ການກ່າວຫາທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງ: ເຈົ້າສາມາດປົກປ້ອງຊື່ຂອງເຈົ້າໄດ້ໄກປານໃດ?

ຖ້າຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງເຜີຍແຜ່ຂໍ້ກ່າວຫາທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງກ່ຽວກັບທ່ານ, ກົດໝາຍຂອງໂຮນລັງອະນຸຍາດໃຫ້ທ່ານຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີການລຶບລ້າງ ແລະ ແກ້ໄຂ ແລະ ຮຽກຮ້ອງຄ່າເສຍຫາຍ, ໂດຍປົກກະຕິແລ້ວແມ່ນຜ່ານການຮຽກຮ້ອງການກະທຳທີ່ຜິດກົດໝາຍພາຍໃຕ້ມາດຕາ 6:162 ຂອງປະມວນກົດໝາຍແພ່ງຂອງໂຮນລັງ (Burgerlijk Wetboek, BW) ແລະ ໃນກໍລະນີທີ່ມີຄວາມຮີບດ່ວນ, ຜ່ານການດຳເນີນຄະດີໂດຍຫຍໍ້. ຂໍ້ຈຳກັດຫຼັກແມ່ນການຕອບສະໜອງຂອງທ່ານເອງ: ຖ້າທ່ານຕອບໂຕ້ຕໍ່ສາທາລະນະ, ລະບຸຊື່ຜູ້ກ່າວຫາຂອງທ່ານ ຫຼື ເປີດເຜີຍຝ່າຍຂອງທ່ານຕໍ່ຜູ້ຊົມຢ່າງກວ້າງຂວາງ, ທ່ານສາມາດຮັບຜິດຊອບດ້ວຍຕົນເອງ, ເຖິງແມ່ນວ່າຂໍ້ກ່າວຫາຕໍ່ທ່ານນັ້ນເປັນຄວາມຈິງທັງໝົດກໍຕາມ.

ການກ່າວຫາທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງຍັງສາມາດເປັນການກະທຳຜິດທາງອາຍາໄດ້, ເຊັ່ນ: ການໝິ່ນປະໝາດ (smaad) ຫຼື ການໝິ່ນປະໝາດ (laster) ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 261 ແລະ 262 ຂອງປະມວນກົດໝາຍອາຍາຂອງໂຮນລັງ (Wetboek van Strafrecht, Sr), ຫຼື ການລາຍງານທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງຕໍ່ຕຳຫຼວດ. ບໍ່ວ່າທ່ານຈະເລືອກເສັ້ນທາງໃດກໍຕາມ, ຂັ້ນຕອນທຳອິດແມ່ນຄືກັນສະເໝີ: ຮັບປະກັນຖະແຫຼງການ, ວັນທີ, ຜູ້ຂຽນ ແລະ ຜູ້ຊົມຂອງມັນກ່ອນທີ່ມັນຈະຖືກແກ້ໄຂ ຫຼື ລຶບອອກ.

ເຈົ້າສາມາດເຮັດຫຍັງໄດ້ແດ່ກ່ຽວກັບການກ່າວຫາທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງ?

ທ່ານມີສາມເສັ້ນທາງຄື: ການຮ້ອງຟ້ອງທາງແພ່ງຕໍ່ບຸກຄົນທີ່ກ່າວຫາ, ການຮ້ອງຟ້ອງທາງອາຍາ, ແລະ ການຮ້ອງຂໍຕໍ່ແພລດຟອມທີ່ເປັນເຈົ້າພາບຖະແຫຼງການ. ພວກມັນສາມາດລວມເຂົ້າກັນໄດ້, ແລະ ການປະສົມປະສານທີ່ເໝາະສົມແມ່ນຂຶ້ນກັບສິ່ງທີ່ທ່ານຕ້ອງການບັນລຸ.

ຖ້າທ່ານຕ້ອງການໃຫ້ຄຳຖະແຫຼງດັ່ງກ່າວຖືກລຶບລ້າງ ແລະ ແກ້ໄຂ, ເສັ້ນທາງແພ່ງມັກຈະໄວທີ່ສຸດ. ສານໃນການດຳເນີນຄະດີສະຫຼຸບສາມາດສັ່ງໃຫ້ລຶບລ້າງ, ແກ້ໄຂ ແລະ ຫ້າມການກະທຳຊ້ຳອີກພາຍໃນສອງສາມອາທິດ. ຖ້າການກ່າວຫາໄດ້ເຮັດໃຫ້ເຈົ້າເສຍເງິນ, ຕົວຢ່າງເຊັ່ນວຽກ ຫຼື ສັນຍາ, ການຮຽກຮ້ອງຄ່າເສຍຫາຍທາງແພ່ງແມ່ນວິທີການທີ່ຈະຟື້ນຟູມັນຄືນ. ເສັ້ນທາງອາຍາມີຄວາມໝາຍບ່ອນທີ່ຜູ້ກ່າວຫາຮູ້ເທົ່າທັນຕົວະ, ຫຼື ຍື່ນລາຍງານທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງຕໍ່ຕຳຫຼວດ. ມັນຊ້າກວ່າ, ແລະ ເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຄວບຄຸມມັນ: ອົງການໄອຍະການສາທາລະນະ (Openbaar Ministerie, OM) ຕັດສິນໃຈວ່າຈະດຳເນີນຄະດີຫຼືບໍ່. ສຳລັບຄຳຖະແຫຼງທາງອອນລາຍ, ແຈ້ງການໄປຍັງແພລດຟອມສາມາດລຶບເນື້ອຫາໄດ້ພາຍໃນສອງສາມມື້, ໂດຍບໍ່ຕ້ອງມີສານໃດໆ.

ໃນທາງປະຕິບັດ, ຄະດີສ່ວນໃຫຍ່ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍຫຼັກຖານ, ຈາກນັ້ນຈົດໝາຍທາງການ, ແລະ ຫຼັງຈາກນັ້ນສານກໍຈະສົ່ງໃຫ້ສານຖ້າຈຳເປັນ. ບົດຄວາມຂອງພວກເຮົາກ່ຽວກັບ ຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງການໝິ່ນປະໝາດ ແລະ ການໝິ່ນປະໝາດ ອະທິບາຍຄຳສັບທາງອາຍາຢ່າງລະອຽດ.

ເຈົ້າຄວນເຮັດຫຍັງໃນມື້ທຳອິດ?

ຮັບປະກັນຫຼັກຖານກ່ອນ ແລະ ຢ່າຕອບຕໍ່ສາທາລະນະຊົນ. ສິ່ງທີ່ທ່ານເຮັດໃນມື້ທຳອິດມັກຈະເປັນຕົວກຳນົດວ່າທ່າທີຂອງທ່ານເຂັ້ມແຂງປານໃດໃນພາຍຫຼັງ.

ສ້າງພາບໜ້າຈໍຂອງທຸກໆໂພສ, ຄຳເຫັນ, ຂໍ້ຄວາມ ແລະ ການທົບທວນຄືນ, ໂດຍມີວັນທີ, ເວລາ, URL ແລະ ຊື່ບັນຊີທີ່ເບິ່ງເຫັນໄດ້. ບັນທຶກອີເມວ ແລະ ຂໍ້ຄວາມໃນຮູບແບບຕົ້ນສະບັບ. ຂຽນວ່າໃຜເຫັນ ຫຼື ໄດ້ຍິນການກ່າວຫາ ແລະ ເວລາໃດ. ຢ່າລຶບສິ່ງໃດ, ລວມທັງຂໍ້ຄວາມທີ່ສົ່ງມາຫາທ່ານທີ່ເຈັບປວດ. ການລຶບພວກມັນອາດເຮັດໃຫ້ຮູ້ສຶກโล่งໃຈ, ແຕ່ມັນທຳລາຍຫຼັກຖານທີ່ທ່ານຕ້ອງການ.

