ການຊົດເຊີຍທີ່ຍຸດຕິທໍາ (billijke vergoeding)

ການຊົດເຊີຍທີ່ຍຸດຕິທຳ ( billijke vergoeding ) ແມ່ນລາງວັນເພີ່ມເຕີມທີ່ສານສາມາດໃຫ້ນອກເໜືອໄປຈາກການຈ່າຍເງິນປ່ຽນແທນ ບ່ອນທີ່ການໄລ່ອອກແມ່ນຜົນມາຈາກການປະພຶດທີ່ມີຄວາມຜິດຢ່າງຮ້າຍແຮງໂດຍນາຍຈ້າງ. ບໍ່ເຫມືອນກັບການຈ່າຍເງິນປ່ຽນແທນ ມັນບໍ່ໄດ້ຖືກຄິດໄລ່ໂດຍສູດ, ແລະບໍ່ມີຂອບເຂດຈຳກັດຕາມກົດໝາຍ.

ພື້ນຖານທາງດ້ານກົດໝາຍ

ການຊົດເຊີຍປາກົດຢູ່ໃນຫຼາຍບ່ອນໃນປະມວນກົດໝາຍແພ່ງຂອງໂຮນລັງ. ມາດຕາ 7:681 ກວມເອົາການໄລ່ອອກໂດຍບໍ່ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດທີ່ກຳນົດໄວ້ ຫຼື ການລະເມີດຂໍ້ຫ້າມ. ມາດຕາ 7:682 ກວມເອົາກໍລະນີທີ່ບໍ່ໄດ້ສັ່ງໃຫ້ຮັບເຂົ້າເຮັດວຽກໃໝ່, ແລະ ມາດຕາ 7:683 ໃຊ້ໄດ້ກັບການອຸທອນ. ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 7:671b ແລະ 7:671c, ສານທີ່ຍົກເລີກສັນຍາອາດຈະຕັດສິນໃຫ້ນາຍຈ້າງໄດ້ກະທຳຜິດຢ່າງຮ້າຍແຮງ, ແລະ ພະນັກງານອາດຈະຂໍໃຫ້ສານຍົກເລີກສັນຍາໂດຍອີງໃສ່ເຫດຜົນດຽວກັນ.

ວິທີການຕັ້ງຄ່າຈຳນວນເງິນ

ຜູ້ມີສິດອຳນາດຫຼັກແມ່ນຄຳຕັດສິນຂອງສານສູງສຸດໃນ New Hairstyle ລົງວັນທີ 30 ມິຖຸນາ 2017. ສານໄດ້ຕັດສິນວ່າຄຳຕັດສິນດັ່ງກ່າວຄວນຊົດເຊີຍໃຫ້ພະນັກງານສຳລັບຜົນສະທ້ອນຂອງການປະພຶດທີ່ມີຄວາມຜິດ, ແລະຜົນສະທ້ອນຂອງການໄລ່ອອກນັ້ນອາດຈະຖືກນຳມາພິຈາລະນາ. ປັດໄຈທີ່ກ່ຽວຂ້ອງລວມມີໄລຍະເວລາການຈ້າງງານທີ່ອາດຈະດຳເນີນຕໍ່ໄປ, ລາຍໄດ້ທີ່ພະນັກງານຈະພາດໄປ, ວ່າພະນັກງານໄດ້ພົບວຽກອື່ນແລ້ວຫຼືບໍ່, ຂອບເຂດຂອງຄວາມຜິດຂອງນາຍຈ້າງ ແລະ ຂະໜາດຂອງການຈ່າຍເງິນປ່ຽນແທນທີ່ຄ້າງຊຳລະແລ້ວ.

ລາງວັນແຕກຕ່າງກັນຫຼາຍ. ຈຳນວນເງິນທີ່ເປັນສັນຍະລັກສອງສາມພັນເອີໂຣແມ່ນເປັນເລື່ອງທຳມະດາບ່ອນທີ່ຄວາມຜິດແມ່ນຂັ້ນຕອນ, ໃນຂະນະທີ່ລາງວັນທີ່ມີຕົວເລກຫົກຕົວເລກເກີດຂຶ້ນບ່ອນທີ່ນາຍຈ້າງວາງແຜນການອອກຈາກວຽກຂອງພະນັກງານທີ່ເຮັດວຽກມາດົນ.

ສິ່ງທີ່ຖືວ່າເປັນຄວາມຜິດຮ້າຍແຮງ

ເກນມາດຕະຖານແມ່ນສູງ ແລະ ຕັ້ງໃຈເປັນແບບນັ້ນ. ຕົວຢ່າງທີ່ຍອມຮັບໃນການປະຕິບັດຕົວຈິງປະກອບມີການບໍ່ປະຕິບັດຕາມພັນທະໃນການກັບຄືນປະເທດໃນລະຫວ່າງການເຈັບປ່ວຍ, ການຈຳແນກ, ການສ້າງສາຍພົວພັນການເຮັດວຽກທີ່ບໍ່ສາມາດຮັກສາໄວ້ໄດ້ໂດຍເຈດຕະນາ, ແລະ ເຫດຜົນການໄລ່ອອກທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງ ຫຼື ປອມແປງ. ການໄລ່ອອກທີ່ຖືກຈັດການບໍ່ດີ, ຫຼື ການຈັດຕັ້ງໃໝ່ທີ່ກາຍເປັນວ່າບໍ່ຈຳເປັນ, ຈະບໍ່ບັນລຸເກນມາດຕະຖານ.

ມັນຜິດພາດໄປບ່ອນໃດ

ພະນັກງານມັກຈະຮຽກຮ້ອງຄ່າຊົດເຊີຍທີ່ຍຸດຕິທຳເປັນປະຈຳໃນການດຳເນີນຄະດີຍຸບເລີກ. ສານປະຕິເສດການຮຽກຮ້ອງສ່ວນໃຫຍ່ເຫຼົ່ານັ້ນ, ແລະ ການຮຽກຮ້ອງທີ່ບໍ່ມີມູນຄວາມຈິງຈະເຮັດໃຫ້ສ່ວນທີ່ເຫຼືອຂອງຄະດີອ່ອນແອລົງ. ການໂຕ້ຖຽງຈະເຮັດວຽກໄດ້ເມື່ອການປະພຶດທີ່ມີຄວາມຜິດຖືກບັນທຶກໄວ້: ຄຳແນະນຳເປັນລາຍລັກອັກສອນ, ການຮ້ອງຂໍການກັບຄືນບ້ານທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບຄຳຕອບ, ເອກະສານທີ່ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າພື້ນຖານຖືກສ້າງຂຶ້ນຫຼັງຈາກການຕັດສິນ.