ຂໍ້ປະຕິເສດຄວາມຮັບຜິດຊອບພາຍໃຕ້ກົດໝາຍຂອງໂຮນລັງ: ຂໍ້ຈຳກັດຄວາມຮັບຜິດຊອບໃດແດ່ທີ່ຖືຄອງ?

ຂໍ້ຄວາມປະຕິເສດຄວາມຮັບຜິດຊອບດ້ວຍຕົວມັນເອງບໍ່ມີຜົນກະທົບຫຼາຍພາຍໃຕ້ກົດໝາຍຂອງໂຮນລັງ. ມັນພຽງແຕ່ຈຳກັດຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງທ່ານຖ້າມັນໄດ້ກາຍເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງຂໍ້ຕົກລົງກັບຝ່າຍອື່ນ ແລະ ຖ້າກົດໝາຍອະນຸຍາດໃຫ້ມີຂໍ້ຈຳກັດດັ່ງກ່າວ; ຄວາມຮັບຜິດຊອບຕໍ່ເຈດຕະນາຂອງທ່ານເອງ ຫຼື ຄວາມບໍ່ລະມັດລະວັງໂດຍເຈດຕະນາ, ແລະ ຄວາມຮັບຜິດຊອບຕໍ່ຜະລິດຕະພັນຕໍ່ຜູ້ເສຍຫາຍ, ບໍ່ສາມາດຖືກຍົກເວັ້ນໄດ້.

ການປະຕິເສດຄວາມຮັບຜິດຊອບແມ່ນຖະແຫຼງການທີ່ທຸລະກິດກຳນົດຂອບເຂດຂອງສິ່ງທີ່ຕົນສັນຍາ ແລະ ສິ່ງທີ່ຕົນສາມາດຮັບຜິດຊອບໄດ້. ໃນປະເທດເນເທີແລນ ມັນບໍ່ມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ທາງກົດໝາຍທີ່ເປັນເອກະລາດ. ມັນເປັນໄລຍະເວລາຂອງສັນຍາ ຫຼື ເງື່ອນໄຂທົ່ວໄປ, ແລະ ມັນໃຊ້ໄດ້ພຽງແຕ່ເທົ່າທີ່ກົດໝາຍສັນຍາຂອງໂຮນລັງອະນຸຍາດໃຫ້ມີຂໍ້ຈຳກັດຄວາມຮັບຜິດຊອບ. ຂໍ້ຄວາມຍາວໆທີ່ລະບຸວ່າຄວາມຮັບຜິດຊອບທັງໝົດຖືກຍົກເວັ້ນນັ້ນ ເກືອບບໍ່ໄດ້ຜົນຫຍັງເລີຍ.

ໃນບົດຄວາມນີ້, ພວກເຮົາຈະອະທິບາຍສິ່ງທີ່ການປະຕິເສດຄວາມຮັບຜິດຊອບສາມາດເຮັດໄດ້ ແລະ ບໍ່ສາມາດເຮັດໄດ້ພາຍໃຕ້ກົດໝາຍຂອງໂຮນລັງ. ພວກເຮົາກວມເອົາຂໍ້ຈຳກັດທີ່ປະມວນກົດໝາຍແພ່ງຂອງໂຮນລັງ (Burgerlijk Wetboek) ກຳນົດໄວ້ກ່ຽວກັບການຍົກເວັ້ນຄວາມຮັບຜິດຊອບ, ວິທີການທີ່ການປະຕິເສດຄວາມຮັບຜິດຊອບມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ຕໍ່ຜູ້ທີ່ໃຊ້ເວັບໄຊທ໌ຂອງທ່ານ, ແລະ ມັນແຕກຕ່າງຈາກຖະແຫຼງການຄວາມເປັນສ່ວນຕົວ, ແຈ້ງການຄຸກກີ ແລະ ຂໍ້ກຳນົດ ແລະ ເງື່ອນໄຂທົ່ວໄປທີ່ທຸລະກິດຂອງໂຮນລັງຕ້ອງການ.

ການປະຕິເສດຄວາມຮັບຜິດຊອບສາມາດເຮັດຫຍັງໄດ້ແດ່, ແລະສິ່ງທີ່ມັນບໍ່ສາມາດເຮັດໄດ້ແມ່ນຫຍັງ?

ຂໍ້ຄວາມປະຕິເສດຄວາມຮັບຜິດຊອບຄຸ້ມຄອງຄວາມຄາດຫວັງ ແລະ ຈັດສັນຄວາມສ່ຽງພາຍໃນຂອບເຂດຂອງກົດໝາຍ. ມັນບໍ່ສາມາດສ້າງຂໍ້ຍົກເວັ້ນທີ່ກົດໝາຍຂອງໂຮນລັງບໍ່ຮັບຮູ້, ແລະ ມັນບໍ່ສາມາດເຮັດໃຫ້ຖະແຫຼງການທີ່ຫຼອກລວງຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍ.

ຂໍ້ຄວາມປະຕິເສດຄວາມຮັບຜິດຊອບທີ່ຮ່າງໄວ້ຢ່າງດີມີໜ້າທີ່ສາມຢ່າງຄື: ມັນຈັດການຄວາມຄາດຫວັງ, ໂດຍການບອກວ່າຂໍ້ມູນ ຫຼື ການບໍລິການແມ່ນຫຍັງ ແລະ ບໍ່ແມ່ນແນວໃດ. ມັນຈັດສັນຄວາມສ່ຽງ, ໂດຍການຈຳກັດຄວາມຮັບຜິດຊອບພາຍໃນຂອບເຂດທີ່ກົດໝາຍອະນຸຍາດ. ແລະ ມັນສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງຄວາມຊື່ສັດ, ເພາະມັນພິສູດວ່າຜູ້ໃຊ້ໄດ້ຖືກບອກວ່າພວກເຂົາກຳລັງໄດ້ຮັບຫຍັງ.

ນອກນັ້ນຍັງມີຂໍ້ຈຳກັດທີ່ຊັດເຈນ. ຄວາມຮັບຜິດຊອບຕໍ່ການເສຍຊີວິດ ຫຼື ການບາດເຈັບສ່ວນຕົວບໍ່ໄດ້ຖືກຍົກເວັ້ນໃນທາງປະຕິບັດ. ຄວາມຮັບຜິດຊອບຕໍ່ເຈດຕະນາຂອງທ່ານເອງ ຫຼື ການກະທຳທີ່ບໍ່ລະມັດລະວັງໂດຍເຈດຕະນາບໍ່ສາມາດຖືກຍົກເວັ້ນໄດ້ເລີຍ. ຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຜະລິດຕະພັນພາຍໃຕ້ປະມວນກົດໝາຍແພ່ງຂອງໂຮນລັງບໍ່ສາມາດຖືກຍົກເວັ້ນ ຫຼື ຈຳກັດຕໍ່ຜູ້ໄດ້ຮັບບາດເຈັບໂດຍຂໍ້ກຳນົດໃດໆ.

ຂໍ້ຄວາມປະຕິເສດຄວາມຮັບຜິດຊອບກໍ່ບໍ່ສາມາດເຮັດໃຫ້ຂໍ້ຄວາມນັ້ນເປັນຄວາມຈິງໄດ້. ຖ້າເວັບໄຊທ໌ກ່າວບາງສິ່ງບາງຢ່າງທີ່ເຮັດໃຫ້ເຂົ້າໃຈຜິດ, ຂໍ້ຄວາມປະຕິເສດຄວາມຮັບຜິດຊອບຢູ່ທາງລຸ່ມຂອງໜ້າເວັບກໍ່ບໍ່ໄດ້ແກ້ໄຂບັນຫານັ້ນ. ກົດລະບຽບກ່ຽວກັບການໂຄສະນາທີ່ເຮັດໃຫ້ເຂົ້າໃຈຜິດ ແລະ ການປະຕິບັດທາງການຄ້າທີ່ບໍ່ຍຸດຕິທຳແມ່ນໃຊ້ໄດ້ກັບຂໍ້ຄວາມນັ້ນເອງ, ບໍ່ແມ່ນກັບໝາຍເຫດທາງລຸ່ມ.

ການປະຕິເສດຄວາມຮັບຜິດຊອບແມ່ນໄລຍະເວລາຂອງສັນຍາ ຫຼື ແຈ້ງການ?

ໃນທາງກົດໝາຍ, ຂໍ້ປະຕິເສດຄວາມຮັບຜິດຊອບພຽງແຕ່ຍົກເວັ້ນຄວາມຮັບຜິດຊອບໃນຖານະເປັນເງື່ອນໄຂຂອງສັນຍາເທົ່ານັ້ນ. ສຳລັບຜູ້ມາຢ້ຽມຢາມທີ່ພຽງແຕ່ອ່ານໜ້າເວັບຂອງທ່ານ, ມັນເຮັດວຽກເປັນຂໍ້ມູນກ່ຽວກັບລັກສະນະຂອງເນື້ອຫາ.

ນີ້ແມ່ນຈຸດທີ່ແມ່ແບບສ່ວນໃຫຍ່ຜິດພາດ. ພາຍໃຕ້ກົດໝາຍຂອງໂຮນລັງ, ຂໍ້ທີ່ຈຳກັດຄວາມຮັບຜິດຊອບຈະຜູກມັດອີກຝ່າຍໜຶ່ງພຽງແຕ່ຖ້າມັນເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງຂໍ້ຕົກລົງລະຫວ່າງທ່ານ. ຜູ້ມາຢ້ຽມຢາມທີ່ພຽງແຕ່ອ່ານບົດຄວາມມັກຈະບໍ່ມີຂໍ້ຕົກລົງກັບທ່ານເລີຍ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ຂໍ້ປະຕິເສດຄວາມຮັບຜິດຊອບຈະບອກຜູ້ອ່ານວ່າເນື້ອຫານີ້ແມ່ນຫຍັງ, ແທນທີ່ຈະຍົກເວັ້ນຄວາມຮັບຜິດຊອບຕາມສັນຍາ.

ສິ່ງນັ້ນຍັງມີຄຸນຄ່າຢູ່. ມັນສ້າງຮູບແບບສິ່ງທີ່ຜູ້ອ່ານສາມາດຄາດຫວັງໄດ້ຢ່າງສົມເຫດສົມຜົນຈາກໜ້າເວັບ. ແຕ່ມັນເປັນເຄື່ອງມືທີ່ອ່ອນແອກວ່າປະໂຫຍກທີ່ຜູ້ໃຊ້ໄດ້ຍອມຮັບ.

