ການຄຸ້ມຄອງຄວາມແອອັດ

ການຄຸ້ມຄອງຄວາມແອອັດແມ່ນຊຸດມາດຕະການທີ່ຜູ້ປະກອບການຕາຂ່າຍໄຟຟ້າຈັດການກັບການຂາດແຄນຄວາມສາມາດໃນການຂົນສົ່ງ. ແທນທີ່ຈະປະຕິເສດຄຳຮ້ອງຂໍການຂົນສົ່ງ, ຜູ້ປະກອບການຊື້ຄວາມຍືດຫຍຸ່ນຈາກພາກສ່ວນທີ່ເຊື່ອມຕໍ່ທີ່ສາມາດປັບການບໍລິໂພກ ຫຼື ການປ້ອນຂໍ້ມູນຂອງເຂົາເຈົ້າໄດ້ຊົ່ວຄາວ.

ພື້ນຖານທາງດ້ານກົດໝາຍ

ພັນທະດັ່ງກ່າວແມ່ນມາຈາກກົດໝາຍວ່າດ້ວຍພະລັງງານ, ເຊິ່ງມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ໃນວັນທີ 1 ມັງກອນ 2026, ແລະ ຈາກລະຫັດທີ່ຮັບຮອງເອົາໂດຍອົງການເພື່ອຜູ້ບໍລິໂພກ ແລະ ຕະຫຼາດ, ໂດຍສະເພາະແມ່ນລະຫັດຕາຂ່າຍໄຟຟ້າ. ເມື່ອປະເຊີນກັບການຂາດແຄນ, ຜູ້ປະກອບການຕ້ອງສືບສວນກ່ອນວ່າການຄຸ້ມຄອງຄວາມແອອັດເປັນໄປໄດ້ຫຼືບໍ່ ແລະ ເຜີຍແຜ່ການສຶກສາຄວາມແອອັດ. ລະບຽບ (EU) 2019/943 ໃຫ້ຂອບການເຮັດວຽກຂອງເອີຣົບ. ນັບຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 1 ມັງກອນ 2026 ການຕັດສິນໃຈຈັດລຳດັບຄວາມສຳຄັນຍັງນຳໃຊ້: ຜູ້ປະກອບການຕາຂ່າຍໄຟຟ້າໃນພື້ນທີ່ຄວາມແອອັດຕ້ອງໃຫ້ຄວາມສຳຄັນສຳລັບສ່ວນໜຶ່ງຂອງຄວາມສາມາດທີ່ມີໃຫ້ສາມປະເພດ, ຄືພາກສ່ວນທີ່ບັນເທົາຄວາມແອອັດ, ກິດຈະກຳທີ່ມີຄວາມສົນໃຈດ້ານຄວາມປອດໄພ ແລະ ການບໍລິການທີ່ຈຳເປັນ.

ເຮັດແນວໃດມັນເຮັດວຽກໃນການປະຕິບັດ

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຮ້ອງຂໍຄວາມຈຸການຂົນສົ່ງໃນພື້ນທີ່ທີ່ມີຄວາມແອອັດຈະເຂົ້າຮ່ວມລາຍຊື່ລໍຖ້າ, ເຊິ່ງຊ່ວງເວລາຂອງການຮ້ອງຂໍທີ່ສົມບູນຈະເປັນຕົວຕັດສິນ. ມີທາງເລືອກອື່ນຄື: ສັນຍາການຂົນສົ່ງທີ່ມີເວລາຈຳກັດ ເຊິ່ງພາກສ່ວນທີ່ເຊື່ອມຕໍ່ກັນໃຊ້ພະລັງງານໜ້ອຍລົງໃນຊ່ວງເວລາທີ່ກຳນົດໄວ້, ຫຼື ສັນຍາການຂົນສົ່ງແບບກຸ່ມ ເຊິ່ງຫຼາຍພາກສ່ວນແບ່ງປັນຄວາມຈຸການເຊື່ອມຕໍ່ດຽວກັນ. ສັນຍາເຫຼົ່ານັ້ນຍັງໄດ້ຮັບສ່ວນຫຼຸດໃນອັດຕາຄ່າຂົນສົ່ງ.

ມັນຜິດພາດໄປບ່ອນໃດ

ທຸລະກິດຕ່າງໆຍື່ນຄຳຮ້ອງຂໍການຂົນສົ່ງທີ່ບໍ່ຄົບຖ້ວນ ແລະ ເສຍຕຳແໜ່ງໃນຄິວ. ຄວາມຜິດພາດອັນທີສອງແມ່ນການຢືນຢັນຄວາມຈຸສູງສຸດເມື່ອສັນຍາທີ່ມີຄວາມຍືດຫຍຸ່ນຈະມີໃຫ້ໄວຂຶ້ນ. ອັນທີສາມ, ມັນຖືກລືມວ່າການສຶກສາຄວາມແອອັດ ແລະ ລາຍຊື່ລໍຖ້າແມ່ນເປີດເຜີຍຕໍ່ສາທາລະນະ ແລະ ການປະຕິເສດສາມາດນຳໄປຍື່ນຕໍ່ອົງການຜູ້ບໍລິໂພກ ແລະ ຕະຫຼາດໃນການດຳເນີນຄະດີຂໍ້ຂັດແຍ່ງ.