ການຕັດສິນທີ່ຖືກຍົກເລີກໂດຍສານມັກຈະສ້າງຄວາມເສຍຫາຍແລ້ວ: ໂຄງການກໍ່ສ້າງຖືກຢຸດຊະງັກ, ໃບອະນຸຍາດທີ່ມາຊ້າເກີນໄປ, ການອຸດໜູນຖືກຖອນຄືນໂດຍບໍ່ຖືກຕ້ອງ. ຫົວຂໍ້ 8.4 ຂອງກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການປົກຄອງທົ່ວໄປໄດ້ກຳນົດເສັ້ນທາງຂອງຕົນເອງສຳລັບການສູນເສຍນັ້ນ.
ພື້ນຖານທາງດ້ານກົດໝາຍ
ມາດຕາ 8:88 ໃຫ້ອຳນາດແກ່ສານປົກຄອງໃນການສັ່ງໃຫ້ຜູ້ມີອຳນາດຊົດເຊີຍການສູນເສຍທີ່ໄດ້ຮັບຈາກການຕັດສິນໃຈທີ່ຜິດກົດໝາຍ, ຜ່ານການກະທຳທີ່ຜິດກົດໝາຍອື່ນທີ່ກະກຽມມັນ, ຫຼື ຜ່ານການບໍ່ຕັດສິນໃຈທັນເວລາ. ການຜິດກົດໝາຍຕ້ອງໄດ້ຮັບການພິສູດ: ການຕັດສິນດັ່ງກ່າວໄດ້ຖືກຍົກເລີກ, ຖອນຄືນ ຫຼື ພົບວ່າຜິດກົດໝາຍ. ມາດຕາ 8:89 ແບ່ງອຳນາດຕັດສິນ: ສຳລັບການຕັດສິນໃນເລື່ອງພາສີ ແລະ ລັດຖະກອນ, ສານປົກຄອງມີສິດອຳນາດສະເພາະ, ແລະ ໃນກໍລະນີອື່ນໆ ສານອາດຈະຕັດສິນໃຫ້ສູງສຸດຊາວຫ້າພັນເອີໂຣ, ເຊິ່ງສານແພ່ງຈະເຂົ້າມາມີບົດບາດ. ມາດຕາ 8:93 ກຳນົດໄລຍະເວລາຈຳກັດຫ້າປີ.
ເຮັດແນວໃດມັນເຮັດວຽກໃນການປະຕິບັດ
ການຮຽກຮ້ອງດັ່ງກ່າວແມ່ນຍື່ນໂດຍຄຳຮ້ອງຟ້ອງ ແລະ ສາມາດຍື່ນຮ່ວມກັບການອຸທອນຕໍ່ຄຳຕັດສິນ ຫຼື ແຍກຕ່າງຫາກຫຼັງຈາກນັ້ນ. ມາດຕະຖານຂອງກົດໝາຍຄວາມຮັບຜິດຊອບທາງແພ່ງແມ່ນນຳໃຊ້ໃນດ້ານສາລະສຳຄັນຄື: ສາເຫດ, ການອ້າງອີງ ແລະ ຂອບເຂດຂອງການສູນເສຍ. ເຈົ້າໜ້າທີ່ເກືອບຈະໂຕ້ຖຽງຢ່າງສະໝໍ່າສະເໝີວ່າຄຳຕັດສິນທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍຈະໃຫ້ຜົນໄດ້ຮັບດຽວກັນ, ແລະ ການໂຕ້ຖຽງນັ້ນມັກຈະຕັດສິນຄະດີ.
ມັນຜິດພາດໄປບ່ອນໃດ
ມີສາມຈຸດເກີດຂຶ້ນຊ້ຳໆ. ທຳອິດ, ສາເຫດ, ເຊິ່ງຍາກທີ່ຈະພິສູດໄດ້ສຳລັບສັນຍາທີ່ສູນເສຍ ຫຼື ການຢຸດສະງັກທາງທຸລະກິດ. ອັນທີສອງ, ການເລືອກລະຫວ່າງສານບໍລິຫານ ແລະ ສານແພ່ງ, ບ່ອນທີ່ຂອບເຂດຈຳກັດເງິນ 25,000 ເອີໂຣຖືກມອງຂ້າມ. ອັນທີສາມ, ການສະໜັບສະໜູນເອກະສານ, ທີ່ເກັບກຳມາພຽງແຕ່ຫຼາຍປີຫຼັງຈາກເຫດການ.
ຂໍ້ກໍານົດທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ
ການຮຽກຮ້ອງນີ້ກ່ຽວຂ້ອງກັບ ການຊົດເຊີຍສຳລັບການກະທຳທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍຂອງລັດຖະບານ , ເພື່ອ ອຸທອນຕໍ່ສານປົກຄອງ ແລະ ຄຳ ສັ່ງຄ່າໃຊ້ຈ່າຍ.
ການຕັດສິນໃຈທີ່ຜິດກົດໝາຍເຮັດໃຫ້ທ່ານເສຍເງິນບໍ? ຜູ້ຊ່ຽວຊານດ້ານກົດໝາຍບໍລິຫານ ຂອງພວກເຮົາ ປະເມີນເສັ້ນທາງ ແລະ ຫຼັກຖານ.