ໃນກໍລະນີທີ່ມີສັນຍາ, ຕົວຢ່າງເຊັ່ນ ສຳລັບການຊື້, ການສະໝັກໃຊ້ ຫຼື ການນຳໃຊ້ແພລດຟອມ, ຂໍ້ຄວາມປະຕິເສດຄວາມຮັບຜິດຊອບປົກກະຕິແລ້ວຈະຢູ່ໃນຂໍ້ກຳນົດ ແລະ ເງື່ອນໄຂທົ່ວໄປ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ກົດລະບຽບທາງກົດໝາຍກ່ຽວກັບເງື່ອນໄຂທົ່ວໄປຈະນຳໃຊ້ກັບມັນຢ່າງເຕັມທີ່. ກົດລະບຽບເຫຼົ່ານັ້ນແມ່ນເຂັ້ມງວດ, ແລະ ພວກມັນແມ່ນບ່ອນທີ່ຂໍ້ຄວາມປະຕິເສດຄວາມຮັບຜິດຊອບສ່ວນໃຫຍ່ລົ້ມເຫຼວ.

ປະມວນກົດໝາຍແພ່ງກຳນົດຂໍ້ຈຳກັດໃດແດ່ກ່ຽວກັບການຍົກເວັ້ນຄວາມຮັບຜິດຊອບ?

ກົດໝາຍຂອງໂຮນລັງອະນຸຍາດໃຫ້ທ່ານຈຳກັດຄວາມຮັບຜິດຊອບ, ແຕ່ບໍ່ແມ່ນໂດຍບໍ່ຄຳນຶງເຖິງສະຖານະການ. ສານຈະຍົກເລີກຂໍ້ກຳນົດໜຶ່ງໄວ້ບ່ອນທີ່ການອີງໃສ່ມັນຈະບໍ່ເປັນທີ່ຍອມຮັບໄດ້ຕາມມາດຕະຖານຂອງຄວາມສົມເຫດສົມຜົນ ແລະ ຄວາມຍຸຕິທຳ (redelijkheid en billijkheid).

ການແກ້ໄຂທົ່ວໄປນັ້ນພົບໄດ້ໃນມາດຕາ 6:248 ຂອງປະມວນກົດໝາຍແພ່ງຂອງໂຮນລັງ. ມັນເປັນຕາໜ່າງຄວາມປອດໄພທີ່ຢູ່ເບື້ອງຫຼັງທຸກໆຂໍ້ຍົກເວັ້ນໃນປະເທດເນເທີແລນ. ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ, ຍັງມີກົດລະບຽບສະເພາະຢູ່ດ້ານລຸ່ມ.

ທ່ານສາມາດຍົກເວັ້ນຄວາມຮັບຜິດຊອບຕໍ່ເຈດຕະນາ ຫຼື ການກະທຳທີ່ບໍ່ລະມັດລະວັງໂດຍເຈດຕະນາໄດ້ບໍ?

ບໍ່ແມ່ນ. ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍກໍລະນີຂອງໂຮນລັງທີ່ໄດ້ຕົກລົງກັນຖືວ່າຝ່າຍໃດໜຶ່ງບໍ່ສາມາດອີງໃສ່ຂໍ້ກຳນົດການຍົກເວັ້ນໄດ້ ໃນກໍລະນີທີ່ຄວາມເສຍຫາຍເກີດຈາກເຈດຕະນາຂອງຕົນເອງ ຫຼື ຄວາມບໍ່ລະມັດລະວັງໂດຍເຈດຕະນາ, ຫຼື ໂດຍຜູ້ທີ່ຄຸ້ມຄອງທຸລະກິດຂອງຕົນ.

ນອກເໜືອໄປຈາກຫຼັກການທີ່ແຂງກະດ້າງນັ້ນ, ສານຍັງຊັ່ງນໍ້າໜັກສະຖານະການທັງໝົດ. ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ລວມມີຄວາມຮຸນແຮງຂອງຄວາມຜິດ, ລັກສະນະ ແລະ ເນື້ອໃນເພີ່ມເຕີມຂອງສັນຍາ, ທ່າທີຂອງບັນດາຝ່າຍທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບກັນ, ວິທີການທີ່ຂໍ້ກຳນົດດັ່ງກ່າວເກີດຂຶ້ນ, ໄລຍະທາງທີ່ອີກຝ່າຍໜຶ່ງຮູ້ເຖິງຂອບເຂດຂອງມັນ, ແລະ ມີການປະກັນໄພຫຼືບໍ່.

ຜົນໄດ້ຮັບແມ່ນຂຶ້ນກັບວ່າຝ່າຍໃດເປັນຝ່າຍໃດ. ຂໍ້ກຳນົດທີ່ຍັງຄົງຢູ່ລະຫວ່າງສອງຝ່າຍການຄ້າຂະໜາດໃຫຍ່ອາດຈະລົ້ມເຫຼວຖ້າໃຊ້ຖ້ອຍຄຳດຽວກັນຕໍ່ຕ້ານຜູ້ບໍລິໂພກ.

ກົດລະບຽບກ່ຽວກັບເງື່ອນໄຂທົ່ວໄປມີຫຍັງເພີ່ມເຕີມ?

ໃນກໍລະນີທີ່ຂໍ້ຄວາມປະຕິເສດຄວາມຮັບຜິດຊອບເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງເງື່ອນໄຂມາດຕະຖານ, ມາດຕາ 6:231 ແລະ ການປະຕິບັດຕາມປະມວນກົດໝາຍແພ່ງຂອງໂຮນລັງຈະຖືກນຳໃຊ້. ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ຂໍ້ກຳນົດສາມາດຖືກຍົກເລີກໄດ້ ຖ້າມັນເປັນພາລະທີ່ບໍ່ສົມເຫດສົມຜົນ, ຫຼື ຖ້າອີກຝ່າຍໜຶ່ງບໍ່ມີໂອກາດທີ່ສົມເຫດສົມຜົນທີ່ຈະອ່ານເງື່ອນໄຂ.

ມີສອງເຫດຜົນສຳລັບການຍົກເລີກ. ຫນຶ່ງ, ຂໍ້ຄວາມສາມາດຖືກຍົກເລີກໄດ້ຖ້າມັນເປັນພາລະທີ່ບໍ່ສົມເຫດສົມຜົນຕໍ່ອີກຝ່າຍໜຶ່ງ. ສານພິຈາລະນາລັກສະນະແລະເນື້ອໃນຂອງຂໍ້ຕົກລົງ, ວິທີການທີ່ເງື່ອນໄຂເກີດຂຶ້ນ, ຜົນປະໂຫຍດຂອງທັງສອງຝ່າຍທີ່ເຫັນໄດ້ຊັດເຈນຕໍ່ກັນແລະກັນ, ແລະສະພາບການອື່ນໆຂອງຄະດີ. ສອງ, ຂໍ້ຄວາມສາມາດຖືກຍົກເລີກໄດ້ຖ້າອີກຝ່າຍໜຶ່ງບໍ່ໄດ້ຮັບໂອກາດທີ່ສົມເຫດສົມຜົນໃນການຈົດບັນທຶກເງື່ອນໄຂກ່ອນ ຫຼື ເມື່ອສັນຍາໄດ້ຖືກສະຫຼຸບ.

ສຳລັບສັນຍາກັບຜູ້ບໍລິໂພກ, ກົດໝາຍຍັງເຂັ້ມງວດກວ່າ. ປະມວນກົດໝາຍແພ່ງມີບັນຊີລາຍຊື່ດຳຂອງຂໍ້ກຳນົດທີ່ມີພາລະໜັກເກີນໄປສະເໝີ, ແລະບັນຊີລາຍຊື່ສີເທົາຂອງຂໍ້ກຳນົດທີ່ຖືກສົມມຸດວ່າເປັນແນວນັ້ນ. ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 6:237, ຄຳເປີດ ແລະ ຈຸດ f, ຂໍ້ກຳນົດທີ່ປ່ອຍທຸລະກິດ ຫຼື ພາກສ່ວນທີສາມທັງໝົດ ຫຼື ບາງສ່ວນອອກຈາກພັນທະທາງກົດໝາຍທີ່ຕ້ອງຈ່າຍຄ່າເສຍຫາຍແມ່ນຢູ່ໃນບັນຊີລາຍຊື່ສີເທົາ. ໃນສັນຍາຜູ້ບໍລິໂພກ, ພາລະໃນການໃຫ້ເຫດຜົນກ່ຽວກັບການຍົກເວັ້ນດັ່ງກ່າວຈຶ່ງຕົກຢູ່ກັບທຸລະກິດ.

ຂໍ້ກຳນົດປະເພດນີ້ຍັງສາມາດຖືກປະເມີນພາຍໃຕ້ກົດລະບຽບຂອງເອີຣົບກ່ຽວກັບເງື່ອນໄຂທີ່ບໍ່ຍຸດຕິທຳໃນສັນຍາຜູ້ບໍລິໂພກ, ເຊິ່ງສານນຳໃຊ້ຕາມການຮ້ອງຟ້ອງຂອງຕົນເອງ.

ທ່ານເຮັດສັນຍາກັບທຸລະກິດອື່ນເທົ່ານັ້ນບໍ? ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ທ່ານບໍ່ຄວນສົມມຸດວ່າກົດລະບຽບເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ເຄີຍໄປເຖິງທ່ານ. ສານໂຮນລັງໃຊ້ຄວາມສົມເຫດສົມຜົນ ແລະ ຄວາມຍຸຕິທຳໂດຍຄຳນຶງເຖິງທ່າທີຂອງຄູ່ສັນຍາຂະໜາດນ້ອຍ. ດັ່ງນັ້ນ, ທຸລະກິດບຸກຄົນດຽວທີ່ປະເຊີນກັບເງື່ອນໄຂມາດຕະຖານຂອງຜູ້ສະໜອງຂະໜາດໃຫຍ່ຈຶ່ງບໍ່ແມ່ນວ່າບໍ່ມີການປົກປ້ອງ.

ຄວາມຮັບຜິດຊອບໃດທີ່ບໍ່ສາມາດຍົກເວັ້ນໄດ້?

