ການລັກພາຕົວເດັກສາກົນ: ກົດລະບຽບການສົ່ງຄືນພາຍໃຕ້ສົນທິສັນຍາເຮກ

ການລັກພາຕົວເດັກສາກົນເກີດຂຶ້ນເມື່ອພໍ່ແມ່ຄົນໜຶ່ງພາເດັກໄປປະເທດອື່ນ ຫຼື ເກັບເດັກໄວ້ຢູ່ທີ່ນັ້ນໂດຍບໍ່ໄດ້ຮັບຄວາມຍິນຍອມຈາກພໍ່ແມ່ອີກຄົນໜຶ່ງທີ່ມີສິດອຳນາດໃນການປົກຄອງ (ຮ່ວມກັນ). ພາຍໃຕ້ອະນຸສັນຍາວ່າດ້ວຍການລັກພາຕົວເດັກ ນະຄອນເຮກ ປີ 1980, ສານໃນປະເທດທີ່ເດັກຢູ່ຕ້ອງສັ່ງໃຫ້ສົ່ງເດັກກັບຄືນປະເທດທັນທີ ຖ້າການດຳເນີນຄະດີເລີ່ມຕົ້ນພາຍໃນໜຶ່ງປີ. ຂໍ້ຍົກເວັ້ນຕົ້ນຕໍແມ່ນຄວາມສ່ຽງຮ້າຍແຮງຕໍ່ອັນຕະລາຍຕໍ່ເດັກ, ການຄັດຄ້ານຂອງເດັກທີ່ເປັນຜູ້ໃຫຍ່, ແລະ ເດັກທີ່ໄດ້ຕັ້ງຖິ່ນຖານຢູ່ໃນປະເທດໃໝ່ຫຼັງຈາກຫຼາຍກວ່າໜຶ່ງປີ.

ດັ່ງນັ້ນ, ຄວາມໄວຈຶ່ງມີຄວາມສຳຄັນ. ຂ້າງລຸ່ມນີ້ພວກເຮົາຈະອະທິບາຍກົດລະບຽບ, ຂັ້ນຕອນຂອງໂຮນລັງ, ສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນບັນດາປະເທດທີ່ຢູ່ນອກສົນທິສັນຍາ, ແລະສິ່ງທີ່ພໍ່ແມ່ທັງສອງຄວນກວດສອບກ່ອນ ແລະ ຫຼັງການຍ້າຍໄປຢູ່ຕ່າງປະເທດ.

ການພາເດັກໄປຕ່າງປະເທດຜິດເວລາໃດ?

ການຍ້າຍ ຫຼື ການກັກຂັງແມ່ນຜິດກົດໝາຍ ຖ້າມັນລະເມີດສິດໃນການດູແລພາຍໃຕ້ກົດໝາຍຂອງປະເທດທີ່ເດັກເຄີຍອາໄສຢູ່ເປັນປະຈຳກ່ອນໜ້ານີ້, ແລະ ສິດເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ຖືກໃຊ້ຕົວຈິງ (ມາດຕາ 3 ຂອງສົນທິສັນຍາ Hague). ການຮັກສາເດັກໄວ້ຕ່າງປະເທດຫຼັງຈາກວັນພັກທີ່ໄດ້ຕົກລົງກັນ (ການກັກຂັງໂດຍຜິດກົດໝາຍ) ແມ່ນຖືກປະຕິບັດຄືກັນກັບການພາເດັກໄປ (ການກັກຂັງໂດຍຜິດກົດໝາຍ).

ໃນປະເທດເນເທີແລນ, ພໍ່ແມ່ທີ່ມີສິດອຳນາດຮ່ວມກັນໃນການປົກຄອງ (gezamenlijk gezag) ຕ້ອງຕັດສິນໃຈຮ່ວມກັນວ່າຈະໃຫ້ເດັກອາໄສຢູ່ໃສ. ຖ້າພວກເຂົາບໍ່ເຫັນດີກ່ຽວກັບການຍ້າຍໄປຢູ່ຕ່າງປະເທດ, ພໍ່ແມ່ຄົນໃດຄົນໜຶ່ງສາມາດຂໍໃຫ້ສານເມືອງຕັດສິນພາຍໃຕ້ມາດຕາ 1:253a ຂອງປະມວນກົດໝາຍແພ່ງຂອງໂຮນລັງ (BW). ພໍ່ແມ່ທີ່ຍ້າຍຖິ່ນຖານໂດຍບໍ່ໄດ້ຮັບຄວາມຍິນຍອມ ຫຼື ການຕັດສິນຂອງສານມີຄວາມສ່ຽງທີ່ຈະຖືກສັ່ງໃຫ້ສົ່ງຄືນ.