ພາບໜ້າຈໍສາມາດຖືກໂຕ້ແຍ້ງໄດ້. ຖ້າກໍລະນີຮ້າຍແຮງ, ຫຼືຖ້າທ່ານຄາດວ່າເນື້ອຫາຈະຫາຍໄປ, ໃຫ້ຂໍໃຫ້ເຈົ້າໜ້າທີ່ຕຳຫຼວດ (gerechtsdeurwaarder) ບັນທຶກເນື້ອຫາອອນໄລນ໌ໃນບົດລາຍງານຢ່າງເປັນທາງການ (proces-verbaal van constatering). ສານໃຫ້ນ້ຳໜັກແກ່ບົດລາຍງານດັ່ງກ່າວຫຼາຍ. ການບໍລິການເກັບຮັກສາເອກະສານເວັບໄຊຕ໌ສາມາດຊ່ວຍໄດ້ເຊັ່ນກັນ, ແຕ່ພວກມັນບໍ່ໄດ້ທົດແທນບັນທຶກທາງການ.

ຈາກນັ້ນຄວບຄຸມການສື່ສານຂອງເຈົ້າ. ຢ່າປະເຊີນໜ້າກັບຜູ້ກ່າວຫາຂອງເຈົ້າ, ຢ່າໂພສການໂຕ້ແຍ້ງ ແລະ ຢ່າຂໍໃຫ້ໝູ່ເພື່ອນເຮັດແທນເຈົ້າ. ສິ່ງໃດກໍ່ຕາມທີ່ເຈົ້າເວົ້າສາມາດເອົາອອກຈາກສະພາບການ ແລະ ໃຊ້ຕໍ່ຕ້ານເຈົ້າໄດ້. ຕັດການຕິດຕໍ່ໂດຍກົງເທົ່າທີ່ເປັນໄປໄດ້ ແລະ ໃຫ້ທະນາຍຄວາມຂອງເຈົ້າເວົ້າ. ຖ້າເຈົ້າຕ້ອງເວົ້າບາງສິ່ງບາງຢ່າງ, ຕົວຢ່າງເຊັ່ນ ກັບນາຍຈ້າງ ຫຼື ລູກຄ້າຂອງເຈົ້າ, ໃຫ້ເວົ້າໃຫ້ສັ້ນ ແລະ ເປັນຄວາມຈິງ: ເຈົ້າປະຕິເສດການກ່າວຫາ ແລະ ເຈົ້າກຳລັງດຳເນີນຂັ້ນຕອນທາງກົດໝາຍ.

ເວລາໃດທີ່ຖະແຫຼງການໃດໜຶ່ງຜິດກົດໝາຍພາຍໃຕ້ກົດໝາຍຂອງໂຮນລັງ?

ຖະແຫຼງການໃດໜຶ່ງແມ່ນຜິດກົດໝາຍ ຖ້າຫາກສິດຂອງທ່ານໃນການປົກປ້ອງຊື່ສຽງຂອງທ່ານມີນ້ຳໜັກຫຼາຍກວ່າສິດເສລີພາບໃນການສະແດງອອກຂອງບຸກຄົນອື່ນ. ສານຈະພິຈາລະນາທຸກສະຖານະການຂອງຄະດີ; ບໍ່ມີບັນຊີລາຍຊື່ທີ່ກຳນົດໄວ້.

ສິດທິທັງສອງຢ່າງໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງໂດຍອະນຸສັນຍາເອີຣົບວ່າດ້ວຍສິດທິມະນຸດ (ECHR): ສິດເສລີພາບໃນການສະແດງອອກໃນມາດຕາ 10 ແລະ ການເຄົາລົບຊີວິດສ່ວນຕົວ, ລວມທັງຊື່ສຽງ, ໃນມາດຕາ 8. ທັງສອງຢ່າງນີ້ບໍ່ມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ໂດຍອັດຕະໂນມັດ. ສານພິຈາລະນາລັກສະນະຂອງການກ່າວຫາ ແລະ ມັນຮ້າຍແຮງປານໃດ, ບໍ່ວ່າມັນໄດ້ຮັບການສະໜັບສະໜູນຈາກຂໍ້ເທັດຈິງທີ່ມີຢູ່ໃນເວລານັ້ນ, ວິທີການຂຽນ, ວ່າມັນເປັນປະໂຫຍດຕໍ່ສາທາລະນະຫຼືບໍ່, ແລະ ຜູ້ທີ່ຂຽນມັນໃຫ້ໂອກາດທ່ານຕອບຫຼືບໍ່. ສື່ກາງກໍ່ມີຄວາມສຳຄັນເຊັ່ນກັນ. ໂພສທີ່ເຂົ້າເຖິງຜູ້ຄົນຫຼາຍພັນຄົນມີນ້ຳໜັກໜັກກວ່າຄຳເຫັນໃນການສົນທະນາສ່ວນຕົວ.

ມີການແຍກແຍະລະຫວ່າງຖະແຫຼງການທີ່ເປັນຄວາມຈິງ ແລະ ການຕັດສິນຄຸນຄ່າ. ການກ່າວຫາທີ່ເປັນຄວາມຈິງ ເຊັ່ນວ່າທ່ານລັກເງິນ ຫຼື ລົບກວນເພື່ອນຮ່ວມງານ ຕ້ອງມີພື້ນຖານຄວາມຈິງທີ່ພຽງພໍ. ຄວາມຄິດເຫັນ ເຊັ່ນວ່າການບໍລິການຂອງທ່ານບໍ່ດີ ຈະໄດ້ຮັບພື້ນທີ່ຫຼາຍຂຶ້ນ ຕາບໃດທີ່ມັນບໍ່ແມ່ນການດູຖູກ ຫຼື ບໍ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບຂໍ້ເທັດຈິງໃດໆ. ຜູ້ຄົນໃນຊີວິດສາທາລະນະ ເຊັ່ນ ນັກການເມືອງ ແລະ ຜູ້ບໍລິຫານທີ່ມີຊື່ສຽງ ຕ້ອງຍອມຮັບການວິພາກວິຈານຫຼາຍກວ່າບຸກຄົນທົ່ວໄປ ເພາະວ່າສາທາລະນະຊົນມີຄວາມສົນໃຈໃນການໂຕ້ວາທີກ່ຽວກັບພວກເຂົາຫຼາຍກວ່າ. ນັ້ນບໍ່ໄດ້ໝາຍຄວາມວ່າບໍ່ມີຫຍັງເກີດຂຶ້ນ: ການກ່າວຫາທີ່ເປັນຄວາມຈິງທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງຍັງຄົງຜິດກົດໝາຍ ບໍ່ວ່າເປົ້າໝາຍຈະເປັນໃຜກໍຕາມ.

ເຈົ້າສາມາດໄປໄດ້ໄກປານໃດໃນການຕອບສະໜອງຂອງເຈົ້າເອງ?

ເຈົ້າອາດຈະປະຕິເສດຂໍ້ກ່າວຫາ ແລະ ແກ້ໄຂມັນໄດ້, ແຕ່ການທົດສອບຄວາມສົມດຸນດຽວກັນນີ້ໃຊ້ໄດ້ກັບສິ່ງທີ່ເຈົ້າເວົ້າ. ການຕອບສະໜອງທີ່ລະບຸຊື່ ແລະ ເຮັດໃຫ້ຜູ້ກ່າວຫາຂອງເຈົ້າອັບອາຍ, ຫຼື ເຜີຍແຜ່ຂໍ້ມູນສ່ວນຕົວຂອງເຂົາເຈົ້າ, ສາມາດເປັນການຜິດກົດໝາຍເຖິງແມ່ນວ່າເຈົ້າຈະຖືກຕ້ອງທັງໝົດກໍຕາມ.

