ການອະນຸຍາດໃຫ້ໃຊ້ຊອບແວພາຍໃຕ້ກົດໝາຍຂອງໂຮນລັງ: ສິດ, ແຫຼ່ງເປີດ ແລະ ການກວດສອບ

ໃບອະນຸຍາດຊອບແວແມ່ນການອະນຸຍາດທີ່ຜູ້ຖືລິຂະສິດໃຫ້ທ່ານໃຊ້ໂປຣແກຣມ; ທ່ານບໍ່ໄດ້ຊື້ຊອບແວ, ທ່ານໄດ້ຮັບສິດໃນການນຳໃຊ້ສຳເນົາຕາມເງື່ອນໄຂຂອງໃບອະນຸຍາດ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ພາຍໃຕ້ກົດໝາຍຂອງໂຮນລັງ, ການຊື້ຊອບແວມາດຕະຖານຄັ້ງດຽວເປັນໄລຍະເວລາທີ່ບໍ່ຈຳກັດແມ່ນຖືກຖືວ່າເປັນການຂາຍ, ແລະສິດທິທາງກົດໝາຍບາງຢ່າງ, ເຊັ່ນ: ສິດໃນການແກ້ໄຂຂໍ້ຜິດພາດ ແລະ ການສ້າງສຳເນົາສຳຮອງ, ບໍ່ສາມາດຖືກເອົາໄປໄດ້ໂດຍໃບອະນຸຍາດ.

ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 10(1)(12) ຂອງກົດໝາຍວ່າດ້ວຍລິຂະສິດຂອງໂຮນລັງ (Auteurswet, Aw), ໂປຣແກຣມຄອມພິວເຕີແມ່ນຜົນງານທີ່ໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງ. ດັ່ງນັ້ນ, ການໂຫຼດ, ການສຳເນົາ ຫຼື ການດັດແປງມັນຈຶ່ງຕ້ອງການການອະນຸຍາດ ຫຼື ຂໍ້ຍົກເວັ້ນທາງກົດໝາຍ. ໃບອະນຸຍາດແມ່ນການອະນຸຍາດນັ້ນ, ແລະ ມັນກຳນົດຂອບເຂດ, ໄລຍະເວລາ ແລະ ເງື່ອນໄຂການນຳໃຊ້. ຊ່ອງຫວ່າງລະຫວ່າງໃບອະນຸຍາດ ແລະ ການນຳໃຊ້ຕົວຈິງມັກຈະເກີດຂຶ້ນໃນລະຫວ່າງການກວດສອບຜູ້ຂາຍ ຫຼື ການໂອນຍ້າຍ.

ທ່ານຈະໄດ້ຮັບຫຍັງເມື່ອທ່ານອະນຸຍາດຊອບແວ?

ທ່ານໄດ້ຮັບສິດໃນການນຳໃຊ້ສຳເນົາ, ໃນຂະນະທີ່ລິຂະສິດຍັງຄົງເປັນຂອງເຈົ້າຂອງສິດ. ທ່ານອາດຈະເຮັດໄດ້ພຽງແຕ່ສິ່ງທີ່ໃບອະນຸຍາດອະນຸຍາດເທົ່ານັ້ນ, ເຊັ່ນ: ການຕິດຕັ້ງໃນເຊີບເວີທີສອງ ຫຼື ໃຫ້ບໍລິສັດກຸ່ມນຳໃຊ້ມັນ.

ການຊື້ຊອບແວເປັນການຂາຍເມື່ອໃດ?

ກົດໝາຍຂອງໂຮນລັງບໍ່ໄດ້ປະຕິບັດຕໍ່ທຸກໆການຊື້ຊອບແວເປັນໃບອະນຸຍາດທີ່ບໍລິສຸດ. ໃນ De Beeldbrigade (27 ເມສາ 2012, ECLI:NL:HR:2012:BV1301), ສານສູງສຸດຂອງໂຮນລັງ (Hoge Raad) ໄດ້ຕັດສິນວ່າກົດລະບຽບທີ່ວາງຂາຍໃນປຶ້ມທີ 7 ຂອງປະມວນກົດໝາຍແພ່ງຂອງໂຮນລັງ (Burgerlijk Wetboek, BW) ນຳໃຊ້ກັບຊອບແວມາດຕະຖານທີ່ສະໜອງໃຫ້ເປັນເວລາບໍ່ຈຳກັດຕໍ່ກັບການຈ່າຍເງິນຄັ້ງດຽວ, ເຖິງແມ່ນວ່າຊອບແວບໍ່ແມ່ນວັດຖຸທີ່ຈັບຕ້ອງໄດ້.

ດັ່ງນັ້ນ, ຂໍ້ກຳນົດການປະຕິບັດຕາມກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການຂາຍຈຶ່ງຖືກນຳໃຊ້: ຊອບແວຕ້ອງມີຄຸນນະພາບທີ່ທ່ານມີສິດໄດ້ຮັບ. ຮູບແບບການສະໝັກໃຊ້ ແລະ ຮູບແບບຄລາວແມ່ນການບໍລິການ, ບໍ່ແມ່ນການຂາຍ, ສະນັ້ນການປົກປ້ອງນີ້ຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ນຳໃຊ້ກັບພວກມັນ.

ຈະເປັນແນວໃດຖ້າທ່ານເປັນຜູ້ບໍລິໂພກ?

ຜູ້ບໍລິໂພກມີການປົກປ້ອງພິເສດ. ນັບຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 1 ມັງກອນ 2022, ປຶ້ມ 7 BW ໄດ້ມີກົດລະບຽບແຍກຕ່າງຫາກກ່ຽວກັບສັນຍາສຳລັບການສະໜອງເນື້ອຫາດິຈິຕອນ ແລະ ການບໍລິການດິຈິຕອນ, ໂດຍຈັດຕັ້ງປະຕິບັດຄຳສັ່ງເນື້ອຫາດິຈິຕອນຂອງ EU. ກົດລະບຽບເຫຼົ່ານີ້ກຳນົດຂໍ້ກຳນົດການປະຕິບັດຕາມ, ພັນທະໃນການໃຫ້ການອັບເດດຕາບໃດທີ່ຜູ້ບໍລິໂພກຄາດຫວັງຢ່າງສົມເຫດສົມຜົນ, ແລະ ວິທີແກ້ໄຂທີ່ບໍ່ສາມາດຍົກເວັ້ນໄດ້ຕໍ່ຂໍ້ເສຍປຽບຂອງຜູ້ບໍລິໂພກ. ໃບອະນຸຍາດລະຫວ່າງທຸລະກິດສ່ວນໃຫຍ່ແມ່ນຖືກປະໄວ້ໃຫ້ເສລີພາບໃນການເຮັດສັນຍາ, ຊຶ່ງເປັນເຫດຜົນທີ່ການເຈລະຈາມີຄວາມສຳຄັນຫຼາຍກວ່າຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

ໃຜເປັນເຈົ້າຂອງຊອບແວທີ່ຂຽນຂຶ້ນໃຫ້ທ່ານ?