ການລັກພາຕົວເດັກຍັງສາມາດເປັນການກະທຳຜິດທາງອາຍາໄດ້. ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 279 ຂອງປະມວນກົດໝາຍອາຍາຂອງໂຮນລັງ (Sr), ການເອົາເດັກອອກຈາກອຳນາດທາງກົດໝາຍໂດຍເຈດຕະນາຈະມີໂທດຈຳຄຸກສູງສຸດຫົກປີ, ຫຼືສູງສຸດເກົ້າປີຖ້າເດັກອາຍຸຕ່ຳກວ່າສິບສອງປີ ຫຼື ມີການໃຊ້ກຳລັງ ຫຼື ການຫຼອກລວງ.

ສົນທິສັນຍາເຮກເຮັດວຽກແນວໃດ?

ສົນທິສັນຍາດັ່ງກ່າວມີຈຸດປະສົງເພື່ອສົ່ງເດັກກັບຄືນປະເທດທີ່ເຂົາເຈົ້າອາໄສຢູ່ເປັນປະຈຳຢ່າງວ່ອງໄວ, ບ່ອນທີ່ສານຈະຕັດສິນໃຈກ່ຽວກັບການລ້ຽງດູ ແລະ ການຢູ່ອາໄສ. ສານທີ່ສົ່ງເດັກກັບຄືນປະເທດບໍ່ໄດ້ຕັດສິນວ່າເດັກຄວນອາໄສຢູ່ກັບພໍ່ແມ່ຄົນໃດ.

• ທ່ານຍື່ນຄຳຮ້ອງຕໍ່ອຳນາດການປົກຄອງສູນກາງໃນປະເທດຂອງທ່ານ ຫຼື ໃນປະເທດທີ່ເດັກອາໄສຢູ່. ໃນປະເທດເນເທີແລນ ນີ້ແມ່ນອຳນາດການປົກຄອງສູນກາງເພື່ອການລັກພາຕົວເດັກສາກົນ (Centrale autoriteit internationale kinderontvoering) ຂອງກະຊວງຍຸຕິທຳ ແລະ ຄວາມໝັ້ນຄົງ.
• ອຳນາດການປົກຄອງສູນກາງສົ່ງຕໍ່ໃບສະໝັກ, ຊ່ວຍຊອກຫາເດັກ ແລະ ສົ່ງເສີມການສົ່ງຄືນໂດຍສະໝັກໃຈ, ຕົວຢ່າງເຊັ່ນ ຜ່ານການໄກ່ເກ່ຍ.
• ຖ້າບໍ່ມີການຕົກລົງກັນ, ສານຈະຕັດສິນກ່ຽວກັບການສົ່ງຄືນ. ສານຕ້ອງດຳເນີນການຢ່າງວ່ອງໄວ; ຖ້າບໍ່ມີການຕັດສິນພາຍໃນຫົກອາທິດ, ຜູ້ຍື່ນຄຳຮ້ອງສາມາດຖາມເຫດຜົນຂອງການຊັກຊ້າໄດ້ (ມາດຕາ 11).
• ຖ້າການດຳເນີນຄະດີເລີ່ມຕົ້ນພາຍໃນໜຶ່ງປີຫຼັງຈາກການຍ້າຍອອກ, ສານຈະສັ່ງໃຫ້ສົ່ງຄືນທັນທີ (ມາດຕາ 12). ຫຼັງຈາກໜຶ່ງປີແລ້ວ ສານຍັງສັ່ງໃຫ້ສົ່ງຄືນ, ເວັ້ນເສຍແຕ່ວ່າເດັກໄດ້ຕັ້ງຖິ່ນຖານຢູ່ໃນສະພາບແວດລ້ອມໃໝ່ແລ້ວ.

ມີເຫດຜົນຫຍັງແດ່ທີ່ການສົ່ງຄືນສາມາດຖືກປະຕິເສດໄດ້?