ສານຍອມຮັບວ່າຜູ້ທີ່ຖືກໂຈມຕີອາດຈະປ້ອງກັນຕົວເອງໄດ້, ແລະຄຳຕອບອາດຈະໜັກແໜ້ນ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ຄຳຕອບຕ້ອງມີຄວາມສົມສ່ວນ. ການເຜີຍແຜ່ຊື່, ຮູບຖ່າຍ ຫຼື ຂໍ້ຄວາມສ່ວນຕົວຂອງຜູ້ກ່າວຫາ, ຫຼື ການກ່າວຫາພວກເຂົາວ່າຕົວະ ຫຼື ເປັນອາຊະຍາກຳ, ແມ່ນເກີນກວ່າການແກ້ໄຂ. ມັນສາມາດນຳໄປສູ່ການຮຽກຮ້ອງຕໍ່ທ່ານສຳລັບການເຜີຍແຜ່ທີ່ຜິດກົດໝາຍ. ການເຜີຍແຜ່ຂໍ້ມູນສ່ວນຕົວຂອງຜູ້ກ່າວຫາຍັງສາມາດລະເມີດລະບຽບການປົກປ້ອງຂໍ້ມູນທົ່ວໄປ (GDPR). ການຖືກຕ້ອງບໍ່ແມ່ນການປ້ອງກັນວິທີທີ່ທ່ານຢືນຢັນມັນ.

ຄຳຕອບທີ່ມີເຫດຜົນມັກຈະມີສາມລັກສະນະ. ມັນຖືກກ່າວເຖິງຜູ້ຊົມດຽວກັນກັບທີ່ໄດ້ຍິນການກ່າວຫາ, ແລະບໍ່ແມ່ນຜູ້ຊົມທີ່ກວ້າງຂວາງກວ່າ. ມັນຍຶດໝັ້ນກັບຂໍ້ເທັດຈິງ: ສິ່ງທີ່ເວົ້າ, ເປັນຫຍັງມັນຈຶ່ງບໍ່ເປັນຄວາມຈິງ ແລະສິ່ງທີ່ເຈົ້າກຳລັງເຮັດກ່ຽວກັບມັນ. ແລະມັນຫຼີກລ່ຽງຖະແຫຼງການກ່ຽວກັບລັກສະນະ ຫຼື ແຮງຈູງໃຈຂອງຜູ້ກ່າວຫາ. ຕົວຢ່າງ, ພະນັກງານທີ່ຖືກກ່າວຫາຢ່າງບໍ່ຖືກຕ້ອງໃນອິນທຣາເນັດຂອງບໍລິສັດສາມາດຂໍໃຫ້ນາຍຈ້າງເຜີຍແຜ່ການແກ້ໄຂໃນອິນທຣາເນັດນັ້ນ, ແທນທີ່ຈະໂພສເລື່ອງດັ່ງກ່າວໃນບັນຊີສື່ສັງຄົມສາທາລະນະ.

ໃຜຕ້ອງພິສູດຫຍັງ?

ໃນຖານະທີ່ເປັນຜູ້ຮ້ອງຟ້ອງ, ທ່ານຕ້ອງສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າຖະແຫຼງການດັ່ງກ່າວໄດ້ຖືກກ່າວອອກມາ ແລະ ມັນຜິດກົດໝາຍ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ບຸກຄົນທີ່ກ່າວຫາຕາມຂໍ້ເທັດຈິງຕ້ອງສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າມັນມີພື້ນຖານຄວາມຈິງທີ່ພຽງພໍໃນເວລານັ້ນ.

ກົດລະບຽບທົ່ວໄປໃນມາດຕາ 150 Rv ແມ່ນວ່າຝ່າຍທີ່ອີງໃສ່ຜົນສະທ້ອນທາງກົດໝາຍຕ້ອງພິສູດຂໍ້ເທັດຈິງທີ່ມັນອີງໃສ່. ດັ່ງນັ້ນ, ທ່ານຕ້ອງພິສູດສິ່ງທີ່ຖືກເວົ້າ, ໂດຍໃຜ, ກັບໃຜ ແລະ ເວລາໃດ. ນັ້ນແມ່ນເຫດຜົນທີ່ການຮັກສາຫຼັກຖານໄວ້ແຕ່ຫົວທີມີຄວາມສຳຄັນຫຼາຍ. ທ່ານບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງພິສູດສະເໝີໄປວ່າການກ່າວຫານັ້ນບໍ່ເປັນຄວາມຈິງ, ເຊິ່ງອາດເປັນໄປບໍ່ໄດ້. ສານຖາມວ່າຂໍ້ກ່າວຫາມີການສະໜັບສະໜູນພຽງພໍໃນຂໍ້ເທັດຈິງທີ່ມີໃຫ້ຜູ້ສ້າງໃນເວລາທີ່ມັນຖືກກ່າວຂຶ້ນຫຼືບໍ່ (steun in het feitenmateriaal). ຜູ້ກ່າວຫາທີ່ບໍ່ສາມາດຊີ້ໃຫ້ເຫັນຂໍ້ເທັດຈິງດັ່ງກ່າວໂດຍປົກກະຕິແລ້ວຈະເສຍ, ເຖິງແມ່ນວ່າທ່ານບໍ່ສາມາດພິສູດໄດ້ວ່າເປັນລົບກໍຕາມ.

ໃນທາງປະຕິບັດ, ສານຍັງພິຈາລະນາວ່າຜູ້ຜະລິດໄດ້ປະຕິບັດຢ່າງລະມັດລະວັງແນວໃດ. ພວກເຂົາໄດ້ກວດສອບເລື່ອງ, ຫຼືພວກເຂົາໄດ້ຖ່າຍທອດຂ່າວລື? ພວກເຂົາໄດ້ໃຫ້ໂອກາດທ່ານຕອບກ່ອນທີ່ຈະເຜີຍແຜ່ບໍ? ພວກເຂົາໄດ້ເລືອກຖ້ອຍຄຳທີ່ເປັນກາງ ຫຼື ພາສາທີ່ບົ່ງບອກເຖິງຄວາມຮູ້ສຶກບໍ? ອະດີດຄູ່ຮ່ວມທຸລະກິດທີ່ໂພສວ່າທ່ານໄດ້ກະທຳການສໍ້ໂກງ, ໂດຍບໍ່ມີເອກະສານໃດໆມາສະໜັບສະໜູນ ແລະ ບໍ່ໄດ້ຂໍເຂົ້າຂ້າງທ່ານ, ແມ່ນຢູ່ໃນສະຖານະການທີ່ອ່ອນແອ. ນັກຂ່າວທີ່ສືບສວນຢ່າງລະອຽດ ແລະ ນຳສະເໜີຂໍ້ກ່າວຫາວ່າເປັນຄວາມສົງໄສແມ່ນຢູ່ໃນສະຖານະການທີ່ເຂັ້ມແຂງກວ່າ.

ເຈົ້າຈະຢຸດຄຳຖະແຫຼງໄດ້ແນວໃດ?

ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍຈົດໝາຍຮຽກຮ້ອງຢ່າງເປັນທາງການ; ຖ້າມັນບໍ່ໄດ້ຜົນ, ໃຫ້ຂໍໃຫ້ສານໃນການດຳເນີນຄະດີສະຫຼຸບສັ່ງໃຫ້ມີການຖອນອອກ ແລະ ແກ້ໄຂ. ສານສາມາດອອກຄຳສັ່ງດັ່ງກ່າວພາຍໃນສອງສາມອາທິດ, ໂດຍມີການຈ່າຍຄ່າປັບໃໝສຳລັບແຕ່ລະການລະເມີດ.

ຈົດໝາຍຮຽກຮ້ອງ (sommatiebrief) ກຳນົດວ່າຖະແຫຼງການໃດທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງ, ເປັນຫຍັງພວກມັນຈຶ່ງຜິດກົດໝາຍ ແລະ ສິ່ງທີ່ທ່ານຕ້ອງການ: ການລຶບລ້າງ, ການແກ້ໄຂ ແລະ ຄຳໝັ້ນສັນຍາທີ່ຈະບໍ່ເຮັດຊ້ຳອີກ, ພາຍໃນໄລຍະເວລາສັ້ນໆ. ມັນມັກຈະເຮັດໃຫ້ເລື່ອງສິ້ນສຸດລົງ, ເພາະວ່າການໄດ້ຮັບຈົດໝາຍຈາກບໍລິສັດກົດໝາຍເຮັດໃຫ້ເຫັນໄດ້ຊັດເຈນວ່າທ່ານເອົາຈິງເອົາຈັງ. ມັນຍັງສ້າງບັນທຶກວ່າທ່ານໄດ້ໃຫ້ໂອກາດອີກຝ່າຍໜຶ່ງແກ້ໄຂສິ່ງຕ່າງໆໃຫ້ຖືກຕ້ອງ, ເຊິ່ງສານຈະພິຈາລະນາ.