ການເປັນເຈົ້າຂອງຊອບແວທີ່ພັດທະນາຂຶ້ນສຳລັບທ່ານແມ່ນຄຳຖາມແຍກຕ່າງຫາກທີ່ດຶງດູດໃຈຫຼາຍອົງກອນ. ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 7 Aw, ລິຂະສິດໃນໂປຣແກຣມທີ່ຂຽນໂດຍພະນັກງານໃນລະຫວ່າງໜ້າທີ່ຂອງລາວແມ່ນຂອງນາຍຈ້າງ. ລິຂະສິດໃນໂປຣແກຣມທີ່ຂຽນໂດຍນັກອິດສະຫຼະ ຫຼື ອົງການພັດທະນາຍັງຄົງຢູ່ກັບຝ່າຍນັ້ນ, ເວັ້ນເສຍແຕ່ວ່າມັນຖືກໂອນໂດຍໃບມອບໝາຍເປັນລາຍລັກອັກສອນພາຍໃຕ້ມາດຕາ 2 Aw.

ລູກຄ້າທີ່ບໍ່ມີການມອບໝາຍເປັນລາຍລັກອັກສອນຈະສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍໃບອະນຸຍາດໂດຍປະນິປະນອມທີ່ມີຂອບເຂດທີ່ບໍ່ແນ່ນອນ. ໂດຍປົກກະຕິແລ້ວມັນຈະປາກົດຂຶ້ນເມື່ອລູກຄ້າຕ້ອງການຂາຍທຸລະກິດ ຫຼື ປ່ຽນຜູ້ສະໜອງ. ບົດຄວາມຂອງພວກເຮົາກ່ຽວກັບ ໃບອະນຸຍາດຊອບແວທີ່ເປັນເຈົ້າຂອງ ເບິ່ງຄວາມສຳພັນນັ້ນຢ່າງລະອຽດ.

ເຈົ້າມີສິດໃດແດ່ ຕາມທີ່ໃບອະນຸຍາດໄດ້ລະບຸໄວ້?

ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍຊອບແວຂອງສະຫະພາບເອີຣົບສະຫງວນສິດບາງຢ່າງສຳລັບຜູ້ຊື້ທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍ, ແລະຂໍ້ກຳນົດທີ່ຍົກເວັ້ນພວກມັນແມ່ນເປັນໂມຄະ. ທ່ານອາດຈະໂຫຼດ ແລະ ເປີດໃຊ້ໂປຣແກຣມ, ແກ້ໄຂຂໍ້ຜິດພາດ, ສ້າງສຳເນົາສຳຮອງ ແລະ ພາຍໃຕ້ເງື່ອນໄຂທີ່ເຂັ້ມງວດ, ສາມາດແຍກສ່ວນເພື່ອການເຮັດວຽກຮ່ວມກັນໄດ້. ສິດເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຢູ່ໃນມາດຕາ 45j ຫາ 45m ຂອງ ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍລິຂະສິດຂອງໂຮນລັງ.

ມາດຕາ 45j Aw ອະນຸຍາດໃຫ້ຜູ້ຮັບສຳເນົາທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍສາມາດສຳເນົາທີ່ຈຳເປັນສຳລັບການນຳໃຊ້ໂປຣແກຣມຕາມຈຸດປະສົງ. ບັນດາຝ່າຍອາດຈະປ່ຽນແປງສິ່ງນີ້ໃນສັນຍາ, ໂດຍມີຂໍ້ຍົກເວັ້ນໜຶ່ງຢ່າງຄື: ສຳເນົາໃນລະຫວ່າງການໂຫຼດ, ການສະແດງ ຫຼື ການແກ້ໄຂຂໍ້ຜິດພາດໃນໂປຣແກຣມອາດຈະບໍ່ຖືກຫ້າມໂດຍຂໍ້ຕົກລົງ. ໃບອະນຸຍາດທີ່ຫ້າມທ່ານຈາກການແກ້ໄຂຂໍ້ບົກພ່ອງທີ່ເຮັດໃຫ້ຊອບແວຢຸດເຮັດວຽກຕາມຈຸດປະສົງ, ໃນຂອບເຂດນັ້ນ, ແມ່ນບໍ່ສາມາດບັງຄັບໃຊ້ໄດ້.

ມາດຕາ 45k Aw ອະນຸຍາດໃຫ້ຜູ້ໃຊ້ທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍສ້າງສຳເນົາສຳຮອງບ່ອນທີ່ຈຳເປັນສຳລັບການນຳໃຊ້ທີ່ຕັ້ງໃຈໄວ້, ແລະສິດນີ້ກໍ່ບໍ່ສາມາດໂອນໄປໄດ້. ມາດຕາ 45m Aw ອະນຸຍາດໃຫ້ມີການແຍກສ່ວນຂໍ້ມູນ, ແຕ່ຕ້ອງຢູ່ພາຍໃຕ້ເງື່ອນໄຂທີ່ເຂັ້ມງວດເທົ່ານັ້ນ. ມັນຕ້ອງເປັນສິ່ງທີ່ຂາດບໍ່ໄດ້ເພື່ອໃຫ້ໄດ້ຂໍ້ມູນທີ່ຈຳເປັນສຳລັບການເຮັດວຽກຮ່ວມກັນກັບໂປຣແກຣມທີ່ສ້າງຂຶ້ນຢ່າງເປັນອິດສະຫຼະ, ມັນຕ້ອງເຮັດໂດຍຜູ້ໃຊ້ທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍ, ຂໍ້ມູນຕ້ອງບໍ່ມີໃຫ້ໃຊ້ແລ້ວ, ແລະມັນຕ້ອງຖືກຈຳກັດຢູ່ໃນສ່ວນຕ່າງໆຂອງໂປຣແກຣມທີ່ຈຳເປັນສຳລັບຈຸດປະສົງນັ້ນ. ການແຍກສ່ວນຂໍ້ມູນເພື່ອສ້າງຜະລິດຕະພັນທີ່ແຂ່ງຂັນກັນແມ່ນຢູ່ນອກເໜືອຈາກຂໍ້ຍົກເວັ້ນ.

ໃນລະບົບ Top (ວັນທີ 6 ຕຸລາ 2021, C-13/20), ສານຍຸຕິທຳຂອງສະຫະພາບເອີຣົບໄດ້ຢືນຢັນວ່າຜູ້ຊື້ທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍອາດຈະແຍກໂປຣແກຣມອອກເພື່ອແກ້ໄຂຂໍ້ຜິດພາດທີ່ສົ່ງຜົນກະທົບຕໍ່ການເຮັດວຽກຂອງມັນໄດ້.

ລິຂະສິດບໍ່ໄດ້ປົກປ້ອງຫຍັງແດ່?

ໃນສະຖາບັນ SAS (ວັນທີ 2 ພຶດສະພາ 2012, C-406/10), ສານຍຸຕິທຳໄດ້ຕັດສິນວ່າທັງໜ້າທີ່ຂອງໂປຣແກຣມ, ຫຼືພາສາການຂຽນໂປຣແກຣມ, ຫຼືຮູບແບບຂອງໄຟລ໌ຂໍ້ມູນຂອງມັນບໍ່ໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງໂດຍລິຂະສິດ. ສິ່ງທີ່ໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງແມ່ນການສະແດງອອກ: ລະຫັດແຫຼ່ງ ແລະລະຫັດວັດຖຸ. ຄູ່ແຂ່ງທີ່ຂຽນການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດໜ້າທີ່ດຽວກັນຂອງຕົນເອງບໍ່ໄດ້ລະເມີດ. ຄູ່ມືຂອງພວກເຮົາກ່ຽວກັບກົດໝາຍຊັບສິນທາງປັນຍາໃນປະເທດເນເທີແລນ ວາງລິຂະສິດຊອບແວໄວ້ຄຽງຄູ່ກັບສິດທິອື່ນໆທີ່ທຸລະກິດເຕັກໂນໂລຢີອີງໃສ່.

