ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍໃນການແກ້ໄຂຂໍ້ຂັດແຍ່ງທາງເລືອກໃນປະເທດເນເທີແລນ

ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍໃນການແກ້ໄຂຂໍ້ຂັດແຍ່ງທາງເລືອກໃນປະເທດເນເທີແລນປະກອບດ້ວຍສາມພາກສ່ວນແຍກຕ່າງຫາກຄື: ຄ່າທຳນຽມຂອງຜູ້ໄກ່ເກ່ຍ (ຜູ້ໄກ່ເກ່ຍ, ຜູ້ຕັດສິນ ຫຼື ທີ່ປຶກສາທີ່ມີຜົນບັງຄັບໃຊ້), ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍດ້ານການບໍລິຫານຂອງສະຖາບັນທີ່ດຳເນີນການຂັ້ນຕອນ, ແລະ ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍຂອງທະນາຍຄວາມຂອງທ່ານເອງ ແລະ ຜູ້ຊ່ຽວຊານໃດໆ. ບໍ່ມີສິ່ງໃດຖືກກຳນົດໄວ້ຕາມກົດໝາຍ. ຜູ້ໄກ່ເກ່ຍ ແລະ ສະຖາບັນຕ່າງໆກຳນົດອັດຕາຄ່າທຳນຽມຂອງຕົນເອງ, ສະນັ້ນສິ່ງທີ່ທ່ານອາດຈະຖືກຮຽກຮ້ອງໃຫ້ຈ່າຍແມ່ນເລື່ອງຂອງສັນຍາແທນທີ່ຈະເປັນກົດໝາຍ. ສິ່ງທີ່ກົດໝາຍກຳນົດແມ່ນຜູ້ທີ່ຮັບຜິດຊອບຄ່າໃຊ້ຈ່າຍໃນທີ່ສຸດ: ໃນການໄກ່ເກ່ຍ, ບັນດາຝ່າຍປົກກະຕິແລ້ວຈະແບ່ງປັນຄ່າທຳນຽມຂອງຜູ້ໄກ່ເກ່ຍເທົ່າທຽມກັນ ແລະ ແຕ່ລະຄົນຈ່າຍທະນາຍຄວາມຂອງຕົນເອງ, ໃນການໄກ່ເກ່ຍ, ບັນດາຝ່າຍຈະຈ່າຍຄ່າໃຊ້ຈ່າຍລ່ວງໜ້າ ແລະ ສານຈະຈັດສັນຄ່າໃຊ້ຈ່າຍໃຫ້ພວກເຂົາໃນຄຳຕັດສິນ, ແລະ ໃນການດຳເນີນຄະດີຂອງສານ, ຝ່າຍທີ່ເສຍຄ່າທຳນຽມສານ ແລະ ການປະກອບສ່ວນຄົງທີ່ຕໍ່ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍທາງກົດໝາຍຂອງອີກຝ່າຍໜຶ່ງພາຍໃຕ້ມາດຕາ 237 ຂອງປະມວນກົດໝາຍວ່າດ້ວຍວິທີທາງແພ່ງຂອງໂຮນລັງ (Rv).

ບົດຄວາມນີ້ອະທິບາຍວ່າແຕ່ລະບລັອກເຫຼົ່ານັ້ນຖືກສ້າງຂຶ້ນແນວໃດ, ທາງເລືອກໃດທີ່ຍ້າຍທັງໝົດຫຼາຍທີ່ສຸດ, ວິທີການຈັດສັນຄ່າໃຊ້ຈ່າຍ ແລະ ການຟື້ນຟູຂອງໂຮນລັງ, ແລະ ແຫຼ່ງທຶນໃດແດ່ທີ່ມີຢູ່. ມັນເຈດຕະນາບໍ່ໄດ້ອ້າງອີງອັດຕາພາສີ: ອັດຕາແຕກຕ່າງກັນຕໍ່ສະຖາບັນທີ່ເປັນກາງ ແລະ ຕໍ່ສະຖາບັນ ແລະ ຈະຖືກປັບປຸງເປັນປະຈຳ, ແລະ ຄ່າທຳນຽມສານ ແລະ ການປະກອບສ່ວນຊ່ວຍເຫຼືອທາງດ້ານກົດໝາຍແມ່ນຖືກກຳນົດໄວ້ທຸກໆປີ. ຂໍບັດອັດຕາປັດຈຸບັນກ່ອນທີ່ທ່ານຈະຕັດສິນໃຈ, ແລະ ໃຊ້ພາກສ່ວນຂ້າງລຸ່ມນີ້ເພື່ອເຂົ້າໃຈວ່າຈະມີຫຍັງຢູ່ໃນນັ້ນແທ້ໆ.

ທ່ານຈ່າຍຫຍັງແທ້?

ບລັອກທຳອິດແມ່ນບລັອກທີ່ເປັນກາງ. ຜູ້ໄກ່ເກ່ຍໂດຍທົ່ວໄປຄິດຄ່າທຳນຽມຕາມຊົ່ວໂມງ ຫຼື ສະເໜີແພັກເກດເຄິ່ງມື້ ຫຼື ເຕັມມື້; ຜູ້ໄກ່ເກ່ຍຄິດຄ່າທຳນຽມຕາມຊົ່ວໂມງ ຫຼື ມື້, ຫຼື ໃນການໄກ່ເກ່ຍຂອງສະຖາບັນ, ຕາມຂະໜາດທີ່ເຊື່ອມໂຍງກັບຈຳນວນເງິນທີ່ມີຂໍ້ຂັດແຍ່ງ. ຕົວແປທີ່ໃຫຍ່ທີ່ສຸດແມ່ນຈຳນວນຜູ້ໄກ່ເກ່ຍທີ່ເປັນກາງ: ສານສາມສະມາຊິກມີຄ່າໃຊ້ຈ່າຍປະມານສາມເທົ່າຂອງຜູ້ໄກ່ເກ່ຍຄົນດຽວສຳລັບກໍລະນີດຽວກັນ, ກ່ອນທີ່ຈະເພີ່ມເວລາເດີນທາງ ແລະ ເວລາພິຈາລະນາຄະດີ. ບລັອກທີສອງແມ່ນສະຖາບັນ. ອົງການຕ່າງໆເຊັ່ນສະຖາບັນໄກ່ເກ່ຍເນເທີແລນ (Nederlands Arbitrage Instituut) ຄິດຄ່າທຳນຽມການລົງທະບຽນ ແລະ ຄ່າບໍລິຫານ, ໂດຍປົກກະຕິແລ້ວຄິດໄລ່ຈາກມູນຄ່າຂອງການຮຽກຮ້ອງ, ແລະ ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ຈ່າຍລ່ວງໜ້າສຳລັບຄ່າໃຊ້ຈ່າຍທີ່ທັງສອງຝ່າຍຕ້ອງຈ່າຍໃນຮຸ້ນເທົ່າກັນ. ຖ້າຝ່າຍໃດຝ່າຍໜຶ່ງບໍ່ຈ່າຍຮຸ້ນຂອງຕົນ, ຂັ້ນຕອນຈະຖືກໂຈະໄວ້, ແລະຫຼັງຈາກນັ້ນທ່ານຕ້ອງເລືອກລະຫວ່າງການສະໜອງທຶນໃຫ້ຝ່າຍທີ່ຜິດນັດ ຫຼື ການເຫັນຄະດີຢຸດຊະງັກ - ຄວາມສ່ຽງທີ່ຄຸ້ມຄ່າທີ່ຈະກຳນົດລາຄາຕັ້ງແຕ່ເລີ່ມຕົ້ນ.