ການປະຕິເສດການສົ່ງຄືນສາມາດຖືກປະຕິເສດໄດ້ພຽງແຕ່ໃນເຫດຜົນທີ່ຈຳກັດໃນມາດຕາ 13 ແລະ 20 ຂອງສົນທິສັນຍາເທົ່ານັ້ນ, ແລະສານສາມາດນຳໃຊ້ໄດ້ຢ່າງແຄບ. ພໍ່ແມ່ທີ່ຄັດຄ້ານການສົ່ງຄືນຕ້ອງພິສູດເຫດຜົນ.

• ພໍ່ແມ່ທີ່ຖືກປະຖິ້ມໄວ້ທາງຫຼັງບໍ່ໄດ້ໃຊ້ສິດໃນການດູແລລູກ, ຫຼື ໄດ້ຍິນຍອມ ຫຼື ຕໍ່ມາໄດ້ຍອມຮັບໃນການເຄື່ອນຍ້າຍ (ມາດຕາ 13(1)(a)).
• ມີຄວາມສ່ຽງທີ່ຮ້າຍແຮງທີ່ການກັບຄືນຈະເຮັດໃຫ້ເດັກມີຄວາມສ່ຽງທາງຮ່າງກາຍ ຫຼື ຈິດໃຈ ຫຼື ສະຖານະການທີ່ບໍ່ສາມາດທົນໄດ້ (ມາດຕາ 13(1)(b)).
• ເດັກຄັດຄ້ານ ແລະ ໄດ້ບັນລຸອາຍຸ ແລະ ລະດັບຄວາມເປັນຜູ້ໃຫຍ່ທີ່ຄວນພິຈາລະນາທັດສະນະຂອງເຂົາເຈົ້າ (ມາດຕາ 13).
• ການສົ່ງກັບຄືນຈະຂັດກັບຫຼັກການພື້ນຖານຂອງສິດທິມະນຸດຂອງປະເທດທີ່ຮ້ອງຂໍ (ມາດຕາ 20).

ຂັ້ນຕອນການສົ່ງຄືນໃນປະເທດເນເທີແລນເຮັດວຽກແນວໃດ?

ຖ້າເດັກຖືກນຳມາປະເທດເນເທີແລນ, ມີພຽງແຕ່ຜູ້ພິພາກສາເດັກ ແລະ ໄວໜຸ່ມ (kinderrechter) ຂອງສານເຂດ The Hague ເທົ່ານັ້ນທີ່ມີອຳນາດຕັດສິນໃນຂັ້ນຕົ້ນ (ມາດຕາ 11 ຂອງກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດການລັກພາຕົວເດັກສາກົນ, Uitvoeringswet internationale kinderontvoering). ຜູ້ພິພາກສາການບັນເທົາທຸກເບື້ອງຕົ້ນໃນ The Hague ຍັງສາມາດປະຕິບັດໜ້າທີ່ໃນການດຳເນີນຄະດີສະຫຼຸບໄດ້.

ສານຈະດຳເນີນການຕາມຄຳຮ້ອງຂໍດ້ວຍບູລິມະສິດ ແລະ ປິດລັບ, ແລະ ໃຫ້ໂອກາດເດັກໃນການໃຫ້ຄວາມຄິດເຫັນຂອງຕົນ (ມາດຕາ 13 ຂອງກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດ). ການອຸທອນຕ້ອງໄດ້ຍື່ນພາຍໃນສອງອາທິດຫຼັງຈາກການຕັດສິນ, ແລະ ບໍ່ມີວິທີແກ້ໄຂທຳມະດາຕໍ່ໄປຕໍ່ກັບການຕັດສິນຂອງສານອຸທອນ.

ສານສາມາດສັ່ງໃຫ້ພໍ່ແມ່ທີ່ຮັບຜິດຊອບຕໍ່ການລັກພາຕົວຈ່າຍຄືນຄ່າໃຊ້ຈ່າຍໃນການລັກພາຕົວ ແລະ ສົ່ງເດັກກັບຄືນ. ໃນກໍລະນີທີ່ມີຄວາມສ່ຽງທີ່ເດັກຈະຖືກເຊື່ອງໄວ້, ສານສາມາດຈັດເດັກໃຫ້ຢູ່ພາຍໃຕ້ການດູແລຊົ່ວຄາວຂອງສະຖາບັນດູແລຊາວໜຸ່ມທີ່ໄດ້ຮັບການຮັບຮອງ.

