ການແຈກຢາຍເງິນປັນຜົນຈາກ Dutch BV: ການທົດສອບທາງກົດໝາຍສອງຢ່າງ

ສະຫຼຸບແລ້ວ: ການແຈກຢາຍເງິນປັນຜົນຈາກບໍລິສັດຫຸ້ນສ່ວນເອກະຊົນໂຮນລັງຕ້ອງການສອງການຕັດສິນໃຈ, ບໍ່ແມ່ນການຕັດສິນໃຈດຽວ. ກອງປະຊຸມໃຫຍ່ມີມະຕິໃຫ້ແຈກຢາຍ, ແຕ່ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 2:216 ຂອງປະມວນກົດໝາຍແພ່ງໂຮນລັງ ມະຕິດັ່ງກ່າວບໍ່ມີຜົນຈົນກວ່າຄະນະກຳມະການຈະອະນຸມັດ. ຄະນະກຳມະການອາດຈະອະນຸມັດຫຼັງຈາກການທົດສອບສອງຄັ້ງເທົ່ານັ້ນ: ການທົດສອບງົບດຸນ (ທຶນຍັງຕ້ອງເກີນເງິນສຳຮອງທີ່ກົດໝາຍ ຫຼື ຕາມມາດຕາ) ແລະ ການທົດສອບການແຈກຢາຍ (ບໍລິສັດຕ້ອງຍັງສາມາດຈ່າຍໜີ້ໄດ້ຕາມທີ່ກຳນົດ). ຜູ້ອຳນວຍການທີ່ອະນຸມັດການແຈກຢາຍທີ່ເຂົາເຈົ້າຄວນຮູ້ວ່າບໍລິສັດບໍ່ສາມາດຮັບຜິດຊອບໄດ້ແມ່ນຮັບຜິດຊອບສ່ວນຕົວຕໍ່ການຂາດດຸນ. ຜູ້ຖືຫຸ້ນທີ່ຮູ້ອາດຈະຕ້ອງຈ່າຍຄືນສິ່ງທີ່ເຂົາເຈົ້າໄດ້ຮັບ.

ເງິນປັນຜົນຈາກບໍລິສັດ Dutch BV ແມ່ນຢູ່ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 2:216 ຂອງປະມວນກົດໝາຍແພ່ງຂອງ Dutch, ເຊິ່ງແບ່ງການຕັດສິນໃຈອອກເປັນສອງຢ່າງ. ກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຈະຕັດສິນວ່າການແຈກຢາຍໄດ້ດຳເນີນການແລ້ວ ແລະ ຈຳນວນເງິນເທົ່າໃດ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ຄະນະກຳມະການຈະຕັດສິນໃຈວ່າມັນອາດຈະຖືກຈ່າຍແທ້ໆຫຼືບໍ່. ຄະນະກຳມະການຕ້ອງປະຕິເສດການອະນຸມັດ ຖ້າຮູ້ ຫຼື ຄວນຄາດຄະເນຢ່າງສົມເຫດສົມຜົນວ່າບໍລິສັດຈະບໍ່ສາມາດຈ່າຍໜີ້ສິນທີ່ຕ້ອງຈ່າຍຕໍ່ໄປໄດ້. ຖ້າບໍ່ມີການອະນຸມັດດັ່ງກ່າວ, ມະຕິຂອງຜູ້ຖືຫຸ້ນຈະບໍ່ມີຜົນ, ແລະ ການຈ່າຍເງິນຢ່າງໃດກໍ່ຕາມຈະເຮັດໃຫ້ກຳມະການມີຄວາມຮັບຜິດຊອບສ່ວນຕົວຕໍ່ບໍລິສັດ.

ການແຈກຢາຍແມ່ນຫຍັງ, ແລະໃຜເປັນຜູ້ຕັດສິນໃຈກ່ຽວກັບມັນ?

ການແຈກຢາຍແມ່ນການຈ່າຍເງິນໃຫ້ຜູ້ຖືຫຸ້ນຍ້ອນຮຸ້ນ, ແລະກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຈະຕັດສິນໃຈກ່ຽວກັບມັນ ເວັ້ນເສຍແຕ່ວ່າມາດຕາດັ່ງກ່າວຈະກຳນົດໄວ້ເປັນຢ່າງອື່ນ. ມັນເປັນໜຶ່ງໃນສອງວິທີທີ່ຜູ້ອຳນວຍການ-ຜູ້ຖືຫຸ້ນ (DGA) ໃຊ້ປະໂຫຍດຈາກມູນຄ່າຂອງ BV, ແລະອີກວິທີໜຶ່ງແມ່ນເງິນເດືອນ.

ໃນທາງກົດໝາຍ, ເງິນເດືອນ ແລະ ເງິນປັນຜົນບໍ່ກ່ຽວຂ້ອງກັນ. ເງິນເດືອນແມ່ນການຈ່າຍເງິນສຳລັບວຽກງານທີ່ປະຕິບັດໃນຖານະເປັນຜູ້ອຳນວຍການ ຫຼື ພະນັກງານ. ເງິນປັນຜົນແມ່ນການແຈກຢາຍໃຫ້ຜູ້ຖືຫຸ້ນເພາະວ່າລາວຖືຫຸ້ນ. ນັ້ນແມ່ນເຫດຜົນທີ່ກົດລະບຽບແຕກຕ່າງກັນຫຼາຍ: ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການຈ້າງງານປົກປ້ອງຜູ້ທີ່ເຮັດວຽກ, ໃນຂະນະທີ່ກົດລະບຽບການແຈກຢາຍໃນປຶ້ມທີ 2 ປົກປ້ອງເຈົ້າໜີ້ຂອງບໍລິສັດຈາກຜູ້ຖືຫຸ້ນທີ່ເອົາບໍລິສັດໄປໂດຍບໍ່ມີເງິນ.

ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນວ່າກອງປະຊຸມໃຫຍ່ມີອຳນາດໃນການຈັດສັນກຳໄລ ແລະ ຕົກລົງກ່ຽວກັບການແຈກຢາຍ, ເວັ້ນເສຍແຕ່ວ່າຂໍ້ບັງຄັບຂອງສະມາຄົມຈະໃຫ້ອຳນາດນັ້ນແກ່ອົງການອື່ນ. ອ່ານຂໍ້ບັງຄັບຂອງທ່ານກ່ອນທີ່ທ່ານຈະຮັບຜິດชอบຫຍັງ. BV ກັບນັກລົງທຶນ, ຄະນະກຳມະການກຳກັບດູແລ ຫຼື ສອງຊັ້ນຮຸ້ນມັກຈະມີການຈັດການທີ່ແຕກຕ່າງກັນ, ແລະ ມະຕິທີ່ອອກໂດຍອົງການທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງສາມາດຖືກຄັດຄ້ານວ່າເປັນໂມຄະ.