ຄວາມຮັບຜິດຊອບບາງຢ່າງແມ່ນຢູ່ນອກເໜືອຂອບເຂດຂອງຂໍ້ຄວາມປະຕິເສດຄວາມຮັບຜິດຊອບ. ຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຜະລິດຕະພັນຕໍ່ຜູ້ເສຍຫາຍ, ສິດທິຂອງຜູ້ບໍລິໂພກຕາມກົດໝາຍ ແລະ ພັນທະໃນການປົກປ້ອງຂໍ້ມູນຍັງຄົງມີຢູ່, ບໍ່ວ່າເວັບໄຊທ໌ຂອງທ່ານຈະກ່າວແນວໃດກໍຕາມ.

ກົດລະບຽບຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຜະລິດຕະພັນໃນປະມວນກົດໝາຍແພ່ງຂອງໂຮນລັງກຳນົດວ່າຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຜູ້ຜະລິດບໍ່ສາມາດຖືກຍົກເວັ້ນ ຫຼື ຈຳກັດຕໍ່ຜູ້ໄດ້ຮັບບາດເຈັບໄດ້. ຄວາມຮັບຜິດຊອບຕໍ່ການເສຍຊີວິດ ຫຼື ການບາດເຈັບສ່ວນຕົວ, ໃນທາງປະຕິບັດ, ບໍ່ສາມາດຍົກເວັ້ນໄດ້ເຊັ່ນກັນ.

ພັນທະທາງກົດໝາຍຕໍ່ຜູ້ບໍລິໂພກຍັງຄົງມີຜົນບັງຄັບໃຊ້. ນີ້ລວມທັງສິດໃນການໄດ້ຮັບຜະລິດຕະພັນທີ່ສອດຄ່ອງກັບສັນຍາ, ແລະ ການຮັບປະກັນທາງກົດໝາຍທີ່ຕາມມາຈາກສັນຍາ. ຂໍ້ກຳນົດໃນເວັບໄຊທ໌ບໍ່ສາມາດຍົກເລີກສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ໄດ້. ແລະ ຖ້າທຸລະກິດຂອງທ່ານເປັນຜູ້ຄວບຄຸມຂໍ້ມູນ, ພັນທະພາຍໃຕ້ລະບຽບການປົກປ້ອງຂໍ້ມູນທົ່ວໄປ (GDPR, ໃນພາສາດັດ AVG) ຈະນຳໃຊ້ໂດຍບໍ່ຄຳນຶງເຖິງຂໍ້ຄວາມປະຕິເສດຄວາມຮັບຜິດຊອບໃດໆ.

ຂໍ້ປະຕິເສດຄວາມຮັບຜິດຊອບຈະມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ແນວໃດ?

ຂໍ້ຄວາມປະຕິເສດຄວາມຮັບຜິດຊອບຈະຜູກມັດຝ່າຍທີ່ເຮັດສັນຍາໄດ້ພຽງແຕ່ຖ້າມັນກາຍເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງຂໍ້ຕົກລົງ ແລະ ອີກຝ່າຍໜຶ່ງມີໂອກາດທີ່ສົມເຫດສົມຜົນທີ່ຈະອ່ານມັນ. ສຳລັບສັນຍາອອນໄລນ໌, ນັ້ນໝາຍເຖິງການສະໜອງເງື່ອນໄຂທາງອີເລັກໂທຣນິກໃນຮູບແບບທີ່ລູກຄ້າສາມາດເກັບຮັກສາໄດ້.

ຂໍ້ປະຕິເສດຄວາມຮັບຜິດຊອບທີ່ບໍ່ມີໃຜສາມາດເຫັນໄດ້ຢ່າງສົມເຫດສົມຜົນນັ້ນມີມູນຄ່າໜ້ອຍຫຼາຍ. ຂໍ້ປະຕິເສດຄວາມຮັບຜິດຊອບທີ່ຖືກຝັງຢູ່ໃນເອກະສານທີ່ລູກຄ້າບໍ່ເຄີຍໄດ້ຮັບນັ້ນມີມູນຄ່າໜ້ອຍກວ່ານັ້ນອີກ. ກົດໝາຍໂຮນລັງຖາມສອງຄຳຖາມ. ເງື່ອນໄຂໄດ້ກາຍເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງຂໍ້ຕົກລົງບໍ? ແລະອີກຝ່າຍໜຶ່ງໄດ້ຮັບໂອກາດທີ່ສົມເຫດສົມຜົນທີ່ຈະຈົດຈຳພວກມັນບໍ?

ທ່ານຈະໃຫ້ໂອກາດທີ່ສົມເຫດສົມຜົນໃນການອ່ານເງື່ອນໄຂທາງອອນລາຍໄດ້ແນວໃດ?

ເຮັດໃຫ້ເງື່ອນໄຂຕ່າງໆມີຢູ່ໃນເອເລັກໂຕຣນິກ, ກ່ອນ ຫຼື ເມື່ອສັນຍາໄດ້ຮັບການສະຫຼຸບ, ໃນລັກສະນະທີ່ຊ່ວຍໃຫ້ລູກຄ້າສາມາດເກັບຮັກສາ ແລະ ປຶກສາຫາລືໃນພາຍຫຼັງ.

ມາດຕາ 6:234 ວັກ 2 ຂອງປະມວນກົດໝາຍແພ່ງໂຮນລັງ ກຳນົດມາດຕະຖານນີ້ສຳລັບສັນຍາເອເລັກໂຕຣນິກ. ໃນກໍລະນີທີ່ເປັນໄປບໍ່ໄດ້ຢ່າງສົມເຫດສົມຜົນ, ທ່ານຕ້ອງບອກອີກຝ່າຍໜຶ່ງກ່ອນທີ່ສັນຍາຈະຖືກສະຫຼຸບ ບ່ອນທີ່ເງື່ອນໄຂສາມາດອ່ານໄດ້ທາງເອເລັກໂຕຣນິກ, ແລະ ພວກມັນຈະຖືກສົ່ງຕາມການຮ້ອງຂໍ. ຖ້າທ່ານບໍ່ຕອບສະໜອງຄວາມຕ້ອງການເຫຼົ່ານີ້, ໂດຍຫຼັກການແລ້ວ ຝ່າຍອື່ນສາມາດຍົກເລີກຂໍ້ກຳນົດດັ່ງກ່າວໄດ້.

ໃນທາງປະຕິບັດນັ້ນໝາຍເຖິງສາມຢ່າງ. ລິ້ງທີ່ເປີດເງື່ອນໄຂກ່ອນທີ່ຈະວາງຄຳສັ່ງຊື້. ໄຟລ໌ທີ່ສາມາດດາວໂຫຼດໄດ້. ແລະເງື່ອນໄຂທີ່ສົ່ງມາພ້ອມກັບການຢືນຢັນຄຳສັ່ງຊື້. ປັອບອັບທີ່ຫາຍໄປບໍ່ແມ່ນບ່ອນເກັບຂໍ້ມູນ.

ເຈົ້າສະແດງໃຫ້ເຫັນແນວໃດວ່າເງື່ອນໄຂດັ່ງກ່າວໄດ້ຮັບການຍອມຮັບແລ້ວ?

ໃຊ້ກ່ອງໝາຍຕິກກ່ອນທີ່ຄຳສັ່ງຊື້ຈະຖືກຢືນຢັນ, ພ້ອມດ້ວຍລິ້ງໄປຫາເງື່ອນໄຂຢູ່ຂ້າງໆມັນ, ແລະ ຮັກສາບັນທຶກການຍອມຮັບນັ້ນໄວ້ກັບບັນທຶກຄຳສັ່ງຊື້.

ນີ້ແມ່ນວິທີມາດຕະຖານໃນການພິສູດການຍອມຮັບ. ສຳລັບເວັບໄຊທ໌ທີ່ອ່ານເທົ່ານັ້ນ, ໃຫ້ວາງຂໍ້ຄວາມປະຕິເສດຄວາມຮັບຜິດຊອບໄວ້ບ່ອນທີ່ຜູ້ອ່ານພົບກັບຄວາມສ່ຽງ. ການແຈ້ງເຕືອນສັ້ນໆຢູ່ເທິງສຸດຂອງບົດຄວາມກ່ຽວກັບເລື່ອງກົດໝາຍ, ການແພດ ຫຼື ການເງິນຈະເຮັດວຽກໄດ້ຫຼາຍກວ່າລິ້ງ footer, ເພາະວ່ານັ້ນແມ່ນບ່ອນທີ່ຜູ້ອ່ານຈະອີງໃສ່ເນື້ອຫາ.

ສອງຈຸດທີ່ໃຊ້ໄດ້ຈິງເພີ່ມເຕີມມີຄວາມສຳຄັນ. ເງື່ອນໄຂທີ່ມາຮອດຫຼັງຈາກສັນຍາໄດ້ສິ້ນສຸດລົງແລ້ວຈະບໍ່ເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງມັນ, ສະນັ້ນຊ່ວງເວລາທີ່ທ່ານນຳສະເໜີພວກມັນມີຄວາມສຳຄັນຫຼາຍກວ່າເນື້ອໃນຂອງມັນ.

ແລະບາງຄັ້ງເງື່ອນໄຂຂອງທ່ານເອງ ແລະ ຂອງຄູ່ສັນຍາຂອງທ່ານທັງສອງອ້າງວ່າໃຊ້ໄດ້. ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 6:225 ວັກ 3 ຂອງປະມວນກົດໝາຍແພ່ງຂອງໂຮນລັງ, ເອກະສານອ້າງອີງຄັ້ງທີສອງບໍ່ມີຜົນ, ເວັ້ນເສຍແຕ່ວ່າມັນປະຕິເສດຢ່າງຊັດເຈນຕໍ່ເງື່ອນໄຂທີ່ກ່າວເຖິງກ່ອນ. ດັ່ງນັ້ນ, ໂດຍຫຼັກການແລ້ວ, ເງື່ອນໄຂທີ່ກ່າວເຖິງກ່ອນຈະມີຜົນບັງຄັບໃຊ້. ຂໍ້ປະຕິເສດຄວາມຮັບຜິດຊອບທີ່ເສຍຮູບແບບໃນການຕໍ່ສູ້ນີ້ບໍ່ໄດ້ປົກປ້ອງຫຍັງເລີຍ.

ເວັບໄຊທ໌ໂຮນລັງຕ້ອງລະບຸຫຍັງໃນກໍລະນີໃດກໍ່ຕາມ?