ຖ້າຈົດໝາຍດັ່ງກ່າວຖືກລະເລີຍ, ທ່ານສາມາດເລີ່ມການດຳເນີນຄະດີສະຫຼຸບ (kort geding) ຕໍ່ໜ້າຜູ້ພິພາກສາບັນເທົາທຸກເບື້ອງຕົ້ນ (voorzieningenrechter). ທ່ານຕ້ອງສະແດງຄວາມສົນໃຈຢ່າງຮີບດ່ວນ (spoedeisend belang) ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 254 ຂອງປະມວນກົດໝາຍວ່າດ້ວຍວິທີພິຈາລະນາຄະດີແພ່ງຂອງໂຮນລັງ (Rv). ຖະແຫຼງການທາງອອນລາຍທີ່ດຳເນີນຢູ່ເລື້ອຍໆມັກຈະຕອບສະໜອງການທົດສອບນັ້ນ, ໂດຍມີເງື່ອນໄຂວ່າທ່ານປະຕິບັດຢ່າງວ່ອງໄວຫຼັງຈາກຄົ້ນພົບພວກມັນ. ຜູ້ພິພາກສາສາມາດສັ່ງໃຫ້ຜູ້ກ່າວຫາລຶບຖະແຫຼງການອອກ, ຫຼີກລ່ຽງການເຮັດຊ້ຳອີກ ແລະ ເຜີຍແຜ່ການແກ້ໄຂ. ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 6:167 BW, ສານສາມາດສັ່ງໃຫ້ເຜີຍແຜ່ການແກ້ໄຂໃນແບບຟອມ ແລະ ວາງມັນກຳນົດ, ຕົວຢ່າງເຊັ່ນ ໃນເວທີດຽວກັນ ຫຼື ໃນກຸ່ມສົນທະນາດຽວກັນ. ຄຳສັ່ງດັ່ງກ່າວມັກຈະຖືກລວມເຂົ້າກັບການຈ່າຍຄ່າປັບໃໝ (dwangsom) ສຳລັບແຕ່ລະມື້ ຫຼື ແຕ່ລະການລະເມີດການບໍ່ປະຕິບັດຕາມ.

ຄຳຕັດສິນສະຫຼຸບແມ່ນຄຳຕັດສິນຊົ່ວຄາວ. ມັນບໍ່ໄດ້ຕັດສິນຂໍ້ຂັດແຍ່ງໃນທີ່ສຸດ, ແຕ່ໃນກໍລະນີໝິ່ນປະໝາດມັນມັກຈະສິ້ນສຸດລົງໃນທາງປະຕິບັດ. ຖ້າທ່ານຕ້ອງການຄ່າເສຍຫາຍ, ຫຼື ຄຳຕັດສິນສຸດທ້າຍ, ທ່ານເລີ່ມການດຳເນີນຄະດີຕາມສາລະຄະດີ (ຂັ້ນຕອນການຟ້ອງຮ້ອງ).

ທ່ານສາມາດຮຽກຮ້ອງຄ່າເສຍຫາຍສຳລັບການກ່າວຫາທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງໄດ້ບໍ?

ແມ່ນແລ້ວ. ຖ້າການກ່າວຫານັ້ນຜິດກົດໝາຍ, ທ່ານສາມາດຮຽກຮ້ອງຄ່າຊົດເຊີຍສຳລັບການສູນເສຍທາງດ້ານການເງິນທີ່ມັນກໍ່ໃຫ້ເກີດຂຶ້ນ ແລະ ໃນຫຼາຍໆກໍລະນີ, ສຳລັບຄວາມເສຍຫາຍທີ່ບໍ່ແມ່ນສິ່ງສຳຄັນຕໍ່ກຽດສັກສີ ແລະ ຊື່ສຽງຂອງທ່ານ.

ການຮຽກຮ້ອງດັ່ງກ່າວແມ່ນອີງໃສ່ການກະທຳທີ່ຜິດກົດໝາຍພາຍໃຕ້ມາດຕາ 6:162 BW. ການສູນເສຍທາງດ້ານການເງິນລວມມີລາຍໄດ້ທີ່ສູນເສຍຫຼັງຈາກການໄລ່ອອກ, ສັນຍາທີ່ສູນເສຍ ແລະ ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍໃນການຈຳກັດຄວາມເສຍຫາຍ. ທ່ານຕ້ອງສະແດງໃຫ້ເຫັນການເຊື່ອມໂຍງສາເຫດລະຫວ່າງການກ່າວຫາ ແລະ ການສູນເສຍ. ຈົດໝາຍໄລ່ອອກທີ່ອ້າງອີງເຖິງການກ່າວຫາ, ຖະແຫຼງການຈາກເພື່ອນຮ່ວມງານ ຫຼື ລູກຄ້າ, ແລະ ໃບຈ່າຍເງິນເດືອນ ແລະ ສັນຍາແມ່ນຫຼັກຖານທີ່ເຮັດວຽກໄດ້. ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 6:106(1)(b) BW, ທ່ານຍັງສາມາດຮຽກຮ້ອງຄວາມເສຍຫາຍທີ່ບໍ່ແມ່ນວັດຖຸໄດ້ ຖ້າກຽດສັກສີ ຫຼື ຊື່ສຽງຂອງທ່ານຖືກທຳລາຍ. ສານໂຮນລັງໄດ້ຕັດສິນໃຫ້ເງິນຈຳນວນທີ່ຂ້ອນຂ້າງປານກາງສຳລັບສິ່ງນັ້ນ; ການແກ້ໄຂມັກຈະມີຄ່າຫຼາຍກວ່າເງິນ.

ການຮຽກຮ້ອງຄ່າເສຍຫາຍຕ້ອງໄດ້ຍື່ນພາຍໃນຫ້າປີນັບຈາກມື້ຫຼັງຈາກທີ່ທ່ານຮູ້ເຖິງທັງຄວາມເສຍຫາຍ ແລະ ຜູ້ຮັບຜິດຊອບ, ແລະ ໃນກໍລະນີໃດກໍ່ຕາມພາຍໃນຊາວປີນັບຈາກເຫດການ, ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 3:310 BW. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ຢ່າລໍຖ້າດົນເກີນໄປ. ຫຼັກຖານຈະຫາຍໄປຢ່າງໄວວາທາງອອນລາຍ, ແລະ ສານຈະຖາມວ່າເປັນຫຍັງທ່ານຈຶ່ງລໍຖ້າ ຖ້າທ່ານອ້າງເອົາຄວາມຮີບດ່ວນໃນພາຍຫຼັງ.

ໃນປະເທດເນເທີແລນ, ຝ່າຍທີ່ເສຍເງິນມັກຈະຈ່າຍເງິນປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນຄ່າໃຊ້ຈ່າຍທາງກົດໝາຍຂອງອີກຝ່າຍໜຶ່ງ, ໂດຍອີງໃສ່ອັດຕາຄົງທີ່ (liquidatietarief). ເງິນປະກອບສ່ວນນັ້ນບໍ່ຄ່ອຍຈະຄອບຄຸມຄ່າທຳນຽມເຕັມທີ່ຂອງທະນາຍຄວາມຂອງທ່ານ. ຄ່າທຳນຽມສານ (griffierecht) ກໍ່ຕ້ອງຈ່າຍເຊັ່ນກັນ. ໃຫ້ຊັ່ງນ້ຳໜັກຄ່າໃຊ້ຈ່າຍເຫຼົ່ານີ້ທຽບກັບສິ່ງທີ່ທ່ານຕ້ອງການບັນລຸກ່ອນທີ່ທ່ານຈະໄປສານ.