ພາຍໃນສະຫະພາບເອີຣົບ, ລະບຽບ Brussels IIb (ລະບຽບ (EU) 2019/1111) ເປັນສິ່ງເພີ່ມເຕີມຂອງສົນທິສັນຍາ, ໂດຍມີຂໍ້ຈຳກັດເວລາທີ່ເຂັ້ມງວດສຳລັບແຕ່ລະຄະດີຂອງສານ. ຖ້າການສົ່ງຄືນຖືກປະຕິເສດຍ້ອນຄວາມສ່ຽງຮ້າຍແຮງ ຫຼື ການຄັດຄ້ານຂອງເດັກ, ສານຂອງທີ່ຢູ່ອາໄສເດີມຂອງເດັກຍັງສາມາດຕັດສິນກ່ຽວກັບການລ້ຽງດູເດັກໄດ້, ແລະ ການຕັດສິນໃຈດັ່ງກ່າວສາມາດຖືກບັງຄັບໃຊ້ໃນລັດ EU ອື່ນ.

ຈະເປັນແນວໃດຖ້າເດັກຢູ່ໃນປະເທດທີ່ຢູ່ນອກສົນທິສັນຍາ?

ຖ້າປະເທດອື່ນບໍ່ແມ່ນພາຄີຂອງສົນທິສັນຍາ Hague ຫຼື ລະບຽບຂອງ EU, ຈະບໍ່ມີຂັ້ນຕອນການສົ່ງຄືນແບບໄວ. ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 2 ຂອງກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດ, ອຳນາດການປົກຄອງສູນກາງຂອງໂຮນລັງຍັງຈັດການຄຳຮ້ອງຂໍໃນກໍລະນີດັ່ງກ່າວ, ແຕ່ມັນຂຶ້ນກັບການຮ່ວມມືຂອງລັດອື່ນ.

ໃນທາງປະຕິບັດແລ້ວ, ທ່ານຕ້ອງການທະນາຍຄວາມໃນປະເທດອື່ນເພື່ອຂໍໃຫ້ສານຂອງປະເທດນັ້ນຮັບຮູ້ການຕັດສິນໃຈດູແລເດັກຂອງໂຮນລັງ ຫຼື ເພື່ອເລີ່ມຕົ້ນການດຳເນີນຄະດີດູແລເດັກໃໝ່ຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ກະຊວງການຕ່າງປະເທດສາມາດໃຫ້ການສະໜັບສະໜູນດ້ານກົງສຸນ. ການຮ້ອງທຸກທາງອາຍາພາຍໃຕ້ມາດຕາ 279 Sr ສາມາດເພີ່ມຄວາມກົດດັນ, ແຕ່ຍັງສາມາດເຮັດໃຫ້ທ່າທີຂອງພໍ່ແມ່ອີກຝ່າຍໜຶ່ງແຂງກະດ້າງຂຶ້ນໄດ້, ສະນັ້ນ ຈົ່ງປະສານງານກັບເສັ້ນທາງແພ່ງ.

ເຈົ້າສາມາດປ້ອງກັນການລັກພາຕົວໄດ້ແນວໃດ?

ການປ້ອງກັນເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍຂໍ້ຕົກລົງທີ່ຊັດເຈນ ແລະ ການຄວບຄຸມເອກະສານການເດີນທາງ. ໜັງສືຜ່ານແດນ ຫຼື ບັດປະຈຳຕົວຂອງໂຮນລັງສຳລັບເດັກນ້ອຍແມ່ນອອກໃຫ້ດ້ວຍການຍິນຍອມຂອງພໍ່ແມ່ທຸກຄົນທີ່ມີສິດອຳນາດຂອງພໍ່ແມ່ເທົ່ານັ້ນ (ມາດຕາ 34 ຂອງກົດໝາຍວ່າດ້ວຍໜັງສືຜ່ານແດນ, Paspoortwet). ຖ້າພໍ່ແມ່ອີກຝ່າຍປະຕິເສດ, ສານສາມາດປ່ຽນແທນການຍິນຍອມນັ້ນໄດ້.