ແມ່ນຫຍັງຄືຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງໃບອະນຸຍາດທີ່ເປັນເຈົ້າຂອງ, ໃບອະນຸຍາດແຫຼ່ງເປີດ ແລະ ໃບອະນຸຍາດ copyleft?

ໃບອະນຸຍາດທີ່ເປັນເຈົ້າຂອງຈະປິດລະຫັດແຫຼ່ງ ແລະ ຈຳກັດການນຳໃຊ້. ໃບອະນຸຍາດແຫຼ່ງເປີດອະນຸຍາດໃຫ້ນຳໃຊ້ໄດ້ຢ່າງກວ້າງຂວາງ ແຕ່ຕ້ອງຕິດເງື່ອນໄຂຕ່າງໆ, ແລະ ໃບອະນຸຍາດ copyleft ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ທ່ານແບ່ງປັນລະຫັດແຫຼ່ງຂອງທ່ານເອງເມື່ອທ່ານແຈກຢາຍຊອບແວ.

ໃບອະນຸຍາດທີ່ເປັນເຈົ້າຂອງ

ໃບອະນຸຍາດທີ່ເປັນເຈົ້າຂອງໃຫ້ສິດການນຳໃຊ້ທີ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້, ໂດຍປົກກະຕິແລ້ວແມ່ນບໍ່ສະເພາະ ແລະ ບໍ່ສາມາດໂອນໄດ້. ຂໍ້ຈຳກັດແມ່ນຫົວໃຈຂອງຂໍ້ຕົກລົງ: ຈຳນວນຜູ້ໃຊ້ ຫຼື ອຸປະກອນທີ່ມີຊື່ສູງສຸດ, ສະພາບແວດລ້ອມທີ່ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດ, ການຫ້າມການອອກໃບອະນຸຍາດຕໍ່, ແລະ ການຫ້າມວິສະວະກຳແບບປີ້ນກັບກັນທີ່ມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ພຽງແຕ່ຕາບໃດທີ່ມັນບໍ່ຂັດກັບສິດທິທາງກົດໝາຍທີ່ໄດ້ອະທິບາຍຂ້າງເທິງ.

ຜູ້ຂາຍຄວບຄຸມການອັບເດດ, ການສະໜັບສະໜູນ ແລະ ລາຄາ, ແລະ ທ່ານຮັບຜິດຊອບຄ່າໃຊ້ຈ່າຍໃນການຍ້າຍຂໍ້ມູນ ຖ້າຜະລິດຕະພັນຖືກຢຸດການຜະລິດ ຫຼື ເງື່ອນໄຂມີການປ່ຽນແປງ. ທ່ານຈັດການການເພິ່ງພາອາໄສນັ້ນໂດຍການເຈລະຈາໄລຍະເວລາແຈ້ງການ, ຂີດຈຳກັດການເພີ່ມຂຶ້ນຂອງລາຄາ, ການຈັດການຄວາມຕໍ່ເນື່ອງ ແລະ ສຳລັບລະບົບທີ່ສຳຄັນທາງທຸລະກິດ, ເງິນຝາກປະຢັດລະຫັດແຫຼ່ງ.

ໃບອະນຸຍາດແຫຼ່ງເປີດທີ່ອະນຸຍາດ

ໃບອະນຸຍາດແຫຼ່ງເປີດແມ່ນໃບອະນຸຍາດລິຂະສິດ, ບໍ່ແມ່ນການຍົກເວັ້ນລິຂະສິດ. ພວກມັນສາມາດບັງຄັບໃຊ້ໄດ້ຄືກັບໃບອະນຸຍາດອື່ນໆ: ຖ້າທ່ານລະເມີດເງື່ອນໄຂ, ທ່ານຈະສູນເສຍການອະນຸຍາດ ແລະ ລະເມີດລິຂະສິດ.

ໃບອະນຸຍາດທີ່ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດເຊັ່ນ MIT, BSD ແລະ Apache 2.0 ມີພັນທະໜ້ອຍ. ທ່ານອາດຈະລວມເອົາລະຫັດໃນຜະລິດຕະພັນການຄ້າ, ເຖິງແມ່ນວ່າລະຫັດທີ່ທ່ານແຈກຢາຍພຽງແຕ່ໃນຮູບແບບໄບນາຣີ, ໂດຍມີເງື່ອນໄຂວ່າທ່ານສຳເນົາແຈ້ງການລິຂະສິດ, ຂໍ້ຄວາມໃບອະນຸຍາດ ແລະ ຂໍ້ຄວາມປະຕິເສດຄວາມຮັບຜິດຊອບ. Apache 2.0 ເພີ່ມໃບອະນຸຍາດສິດທິບັດແບບດ່ວນ ແລະ ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ທ່ານລະບຸວ່າທ່ານໄດ້ປ່ຽນແປງໄຟລ໌ໃດ. ໄຟລ໌ແຈ້ງການທີ່ຂາດຫາຍໄປແມ່ນຄວາມລົ້ມເຫຼວຂອງການປະຕິບັດຕາມມາດຕະຖານແຫຼ່ງເປີດທີ່ພົບເລື້ອຍທີ່ສຸດ.

ໃບອະນຸຍາດລິຂະສິດ

ໃບອະນຸຍາດລິຂະສິດ, ເຊິ່ງໃບອະນຸຍາດສາທາລະນະທົ່ວໄປ GNU (GPL) ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກດີທີ່ສຸດ, ຕິດເງື່ອນໄຂໃສ່ກັບການແຈກຢາຍ: ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ໄດ້ຮັບໄບນາຣີຕ້ອງສາມາດໄດ້ຮັບລະຫັດແຫຼ່ງທີ່ສອດຄ້ອງກັນ, ພາຍໃຕ້ໃບອະນຸຍາດດຽວກັນ. ຖ້າທ່ານດັດແປງລະຫັດ GPL ແລະແຈກຢາຍຜົນໄດ້ຮັບ, ພັນທະຈະຂະຫຍາຍໄປເຖິງວຽກງານທັງໝົດ, ເຊິ່ງອາດໝາຍເຖິງການເປີດເຜີຍລະຫັດທີ່ທ່ານຕັ້ງໃຈທີ່ຈະຮັກສາຄວາມເປັນເຈົ້າຂອງ.

ການໃຊ້ຊອບແວ GPL ພາຍໃນ, ໂດຍບໍ່ແຈກຢາຍມັນ, ບໍ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ເກີດພັນທະ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, Affero GPL (AGPL), ຖືວ່າການເຮັດໃຫ້ຊອບແວສາມາດໃຊ້ໄດ້ຜ່ານເຄືອຂ່າຍເທົ່າກັບການແຈກຢາຍ, ເຊິ່ງເປັນສະຖານະການຂອງຜູ້ໃຫ້ບໍລິການ SaaS. Lesser GPL (LGPL) ແມ່ນຈຸດກາງ: ທ່ານອາດຈະເຊື່ອມໂຍງລະຫັດຂອງທ່ານເອງກັບຫ້ອງສະໝຸດ LGPL ໂດຍບໍ່ຕ້ອງເປີດລະຫັດນັ້ນ, ໂດຍມີເງື່ອນໄຂວ່າຜູ້ໃຊ້ສາມາດທົດແທນຫ້ອງສະໝຸດດ້ວຍລຸ້ນທີ່ຖືກດັດແປງ.