ບລັອກທີສາມມັກຈະເປັນບລັອກທີ່ໃຫຍ່ທີ່ສຸດ, ແລະລູກຄ້າປະເມີນຄ່າຕໍ່າເກີນໄປ: ທະນາຍຄວາມ ຂອງທ່ານເອງ ແລະ ຜູ້ຊ່ຽວຊານຂອງທ່ານເອງ. ໃນເລື່ອງການຄ້າທີ່ມີເອກະສານຫຼາຍ, ຄ່າທຳນຽມທະນາຍຄວາມມັກຈະສູງກວ່າຄ່າທຳນຽມສານຫຼາຍເທົ່າ. ສອງລາຍການເພີ່ມເຕີມແມ່ນຢູ່ໃນທຸກໆງົບປະມານ. ພາສີມູນຄ່າເພີ່ມຖືກຄິດຄ່າທຳນຽມຈາກການບໍລິການທາງດ້ານກົດໝາຍ ແລະ ຄວາມເປັນກາງຂອງໂຮນລັງໃນອັດຕາມາດຕະຖານ; ທຸລະກິດຂອງໂຮນລັງປົກກະຕິແລ້ວສາມາດຮຽກຮ້ອງຄືນໄດ້, ແຕ່ບຸກຄົນທົ່ວໄປບໍ່ສາມາດເຮັດໄດ້, ດັ່ງນັ້ນຄ່າໃຊ້ຈ່າຍທີ່ແທ້ຈິງຂອງຂັ້ນຕອນດຽວກັນແຕກຕ່າງກັນລະຫວ່າງບໍລິສັດ ແລະ ຜູ້ບໍລິໂພກ. ແລະ ລາງວັນ ຫຼື ການຕົກລົງບໍ່ແມ່ນຈຸດຈົບຂອງເສັ້ນທາງຖ້າອີກຝ່າຍໜຶ່ງບໍ່ປະຕິບັດຕາມ: ການບັງຄັບໃຊ້ກົດໝາຍນຳເອົາຄ່າໃຊ້ຈ່າຍຂອງສານ ແລະ ເຈົ້າໜ້າທີ່ຕຳຫຼວດຂອງຕົນເອງ, ແລະ ການບັງຄັບໃຊ້ກົດໝາຍຢູ່ຕ່າງປະເທດເພີ່ມການແປພາສາ ແລະ ທີ່ປຶກສາທ້ອງຖິ່ນ.

ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍໃນການໄກ່ເກ່ຍຖືກສ້າງຂຶ້ນ ແລະ ແບ່ງປັນແນວໃດ?

ການໄກ່ເກ່ຍ ບໍ່ໄດ້ຖືກຄວບຄຸມໂດຍກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການໄກ່ເກ່ຍຂອງໂຮນລັງໂດຍສະເພາະ. ມັນຂຶ້ນກັບສັນຍາ: ທ່ານ ແລະ ຜູ້ໄກ່ເກ່ຍເຊັນສັນຍາໄກ່ເກ່ຍທີ່ກຳນົດອັດຕາ, ການແບ່ງຈ່າຍ, ຄວາມລັບ ແລະ ລັກສະນະສະໝັກໃຈຂອງຂະບວນການ. ຜູ້ໄກ່ເກ່ຍສ່ວນໃຫຍ່ໃນເລື່ອງການຄ້າ ແລະ ຄອບຄົວໄດ້ລົງທະບຽນກັບສະຫະພັນຜູ້ໄກ່ເກ່ຍເນເທີແລນ (Mediatorsfederatie Nederland), ເຊິ່ງກຳນົດຂໍ້ກຳນົດການຝຶກອົບຮົມ ແລະ ຄຸນນະພາບ, ແລະ ສານທີ່ຮ່າງບັນຊີລາຍຊື່ການສົ່ງຕໍ່ເຮັດວຽກຈາກທະບຽນນັ້ນ. ໃນທາງປະຕິບັດ, ມັນແມ່ນສັນຍາໄກ່ເກ່ຍ - ບໍ່ແມ່ນກົດໝາຍໃດໆ - ທີ່ກຳນົດວ່າທ່ານເປັນໜີ້ເທົ່າໃດ ແລະ ເວລາໃດ.

ຮູບແບບຄ່າໃຊ້ຈ່າຍຂອງການໄກ່ເກ່ຍແມ່ນລະອຽດ ແລະ ສັ້ນ. ຜູ້ໄກ່ເກ່ຍໃຊ້ເວລາໜຶ່ງ ຫຼື ສອງຊົ່ວໂມງໃນການຮັບຟັງ ແລະ ອ່ານກ່ອນກອງປະຊຸມຄັ້ງທຳອິດ; ວຽກງານທີ່ເປັນເນື້ອໃນປົກກະຕິແລ້ວແມ່ນໜຶ່ງ ຫຼື ສອງບລັອກຂອງເຄິ່ງມື້ ຫຼື ໜຶ່ງມື້; ແລະ ເອກະສານຈະປິດລົງດ້ວຍການຮ່າງຂໍ້ຕົກລົງ. ການປະຕິບັດຂອງໂຮນລັງແມ່ນການແບ່ງຄ່າທຳນຽມຂອງຜູ້ໄກ່ເກ່ຍ ແລະ ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍສະຖານທີ່ເທົ່າທຽມກັນ, ໂດຍແຕ່ລະຝ່າຍຈ່າຍທີ່ປຶກສາຂອງຕົນເອງ, ແຕ່ບໍ່ມີຫຍັງປ້ອງກັນການຈັດການທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. ການແບ່ງສ່ວນຕາມອັດຕາສ່ວນຂອງຈຳນວນເງິນທີ່ຮຽກຮ້ອງ, ຫຼື ການໃຫ້ທຸລະກິດຮັບຜິດຊອບຄ່າໃຊ້ຈ່າຍເຕັມທີ່ໃນການຂັດແຍ້ງກັບຜູ້ບໍລິໂພກ ຫຼື ພະນັກງານ, ທັງສອງຢ່າງນີ້ແມ່ນເປັນເລື່ອງທຳມະດາ - ແລະ ທັງສອງຢ່າງຄວນໄດ້ຮັບການຕົກລົງເປັນລາຍລັກອັກສອນກ່ອນກອງປະຊຸມຄັ້ງທຳອິດແທນທີ່ຈະໂຕ້ຖຽງກັນໃນພາຍຫຼັງ.

ສິ່ງທີ່ທ່ານຈະໄດ້ຮັບແມ່ນຂໍ້ຕົກລົງການຕົກລົງ (vaststellingsovereenkomst) ພາຍໃນຄວາມໝາຍຂອງມາດຕາ 7:900 ຂອງປະມວນກົດໝາຍແພ່ງຂອງໂຮນລັງ (BW), ເຊິ່ງຜູກມັດທ່ານເຖິງແມ່ນວ່າມັນຈະແຕກຕ່າງຈາກຕຳແໜ່ງທາງກົດໝາຍທີ່ເຂັ້ມງວດຂອງທ່ານ. ຂໍ້ຕົກລົງດັ່ງກ່າວບໍ່ສາມາດບັງຄັບໃຊ້ໄດ້ໂດຍອັດຕະໂນມັດ. ຖ້າທ່ານຕ້ອງການທີ່ຈະສາມາດສັ່ງສອນເຈົ້າໜ້າທີ່ໂດຍບໍ່ໄດ້ຮັບຄຳຕັດສິນກ່ອນ, ມັນຕ້ອງໄດ້ຮັບການບັນທຶກໄວ້ໃນເອກະສານຢັ້ງຢືນທະນາຍຄວາມ, ຫຼື, ໃນກໍລະນີທີ່ການດຳເນີນຄະດີຂອງສານຍັງຄ້າງຢູ່, ໃນບັນທຶກຂອງສານ. ການສ້າງຂັ້ນຕອນນັ້ນເຂົ້າໃນແຜນການມີຄ່າໃຊ້ຈ່າຍເລັກນ້ອຍໃນເວລານັ້ນ ແລະ ສາມາດປະຫຍັດຂັ້ນຕອນທີສອງທັງໝົດໃນພາຍຫຼັງ, ຊຶ່ງເປັນເຫດຜົນທີ່ບັນທຶກຂອງພວກເຮົາກ່ຽວກັບ ຂໍ້ຕົກລົງການຕົກລົງ ຖືວ່າມັນເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງການໄກ່ເກ່ຍແທນທີ່ຈະເປັນການຄິດພາຍຫຼັງ.