ຈຸດທີສອງແມ່ນວ່າມະຕິບໍ່ຄືກັນກັບກອງປະຊຸມ. ພາຍໃຕ້ ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍບໍລິສັດຂອງ ໂຮນລັງ , ຜູ້ຖືຫຸ້ນສາມາດຮັບຮອງເອົາມະຕິນອກກອງປະຊຸມໄດ້, ເວັ້ນເສຍແຕ່ວ່າມາດຕາໄດ້ກຳນົດໄວ້ເປັນຢ່າງອື່ນ, ໂດຍມີເງື່ອນໄຂວ່າທຸກຄົນທີ່ມີສິດເຂົ້າຮ່ວມກອງປະຊຸມໄດ້ຕົກລົງເຫັນດີກັບວິທີການຕັດສິນໃຈດັ່ງກ່າວ. ນັບຕັ້ງແຕ່ການປະຕິຮູບ BV ທີ່ມີຄວາມຍືດຫຍຸ່ນໃນປີ 2012, ກົດໝາຍຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີການຍິນຍອມເຫັນດີຕໍ່ວິທີການດັ່ງກ່າວ, ບໍ່ແມ່ນການລົງຄະແນນສຽງເປັນເອກະພາບກ່ຽວກັບມະຕິນັ້ນເອງ. ສຳລັບ BV ຜູ້ຖືຫຸ້ນດ່ຽວ, ນີ້ແມ່ນເສັ້ນທາງປົກກະຕິ, ແລະມັນຖືກຕ້ອງທັງໝົດ. ທ່ານບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງປະຊຸມ ແລະ ບັນທຶກກອງປະຊຸມຢ່າງເປັນທາງການກັບທ່ານ. ສິ່ງທີ່ທ່ານຕ້ອງການໃນທຸກໆກໍລະນີແມ່ນບັນທຶກການຕັດສິນໃຈເປັນລາຍລັກອັກສອນ, ລົງວັນທີ ແລະ ລົງລາຍເຊັນ. ຖ້າທ່ານຈັດກອງປະຊຸມ, ມາດຕາສາມາດອະນຸຍາດໃຫ້ຜູ້ຖືຫຸ້ນ ເຂົ້າຮ່ວມ ແລະ ລົງຄະແນນສຽງທາງອີເລັກໂທຣນິກໄດ້.

ຈຸດທີສາມແມ່ນຈຸດທີ່ຄົນເຮົາພາດໄປ: ມະຕິຂອງຜູ້ຖືຫຸ້ນແມ່ນມີເງື່ອນໄຂ. ມາດຕາ 2:216 ກຳນົດວ່າມະຕິທີ່ຈະແຈກຢາຍບໍ່ມີຜົນຕາບໃດທີ່ຄະນະກຳມະການຍັງບໍ່ທັນໄດ້ອະນຸມັດ. ຄະນະກຳມະການບໍ່ແມ່ນສະແຕມຢາງ. ມັນມີໜ້າທີ່ຕາມກົດໝາຍຂອງຕົນເອງ, ມີການທົດສອບການປະຕິບັດ ແລະ ມີຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຕົນເອງຖ້າມັນເຮັດຜິດພາດ. ໃນກໍລະນີທີ່ຜູ້ຖືຫຸ້ນ ແລະ ຜູ້ອຳນວຍການແມ່ນຄົນດຽວກັນ, ບຸກຄົນນັ້ນຕ້ອງໃສ່ໝວກສອງໜ່ວຍຕິດຕໍ່ກັນ ແລະ ຕ້ອງສາມາດສະແດງມັນໄດ້.

BV ສາມາດແຈກຢາຍຊັບສິນແທນເງິນສົດໄດ້ບໍ່, ແລະ NV ແຕກຕ່າງກັນແນວໃດ?

ແມ່ນແລ້ວ, BV ສາມາດແຈກຢາຍຊັບສິນໄດ້, ເວັ້ນເສຍແຕ່ວ່າມາດຕາຂອງມັນບໍ່ລວມເອົາສິ່ງນີ້. ລອງຄິດເຖິງລູກໜີ້, ລົດ ຫຼື ຜົນປະໂຫຍດທີ່ມີສ່ວນຮ່ວມ. ການທົດສອບທັງສອງໃຊ້ໄດ້ໃນລັກສະນະດຽວກັນ, ໂດຍມີຄຳຖາມເພີ່ມເຕີມອີກອັນໜຶ່ງຄື: ການປະເມີນມູນຄ່າ. ຈຳນວນເງິນຂອງການແຈກຢາຍແມ່ນມູນຄ່າຂອງສິ່ງທີ່ຖືກມອບໃຫ້, ສະນັ້ນການປະເມີນມູນຄ່າທີ່ສາມາດປ້ອງກັນໄດ້ຈຶ່ງຢູ່ໃນເອກະສານ, ແລະມັນເປັນເຫດຜົນທີ່ສົມເຫດສົມຜົນທີ່ຈະໃຫ້ຜູ້ຖືຫຸ້ນຕົກລົງເຫັນດີກັບມັນ. ການແຈກຢາຍໃນຮູບແບບຍັງກະຕຸ້ນພິທີການໂອນສຳລັບຊັບສິນເອງ. ຕົວຢ່າງ, ຮຸ້ນໃນ BV ອື່ນສາມາດໂອນໄດ້ໂດຍໃບຕາດິນເທົ່ານັ້ນ.

ກົດລະບຽບໃນບົດຄວາມນີ້ແມ່ນກົດລະບຽບສຳລັບ BV. ບໍລິສັດມະຫາຊົນຈຳກັດ (NV) ມີລະບອບທີ່ແຕກຕ່າງກັນ ແລະ ເຂັ້ມງວດກວ່າ. ມັນຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍອີງໃສ່ການຮັກສາທຶນແທນທີ່ຈະເປັນການທົດສອບສະພາບຄ່ອງໃນລະດັບຄະນະກຳມະການ, ແລະ NV ຍັງມີທຶນຂັ້ນຕ່ຳ. ຖ້າທ່ານປ່ຽນ BV ເປັນ NV, ຫຼື ແນະນຳບໍລິສັດຍ່ອຍຂອງກຸ່ມຕ່າງປະເທດຂອງໂຮນລັງ, ໃຫ້ກວດສອບລະບອບໃດທີ່ໃຊ້ກ່ອນທີ່ທ່ານຈະຄັດລອກມະຕິ. ຂໍ້ຄວນລະວັງດຽວກັນນີ້ໃຊ້ກັບມູນນິທິ ຫຼື ສະຫະກອນ: ບໍ່ວ່າພວກເຂົາຈະແຈກຢາຍໄດ້ຫຼືບໍ່ແມ່ນຂຶ້ນກັບມາດຕາ ແລະ ສຳລັບມູນນິທິ, ແມ່ນຖືກຈຳກັດໂດຍກົດໝາຍ.

ການທົດສອບໃບດຸນດ່ຽງຕ້ອງການຫຍັງແດ່?