ຖ້າບໍລິສັດຂອງທ່ານສົ່ງຊອບແວ, ຄຳຕອບທີ່ໃຊ້ໄດ້ຈິງແມ່ນນະໂຍບາຍແຫຼ່ງເປີດທີ່ຂຽນເປັນລາຍລັກອັກສອນ, ບັນຊີສິນຄ້າຄົງຄັງຂອງທຸກໆອົງປະກອບ ແລະ ໃບອະນຸຍາດຂອງມັນ, ແລະ ການກວດສອບອັດຕະໂນມັດໃນຂັ້ນຕອນການສ້າງ. ຜູ້ຊື້ຈະຮ້ອງຂໍບັນຊີສິນຄ້າຄົງຄັງນັ້ນດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ.

ຮູບແບບການອອກໃບອະນຸຍາດໃດທີ່ນຳໃຊ້ໄດ້, ແລະ ມັນໝາຍຄວາມວ່າແນວໃດຕາມກົດໝາຍ?

ຮູບແບບການອອກໃບອະນຸຍາດຈະກຳນົດວິທີການທີ່ທ່ານຈ່າຍເງິນ ແລະ ວິທີການວັດແທກການນຳໃຊ້, ແລະ ດັ່ງນັ້ນຄວາມສ່ຽງດ້ານການປະຕິບັດຕາມຂໍ້ກຳນົດຂອງທ່ານຈຶ່ງຢູ່ໃສ. ຄວາມແຕກຕ່າງຫຼັກໆແມ່ນຕໍ່ຜູ້ໃຊ້ ຫຼື ຕໍ່ອຸປະກອນ, ຕໍ່ເນື່ອງ ຫຼື ການສະໝັກໃຊ້, ແລະ ໃນສະຖານທີ່ ຫຼື ຄລາວ.

ໃບອະນຸຍາດຜູ້ໃຊ້ທີ່ມີຊື່ ຫຼື ຕໍ່ບ່ອນນັ່ງແມ່ນຜູກມັດກັບບຸກຄົນທີ່ຖືກລະບຸ. ການແບ່ງປັນບັນຊີທີ່ມີຊື່ລະຫວ່າງພະນັກງານສອງຄົນແມ່ນການລະເມີດ, ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຂົາຈະບໍ່ເຄີຍເຮັດວຽກໃນເວລາດຽວກັນ, ແລະມັນແມ່ນການລະເມີດທີ່ຜູ້ຂາຍກວດພົບໄດ້ງ່າຍທີ່ສຸດ. ໃບອະນຸຍາດພ້ອມໆກັນຈຳກັດຈຳນວນຜູ້ໃຊ້ພ້ອມໆກັນ ແລະ ຖືກບັງຄັບໃຊ້ໂດຍເຊີບເວີໃບອະນຸຍາດ; ຄວາມສ່ຽງຢູ່ທີ່ນັ້ນແມ່ນເກີນຈຸດສູງສຸດ. ໃບອະນຸຍາດຕໍ່ອຸປະກອນ ຫຼື ຕໍ່ແກນຖືກວັດແທກຕໍ່ຮາດແວ, ແລະ ການເສມືນແມ່ນບ່ອນທີ່ມັນຜິດພາດ. ພາຍໃຕ້ຕົວຊີ້ວັດຂອງຜູ້ຂາຍບາງຄົນ, ການແລ່ນອິນສະແຕນສ໌ທີ່ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດໃນຄລັສເຕີໝາຍເຖິງການອະນຸຍາດທຸກໆແກນທາງກາຍະພາບໃນຄລັສເຕີນັ້ນ.

ໃບອະນຸຍາດຕະຫຼອດການ ຫຼື ການສະໝັກໃຊ້?

ໃບອະນຸຍາດແບບຖາວອນໃຫ້ສິດທີ່ບໍ່ມີກຳນົດເວລາໃນການນຳໃຊ້ເວີຊັນສະເພາະ. ການສະໜັບສະໜູນ ແລະ ເວີຊັນໃໝ່ແມ່ນຢູ່ພາຍໃຕ້ ຂໍ້ຕົກລົງການບຳລຸງຮັກສາ ແຍກຕ່າງຫາກ , ແລະ ການສິ້ນສຸດຂໍ້ຕົກລົງນັ້ນບໍ່ໄດ້ລົບລ້າງສິດຂອງທ່ານໃນການສືບຕໍ່ນຳໃຊ້ສິ່ງທີ່ທ່ານມີ. ການສະໝັກໃຊ້ຈະໃຫ້ທ່ານໃຊ້ໄດ້ພຽງແຕ່ຕາບໃດທີ່ທ່ານຈ່າຍເທົ່ານັ້ນ, ສະນັ້ນການສິ້ນສຸດຂອງສັນຍາແມ່ນຈຸດສິ້ນສຸດການເຂົ້າເຖິງຂອງທ່ານ. ຕົກລົງລ່ວງໜ້າວ່າຈະເກີດຫຍັງຂຶ້ນກັບຂໍ້ມູນຂອງທ່ານ, ມັນຖືກສົ່ງຄືນໃນຮູບແບບໃດ ແລະ ໄລຍະເວລາທີ່ຜູ້ຂາຍຈະຊ່ວຍໃນການອອກ.

ຄລາວ ຫຼື ໃນສະຖານທີ່?

ດ້ວຍຊອບແວທີ່ເຮັດວຽກຢູ່ໃນໂຄງສ້າງພື້ນຖານຂອງຜູ້ຂາຍ, ທ່ານກຳລັງຊື້ບໍລິການ. ຂໍ້ຕົກລົງຄວນກວມເອົາຄວາມພ້ອມ, ເວລາຕອບສະໜອງການສະໜັບສະໜູນ, ຜູ້ຮັບເໝົາຍ່ອຍ, ສະຖານທີ່ຂອງຂໍ້ມູນຂອງທ່ານ ແລະ ຜົນສະທ້ອນຂອງການຢຸດຕິສັນຍາ. ຖ້າຂໍ້ມູນສ່ວນຕົວຖືກປະມວນຜົນ, ທ່ານຍັງຕ້ອງການຂໍ້ຕົກລົງການປະມວນຜົນຂໍ້ມູນທີ່ຕອບສະໜອງມາດຕາ 28 ຂອງ GDPR; ຂໍ້ຕົກລົງໃບອະນຸຍາດບໍ່ໄດ້ເຮັດວຽກນັ້ນ. ບົດຄວາມຂອງພວກເຮົາກ່ຽວກັບ ສັນຍາຄລາວໃນປະເທດເນເທີແລນ ກຳນົດສິ່ງທີ່ສັນຍານັ້ນຕ້ອງກວມເອົາ.

ທ່ານສາມາດຂາຍຕໍ່ ຫຼື ໂອນໃບອະນຸຍາດຊອບແວໄດ້ບໍ?