ສອງຈຸດເພີ່ມເຕີມມີຜົນກະທົບຕໍ່ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍໃນການໄກ່ເກ່ຍ. ພາຍໃຕ້ຄໍາສັ່ງໄກ່ເກ່ຍຂອງ EU ຕາມທີ່ໄດ້ຈັດຕັ້ງປະຕິບັດໃນກົດໝາຍຂອງໂຮນລັງ, ການໄກ່ເກ່ຍຂ້າມຊາຍແດນຈະຢຸດການດໍາເນີນໄລຍະເວລາຈໍາກັດ, ແລະ ໂດຍຫຼັກການແລ້ວຜູ້ໄກ່ເກ່ຍບໍ່ສາມາດຖືກບັງຄັບໃຫ້ໃຫ້ຫຼັກຖານກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວມາ, ເຊິ່ງຊ່ວຍລົບລ້າງຄວາມຕ້ອງການຂັ້ນຕອນການປົກປ້ອງທີ່ມີລາຄາແພງໃນລະຫວ່າງຂະບວນການ. ການໄກ່ເກ່ຍຍັງໄດ້ຮັບການຄຸ້ມຄອງໂດຍລະບົບການຊ່ວຍເຫຼືອທາງດ້ານກົດໝາຍທີ່ໄດ້ຮັບການອຸດໜູນຂອງໂຮນລັງ: ໃນກໍລະນີທີ່ລາຍໄດ້ ແລະ ຊັບສິນຂອງທ່ານຕໍ່າກວ່າເພດານທາງກົດໝາຍ, ຄະນະກຳມະການຊ່ວຍເຫຼືອທາງດ້ານກົດໝາຍ (Raad voor Rechtsbijstand) ສາມາດອອກໃບອະນຸຍາດໄກ່ເກ່ຍ (toevoeging), ເຮັດໃຫ້ທ່ານມີພຽງແຕ່ການປະກອບສ່ວນສ່ວນຕົວເທົ່ານັ້ນ. ທັງເພດານ ແລະ ການປະກອບສ່ວນຈະຖືກປັບປຸງທຸກໆປີ, ສະນັ້ນ ໃຫ້ກວດສອບຕົວເລກປະຈຸບັນແທນທີ່ຈະອີງໃສ່ຕາຕະລາງໃດໆທີ່ເຜີຍແຜ່.

ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍໃນການໄກ່ເກ່ຍໄດ້ຖືກຄິດໄລ່ ແລະ ຈັດສັນແນວໃດ?

ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການຕັດສິນຊີ້ຂາດຂອງໂຮນລັງ ແມ່ນຢູ່ໃນປຶ້ມເຫຼັ້ມທີສີ່ຂອງປະມວນກົດໝາຍວ່າດ້ວຍວິທີພິຈາລະນາຄະດີແພ່ງ. ຂໍ້ຕົກລົງການຕັດສິນຊີ້ຂາດ, ບໍ່ວ່າຈະເປັນຂໍ້ກຳນົດໃນສັນຍາ ຫຼື ຂໍ້ຕົກລົງທີ່ບັນລຸໄດ້ຫຼັງຈາກເກີດຂໍ້ຂັດແຍ່ງ, ຈະເອົາຂໍ້ຂັດແຍ່ງອອກຈາກສານທຳມະດາ, ແລະ ສານທີ່ຖືກຕັດສິນວ່າລະເມີດຂໍ້ກຳນົດດັ່ງກ່າວຈະປະຕິເສດອຳນາດຕັດສິນ ຖ້າຝ່າຍກົງກັນຂ້າມອ້າງເຖິງມັນທັນເວລາ. ນັ້ນແມ່ນການຕັດສິນໃຈຄ່າໃຊ້ຈ່າຍຄັ້ງທຳອິດໃນສັນຍາການຄ້າໃດໆ, ແລະ ມັນຕ້ອງໃຊ້ເວລາຫຼາຍປີກ່ອນທີ່ຂໍ້ຂັດແຍ່ງຈະມີຂຶ້ນ.

ການໄກ່ເກ່ຍຂໍ້ຂັດແຍ່ງມີຄ່າໃຊ້ຈ່າຍສູງ. ຄ່າທຳນຽມການລົງທະບຽນ ແລະ ຄ່າບໍລິຫານຕ້ອງຈ່າຍໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ, ຄ່າທຳນຽມລ່ວງໜ້າຈະຖືກຮຽກຮ້ອງກ່ອນທີ່ຈະມີການໂຕ້ຖຽງ, ແລະ ສານຈະບໍ່ດຳເນີນການຕໍ່ໄປໃນຂະນະທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ຮັບຄ່າຈ້າງ. ປັດໄຈຫຼັກຂອງທັງໝົດແມ່ນ, ຕາມລຳດັບ: ຈຳນວນຜູ້ໄກ່ເກ່ຍ, ຈຳນວນມື້ພິຈາລະນາຄະດີ, ປະລິມານເອກະສານ ແລະ ຈຳນວນຜູ້ຊ່ຽວຊານ. ຜູ້ໄກ່ເກ່ຍພຽງຜູ້ດຽວ, ໜຶ່ງບລັອກການພິຈາລະນາຄະດີທີ່ເຂັ້ມຂຸ້ນ, ຂອບເຂດໜ້າທີ່ໄດ້ຕົກລົງກັນ ແລະ ຜູ້ຊ່ຽວຊານທີ່ໄດ້ຮັບຄຳແນະນຳຮ່ວມກັນພຽງຜູ້ດຽວສາມາດຫຼຸດຜ່ອນດ້ານຂອງສານໄດ້ຢ່າງຫຼວງຫຼາຍໂດຍບໍ່ເຮັດໃຫ້ຄະດີຂອງທ່ານອ່ອນແອລົງ. ກົດລະບຽບຂອງສະຖາບັນໂດຍທົ່ວໄປອະນຸຍາດໃຫ້ທ່ານຕົກລົງເຫັນດີກ່ຽວກັບຜູ້ໄກ່ເກ່ຍພຽງຜູ້ດຽວເຖິງແມ່ນວ່າຈະມີການຮຽກຮ້ອງທີ່ສຳຄັນ, ແລະ ມັນຄຸ້ມຄ່າທີ່ຈະເລືອກແບບນັ້ນໂດຍເຈດຕະນາແທນທີ່ຈະຍອມຮັບການຜິດນັດສາມຄັ້ງ.

ບໍ່ເຫມືອນກັບການໄກ່ເກ່ຍ, ການຕັດສິນຊີ້ຂາດຈະຕັດສິນຄ່າໃຊ້ຈ່າຍ. ສານຕັດສິນຄ່າໃຊ້ຈ່າຍຂອງການຕັດສິນຊີ້ຂາດ, ຕັດສິນໃຈວ່າຈະຮັບຜິດຊອບແນວໃດ, ແລະອາດຈະສັ່ງໃຫ້ຝ່າຍໜຶ່ງຈ່າຍຄ່າໃຊ້ຈ່າຍທາງກົດໝາຍຂອງອີກຝ່າຍໜຶ່ງ; ສານບໍ່ໄດ້ຖືກຜູກມັດໂດຍມາດຕາສ່ວນທີ່ກຳນົດໄວ້ທີ່ຜູກມັດສານແພ່ງ, ດັ່ງນັ້ນການກູ້ຄືນໃນການຕັດສິນຊີ້ຂາດສາມາດເຕັມທີ່ກວ່າໃນສານຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ. ເມື່ອມີການຕັດສິນແລ້ວ, ການບັງຄັບໃຊ້ໃນປະເທດເນເທີແລນຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີການອະນຸຍາດໃຫ້ມີການບັງຄັບໃຊ້ຈາກຜູ້ພິພາກສາຊົ່ວຄາວຂອງສານເຂດ, ແລະ ການຕັດສິນຕ່າງປະເທດແມ່ນໄດ້ຮັບການຍອມຮັບ ແລະ ບັງຄັບໃຊ້ພາຍໃຕ້ອະນຸສັນຍານິວຢອກປີ 1958, ເຊິ່ງເນເທີແລນເປັນພາຄີ. ຂອບເຂດສຳລັບການຄັດຄ້ານການຕັດສິນແມ່ນແຄບລົງໂດຍເຈດຕະນາ: ມັນສາມາດຖືກຍົກເລີກໄດ້ພຽງແຕ່ໃນເຫດຜົນທາງກົດໝາຍທີ່ຈຳກັດພາຍໃຕ້ປະມວນກົດໝາຍວ່າດ້ວຍວິທີຕັດສິນແພ່ງ, ເຊັ່ນ: ການບໍ່ມີຂໍ້ຕົກລົງການຕັດສິນຊີ້ຂາດທີ່ຖືກຕ້ອງ, ສານທີ່ສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນຢ່າງບໍ່ເປັນລະບຽບ, ຫຼື ການຕັດສິນທີ່ບໍ່ມີເຫດຜົນ ຫຼື ຂັດແຍ້ງກັບນະໂຍບາຍສາທາລະນະ, ແລະ ການຮຽກຮ້ອງຕ້ອງໄດ້ນຳມາພາຍໃນສາມເດືອນຫຼັງຈາກການສົ່ງ ຫຼື ຝາກຄຳຕັດສິນ. ການວາງງົບປະມານສຳລັບການຕັດສິນຊີ້ຂາດຄືກັບວ່າການອຸທອນມີຢູ່ແມ່ນຄວາມຜິດພາດ; ການວາງງົບປະມານສຳລັບຂັ້ນຕອນທີ່ດີອັນໜຶ່ງແມ່ນວິທີການທີ່ຖືກຕ້ອງ, ດັ່ງທີ່ພວກເຮົາໄດ້ກຳນົດໄວ້ໃນພາບລວມຂອງພວກເຮົາກ່ຽວກັບ ການແກ້ໄຂຂໍ້ຂັດແຍ່ງທາງທຸລະກິດໃນປະເທດເນເທີແລນ.