ການທົດສອບໃບດຸນດ່ຽງຖາມຄຳຖາມໜຶ່ງວ່າ: ຫຼັງຈາກການແຈກຢາຍ, ທຶນຂອງບໍລິສັດຍັງເກີນເງິນສຳຮອງທີ່ຕ້ອງຮັກສາໄວ້ພາຍໃຕ້ກົດໝາຍ ຫຼື ຂໍ້ກຳນົດຂອງບໍລິສັດບໍ? ຖ້າບໍ່, ກອງປະຊຸມໃຫຍ່ອາດຈະບໍ່ໄດ້ຕົກລົງກ່ຽວກັບການແຈກຢາຍເລີຍ. ການທົດສອບແມ່ນພາບຖ່າຍທີ່ອີງໃສ່ຕົວເລກ, ແລະ ມັນງ່າຍກວ່າທີ່ຈະນຳໃຊ້ໃນສອງຢ່າງນີ້.

ສະຫງວນສອງປະເພດຖືກລັອກໄວ້. ສະຫງວນຕາມກົດໝາຍແມ່ນສະຫງວນທີ່ກົດລະບຽບບັນຊີປະຈຳປີກຳນົດໃຫ້ບໍລິສັດສ້າງຕັ້ງ. ຕົວຢ່າງທີ່ຮູ້ຈັກກັນດີທີ່ສຸດແມ່ນສະຫງວນສຳລັບຄ່າໃຊ້ຈ່າຍໃນການພັດທະນາທີ່ມີມູນຄ່າເປັນທຶນ; ສະຫງວນການປະເມີນມູນຄ່າຄືນໃໝ່ ແລະ ສະຫງວນບາງຢ່າງສຳລັບຜົນປະໂຫຍດທີ່ເຂົ້າຮ່ວມເຮັດວຽກໃນລັກສະນະດຽວກັນ. ສະຫງວນທີ່ກຳນົດໂດຍມາດຕາແມ່ນສະຫງວນທີ່ຜູ້ຖືຫຸ້ນກຳນົດໄວ້ເອງເມື່ອບໍລິສັດຖືກສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນ ຫຼື ເມື່ອມາດຕາໄດ້ຮັບການດັດແກ້ຄັ້ງສຸດທ້າຍ. ທຸກຢ່າງທີ່ຢູ່ເໜືອເສັ້ນນັ້ນແມ່ນສາມາດແຈກຢາຍໄດ້ຕາມຫຼັກການ, ລວມທັງກຳໄລສະສົມຈາກປີກ່ອນໆ.

ນີ້ຕອບຄຳຖາມທີ່ພົບເລື້ອຍ. BV ທີ່ຂາດທຶນໃນປີນີ້ອາດຈະຍັງແຈກຢາຍໄດ້, ເພາະວ່າການທົດສອບເບິ່ງທີ່ທຶນສະສົມ, ບໍ່ແມ່ນຜົນໄດ້ຮັບສຳລັບປີ. ມັນຍັງອະທິບາຍວ່າເປັນຫຍັງການທົດສອບໃບດຸນດ່ຽງຈຶ່ງເປັນຂໍ້ຈຳກັດທີ່ອ່ອນແອສຳລັບ BV ທີ່ເຈົ້າຂອງບໍລິຫານໂດຍທົ່ວໄປ. ບໍລິສັດທີ່ບໍ່ມີເງິນສຳຮອງຕາມກົດໝາຍ ຫຼື ສັນຍາຈະຜ່ານການທົດສອບຕາບໃດທີ່ທຶນຂອງຕົນບໍ່ຕິດລົບ. ນັບຕັ້ງແຕ່ປີ 2012, BV ບໍ່ມີທຶນຂັ້ນຕ່ຳ, ສະນັ້ນຈຶ່ງບໍ່ມີລະດັບທຶນຕໍ່າສຸດ. ຂໍ້ຈຳກັດທີ່ແທ້ຈິງກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ທ່ານສາມາດເອົາອອກໄດ້ຢ່າງປອດໄພແມ່ນການທົດສອບຄັ້ງທີສອງ.

ຈຸດທາງວິຊາການໜຶ່ງ. ເມື່ອຄິດໄລ່ການແຈກຢາຍແຕ່ລະຄັ້ງ, ຮຸ້ນທີ່ບໍລິສັດຖືຢູ່ໃນທຶນຂອງຕົນເອງຈະບໍ່ຖືກນັບ, ເວັ້ນເສຍແຕ່ວ່າມາດຕາ 2:216 ກຳນົດໄວ້ເປັນຢ່າງອື່ນ (ມາດຕາ 2:216 ວັກ 5). ມາດຕາດັ່ງກ່າວອາດຈະໃຫ້ສິດໃນການກຳໄລທີ່ແຕກຕ່າງກັນແກ່ຊັ້ນຮຸ້ນ. ບ່ອນທີ່ພວກມັນເຮັດ, ມະຕິຕ້ອງປະຕິບັດຕາມການແບ່ງນັ້ນແທນທີ່ຈະເປັນການແບ່ງຕາມອັດຕາສ່ວນງ່າຍໆ.

ການທົດສອບການແຈກຢາຍຕ້ອງການຫຍັງແດ່, ແລະຄະນະກຳມະການຄວນບັນທຶກຫຍັງແດ່?

ການທົດສອບການແຈກຢາຍແມ່ນການທົດສອບຂອງຄະນະກຳມະການ: ຄະນະກຳມະການຕ້ອງປະຕິເສດການອະນຸມັດຖ້າມັນຮູ້, ຫຼືຄວນຄາດຄະເນຢ່າງສົມເຫດສົມຜົນ, ວ່າຫຼັງຈາກການແຈກຢາຍແລ້ວບໍລິສັດບໍ່ສາມາດສືບຕໍ່ຈ່າຍໜີ້ສິນທີ່ຄົບຖ້ວນ ແລະ ໜີ້ສິນທີ່ຕ້ອງຈ່າຍໄດ້. ນັ້ນແມ່ນການຕັດສິນທີ່ຄາດຄະເນໄວ້ລ່ວງໜ້າກ່ຽວກັບສະພາບຄ່ອງ, ບໍ່ແມ່ນການຄິດໄລ່, ແລະມັນແມ່ນບ່ອນທີ່ຜູ້ອຳນວຍການມີບັນຫາ.

ກົດໝາຍບໍ່ໄດ້ລະບຸໄລຍະເວລາ. ຂອບເຂດສິບສອງເດືອນທີ່ທີ່ປຶກສາມັກໃຊ້ແມ່ນມາຈາກປະຫວັດສາດຂອງລັດຖະສະພາກ່ຽວກັບກົດໝາຍ BV ທີ່ມີຄວາມຍືດຫຍຸ່ນ ແລະ ຈາກການປະຕິບັດ. ມັນເປັນກົດລະບຽບການເຮັດວຽກທີ່ສົມເຫດສົມຜົນ, ບໍ່ແມ່ນເສັ້ນຕາຍທາງກົດໝາຍ. ຖ້າບໍລິສັດມີພັນທະທີ່ຕ້ອງຈ່າຍໃນເດືອນທີສິບຫ້າທີ່ມັນບໍ່ສາມາດປະຕິບັດໄດ້ຢ່າງຊັດເຈນ, ຄະນະກຳມະການບໍ່ສາມາດຊ່ອນຢູ່ເບື້ອງຫຼັງໄລຍະເວລາສິບສອງເດືອນໄດ້. ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ, ຄະນະກຳມະການບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງຮັບປະກັນອະນາຄົດ. ມັນຕ້ອງປະເມີນຂໍ້ມູນທີ່ສົມເຫດສົມຜົນກ່ຽວກັບຂໍ້ມູນທີ່ມີຢູ່ໃນເວລານັ້ນ.