ແຍກຕ່າງຫາກຈາກຂໍ້ຄວາມປະຕິເສດຄວາມຮັບຜິດຊອບໃດໆ, ມາດຕາ 3:15d ຂອງປະມວນກົດໝາຍແພ່ງຂອງໂຮນລັງກຳນົດໃຫ້ຜູ້ໃຫ້ບໍລິການອອນໄລນ໌ເຜີຍແຜ່ຂໍ້ມູນພື້ນຖານບາງຢ່າງ. ໜ້າທີ່ນີ້ແມ່ນບັງຄັບ; ຂໍ້ຄວາມປະຕິເສດຄວາມຮັບຜິດຊອບບໍ່ແມ່ນ.

ກົດລະບຽບນີ້ໃຊ້ໄດ້ກັບທຸກຄົນທີ່ໃຫ້ບໍລິການສະມາຄົມຂໍ້ມູນຂ່າວສານ. ຂໍ້ມູນຕ້ອງສາມາດເຂົ້າເຖິງໄດ້ງ່າຍ, ໂດຍກົງ ແລະ ຖາວອນ. ມັນກວມເອົາ:

• ຕົວຕົນຂອງທ່ານ ແລະ ທີ່ຢູ່ບ່ອນທີ່ທ່ານອາໄສຢູ່;
• ລາຍລະອຽດການຕິດຕໍ່, ລວມທັງທີ່ຢູ່ອີເມວທີ່ຊ່ວຍໃຫ້ສາມາດຕິດຕໍ່ໄດ້ໄວ ແລະ ໂດຍກົງ;
• ເລກທະບຽນການຄ້າຂອງທ່ານ (ຢູ່ຫ້ອງການການຄ້າ, KVK), ຖ້າທ່ານໄດ້ລົງທະບຽນແລ້ວ;
• ໜ່ວຍງານກຳກັບດູແລ, ຖ້າກິດຈະກຳຂອງທ່ານຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີໃບອະນຸຍາດ;
• ຮ່າງກາຍວິຊາຊີບ ແລະ ຕຳແໜ່ງວິຊາຊີບຂອງທ່ານ, ຖ້າທ່ານເຮັດວຽກໃນອາຊີບທີ່ຖືກຄວບຄຸມ;
• ເລກປະຈຳຕົວຜູ້ເສຍພາສີມູນຄ່າເພີ່ມຂອງທ່ານ, ຖ້າທ່ານປະຕິບັດກິດຈະກຳທີ່ຕ້ອງເສຍພາສີມູນຄ່າເພີ່ມ.

ລາຄາຕ້ອງໄດ້ລະບຸຢ່າງຈະແຈ້ງ ແລະ ບໍ່ມີຄວາມກຳຈັດ, ລວມທັງວ່າລວມພາສີ ແລະ ຄ່າຈັດສົ່ງແລ້ວຫຼືບໍ່.

ໂດຍປົກກະຕິແລ້ວຂໍ້ມູນນີ້ຢູ່ໃນໜ້າດຽວກັນກັບຂໍ້ຄວາມປະຕິເສດຄວາມຮັບຜິດຊອບ. ຈົ່ງຈື່ໄວ້ວ່າທັງສອງຢ່າງນີ້ແຕກຕ່າງກັນ. ໜ້າທີ່ຂອງຂໍ້ມູນແມ່ນເປັນຂໍ້ບັງຄັບ, ແລະ ການບໍ່ໃສ່ຂໍ້ມູນດັ່ງກ່າວເປັນການລະເມີດ. ຂໍ້ຄວາມປະຕິເສດຄວາມຮັບຜິດຊອບເປັນຄວາມພະຍາຍາມທີ່ຈະຈຳກັດຄວາມຮັບຜິດຊອບ, ແລະ ຜົນກະທົບຂອງມັນແມ່ນຂຶ້ນກັບກົດລະບຽບທີ່ໄດ້ອະທິບາຍໄວ້ຂ້າງເທິງ.

ເອກະສານສີ່ຢ່າງໃດທີ່ມັກສັບສົນ?

ທຸລະກິດຂອງໂຮນລັງທີ່ດຳເນີນທຸລະກິດທາງອອນລາຍ ໂດຍປົກກະຕິແລ້ວຕ້ອງການເອກະສານສີ່ສະບັບແຍກຕ່າງຫາກຄື: ຖະແຫຼງການຄວາມເປັນສ່ວນຕົວ, ແຈ້ງການຄຸກກີ້, ຂໍ້ກຳນົດ ແລະ ເງື່ອນໄຂທົ່ວໄປ ແລະ ຂໍ້ຄວາມປະຕິເສດຄວາມຮັບຜິດຊອບ. ການລວມເຂົ້າກັນເຮັດໃຫ້ເກີດບັນຫາໃນທຸກທິດທາງທັງສີ່.

ຖະແຫຼງການຄວາມເປັນສ່ວນຕົວ

ຖະແຫຼງການຄວາມເປັນສ່ວນຕົວປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂໍ້ມູນຂ່າວສານພາຍໃຕ້ GDPR. ມັນບອກຜູ້ຄົນວ່າຜູ້ຄວບຄຸມແມ່ນໃຜ, ຂໍ້ມູນສ່ວນຕົວໃດທີ່ຖືກປະມວນຜົນ, ເພື່ອຈຸດປະສົງໃດ ແລະ ອີງໃສ່ພື້ນຖານທາງກົດໝາຍໃດ. ມັນຍັງບອກອີກວ່າໃຜໄດ້ຮັບຂໍ້ມູນ, ໄລຍະເວລາທີ່ຂໍ້ມູນຖືກເກັບຮັກສາໄວ້, ແລະ ສິດໃດທີ່ຜູ້ຄົນມີສິດ.

ຖະແຫຼງການຄວາມເປັນສ່ວນຕົວແມ່ນສິ່ງຈຳເປັນທຸກບ່ອນທີ່ຂໍ້ມູນສ່ວນຕົວຖືກປະມວນຜົນ. ອົງການປົກປ້ອງຂໍ້ມູນຂອງໂຮນລັງ (Autoriteit Persoonsgegevens) ບັງຄັບໃຊ້ມັນ. ສຳລັບການລະເມີດທີ່ຮ້າຍແຮງທີ່ສຸດ, ມັນສາມາດປັບໃໝໄດ້ເຖິງ 20 ລ້ານເອີໂຣ ຫຼື 4 ເປີເຊັນຂອງລາຍຮັບປະຈຳປີທົ່ວໂລກ, ຂຶ້ນກັບວ່າອັນໃດສູງກວ່າ. ສຳລັບການລະເມີດອື່ນໆ, ສູງສຸດແມ່ນ 10 ລ້ານເອີໂຣ ຫຼື 2 ເປີເຊັນ, ອີກເທື່ອໜຶ່ງ, ຂຶ້ນກັບວ່າອັນໃດສູງກວ່າ. ການປະຕິເສດຄວາມຮັບຜິດຊອບບໍ່ສາມາດທົດແທນຖະແຫຼງການຄວາມເປັນສ່ວນຕົວໄດ້ ແລະ ບໍ່ສາມາດຈຳກັດພັນທະທີ່ມັນອະທິບາຍໄດ້.

ແຈ້ງການຄຸກກີ້

ແຈ້ງການຄຸກກີ້ກ່ຽວຂ້ອງກັບກົດລະບຽບທີ່ແຕກຕ່າງອີກຄັ້ງ. ການວາງ ຫຼື ການອ່ານຂໍ້ມູນໃນອຸປະກອນຂອງຜູ້ໃຊ້ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີຂໍ້ມູນທີ່ຊັດເຈນ. ສຳລັບສິ່ງໃດກໍ່ຕາມທີ່ນອກເໜືອຈາກສິ່ງທີ່ຈຳເປັນຢ່າງເຂັ້ມງວດສຳລັບການບໍລິການ, ທ່ານຍັງຕ້ອງການການຍິນຍອມລ່ວງໜ້າ.

ໃນປະເທດເນເທີແລນ, ພັນທະນີ້ສືບທອດມາຈາກກົດໝາຍວ່າດ້ວຍໂທລະຄົມມະນາຄົມ (Telecommunicatiewet). ອົງການຄຸ້ມຄອງຜູ້ບໍລິໂພກ ແລະ ຕະຫຼາດ (ACM) ເປັນຜູ້ຄວບຄຸມ, ໃນຂະນະທີ່ Autoriteit Persoonsgegevens ຈັດການກັບການປະມວນຜົນຂໍ້ມູນສ່ວນຕົວທີ່ເກີດຂຶ້ນ. ການຍິນຍອມຕ້ອງເປັນທາງເລືອກທີ່ແທ້ຈິງ: ການປະຕິເສດຕ້ອງງ່າຍຄືກັບການຍອມຮັບ.

ເງື່ອນໄຂ ແລະ ຂໍ້ກຳນົດທົ່ວໄປ

ຂໍ້ກຳນົດ ແລະ ເງື່ອນໄຂທົ່ວໄປຄວບຄຸມຄວາມສຳພັນນັ້ນເອງ. ພວກມັນກຳນົດສິ່ງທີ່ຈະຖືກຈັດສົ່ງ, ເວລາໃດ, ໃນລາຄາໃດ, ໃນເງື່ອນໄຂການຈ່າຍເງິນໃດ, ມີການຮັບປະກັນໃດ ແລະ ຂໍ້ຈຳກັດຄວາມຮັບຜິດຊອບໃດ. ນີ້ແມ່ນບ່ອນທີ່ຂໍ້ກຳນົດການຍົກເວັ້ນເປັນຂອງຖ້າທ່ານຕ້ອງການໃຫ້ມັນຜູກມັດຝ່າຍທີ່ເຮັດສັນຍາ. ຄູ່ມືຂອງພວກເຮົາກ່ຽວກັບ ຂໍ້ກຳນົດ ແລະ ເງື່ອນໄຂທົ່ວໄປ ອະທິບາຍວິທີການຮ່າງ ແລະ ນຳໃຊ້ພວກມັນ.

ຂໍ້ປະຕິເສດຄວາມຮັບຜິດຊອບ

ຂໍ້ປະຕິເສດຄວາມຮັບຜິດຊອບ, ເຊິ່ງເຂົ້າໃຈຢ່າງຖືກຕ້ອງ, ແມ່ນຂໍ້ທີ່ສັ້ນທີ່ສຸດໃນສີ່ຂໍ້. ມັນບອກວ່າເວັບໄຊທ໌ ແລະ ເນື້ອໃນຂອງມັນແມ່ນຫຍັງ. ມັນປະຕິເສດການຮັບປະກັນຄວາມຖືກຕ້ອງ ແລະ ຄວາມພ້ອມ, ພາຍໃນຂອບເຂດທີ່ໄດ້ອະທິບາຍຂ້າງເທິງ. ແລະ ມັນໝາຍເຖິງເງື່ອນໄຂທີ່ຄວບຄຸມຄວາມສຳພັນທາງສັນຍາໃດໆ.