ຈະເປັນແນວໃດກ່ຽວກັບຄໍາແນະນໍາທີ່ມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ ແລະ ໂຄງການຂໍ້ຂັດແຍ່ງຂອງຜູ້ບໍລິໂພກ?

ລະຫວ່າງການໄກ່ເກ່ຍ ແລະ ການຕັດສິນຊີ້ຂາດ ແມ່ນຄຳແນະນຳທີ່ມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ (bindend advies), ເຊິ່ງເປັນຮູບແບບຂອງຂໍ້ຕົກລົງການຕົກລົງທີ່ບັນດາຝ່າຍຕົກລົງລ່ວງໜ້າທີ່ຈະຜູກມັດໂດຍການຕັດສິນໃຈຂອງພາກສ່ວນທີສາມ. ມັນມີລາຄາຖືກກວ່າ ແລະ ບໍ່ເປັນທາງການກ່ວາການຕັດສິນຊີ້ຂາດ, ແຕ່ມັນບໍ່ໄດ້ສ້າງກຳມະສິດທີ່ສາມາດບັງຄັບໃຊ້ໄດ້: ຖ້າຝ່າຍທີ່ເສຍບໍ່ປະຕິບັດຕາມ, ຜູ້ຊະນະຍັງຕ້ອງໄປສານ, ບ່ອນທີ່ຜູ້ພິພາກສາຈະຍົກເລີກຄຳແນະນຳທີ່ມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ໄວ້ພຽງແຕ່ຖ້າການໃຫ້ຝ່າຍໃດຝ່າຍໜຶ່ງຍອມຮັບມັນຈະບໍ່ເປັນທີ່ຍອມຮັບຕາມມາດຕະຖານຂອງຄວາມສົມເຫດສົມຜົນ ແລະ ຄວາມຍຸຕິທຳ. ນັ້ນແມ່ນຂອບເຂດທີ່ສູງໂດຍເຈດຕະນາ, ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ຄຳແນະນຳທີ່ມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ເປັນຈຸດຈົບທີ່ແທ້ຈິງໃນການປະຕິບັດ.

ຂໍ້ຂັດແຍ່ງຂອງຜູ້ບໍລິໂພກສ່ວນໃຫຍ່ໃນປະເທດເນເທີແລນແມ່ນໄດ້ຮັບການຕັດສິນໂດຍຄໍາແນະນໍາທີ່ມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ຜ່ານຄະນະກໍາມະການຂະແໜງການຂອງມູນນິທິຄະນະກໍາມະການຂໍ້ຂັດແຍ່ງຂອງຜູ້ບໍລິໂພກ (Stichting Geschillencommissies voor Consumentenzaken), ຫຼື ສໍາລັບເລື່ອງການທະນາຄານ, ການປະກັນໄພ ແລະ ການລົງທຶນ, ໂດຍສະຖາບັນຮ້ອງຮຽນການບໍລິການທາງດ້ານການເງິນ (Klachteninstituut Financiele Dienstverlening). ໂຄງການເຫຼົ່ານີ້ມີຢູ່ເພາະວ່າຄໍາສັ່ງຂອງ EU ກ່ຽວກັບການແກ້ໄຂຂໍ້ຂັດແຍ່ງທາງເລືອກຂອງຜູ້ບໍລິໂພກຮຽກຮ້ອງໃຫ້ບັນດາປະເທດສະມາຊິກສະໜອງຂັ້ນຕອນທີ່ໄດ້ຮັບການຮັບຮອງ ແລະ ມີຂອບເຂດຈໍາກັດຕໍ່າ. ພວກມັນບໍ່ແມ່ນບໍ່ເສຍຄ່າທັງໝົດ: ທ່ານຈ່າຍຄ່າທໍານຽມການຮ້ອງຮຽນເລັກນ້ອຍ, ໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວຈະໄດ້ຮັບເງິນຄືນຖ້າການຮ້ອງຮຽນຂອງທ່ານປະສົບຜົນສໍາເລັດ, ໃນຂະນະທີ່ພໍ່ຄ້າຮັບຜິດຊອບຄ່າໃຊ້ຈ່າຍສ່ວນໃຫຍ່ຜ່ານສາຂາຂອງຕົນ. ສໍາລັບການຮຽກຮ້ອງຂອງຜູ້ບໍລິໂພກທີ່ມີມູນຄ່າຕໍ່າ, ນີ້ເກືອບສະເໝີແມ່ນເສັ້ນທາງທີ່ລາຄາຖືກທີ່ສຸດທີ່ມີຢູ່, ແລະ ການຕັດສິນໃຈຂອງຄະນະກໍາມະການຈະຜູກມັດພໍ່ຄ້າທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ.

ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍປຽບທຽບກັບການໄປສານເປັນແນວໃດ?

ການດຳເນີນຄະດີຂອງສານມີຂໍ້ໄດ້ປຽບທາງດ້ານໂຄງສ້າງຢ່າງໜຶ່ງຄື: ຄ່າທຳນຽມສານແມ່ນຄ່າທຳນຽມສານທີ່ກຳນົດໄວ້ (griffierecht), ເຊິ່ງກຳນົດໂດຍກົດໝາຍວ່າດ້ວຍຄ່າທຳນຽມສານ (ຄະດີແພ່ງ) (Wet griffierechten burgerlijke zaken) ແລະ ປັບປ່ຽນໃນແຕ່ລະປີ. ຈຳນວນເງິນແມ່ນຂຶ້ນກັບປະເພດຄະດີ, ຈຳນວນເງິນທີ່ຮຽກຮ້ອງ ແລະ ບໍ່ວ່າທ່ານຈະເປັນບຸກຄົນທຳມະດາ, ນິຕິບຸກຄົນ ຫຼື ບຸກຄົນທີ່ມີຊັບສິນຈຳກັດ, ແລະ ສຳລັບການຮຽກຮ້ອງຂະໜາດນ້ອຍຕໍ່ໜ້າສານຂັ້ນຕົ້ນ (kantonrechter) ແມ່ນຕໍ່າ. ຕໍ່ກັບສິ່ງນັ້ນ, ການດຳເນີນຄະດີຂອງສານແມ່ນເປີດເຜີຍຕໍ່ສາທາລະນະ, ໃຊ້ເວລາດົນກວ່າການໄກ່ເກ່ຍ ແລະ ໂດຍປົກກະຕິແລ້ວຈະດົນກວ່າການຕັດສິນຊີ້ຂາດ, ແລະ ຄຳຕັດສິນສາມາດອຸທອນໄດ້, ເຊິ່ງຊ້ຳຊ້ອນກັບການໃຊ້ສິດທັງໝົດ.

