແລະ ໃນການຂາຍທີ່ຖືກບັງຄັບ, ຜູ້ຮັບຈຳນອງສາມາດອ້າງສິດມັນໄດ້ໂດຍໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກສານພາຍໃຕ້ມາດຕາ 3:264 BW ເພື່ອຍົກເລີກສັນຍາເຊົ່າ. ຖາມວ່າຊັບສິນຖືກຈຳນອງຫຼືບໍ່ ແລະ ຜູ້ຮັບຈຳນອງໄດ້ຍິນຍອມຫຼືບໍ່, ແລະ ເຈລະຈາສັນຍາທີ່ບໍ່ລົບກວນ.

ການເຈລະຈາໃນການປະຕິບັດ

ຮູບແບບ ROZ ເປັນຕຳແໜ່ງເປີດ, ບໍ່ແມ່ນມາດຕະຖານທີ່ຜູ້ເຊົ່າຕ້ອງຍອມຮັບ: ເຈົ້າຂອງເຮືອນແກ້ໄຂມັນເພື່ອຜົນປະໂຫຍດຂອງຕົນເອງ, ແລະຜູ້ເຊົ່າສາມາດແກ້ໄຂມັນໄດ້ໃນທາງອື່ນ.

• ຢືນຢັນລະບອບກ່ອນ. ຄວາມສົມດຸນຂອງອຳນາດແມ່ນຂຶ້ນກັບມັນ, ແລະໃນ Eindhoven ແລະ ຜູ້ຄອບຄອງເຕັກໂນໂລຢີ ແລະ ໂລຈິສະຕິກສ່ວນໃຫຍ່ຢູ່ Brainport ແມ່ນຢູ່ໃນລະບອບທີ່ອ່ອນແອກວ່າ.
• ຂໍເອກະສານເປັນພາສາອັງກິດ ແລະ ພາສາໂຮນລັງ, ແຕ່ໃຫ້ຕົກລົງເຫັນດີວ່າສະບັບໃດເປັນທາງການ: ຂໍ້ຄວາມພາສາໂຮນລັງມັກຈະເປັນຜົນບັງຄັບໃຊ້, ແລະ ການແປບໍ່ແມ່ນສະເຫມີໄປຕາມຄວາມແນ່ນອນ.
• ໄລຍະເວລາການຄ້າສຳລັບເງື່ອນໄຂ: ຄຳໝັ້ນສັນຍາທີ່ຍາວນານກວ່າຊື້ໄລຍະເວລາທີ່ບໍ່ເສຍຄ່າເຊົ່າ, ການປະກອບສ່ວນທີ່ເໝາະສົມ, ຂອບເຂດຈຳກັດການບຳລຸງຮັກສາ ຫຼື ທາງເລືອກໃນການພັກຜ່ອນ.
• ຕິດຕາມຕຳແໜ່ງຂອງ VAT. ທາງເລືອກໃນການໃຫ້ເຊົ່າດ້ວຍ VAT ແມ່ນເປີດໃຫ້ບໍລິການສະເພາະບ່ອນທີ່ຜູ້ເຊົ່າໃຊ້ສະຖານທີ່ທັງໝົດ ຫຼື ເກືອບທັງໝົດສຳລັບກິດຈະກຳຕ່າງໆທີ່ມີສິດໃນການຫັກ VAT ຂາເຂົ້າ, ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 11 ຂອງ Wet op de omzetbelasting 1968 ຕາມທີ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້ໃນມາດຕາ 6a ຂອງ Uitvoeringsbeschikking omzetbelasting 1968. ອົງການພາສີອ່ານວ່າ "ເກືອບທັງໝົດ" ເປັນຢ່າງໜ້ອຍ 90 ເປີເຊັນຂອງການນຳໃຊ້, ແລະຍອມຮັບ 70 ເປີເຊັນສຳລັບລາຍຊື່ສັ້ນຂອງຜູ້ເຊົ່າເທົ່ານັ້ນ - ໃນນັ້ນມີອົງການນາຍຈ້າງ, ຕົວແທນອະສັງຫາລິມະສັບ, ຕົວແທນການທ່ອງທ່ຽວ, ການບໍລິການສຸຂະພາບອາຊີບ ແລະ ຜູ້ປະກອບການໄປສະນີ. ຮູບແບບດັ່ງກ່າວມີການຊົດເຊີຍ: ຖ້າການທົດສອບບໍ່ຕອບສະໜອງອີກຕໍ່ໄປ, ຜູ້ເຊົ່າຕ້ອງຊົດເຊີຍໃຫ້ເຈົ້າຂອງເຮືອນຢ່າງເຕັມທີ່ສຳລັບຜົນສະທ້ອນຂອງ VAT. ທຸລະກິດທາງດ້ານການເງິນ, ປະກັນໄພ, ການດູແລສຸຂະພາບ ແລະ ການສຶກສາຄວນກວດສອບມັນ, ເພາະວ່າພວກເຂົາບໍ່ຄ່ອຍຈະຈ່າຍ 90 ເປີເຊັນ.
• ໃຫ້ທົບທວນຄືນບົດບັນຍັດທົ່ວໄປ, ບໍ່ພຽງແຕ່ເອກະສານດ້ານໜ້າເທົ່ານັ້ນ. ນັ້ນແມ່ນບ່ອນທີ່ເງິນຢູ່.