ການປະເມີນທີ່ສາມາດປ້ອງກັນໄດ້ເບິ່ງພາບລວມທັງໝົດ:

• ການຄາດຄະເນສະພາບຄ່ອງສຳລັບປີຕໍ່ໄປ;
• ພາສີວິສາຫະກິດ ແລະ ພາສີມູນຄ່າເພີ່ມຍັງຕ້ອງໄດ້ຈ່າຍ;
• ພັນທະດ້ານຄ່າແຮງງານ ແລະ ຄ່າເຊົ່າ;
• ຕາຕະລາງການຊຳລະຄືນ ແລະ ຂໍ້ຕົກລົງກ່ຽວກັບເງິນກູ້;
• ການເພິ່ງພາອາໄສລູກຄ້າລາຍໃຫຍ່ຈຳນວນໜຶ່ງ;
• ການລົງທຶນທີ່ໄດ້ໃຫ້ຄຳໝັ້ນສັນຍາ, ການຮຽກຮ້ອງ ແລະ ຂໍ້ຂັດແຍ່ງທີ່ຍັງຄ້າງຢູ່;
• ການຄໍ້າປະກັນ ຫຼື ຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງກຸ່ມໃດໆທີ່ບໍລິສັດໄດ້ຮັບຜິດຊອບ.

ຖ້າບໍລິສັດເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງກຸ່ມ, ຕຳແໜ່ງຂອງບໍລິສັດໃນກຸ່ມອື່ນໆກໍ່ຈະຢູ່ໃນການປະເມີນເຊັ່ນກັນ. ການຮຽກຮ້ອງລະຫວ່າງບໍລິສັດມີຄ່າເທົ່າກັບມູນຄ່າຂອງລູກໜີ້ເທົ່ານັ້ນ.

ຂຽນມັນລົງ. ມະຕິຂອງຄະນະກຳມະການຄວນບັນທຶກວ່າການທົດສອບທັງສອງຄັ້ງໄດ້ຖືກປະຕິບັດ, ລະບຸໃນປະໂຫຍກທີ່ແນ່ນອນສອງສາມປະໂຫຍກກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ຄະນະກຳມະການໄດ້ພິຈາລະນາ, ໃຫ້ບົດສະຫຼຸບ, ແລະລົງວັນທີ ແລະ ເຊັນກ່ອນການໂອນເງິນ. ຄັດຕິດຕົວເລກທີ່ໃຊ້. ມະຕິທີ່ຂຽນຫຼັງຈາກຄວາມຈິງ, ຫຼື ເອກະສານທີ່ມີພຽງປະໂຫຍກທີ່ການທົດສອບໄດ້ຖືກປະຕິບັດ, ມີມູນຄ່າໜ້ອຍຫຼາຍເມື່ອຜູ້ຄຸ້ມຄອງຊັບສິນລົ້ມລະລາຍຖາມຄຳຖາມສອງປີຕໍ່ມາ. ນີ້ແມ່ນຫຼັກຖານທີ່ລາຄາຖືກທີ່ສຸດທີ່ຜູ້ອຳນວຍການຈະສ້າງຂຶ້ນ, ແລະ ມັກຈະເປັນຫຼັກຖານທີ່ຂາດຫາຍໄປ.

ໃຜຈະຮັບຜິດຊອບຖ້າການທົດສອບການແຈກຢາຍຜິດພາດ?

ຜູ້ອຳນວຍການທີ່ຮູ້ ຫຼື ຄວນຄາດຄະເນບັນຫາດັ່ງກ່າວມີຄວາມຮັບຜິດຊອບຮ່ວມກັນ ແລະ ແຍກຕ່າງຫາກຕໍ່ບໍລິສັດ, ແລະ ຜູ້ຖືຫຸ້ນທີ່ຮູ້ອາດຈະຕ້ອງຈ່າຍຄືນ. ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 2:216 ຂໍ້ 3, ຖ້າບໍລິສັດບໍ່ສາມາດຈ່າຍໜີ້ສິນທີ່ຕ້ອງຈ່າຍຫຼັງຈາກການແຈກຢາຍ, ຜູ້ອຳນວຍການເຫຼົ່ານັ້ນຕ້ອງຈ່າຍຄ່າຂາດທຶນທີ່ເກີດຈາກການແຈກຢາຍ, ບວກກັບດອກເບ້ຍຕາມກົດໝາຍນັບແຕ່ມື້ຂອງການແຈກຢາຍ. ການຮຽກຮ້ອງດັ່ງກ່າວເປັນຂອງບໍລິສັດ, ສະນັ້ນໃນທາງປະຕິບັດຜູ້ຮັບຜິດຊອບໃນການລົ້ມລະລາຍຈຶ່ງນຳເອົາມັນມາ.

ຜູ້ອຳນວຍການສາມາດຫຼີກລ່ຽງຄວາມຮັບຜິດຊອບໄດ້ໂດຍການພິສູດວ່າຄວາມລົ້ມເຫຼວດັ່ງກ່າວບໍ່ແມ່ນຄວາມຜິດຂອງລາວ ແລະ ລາວບໍ່ໄດ້ລະເລີຍໃນການໃຊ້ມາດຕະການເພື່ອຫຼີກລ່ຽງຜົນສະທ້ອນ. ນັ້ນແມ່ນການປ້ອງກັນທີ່ແທ້ຈິງ, ແຕ່ເປັນການຄັດຄ້ານທີ່ຄັບແຄບ. ການຄັດຄ້ານໃນຫ້ອງປະຊຸມຄະນະກຳມະການ ແລະ ການບັນທຶກການຄັດຄ້ານແມ່ນແຕກຕ່າງຈາກການບໍ່ມາ ຫຼື ບໍ່ໄດ້ຮັບຂໍ້ມູນ. ຜູ້ອຳນວຍການທີ່ເຊັນໃບອະນຸມັດໂດຍບໍ່ໄດ້ຂໍຕົວເລກ, ໃນຄວາມເປັນຈິງແລ້ວ, ໄດ້ຍົກເລີກການປ້ອງກັນ.

