ຄ່າປັບໃໝດ້ານການບໍລິຫານ

ຄ່າປັບໃໝທາງການບໍລິຫານແມ່ນພັນທະທີ່ບໍ່ມີເງື່ອນໄຂທີ່ຈະຕ້ອງຈ່າຍເງິນຈຳນວນໜຶ່ງ, ເຊິ່ງກຳນົດໂດຍອົງການບໍລິຫານເອງສຳລັບການລະເມີດ. ບໍ່ເໝືອນກັບການລົງໂທດແກ້ໄຂ, ຈຸດປະສົງຂອງມັນແມ່ນການລົງໂທດ, ຊຶ່ງເປັນເຫດຜົນທີ່ມາດຕະການປ້ອງກັນທາງກົດໝາຍອາຍານຳໃຊ້.

ພື້ນຖານທາງດ້ານກົດໝາຍ

ຫົວຂໍ້ 5.4 ຂອງກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການປົກຄອງທົ່ວໄປປະກອບດ້ວຍກົດລະບຽບທົ່ວໄປ. ມາດຕາ 5:40 ໃຫ້ຄໍານິຍາມ, ມາດຕາ 5:41 ບໍ່ລວມເອົາການປັບໃໝໃນຂອບເຂດທີ່ການລະເມີດບໍ່ສາມາດຖືວ່າເປັນຂອງຜູ້ກະທຳຜິດໄດ້, ແລະ ມາດຕາ 5:43 ຫ້າມການລົງໂທດສອງເທົ່າສໍາລັບການລະເມີດດຽວກັນ. ມາດຕາ 5:44 ຄວບຄຸມຄວາມສໍາພັນກັບກົດໝາຍອາຍາ: ໃນກໍລະນີທີ່ມີການດໍາເນີນຄະດີສໍາລັບການກະທຳດັ່ງກ່າວ, ຈະບໍ່ມີການປັບໃໝ. ມາດຕາ 5:46(2) ກໍານົດໃຫ້ມີການປັບໃໝຕາມຄວາມຮ້າຍແຮງຂອງການລະເມີດ, ລະດັບຄວາມຜິດ ແລະ ສະພາບການ. ມາດຕາ 5:10a ໃຫ້ສິດໃນການງຽບ ແລະ ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີການເຕືອນໄພທັນທີທີ່ມີຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງຖືກສອບສວນວ່າເປັນຜູ້ກະທຳຜິດ. ເນື່ອງຈາກວ່ານີ້ແມ່ນຂໍ້ກ່າວຫາທາງອາຍາພາຍໃນຄວາມໝາຍຂອງມາດຕາ 6 ECHR, ການສົມມຸດຕິຖານວ່າບໍ່ມີຄວາມຜິດ ແລະ ສິດໃນການໄດ້ຮັບການຊ່ວຍເຫຼືອກໍ່ໃຊ້ໄດ້ເຊັ່ນກັນ.

ເຮັດແນວໃດມັນເຮັດວຽກໃນການປະຕິບັດ

ສຳລັບການປັບໃໝທີ່ໜັກກວ່າ, ຄະນະກວດກາຈະຮ່າງບົດລາຍງານກ່ອນ, ຫຼັງຈາກນັ້ນທ່ານອາດຈະສົ່ງຄວາມຄິດເຫັນ. ນັ້ນແມ່ນຊ່ວງເວລາທີ່ສຳຄັນ: ການຄົ້ນພົບຄວາມຈິງທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບການໂຕ້ຖຽງຢູ່ທີ່ນັ້ນແມ່ນໄດ້ຖືກກຳນົດໄວ້ຢ່າງມີປະສິດທິພາບສຳລັບສ່ວນທີ່ເຫຼືອຂອງຂັ້ນຕອນ. ກົດລະບຽບນະໂຍບາຍການປັບໃໝມັກຈະກຳນົດຈຳນວນເງິນມາດຕະຖານ, ແຕ່ອົງການຕ້ອງປະເມີນສະເໝີວ່າຈຳນວນເງິນດັ່ງກ່າວມີຄວາມສົມສ່ວນກັນໃນແຕ່ລະກໍລະນີຫຼືບໍ່. ຄວາມສາມາດໃນການຈ່າຍສາມາດໃຫ້ເຫດຜົນໃນການຫຼຸດຜ່ອນ, ໂດຍມີຫຼັກຖານຢັ້ງຢືນ.

ມັນຜິດພາດໄປບ່ອນໃດ

ທຸລະກິດມັກຈະຮ່ວມມືຢ່າງເຕັມທີ່ໃນລະຫວ່າງການກວດກາໂດຍທີ່ບໍ່ຮູ້ວ່າການສືບສວນດັ່ງກ່າວແມ່ນແນໃສ່ພວກເຂົາແລ້ວ; ຖະແຫຼງການທີ່ເຮັດໂດຍບໍ່ມີຄຳເຕືອນສາມາດຖືກຍົກເວັ້ນຈາກຫຼັກຖານ. ຄວາມຜິດພາດອັນທີສອງແມ່ນການບໍ່ຍົກສູງຄວາມສາມາດໃນການຈ່າຍ ຫຼື ສະຖານະການພິເສດ. ອັນທີສາມແມ່ນການມອງຂ້າມຂໍ້ກຳນົດເວລາທີ່ສົມເຫດສົມຜົນ: ການດຳເນີນຄະດີທີ່ຍືດເຍື້ອອອກໄປສາມາດໃຫ້ເຫດຜົນໃນການຫຼຸດຄ່າປັບໄໝ.