ຄວາມແຕກຕ່າງທີ່ສຳຄັນແມ່ນສິ່ງທີ່ທ່ານສາມາດໄດ້ຮັບຄືນມາ. ໃນ ການດຳເນີນຄະດີແພ່ງ ຂອງໂຮນ ລັງ ຝ່າຍທີ່ບໍ່ປະສົບຜົນສຳເລັດຈະຖືກສັ່ງໃຫ້ຈ່າຍຄ່າໃຊ້ຈ່າຍ, ແຕ່ການປະກອບສ່ວນຕໍ່ຄ່າທຳນຽມທະນາຍຄວາມຂອງຜູ້ຊະນະແມ່ນຄິດໄລ່ໂດຍໃຊ້ຂະໜາດຕົ້ນທຶນຄົງທີ່ (liquidatietarief), ໂດຍອີງໃສ່ມູນຄ່າຂອງການຮຽກຮ້ອງ ແລະ ຈຳນວນຂັ້ນຕອນການດຳເນີນຄະດີ. ຂະໜາດດັ່ງກ່າວຕໍ່າກວ່າຄ່າທຳນຽມຕົວຈິງຫຼາຍ, ສະນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ຝ່າຍທີ່ຊະນະທັນທີກໍມີຄ່າໃຊ້ຈ່າຍທາງກົດໝາຍສ່ວນໃຫຍ່ຂອງຕົນເອງ. ຂໍ້ຍົກເວັ້ນແມ່ນການດຳເນີນຄະດີຊັບສິນທາງປັນຍາ, ບ່ອນທີ່ກົດລະບຽບທີ່ຈັດຕັ້ງປະຕິບັດຄຳສັ່ງບັງຄັບໃຊ້ຂອງ EU ອະນຸຍາດໃຫ້ມີຄຳສັ່ງສຳລັບຄ່າໃຊ້ຈ່າຍທີ່ສົມເຫດສົມຜົນ ແລະ ສົມສ່ວນທີ່ເກີດຂຶ້ນຕົວຈິງ. ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍກ່ອນການດຳເນີນຄະດີທີ່ສົມເຫດສົມຜົນໃນການສ້າງຕັ້ງຄວາມຮັບຜິດຊອບ ແລະ ການໄດ້ຮັບການຈ່າຍເງິນສາມາດຮຽກຮ້ອງແຍກຕ່າງຫາກພາຍໃຕ້ມາດຕາ 6:96 ຂອງປະມວນກົດໝາຍແພ່ງ, ແລະ ສຳລັບການຮຽກຮ້ອງໜີ້ສິນຂອງຜູ້ບໍລິໂພກ ພວກມັນຖືກຈຳກັດໂດຍໂຄງການທາງກົດໝາຍ.

ຄວາມບໍ່ສົມດຸນນັ້ນແມ່ນການໂຕ້ຖຽງທາງດ້ານການເງິນທີ່ແທ້ຈິງສຳລັບການແກ້ໄຂຂໍ້ຂັດແຍ່ງທາງເລືອກ. ໃນການໄກ່ເກ່ຍ, ສານສາມາດສັ່ງໃຫ້ມີການຮຽກເກັບຄ່າໃຊ້ຈ່າຍເຕັມ ຫຼື ເກືອບເຕັມ; ໃນການໄກ່ເກ່ຍ, ທ່ານຫຼີກລ່ຽງຄ່າໃຊ້ຈ່າຍໃນການພິສູດກໍລະນີຂອງທ່ານເລີຍ, ເພາະວ່າທ່ານຕົກລົງແທນທີ່ຈະຟ້ອງຮ້ອງ. ໃນອີກດ້ານໜຶ່ງຂອງບັນຊີ, ໃນການໄກ່ເກ່ຍແຕ່ລະຝ່າຍປົກກະຕິແລ້ວຈະຮັບຜິດຊອບຄ່າໃຊ້ຈ່າຍຂອງຕົນເອງໂດຍບໍ່ຄຳນຶງເຖິງຜົນໄດ້ຮັບ, ສະນັ້ນ ຖ້າທ່ານມີຄະດີທີ່ເຂັ້ມແຂງຕໍ່ກັບຝ່າຍກົງກັນຂ້າມທີ່ແຂງກະດ້າງ, ທ່ານອາດຈະມັກສານ, ບ່ອນທີ່ຢ່າງໜ້ອຍການປະກອບສ່ວນຄ່າໃຊ້ຈ່າຍ ແລະ ຄ່າທຳນຽມສານສາມາດຮຽກເກັບໄດ້. ບໍ່ມີກົດລະບຽບທົ່ວໄປວ່າການແກ້ໄຂຂໍ້ຂັດແຍ່ງທາງເລືອກແມ່ນລາຄາຖືກກວ່າ; ມັນລາຄາຖືກກວ່າເມື່ອມັນຢຸດຕິຂໍ້ຂັດແຍ່ງກ່ອນໄວອັນຄວນ, ແລະ ແພງກວ່າເມື່ອມັນກາຍເປັນການອຸ່ນເຄື່ອງສຳລັບການດຳເນີນຄະດີທີ່ຕາມມາ. ພາບລວມຂອງພວກເຮົາກ່ຽວກັບ ຂັ້ນຕອນທີ່ມີຢູ່ເພື່ອແກ້ໄຂບັນຫາ ກຳນົດວິທີການເລືອກນັ້ນ.

ໃຜສາມາດຊ່ວຍເຈົ້າຈ່າຍໄດ້?

ໃນການປະຕິບັດ, ມີສາມເສັ້ນທາງການສະໜອງທຶນທີ່ມີຄວາມສຳຄັນ. ເສັ້ນທາງທຳອິດແມ່ນການປະກັນໄພຄ່າໃຊ້ຈ່າຍທາງກົດໝາຍ, ເຊິ່ງຖືຄອງໂດຍຫຼາຍຄົວເຮືອນ ແລະ ທຸລະກິດຂອງໂຮນລັງ. ສອງຈຸດທີ່ມັກຖືກພາດ: ນະໂຍບາຍສ່ວນໃຫຍ່ກວມເອົາການໄກ່ເກ່ຍ ແລະ ການຕັດສິນຊີ້ຂາດ ເຊັ່ນດຽວກັນກັບການດຳເນີນຄະດີ, ແລະ ໃນກໍລະນີທີ່ບໍລິສັດປະກັນໄພຕັດສິນໃຈວ່າຕ້ອງການຕົວແທນຈາກພາຍນອກ, ທ່ານມີທາງເລືອກທະນາຍຄວາມໂດຍບໍ່ເສຍຄ່າ - ເປັນສິດທີ່ສືບທອດມາຈາກກົດໝາຍປະກັນໄພຂອງສະຫະພາບເອີຣົບ ແລະ ໄດ້ຮັບການຢືນຢັນໂດຍສານຍຸຕິທຳຂອງສະຫະພາບເອີຣົບ. ບໍລິສັດປະກັນໄພອາດຈະຈຳກັດຈຳນວນເງິນທີ່ຕົນຈ່າຍ, ແຕ່ອາດຈະບໍ່ກຳນົດທະນາຍຄວາມຂອງຕົນເອງໃຫ້ທ່ານ.

ອັນທີສອງແມ່ນການຊ່ວຍເຫຼືອທາງດ້ານກົດໝາຍທີ່ໄດ້ຮັບການອຸດໜູນພາຍໃຕ້ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການຊ່ວຍເຫຼືອທາງດ້ານກົດໝາຍ (Wet op de rechtsbijstand). ຖ້າລາຍໄດ້ ແລະ ຊັບສິນຂອງທ່ານໃນປີອ້າງອີງຕໍ່າກວ່າເພດານທາງກົດໝາຍ, ຄະນະກຳມະການຊ່ວຍເຫຼືອທາງດ້ານກົດໝາຍຈະອອກໃບອະນຸຍາດ (toevoeging) ແລະ ທ່ານຈ່າຍພຽງແຕ່ການປະກອບສ່ວນສ່ວນຕົວ, ແບ່ງຕາມລາຍໄດ້ ແລະ ຫຼຸດລົງຖ້າທ່ານໄດ້ຮັບຄຳແນະນຳກ່ອນຈາກພະແນກບໍລິການທາງດ້ານກົດໝາຍ (Juridisch Loket). ທັງເພດານ ແລະ ການປະກອບສ່ວນຈະຖືກປັບປຸງທຸກໆປີ. ເສັ້ນທາງທີສາມແມ່ນການສະໜອງທຶນຈາກພາກສ່ວນທີສາມ, ບ່ອນທີ່ຜູ້ໃຫ້ທຶນຈະຈ່າຍຄ່າໃຊ້ຈ່າຍຂອງການຮຽກຮ້ອງເພື່ອແລກປ່ຽນກັບສ່ວນແບ່ງຂອງລາຍໄດ້. ສິ່ງນີ້ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດໃນປະເທດເນເທີແລນ ແລະ ຖືກນຳໃຊ້ໃນການຮຽກຮ້ອງທາງການຄ້າ ແລະ ລວມໝູ່ທີ່ໃຫຍ່ກວ່າ, ບ່ອນທີ່ສານຈະທົບທວນຄືນເງິນເດືອນຂອງຜູ້ໃຫ້ທຶນໃນການດຳເນີນຄະດີລວມໝູ່. ໂດຍຫຼັກການແລ້ວ ທະນາຍຄວາມຊາວໂຮນລັງບໍ່ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດໃຫ້ເຮັດວຽກໂດຍອີງໃສ່ການບໍ່ຊະນະ ແລະ ບໍ່ມີຄ່າທຳນຽມ; ນັບແຕ່ວັນທີ 1 ມັງກອນ 2026, ການຈັດການສະເພາະທີ່ອະນຸຍາດໃຫ້ມີການຄິດຄ່າທຳນຽມທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບຜົນໄດ້ຮັບໃນການຮຽກຮ້ອງການບາດເຈັບສ່ວນຕົວ ແລະ ການເສຍຊີວິດທີ່ຜິດກົດໝາຍ - ເຊິ່ງກ່ອນໜ້ານີ້ເປັນການທົດລອງທີ່ມີເວລາຈຳກັດ - ໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງກົດລະບຽບວິຊາຊີບຢ່າງຖາວອນ, ແຕ່ນອກເໜືອຈາກການຈັດການນັ້ນ ຂໍ້ຕົກລົງຄ່າທຳນຽມເປີເຊັນກັບທະນາຍຄວາມຊາວໂຮນລັງແມ່ນບໍ່ມີໃຫ້.

ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍທີ່ເຊື່ອງໄວ້ແມ່ນຫຍັງທີ່ເຈົ້າຄວນສັງເກດເບິ່ງ?

ໃບແຈ້ງໜີ້ບໍ່ຄ່ອຍຈະເຮັດໃຫ້ຄົນແປກໃຈຍ້ອນອັດຕາຫົວຂໍ້ຂ່າວ. ພວກມັນເຮັດໃຫ້ຄົນແປກໃຈຍ້ອນລາຍການທີ່ບໍ່ມີໃຜສົນທະນາໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ. ການເລື່ອນເວລາແມ່ນລາຄາແພງທີ່ສຸດ: ມື້ພິຈາລະນາຄະດີທີ່ຖືກຍົກເລີກຊ້າມັກຈະຖືກຄິດຄ່າທຳນຽມ, ແລະສາເຫດເກືອບສະເໝີແມ່ນຫຼັກຖານທີ່ຊ້າ ຫຼື ການຂັດແຍ້ງກັນໃນບັນທຶກປະຈຳວັນ. ກຳນົດເສັ້ນຕາຍທີ່ແນ່ນອນສຳລັບເອກະສານໃນລຳດັບຂັ້ນຕອນທຳອິດ ແລະ ຕົກລົງລ່ວງໜ້າວ່າການເລື່ອນເວລາມີຈັກຄັ້ງທີ່ບໍ່ເສຍຄ່າ. ການແປແມ່ນອັນທີສອງ: ການແປທີ່ໄດ້ຮັບການຮັບຮອງແມ່ນລາຄາຕໍ່ຄຳ, ແລະ ການວາງສະແດງທັງໝົດແມ່ນເອກະສານຂະໜາດໃຫຍ່. ຕົກລົງພາສາທີ່ໃຊ້ໄດ້ດຽວ, ແລະ ແປສະເພາະສິ່ງທີ່ສານຈະອ່ານແທ້ໆ.

ອັນທີສາມແມ່ນຕຳແໜ່ງ VAT: ບໍ່ແມ່ນຄ່າໃຊ້ຈ່າຍສຳລັບທຸລະກິດຂອງໂຮນລັງທີ່ສາມາດຫັກອອກໄດ້, ແຕ່ເປັນຄ່າໃຊ້ຈ່າຍທີ່ແທ້ຈິງສຳລັບຜູ້ບໍລິໂພກ, ມູນນິທິ ຫຼື ສະຖາບັນທີ່ໄດ້ຮັບການຍົກເວັ້ນ, ເຊິ່ງປ່ຽນແປງການປຽບທຽບລະຫວ່າງເສັ້ນທາງຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ. ກຳນົດລ່ວງໜ້າວ່າທ່ານຢູ່ຝ່າຍໃດຂອງເສັ້ນນັ້ນ. ອັນທີສີ່ແມ່ນການບັງຄັບໃຊ້: ການເລືອກບ່ອນນັ່ງ ຫຼື ເວທີທີ່ໄກຈາກຊັບສິນໝາຍເຖິງການຈ່າຍເງິນສອງຄັ້ງ - ຄັ້ງໜຶ່ງເພື່ອຊະນະ, ຄັ້ງໜຶ່ງເພື່ອເກັບກຳ. ບ່ອນທີ່ທ່ານຮູ້ວ່າຊັບສິນຂອງລູກໜີ້ຢູ່ໃສ, ສິ່ງນັ້ນຄວນມີອິດທິພົນຕໍ່ການເລືອກຂັ້ນຕອນຂອງທ່ານ ແລະ ໃນສັນຍາ, ການເລືອກຂໍ້ຂອງທ່ານ. ອັນທີຫ້າແມ່ນຂໍ້ການຍົກລະດັບເອງ. ຂໍ້ທີ່ມີການຮ່າງບໍ່ດີທີ່ເຮັດໃຫ້ການໄກ່ເກ່ຍເປັນເງື່ອນໄຂບັງຄັບໂດຍບໍ່ມີເສັ້ນຕາຍເຮັດໃຫ້ອີກຝ່າຍໜຶ່ງມີການຊັກຊ້າໂດຍບໍ່ເສຍຄ່າ, ແລະ ຂໍ້ທີ່ບໍ່ຊັດເຈນກ່ຽວກັບສະຖາບັນໃດທີ່ນຳໃຊ້ຈະເຮັດໃຫ້ເກີດການຕໍ່ສູ້ເບື້ອງຕົ້ນກ່ຽວກັບຂັ້ນຕອນກ່ອນທີ່ໃຜຈະສົນທະນາກ່ຽວກັບຂໍ້ຂັດແຍ່ງ.

ທ່ານຈະຮັກສາຄ່າໃຊ້ຈ່າຍໃຫ້ສົມສ່ວນກັບຂໍ້ຂັດແຍ່ງໄດ້ແນວໃດ?

ການຄວບຄຸມຄ່າໃຊ້ຈ່າຍໃນການແກ້ໄຂຂໍ້ຂັດແຍ່ງທາງເລືອກສ່ວນໃຫຍ່ແມ່ນສະຖາປັດຕະຍະກຳ, ເຊິ່ງຕັດສິນໃຈກ່ອນກອງປະຊຸມຄັ້ງທຳອິດ. ເລືອກຜູ້ທີ່ເປັນກາງແຕ່ພຽງຜູ້ດຽວ ເວັ້ນເສຍແຕ່ວ່າມູນຄ່າ ຫຼື ຄວາມຊັບຊ້ອນຕ້ອງການສາມຢ່າງຢ່າງແທ້ຈິງ. ຕົກລົງພື້ນຖານຄ່າທຳນຽມເປັນລາຍລັກອັກສອນ, ລວມທັງວ່າເວລາອ່ານ ແລະ ການເດີນທາງຖືກຄິດຄ່າທຳນຽມຫຼືບໍ່ ແລະ ສິ່ງທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນຖ້າຄະດີຕົກລົງໃນມື້ກ່ອນການພິຈາລະນາຄະດີ. ສຸມໃສ່ຫຼັກຖານ: ຜູ້ຊ່ຽວຊານທີ່ໄດ້ຮັບຄຳແນະນຳຮ່ວມກັນກ່ຽວກັບບັນຫາດ້ານວິຊາການມີຄ່າໃຊ້ຈ່າຍໜ້ອຍກວ່າ ແລະ ຊັກຊວນໃຫ້ລາຍງານຂອງຝ່າຍຕ່າງໆຫຼາຍກວ່າສອງລາຍງານທີ່ຍົກເລີກເຊິ່ງກັນແລະກັນ. ຈັດການພິຈາລະນາຄະດີຕາມຂັ້ນຕອນທາງອອນໄລນ໌ ແລະ ສະຫງວນການເຂົ້າຮ່ວມຕົວຈິງສຳລັບກອງປະຊຸມທີ່ຜູ້ຄົນຕ້ອງເບິ່ງຕາກັນ.