ຜູ້ຖືຫຸ້ນກໍ່ບໍ່ໄດ້ຢູ່ນອກຂອບເຂດເຊັ່ນກັນ. ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບການແຈກຢາຍໃນຂະນະທີ່ຮູ້, ຫຼືມີເຫດຜົນທີ່ຈະຄາດຄະເນໄດ້ວ່າບໍລິສັດຈະບໍ່ສາມາດຈ່າຍໜີ້ສິນໄດ້ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງຕ້ອງຊົດເຊີຍການຂາດດຸນ. ຜູ້ຮັບແຕ່ລະຄົນມີຄວາມຮັບຜິດຊອບສູງສຸດຕໍ່ຈຳນວນ ຫຼື ມູນຄ່າຂອງການແບ່ງປັນທີ່ລາວໄດ້ຮັບ, ບວກກັບດອກເບ້ຍຕາມກົດໝາຍນັບແຕ່ມື້ຂອງການແຈກຢາຍ. ໃນກໍລະນີທີ່ຜູ້ອຳນວຍການ ແລະ ຜູ້ຖືຫຸ້ນເປັນບຸກຄົນດຽວກັນ, ໂດຍປົກກະຕິແລ້ວຄວາມຕ້ອງການດ້ານຄວາມຮູ້ຈະຖືກຕອບສະໜອງ, ຊຶ່ງເປັນເຫດຜົນທີ່ວ່າເງິນປັນຜົນທີ່ມີເອກະສານບໍ່ດີໃນ BV ທີ່ເຈົ້າຂອງຄຸ້ມຄອງແມ່ນການເປີດເຜີຍສອງເທົ່າ. ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 2:216 ວັກ 4, ຄວາມຮັບຜິດຊອບຍັງໄປເຖິງຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ໄດ້ກຳນົດນະໂຍບາຍຂອງບໍລິສັດຄືກັບວ່າລາວເປັນຜູ້ອຳນວຍການ. ດັ່ງນັ້ນ, ການກ້າວອອກຈາກຕຳແໜ່ງຄະນະກຳມະການຢ່າງເປັນທາງການຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ແກ້ໄຂບັນຫາ.

ມາດຕາ 2:216 ບໍ່ໄດ້ຢືນຢູ່ຄົນດຽວ. ການແຈກຢາຍທີ່ເປັນອັນຕະລາຍຕໍ່ເຈົ້າໜີ້ຍັງສາມາດສະໜັບສະໜູນການຮຽກຮ້ອງສຳລັບການປະຕິບັດໜ້າທີ່ທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງຕໍ່ບໍລິສັດ ແລະ ໃນການລົ້ມລະລາຍ, ການຮຽກຮ້ອງສຳລັບການຄຸ້ມຄອງທີ່ບໍ່ເໝາະສົມຢ່າງຈະແຈ້ງ. ຜູ້ອຳນວຍການທີ່ປ່ອຍໃຫ້ບໍລິສັດຮັບເອົາພັນທະທີ່ລາວຮູ້ວ່າບໍລິສັດບໍ່ສາມາດປະຕິບັດໄດ້ກໍ່ສາມາດຮັບຜິດຊອບໃນການກະທຳຜິດຕໍ່ເຈົ້າໜີ້ແຕ່ລະຄົນ. ບົດຄວາມຂອງພວກເຮົາກ່ຽວກັບ ຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງກຳມະການໃນ Dutch BV ອະທິບາຍວ່າເສັ້ນທາງເຫຼົ່ານີ້ພົວພັນກັນແນວໃດ, ແລະ ບົດຄວາມກ່ຽວກັບ ຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງກຳມະການພາຍໃນ ກວມເອົາໜ້າທີ່ທີ່ຕ້ອງຮັບຜິດຊອບຕໍ່ບໍລິສັດເອງ.

ເຈົ້າຄວນປະຕິບັດຕາມຂັ້ນຕອນຕ່າງໆຕາມລຳດັບໃດ?

ກະກຽມຕົວເລກກ່ອນ, ຈາກນັ້ນມະຕິຂອງຜູ້ຖືຫຸ້ນ, ຈາກນັ້ນການອະນຸມັດຈາກຄະນະກຳມະການ, ແລະ ຈາກນັ້ນຈຶ່ງຈ່າຍເງິນ. ລຳດັບມີຄວາມສຳຄັນ, ເພາະວ່າຂັ້ນຕອນທີ່ເຮັດອອກນອກລຳດັບສາມາດທຳລາຍບາດກ້າວຕໍ່ມາໄດ້.

ກ່ອນອື່ນໝົດ, ກະກຽມຕົວເລກ. ສ້າງຕັ້ງທຶນທີ່ສາມາດແຈກຢາຍໄດ້ໃນບັນຊີປະຈຳປີທີ່ຮັບຮອງເອົາຫຼ້າສຸດ, ປັບປຸງໃຫ້ເໝາະສົມກັບສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນຫຼັງຈາກນັ້ນ, ແລະ ກະກຽມການຄາດຄະເນສະພາບຄ່ອງທີ່ຄະນະກຳມະການຈະອີງໃສ່. ອັນທີສອງ, ຮັບຮອງເອົາມະຕິຂອງຜູ້ຖືຫຸ້ນ, ໃນກອງປະຊຸມ ຫຼື ເປັນລາຍລັກອັກສອນນອກກອງປະຊຸມ ຖ້າທຸກຄົນທີ່ມີສິດເຂົ້າຮ່ວມໄດ້ຕົກລົງເຫັນດີກັບວິທີການນັ້ນ. ບັນທຶກຈຳນວນເງິນ, ຮຸ້ນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ ແລະ ວັນທີ. ອັນທີສາມ, ໃຫ້ຄະນະກຳມະການປະຕິບັດ ແລະ ບັນທຶກການທົດສອບທັງສອງ ແລະ ຮັບຮອງເອົາມະຕິອະນຸມັດທີ່ໄດ້ເຊັນແລ້ວ. ຫຼັງຈາກນັ້ນການແຈກຢາຍຈຶ່ງມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ ແລະ ຜູ້ຖືຫຸ້ນສາມາດຮຽກຮ້ອງຈຳນວນເງິນໄດ້.

ອັນທີສີ່, ຈ່າຍເງິນປັນຜົນ ແລະ ບັນທຶກມັນຢ່າງຖືກຕ້ອງ, ເພື່ອໃຫ້ເຫັນການຫຼຸດລົງຂອງທຶນໃນບັນຊີ. ອັນທີຫ້າ, ຍື່ນເອກະສານເສຍພາສີຫັກເງິນປັນຜົນ ແລະ ຈ່າຍພາສີ. ອີງຕາມອົງການຄຸ້ມຄອງພາສີ ແລະ ສຸລະກາກອນ (Belastingdienst), ທັງສອງຢ່າງຕ້ອງເກີດຂຶ້ນພາຍໃນໜຶ່ງເດືອນຫຼັງຈາກມື້ທີ່ເງິນປັນຜົນມີໃຫ້, ບໍ່ແມ່ນຫຼັງຈາກວັນທີໂອນເງິນຜ່ານທະນາຄານ. ເກັບຮັກສາມະຕິ, ຕົວເລກທີ່ໃຊ້ ແລະ ເອກະສານເສຍພາສີໄວ້ນຳກັນໃນເອກະສານດຽວ. ຖ້າຄຳຖາມເກີດຂຶ້ນ, ເອກະສານນັ້ນແມ່ນຄຳຕອບຂອງທ່ານ.