ເຈົ້າຈະລຶບຂໍ້ກ່າວຫາທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງທາງອອນລາຍໄດ້ແນວໃດ?

ລາຍງານເນື້ອຫາໃຫ້ແພລດຟອມກ່ອນ, ໂດຍໃຊ້ຂັ້ນຕອນການແຈ້ງການຂອງມັນ. ພາຍໃຕ້ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການບໍລິການດີຈີຕອລຂອງສະຫະພາບເອີຣົບ, ແພລດຟອມຕ່າງໆຕ້ອງສະເໜີຂັ້ນຕອນດັ່ງກ່າວ ແລະ ຕ້ອງໃຫ້ເຫດຜົນຖ້າພວກເຂົາປະຕິເສດທີ່ຈະລຶບເນື້ອຫາອອກ.

ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການບໍລິການດີຈີຕອລ (ລະບຽບການ (EU) 2022/2065, DSA) ໄດ້ນຳໃຊ້ກັບທຸກແພລດຟອມອອນໄລນ໌ ແລະ ການບໍລິການໂຮດຕິ້ງນັບຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 17 ກຸມພາ 2024. ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 16 DSA, ການບໍລິການໂຮດຕິ້ງຕ້ອງມີກົນໄກການແຈ້ງເຕືອນ ແລະ ດຳເນີນການທີ່ງ່າຍສຳລັບການລາຍງານເນື້ອຫາທີ່ຜິດກົດໝາຍ. ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 17 DSA, ການບໍລິການໂຮດຕິ້ງຕ້ອງອະທິບາຍການຕັດສິນໃຈຂອງຕົນວ່າມັນຈຳກັດ ຫຼື ປະຕິເສດທີ່ຈະຈຳກັດເນື້ອຫາ. ແພລດຟອມອອນໄລນ໌ຍັງຕ້ອງສະເໜີຂັ້ນຕອນການຮ້ອງຮຽນພາຍໃນພາຍໃຕ້ມາດຕາ 20 DSA, ແລະ ທ່ານສາມາດຫັນໄປຫາອົງການແກ້ໄຂຂໍ້ຂັດແຍ່ງນອກສານທີ່ໄດ້ຮັບການຮັບຮອງພາຍໃຕ້ມາດຕາ 21 DSA.

ແຈ້ງການທີ່ດີແມ່ນສະເພາະເຈາະຈົງ. ລະບຸໂພສ ແລະ URL ທີ່ແນ່ນອນ, ອະທິບາຍວ່າເປັນຫຍັງຖະແຫຼງການດັ່ງກ່າວຈຶ່ງບໍ່ຖືກຕ້ອງ ແລະ ຜິດກົດໝາຍ, ແລະ ເພີ່ມຫຼັກຖານ. ອ້າງອີງເຖິງກົດລະບຽບຂອງແພລດຟອມເອງເຊັ່ນກັນ, ຕົວຢ່າງເຊັ່ນກ່ຽວກັບການລົບກວນ. ການຕັດສິນໃຈອັດຕະໂນມັດກ່ອນອື່ນໝົດມັກຈະເປັນຜົນລົບ, ສະນັ້ນໃຫ້ໃຊ້ຂັ້ນຕອນການຮ້ອງຮຽນຖ້າລາຍງານຂອງທ່ານຖືກປະຕິເສດ.

ຜູ້ໃຫ້ບໍລິການໂຮດຕິ້ງຈະບໍ່ຮັບຜິດຊອບຕໍ່ເນື້ອຫາທີ່ມັນເກັບໄວ້ໃຫ້ຄົນອື່ນ, ຕາບໃດທີ່ມັນບໍ່ຮູ້ວ່າມັນຜິດກົດໝາຍ. ເມື່ອມັນໄດ້ຮັບແຈ້ງການທີ່ມີຫຼັກຖານພຽງພໍ ແລະ ບໍ່ປະຕິບັດຢ່າງວ່ອງໄວ, ມັນອາດຈະສູນເສຍການປົກປ້ອງນັ້ນພາຍໃຕ້ມາດຕາ 6 DSA. ໃນປະເທດເນເທີແລນ, ຜູ້ໃຫ້ບໍລິການຫຼາຍຄົນຍັງປະຕິບັດຕາມລະຫັດການປະພຶດຂອງການແຈ້ງເຕືອນ ແລະ ການເອົາອອກໂດຍສະໝັກໃຈ. ສິ່ງນີ້ໃຫ້ຜົນປະໂຫຍດທີ່ແທ້ຈິງແກ່ການແຈ້ງເຕືອນ, ເຖິງແມ່ນວ່າຜູ້ໃຫ້ບໍລິການຈະລຶບເນື້ອຫາທີ່ຜິດກົດໝາຍຢ່າງຈະແຈ້ງໂດຍບໍ່ມີຄຳສັ່ງຂອງສານ.

ຖ້າຜູ້ຂຽນບໍ່ລະບຸຊື່, ທ່ານສາມາດຂໍໃຫ້ຜູ້ໃຫ້ບໍລິການເປີດເຜີຍຊື່ ແລະ ທີ່ຢູ່ຂອງເຂົາເຈົ້າ. ໃນ Lycos/Pessers (ສານສູງສຸດ, 25 ພະຈິກ 2005, ECLI:NL:HR:2005:AU4019 ), ສານສູງສຸດໄດ້ຕັດສິນວ່າຜູ້ໃຫ້ບໍລິການສາມາດມີພັນທະທີ່ຈະເຮັດເຊັ່ນນັ້ນ. ເງື່ອນໄຂແມ່ນວ່າຖະແຫຼງການດັ່ງກ່າວອາດຈະຜິດກົດໝາຍ ແລະ ເປັນອັນຕະລາຍ, ວ່າເຈົ້າມີຄວາມສົນໃຈຢ່າງແທ້ຈິງໃນຂໍ້ມູນ, ວ່າບໍ່ມີວິທີການທີ່ລ່ວງລ້ຳໜ້ອຍກວ່າໃນການຊອກຫາຜູ້ຂຽນ, ແລະວ່າຄວາມສົນໃຈຂອງເຈົ້າມີຫຼາຍກວ່າຄວາມສົນໃຈຂອງຜູ້ໃຫ້ບໍລິການ ແລະ ຜູ້ຂຽນ.

ເຄື່ອງຈັກຊອກຫາສາມາດຖືກຮ້ອງຂໍໃຫ້ລຶບຜົນການຄົ້ນຫາກ່ຽວກັບທ່ານພາຍໃຕ້ສິດໃນການລຶບລ້າງໃນມາດຕາ 17 GDPR. ສິ່ງນີ້ບໍ່ໄດ້ລຶບເນື້ອຫາຕົ້ນສະບັບ, ພຽງແຕ່ລຶບລິ້ງໃນຜົນການຄົ້ນຫາເທົ່ານັ້ນ, ແລະເຄື່ອງຈັກຊອກຫາຈະຊັ່ງນໍ້າໜັກຄວາມສົນໃຈຂອງທ່ານທຽບກັບຜົນປະໂຫຍດສາທາລະນະໃນຂໍ້ມູນ. ສຳລັບການທົບທວນຄືນທຸລະກິດຂອງທ່ານ, ບົດຄວາມຂອງພວກເຮົາກ່ຽວກັບ ເວລາທີ່ການທົບທວນຄືນທາງອອນໄລນ໌ກາຍເປັນການໝິ່ນປະໝາດ ໃຫ້ລາຍລະອຽດເພີ່ມເຕີມ. ການໂຄສະນາການລົບກວນແມ່ນໄດ້ກວມເອົາຢູ່ໃນບົດຄວາມຂອງພວກເຮົາກ່ຽວກັບ ການຂົ່ມເຫັງທາງອິນເຕີເນັດ ແລະ ຄວາມເສຍຫາຍຕໍ່ຊື່ສຽງທາງອອນໄລນ໌.

