ການລ້ຽງດູຮ່ວມກັນ

ການລ້ຽງດູຮ່ວມກັນແມ່ນສະຖານະການທີ່ພໍ່ແມ່ທີ່ແຍກກັນຢູ່ແບ່ງປັນການດູແລເດັກຢ່າງເທົ່າທຽມກັນ. ມັນບໍ່ແມ່ນຄຳສັບທາງກົດໝາຍ: ກົດໝາຍຮັບຮູ້ພຽງແຕ່ສິດອຳນາດຂອງພໍ່ແມ່ຮ່ວມກັນ ແລະ ການແບ່ງໜ້າທີ່ການດູແລ ແລະ ການລ້ຽງດູເທົ່ານັ້ນ, ເຊິ່ງໄດ້ບັນທຶກໄວ້ໃນແຜນການລ້ຽງດູລູກ.

ພື້ນຖານທາງດ້ານກົດໝາຍ

ມາດຕາ 1:247 ຂອງປະມວນກົດໝາຍແພ່ງໂຮນລັງໃຫ້ເນື້ອໃນແກ່ສິດອຳນາດຮ່ວມກັນ ແລະ ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ພໍ່ແມ່ທີ່ມີສິດອຳນາດໃນການສົ່ງເສີມຄວາມຜູກພັນຂອງເດັກກັບພໍ່ແມ່ອີກຝ່າຍໜຶ່ງ. ມາດຕາ 1:253a ໃຫ້ອຳນາດແກ່ສານໃນການແກ້ໄຂຂໍ້ຂັດແຍ່ງກ່ຽວກັບການແບ່ງໜ້າວຽກການດູແລ. ມາດຕາ 815(3) ຂອງປະມວນກົດໝາຍແພ່ງຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີແຜນການລ້ຽງດູລູກໃນຄຳຮ້ອງຂໍຢ່າຮ້າງທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບເດັກນ້ອຍ, ເຊິ່ງປະກອບມີການຈັດການກ່ຽວກັບການແບ່ງໜ້າວຽກການດູແລ, ການແລກປ່ຽນຂໍ້ມູນ ແລະ ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍ. ສຳລັບຈຸດປະສົງດ້ານພາສີ ແລະ ຜົນປະໂຫຍດ, ການລົງທະບຽນໃນຖານຂໍ້ມູນບັນທຶກສ່ວນຕົວຂອງເທດສະບານແມ່ນເປັນການຕັດສິນໃຈເຖິງແມ່ນວ່າການດູແລຈະຖືກແບ່ງປັນຢ່າງເທົ່າທຽມກັນ; ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ງົບປະມານທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບເດັກ ແລະ ຜົນປະໂຫຍດຂອງເດັກສາມາດແບ່ງປັນໄດ້.

ເຮັດແນວໃດມັນເຮັດວຽກໃນການປະຕິບັດ

ການແບ່ງສ່ວນມັກຈະສະແດງອອກເປັນຕາຕະລາງປະຈຳອາທິດ, ມັກຈະສະຫຼັບກັນ ຫຼື ໃນອັດຕາສ່ວນຫ້າຫາເກົ້າມື້. ຂອບເຂດຂອງການດູແລປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນການລ້ຽງດູເດັກຜ່ານສ່ວນຫຼຸດການດູແລ: ຍິ່ງພໍ່ແມ່ດູແລເດັກຫຼາຍມື້ເທົ່າໃດ, ການຫຼຸດຜ່ອນການປະກອບສ່ວນກໍ່ຈະສູງຂຶ້ນເທົ່ານັ້ນ. ໃນກໍລະນີທີ່ການດູແລເທົ່າທຽມກັນ ແລະ ລາຍໄດ້ທຽບເທົ່າກັນ, ການປະກອບສ່ວນອາດຈະເຫຼືອໜ້ອຍ ຫຼື ບໍ່ມີເລີຍ, ແຕ່ນັ້ນແມ່ນຄິດໄລ່ຈາກການຄິດໄລ່ແທນທີ່ຈະມາຈາກປ້າຍຊື່.

ມັນຜິດພາດໄປບ່ອນໃດ

ພໍ່ແມ່ຕົກລົງເຫັນດີທີ່ຈະລ້ຽງດູລູກຮ່ວມກັນໂດຍບໍ່ໄດ້ພິຈາລະນາເຖິງຜົນສະທ້ອນທາງດ້ານການເງິນ, ແລະຫຼັງຈາກນັ້ນກໍ່ໂຕ້ຖຽງກັນກ່ຽວກັບຄ່າໃຊ້ຈ່າຍທີ່ຢູ່ນອກຕາຕະລາງເວລາ, ເຊັ່ນ: ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ, ກິລາ ແລະ ການໄປທັດສະນະສຶກສາຢູ່ໂຮງຮຽນ. ຄວາມຜິດພາດອັນທີສອງແມ່ນຕາຕະລາງເວລາດຽວກັນໃນເຈ້ຍແຕ່ບໍ່ສາມາດປະຕິບັດໄດ້ຍ້ອນໄລຍະທາງການເດີນທາງ ຫຼື ຊົ່ວໂມງເຮັດວຽກ. ອັນທີສາມ, ການລົງທະບຽນຢູ່ທີ່ຢູ່ໜຶ່ງແມ່ນແຫຼ່ງທີ່ມາຂອງຄວາມຂັດແຍ້ງທີ່ເກີດຂຶ້ນຊ້ຳໆ, ເພາະວ່າຜົນປະໂຫຍດ ແລະ ບາງຄັ້ງການເລືອກໂຮງຮຽນແມ່ນຂຶ້ນກັບມັນ.