ຂໍ້ໃດທີ່ສຳຄັນສຳລັບປະເພດທຸລະກິດຂອງທ່ານ?

ບໍ່ມີຂໍ້ປະຕິເສດຄວາມຮັບຜິດຊອບທົ່ວໄປ. ແຕ່ລະຂໍ້ຕ້ອງຕອບຄວາມສ່ຽງທີ່ທຸລະກິດຂອງທ່ານດຳເນີນການຕົວຈິງ; ຂ້າງລຸ່ມນີ້ແມ່ນຂໍ້ທີ່ເກີດຊ້ຳໆ ແລະ ສິ່ງທີ່ກົດໝາຍຂອງໂຮນລັງເຮັດກັບພວກມັນ.

ທ່ານປະຕິເສດຄວາມຖືກຕ້ອງຂອງຂໍ້ມູນໄດ້ແນວໃດ?

ລະບຸວ່າເນື້ອຫາແມ່ນຂໍ້ມູນທົ່ວໄປ, ບໍ່ຄົບຖ້ວນ ແລະ ອາດຈະລ້າສະໄໝ. ນີ້ແມ່ນຍຸດຕິທຳ ແລະ ເປັນປະໂຫຍດ, ແຕ່ມັນບໍ່ໄດ້ແກ້ຕົວໃຫ້ຄວາມບໍ່ລະມັດລະວັງ.

ຖະແຫຼງການດັ່ງກ່າວສ້າງຮູບແບບສິ່ງທີ່ຜູ້ອ່ານສາມາດຄາດຫວັງໄດ້ຢ່າງສົມເຫດສົມຜົນ. ມັນບໍ່ໄດ້ປົກປ້ອງຜູ້ເຜີຍແຜ່ທີ່ຮູ້ວ່າຂໍ້ມູນນັ້ນຜິດ ແລະ ປະໄວ້ມັນໄວ້ທາງອອນລາຍ. ແລະ ທຸລະກິດທີ່ນຳສະເໜີຂໍ້ມູນວ່າເປັນຂໍ້ມູນປັດຈຸບັນໃນເວລາທີ່ມັນບໍ່ແມ່ນຂໍ້ມູນປັດຈຸບັນ ອາດຈະກຳລັງມີສ່ວນຮ່ວມໃນການປະຕິບັດທາງການຄ້າທີ່ຫຼອກລວງຕໍ່ຜູ້ບໍລິໂພກ. ສະບັບທີ່ຊື່ສັດຂອງຂໍ້ນີ້ລະບຸວັນທີຂອງເນື້ອຫາ ແລະ ອະທິບາຍວິທີການແກ້ໄຂ.

ທ່ານຈະເຮັດແນວໃດໃຫ້ຊັດເຈນວ່າເນື້ອຫາບໍ່ແມ່ນຄໍາແນະນໍາຈາກຜູ້ຊ່ຽວຊານ?

ບອກໂດຍສະເພາະວ່າເນື້ອຫາບໍ່ແມ່ນຫຍັງ, ຕັ້ງຊື່ຜູ້ຊ່ຽວຊານທີ່ຜູ້ອ່ານຄວນປຶກສາ, ແລະລະບຸວ່າການອ່ານໜ້າເວັບບໍ່ໄດ້ສ້າງສາຍພົວພັນກັບລູກຄ້າ.

ສຳລັບເນື້ອໃນທາງດ້ານກົດໝາຍ, ການແພດ, ການເງິນ ແລະ ພາສີ, ນີ້ແມ່ນຂໍ້ກຳນົດທີ່ສຳຄັນ. ມັນຕ້ອງເປັນຂໍ້ຄວາມສະເພາະເຈາະຈົງແທນທີ່ຈະເປັນຂໍ້ຄວາມທົ່ວໄປ.

ໃນປະເທດເນເທີແລນມີເຫດຜົນອີກຢ່າງໜຶ່ງທີ່ຄວນລະມັດລະວັງ. ການໃຫ້ຄຳແນະນຳດ້ານການລົງທຶນ ແລະ ການບໍລິການທາງດ້ານການເງິນແມ່ນກິດຈະກຳທີ່ຖືກຄວບຄຸມ, ພາຍໃຕ້ການຊີ້ນຳຂອງອຳນາດການປົກຄອງຕະຫຼາດການເງິນຂອງໂຮນລັງ (Autoriteit Financiële Markten, AFM). ເວັບໄຊທ໌ທີ່ຍ້າຍຈາກຂໍ້ມູນທົ່ວໄປໄປຫາຄຳແນະນຳສ່ວນບຸກຄົນອາດຈະຕ້ອງການໃບອະນຸຍາດ, ບໍ່ວ່າຂໍ້ຄວາມປະຕິເສດຄວາມຮັບຜິດຊອບຈະກ່າວໄວ້ແນວໃດກໍຕາມ. ຂໍ້ດັ່ງກ່າວໄດ້ອະທິບາຍເຖິງຂອບເຂດ; ມັນບໍ່ໄດ້ຍ້າຍມັນ.

ເຈົ້າຈັດການກັບຜະລິດຕະພັນ ແລະ ການໃຊ້ຜິດວິທີແນວໃດ?

ກຳນົດຈຸດປະສົງການນຳໃຊ້ ແລະ ອ້າງອີງຄຳແນະນຳ ແລະ ຄຳເຕືອນທີ່ມາພ້ອມກັບຜະລິດຕະພັນ. ຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຜະລິດຕະພັນ ແລະ ສິດຕາມກົດໝາຍຂອງຜູ້ບໍລິໂພກໃນການປະຕິບັດຕາມຍັງຄົງມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ຢູ່.

ສຳລັບຜູ້ຂາຍສິນຄ້າ, ຂໍ້ຈຳກັດທີ່ສຳຄັນແມ່ນຂໍ້ຈຳກັດທີ່ໄດ້ອະທິບາຍໄວ້ກ່ອນໜ້ານີ້. ຄວາມຮັບຜິດຊອບພາຍໃຕ້ກົດລະບຽບຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຜະລິດຕະພັນບໍ່ສາມາດຖືກຍົກເວັ້ນໄດ້, ແລະຜູ້ບໍລິໂພກຮັກສາສິດທິຕາມກົດໝາຍຂອງເຂົາເຈົ້າ. ສິ່ງທີ່ຂໍ້ຈຳກັດສາມາດເຮັດໄດ້ຢ່າງເປັນປະໂຫຍດຄືການກຳນົດການນຳໃຊ້ທີ່ຕັ້ງໃຈໄວ້, ອ້າງອີງເຖິງຄຳແນະນຳ ແລະ ຄຳເຕືອນ, ແລະ ເຮັດໃຫ້ຊັດເຈນວ່າຜູ້ຂາຍບໍ່ຮັບປະກັນຜົນໄດ້ຮັບຈາກການນຳໃຊ້ນອກເໜືອຈາກຈຸດປະສົງນັ້ນ.

ນັ້ນແມ່ນການຈັດສັນຄວາມສ່ຽງທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍ. ມັນຈະເຂັ້ມແຂງກວ່າຫຼາຍເມື່ອຄໍາແນະນໍາມີຄວາມຊັດເຈນແທ້ໆ. ບົດຄວາມຂອງພວກເຮົາກ່ຽວກັບ ຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຜະລິດຕະພັນໃນປະເທດເນເທີແລນ ອະທິບາຍວ່າເສັ້ນດັ່ງກ່າວຕົກຢູ່ໃສ.

ຈະເປັນແນວໃດກ່ຽວກັບລິ້ງ ແລະ ເນື້ອຫາທີ່ສ້າງຂຶ້ນໂດຍຜູ້ໃຊ້?

ຂໍ້ກຳນົດທີ່ກ່າວວ່າທ່ານບໍ່ຮັບຜິດຊອບຕໍ່ເວັບໄຊທ໌ພາຍນອກສະທ້ອນເຖິງທັດສະນະທົ່ວໄປ, ແຕ່ມັນບໍ່ໄດ້ເຮັດວຽກທາງກົດໝາຍ. ສຳລັບເນື້ອຫາທີ່ທ່ານເປັນເຈົ້າພາບ, ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການບໍລິການດີຈີຕອລຂອງເອີຣົບ ແລະ ຂັ້ນຕອນການແຈ້ງການ ແລະ ການດຳເນີນການທີ່ໃຊ້ໄດ້ຜົນຈະຕັດສິນທັດສະນະຂອງທ່ານ.

ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການບໍລິການດີຈີຕອລ (DSA) ຄວບຄຸມຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຕົວກາງທີ່ເປັນເຈົ້າພາບ ຫຼື ສົ່ງຕໍ່ເນື້ອຫາ. ມັນກຳນົດເວລາທີ່ຜູ້ໃຫ້ບໍລິການໂຮດຕິ້ງໄດ້ຮັບການຍົກເວັ້ນຈາກຄວາມຮັບຜິດຊອບ ແລະ ສິ່ງທີ່ມັນຕ້ອງເຮັດເມື່ອຮັບຮູ້ເຖິງເນື້ອຫາທີ່ຜິດກົດໝາຍ.

ຂໍ້ຄວາມປະຕິເສດຄວາມຮັບຜິດຊອບບໍ່ສາມາດສ້າງຂໍ້ຍົກເວັ້ນນັ້ນໄດ້. ຂັ້ນຕອນການແຈ້ງການ ແລະ ການດຳເນີນການທີ່ເຮັດວຽກໄດ້ສາມາດຮັກສາມັນໄດ້. ຖ້າເວັບໄຊທ໌ຂອງທ່ານມີຄຳເຫັນ, ການທົບທວນຄືນ ຫຼື ການອັບໂຫລດຂອງຜູ້ໃຊ້, ຂັ້ນຕອນດັ່ງກ່າວແມ່ນການປົກປ້ອງຂອງທ່ານ; ຂໍ້ດັ່ງກ່າວພຽງແຕ່ອະທິບາຍມັນເທົ່ານັ້ນ.

ທ່ານເປີດເຜີຍລິ້ງຄ໌ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ ແລະ ເນື້ອຫາທີ່ໄດ້ຮັບການສະໜັບສະໜູນແນວໃດ?