• ບັນທຶກໃນແຜນການລ້ຽງດູເດັກບ່ອນທີ່ເດັກອາໄສຢູ່, ວິທີການຈັດວັນພັກຢູ່ຕ່າງປະເທດ ແລະ ການຍິນຍອມເປັນລາຍລັກອັກສອນແມ່ນຈຳເປັນສຳລັບການເດີນທາງອອກນອກເຂດທີ່ໄດ້ຕົກລົງກັນ.
• ຂໍໃຫ້ສານຕັດສິນກ່ຽວກັບການເດີນທາງທີ່ມີການຂັດແຍ້ງ ຫຼື ການຍົກຍ້າຍລ່ວງໜ້າພາຍໃຕ້ມາດຕາ 1:253a BW.
• ຖ້າມີຮ່ອງຮອຍທີ່ແນ່ນອນຂອງການລັກພາຕົວ, ໃຫ້ຂໍໃຫ້ສານມີມາດຕະການຮີບດ່ວນ, ເຊັ່ນ: ການມອບໜັງສືຜ່ານແດນຂອງເດັກ.
• ເກັບຮັກສາສຳເນົາໜັງສືຜ່ານແດນ, ໃບຢັ້ງຢືນການເກີດ ແລະ ຄຳຕັດສິນຂອງສານ, ພ້ອມກັບຄຳແປຕາມຄວາມຕ້ອງການ.

ໃນຖານະພໍ່ແມ່ທີ່ຖືກປະຖິ້ມໄວ້ເບື້ອງຫຼັງ, ເຈົ້າຄວນກວດສອບຫຍັງແດ່?

• ບໍ່ວ່າທ່ານມີສິດອຳນາດ (ຮ່ວມກັນ) ໃນການປົກຄອງພາຍໃຕ້ກົດໝາຍຂອງປະເທດທີ່ເດັກອາໄສຢູ່, ແລະ ທ່ານໄດ້ໃຊ້ສິດອຳນາດນັ້ນແທ້ໆຫຼືບໍ່.
• ວັນທີທີ່ຖືກຍ້າຍອອກ ຫຼື ວັນທີສິ້ນສຸດການພັກເຊົາທີ່ໄດ້ຕົກລົງກັນ: ໄລຍະເວລາໜຶ່ງປີຂອງມາດຕາ 12 ເລີ່ມຈາກມື້ນັ້ນ.
• ບໍ່ວ່າປະເທດປາຍທາງຈະເປັນພາຄີຂອງສົນທິສັນຍາ Hague ຫຼື ລັດສະມາຊິກ EU ກໍຕາມ.
• ບໍ່ວ່າທ່ານໄດ້ຍື່ນບົດລາຍງານຂອງຕຳຫຼວດ ແລະ ໃບສະໝັກຕໍ່ອຳນາດການປົກຄອງສູນກາງແລ້ວ.
• ບໍ່ວ່າທ່ານຈະມີຫຼັກຖານຫຼືບໍ່: ການຕັດສິນໃຈກ່ຽວກັບການດູແລເດັກ, ເອກະສານການເດີນທາງ, ຂໍ້ຄວາມກ່ຽວກັບວັນທີ່ກັບຄືນທີ່ໄດ້ຕົກລົງກັນ.
• ບໍ່ວ່າສິ່ງໃດກໍ່ຕາມທີ່ເຈົ້າໄດ້ເວົ້າ ຫຼື ເຮັດສາມາດຖືກນຳສະເໜີເປັນການຍິນຍອມ ຫຼື ການຍິນຍອມໃນພາຍຫຼັງໄດ້.

ໃນຖານະພໍ່ແມ່ທີ່ຕ້ອງການຍ້າຍໄປຢູ່ຕ່າງປະເທດ, ເຈົ້າຄວນກວດສອບຫຍັງແດ່?

• ບໍ່ວ່າພໍ່ແມ່ອີກຝ່າຍໜຶ່ງມີສິດອຳນາດໃນການປົກຄອງຫຼືບໍ່; ຖ້າເປັນດັ່ງນັ້ນ, ທ່ານຕ້ອງການການຍິນຍອມເປັນລາຍລັກອັກສອນຈາກເຂົາເຈົ້າ ຫຼື ການຕັດສິນຂອງສານ.
• ບໍ່ວ່າທ່ານຈະສາມາດຢືນຢັນການຍ້າຍໄດ້ຫຼືບໍ່: ການເຮັດວຽກ, ທີ່ຢູ່ອາໄສ, ໂຮງຮຽນ ແລະ ການຈັດການຕິດຕໍ່ສຳລັບພໍ່ແມ່ອີກຝ່າຍໜຶ່ງ.
• ກ່ອນທີ່ທ່ານຈະອອກໄປ, ຄວນຂໍຄວາມຍິນຍອມຈາກສານເພື່ອຂໍປ່ຽນແທນຫຼືບໍ່ (ມາດຕາ 1:253a BW).
• ການຮ້ອງຮຽນທາງອາຍາພາຍໃຕ້ມາດຕາ 279 Sr ແມ່ນເປັນໄປໄດ້ຖ້າທ່ານອອກໄປໂດຍບໍ່ໄດ້ຮັບຄວາມຍິນຍອມ.
• ຖ້າທ່ານໄດ້ອອກໄປແລ້ວ: ບໍ່ວ່າຈະເປັນການກັບຄືນໂດຍສະໝັກໃຈ ຫຼື ການໄກ່ເກ່ຍກໍ່ຈຳກັດຄວາມເສຍຫາຍໄດ້.

