ສັນຍາກໍ່ສ້າງ

ສັນຍາກໍ່ສ້າງແມ່ນສັນຍາທີ່ຜູ້ຮັບເໝົາຮັບຜິດຊອບ, ນອກການຈ້າງງານ, ເພື່ອສ້າງວຽກງານທາງດ້ານຮ່າງກາຍ ແລະ ສົ່ງມອບ, ໃນລາຄາທີ່ລູກຄ້າຕ້ອງຈ່າຍ.

ພື້ນຖານທາງດ້ານກົດໝາຍ

ຫົວຂໍ້ທີ 12 ຂອງປຶ້ມທີ 7 ຂອງປະມວນກົດໝາຍແພ່ງຂອງໂຮນລັງ ປະກອບດ້ວຍລະບອບດັ່ງກ່າວ, ຈາກມາດຕາ 7:750. ມາດຕາ 7:752 ຄວບຄຸມລາຄາທີ່ບໍ່ມີການຕົກລົງກັນ: ລາຄາທີ່ສົມເຫດສົມຜົນຈະຖືກນຳໃຊ້. ມາດຕາ 7:754 ກຳນົດໜ້າທີ່ໃນການເຕືອນ: ຜູ້ຮັບເໝົາຕ້ອງເຕືອນລູກຄ້າກ່ຽວກັບຄວາມບໍ່ຖືກຕ້ອງໃນການມອບໝາຍ ແລະ ຂໍ້ບົກຜ່ອງໃນວັດສະດຸ ຫຼື ແຜນການທີ່ລູກຄ້າສະໜອງໃຫ້, ຕາມທີ່ເຂົາເຈົ້າຮູ້ ຫຼື ຄວນຮູ້ກ່ຽວກັບພວກມັນ. ເນື່ອງຈາກກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການຮັບປະກັນຄຸນນະພາບອາຄານ, ການເຕືອນນັ້ນຕ້ອງເປັນລາຍລັກອັກສອນ ແລະ ບໍ່ມີຄວາມກຳຈັດ. ມາດຕາ 7:755 ຄວບຄຸມວຽກງານເພີ່ມເຕີມ: ການເພີ່ມຂຶ້ນຂອງລາຄາແມ່ນເປັນໄປໄດ້ພຽງແຕ່ເມື່ອຜູ້ຮັບເໝົາຊີ້ໃຫ້ເຫັນຄວາມຕ້ອງການໃນເວລາທີ່ເໝາະສົມ, ເວັ້ນເສຍແຕ່ວ່າມັນເປັນທີ່ຊັດເຈນໃນຕົວມັນເອງ. ມາດຕາ 7:758 ກຳນົດຄວາມສຳເລັດ: ເມື່ອໄດ້ຮັບການຍອມຮັບ ວຽກງານຈະຖືກສົ່ງມອບ ແລະ ຜູ້ຮັບເໝົາຈະຖືກຍົກເວັ້ນຄວາມຮັບຜິດຊອບຕໍ່ຂໍ້ບົກຜ່ອງທີ່ເຫັນໄດ້. ນັບຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 1 ມັງກອນ 2024, ສຳລັບການກໍ່ສ້າງໃໝ່ໃນຊັ້ນ 1, ກົດລະບຽບທີ່ເຂັ້ມງວດຈະຖືກນຳໃຊ້ວ່າຜູ້ຮັບເໝົາຍັງຄົງຮັບຜິດຊອບຫຼັງຈາກສຳເລັດສຳລັບຂໍ້ບົກຜ່ອງທີ່ເກີດຈາກມັນ. ສຳລັບຜູ້ບໍລິໂພກ, ມາດຕາ 7:765 ໄດ້ເພີ່ມໂຄງການຮັກສາອັດຕາດອກເບ້ຍຫ້າເປີເຊັນສຳລັບເຮືອນທີ່ສ້າງໃໝ່.

ເຮັດແນວໃດມັນເຮັດວຽກໃນການປະຕິບັດ

ຂໍ້ຂັດແຍ່ງສ່ວນໃຫຍ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບວຽກງານເພີ່ມເຕີມ, ຄວາມຊັກຊ້າ ແລະ ຂໍ້ບົກຜ່ອງ. ບັນທຶກທີ່ດີກ່ຽວກັບການປ່ຽນແປງ, ພ້ອມດ້ວຍການຢືນຢັນເປັນລາຍລັກອັກສອນກ່ຽວກັບລາຄາ ແລະ ໄລຍະເວລາ, ປ້ອງກັນສ່ວນໃຫຍ່ຂອງການປ່ຽນແປງເຫຼົ່ານັ້ນ. ການສຳເລັດຄວນມີບັນທຶກເປັນລາຍລັກອັກສອນພ້ອມກັບບັນຊີລາຍຊື່ການຖອນເງິນ; ສິ່ງໃດກໍ່ຕາມທີ່ບໍ່ຢູ່ໃນນັ້ນທີ່ເຫັນໄດ້ຊັດເຈນແມ່ນຍາກທີ່ຈະຮຽກຮ້ອງໃນພາຍຫຼັງ.

ມັນຜິດພາດໄປບ່ອນໃດ

ວຽກງານເພີ່ມເຕີມແມ່ນໄດ້ຕົກລົງກັນທາງປາກ ແລະ ມີການໂຕ້ຖຽງກັນພາຍຫຼັງ. ຄວາມຜິດພາດອັນທີສອງແມ່ນການສຳເລັດໂດຍບໍ່ມີບັນທຶກເປັນລາຍລັກອັກສອນ. ອັນທີສາມ, ຜູ້ຮັບເໝົາບໍ່ໄດ້ເຕືອນເປັນລາຍລັກອັກສອນກ່ຽວກັບການອອກແບບທີ່ມີຂໍ້ບົກພ່ອງທີ່ສະໜອງໃຫ້ໂດຍລູກຄ້າ ແລະ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຮັບຜິດຊອບຄວາມສ່ຽງເອງ.