ເປີດເຜີຍສາຍພົວພັນທາງການຄ້າຢ່າງຊັດເຈນ, ຖັດຈາກຄໍາແນະນໍາ. ໃນປະເທດເນເທີແລນ ນີ້ແມ່ນພັນທະທາງກົດໝາຍ, ບໍ່ແມ່ນມາລະຍາດ.

ຄຳແນະນຳຂອງຄະນະກຳມະການການຄ້າລັດຖະບານກາງອາເມລິກາທີ່ແມ່ແບບສ່ວນໃຫຍ່ອ້າງອີງບໍ່ແມ່ນກົດລະບຽບທີ່ໃຊ້ໄດ້ໃນທີ່ນີ້. ພາຍໃຕ້ກົດໝາຍຂອງໂຮນລັງ, ການບໍ່ສາມາດລະບຸເນື້ອຫາທາງການຄ້າໄດ້ອາດເປັນການລະເລີຍທີ່ເຮັດໃຫ້ເຂົ້າໃຈຜິດພາຍໃຕ້ກົດລະບຽບກ່ຽວກັບການປະຕິບັດທາງການຄ້າທີ່ບໍ່ຍຸດຕິທຳໃນປະມວນກົດໝາຍແພ່ງຂອງໂຮນລັງ. ກົດລະບຽບເຫຼົ່ານັ້ນໃຊ້ໄດ້ກັບການສື່ສານລະຫວ່າງທຸລະກິດ ແລະ ຜູ້ບໍລິໂພກ, ແລະ ACM ບັງຄັບໃຊ້ກົດລະບຽບເຫຼົ່ານັ້ນ.

ລະຫັດການໂຄສະນາຂອງໂຮນລັງ (ລະຫັດ Reclame ຂອງເນເທີແລນ) ຍັງມີລະຫັດສະເພາະສຳລັບສື່ສັງຄົມ ແລະ ການຕະຫຼາດຜູ້ມີອິດທິພົນ. ມັນຮຽກຮ້ອງໃຫ້ເປີດເຜີຍຄວາມສຳພັນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງຢ່າງຈະແຈ້ງ ແລະ ໃນຕອນຕົ້ນຂອງຂໍ້ຄວາມ. ດັ່ງນັ້ນ, ການເປີດເຜີຍດັ່ງກ່າວຈຶ່ງຢູ່ຂ້າງຄຳແນະນຳ, ບໍ່ແມ່ນຢູ່ໃນ footer. ບັນທຶກຂອງພວກເຮົາກ່ຽວກັບ ການປະຕິບັດທາງການຄ້າທີ່ບໍ່ຍຸດຕິທຳ ອະທິບາຍວິທີການນຳໃຊ້ກົດລະບຽບເຫຼົ່ານີ້.

ທ່ານຈະຈັດການກັບຄວາມພ້ອມ ແລະ ລະດັບການບໍລິການແນວໃດ?

ສັນຍາວ່າຈະມີຄວາມພ້ອມໃຊ້ໄດ້ຕາມທີ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້ ພ້ອມດ້ວຍວິທີແກ້ໄຂທີ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້, ແລະ ບໍ່ລວມເອົາການສູນເສຍທີ່ເກີດຂຶ້ນຕາມທີ່ລະບຸໄວ້ນອກເໜືອຈາກຂອບເຂດຈຳກັດທີ່ລະບຸໄວ້. ຫຼີກລ່ຽງການຍົກເວັ້ນແບບລວມທີ່ຂັດກັບຄຳໝັ້ນສັນຍາທີ່ໃຫ້ໄວ້ໃນບ່ອນອື່ນໃນເວັບໄຊທ໌ຂອງທ່ານ.

ສຳລັບຊອບແວ ແລະ ການບໍລິການອອນໄລນ໌, ຂໍ້ກຳນົດຄວາມຊື່ສັດແຍກສິ່ງທີ່ໄດ້ສັນຍາໄວ້ອອກຈາກສິ່ງທີ່ບໍ່ໄດ້ສັນຍາໄວ້. ຄວາມພ້ອມທີ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້, ວິທີແກ້ໄຂທີ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້ ແລະ ຂອບເຂດຈຳກັດທີ່ລະບຸໄວ້ແມ່ນໂຄງສ້າງທີ່ໃຊ້ໄດ້ທີ່ສານໂຮນລັງຮັບຮູ້.

ການຍົກເວັ້ນຄວາມຮັບຜິດຊອບທັງໝົດສຳລັບການຢຸດເຮັດວຽກ, ບວກກັບຄຳສັນຍາວ່າຈະມີໃຫ້ບໍລິການຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງຢູ່ບ່ອນອື່ນໃນສະຖານທີ່, ນັ້ນບໍ່ແມ່ນ. ທັງສອງຢ່າງບໍ່ສາມາດເປັນຄວາມຈິງໄດ້. ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ສານຈະແກ້ໄຂຄວາມຂັດແຍ້ງຕໍ່ຝ່າຍທີ່ຮ່າງມັນ.

ແຈ້ງການລິຂະສິດບັນລຸຫຍັງແດ່?

ແຈ້ງການລິຂະສິດບໍ່ໄດ້ສ້າງສິດ: ລິຂະສິດເກີດຂຶ້ນເມື່ອຜົນງານຖືກສ້າງຂຶ້ນ, ໂດຍບໍ່ຕ້ອງລົງທະບຽນ. ແຈ້ງການດັ່ງກ່າວລົບລ້າງຄວາມສົງໄສກ່ຽວກັບຄວາມເປັນເຈົ້າຂອງ ແລະ ກຳນົດການນຳໃຊ້ທີ່ອະນຸຍາດໃຫ້ນຳໃຊ້ໄດ້.

ນັ້ນເປັນປະໂຫຍດສຳລັບເນື້ອຫາທີ່ມີແນວໂນ້ມທີ່ຈະຖືກຄັດລອກ. ຖ້າທ່ານຕ້ອງການອະນຸຍາດໃຫ້ມີການນຳໃຊ້ສະເພາະ, ໃຫ້ເວົ້າວ່າດັ່ງນັ້ນ. “ສະຫງວນລິຂະສິດທຸກປະການ” ເປັນການເຊື້ອເຊີນການຄັດລອກຢ່າງບໍ່ເປັນທາງການທີ່ມັນມີຈຸດປະສົງເພື່ອປ້ອງກັນ, ແລະບໍ່ໄດ້ໃຫ້ຫຍັງເພີ່ມເຕີມແກ່ທ່ານເມື່ອທ່ານຕ້ອງການປະຕິບັດ.

ກົດໝາຍໃດ ແລະ ສານໃດທີ່ໃຊ້ກັບເວັບໄຊທ໌ຂ້າມຊາຍແດນ?

ຕໍ່ຜູ້ບໍລິໂພກຢູ່ຕ່າງປະເທດ, ການເລືອກກົດໝາຍຂອງໂຮນລັງ ແລະ ສານຂອງໂຮນລັງບໍ່ມີປະສິດທິພາບຫຼາຍກວ່າທີ່ທ່ານຄິດ. ກົດລະບຽບຂອງເອີຣົບສອງສະບັບໄດ້ກຳນົດຂໍ້ຈຳກັດທີ່ບໍ່ສາມາດເຮັດສັນຍາໄດ້.

ໃຫ້ໃຊ້ຂໍ້ຄວາມປະຕິເສດຄວາມຮັບຜິດຊອບທີ່ລະບຸວ່າກົດໝາຍຂອງໂຮນລັງມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ ແລະ ສານຂອງ Rotterdam ມີອຳນາດຕັດສິນ. ທັນທີທີ່ຜູ້ບໍລິໂພກໃນປະເທດອື່ນໆມີສ່ວນຮ່ວມ, ຂໍ້ນັ້ນກໍ່ເຮັດໄດ້ໜ້ອຍກວ່າທີ່ຜູ້ຮ່າງເຊື່ອ.

ກົດໝາຍທີ່ໃຊ້ໄດ້: ກົດລະບຽບໂລມ I

ກົດລະບຽບ Rome I ອະນຸຍາດໃຫ້ບັນດາຝ່າຍເລືອກກົດໝາຍທີ່ໃຊ້ບັງຄັບ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ໃນສັນຍາຜູ້ບໍລິໂພກ, ການເລືອກນັ້ນອາດຈະບໍ່ເຮັດໃຫ້ຜູ້ບໍລິໂພກຖືກກີດກັນຈາກການປົກປ້ອງກົດລະບຽບບັງຄັບຂອງປະເທດທີ່ເຂົາເຈົ້າອາໄສຢູ່ຕາມປົກກະຕິ. ສິ່ງນີ້ໃຊ້ໄດ້ກັບບ່ອນທີ່ທຸລະກິດດຳເນີນ ຫຼື ຊີ້ນຳກິດຈະກຳຂອງຕົນໄປຍັງປະເທດນັ້ນ.

ດັ່ງນັ້ນ, ຮ້ານຄ້າອອນໄລນ໌ຂອງໂຮນລັງທີ່ຈັດສົ່ງໄປຍັງປະເທດແບນຊິກ ແລະ ເຢຍລະມັນ ແລະ ໂຄສະນາໃນຕະຫຼາດເຫຼົ່ານັ້ນຈຶ່ງຕ້ອງຢູ່ພາຍໃຕ້ການປົກປ້ອງຜູ້ບໍລິໂພກບັງຄັບຂອງບັນດາປະເທດເຫຼົ່ານັ້ນ, ບໍ່ວ່າເງື່ອນໄຂຂອງມັນຈະເປັນແນວໃດກໍຕາມ. ການເລືອກກົດໝາຍຍັງຄົງເປັນປະໂຫຍດສຳລັບທຸກສິ່ງທີ່ກົດລະບຽບບັງຄັບບໍ່ໄດ້ກວມເອົາ. ແຕ່ມັນບໍ່ແມ່ນຈຸດຈົບຂອງການວິເຄາະ.

ອຳນາດຕັດສິນ: ກົດລະບຽບ Brussels I bis

ພາຍໃຕ້ລະບຽບ Brussels I bis, ຜູ້ບໍລິໂພກທີ່ອາໄສຢູ່ໃນລັດສະມາຊິກ EU ສາມາດຟ້ອງຮ້ອງທຸລະກິດໄດ້ທັງໃນລັດສະມາຊິກຂອງທຸລະກິດ ຫຼື ໃນລັດຂອງຕົນເອງ. ໂດຍຫຼັກການແລ້ວ, ທຸລະກິດສາມາດຟ້ອງຮ້ອງຜູ້ບໍລິໂພກໄດ້ພຽງແຕ່ໃນລັດສະມາຊິກຂອງຜູ້ບໍລິໂພກເທົ່ານັ້ນ. ຂໍ້ກຳນົດກ່ຽວກັບອຳນາດຕັດສິນທີ່ໄດ້ຕົກລົງກັນກ່ອນການຂັດແຍ້ງເກີດຂຶ້ນໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວບໍ່ສາມາດຍົກເລີກສິ່ງນັ້ນໄດ້.