ບາງຄັ້ງ. ໃບອະນຸຍາດແບບຖາວອນທີ່ຊື້ດ້ວຍຄ່າທຳນຽມຄັ້ງດຽວສາມາດຂາຍຕໍ່ໄດ້ເຖິງແມ່ນວ່າໃບອະນຸຍາດຈະຫ້າມກໍຕາມ, ແຕ່ການສະໝັກໃຊ້ ຫຼື ການບໍລິການຄລາວບໍ່ສາມາດເຮັດໄດ້.

ໃນ UsedSoft (3 ກໍລະກົດ 2012, C-128/11), ສານໄດ້ຕັດສິນວ່າ ຜູ້ຖືສິດທີ່ເຮັດໃຫ້ສຳເນົາສາມາດດາວໂຫຼດໄດ້ ແລະ ໃຫ້ສິດໃນການນຳໃຊ້ມັນເປັນເວລາບໍ່ຈຳກັດ ໂດຍມີຄ່າທຳນຽມ ໄດ້ຂາຍສຳເນົານັ້ນແລ້ວ. ສິດໃນການແຈກຢາຍໃນສຳເນົານັ້ນຈະໝົດອາຍຸ, ແລະ ຜູ້ຖືສິດບໍ່ສາມາດຄັດຄ້ານການຂາຍຄືນໄດ້, ເຖິງແມ່ນວ່າສຳເນົາດັ່ງກ່າວບໍ່ເຄີຍຢູ່ໃນແຜ່ນ. ຜູ້ຊື້ຄົນທຳອິດຕ້ອງເຮັດໃຫ້ສຳເນົາຂອງຕົນເອງບໍ່ສາມາດໃຊ້ງານໄດ້ໃນເວລາຂາຍຄືນ, ແລະ ໃບອະນຸຍາດສຳລັບຜູ້ໃຊ້ຈຳນວນໜຶ່ງອາດຈະບໍ່ຖືກແບ່ງອອກ ແລະ ຂາຍເປັນສ່ວນໆ.

ຂໍ້ຈຳກັດມີຄວາມສຳຄັນເທົ່າກັບກົດລະບຽບ. ການໝົດອາຍຸໃຊ້ກັບໃບອະນຸຍາດແບບຖາວອນທີ່ຂາຍໃນລາຄາກ້ອນ, ບໍ່ແມ່ນການສະໝັກສະມາຊິກ ຫຼື ການບໍລິການ. ໃນ Tom Kabinet (19 ທັນວາ 2019, C-263/18), ສານໄດ້ຕັດສິນວ່າການສະໜອງປຶ້ມອີເລັກໂທຣນິກໂດຍການດາວໂຫຼດເພື່ອການນຳໃຊ້ແບບຖາວອນແມ່ນການສື່ສານກັບສາທາລະນະ, ບໍ່ແມ່ນການແຈກຢາຍ, ສະນັ້ນຈຶ່ງບໍ່ມີການໝົດອາຍຸເກີດຂຶ້ນ. ຄຳຕັດສິນຂອງຊອບແວແມ່ນອີງໃສ່ຂໍ້ກຳນົດສະເພາະຂອງຄຳສັ່ງຊອບແວ ແລະ ບໍ່ໄດ້ຂະຫຍາຍໄປສູ່ຜົນງານດິຈິຕອນອື່ນໆ. ສັນຍາການບຳລຸງຮັກສາ ແລະ ການສະໜັບສະໜູນບໍ່ໄດ້ໂອນໄປພ້ອມກັບໃບອະນຸຍາດ ເວັ້ນເສຍແຕ່ວ່າຜູ້ຂາຍເຫັນດີ.

ດັ່ງນັ້ນ, ໃບອະນຸຍາດທີ່ຂາຍໂດຍອີງໃສ່ພື້ນຖານນີ້ສາມາດໂອນໄດ້ເຖິງວ່າຈະມີການຫ້າມເຮັດສັນຍາກໍຕາມ, ແຕ່ທຸກຢ່າງທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບມັນແມ່ນເປີດໃຫ້ມີການເຈລະຈາ. ກ່ອນທີ່ທ່ານຈະຊື້ໃບອະນຸຍາດມືສອງ, ໃຫ້ຖາມລະບົບຕ່ອງໂສ້ຂອງກຳມະສິດ, ໃບແຈ້ງໜີ້ຕົ້ນສະບັບ ແລະ ການຢືນຢັນເປັນລາຍລັກອັກສອນຈາກຜູ້ຂາຍວ່າສຳເນົາຂອງມັນໄດ້ຖືກລຶບອອກແລ້ວ.

ທ່ານຕ້ອງຍອມຮັບຫຍັງແດ່ໃນການກວດສອບຜູ້ຂາຍ?

ທ່ານຕ້ອງຍອມຮັບສິ່ງທີ່ຂໍ້ກຳນົດການກວດສອບໃນສັນຍາຂອງທ່ານກຳນົດໄວ້, ແລະ ບໍ່ໃຫ້ຫຼາຍກວ່ານັ້ນ. ຖ້າຂໍ້ກຳນົດດັ່ງກ່າວບໍ່ໄດ້ກ່າວເຖິງຈຸດໃດຈຸດໜຶ່ງ, ຄວາມສົມເຫດສົມຜົນ ແລະ ຄວາມຍຸຕິທຳພາຍໃຕ້ມາດຕາ 6:248 BW ຈະນຳໃຊ້, ແລະ ພວກມັນບໍ່ໄດ້ໃຫ້ຜູ້ຂາຍເຂົ້າເຖິງລະບົບຂອງທ່ານໄດ້ຢ່າງບໍ່ຈຳກັດ.

ການກວດສອບແບບປົກກະຕິເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍຈົດໝາຍປະກາດການກວດສອບ ແລະ ຂໍຂໍ້ມູນການນຳໃຊ້, ບັນທຶກການຊື້ ແລະ ບົດລາຍງານຂອງລະບົບພາຍໃນໄລຍະເວລາທີ່ກຳນົດໄວ້. ຂໍ້ກຳນົດທີ່ຮ່າງໄວ້ຢ່າງດີຈຳກັດການກວດສອບໄວ້ພຽງປີລະຄັ້ງ, ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີການແຈ້ງການທີ່ສົມເຫດສົມຜົນ, ຈຳກັດການກວດສອບໃຫ້ຢູ່ໃນເວລາເຮັດວຽກປົກກະຕິ, ບັງຄັບໃຫ້ຜູ້ກວດສອບລົງນາມໃນຄຳໝັ້ນສັນຍາຮັກສາຄວາມລັບ, ໃຫ້ຜູ້ຂາຍຮັບຜິດຊອບຄ່າໃຊ້ຈ່າຍເວັ້ນເສຍແຕ່ວ່າພົບການຂາດດຸນທີ່ສຳຄັນ, ແລະ ຈຳກັດຂອບເຂດໃຫ້ກັບຜະລິດຕະພັນທີ່ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດເທົ່ານັ້ນ.

