ການໄລ່ອອກ

ການໄລ່ອອກແມ່ນການກວາດລ້າງສະຖານທີ່ ແລະ ການສົ່ງຄືນໃຫ້ເຈົ້າຂອງເຮືອນ. ເຈົ້າຂອງເຮືອນອາດຈະບໍ່ເຮັດແບບນີ້ດ້ວຍຕົວເອງ: ຕ້ອງມີຄຳຕັດສິນຂອງສານ, ແລະ ບັງຄັບໃຊ້ໂດຍເຈົ້າໜ້າທີ່ຕຳຫຼວດ.

ພື້ນຖານທາງດ້ານກົດໝາຍ

ສັນຍາເຊົ່າຕ້ອງໄດ້ສິ້ນສຸດລົງຢ່າງຖືກຕ້ອງກ່ອນ: ໂດຍການແຈ້ງການຕາມເຫດຜົນທາງກົດໝາຍ, ໂດຍການຍົກເລີກພາຍໃຕ້ມາດຕາ 6:265 ຂອງປະມວນກົດໝາຍແພ່ງຂອງໂຮນລັງ ສຳລັບຄວາມລົ້ມເຫຼວໃນການປະຕິບັດ, ຫຼື ໂດຍອັດຕະໂນມັດໃນຕອນທ້າຍຂອງໄລຍະເວລາທີ່ກຳນົດໄວ້. ມາດຕາ 7:231 ກຳນົດວ່າສັນຍາເຊົ່າທີ່ຢູ່ອາໄສ ຫຼື ສະຖານທີ່ທຸລະກິດສາມາດຖືກຍົກເລີກໂດຍສານເທົ່ານັ້ນ; ດັ່ງນັ້ນເຈົ້າຂອງເຮືອນຈຶ່ງບໍ່ສາມາດຍົກເລີກນອກສານໄດ້. ມີຂໍ້ຍົກເວັ້ນທີ່ນຳໃຊ້ໃນກໍລະນີທີ່ສະຖານທີ່ຖືກປິດພາຍໃຕ້ມາດຕາ 13b ຂອງກົດໝາຍວ່າດ້ວຍຝິ່ນ. ສຳລັບຄ່າເຊົ່າຄ້າງຊຳລະ, ສານໃຊ້ກົດລະບຽບທົ່ວໄປປະມານສາມເດືອນກ່ອນທີ່ການຍົກເລີກຈະຖືກພິສູດ; ຕ່ຳກວ່ານັ້ນ, ຄວາມລົ້ມເຫຼວມັກຈະຖືກຖືວ່າຮ້າຍແຮງບໍ່ພຽງພໍພາຍໃຕ້ຂໍ້ກຳນົດໃນມາດຕາ 6:265(1). ມາດຕາ 555 ເປັນຕົ້ນໄປຂອງປະມວນກົດໝາຍວ່າດ້ວຍວິທີປະຕິບັດຄະດີແພ່ງຄຸ້ມຄອງການບັງຄັບໃຊ້, ດ້ວຍຄຳສັ່ງໄລ່ອອກ ແລະ ໄລຍະເວລາຢ່າງໜ້ອຍສາມມື້.

ເຮັດແນວໃດມັນເຮັດວຽກໃນການປະຕິບັດ

ການດຳເນີນຄະດີເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍແຈ້ງການກ່ຽວກັບການຜິດນັດ, ຕາມດ້ວຍຄຳສັ່ງຮຽກຮ້ອງການຍົກເລີກ ແລະ ການໄລ່ອອກ. ໃນກໍລະນີຮີບດ່ວນ, ການໄລ່ອອກສາມາດຮ້ອງຂໍໄດ້ໃນການດຳເນີນຄະດີສະຫຼຸບ, ແຕ່ຜູ້ພິພາກສາມີຄວາມລະມັດລະວັງເພາະວ່າການໄລ່ອອກແມ່ນບໍ່ສາມາດແກ້ໄຂໄດ້: ຄວາມລົ້ມເຫຼວຕ້ອງຊັດເຈນຈົນບໍ່ສາມາດລໍຖ້າການດຳເນີນຄະດີຫຼັກໄດ້. ຜູ້ເຊົ່າສາມາດຮ້ອງຂໍໄລຍະເວລາຜ່ອນຜັນພາຍໃຕ້ມາດຕາ 7:280 ສຳລັບສະຖານທີ່ທຸລະກິດ, ຫຼື ສຳລັບໄລຍະເວລາທີ່ຍາວກວ່າເພື່ອຍ້າຍອອກ.

ມັນຜິດພາດໄປບ່ອນໃດ

ເຈົ້າຂອງເຮືອນປ່ຽນກະແຈ ຫຼື ເອົາສິ່ງຂອງໄວ້ຂ້າງນອກ; ນັ້ນແມ່ນການຊ່ວຍເຫຼືອຕົນເອງ ແລະ ສ້າງຄວາມຮັບຜິດຊອບ. ຄວາມຜິດພາດອັນທີສອງແມ່ນການຊອກຫາການຍົກເລີກໜີ້ສິນເລັກນ້ອຍ, ແລະ ການຮຽກຮ້ອງລົ້ມເຫຼວ. ອັນທີສາມ, ຖ້າມີຜູ້ເຊົ່າຕໍ່ ຫຼື ຜູ້ຢູ່ອາໄສຄົນອື່ນ, ຈະບໍ່ໄດ້ຮັບໃບຕາດິນທີ່ຖືກໄລ່ອອກຕໍ່ພວກເຂົາ ແລະ ການໄລ່ອອກກໍ່ຢຸດຊະງັກ.