ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍ AI

ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍ AI ແມ່ນລະບຽບຂອງເອີຣົບທີ່ຄວບຄຸມປັນຍາປະດິດຕາມລະດັບຄວາມສ່ຽງ. ມັນຫ້າມການນຳໃຊ້ຈຳນວນໜຶ່ງຢ່າງເດັດຂາດ, ກຳນົດຂໍ້ກຳນົດທີ່ເຂັ້ມງວດຕໍ່ລະບົບທີ່ມີຄວາມສ່ຽງສູງ, ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີຄວາມໂປ່ງໃສບ່ອນທີ່ລະບົບພົວພັນກັບຜູ້ຄົນ ຫຼື ສ້າງເນື້ອຫາ, ແລະ ເຮັດໃຫ້ລະບົບທີ່ມີຄວາມສ່ຽງໜ້ອຍທີ່ສຸດເປັນອິດສະຫຼະ.

ພື້ນຖານທາງດ້ານກົດໝາຍ

ກົດລະບຽບ (EU) 2024/1689 ມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ໃນວັນທີ 1 ສິງຫາ 2024 ແລະ ນຳໃຊ້ເປັນໄລຍະ. ການປະຕິບັດທີ່ຖືກຫ້າມໄດ້ນຳໃຊ້ຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 2 ກຸມພາ 2025, ກົດລະບຽບກ່ຽວກັບ AI ທີ່ມີຈຸດປະສົງທົ່ວໄປຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 2 ສິງຫາ 2025 ແລະ ພັນທະດ້ານຄວາມໂປ່ງໃສຂອງມາດຕາ 50 ນັບຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 2 ສິງຫາ 2026. ກົດລະບຽບ (EU) 2026/1744, ເຊິ່ງເອີ້ນວ່າ digital omnibus, ໄດ້ເລື່ອນລະບອບທີ່ມີຄວາມສ່ຽງສູງອອກໄປ: ຂໍ້ກຳນົດສຳລັບໃບສະໝັກ Annex III ນຳໃຊ້ຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 2 ທັນວາ 2027 ແລະ ຂໍ້ກຳນົດສຳລັບ Annex I ຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 2 ສິງຫາ 2028. ລະບົບທີ່ໃຊ້ແລ້ວກ່ອນເດືອນສິງຫາ 2026 ມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ຈົນຮອດເດືອນທັນວາ 2030. ການເລື່ອນເວລາດັ່ງກ່າວມີຜົນກະທົບຕໍ່ລະບອບທີ່ມີຄວາມສ່ຽງສູງເທົ່ານັ້ນ; ພັນທະທີ່ເຫຼືອນຳໃຊ້ຕາມປົກກະຕິ.

ເຮັດແນວໃດມັນເຮັດວຽກໃນການປະຕິບັດ

ຄຳຖາມທຳອິດບໍ່ແມ່ນລະດັບຄວາມສ່ຽງໃດທີ່ໃຊ້ໄດ້ ແຕ່ແມ່ນບົດບາດໃດທີ່ທ່ານດຳລົງຢູ່. ທ່ານເປັນຜູ້ໃຫ້ບໍລິການ, ວາງລະບົບໃນຕະຫຼາດພາຍໃຕ້ຊື່ຂອງທ່ານເອງ, ຫຼື ເປັນຜູ້ນຳໃຊ້? ພັນທະທີ່ແຕກຕ່າງກັນຕິດພັນກັບແຕ່ລະຄົນ. ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ດັດແປງຮູບແບບທີ່ມີຢູ່ແລ້ວ ແລະ ສະເໜີມັນພາຍໃຕ້ຍີ່ຫໍ້ຂອງຕົນເອງຈະກາຍເປັນຜູ້ໃຫ້ບໍລິການ. ການຈັດປະເພດດັ່ງຕໍ່ໄປນີ້: ການຮັບສະໝັກ ແລະ ການຄັດເລືອກ, ການໃຫ້ຄະແນນສິນເຊື່ອ, ການປະກັນໄພ ແລະ ການເຂົ້າເຖິງການສຶກສາລ້ວນແຕ່ຢູ່ພາຍໃຕ້ເອກະສານຊ້ອນທ້າຍ III. ບໍ່ວ່າລະດັບຄວາມສ່ຽງຈະເປັນແນວໃດກໍຕາມ, ນັບຕັ້ງແຕ່ເດືອນກຸມພາ 2025 ເປັນຕົ້ນມາ ມີໜ້າທີ່ຮັບປະກັນຄວາມຮູ້ດ້ານ AI ທີ່ພຽງພໍໃນບັນດາພະນັກງານທີ່ເຮັດວຽກກັບລະບົບເຫຼົ່ານີ້.

ມັນຜິດພາດໄປບ່ອນໃດ

ຄວາມເຂົ້າໃຈຜິດທີ່ໃຫຍ່ທີ່ສຸດແມ່ນການເລື່ອນເວລາໄດ້ຍ້າຍທຸກຢ່າງ. ການປະຕິບັດທີ່ຫ້າມ, ຄວາມໂປ່ງໃສ ແລະ ກົດລະບຽບສຳລັບຮູບແບບທົ່ວໄປແມ່ນມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ແລ້ວ. ຄວາມຜິດພາດອັນທີສອງແມ່ນການບໍ່ມີສາງ: ຫຼາຍອົງກອນບໍ່ຮູ້ວ່າ AI ໄດ້ເຂົ້າສູ່ຂະບວນການຂອງເຂົາເຈົ້າຜ່ານຊອບແວມາດຕະຖານແນວໃດແລ້ວ. ອັນທີສາມ, ຄວາມສຳພັນກັບ GDPR ຖືກປະເມີນຄ່າຕໍ່າເກີນໄປ; ລະບົບທີ່ປະຕິບັດຕາມກົດໝາຍຍັງຜິດກົດໝາຍຖ້າບໍ່ມີພື້ນຖານສຳລັບການປະມວນຜົນ.