ຈະເປັນແນວໃດຖ້າຜູ້ກ່າວຫາ ຫຼື ເວທີດັ່ງກ່າວຢູ່ຕ່າງປະເທດ?

ພາຍໃນສະຫະພາບເອີຣົບ, ທ່ານມັກຈະສາມາດຟ້ອງຮ້ອງໄດ້ໃນປະເທດເນເທີແລນ ຖ້າສູນກາງຜົນປະໂຫຍດຂອງທ່ານຢູ່ທີ່ນີ້. ນອກສະຫະພາບເອີຣົບ, ກົດລະບຽບກ່ຽວກັບອຳນາດຕັດສິນ ແລະ ການບັງຄັບໃຊ້ແຕກຕ່າງກັນໄປໃນແຕ່ລະປະເທດ.

ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 7(2) ຂອງລະບຽບ Brussels I bis (ລະບຽບ (EU) ເລກທີ 1215/2012), ການຮຽກຮ້ອງຄ່າເສຍຫາຍສຳລັບການກະທຳທີ່ຜິດກົດໝາຍສາມາດນຳມາຍື່ນຕໍ່ສານຂອງສະຖານທີ່ທີ່ເຫດການທີ່ເປັນອັນຕະລາຍເກີດຂຶ້ນ. ສຳລັບຖະແຫຼງການທາງອອນລາຍ, ສານຍຸຕິທຳຂອງ EU ໄດ້ຕັດສິນວ່າທ່ານສາມາດຮຽກຮ້ອງຄ່າເສຍຫາຍທັງໝົດຂອງທ່ານໃນລັດສະມາຊິກທີ່ທ່ານມີສູນກາງຜົນປະໂຫຍດຂອງທ່ານ, ເຊິ່ງປົກກະຕິແລ້ວແມ່ນບ່ອນທີ່ທ່ານອາໄສຢູ່ ຫຼື ເຮັດວຽກ. ດັ່ງນັ້ນ, ຜູ້ຢູ່ອາໄສໃນໂຮນລັງມັກຈະສາມາດຟ້ອງຮ້ອງຜູ້ກ່າວຫາໃນປະເທດ EU ອື່ນຕໍ່ໜ້າສານໂຮນລັງ. ການບັງຄັບໃຊ້ຄຳຕັດສິນຢູ່ຕ່າງປະເທດແມ່ນຂັ້ນຕອນແຍກຕ່າງຫາກ, ແຕ່ພາຍໃນ EU ມັນຂ້ອນຂ້າງງ່າຍດາຍ.

ຖ້າຜູ້ກ່າວຫາອາໄສຢູ່ນອກສະຫະພາບເອີຣົບ, ກົດລະບຽບກ່ຽວກັບອຳນາດຕັດສິນຂອງໂຮນລັງຍັງຄົງມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ຢູ່, ແຕ່ການບັງຄັບໃຊ້ແມ່ນຂຶ້ນກັບກົດໝາຍຂອງປະເທດອື່ນ. ແພລດຟອມຂະໜາດໃຫຍ່ມີສະຖາບັນໃນເອີຣົບ ແລະ ຖືກຜູກມັດໂດຍ DSA, ເຊິ່ງມັກຈະເຮັດໃຫ້ການແຈ້ງການໄປຫາແພລດຟອມເປັນເສັ້ນທາງທີ່ໃຊ້ໄດ້ຈິງທີ່ສຸດ. ບົດຄວາມຂອງພວກເຮົາກ່ຽວກັບ ຄວາມຮັບຜິດຊອບທາງອາຍາສຳລັບຖະແຫຼງການທີ່ເຮັດໃນສື່ສັງຄົມ ກວມເອົາດ້ານອາຍາຂອງຖະແຫຼງການອອນໄລນ໌.

ເມື່ອໃດທີ່ການກ່າວຫາທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງຖືວ່າເປັນການກະທຳຜິດທາງອາຍາ?

ການກ່າວຫາທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງສາມາດລວມເຖິງການໝິ່ນປະໝາດ, ການໝິ່ນປະໝາດ, ການຮ້ອງຮຽນທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງທີ່ມີເຈດຕະນາຮ້າຍ ຫຼື ການລາຍງານທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງ. ການໝິ່ນປະໝາດ ແລະ ການໝິ່ນປະໝາດຈະຖືກດຳເນີນຄະດີໄດ້ພຽງແຕ່ຖ້າທ່ານຍື່ນຄຳຮ້ອງຮຽນດ້ວຍຕົນເອງເທົ່ານັ້ນ.

ການໝິ່ນປະໝາດ (smaad) ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 261 Sr ແມ່ນການໂຈມຕີກຽດສັກສີ ຫຼື ຊື່ສຽງຂອງບຸກຄົນໃດໜຶ່ງໂດຍເຈດຕະນາໂດຍການກ່າວຫາເຂົາເຈົ້າກ່ຽວກັບຄວາມຈິງສະເພາະ, ໂດຍມີຈຸດປະສົງທີ່ຊັດເຈນໃນການເຮັດໃຫ້ມັນເປັນສາທາລະນະ. ຖ້າມັນຖືກເຮັດເປັນລາຍລັກອັກສອນ ຫຼື ຮູບພາບ, ມັນຈະຖືກຂຽນວ່າເປັນການໝິ່ນປະໝາດ (smaadschrift). ການໝິ່ນປະໝາດ (laster) ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 262 Sr ແມ່ນການໝິ່ນປະໝາດໂດຍຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງທີ່ຮູ້ວ່າການກ່າວຫານັ້ນບໍ່ເປັນຄວາມຈິງ. ບໍ່ມີການໝິ່ນປະໝາດຖ້າຜູ້ສ້າງກະທຳເພື່ອຜົນປະໂຫຍດຂອງສາທາລະນະ ແລະ ສາມາດສົມມຸດຕິຖານໄດ້ຢ່າງຊື່ສັດວ່າການກ່າວຫານັ້ນເປັນຄວາມຈິງ. ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 269 Sr, ການໝິ່ນປະໝາດ ແລະ ການໝິ່ນປະໝາດແມ່ນການກະທຳຜິດທາງອາຍາ (klachtdelicten): OM ສາມາດດຳເນີນຄະດີໄດ້ພຽງແຕ່ຖ້າທ່ານຍື່ນຄຳຮ້ອງທຸກຢ່າງເປັນທາງການ (klacht).

ການກະທຳຜິດອີກສອງຢ່າງກ່ຽວຂ້ອງກັບການລາຍງານທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງຕໍ່ເຈົ້າໜ້າທີ່. ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 268 Sr, ມັນຈະຖືກລົງໂທດຖ້າຫາກຍື່ນຄຳຮ້ອງທຸກທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງ ຫຼື ລາຍງານທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງຕໍ່ບຸກຄົນໃດໜຶ່ງໂດຍເຈດຕະນາ ເຊິ່ງເປັນການທຳລາຍກຽດສັກສີ ຫຼື ຊື່ສຽງຂອງເຂົາເຈົ້າ (lasterlijke aanklacht). ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 188 Sr, ມັນຈະຖືກລົງໂທດຖ້າຫາກລາຍງານການກະທຳຜິດຕໍ່ຕຳຫຼວດໂດຍຮູ້ວ່າມັນບໍ່ໄດ້ກະທຳຜິດ (valse aangifte). ຖ້າທ່ານຖືກລາຍງານທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງຕໍ່ຕຳຫຼວດ, ຂໍ້ກຳນົດເຫຼົ່ານີ້ອາດຈະນຳໃຊ້ກັບບຸກຄົນທີ່ລາຍງານທ່ານ.