ພວກເຮົາສາມາດເຮັດຫຍັງໃຫ້ທ່ານໄດ້ແດ່ກ່ຽວກັບການລັກພາຕົວເດັກສາກົນ?

ທະນາຍຄວາມຄອບຄົວ ແລະ ທະນາຍຄວາມສາກົນ ຂອງພວກເຮົາ ເຮັດໜ້າທີ່ໃນເລື່ອງການດູແລລູກຂ້າມຊາຍແດນ, ລວມທັງ ການຢ່າຮ້າງລະຫວ່າງປະເທດ.

• ພວກເຮົາປະເມີນວ່າການຍ້າຍອອກ ຫຼື ການເກັບຮັກສາແມ່ນຜິດກົດໝາຍ ແລະ ສົນທິສັນຍາ ຫຼື ລະບຽບການໃດທີ່ນຳໃຊ້.
• ພວກເຮົາກະກຽມໃບສະໝັກໄປຍັງອຳນາດການປົກຄອງສູນກາງ ແລະ ຄຳຮ້ອງຂໍສົ່ງຄືນ.
• ພວກເຮົາເປັນຕົວແທນໃຫ້ທ່ານຕໍ່ໜ້າສານເຂດຂອງເມືອງເຮກ ແລະ ສານອຸທອນພາຍໃນໄລຍະເວລາອຸທອນສອງອາທິດ.
• ພວກເຮົາປະສານງານກັບທະນາຍຄວາມໃນປະເທດອື່ນເມື່ອເດັກຢູ່ຕ່າງປະເທດ.
• ພວກເຮົາຮ້ອງຂໍມາດຕະການຮີບດ່ວນເຊັ່ນ: ການມອບໜັງສືຜ່ານແດນ ຫຼື ການອະນຸຍາດຈາກສານສຳລັບການຍົກຍ້າຍຖິ່ນຖານ.
• ພວກເຮົາຮ່າງແຜນການລ້ຽງດູລູກພ້ອມດ້ວຍກົດລະບຽບທີ່ຊັດເຈນກ່ຽວກັບການເດີນທາງ ແລະ ການຢູ່ອາໄສຢູ່ຕ່າງປະເທດ.

Summary

• ການພາ ຫຼື ລ້ຽງດູເດັກຢູ່ຕ່າງປະເທດໂດຍບໍ່ໄດ້ຮັບຄວາມຍິນຍອມຈາກພໍ່ແມ່ທີ່ມີສິດອຳນາດ ແມ່ນຜິດຕາມມາດຕາ 3 ຂອງສົນທິສັນຍາ Hague.
• ຖ້າການດຳເນີນຄະດີເລີ່ມຕົ້ນພາຍໃນໜຶ່ງປີ, ສານສັ່ງໃຫ້ກັບຄືນມາທັນທີ; ການປະຕິເສດເປັນໄປໄດ້ພຽງແຕ່ໃນເຫດຜົນແຄບໆເທົ່ານັ້ນ.
• ໃນປະເທດເນເທີແລນ, ສານເຂດຂອງເມືອງເຮກມີອຳນາດຕັດສິນສະເພາະ; ສາມາດອຸທອນໄດ້ພາຍໃນສອງອາທິດ.
• ນອກຈາກສົນທິສັນຍາແລ້ວ ບໍ່ມີຂັ້ນຕອນທີ່ວ່ອງໄວ; ຈຳເປັນຕ້ອງມີການດຳເນີນຄະດີໃນທ້ອງຖິ່ນ ແລະ ການທູດ.
• ການລັກພາຕົວຍັງສາມາດເປັນຄວາມຜິດທາງອາຍາພາຍໃຕ້ມາດຕາ 279 ຊັ້ນ Sr.

ຄໍາ​ຖາມ​ທີ່​ຖືກ​ຖາມ​ເລື້ອຍໆ