ຂັ້ນຕອນການປັນຜົນ ແລະ ເອກະສານ

ເປັນຫຍັງບັນຊີປະຈຳປີ ແລະ ເອກະສານທີ່ຍື່ນມາຈຶ່ງມີຄວາມສຳຄັນຢູ່ທີ່ນີ້?

ເນື່ອງຈາກວ່າການແຈກຢາຍໂດຍປົກກະຕິແລ້ວແມ່ນຖືກວັດແທກຕໍ່ກັບທຶນໃນບັນຊີປະຈໍາປີທີ່ໄດ້ຮັບການຮັບຮອງເອົາຫຼ້າສຸດ, ແລະ ເນື່ອງຈາກວ່າການຍື່ນເອກະສານຊ້າເຮັດໃຫ້ຕໍາແໜ່ງຜູ້ອໍານວຍການອ່ອນແອລົງໃນການລົ້ມລະລາຍໃນພາຍຫຼັງ. ຄະນະກຳມະການຈະຮ່າງບັນຊີ, ກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຮັບຮອງເອົາບັນຊີເຫຼົ່ານັ້ນ, ແລະ ບັນຊີທີ່ໄດ້ຮັບການຮັບຮອງເອົາຈະຖືກຍື່ນຕໍ່ຫ້ອງການການຄ້າ (KVK). ກຳນົດເວລາສຸດທ້າຍສຳລັບການຍື່ນເອກະສານແມ່ນສິບສອງເດືອນຫຼັງຈາກສິ້ນສຸດປີງົບປະມານ. ໃນ BV ບ່ອນທີ່ຜູ້ຖືຫຸ້ນທັງໝົດແມ່ນຜູ້ອຳນວຍການຄືກັນ, ການເຊັນບັນຊີໂດຍຜູ້ອຳນວຍການທຸກຄົນຖືວ່າເປັນການຮັບຮອງເອົາ, ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ຊ່ວງເວລາຍື່ນເອກະສານກ້າວໄປຂ້າງໜ້າ.

ຜົນສະທ້ອນຂອງໜີ້ສິນແມ່ນສິ່ງທີ່ເຊື່ອມໂຍງສິ່ງນີ້ກັບເງິນປັນຜົນ. ໃນການລົ້ມລະລາຍ, ການບໍ່ຍື່ນບັນຊີຕາມເວລາກຳນົດຈະຖືກຖືວ່າເປັນການຄຸ້ມຄອງທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງ. ມັນຍັງສ້າງສົມມຸດຕິຖານວ່າການຄຸ້ມຄອງທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງແມ່ນສາເຫດສຳຄັນຂອງການລົ້ມລະລາຍ, ເຊິ່ງຜູ້ອຳນວຍການຕ້ອງໂຕ້ແຍ້ງ. ຜູ້ອຳນວຍການທີ່ຍື່ນຊ້າ ແລະ ຍັງໄດ້ອະນຸມັດການແຈກຢາຍເລີ່ມຕົ້ນການສົນທະນາກັບຜູ້ຮັບຜິດຊອບໃນຖານະທີ່ອ່ອນແອ, ເພາະວ່າເອກະສານໜຶ່ງຕ້ອງຕອບສອງຄຳຖາມໃນເວລາດຽວກັນ. ດັ່ງນັ້ນ, ການຍື່ນຕາມເວລາກຳນົດຈຶ່ງບໍ່ແມ່ນການເຮັດຄວາມສະອາດດ້ານການບໍລິຫານ; ມັນຊ່ວຍຮັກສາການແຈກຢາຍໃຫ້ປ້ອງກັນໄດ້.

ສິ່ງດຽວກັນນີ້ໃຊ້ໄດ້ກັບການບໍລິຫານທີ່ຢູ່ເບື້ອງຫຼັງ. ບໍລິສັດຕ້ອງຮັກສາບັນທຶກທີ່ສາມາດສ້າງຕັ້ງສິດ ແລະ ພັນທະຂອງຕົນໄດ້ທຸກເວລາ. ຖ້າບັນທຶກເຫຼົ່ານັ້ນບໍ່ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າສະພາບຄ່ອງໃນມື້ແຈກຢາຍແມ່ນຫຍັງ, ການທົດສອບການແຈກຢາຍບໍ່ສາມາດສ້າງຄືນໃໝ່ໄດ້ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ບໍ່ວ່າມະຕິດັ່ງກ່າວຈະກ່າວໄວ້ແນວໃດກໍຕາມ.

ເຈົ້າຍັງສາມາດແຈກຢາຍໄດ້ບໍເມື່ອບໍລິສັດຢູ່ພາຍໃຕ້ຄວາມກົດດັນ?

ພຽງແຕ່ດ້ວຍຄວາມລະມັດລະວັງເປັນຢ່າງຍິ່ງ, ເພາະວ່າການທົດສອບທັງສອງຢ່າງນີ້ແມ່ນມີຄວາມຕ້ອງການຫຼາຍທີ່ສຸດໃນເວລາທີ່ຕ້ອງການເງິນຫຼາຍທີ່ສຸດ. ບໍລິສັດທີ່ກຳລັງຊື້ຂາຍໃນໄລຍະທີ່ຫຍຸ້ງຍາກ, ການເຈລະຈາກັບທະນາຄານຂອງຕົນ ຫຼື ການກະກຽມການປັບໂຄງສ້າງຄວນປະຕິບັດຕໍ່ການແບ່ງປັນໃດໆຄືກັບການຕັດສິນໃຈທີ່ຜູ້ທີ່ມີຄວາມສົນໃຈໃນການປີ້ນກັບມັນຈະທົບທວນຄືນດ້ວຍຄວາມຫຼຽວຫຼັງ.