ລະຫວ່າງທຸລະກິດຕ່າງໆມີອິດສະລະພາບຫຼາຍກວ່າ. ການເລືອກທີ່ຊັດເຈນຂອງກົດໝາຍໂຮນລັງ ແລະ ສານທີ່ຖືກເລືອກໂດຍປົກກະຕິແລ້ວແມ່ນໄດ້ຮັບການເຄົາລົບນັບຖື.

ສະຫຼຸບໄດ້ໃນທາງປະຕິບັດແມ່ນໃຫ້ແຍກສອງສະຖານະການອອກຈາກກັນ. ໃຊ້ຊຸດຄຳສັບໜຶ່ງສຳລັບຜູ້ບໍລິໂພກ, ໂດຍຮ່າງຂຶ້ນໂດຍຄຳນຶງເຖິງກົດລະບຽບບັງຄັບຂອງຕະຫຼາດທີ່ທ່ານຂາຍເຂົ້າໄປ. ໃຊ້ອີກຊຸດໜຶ່ງສຳລັບລູກຄ້າທຸລະກິດ, ບ່ອນທີ່ການເລືອກກົດໝາຍ ແລະ ເວທີປຶກສາຫາລືເຮັດວຽກສ່ວນໃຫຍ່.

ໃຜເປັນຜູ້ບັງຄັບໃຊ້ກົດລະບຽບເຫຼົ່ານີ້, ແລະ ຄວາມຜິດພາດມີຄ່າໃຊ້ຈ່າຍເທົ່າໃດ?

ຜູ້ຄວບຄຸມຫຼາຍແຫ່ງຂອງໂຮນລັງສາມາດເບິ່ງໜ້າເວັບດຽວກັນໄດ້, ແລະສານແພ່ງສາມາດທົດສອບການປະຕິເສດຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງທ່ານໄດ້ເຊັ່ນກັນ. ຄ່າປັບໃໝ ແລະ ການຮຽກຮ້ອງຄ່າເສຍຫາຍທາງແພ່ງແມ່ນຄະດີແຍກຕ່າງຫາກ, ແລະທຸລະກິດສາມາດປະເຊີນກັບທັງສອງຢ່າງ.

ມັນງ່າຍທີ່ຈະຄິດວ່າການປະຕິເສດຄວາມຮັບຜິດຊອບເປັນສິ່ງທີ່ປາກົດຂຶ້ນໃນຂໍ້ຂັດແຍ່ງທາງແພ່ງເທົ່ານັ້ນ. ໃນທາງປະຕິບັດ, ຜູ້ຄວບຄຸມຫຼາຍໆຄົນບັນລຸໜ້າດຽວກັນ:

• ACM ຊີ້ນຳກົດໝາຍຜູ້ບໍລິໂພກ, ການປະຕິບັດທາງການຄ້າທີ່ບໍ່ຍຸດຕິທຳ ແລະ ກົດລະບຽບກ່ຽວກັບຄຸກກີ້. ມັນສາມາດປັບໃໝ ແລະ ຄຳແນະນຳທີ່ມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ ແລະ ເຜີຍແຜ່ການຕັດສິນໃຈຂອງຕົນ.
• ອົງການ Autoriteit Persoonsgegevens ເປັນຜູ້ຄວບຄຸມ GDPR ແລະ ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດຂອງໂຮນລັງ. ອຳນາດຂອງມັນມີຕັ້ງແຕ່ການສືບສວນ ແລະ ຄຳສັ່ງທີ່ຕ້ອງຈ່າຍຄ່າປັບໃໝ ຈົນເຖິງຄ່າປັບໃໝທີ່ໄດ້ອະທິບາຍໄວ້ຂ້າງເທິງ.
• AFM ຊີ້ນຳການບໍລິການທາງດ້ານການເງິນ. ມັນຈະພິຈາລະນາວ່າເວັບໄຊທ໌ທີ່ນຳສະເໜີຕົວເອງວ່າເປັນເວັບໄຊທ໌ໃຫ້ຂໍ້ມູນນັ້ນ ແມ່ນໃຫ້ຄຳແນະນຳທີ່ຖືກຄວບຄຸມແທ້ໆຫຼືບໍ່.
• ການຮ້ອງຮຽນກ່ຽວກັບການໂຄສະນາ, ລວມທັງເນື້ອຫາທາງການຄ້າທີ່ບໍ່ໄດ້ເປີດເຜີຍ, ຈະຖືກສົ່ງໄປຫາຄະນະກຳມະການລະຫັດໂຄສະນາ (Reclame Code Commissie). ຄຳຕັດສິນຂອງຄະນະກຳມະການດັ່ງກ່າວໄດ້ຖືກເຜີຍແຜ່ ແລະ ຮັບເອົາໂດຍສື່ມວນຊົນ, ເຖິງແມ່ນວ່າມັນບໍ່ໄດ້ກຳນົດຄ່າປັບໃໝກໍຕາມ.

ຄຽງຄູ່ກັບທັງໝົດນັ້ນແມ່ນເສັ້ນທາງແພ່ງ. ສານຕັດສິນວ່າຂໍ້ດັ່ງກ່າວໄດ້ກາຍເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງຂໍ້ຕົກລົງ (ມາດຕາ 6:231-6:234 BW) ຫຼືບໍ່ ແລະ ການອີງໃສ່ມັນນັ້ນເປັນທີ່ຍອມຮັບໄດ້ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 6:248(2) BW ຫຼືບໍ່.

ຂໍ້ຄວາມປະຕິເສດຄວາມຮັບຜິດຊອບໃນອີເມວ, ການສະເໜີລາຄາ ແລະ ບົດລາຍງານໃຊ້ໄດ້ຜົນບໍ?

ສ່ວນທ້າຍຂອງການຮັກສາຄວາມລັບມາດຕະຖານໃນອີເມວທຸລະກິດໃຫ້ການປົກປ້ອງໜ້ອຍ. ຂໍ້ຄວາມໃນໃບສະເໜີລາຄາ ແລະ ບົດລາຍງານເຮັດວຽກໄດ້ດີກວ່າຫຼາຍ, ເພາະວ່າພວກມັນມີຄວາມຊັດເຈນ ແລະ ນຳສະເໜີໃນເວລາທີ່ເໝາະສົມ.

ສ່ວນລຸ່ມສຸດຂອງຂໍ້ຄວາມທີ່ເປັນຄວາມລັບແມ່ນຂໍ້ຄວາມທີ່ຖືກນຳໃຊ້ຢ່າງກວ້າງຂວາງທີ່ສຸດ ແລະ ມີປະສິດທິພາບໜ້ອຍທີ່ສຸດ. ຖະແຫຼງການທີ່ວ່າຂໍ້ຄວາມເປັນຄວາມລັບ ແລະ ຕ້ອງຖືກລຶບອອກຖ້າໄດ້ຮັບດ້ວຍຄວາມຜິດພາດເກີດຂຶ້ນຫຼັງຈາກຜູ້ຮັບໄດ້ອ່ານມັນແລ້ວ. ມັນບໍ່ໄດ້ສ້າງພັນທະໃຫ້ກັບຜູ້ທີ່ບໍ່ເຄີຍເຫັນດີນຳມັນ.

ມັນບໍ່ແມ່ນເລື່ອງທີ່ບໍ່ມີປະໂຫຍດ. ມັນສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າຜູ້ສົ່ງມີຈຸດປະສົງໃຫ້ເອກະສານເປັນຄວາມລັບ, ເຊິ່ງອາດມີຄວາມສຳຄັນໃນການຂັດແຍ້ງກ່ຽວກັບການໃຊ້ໃນທາງທີ່ຜິດ. ແຕ່ທ່ານບໍ່ຄວນອີງໃສ່ມັນເປັນການປົກປ້ອງ.

ສອງການນຳໃຊ້ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັນມີຄ່າຫຼາຍກວ່າ. ໃບສະເໜີລາຄາ ຫຼື ຂໍ້ສະເໜີຄວນລະບຸຢ່າງຊັດເຈນວ່າມັນຂຶ້ນກັບຂໍ້ກຳນົດ ແລະ ເງື່ອນໄຂທົ່ວໄປຂອງທ່ານ, ຕັ້ງຊື່, ຄັດຕິດ ແລະ ລະບຸໄລຍະເວລາທີ່ມີຜົນບັງຄັບໃຊ້. ນັ້ນແມ່ນຊ່ວງເວລາທີ່ເງື່ອນໄຂຖືກນຳສະເໜີຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະ ຂໍ້ຈຳກັດຄວາມຮັບຜິດຊອບເຂົ້າສູ່ສັນຍາ.

ບົດລາຍງານ, ຄວາມຄິດເຫັນ ຫຼື ຮູບແບບທີ່ສົ່ງໃຫ້ລູກຄ້າຄວນບອກວ່າມັນຖືກກະກຽມໄວ້ໃຫ້ໃຜ, ສົມມຸດຕິຖານໃດ ແລະ ວັນທີໃດ. ມັນຍັງຄວນລະບຸວ່າບໍ່ມີຄວາມຮັບຜິດຊອບຕໍ່ພາກສ່ວນທີສາມທີ່ໄດ້ຮັບມັນ. ຂໍ້ຈຳກັດປະເພດນີ້ແມ່ນການປະຕິບັດວິຊາຊີບຕາມປົກກະຕິ, ແລະສານຖືວ່າມັນຈິງຈັງຢ່າງແນ່ນອນເພາະວ່າມັນເປັນຂໍ້ມູນສະເພາະ.

ທ່ານຄວນກວດສອບຫຍັງແດ່ໃນຖານະທຸລະກິດກ່ອນທີ່ທ່ານຈະເຜີຍແຜ່?

ດຳເນີນການຜ່ານຈຸດເຫຼົ່ານີ້ກ່ອນທີ່ໜ້າເວັບຈະເປີດຕົວ ແລະ ໃນການທົບທວນປະຈຳປີແຕ່ລະຄັ້ງ.