ກົດລະບຽບທີ່ໃຊ້ໄດ້ຈິງສາມຢ່າງຊ່ວຍໄດ້. ຢ່າມອບຂໍ້ມູນດິບກ່ອນທີ່ທ່ານຈະດໍາເນີນການວັດແທກດ້ວຍຕົນເອງ; ການສົນທະນາເກືອບສະເໝີແມ່ນກ່ຽວກັບວິທີການນັບການນໍາໃຊ້ແທນທີ່ຈະເປັນສິ່ງທີ່ຕິດຕັ້ງ. ສົ່ງການສື່ສານທັງໝົດຜ່ານບຸກຄົນຜູ້ໜຶ່ງ ແລະ ຢືນຢັນທຸກໆຂໍ້ຕົກລົງເປັນລາຍລັກອັກສອນ. ແລະ ຮັກສາການກວດສອບພາຍໃນສັນຍາ: ຜູ້ກວດສອບທີ່ຂໍການເຂົ້າເຖິງລະບົບນອກຜະລິດຕະພັນທີ່ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດ, ຫຼື ຂໍ້ມູນສ່ວນຕົວຂອງພະນັກງານ, ກໍາລັງຮ້ອງຂໍບາງສິ່ງບາງຢ່າງທີ່ຂໍ້ກຳນົດບໍ່ໄດ້ໃຫ້, ແລະ GDPR ນໍາໃຊ້ກັບການຮ້ອງຂໍດັ່ງກ່າວ.

ຈະເປັນແນວໃດຖ້າການກວດສອບພົບຂໍ້ບົກຜ່ອງ?

ຖ້າການຂາດດຸນເປັນເລື່ອງຈິງ, ການຮຽກຮ້ອງຂອງຜູ້ຂາຍແມ່ນການຮຽກຮ້ອງຕາມສັນຍາສຳລັບໃບອະນຸຍາດທີ່ຄວນຈະຊື້. ໂດຍປົກກະຕິແລ້ວມີໂອກາດທີ່ຈະຕໍ່ລອງ: ການຊື້ແບບຄາດຄະເນໄວ້ລ່ວງໜ້າແທນທີ່ຈະເປັນຄ່າທຳນຽມຍ້ອນຫຼັງ, ການຍົກເວັ້ນຄ່າປັບໄໝເພື່ອແລກປ່ຽນກັບໄລຍະຍາວ, ຫຼືການປ່ຽນໄປໃຊ້ຕົວຊີ້ວັດອື່ນ.

ຖ້າຜູ້ຂາຍຂົ່ມຂູ່ທີ່ຈະດຳເນີນຄະດີລິຂະສິດ, ສານຕ້ອງພິສູດການລະເມີດສິດທິສະເພາະ. ໃນການດຳເນີນຄະດີຊັບສິນທາງປັນຍາ, ສານສາມາດສັ່ງໃຫ້ຝ່າຍທີ່ເສຍສິດຈ່າຍຄ່າໃຊ້ຈ່າຍທາງກົດໝາຍທີ່ສົມເຫດສົມຜົນເຕັມທີ່ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 1019h ຂອງປະມວນກົດໝາຍວ່າດ້ວຍວິທີພິຈາລະນາຄະດີແພ່ງຂອງໂຮນລັງ (Rv). ບົດຄວາມຂອງພວກເຮົາກ່ຽວກັບ ການບັງຄັບໃຊ້ສິດທິຊັບສິນທາງປັນຍາໃນປະເທດເນເທີແລນ ອະທິບາຍເສັ້ນທາງນັ້ນ, ແລະຂໍ້ຂັດແຍ່ງດັ່ງກ່າວມັກຈະເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍ ຈົດໝາຍຢຸດຕິການກະທຳ.

ຜົນການກວດສອບທົ່ວໄປແມ່ນການຕິດຕັ້ງໂດຍບໍ່ມີການຊື້ທີ່ກົງກັນ, ບັນຊີທີ່ມີການເຄື່ອນໄຫວຂອງອະດີດພະນັກງານ, ໃບອະນຸຍາດຜູ້ໃຊ້ທີ່ມີຊື່ຮ່ວມກັນ, ການນຳໃຊ້ໃບອະນຸຍາດທົດສອບໃນການຜະລິດ ແລະ ສະພາບແວດລ້ອມສະເໝືອນທີ່ນັບຜິດ. ການລົງທະບຽນສິດ ແລະ ການນຳໃຊ້, ເຊິ່ງໄດ້ຮັບການໄກ່ເກ່ຍຢ່າງໜ້ອຍປີລະຄັ້ງ, ຈະປ້ອງກັນສ່ວນໃຫຍ່ຂອງພວກມັນ. ການຮັກສາການລົງທະບຽນນັ້ນຍັງເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງ ການປະຕິບັດຕາມກົດໝາຍ ທົ່ວໄປຂອງອົງກອນຂອງທ່ານ.

ຂໍ້ໃດທີ່ຕັດສິນຄວາມສ່ຽງຂອງທ່ານ?

ສຳລັບຊອບແວທີ່ທຸລະກິດຂອງທ່ານອາໄສ, ຫ້າຂໍ້ຄວນໄດ້ຮັບຄວາມສົນໃຈຢ່າງແທ້ຈິງຄື: ຂອບເຂດຂອງການອະນຸຍາດ, ຂໍ້ຈຳກັດຄວາມຮັບຜິດຊອບ, ການຊົດເຊີຍຊັບສິນທາງປັນຍາ, ຄວາມຕໍ່ເນື່ອງ ແລະ ຂໍ້ກຳນົດການປ່ຽນແປງ.

ຂອບເຂດຂອງການຊ່ວຍເຫຼືອລ້າ

ທຶນຊ່ວຍເຫຼືອຄວນລະບຸວ່າໃຜອາດຈະໃຊ້ຊອບແວ, ລວມທັງບໍລິສັດໃນກຸ່ມ, ຜູ້ຮັບເໝົາ ແລະ ຜູ້ໃຫ້ບໍລິການ outsourcing; ສະພາບແວດລ້ອມໃດ, ລວມທັງການທົດສອບ, ການກູ້ຄືນໄພພິບັດ ແລະ ການສຳຮອງຂໍ້ມູນ; ແລະ ໃນປະເທດໃດ. ທຶນຊ່ວຍເຫຼືອທີ່ແຄບກວ່າວິທີການເຮັດວຽກຕົວຈິງຂອງທ່ານແມ່ນຂໍ້ບົກຜ່ອງທີ່ລໍຖ້າການຄົ້ນພົບ.

ຈໍາກັດຄວາມຮັບຜິດຊອບ

ພາຍໃຕ້ກົດໝາຍຂອງໂຮນລັງ, ການຈຳກັດຄວາມຮັບຜິດຊອບໂດຍທົ່ວໄປແມ່ນມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ລະຫວ່າງທຸລະກິດຕ່າງໆ. ສານສາມາດຍົກເລີກການຈຳກັດຄວາມຮັບຜິດຊອບໄດ້ ຖ້າການອີງໃສ່ມັນເປັນສິ່ງທີ່ບໍ່ສາມາດຍອມຮັບໄດ້ຕາມມາດຕະຖານຂອງຄວາມສົມເຫດສົມຜົນ ແລະ ຄວາມຍຸຕິທຳ, ແລະ ມັນບໍ່ໄດ້ປົກປ້ອງຝ່າຍທີ່ມີເຈດຕະນາ ຫຼື ຄວາມບໍ່ລະມັດລະວັງໂດຍເຈດຕະນາເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມເສຍຫາຍ. ສິ່ງທີ່ສຳຄັນແມ່ນຄວາມເໝາະສົມ: ຂອບເຂດຈຳກັດຄ່າທຳນຽມປະຈຳປີແມ່ນສາມາດປ້ອງກັນໄດ້ສຳລັບເຄື່ອງມືທີ່ມີມູນຄ່າຕໍ່າ, ແຕ່ບໍ່ແມ່ນສຳລັບລະບົບທີ່ຄວາມລົ້ມເຫຼວຂອງມັນແມ່ນຢຸດການຜະລິດ. ກວດສອບແຍກຕ່າງຫາກວ່າການສູນເສຍທາງອ້ອມ ແລະ ຜົນສະທ້ອນຖືກຍົກເວັ້ນຫຼືບໍ່, ເພາະວ່າການຍົກເວັ້ນດັ່ງກ່າວມັກຈະລົບລ້າງການສູນເສຍທີ່ຈະເປັນອັນຕະລາຍແທ້ໆ.

