ການກັກຂັງຄົນເຂົ້າເມືອງແມ່ນມາດຕະການທາງການບໍລິຫານທີ່ຕັດສິດເສລີພາບຂອງຄົນຕ່າງປະເທດໂດຍມີຈຸດປະສົງເພື່ອເນລະເທດ ຫຼື ການດຳເນີນການຍື່ນຄຳຮ້ອງ. ມັນບໍ່ແມ່ນການລົງໂທດ ແລະ ອາດຈະຖືກບັງຄັບໃຊ້ພຽງແຕ່ໃນກໍລະນີທີ່ມາດຕະການທີ່ແຊກແຊງໜ້ອຍກວ່າຈະບໍ່ພຽງພໍ.
ພື້ນຖານທາງດ້ານກົດໝາຍ
ມາດຕາ 59 ຂອງກົດໝາຍວ່າດ້ວຍຄົນຕ່າງດ້າວ 2000 ຄວບຄຸມການກັກຂັງໂດຍມີຈຸດປະສົງເພື່ອການເນລະເທດ, ມາດຕາ 59a ການກັກຂັງ Dublin ແລະ ມາດຕາ 59b ການກັກຂັງຊາຍແດນໃນຂັ້ນຕອນການຂໍລີ້ໄພ. ຄຳສັ່ງກັບຄືນ 2008/115/EC ກຳນົດຂອບການເຮັດວຽກ: ການກັກຂັງແມ່ນອະນຸຍາດໃຫ້ໃຊ້ໄດ້ພຽງແຕ່ບ່ອນທີ່ມີຄວາມສ່ຽງຕໍ່ການຫຼົບໜີ ຫຼື ບ່ອນທີ່ບຸກຄົນດັ່ງກ່າວຫຼີກລ່ຽງ ຫຼື ຂັດຂວາງການກະກຽມສຳລັບການກັບຄືນ, ແລະ ມັນອາດຈະຢູ່ໄດ້ບໍ່ເກີນຄວາມຈຳເປັນ. ໄລຍະເວລາສູງສຸດແມ່ນຫົກເດືອນ, ສາມາດຂະຫຍາຍໄດ້ເຖິງສິບແປດເດືອນໃນກໍລະນີທີ່ກຳນົດໄວ້. ຕ້ອງມີຄວາມເປັນໄປໄດ້ຂອງການເນລະເທດພາຍໃນເວລາທີ່ສົມເຫດສົມຜົນ; ໃນກໍລະນີທີ່ບໍ່ມີ, ການກັກຂັງຕ້ອງຖືກຍົກເລີກ. ມາດຕາ 94 ກຳນົດໃຫ້ມີການອຸທອນ, ເຊິ່ງຈະຖືກຍື່ນໂດຍອັດຕະໂນມັດຖ້າບຸກຄົນດັ່ງກ່າວບໍ່ໄດ້ດຳເນີນການໃດໆ, ໂດຍມີການພິຈາລະນາຄະດີພາຍໃນສອງອາທິດ.
ເຮັດແນວໃດມັນເຮັດວຽກໃນການປະຕິບັດ
ສານຈະທົບທວນທັງເຫດຜົນ ແລະ ຄວາມພະຍາຍາມ: ເຈົ້າໜ້າທີ່ຕ້ອງເຮັດວຽກຢ່າງສະແດງໃຫ້ເຫັນ ແລະ ເປັນປະຈຳເພື່ອການຍ້າຍອອກ, ຕົວຢ່າງເຊັ່ນ ຜ່ານການສຳພາດການອອກເດີນທາງ ແລະ ການຍື່ນເອກະສານເດີນທາງຕໍ່ເຈົ້າໜ້າທີ່ຂອງປະເທດຕົ້ນທາງ. ໃນກໍລະນີທີ່ບໍ່ມີສິ່ງດັ່ງກ່າວ, ການກັກຂັງຈະຖືກຍົກເລີກ ແລະ ບາງຄັ້ງກໍ່ມີການຊົດເຊີຍສຳລັບແຕ່ລະມື້ຂອງການກັກຂັງທີ່ຜິດກົດໝາຍ. ຂໍ້ກຳນົດແມ່ນເຂັ້ມງວດກວ່າສຳລັບການກັກຂັງຄັ້ງທີສອງ ຫຼື ຕໍ່ມາ.
ມັນຜິດພາດໄປບ່ອນໃດ
ເຫດຜົນຕ່າງໆໄດ້ຖືກລະບຸໄວ້ເປັນມາດຕະຖານໂດຍບໍ່ໄດ້ຖືກອອກແບບມາເພື່ອຕອບສະໜອງຕໍ່ບຸກຄົນ, ເຊິ່ງເປັນຈຸດທີ່ເກີດຂຶ້ນເລື້ອຍໆໃນກົດໝາຍວ່າດ້ວຍກໍລະນີ. ບັນຫາທີສອງແມ່ນການບໍ່ມີການປະເມີນມາດຕະການທີ່ເບົາກວ່າ, ເຊັ່ນ: ໜ້າທີ່ລາຍງານ ຫຼື ຄວາມປອດໄພ. ອັນທີສາມ, ການກັກຂັງຍັງສືບຕໍ່ໃນຂະນະທີ່ຕົວຈິງແລ້ວບໍ່ມີຄວາມເປັນໄປໄດ້ທີ່ຈະຍ້າຍອອກ.
ຂໍ້ກໍານົດທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ
ໂດຍປົກກະຕິແລ້ວ ການກັກຂັງແມ່ນເກີດຂຶ້ນພາຍຫຼັງ ການຕັດສິນໃຈກັບຄືນປະເທດ ແລະ ເຊື່ອມໂຍງກັບ ການຫ້າມເຂົ້າປະເທດ.
ມີສະມາຊິກໃນຄອບຄົວຖືກກັກຂັງບໍ? ຜູ້ຊ່ຽວຊານດ້ານກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການເຂົ້າເມືອງ ຂອງພວກເຮົາ ດຳເນີນການອຸທອນ ແລະ ກວດສອບຢ່າງລະອຽດ.