• ຂໍ້ມູນຜູ້ໃຫ້ບໍລິການທີ່ຕ້ອງການໂດຍມາດຕາ 3:15d BW ແມ່ນມີຢູ່ ແລະ ເປັນຂໍ້ມູນປະຈຸບັນ, ລວມທັງເລກທີ KvK ຂອງທ່ານ ແລະ ເລກປະຈຳຕົວຜູ້ເສຍພາສີມູນຄ່າເພີ່ມຂອງທ່ານ (ຖ້າມີ).
• ຂໍ້ຈຳກັດຄວາມຮັບຜິດຊອບແມ່ນຢູ່ໃນເງື່ອນໄຂທີ່ລູກຄ້າຍອມຮັບກ່ອນການສັ່ງຊື້, ແລະການຍອມຮັບຈະຖືກບັນທຶກໄວ້ພ້ອມກັບຄຳສັ່ງຊື້.
• ບໍ່ມີຂໍ້ໃດອ້າງວ່າຍົກເວັ້ນຄວາມຮັບຜິດຊອບຕໍ່ເຈດຕະນາ ຫຼື ຄວາມປະໝາດໂດຍເຈດຕະນາ ຫຼື ພາຍໃຕ້ກົດລະບຽບຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຜະລິດຕະພັນ.
• ຂໍ້ຍົກເວັ້ນລະບຸເຖິງການສູນເສຍທີ່ພວກເຂົາຄຸ້ມຄອງ ແລະ ຖືກຈຳກັດ, ແລະ ເງື່ອນໄຂຂອງຜູ້ບໍລິໂພກແມ່ນຈະແຈ້ງ ແລະ ເຂົ້າໃຈງ່າຍຕາມທີ່ມາດຕາ 6:238(2) BW ກຳນົດ.
• ລິ້ງຄ໌ເຊື່ອມໂຍງ ແລະ ເນື້ອຫາທີ່ໄດ້ຮັບການສະໜັບສະໜູນຈະຖືກເປີດເຜີຍຢູ່ຂ້າງຄຳແນະນຳ, ແລະ ເນື້ອຫາຜູ້ໃຊ້ທີ່ໂຮດໄວ້ມີຂັ້ນຕອນການແຈ້ງການ ແລະ ການດຳເນີນການພາຍໃຕ້ DSA.
• ໜ້າເວັບສະແດງວັນທີຂອງການແກ້ໄຂຄັ້ງສຸດທ້າຍ.

ທ່ານຄວນກວດສອບຫຍັງແດ່ໃນຖານະລູກຄ້າທີ່ອີງໃສ່ຂໍ້ຄວາມປະຕິເສດຄວາມຮັບຜິດຊອບ?

ຂໍ້ຄວາມປະຕິເສດຄວາມຮັບຜິດຊອບບໍ່ໄດ້ເອົາສິດທິຂອງທ່ານໄປໂດຍອັດຕະໂນມັດ.

• ກວດສອບວ່າຂໍ້ກຳນົດດັ່ງກ່າວແມ່ນສ່ວນໜຶ່ງຂອງສັນຍາທີ່ທ່ານໄດ້ເຊັນລົງ ຫຼື ພຽງແຕ່ແຈ້ງການໃນໜ້າທີ່ທ່ານໄດ້ອ່ານເທົ່ານັ້ນ.
• ກວດສອບວ່າເງື່ອນໄຂດັ່ງກ່າວໄດ້ຖືກມອບໃຫ້ທ່ານກ່ອນ ຫຼື ເມື່ອທ່ານສັ່ງ, ຕາມທີ່ມາດຕາ 6:234 BW ກຳນົດໄວ້; ຖ້າບໍ່ແມ່ນ, ໂດຍຫຼັກການແລ້ວທ່ານສາມາດຍົກເລີກຂໍ້ກຳນົດດັ່ງກ່າວໄດ້.
• ໃນຖານະຜູ້ບໍລິໂພກ, ໃຫ້ກວດສອບວ່າຂໍ້ກຳນົດດັ່ງກ່າວຢູ່ໃນບັນຊີດຳຂອງມາດຕາ 6:236 BW ຫຼື ບັນຊີສີເທົາຂອງມາດຕາ 6:237 BW.
• ຈົ່ງຈື່ໄວ້ວ່າສິດທິຕາມກົດໝາຍຂອງທ່ານຕໍ່ກັບຜະລິດຕະພັນ ແລະ ການຮຽກຮ້ອງຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຜະລິດຕະພັນທີ່ສອດຄ່ອງກັບມາດຕະຖານຍັງຄົງມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ຢູ່ບໍ່ວ່າຂໍ້ຄວາມປະຕິເສດຄວາມຮັບຜິດຊອບຈະກ່າວໄວ້ແນວໃດກໍຕາມ.

ພວກເຮົາສາມາດເຮັດຫຍັງໃຫ້ທ່ານໄດ້ແດ່ກັບຂໍ້ຄວາມປະຕິເສດຄວາມຮັບຜິດຊອບ ແລະ ເງື່ອນໄຂເວັບໄຊທ໌ຂອງທ່ານ?

ທະນາຍຄວາມດ້ານໄອທີ ແລະ ເຕັກໂນໂລຊີ ແລະ ທະນາຍຄວາມບໍລິສັດ ຂອງພວກເຮົາ ຮ່າງ ແລະ ທົບທວນເອກະສານເວັບໄຊທ໌ສຳລັບທຸລະກິດໂຮນລັງ ແລະ ສາກົນ.

• ພວກເຮົາວາງແຜນສິ່ງທີ່ທຸລະກິດຂອງທ່ານເຮັດທາງອອນລາຍ ແລະ ບ່ອນທີ່ຜູ້ໃຊ້ອາດຈະປະສົບກັບການສູນເສຍ, ແລະ ຮ່າງຂໍ້ກຳນົດທີ່ກົງກັບຄວາມສ່ຽງເຫຼົ່ານັ້ນ.
• ພວກເຮົາຮ່າງ ຫຼື ທົບທວນເງື່ອນໄຂທົ່ວໄປຂອງທ່ານຕາມມາດຕາ 6:231-6:247 BW, ລວມທັງຂໍ້ຈຳກັດຄວາມຮັບຜິດຊອບທີ່ມີຂອບເຂດຈຳກັດ.
• ພວກເຮົາກວດສອບເວັບໄຊທ໌ຂອງທ່ານສຳລັບຂໍ້ມູນຜູ້ໃຫ້ບໍລິການພາຍໃຕ້ມາດຕາ 3:15d BW, ຖະແຫຼງການຄວາມເປັນສ່ວນຕົວ ແລະ ການຍິນຍອມເຫັນດີກ່ຽວກັບຄຸກກີ.
• ພວກເຮົາໄດ້ກຳນົດເງື່ອນໄຂແຍກຕ່າງຫາກສຳລັບຜູ້ບໍລິໂພກ ແລະ ລູກຄ້າທຸລະກິດ, ພ້ອມດ້ວຍການເລືອກກົດໝາຍ ແລະ ເວທີປຶກສາຫາລືພາຍໃຕ້ Rome I ແລະ Brussels I bis.
• ພວກເຮົາທົບທວນການເປີດເຜີຍຂໍ້ມູນຂອງບໍລິສັດໃນເຄືອ ແລະ ຜູ້ມີອິດທິພົນຂອງທ່ານຕໍ່ກັບກົດລະບຽບການປະຕິບັດທາງການຄ້າທີ່ບໍ່ຍຸດຕິທຳ ແລະ ລະຫັດການໂຄສະນາຂອງໂຮນລັງ.

Summary

• ຂໍ້ຄວາມປະຕິເສດຄວາມຮັບຜິດຊອບບໍ່ມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ທາງກົດໝາຍທີ່ເປັນເອກະລາດໃນປະເທດເນເທີແລນ. ມັນຍົກເວັ້ນຄວາມຮັບຜິດຊອບພຽງແຕ່ໄລຍະເວລາຂອງສັນຍາ, ພາຍໃນຂອບເຂດຂອງປະມວນກົດໝາຍແພ່ງຂອງໂຮນລັງ.
• ຄວາມຮັບຜິດຊອບຕໍ່ເຈດຕະນາຂອງທ່ານເອງ ຫຼື ຄວາມບໍ່ລະມັດລະວັງໂດຍເຈດຕະນາ, ແລະ ຄວາມຮັບຜິດຊອບຕໍ່ຜະລິດຕະພັນຕໍ່ຜູ້ເສຍຫາຍ, ບໍ່ສາມາດຖືກຍົກເວັ້ນໄດ້; ຜູ້ບໍລິໂພກຮັກສາສິດທິຕາມກົດໝາຍຂອງເຂົາເຈົ້າ.
• ໂດຍທົ່ວໄປ, ການຍົກເວັ້ນສາມາດຖືກຍົກເລີກໄດ້ ຖ້າມັນເປັນພາລະທີ່ບໍ່ສົມເຫດສົມຜົນ ຫຼື ຖ້າອີກຝ່າຍໜຶ່ງບໍ່ມີໂອກາດທີ່ສົມເຫດສົມຜົນທີ່ຈະອ່ານມັນ. ທາງອອນລາຍ, ນັ້ນໝາຍເຖິງການສະໜອງເງື່ອນໄຂທາງອີເລັກໂທຣນິກໃນຮູບແບບທີ່ລູກຄ້າສາມາດເກັບຮັກສາໄດ້.
• ຂໍ້ມູນຜູ້ໃຫ້ບໍລິການພາຍໃຕ້ມາດຕາ 3:15d, ຖະແຫຼງການຄວາມເປັນສ່ວນຕົວ ແລະ ກົດລະບຽບຄຸກກີ້ແມ່ນເປັນສິ່ງບັງຄັບ. ຂໍ້ຄວາມປະຕິເສດຄວາມຮັບຜິດຊອບບໍ່ແມ່ນ, ແລະ ມັນບໍ່ສາມາດທົດແທນພວກມັນໄດ້.
• ຂໍ້ກຳນົດສະເພາະ ແລະ ມີຂອບເຂດຈຳກັດໃນພາສາທີ່ເຂົ້າໃຈງ່າຍ ທີ່ນຳສະເໜີກ່ອນທີ່ສັນຍາຈະສຳເລັດ ແລະ ມີການທົບທວນຄືນໃນແຕ່ລະປີ ແມ່ນຂໍ້ກຳນົດທີ່ຍັງຄົງຢູ່.

ຄໍາ​ຖາມ​ທີ່​ຖືກ​ຖາມ​ເລື້ອຍໆ