ການຊົດເຊີຍຊັບສິນທາງປັນຍາ

ຖ້າພາກສ່ວນທີສາມອ້າງວ່າຊອບແວດັ່ງກ່າວລະເມີດສິດທິຂອງມັນ, ທ່ານຄືຜູ້ທີ່ຖືກຟ້ອງຮ້ອງຍ້ອນການນຳໃຊ້ມັນ. ການຊົດເຊີຍທີ່ເໝາະສົມມີພັນທະໃຫ້ຜູ້ຂາຍປົກປ້ອງການຮຽກຮ້ອງ ແລະ ຈ່າຍຄ່າເສຍຫາຍ ແລະ ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍຕ່າງໆ, ແລະ ໃຫ້ຜູ້ຂາຍເລືອກທີ່ຈະໄດ້ຮັບໃບອະນຸຍາດ, ດັດແປງຊອບແວ ຫຼື ຄືນເງິນສ່ວນໜຶ່ງຂອງຄ່າທຳນຽມ. ຈົ່ງລະມັດລະວັງກ່ຽວກັບການຊົດເຊີຍທີ່ຈຳກັດໃນຈຳນວນຕໍ່າເທົ່າກັບຂໍ້ກຳນົດຄວາມຮັບຜິດຊອບທົ່ວໄປ, ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ພວກມັນເກືອບບໍ່ມີຄ່າ.

ສືບຕໍ່

ຈະເກີດຫຍັງຂຶ້ນຖ້າຜູ້ຂາຍຢຸດສະໜັບສະໜູນຜະລິດຕະພັນ, ຖືກຄວບຄຸມ ຫຼື ລົ້ມລະລາຍ? ລະຫັດແຫຼ່ງທີ່ມີຕົວກະຕຸ້ນການປ່ອຍທີ່ຊັດເຈນແມ່ນຄຳຕອບປົກກະຕິສຳລັບຊອບແວໃນສະຖານທີ່. ສຳລັບການບໍລິການຄລາວ, ສິ່ງທີ່ທຽບເທົ່າແມ່ນແຜນການອອກ, ຮູບແບບຂໍ້ມູນທີ່ໄດ້ຕົກລົງກັນ ແລະ ໄລຍະເວລາການຫັນປ່ຽນທີ່ກຳນົດໄວ້. ໃນການລົ້ມລະລາຍຂອງຜູ້ຂາຍໃນປະເທດໂຮນລັງ, ຜູ້ຄຸ້ມຄອງຊັບສິນ (ຜູ້ດູແລ) ບໍ່ມີພັນທະທີ່ຈະຕ້ອງສືບຕໍ່ປະຕິບັດສັນຍາ.

ປ່ຽນແປງຂໍ້

ຜູ້ຂາຍມັກຈະສະຫງວນສິດໃນການປ່ຽນແປງເງື່ອນໄຂຂອງຜະລິດຕະພັນ, ຕົວຊີ້ວັດ ຫຼື ເອກະສານໂດຍຝ່າຍດຽວ. ການຍອມຮັບສິ່ງນັ້ນໂດຍບໍ່ມີຂໍ້ຈຳກັດໝາຍເຖິງການຍອມຮັບລາຄາ ແລະ ຂອບເຂດທີ່ທ່ານຍັງບໍ່ທັນໄດ້ເຫັນ. ການປະນີປະນອມທີ່ໃຊ້ໄດ້ຜົນຈະເຊື່ອມໂຍງການປ່ຽນແປງເຂົ້າກັບໄລຍະເວລາແຈ້ງການ ແລະ ໃຫ້ສິດທ່ານໃນການຢຸດຕິໂດຍບໍ່ມີການລົງໂທດ ຖ້າການປ່ຽນແປງມີຜົນສະທ້ອນທາງລົບຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ. ຄຳແນະນຳທົ່ວໄປກ່ຽວກັບການເຈລະຈາເອກະສານເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຢູ່ໃນບົດຄວາມຂອງພວກເຮົາກ່ຽວກັບ ສັນຍາ ແລະ ຂໍ້ຕົກລົງ.

ໃນຖານະຜູ້ຮັບໃບອະນຸຍາດ, ທ່ານຄວນກວດສອບຫຍັງແດ່?

ປຽບທຽບວິທີທີ່ທ່ານຈະນຳໃຊ້ຊອບແວກັບຖ້ອຍຄຳຂອງການອະນຸຍາດກ່ອນທີ່ທ່ານຈະເຊັນ, ແລະ ປຽບທຽບໃບອະນຸຍາດຂອງທ່ານກັບການນຳໃຊ້ຕົວຈິງຢ່າງໜ້ອຍປີລະຄັ້ງຫຼັງຈາກນັ້ນ.

• ເງິນຊ່ວຍເຫຼືອນີ້ກວມເອົາບໍລິສັດໃນກຸ່ມ, ຜູ້ຮັບເໝົາ, ສະພາບແວດລ້ອມການທົດສອບ ແລະ ການຟື້ນຟູໄພພິບັດ ແລະ ບັນດາປະເທດທີ່ທ່ານເຮັດວຽກ.
• ຕົວຊີ້ວັດໃບອະນຸຍາດຖືກກຳນົດເປັນລາຍລັກອັກສອນ, ພ້ອມດ້ວຍຕົວຢ່າງທີ່ໃຊ້ໄດ້ສຳລັບສະພາບແວດລ້ອມ (ສະເໝືອນ) ຂອງທ່ານເອງ.
• ທ່ານຮູ້ວ່າທ່ານມີໃບອະນຸຍາດແບບຖາວອນ ຫຼື ການສະໝັກໃຊ້, ແລະ ຈະເກີດຫຍັງຂຶ້ນກັບຂໍ້ມູນຂອງທ່ານໃນທີ່ສຸດ.
• ຂໍ້ກຳນົດການກວດສອບຈຳກັດຄວາມຖີ່, ແຈ້ງການ, ຂອບເຂດ ແລະ ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍ, ແລະ ຂອບເຂດຄວາມຮັບຜິດຊອບເໝາະສົມກັບມູນຄ່າຂອງລະບົບ.
• ທະບຽນໃບອະນຸຍາດຂອງທ່ານມີສັນຍາ, ໃບແຈ້ງໜີ້, ລະຫັດ, ຕົວຊີ້ວັດ ແລະ ວັນທີຕໍ່ອາຍຸ, ແລະ ໄດ້ຮັບການອັບເດດຫຼັງຈາກການປັບປຸງໂຄງສ້າງ, ການຊື້ກິດຈະການ ຫຼື ການຍ້າຍຖິ່ນຖານໃນຄລາວແຕ່ລະຄັ້ງ.
• ບັນຊີຂອງຜູ້ທີ່ອອກໄປແລ້ວຈະຖືກລຶບອອກ, ແລະ ບັນຊີລາຍການໂອເພນຊອສຂອງທ່ານຈະເປັນບັນຊີປັດຈຸບັນ.