ທ່ານຍື່ນຄຳຮ້ອງທຸກ ຫຼື ລາຍງານຕໍ່ຕຳຫຼວດ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ, OM ຈະຕັດສິນໃຈວ່າຈະດຳເນີນຄະດີຫຼືບໍ່. ຖ້າເປັນດັ່ງນັ້ນ, ສານຕ້ອງເຊື່ອໝັ້ນວ່າມີຄວາມຜິດໂດຍອີງໃສ່ຫຼັກຖານທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍ, ເຊິ່ງເປັນການທົດສອບທີ່ຫຍຸ້ງຍາກ, ໂດຍສະເພາະໃນກໍລະນີທີ່ຜູ້ກ່າວຫາຮູ້ວ່າຂໍ້ກ່າວຫານັ້ນເປັນຄວາມຈິງຕ້ອງໄດ້ຮັບການພິສູດ. ທ່ານສາມາດເຂົ້າຮ່ວມຄະດີອາຍາໃນຖານະເປັນຜູ້ເສຍຫາຍ (benadeelde partij) ເພື່ອຮຽກຮ້ອງຄ່າເສຍຫາຍ. ຖ້າ OM ຕັດສິນໃຈທີ່ຈະບໍ່ດຳເນີນຄະດີ, ທ່ານສາມາດຍື່ນຄຳຮ້ອງທຸກຕໍ່ສານອຸທອນພາຍໃຕ້ມາດຕາ 12 ຂອງປະມວນກົດໝາຍວ່າດ້ວຍວິທີທາງອາຍາ (Sv), ພາຍໃນສາມເດືອນຫຼັງຈາກໄດ້ຮັບແຈ້ງການກ່ຽວກັບການຕັດສິນໃຈດັ່ງກ່າວ. ບົດຄວາມຂອງພວກເຮົາກ່ຽວກັບ ສິ່ງທີ່ຕ້ອງເຮັດເມື່ອອົງການໄອຍະການບໍ່ດຳເນີນການ ອະທິບາຍເສັ້ນທາງນັ້ນ.

ຈະເປັນແນວໃດຖ້າທຸລະກິດຂອງທ່ານແມ່ນເປົ້າໝາຍ?

ບໍລິສັດຍັງສາມາດຍື່ນຄຳຮ້ອງຂໍເອົາຄຳຖະແຫຼງທີ່ຜິດກົດໝາຍກ່ຽວກັບເລື່ອງນີ້ໄດ້. ການທົດສອບການດຸ່ນດ່ຽງດຽວກັນນີ້ໃຊ້ໄດ້, ແລະ ບໍລິສັດສາມາດຮຽກຮ້ອງທັງການຖອນອອກ ແລະ ການຊົດເຊີຍສຳລັບການສູນເສຍລາຍຮັບ.

ການກ່າວຫາທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງກ່ຽວກັບທຸລະກິດມັກຈະມາຈາກອະດີດພະນັກງານ, ລູກຄ້າທີ່ບໍ່ພໍໃຈ ຫຼື ຄູ່ແຂ່ງ. ລູກຄ້າມີສິດທີ່ຈະແບ່ງປັນປະສົບການທາງລົບ, ເຖິງແມ່ນວ່າໃນແງ່ມຸມທີ່ຄົມຊັດ, ແຕ່ບໍ່ສາມາດອ້າງເອົາຂໍ້ເທັດຈິງທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງ, ເຊັ່ນວ່າບໍລິສັດກະທຳການສໍ້ໂກງ. ຄູ່ແຂ່ງທີ່ເຜີຍແຜ່ການອ້າງສິດທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງກ່ຽວກັບຜະລິດຕະພັນຂອງທ່ານອາດຈະກະທຳຜິດກົດໝາຍພາຍໃຕ້ກົດລະບຽບກ່ຽວກັບການໂຄສະນາທີ່ຫຼອກລວງ ແລະ ປຽບທຽບໃນມາດຕາ 6:194 ແລະ 6:194a BW. ສານຍຸຕິທຳຂອງ EU ໄດ້ຕັດສິນວ່າບໍລິສັດສາມາດຮຽກຮ້ອງຄ່າເສຍຫາຍທັງໝົດຂອງຕົນໃນລັດສະມາຊິກບ່ອນທີ່ມັນມີສູນກາງຜົນປະໂຫຍດຂອງຕົນ, ເຊິ່ງສຳລັບບໍລິສັດໂຮນລັງມັກຈະເປັນເນເທີແລນ.

ສຳລັບທຸລະກິດ, ຄວາມໄວ ແລະ ນ້ຳສຽງຂອງການຕອບສະໜອງມີຄວາມສຳຄັນຫຼາຍກວ່າສຳລັບບຸກຄົນ. ລູກຄ້າ, ທະນາຄານ ແລະ ຄູ່ຮ່ວມທຸລະກິດອ່ານປະຕິກິລິຍາພ້ອມທັງການກ່າວຫາ. ຖະແຫຼງການສັ້ນໆທີ່ເປັນຂໍ້ເທັດຈິງ, ການຮ້ອງຂໍຕໍ່ເວທີ ແລະ ໃນກໍລະນີທີ່ຈຳເປັນ, ຈົດໝາຍຮຽກຮ້ອງມັກຈະເຮັດໄດ້ຫຼາຍກວ່າການໂຕ້ຖຽງສາທາລະນະ. ຖ້າການກ່າວຫາມາຈາກອະດີດພະນັກງານ, ໃຫ້ກວດສອບຂໍ້ກຳນົດການບໍ່ເປີດເຜີຍ ແລະ ການປະພຶດໃນຂໍ້ຕົກລົງການຕົກລົງ ຫຼື ສັນຍາຈ້າງງານ, ເພາະວ່າມັນອາດຈະເປັນພື້ນຖານເພີ່ມເຕີມສຳລັບການດຳເນີນການ.

ຈະເປັນແນວໃດຖ້າການກ່າວຫາທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງຖືກເຮັດຢູ່ບ່ອນເຮັດວຽກ?

ນາຍຈ້າງຕ້ອງສືບສວນຂໍ້ກ່າວຫາຢ່າງລະອຽດ ແລະ ຮັບຟັງຝ່າຍຂອງທ່ານກ່ອນທີ່ຈະສະຫຼຸບ. ການຍົກຟ້ອງໂດຍອີງໃສ່ຂໍ້ກ່າວຫາທີ່ບໍ່ມີມູນຄວາມຈິງມັກຈະບໍ່ເປັນທີ່ຍອມຮັບໄດ້.

ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 7:611 BW, ນາຍຈ້າງຕ້ອງປະຕິບັດຕົນເປັນນາຍຈ້າງທີ່ດີ. ເມື່ອເພື່ອນຮ່ວມງານ ຫຼື ລູກຄ້າກ່າວຫາພະນັກງານວ່າປະພຶດຜິດ, ນາຍຈ້າງຕ້ອງສືບສວນດ້ວຍຄວາມລະມັດລະວັງ, ໃຫ້ໂອກາດພະນັກງານຕອບ ແລະ ຮັກສາເລື່ອງດັ່ງກ່າວເປັນຄວາມລັບ. ການພັກວຽກ (ການບໍ່ເປີດເຜີຍຕົວຕົນ) ແມ່ນເປັນໄປໄດ້ໃນລະຫວ່າງການສືບສວນ, ແຕ່ມັນຕ້ອງບໍ່ດົນກວ່າທີ່ຈຳເປັນ. ການໄລ່ອອກໂດຍຫຍໍ້ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີເຫດຜົນທີ່ຮີບດ່ວນທີ່ນາຍຈ້າງຕ້ອງພິສູດ; ການກ່າວຫາທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບການພິສູດແມ່ນບໍ່ພຽງພໍ. ຖ້າເພື່ອນຮ່ວມງານເຜີຍແຜ່ການກ່າວຫາທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງ, ນາຍຈ້າງອາດຈະຕ້ອງໃຊ້ມາດຕະການຕໍ່ເພື່ອນຮ່ວມງານຄົນນັ້ນ. ບົດຄວາມຂອງພວກເຮົາກ່ຽວກັບ ການໄລ່ອອກໂດຍຫຍໍ້ໂດຍອີງໃສ່ຂໍ້ຄວາມ WhatsApp ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າສານປະເມີນຫຼັກຖານປະເພດນີ້ແນວໃດ, ແລະ ທະນາຍຄວາມດ້ານການຈ້າງງານ ຂອງພວກເຮົາ ສາມາດໃຫ້ຄໍາແນະນໍາກ່ຽວກັບທ່າທີຂອງທ່ານ.