ການກະກຽມແມ່ນເຄື່ອງມືທີ່ລາຄາຖືກທີ່ສຸດ. ເອກະສານທີ່ຈັດລຽງລຳດັບເວລາ, ເອກະສານທີ່ມີເລກໝາຍ ແລະ ບັນຊີລາຍຊື່ສອງໜ້າຂອງບັນຫາໃນການຂັດແຍ້ງຊ່ວຍປະຢັດເວລາຂອງທະນາຍຄວາມຫຼາຍຊົ່ວໂມງ ເຊິ່ງຖ້າບໍ່ດັ່ງນັ້ນຈະເຂົ້າໄປໃນການສ້າງເລື່ອງຄືນໃໝ່ຈາກກ່ອງຈົດໝາຍ. ຕັດສິນໃຈລ່ວງໜ້າວ່າການຕົກລົງທີ່ເປັນຈິງຈະເປັນແນວໃດ, ແລະທາງເລືອກຂອງທ່ານຈະເປັນແນວໃດຖ້າບໍ່ມີຂໍ້ຕົກລົງ - ຝ່າຍທີ່ບໍ່ໄດ້ຄິດໄລ່ນັ້ນຈະໃຊ້ເວລາມື້ໄກ່ເກ່ຍເຕັມທີ່ເພື່ອຄົ້ນພົບມັນ. ແລະ ໃສ່ຂໍ້ກຳນົດການແກ້ໄຂຂໍ້ຂັດແຍ່ງທີ່ແບ່ງເປັນຊັ້ນໆໃນສັນຍາຂອງທ່ານໃນຂະນະທີ່ທຸກຄົນຍັງຢູ່ໃນເງື່ອນໄຂທີ່ດີ, ໂດຍລະບຸຊື່ສະຖາບັນ, ຈຳນວນຜູ້ເປັນກາງ, ພາສາ ແລະ ບ່ອນນັ່ງ. ທະນາຍຄວາມຂັ້ນຕອນການດຳເນີນຄະດີແພ່ງ ຂອງພວກເຮົາ ຮ່າງ ແລະ ທົບທວນຂໍ້ກຳນົດດັ່ງກ່າວເປັນເລື່ອງປົກກະຕິ.

ໃນບົດສະຫຼຸບ

• ການແກ້ໄຂຂໍ້ຂັດແຍ່ງທາງເລືອກມີຄ່າໃຊ້ຈ່າຍສາມຢ່າງຄື: ຄ່າທຳນຽມຂອງຜູ້ເປັນກາງ, ຄ່າທຳນຽມການບໍລິຫານຂອງສະຖາບັນ, ແລະ ທະນາຍຄວາມ ແລະ ຜູ້ຊ່ຽວຊານຂອງທ່ານເອງ - ເຊິ່ງບໍ່ມີອັນໃດຖືກກຳນົດໄວ້ຕາມກົດໝາຍ.
• ການໄກ່ເກ່ຍແມ່ນສັ້ນ ແລະ ມີການຈ່າຍລ່ວງໜ້າ, ໂດຍປົກກະຕິແລ້ວຄ່າໃຊ້ຈ່າຍຈະແບ່ງອອກເປັນເທົ່າໆກັນ; ຂໍ້ຕົກລົງການຕົກລົງທີ່ເປັນຜົນມາຈາກການຕົກລົງຈະມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ໂດຍກົງຜ່ານສັນຍາທະນາຍຄວາມ ຫຼື ບັນທຶກຂອງສານເທົ່ານັ້ນ.
• ການຕັດສິນຊີ້ຂາດຊ່ວຍໃຫ້ສານສາມາດສັ່ງໃຫ້ສານຮຽກເກັບຄ່າໃຊ້ຈ່າຍຄືນເຕັມຈຳນວນ, ບໍ່ຄືກັບຂະໜາດທີ່ກຳນົດໄວ້ ແລະ ຕ່ຳກວ່າທີ່ນຳໃຊ້ໃນສານ, ແຕ່ມັນມີຄ່າທຳນຽມການລົງທະບຽນ ແລະ ຄ່າທຳນຽມລ່ວງໜ້າຂອງຕົນເອງ.
• ການດຳເນີນຄະດີຂອງສານສະເໜີຄ່າທຳນຽມສານທີ່ກຳນົດໄວ້ ແລະ ມີການຊົດເຊີຍຄ່າໃຊ້ຈ່າຍທາງກົດໝາຍຂອງທ່ານເອງໄດ້ຢ່າງຈຳກັດ, ຍົກເວັ້ນໃນຂໍ້ຂັດແຍ່ງດ້ານຊັບສິນທາງປັນຍາ.
• ການປະກັນໄພຄ່າໃຊ້ຈ່າຍທາງດ້ານກົດໝາຍ, ການຊ່ວຍເຫຼືອທາງດ້ານກົດໝາຍທີ່ໄດ້ຮັບການອຸດໜູນ ແລະ ເງິນທຶນຈາກພາກສ່ວນທີສາມສາມາດຫຼຸດຜ່ອນສິ່ງທີ່ທ່ານຈ່າຍດ້ວຍຕົວທ່ານເອງໄດ້ - ກວດສອບເງື່ອນໄຂກ່ອນທີ່ທ່ານຈະເລີ່ມຕົ້ນ.

ຄຳຖາມທີ່ຖືກຖາມເລື້ອຍໆກ່ຽວກັບຄ່າໃຊ້ຈ່າຍໃນການແກ້ໄຂຂໍ້ຂັດແຍ່ງທາງເລືອກ

ການແກ້ໄຂຂໍ້ຂັດແຍ່ງທາງເລືອກມີລາຄາຖືກກວ່າການໄປສານສະເໝີບໍ?

ບໍ່. ມັນມີລາຄາຖືກກວ່າເມື່ອມັນຢຸດຕິຂໍ້ຂັດແຍ່ງກ່ອນກຳນົດ, ແລະແພງກວ່າເມື່ອມັນບໍ່ໄດ້ເຮັດ, ເພາະວ່າການໄກ່ເກ່ຍທີ່ບໍ່ປະສົບຜົນສຳເລັດ ຫຼື ຄຳແນະນຳທີ່ບໍ່ມີຜົນຜູກມັດທີ່ລົ້ມເຫຼວຈະຖືກຕິດຕາມມາດ້ວຍຄະດີໃນສານທີ່ທ່ານພະຍາຍາມຫຼີກລ່ຽງ. ສຳລັບການຮຽກຮ້ອງຂະໜາດນ້ອຍ, ຄ່າທຳນຽມສານຕໍ່ໜ້າສານຂັ້ນຕົ້ນແມ່ນພໍປະມານ ແລະ ຄ່າທຳນຽມຂອງຜູ້ໄກ່ເກ່ຍອາດຈະສູງກວ່າ. ສຳລັບຂໍ້ຂັດແຍ່ງທາງການຄ້າຂະໜາດກາງ ຫຼື ຂະໜາດໃຫຍ່, ໄລຍະເວລາທີ່ສັ້ນກວ່າ, ການບໍ່ມີການອຸທອນ ແລະ ການຮຽກເກັບຄ່າໃຊ້ຈ່າຍເຕັມທີ່ໃນການໄກ່ເກ່ຍມັກຈະເຮັດໃຫ້ການແກ້ໄຂຂໍ້ຂັດແຍ່ງທາງເລືອກມີລາຄາຖືກກວ່າ.

ໃຜຈ່າຍຄ່າຜູ້ໄກ່ເກ່ຍ?

ບໍ່ວ່າຂໍ້ຕົກລົງການໄກ່ເກ່ຍຈະກ່າວໄວ້ແນວໃດກໍຕາມ. ການຜິດນັດຂອງໂຮນລັງໃນເລື່ອງການຄ້າ ແລະ ຄອບຄົວແມ່ນການແບ່ງຄ່າທຳນຽມ ແລະ ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍສະຖານທີ່ຂອງຜູ້ໄກ່ເກ່ຍເທົ່າທຽມກັນ, ໂດຍແຕ່ລະຝ່າຍມີທະນາຍຄວາມຂອງຕົນເອງ. ການແບ່ງທີ່ແຕກຕ່າງກັນ, ລວມທັງຝ່າຍໜຶ່ງຈ່າຍຄ່າທຳນຽມທັງໝົດ, ແມ່ນອະນຸຍາດທັງໝົດ ແລະ ເປັນເລື່ອງທຳມະດາ ເມື່ອມີຄວາມບໍ່ສົມດຸນທີ່ຊັດເຈນລະຫວ່າງຝ່າຍຕ່າງໆ. ຕົກລົງເປັນລາຍລັກອັກສອນກ່ອນກອງປະຊຸມຄັ້ງທຳອິດ.