ໃນຖານະຜູ້ຂາຍຊອບແວ ຫຼື ນັກພັດທະນາຊອບແວ, ທ່ານຄວນກວດສອບຫຍັງແດ່?

ໃນຖານະຜູ້ຂາຍ, ທ່ານຕ້ອງເຄົາລົບສິດທິໃນມາດຕາ 45j ຫາ 45m Aw ແລະ ສຳລັບຜູ້ບໍລິໂພກ, ກົດລະບຽບເນື້ອຫາດິຈິຕອນໃນປຶ້ມ 7 BW. ໃບອະນຸຍາດຂອງທ່ານບໍ່ສາມາດເອົາສິດເຫຼົ່ານັ້ນໄປໄດ້.

• ລິຂະສິດຂອງທ່ານໄດ້ຮັບການຮັບປະກັນ: ໃບຢັ້ງຢືນການມອບໝາຍເປັນລາຍລັກອັກສອນຈາກຜູ້ເຮັດວຽກອິດສະຫຼະ ແລະ ອົງການຕ່າງໆພາຍໃຕ້ມາດຕາ 2 Aw.
• ທຸກໆອົງປະກອບແຫຼ່ງເປີດໃນຜະລິດຕະພັນຂອງທ່ານຈະຖືກລະບຸໄວ້ພ້ອມກັບໃບອະນຸຍາດຂອງມັນ, ແລະໄຟລ໌ແຈ້ງການກໍ່ຖືກລວມເຂົ້ານຳ.
• ບໍ່ມີລະຫັດ copyleft (GPL ຫຼື AGPL) ຖືກລວມກັບລະຫັດທີ່ເປັນເຈົ້າຂອງທີ່ທ່ານຕັ້ງໃຈຈະປິດ.
• ຂໍ້ກຳນົດການກວດສອບຂອງທ່ານແມ່ນສະເພາະເຈາະຈົງກ່ຽວກັບຄວາມຖີ່, ຂອບເຂດ, ແຈ້ງການ ແລະ ຜູ້ທີ່ຮັບຜິດຊອບຄ່າໃຊ້ຈ່າຍ.
• ເງື່ອນໄຂຂອງຜູ້ບໍລິໂພກຂອງທ່ານສະໜອງການອັບເດດຕາບໃດທີ່ຜູ້ບໍລິໂພກຄາດຫວັງໄດ້ຢ່າງສົມເຫດສົມຜົນ.

ພວກເຮົາສາມາດເຮັດຫຍັງໃຫ້ທ່ານໄດ້ແດ່ກັບໃບອະນຸຍາດຊອບແວ?

ທະນາຍຄວາມດ້ານໄອທີ ຂອງພວກເຮົາ ໃຫ້ຄໍາແນະນໍາແກ່ຜູ້ໃຊ້, ຜູ້ຂາຍ ແລະ ນັກພັດທະນາກ່ຽວກັບສັນຍາຊອບແວພາຍໃຕ້ກົດໝາຍຂອງໂຮນລັງ.

• ພວກເຮົາທົບທວນໃບອະນຸຍາດ ຫຼື ຂໍ້ຕົກລົງ SaaS ຂອງທ່ານ ແລະ ໝາຍເອົາຂໍ້ກຳນົດກ່ຽວກັບຂອບເຂດ, ຄວາມຮັບຜິດຊອບ, ການຊົດເຊີຍ, ຄວາມຕໍ່ເນື່ອງ ແລະ ການປ່ຽນແປງ.
• ພວກເຮົາຮ່າງໃບອະນຸຍາດ, ການພັດທະນາ ແລະ ຂໍ້ຕົກລົງກ່ຽວກັບເງິນຝາກຄ້ຳປະກັນ, ລວມທັງເອກະສານມອບໝາຍພາຍໃຕ້ມາດຕາ 2 Aw.
• ພວກເຮົາຈະນຳພາທ່ານຜ່ານການກວດສອບຜູ້ຂາຍ, ກວດສອບການວັດແທກ ແລະ ເຈລະຈາການຕົກລົງແກ້ໄຂຂໍ້ບົກຜ່ອງຕ່າງໆ.
• ພວກເຮົາປະເມີນການນຳໃຊ້ແຫຼ່ງເປີດຂອງທ່ານ ແລະ ພັນທະພາຍໃຕ້ໃບອະນຸຍາດ GPL, AGPL, LGPL ແລະ ໃບອະນຸຍາດທີ່ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດ.
• ພວກເຮົາເປັນຕົວແທນໃຫ້ທ່ານໃນການດຳເນີນຄະດີການລະເມີດ, ບ່ອນທີ່ສາມາດມອບຄ່າໃຊ້ຈ່າຍໄດ້ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 1019h Rv.

Summary

• ໃບອະນຸຍາດຊອບແວແມ່ນການອະນຸຍາດໃຫ້ໃຊ້ສຳເນົາ; ລິຂະສິດຍັງຄົງເປັນຂອງເຈົ້າຂອງສິດ.
• ການຊື້ຊອບແວມາດຕະຖານຄັ້ງດຽວເປັນໄລຍະເວລາທີ່ບໍ່ມີກຳນົດຈະຖືກຖືວ່າເປັນການຂາຍພາຍໃຕ້ກົດໝາຍຂອງໂຮນລັງ, ໂດຍມີການປົກປ້ອງຄວາມສອດຄ່ອງທີ່ມາພ້ອມກັບມັນ.
• ທ່ານມີສິດສະເໝີໃນການໂຫຼດໂປຣແກຣມ, ແກ້ໄຂຂໍ້ຜິດພາດ, ສຳຮອງຂໍ້ມູນ ແລະ ພາຍໃຕ້ເງື່ອນໄຂທີ່ເຂັ້ມງວດ, ແຍກໄຟລ໌ອອກ (ມາດຕາ 45j ຫາ 45m Aw).
• ໃບອະນຸຍາດແຫຼ່ງເປີດສາມາດບັງຄັບໃຊ້ໄດ້; ໃບອະນຸຍາດ copyleft ສາມາດຮຽກຮ້ອງໃຫ້ທ່ານເປີດເຜີຍລະຫັດແຫຼ່ງຂອງທ່ານເອງໃນເວລາແຈກຢາຍ.
• ຂໍ້ກຳນົດການກວດສອບ, ຂອບເຂດຄວາມຮັບຜິດຊອບ, ການຊົດເຊີຍ, ຂໍ້ກຳນົດຄວາມຕໍ່ເນື່ອງ ແລະ ການປ່ຽນແປງ ຕັດສິນຄວາມສ່ຽງຂອງທ່ານ, ແລະ ທະບຽນໃບອະນຸຍາດປ້ອງກັນການຮຽກຮ້ອງການກວດສອບສ່ວນໃຫຍ່.

ຄໍາ​ຖາມ​ທີ່​ຖືກ​ຖາມ​ເລື້ອຍໆ