ການລ້ຽງດູເດັກແມ່ນການຕັດສິນຂອງສານທີ່ເດັກເຂົ້າມາຢູ່ໃນສາຍພົວພັນທາງກົດໝາຍຂອງຄອບຄົວກັບພໍ່ແມ່ລ້ຽງ, ໃນຂະນະທີ່ສາຍພົວພັນກັບພໍ່ແມ່ເດີມຖືກຕັດຂາດ. ມັນມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ທົ່ວທຸກດ້ານ: ຊື່, ສິດອຳນາດ, ການຮັກສາ ແລະ ມໍລະດົກ.
ພື້ນຖານທາງດ້ານກົດໝາຍ
ມາດຕາ 1:227 ແລະ 1:228 ຂອງປະມວນກົດໝາຍແພ່ງຂອງໂຮນລັງໄດ້ກຳນົດເງື່ອນໄຂຕ່າງໆ. ການລ້ຽງດູເດັກຕ້ອງເປັນຜົນປະໂຫຍດຂອງເດັກຢ່າງຈະແຈ້ງ, ຕ້ອງມີການຢືນຢັນວ່າເດັກບໍ່ມີຫຍັງຄາດຫວັງຫຍັງຈາກພໍ່ແມ່ເດີມຂອງຕົນ, ແລະໃນມື້ຍື່ນຄຳຮ້ອງ, ເດັກຕ້ອງບໍ່ຖືກນັບວ່າເປັນຫລານຂອງຜູ້ລ້ຽງ. ການລ້ຽງດູໂດຍສອງຄົນຮ່ວມກັນຮຽກຮ້ອງໃຫ້ພວກເຂົາຢູ່ຮ່ວມກັນຢ່າງໜ້ອຍສາມປີຕິດຕໍ່ກັນ. ການລ້ຽງດູໂດຍຄົນດຽວຕ້ອງການການດູແລໜຶ່ງປີ; ການລ້ຽງດູໂດຍສອງຄົນຕ້ອງການການດູແລຮ່ວມກັນຢ່າງໜ້ອຍໜຶ່ງປີ. ພໍ່ແມ່ທີ່ມີອາຍຸສິບສອງປີຂຶ້ນໄປຈະໄດ້ຮັບການພິຈາລະນາ, ແລະເດັກທີ່ມີອາຍຸສິບສອງປີຂຶ້ນໄປອາດຈະຄັດຄ້ານ. ການລ້ຽງດູລູກບຸນທຳລະຫວ່າງປະເທດຍັງຖືກຄວບຄຸມໂດຍກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການຈັດວາງເດັກຕ່າງປະເທດເພື່ອລ້ຽງດູ ແລະ ສົນທິສັນຍາການລ້ຽງດູເມືອງເຮກປີ 1993.
ເຮັດແນວໃດມັນເຮັດວຽກໃນການປະຕິບັດ
ຮູບແບບທົ່ວໄປທີ່ສຸດແມ່ນການລ້ຽງດູໂດຍພໍ່ແມ່ລ້ຽງ, ເຊິ່ງຄູ່ນອນຂອງພໍ່ແມ່ລ້ຽງເປັນລູກບຸນທຳ. ເງື່ອນໄຂດຽວກັນນີ້ໃຊ້ໄດ້, ຫຼັກການຫຼັກແມ່ນວ່າພໍ່ແມ່ທີ່ບໍ່ສົນໃຈຫຍັງທີ່ຈະສະເໜີຕໍ່ໄປ. ການດຳເນີນຄະດີແມ່ນຍື່ນຄຳຮ້ອງຕໍ່ສານເມືອງ, ໂດຍມີທະນາຍຄວາມເປັນຕົວແທນບັງຄັບ. ເມື່ອໄດ້ຮັບອະນຸຍາດແລ້ວ, ການຕັດສິນໃຈຈະຖືກບັນທຶກໄວ້ໃນທະບຽນສະຖານະພາບພົນລະເມືອງ ແລະ ສາມາດປ່ຽນນາມສະກຸນໄດ້ຕາມມາ.
ມັນຜິດພາດໄປບ່ອນໃດ
ຄຳຮ້ອງສະໝັກລົ້ມເຫຼວຖ້າມີເງື່ອນໄຂວ່າເດັກບໍ່ມີຫຍັງທີ່ຈະຄາດຫວັງຈາກພໍ່ແມ່ເດີມ; ການຕິດຕໍ່ທີ່ຈຳກັດພຽງຢ່າງດຽວບໍ່ພຽງພໍ. ຄວາມຜິດພາດອັນທີສອງແມ່ນການປະເມີນສິດທິຂອງເດັກທີ່ຈະໄດ້ຮັບການພິຈາລະນາຄະດີຕໍ່າເກີນໄປ. ອັນທີສາມ, ການຮັບຮູ້ໃນປະເທດເນເທີແລນກ່ຽວກັບການຕັດສິນໃຈລ້ຽງດູລູກບຸນທຳຈາກຕ່າງປະເທດມັກຖືກຖືວ່າເປັນເລື່ອງທຳມະດາ, ໃນຂະນະທີ່ມັນມີເງື່ອນໄຂຂອງຕົນເອງ.
ຂໍ້ກໍານົດທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ
ການລ້ຽງດູເດັກກ່ຽວຂ້ອງກັບ ການຮັບຮູ້ເດັກ , ສິດອຳນາດຂອງຜູ້ປົກຄອງ ແລະ ການຕັດສິນຂອງສານກ່ຽວກັບການເປັນພໍ່.
ອ່ານເພີ່ມເຕີມ
ເພີ່ມເຕີມກ່ຽວກັບຫົວຂໍ້ນີ້: ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການລ້ຽງດູເດັກໃນປະເທດເນເທີແລນ , ການລ້ຽງດູເດັກທີ່ຍັງບໍ່ທັນบรรลุนิติภาวะໃນປະເທດເນເທີແລນ: ການລ້ຽງດູໂດຍພໍ່ແມ່ລ້ຽງ ແລະ ການລ້ຽງດູໂດຍພໍ່ແມ່ລ້ຽງ.
ກຳລັງພິຈາລະນາການລ້ຽງດູລູກບຸນທຳ ຫຼື ການລ້ຽງດູໂດຍພໍ່ແມ່ລ້ຽງບໍ? ຜູ້ຊ່ຽວຊານດ້ານກົດໝາຍຄອບຄົວ ຂອງພວກເຮົາ ທົດສອບເງື່ອນໄຂລ່ວງໜ້າ.