ມີຜົນສະທ້ອນສາມຢ່າງຕາມມາ. ທຳອິດ, ການທົດສອບການແຈກຢາຍຕ້ອງອີງໃສ່ການຄາດຄະເນທີ່ພິຈາລະນາເຖິງຂໍ້ເສຍຢ່າງຈິງຈັງ, ເຊັ່ນ: ການສູນເສຍລູກຄ້າລາຍໃຫຍ່, ທະນາຄານຮຽກຮ້ອງສະຖານທີ່ ຫຼື ການສູນເສຍຄະດີທີ່ຍັງຄ້າງຄາ. ອັນທີສອງ, ຜູ້ອຳນວຍການທີ່ສົງໄສຕຳແໜ່ງຄວນເວົ້າເປັນລາຍລັກອັກສອນ ແລະ ບັນທຶກສິ່ງທີ່ໄດ້ຕັດສິນໃຈ. ການຄັດຄ້ານທີ່ບັນທຶກໄວ້ແມ່ນການປ້ອງກັນ; ຄວາມບໍ່ໝັ້ນໃຈທີ່ບໍ່ໄດ້ບັນທຶກໄວ້ແມ່ນບໍ່ແມ່ນ. ອັນທີສາມ, ຜູ້ຮັບຜິດຊອບໃນການລົ້ມລະລາຍສາມາດໂຈມຕີການແຈກຢາຍທີ່ເຮັດໃນຂະນະທີ່ບໍລິສັດກຳລັງມຸ່ງໜ້າໄປສູ່ການລົ້ມລະລາຍບໍ່ພຽງແຕ່ພາຍໃຕ້ກົດລະບຽບການແຈກຢາຍເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງຢູ່ພາຍໃຕ້ກົດລະບຽບກ່ຽວກັບການເຮັດທຸລະກຳທີ່ມີອະຄະຕິ (actio pauliana) ໃນກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການລົ້ມລະລາຍ (Faillissementswet). ກົດລະບຽບເຫຼົ່ານັ້ນໃຊ້ໄດ້ງ່າຍຂຶ້ນກັບການກະທຳທີ່ບໍ່ມີການພິຈາລະນາ, ເຊັ່ນ: ເງິນປັນຜົນ, ແລະ ການຈ່າຍເງິນໃຫ້ພາກສ່ວນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບບໍລິສັດ. ດັ່ງນັ້ນ, ຜູ້ຖືຫຸ້ນອາດຈະຕ້ອງສົ່ງເງິນຄືນເຖິງແມ່ນວ່າຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຜູ້ອຳນວຍການເອງຈະຖືກໂຕ້ຖຽງກັນ.

ຖ້າບໍລິສັດມີຄວາມຫຍຸ້ງຍາກຢ່າງແທ້ຈິງ, ລຳດັບທີ່ຖືກຕ້ອງແມ່ນກົງກັນຂ້າມກັບລຳດັບທີ່ຄິດໄວ້ເອງ. ໃຫ້ແກ້ໄຂໃບດຸນດ່ຽງ ແລະ ການເງິນກ່ອນ, ແລະ ພິຈາລະນາການແຈກຢາຍພຽງແຕ່ເມື່ອຖານະມີຄວາມໝັ້ນຄົງ. ຖ້າມີການປັບໂຄງສ້າງໃໝ່, ໃຫ້ຮັບຟັງຄຳແນະນຳກ່ອນທີ່ການຈ່າຍເງິນໃດໆຈະອອກຈາກບໍລິສັດ. ການແຈກຢາຍທີ່ເຮັດກ່ອນການປະກອບກິດຈະການ ຫຼື ການຈັດການທີ່ສານອະນຸມັດຈະເປັນໜຶ່ງໃນລາຍການທຳອິດທີ່ຖືກກວດສອບ.

ທ່ານສາມາດຈ່າຍເງິນປັນຜົນລະຫວ່າງການໄດ້ບໍ່, ແລະມີເສັ້ນທາງອື່ນໃດແດ່?

ແມ່ນແລ້ວ. ເງິນປັນຜົນບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງລໍຖ້າບັນຊີປະຈຳປີ: ການແຈກຢາຍລະຫວ່າງການ (tussentijdse uitkering) ແມ່ນອະນຸຍາດໃຫ້ເຮັດໄດ້, ແລະການທົດສອບສອງຢ່າງດຽວກັນນີ້ໃຊ້ໄດ້. ຄວາມແຕກຕ່າງແມ່ນເຫັນໄດ້ຊັດເຈນ. ຖ້າບໍ່ມີບັນຊີທີ່ນຳໃຊ້ເພື່ອອີງໃສ່, ຄະນະກຳມະການຄວນອີງໃສ່ການທົດສອບໃບດຸນດ່ຽງໂດຍອີງໃສ່ງົບດຸນລະຫວ່າງການຂອງຊັບສິນ ແລະ ໜີ້ສິນ ແລະ ສາມາດອະທິບາຍໄດ້ວ່າມັນບັນລຸຈຳນວນເງິນທີ່ສາມາດແຈກຢາຍໄດ້ແນວໃດ. ເງິນປັນຜົນລະຫວ່າງການທີ່ຮັບຢ່າງບໍ່ເປັນທາງການໃນລະຫວ່າງປີ ແລະ ມີການຄືນດີກັນໃນທ້າຍປີເທົ່ານັ້ນແມ່ນຈຸດອ່ອນທີ່ຜູ້ຮັບຜິດຊອບຈະພິຈາລະນາກ່ອນ.

ການແຈກຢາຍບໍ່ແມ່ນວິທີດຽວທີ່ມູນຄ່າອອກຈາກບໍລິສັດ, ແລະເສັ້ນທາງໃກ້ຄຽງມີກົດລະບຽບຂອງຕົນເອງ:

• ການຊື້ຄືນຮຸ້ນຂອງຕົນເອງໂດຍ BV ຍັງຕ້ອງໄດ້ຮັບການທົດສອບການແຈກຢາຍ, ແລະ ຕໍ່ຂໍ້ຈຳກັດເພີ່ມເຕີມໃນປຶ້ມທີ 2 ແລະ ໃນມາດຕາຕ່າງໆ.
• ການຫຼຸດຜ່ອນທຶນຢ່າງເປັນທາງການໂດຍການດັດແກ້ມາດຕາຕ່າງໆຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີຂັ້ນຕອນແຍກຕ່າງຫາກທີ່ມີໄລຍະເວລາທີ່ເຈົ້າໜີ້ສາມາດຄັດຄ້ານໄດ້.
• ເງິນກູ້ຈາກບໍລິສັດໃຫ້ແກ່ຜູ້ອຳນວຍການ-ຜູ້ຖືຫຸ້ນບໍ່ແມ່ນການແຈກຢາຍ, ແຕ່ມັນຖືກກວດສອບຢ່າງລະອຽດ. ຂໍ້ຕົກລົງທີ່ບໍ່ມີພາກສ່ວນທີສາມໃດຈະຍອມຮັບສາມາດຖືກກໍານົດຄືນໃໝ່ໄດ້, ແລະ ຜູ້ຮັບຜິດຊອບປະຕິບັດຕໍ່ຍອດເງິນໃນບັນຊີປະຈຸບັນທີ່ບໍ່ມີຫຼັກຊັບຄ້ຳປະກັນທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງເປັນມູນຄ່າທີ່ຖືກເອົາອອກໂດຍບໍ່ມີການແກ້ໄຂ.

ໃນກໍລະນີທີ່ບໍລິສັດໃກ້ຈະລົ້ມລະລາຍ, ເສັ້ນທາງທັງໝົດເຫຼົ່ານີ້ເຮັດໃຫ້ເກີດຄຳຖາມດຽວກັນກັບເງິນປັນຜົນ: ເຈົ້າໜີ້ມີອະຄະຕິບໍ?