ຄວາມສ່ຽງຂອງການດຳເນີນຄະດີທາງກົດໝາຍມີຫຍັງແດ່?

ການດຳເນີນຄະດີຕ້ອງໃຊ້ເວລາ, ເສຍເງິນ ແລະ ສາມາດດຶງດູດຄວາມສົນໃຈຫຼາຍຂຶ້ນຕໍ່ຂໍ້ກ່າວຫາ. ອີກຝ່າຍໜຶ່ງອາດຈະຍື່ນຟ້ອງຕອບໂຕ້ໄດ້ເຊັ່ນກັນ.

ຄະດີຂອງສານກ່ຽວກັບຖະແຫຼງການສາມາດນໍາໄປສູ່ການລາຍງານຂ່າວຂອງສື່ມວນຊົນ ຫຼື ການສົນທະນາຄືນໃໝ່ທາງອອນລາຍ, ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ການກ່າວຫາແຜ່ລາມອອກໄປຕື່ມອີກ. ນັ້ນແມ່ນເຫດຜົນທີ່ວ່າຫຼາຍກໍລະນີໄດ້ຮັບການແກ້ໄຂດ້ວຍຂໍ້ຕົກລົງການຕົກລົງເປັນລາຍລັກອັກສອນ (vaststellingsovereenkomst) ເຊິ່ງປະກອບດ້ວຍການແກ້ໄຂ, ການຫ້າມການເວົ້າຊໍ້າ ແລະ ຂໍ້ລົງໂທດ. ອີກຝ່າຍໜຶ່ງອາດຈະໂຕ້ຖຽງວ່າຖະແຫຼງການຂອງທ່ານເອງແມ່ນຜິດກົດໝາຍ ແລະ ຮຽກຮ້ອງຄ່າເສຍຫາຍຈາກທ່ານ. ຖະແຫຼງການສາທາລະນະໃດໆທີ່ທ່ານໄດ້ກ່າວຫຼັງຈາກການກ່າວຫາຈະຖືກກວດສອບເຊັ່ນກັນ. ການດຳເນີນຄະດີຍັງຕ້ອງການເວລາ ແລະ ພະລັງງານຂອງທ່ານເປັນເວລາຫຼາຍເດືອນ. ໃຫ້ຊັ່ງນໍ້າໜັກປັດໄຈເຫຼົ່ານີ້ທຽບກັບສິ່ງທີ່ທ່ານຕ້ອງການ: ໃນບາງກໍລະນີ, ການລຶບລ້າງຢ່າງວ່ອງໄວໂດຍເວທີບັນລຸໄດ້ຫຼາຍກວ່າກໍລະນີທີ່ຍາວນານ.

ທ່ານຄວນຈ້າງທະນາຍຄວາມເມື່ອໃດ?

ໃຫ້ທະນາຍຄວາມຕິດຕໍ່ທັນທີທີ່ຂໍ້ກ່າວຫາສົ່ງຜົນກະທົບຕໍ່ວຽກ, ທຸລະກິດຂອງທ່ານ ຫຼື ການລົງທະບຽນວິຊາຊີບຂອງທ່ານ, ເມື່ອມັນແຜ່ລາມຢ່າງໄວວາທາງອອນລາຍ, ຫຼື ເມື່ອທ່ານໄດ້ຮັບຈົດໝາຍຈາກທະນາຍຄວາມຂອງອີກຝ່າຍໜຶ່ງ.

ທະນາຍຄວາມຈະປະເມີນວ່າຖະແຫຼງການດັ່ງກ່າວຜິດກົດໝາຍຫຼືບໍ່, ຫຼັກຖານໃດຍັງຂາດຫາຍໄປ ແລະ ເສັ້ນທາງໃດທີ່ເໝາະສົມກັບເປົ້າໝາຍຂອງທ່ານ. ທະນາຍຄວາມສາມາດສົ່ງຈົດໝາຍຮຽກຮ້ອງ, ຍື່ນແຈ້ງການກັບແພລດຟອມ, ຮ້ອງຂໍຂໍ້ມູນຕົວຕົນຈາກຜູ້ໃຫ້ບໍລິການ ແລະ ຖ້າຈຳເປັນ, ເລີ່ມຕົ້ນການດຳເນີນຄະດີສະຫຼຸບ. Law & More ພວກເຮົາຈັດການກັບກໍລະນີຊື່ສຽງ ແລະ ສື່ມວນຊົນພ້ອມກັບບັນຫາກ່ຽວກັບການຈ້າງງານ ແລະ ຄະດີອາຍາທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ; ຂໍ້ມູນເພີ່ມເຕີມແມ່ນຢູ່ໃນ ໜ້າກົດໝາຍວ່າດ້ວຍສື່ມວນຊົນ.

ໃນບົດສະຫຼຸບ

• ການກ່າວຫາທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງສາມາດເປັນການກະທຳທີ່ຜິດກົດໝາຍ (ມາດຕາ 6:162 BW); ສານສາມາດສັ່ງໃຫ້ຍົກເລີກຄະດີ, ແກ້ໄຂ (ມາດຕາ 6:167 BW) ແລະ ຄ່າເສຍຫາຍ.
• ຮັບປະກັນຫຼັກຖານກ່ອນ, ຖ້າຈຳເປັນຜ່ານບົດລາຍງານຂອງເຈົ້າໜ້າທີ່ຕຳຫຼວດ, ແລະ ຢ່າຕອບຕໍ່ສາທາລະນະ.
• ຄຳຕອບຂອງທ່ານເອງຈະຖືກຕັດສິນໂດຍການທົດສອບການດຸ່ນດ່ຽງດຽວກັນ; ການລະບຸຊື່ ຫຼື ການເຮັດໃຫ້ຜູ້ກ່າວຫາຂອງທ່ານອັບອາຍອາດເຮັດໃຫ້ທ່ານຕ້ອງຮັບຜິດຊອບ.
• ຜ່ານທາງອອນລາຍ, ໃຫ້ໃຊ້ຂັ້ນຕອນການແຈ້ງການພາຍໃຕ້ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການບໍລິການດີຈີຕອລ; ຜູ້ໃຫ້ບໍລິການສາມາດຖືກສັ່ງໃຫ້ເປີດເຜີຍຕົວຕົນຂອງຜູ້ຂຽນທີ່ບໍ່ລະບຸຊື່ໄດ້.
• ການໝິ່ນປະໝາດ ແລະ ການກ່າວຮ້າຍຈະຖືກດຳເນີນຄະດີພຽງແຕ່ຕາມຄຳຮ້ອງທຸກຂອງທ່ານເທົ່ານັ້ນ; ການລາຍງານທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງຕໍ່ຕຳຫຼວດແມ່ນການກະທຳຜິດແຍກຕ່າງຫາກ.

ຄໍາ​ຖາມ​ທີ່​ຖືກ​ຖາມ​ເລື້ອຍໆ

ບໍ່ແນ່ໃຈວ່າທ່ານຢູ່ໃສບໍ? ບອກພວກເຮົາກ່ຽວກັບສະຖານະການຂອງທ່ານ. ພວກເຮົາຈະແຈ້ງໃຫ້ທ່ານຮູ້ທາງເລືອກຂອງທ່ານພາຍໃນໜຶ່ງມື້ເຮັດວຽກ.

ວິທີການ Law & More ສາມາດຊ່ວຍທ່ານໄດ້ກັບເລື່ອງນີ້ໄດ້ຖືກອະທິບາຍໄວ້ໃນພວກເຮົາ ທະນາຍຄວາມຄະດີອາຍາ ຫນ້າ.