ທ່ານສາມາດຮຽກເອົາຄ່າໃຊ້ຈ່າຍຂອງການໄກ່ເກ່ຍ ຫຼື ການຕັດສິນຊີ້ຂາດທີ່ລົ້ມເຫຼວໃນການດຳເນີນຄະດີໃນສານຕໍ່ມາໄດ້ບໍ?

ບາງສ່ວນ. ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍທີ່ສົມເຫດສົມຜົນທີ່ເກີດຂຶ້ນນອກສານເພື່ອສ້າງຕັ້ງຄວາມຮັບຜິດຊອບ ແລະ ໄດ້ຮັບການຈ່າຍເງິນສາມາດຮຽກຮ້ອງເປັນຄ່າເສຍຫາຍພາຍໃຕ້ມາດຕາ 6:96 ຂອງປະມວນກົດໝາຍແພ່ງ, ໂດຍມີເງື່ອນໄຂວ່າຄ່າໃຊ້ຈ່າຍເຫຼົ່ານັ້ນສົມເຫດສົມຜົນໃນຕົວມັນເອງ ແລະ ມັນສົມເຫດສົມຜົນທີ່ຈະຮັບຜິດຊອບ. ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍໃນການກະກຽມຄະດີເອງແມ່ນໄດ້ຮັບການຄຸ້ມຄອງໂດຍຄຳສັ່ງຄ່າໃຊ້ຈ່າຍຂອງສານ, ເຊິ່ງປະຕິບັດຕາມຂະໜາດຄ່າໃຊ້ຈ່າຍຄົງທີ່ ແລະ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຈ່າຍຄືນພຽງແຕ່ສ່ວນໜຶ່ງຂອງສິ່ງທີ່ທ່ານໃຊ້ຈ່າຍຕົວຈິງ.

ຈະເກີດຫຍັງຂຶ້ນຖ້າອີກຝ່າຍໜຶ່ງບໍ່ຈ່າຍສ່ວນແບ່ງຂອງຄ່າໃຊ້ຈ່າຍລ່ວງໜ້າ?

ໃນການຕັດສິນຊີ້ຂາດແບບສະຖາບັນ, ຂັ້ນຕອນດັ່ງກ່າວຈະຖືກໂຈະໄວ້ຈົນກວ່າເງິນລ່ວງໜ້າຈະຖືກຈ່າຍເຕັມຈຳນວນ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ທ່ານມີທາງເລືອກ: ຈ່າຍສ່ວນແບ່ງຂອງອີກຝ່າຍໜຶ່ງເພື່ອໃຫ້ຄະດີດຳເນີນຕໍ່ໄປ ແລະ ຮຽກຮ້ອງເອົາມັນຄືນໃນຄຳຕັດສິນ, ຫຼື ປ່ອຍໃຫ້ການຮຽກຮ້ອງໝົດອາຍຸ. ເນື່ອງຈາກສານສາມາດສັ່ງໃຫ້ຝ່າຍທີ່ຜິດສັນຍາຈ່າຍຄືນເງິນທີ່ຈ່າຍນັ້ນ, ການຍື່ນເງິນລ່ວງໜ້າມັກຈະເປັນການຕັດສິນໃຈທາງການຄ້າທີ່ຖືກຕ້ອງ - ແຕ່ມັນຄວນຈະເປັນການຕັດສິນໃຈ, ບໍ່ແມ່ນເລື່ອງແປກໃຈ.

ໂຄງການຂັດແຍ້ງຂອງຜູ້ບໍລິໂພກແມ່ນບໍ່ເສຍຄ່າບໍ?

ບໍ່ແມ່ນທັງໝົດ. ໂຄງການຜູ້ບໍລິໂພກທີ່ໄດ້ຮັບການຮັບຮອງພາຍໃຕ້ຄຳສັ່ງຂອງ EU ກ່ຽວກັບການແກ້ໄຂຂໍ້ຂັດແຍ່ງທາງເລືອກຂອງຜູ້ບໍລິໂພກຕ້ອງບໍ່ເສຍຄ່າ ຫຼື ມີໃຫ້ໂດຍມີຄ່າທຳນຽມເລັກນ້ອຍສຳລັບຜູ້ບໍລິໂພກ. ໃນປະເທດເນເທີແລນ, ຄະນະກຳມະການຂະແໜງການຄິດຄ່າທຳນຽມການຮ້ອງຮຽນເລັກນ້ອຍ, ໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວຈະໄດ້ຮັບເງິນຄືນຖ້າການຮ້ອງຮຽນໄດ້ຮັບການຢືນຢັນ, ໃນຂະນະທີ່ພໍ່ຄ້າທີ່ກ່ຽວຂ້ອງຮັບຜິດຊອບສ່ວນທີ່ເຫຼືອຂອງຄ່າໃຊ້ຈ່າຍ.

ທ່ານຕ້ອງລອງໄກ່ເກ່ຍກ່ອນທີ່ທ່ານຈະສາມາດໄປສານໄດ້ບໍ?

ພຽງແຕ່ຖ້າສັນຍາຂອງທ່ານກຳນົດໄວ້ເທົ່ານັ້ນ. ບໍ່ມີໜ້າທີ່ທາງກົດໝາຍທົ່ວໄປທີ່ຈະພະຍາຍາມໄກ່ເກ່ຍໃນປະເທດເນເທີແລນ, ແລະສານບໍ່ສາມາດບັງຄັບໃຫ້ຝ່າຍທີ່ບໍ່ເຕັມໃຈເຂົ້າຮ່ວມໃນການໄກ່ເກ່ຍໄດ້, ເຖິງແມ່ນວ່າຜູ້ພິພາກສາມັກຈະແນະນຳ ແລະ ສົ່ງຕໍ່ຄະດີໄປຫາຜູ້ໄກ່ເກ່ຍ. ຂໍ້ກຳນົດການຍົກລະດັບສັນຍາທີ່ຖືກຕ້ອງແມ່ນແຕກຕ່າງກັນ: ຖ້າມັນເຮັດໃຫ້ການໄກ່ເກ່ຍເປັນເງື່ອນໄຂເບື້ອງຕົ້ນ, ສານອາດຈະຖືວ່າການຮຽກຮ້ອງນັ້ນໄວເກີນໄປ. ນັ້ນແມ່ນເຫດຜົນທີ່ຂໍ້ກຳນົດດັ່ງກ່າວຄວນປະກອບມີເສັ້ນຕາຍທີ່ຊັດເຈນສະເໝີ.

ພວກເຮົາໃຫ້ຄໍາແນະນໍາແກ່ທຸລະກິດ ແລະ ບຸກຄົນກ່ຽວກັບເສັ້ນທາງທີ່ຈະໄປ ແລະ ມັນຈະມີຄ່າໃຊ້ຈ່າຍເທົ່າໃດຕາມຄວາມເປັນຈິງ. ພວກເຮົາຮ່າງ ແລະ ທົບທວນຂໍ້ກໍານົດການໄກ່ເກ່ຍ ແລະ ການຍື່ນຟ້ອງຄະດີ, ເຮັດໜ້າທີ່ເປັນທີ່ປຶກສາໃນການໄກ່ເກ່ຍ, ການໄກ່ເກ່ຍ ແລະ ຄໍາແນະນໍາທີ່ມີຜົນບັງຄັບໃຊ້, ແລະ ປະເມີນວ່ານະໂຍບາຍຄ່າໃຊ້ຈ່າຍທາງດ້ານກົດໝາຍ ຫຼື ໃບອະນຸຍາດຊ່ວຍເຫຼືອທາງດ້ານກົດໝາຍກວມເອົາເລື່ອງຂອງທ່ານຫຼືບໍ່, ໂດຍອີງໃສ່ ການປະຕິບັດ ການແກ້ໄຂຂໍ້ຂັດແຍ່ງ ທີ່ກວ້າງຂວາງຂອງພວກເຮົາ.

ບໍ່ແນ່ໃຈວ່າທ່ານຢູ່ໃສບໍ? ບອກພວກເຮົາກ່ຽວກັບສະຖານະການຂອງທ່ານ. ພວກເຮົາຈະແຈ້ງໃຫ້ທ່ານຮູ້ທາງເລືອກຂອງທ່ານພາຍໃນໜຶ່ງມື້ເຮັດວຽກ.

ວິທີການ Law & More ສາມາດຊ່ວຍທ່ານໄດ້ກັບເລື່ອງນີ້ໄດ້ຖືກອະທິບາຍໄວ້ໃນພວກເຮົາ ທະນາຍຄວາມຂອງບໍລິສັດ ຫນ້າ.