ຜູ້ປະກອບການຫຼາຍຄົນຖືບໍລິສັດດຳເນີນງານຂອງເຂົາເຈົ້າຜ່ານບໍລິສັດໂຮນດິ້ງສ່ວນບຸກຄົນ. ໃນທາງກົດໝາຍ, ສິ່ງນີ້ປ່ຽນແປງຜູ້ຖືຫຸ້ນ, ບໍ່ແມ່ນກົດລະບຽບ. ການແຈກຢາຍຈາກບໍລິສັດດຳເນີນງານ BV ໄປຫາບໍລິສັດໂຮນດິ້ງຕ້ອງຜ່ານການທົດສອບທັງສອງຢ່າງໃນລະດັບຂອງບໍລິສັດດຳເນີນງານ BV. ການແຈກຢາຍຕໍ່ມາຈາກບໍລິສັດໂຮນດິ້ງໄປຫາບຸກຄົນຕ້ອງຜ່ານການທົດສອບທັງສອງຢ່າງອີກຄັ້ງໃນລະດັບຂອງບໍລິສັດໂຮນດິ້ງ. ຄະນະກຳມະການຂອງແຕ່ລະບໍລິສັດຈະປະເມີນຕົນເອງ. ຂໍ້ໄດ້ປຽບທີ່ມັກຈະກ່າວເຖິງສຳລັບໂຄງສ້າງນີ້ແມ່ນຂໍ້ໄດ້ປຽບດ້ານພາສີ, ແລະວ່າມັນມີຢູ່ແລະຄຸ້ມຄ່າໃນກໍລະນີຂອງທ່ານຫຼືບໍ່ແມ່ນຄຳຖາມສຳລັບທີ່ປຶກສາດ້ານພາສີແທນທີ່ຈະເປັນສຳລັບພວກເຮົາ.

ຜົນສະທ້ອນດ້ານພາສີແມ່ນຫຍັງ, ແລະໃຜເປັນຜູ້ໃຫ້ຄໍາແນະນໍາກ່ຽວກັບພວກມັນ?

ການແຈກຢາຍມີຜົນສະທ້ອນທາງພາສີໃນສອງລະດັບ, ແລະທີ່ປຶກສາດ້ານພາສີຂອງທ່ານແມ່ນບຸກຄົນທີ່ເໝາະສົມທີ່ຈະປະເມີນພວກມັນ. ບໍລິສັດຕ້ອງຫັກພາສີຫັກເງິນປັນຜົນ ແລະ ຍື່ນແບບເສຍພາສີ ແລະ ຈ່າຍພາຍໃນໜຶ່ງເດືອນຫຼັງຈາກເງິນປັນຜົນໄດ້ອອກໃຫ້. ຜູ້ຖືຫຸ້ນທີ່ມີຜົນປະໂຫຍດຫຼາຍຈະປະກາດການແຈກຢາຍໃນກ່ອງທີ 2 ຂອງແບບເສຍພາສີລາຍໄດ້ສ່ວນບຸກຄົນ, ແລະ ພາສີທີ່ຖືກຫັກອອກຈະຖືກນັບເຂົ້າກັບພາສີທີ່ຕ້ອງຈ່າຍ. ນັ້ນແມ່ນກົນໄກ.

We do not give rates or thresholds here, because the box 2 brackets and the withholding tax rate change regularly. Choosing between salary and dividend, timing distributions and structuring a holding are questions for your tax adviser; we make sure the corporate resolutions underneath are valid.

What should you check as a director before approving a dividend?

As a director, you carry the liability under Article 2:216(3) BW if the company cannot keep paying its debts. Check these points before the money moves.

• The articles of association: which body decides, whether supervisory board approval is needed and whether a reserve is prescribed.
• A liquidity forecast for at least the coming twelve months, including tax, wages, rent, loan repayments and pending claims.
• A signed and dated board resolution that records both tests, the figures used and the conclusion, adopted before payment.
• Any dissent recorded in writing, because a documented dissent is a defence and an unrecorded doubt is not.
• The annual accounts filed with the KVK on time, at the latest twelve months after the end of the financial year.
• The dividend withholding tax return filed and paid within one month after the dividend is made available.

What should you check as a shareholder receiving a dividend?

As a shareholder, you may have to repay a dividend if you knew or should have foreseen that the company could not keep paying its debts. Check these points before you accept it.

• The shareholders resolution is dated and signed, and taken in a meeting or in writing with everyone’s consent to that method.
• The board has approved the distribution before payment.
• The resolution follows the profit rights of each class of shares in the articles.
• The timing is not close to a sale, refinancing or restructuring that a trustee could later review.
• As a minority shareholder, you know your remedies if the majority blocks or forces a distribution against the company’s interest.

What can we do for you with a dividend distribution?

ຂອງ​ພວກ​ເຮົາ ກົດcorporateາຍຂອງບໍລິສັດ team handles the corporate side of distributions, alongside your tax adviser.

• We review your articles and tell you which body decides and which reserves apply.
• We draft the shareholders resolution and the board approval resolution, including the record of both tests.
• We check the documentation of earlier distributions and repair gaps where the law allows.
• We draft a distribution policy for the shareholders agreement.
• We act for directors and shareholders when a trustee in bankruptcy claims repayment under Article 2:216 BW.

Summary

• ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 2:216 ຂອງປະມວນກົດໝາຍແພ່ງຂອງໂຮນລັງ ເງິນປັນຜົນຕ້ອງການມະຕິຂອງຜູ້ຖືຫຸ້ນ ແລະ ການອະນຸມັດຈາກຄະນະກຳມະການ; ຖ້າບໍ່ມີການອະນຸມັດ ມະຕິດັ່ງກ່າວຈະບໍ່ມີຜົນ.
• ການທົດສອບໃບດຸນດ່ຽງ: ຫຼັງຈາກການແຈກຢາຍ, ທຶນຕ້ອງເກີນເງິນສຳຮອງທີ່ກົດໝາຍ ຫຼື ມາດຕາຕ່າງໆກຳນົດໄວ້.
• ການທົດສອບການແຈກຢາຍ: ຄະນະກຳມະການຕ້ອງປະຕິເສດການອະນຸມັດ ຖ້າຮູ້ ຫຼື ຄວນຄາດຄະເນວ່າບໍລິສັດບໍ່ສາມາດຈ່າຍໜີ້ສິນທີ່ຄົບຖ້ວນໄດ້. ໃຫ້ບັນທຶກເລື່ອງນີ້ກ່ອນການຈ່າຍເງິນ.
• ຜູ້ອຳນວຍການທີ່ຄວນຮູ້ຕ້ອງຮັບຜິດຊອບຮ່ວມກັນ ແລະ ແຍກຕ່າງຫາກຕໍ່ການຂາດດຸນ; ຜູ້ຖືຫຸ້ນທີ່ຮູ້ຕ້ອງຈ່າຍຄືນຕາມຈຳນວນທີ່ລາວໄດ້ຮັບ.
• ຍື່ນເອກະສານເສຍພາສີຫັກ ณ ที่จ่ายและชำระเงินภายในหนึ่งเดือนหลังจากได้รับเงินปันผลแล้ว, และแจ้งให้ที่ปฏิบัติงานวางแผนภาษีแก่ที่ปฏิบัติงานด้านภาษีของคุณ

ຄໍາ​ຖາມ​ທີ່​ຖືກ​ຖາມ​ເລື້ອຍໆ