ຜູ້ເສຍຫາຍແມ່ນຜູ້ເຄາະຮ້າຍທີ່ເຂົ້າຮ່ວມການດຳເນີນຄະດີອາຍາດ້ວຍການຮຽກຮ້ອງຄ່າຊົດເຊີຍ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ສານອາຍາຈະຕັດສິນການຮຽກຮ້ອງດັ່ງກ່າວຄຽງຄູ່ກັບຄະດີອາຍາ, ດັ່ງນັ້ນການດຳເນີນຄະດີແພ່ງແຍກຕ່າງຫາກຈຶ່ງບໍ່ຈຳເປັນ.
ພື້ນຖານທາງດ້ານກົດໝາຍ
ມາດຕາ 51f ຂອງປະມວນກົດໝາຍວ່າດ້ວຍວິທີອາຍາຂອງໂຮນລັງໃຫ້ສິດໃນການເຂົ້າຮ່ວມ. ການຮຽກຮ້ອງຕ້ອງກ່ຽວຂ້ອງໂດຍກົງກັບການກະທຳຜິດທີ່ພິສູດແລ້ວ. ມາດຕາ 361(3) ກຳນົດໃຫ້ສານປະກາດການຮຽກຮ້ອງທີ່ບໍ່ສາມາດຍອມຮັບໄດ້ ໃນກໍລະນີທີ່ການຈັດການກັບມັນຈະເຮັດໃຫ້ການດຳເນີນຄະດີອາຍາມີພາລະທີ່ບໍ່ສົມສ່ວນ; ຫຼັງຈາກນັ້ນຜູ້ເຄາະຮ້າຍຍັງສາມາດນຳມັນມາຍື່ນຕໍ່ສານແພ່ງໄດ້. ມາດຕາ 36f ຂອງປະມວນກົດໝາຍວ່າດ້ວຍວິທີອາຍາອະນຸຍາດໃຫ້ສານກຳນົດມາດຕະການຊົດເຊີຍ ເຊິ່ງລັດຈະຈັດການການເກັບເງິນ. ນັ້ນມີໂຄງການລ່ວງໜ້າ: ຖ້າຜູ້ຖືກຕັດສິນບໍ່ໄດ້ຈ່າຍຫຼັງຈາກແປດເດືອນ, ລັດຈະຈ່າຍຈຳນວນເງິນທີ່ມອບໝາຍໃຫ້, ໂດຍບໍ່ມີຂອບເຂດຈຳກັດສຳລັບການກະທຳຜິດທີ່ຮຸນແຮງ ແລະ ທາງເພດ ແລະ ສູງສຸດຫ້າພັນເອີໂຣສຳລັບການກະທຳຜິດອື່ນໆ.
ເຮັດແນວໃດມັນເຮັດວຽກໃນການປະຕິບັດ
ການຮຽກຮ້ອງຕ້ອງໄດ້ຍື່ນໃນແບບຟອມ ແລະ ຕ້ອງມີເອກະສານຢັ້ງຢືນຄື: ໃບແຈ້ງໜີ້, ຂໍ້ມູນທາງການແພດ, ການຄິດໄລ່ລາຍໄດ້ທີ່ສູນເສຍໄປ. ສຳລັບການສູນເສຍທີ່ບໍ່ແມ່ນວັດຖຸ, ຄູ່ມືການຕັດສິນຄ່າເສຍຫາຍຂອງໂຮນລັງຈະໃຫ້ມາດຕະຖານ. ອາດຈະມີການຮຽກຮ້ອງຄ່າໃຊ້ຈ່າຍໃນການຊ່ວຍເຫຼືອທາງດ້ານກົດໝາຍ. ນອກຈາກນັ້ນ, ຜູ້ເຄາະຮ້າຍຍັງມີສິດທີ່ຈະຂຶ້ນສານໃນການພິຈາລະນາຄະດີ.
ມັນຜິດພາດໄປບ່ອນໃດ
ການຮຽກຮ້ອງມີຄວາມກວ້າງຂວາງເກີນໄປ ຫຼື ມີຫຼັກຖານທີ່ບໍ່ຊັດເຈນເກີນໄປ, ດັ່ງນັ້ນສານຈຶ່ງເຫັນວ່າພວກມັນສັບສົນເກີນໄປ ແລະ ປະກາດວ່າພວກມັນບໍ່ສາມາດຍອມຮັບໄດ້. ຄວາມຜິດພາດອັນທີສອງແມ່ນການຮຽກຮ້ອງຄ່າເສຍຫາຍທີ່ບໍ່ໄດ້ຕາມມາໂດຍກົງຈາກຄວາມຜິດທີ່ໄດ້ພິສູດ. ອັນທີສາມ, ໂຄງການລ່ວງໜ້າບໍ່ໄດ້ຖືກນຳໃຊ້ເພາະວ່າມີພຽງແຕ່ການຕັດສິນການຮຽກຮ້ອງເທົ່ານັ້ນທີ່ຖືກຮ້ອງຂໍ, ແລະ ບໍ່ແມ່ນມາດຕະການຊົດເຊີຍ.
ຂໍ້ກໍານົດທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ
ການລົງທະບຽນແມ່ນປະຕິບັດຕາມ ການລາຍງານອາຊະຍາກຳ , ເກີດຂຶ້ນໃນ ຂັ້ນຕອນ ການຮຽກຮ້ອງ ແລະ ເຊື່ອມໂຍງກັບ ຄ່າເສຍຫາຍ ໃນກົດໝາຍແພ່ງ.
ທ່ານຕ້ອງການໃຫ້ການສູນເສຍຂອງທ່ານໄດ້ຮັບການຊົດເຊີຍຜ່ານການດຳເນີນຄະດີອາຍາບໍ? ຜູ້ຊ່ຽວຊານດ້ານກົດໝາຍອາຍາ ຂອງພວກເຮົາ ຢືນຢັນການຮຽກຮ້ອງດັ່ງກ່າວ.
