ການເຕົ້າໂຮມກັນໃນຄອບຄົວ (gezinshereniging)

ການເຕົ້າໂຮມຄອບຄົວຄືນແມ່ນການຮັບເອົາຄູ່ສົມລົດ, ຄູ່ຮ່ວມຊີວິດທີ່ຈົດທະບຽນ ຫຼື ບໍ່ໄດ້ແຕ່ງງານ, ຫຼື ລູກທີ່ຍັງບໍ່ທັນบรรลุนิติภาวะໃຫ້ໄປອາໄສຢູ່ກັບຜູ້ອຸປະຖຳທີ່ຢູ່ໃນປະເທດເນເທີແລນຢ່າງຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍແລ້ວ. ມັນເປັນໜຶ່ງໃນຂົງເຂດທີ່ມີການຟ້ອງຮ້ອງຫຼາຍທີ່ສຸດຂອງກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການເຂົ້າເມືອງ, ເພາະວ່າເງື່ອນໄຂຕ່າງໆແມ່ນເຂັ້ມງວດ ແລະ ຜົນປະໂຫຍດທີ່ກ່ຽວຂ້ອງແມ່ນເລື່ອງສ່ວນຕົວ.

ພື້ນຖານທາງດ້ານກົດໝາຍ

ກົດລະບຽບດັ່ງກ່າວແມ່ນປະຕິບັດຕາມກົດໝາຍວ່າດ້ວຍຄົນຕ່າງດ້າວ 2000 ແລະ ລັດຖະດຳລັດວ່າດ້ວຍຄົນຕ່າງດ້າວ, ເຊິ່ງຈັດຕັ້ງປະຕິບັດຄຳສັ່ງກ່ຽວກັບການລວມຄອບຄົວຂອງສະຫະພາບເອີຣົບ, ແລະ ຖືກອ່ານຕໍ່ກັບມາດຕາ 8 ຂອງສົນທິສັນຍາເອີຣົບວ່າດ້ວຍສິດທິມະນຸດ, ເຊິ່ງປົກປ້ອງຊີວິດຄອບຄົວ. ໃນກໍລະນີທີ່ຜູ້ສະໜັບສະໜູນແມ່ນພົນລະເມືອງສະຫະພາບເອີຣົບທີ່ເຄື່ອນໄຫວຢ່າງເສລີ, ລະບອບການປົກຄອງທີ່ເອື້ອອຳນວຍກວ່າຈະຖືກນຳໃຊ້.

ເງື່ອນໄຂຫຼັກໆ

ຜູ້ສະໜັບສະໜູນຕ້ອງມີລາຍໄດ້ທີ່ພຽງພໍ, ເປັນເອກະລາດ ແລະ ຍືນຍົງ, ຕາມກົດລະບຽບຢ່າງໜ້ອຍຄ່າແຮງງານຂັ້ນຕ່ຳທີ່ກ່ຽວຂ້ອງລວມທັງເງິນອຸດໜູນວັນພັກ. ລາຍໄດ້ຈາກການຈ້າງງານຈະຖືກນັບຖ້າສັນຍາດຳເນີນໄປຢ່າງໜ້ອຍອີກໜຶ່ງປີ; ການຈ້າງງານຕົນເອງ ແລະ ຜົນປະໂຫຍດຕ່າງໆແມ່ນໄດ້ຮັບການປະຕິບັດແຕກຕ່າງກັນ ແລະ ເຂັ້ມງວດກວ່າ.

ສາຍພົວພັນຕ້ອງເປັນສາຍພົວພັນທີ່ແທ້ຈິງ ແລະ ສະເພາະ, ແລະ ສຳລັບຄູ່ຮັກ, ຕ້ອງໄດ້ລົງທະບຽນ ຫຼື ຖ້າຍັງບໍ່ໄດ້ແຕ່ງງານ, ຕ້ອງມີການຢັ້ງຢືນວ່າມີຄວາມຍືນຍົງ. ຕ້ອງມີທີ່ພັກອາໄສທີ່ເໝາະສົມ. ສຳລັບຫຼາຍສັນຊາດ, ຄູ່ຮັກຕ້ອງຜ່ານການກວດສອບການເຊື່ອມໂຍງພົນລະເມືອງຢູ່ຕ່າງປະເທດກ່ອນທີ່ຈະອອກບັດ mvv.

ເດັກນ້ອຍ

ເດັກນ້ອຍສາມາດເຂົ້າຮ່ວມໄດ້ ຖ້າພວກເຂົາເປັນຂອງຄອບຄົວກ່ອນທີ່ຜູ້ສະໜັບສະໜູນຈະມາຮອດປະເທດເນເທີແລນ ແລະ ສາຍພົວພັນຄອບຄົວບໍ່ໄດ້ຖືກທຳລາຍ. ຂໍ້ກຳນົດສຸດທ້າຍນັ້ນເຮັດໃຫ້ເກີດການປະຕິເສດສ່ວນໃຫຍ່: ການແຍກກັນເປັນເວລາດົນນານ, ເດັກທີ່ລ້ຽງດູໂດຍພໍ່ເຖົ້າແມ່ເຖົ້າ ແລະ ຊ່ອງຫວ່າງໃນການຕິດຕໍ່ລ້ວນແຕ່ຖືກພິຈາລະນາ, ແລະ ພາລະໃນການພິສູດແມ່ນຂຶ້ນກັບຜູ້ສະໝັກ.

ມັນຜິດພາດໄປບ່ອນໃດ

ລາຍໄດ້ຈະຖືກປະເມີນໃນເວລາທີ່ຕັດສິນໃຈ, ບໍ່ແມ່ນໃນເວລາທີ່ສະໝັກ, ສະນັ້ນການປ່ຽນວຽກໃນລະຫວ່າງຂັ້ນຕອນທີ່ຍາວນານສາມາດຍົກເລີກມັນໄດ້. ແລະເອກະສານຈາກຕ່າງປະເທດມັກຈະຕ້ອງການການຮັບຮອງຢ່າງຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍ ຫຼື ໃບຢັ້ງຢືນຜູ້ອອກໃບອະນຸຍາດ ແລະ ການແປສາບານ; ການຈັດແຈງຫຼັງຈາກການປະຕິເສດຈະຕ້ອງເສຍຄ່າໃຊ້ຈ່າຍໃນຂັ້ນຕອນເຕັມອີກອັນໜຶ່ງ.