ຂັ້ນຕອນການສອບສວນ (ສະພາວິສາຫະກິດ)

ຂັ້ນຕອນການສືບສວນແມ່ນການສືບສວນກ່ຽວກັບນະໂຍບາຍ ແລະ ຂະບວນການດຳເນີນງານຂອງນິຕິບຸກຄົນ ທີ່ຫ້ອງການວິສາຫະກິດຂອງ Amsterdam ສານອຸທອນອາດຈະສັ່ງ. ຖ້າການສືບສວນເປີດເຜີຍການຄຸ້ມຄອງທີ່ບໍ່ດີ, ສະພາສາມາດແຊກແຊງບໍລິສັດໄດ້.

ພື້ນຖານທາງດ້ານກົດໝາຍ

ລະບອບດັ່ງກ່າວຢູ່ໃນມາດຕາ 2:344 ຫາ 2:359 ຂອງປະມວນກົດໝາຍແພ່ງຂອງໂຮນລັງ. ມາດຕາ 2:346 ກຳນົດຜູ້ທີ່ອາດຈະສະໝັກ: ສຳລັບ BV, ຜູ້ຖືຫຸ້ນ ຫຼື ຜູ້ຖືໃບຮັບເງິນເງິນຝາກທີ່ເປັນຕົວແທນຢ່າງໜ້ອຍສິບເປີເຊັນຂອງທຶນທີ່ອອກໃຫ້ ຫຼື ຖືຮຸ້ນມູນຄ່າ 225,000 ເອີໂຣ, ແລະ ນອກຈາກນັ້ນ, ສະຫະພັນການຄ້າ ແລະ ຜູ້ຮັບຜິດຊອບໃນການລົ້ມລະລາຍ. ມາດຕາ 2:349 ກຳນົດໃຫ້ມີການຄັດຄ້ານເປັນລາຍລັກອັກສອນຕໍ່ຄະນະກຳມະການບໍລິຫານກ່ອນ. ມາດຕາ 2:349a ໃຫ້ອຳນາດແກ່ຫ້ອງການໃນການອະນຸມັດມາດຕະການຊົ່ວຄາວທັນທີເຖິງແມ່ນວ່າໃນໄລຍະທຳອິດ: ການຢຸດຜູ້ອຳນວຍການ, ການແຕ່ງຕັ້ງຜູ້ອຳນວຍການຊົ່ວຄາວ ຫຼື ຜູ້ອຳນວຍການດ້ານການຄວບຄຸມ, ຫຼື ການໂອນຮຸ້ນໃຫ້ຜູ້ຮັກສາຊັບສິນ. ມາດຕາ 2:355 ແລະ 2:356 ຄຸ້ມຄອງຂັ້ນຕອນທີສອງ, ເຊິ່ງການຄຸ້ມຄອງທີ່ບໍ່ດີອາດຈະຖືກສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນ ແລະ ມາດຕະການສຸດທ້າຍຈະຕາມມາ.

ເຮັດແນວໃດມັນເຮັດວຽກໃນການປະຕິບັດ

ໃນທາງປະຕິບັດ, ຂັ້ນຕອນດັ່ງກ່າວແມ່ນເຄື່ອງມືສຳຄັນທີ່ສຸດສຳລັບສາຍພົວພັນຂອງຜູ້ຖືຫຸ້ນທີ່ຢຸດສະງັກ. ມາດຕະການໃນທັນທີມີຄວາມສຳຄັນຫຼາຍກວ່າການສືບສວນເອງ: ຜູ້ອຳນວຍການຊົ່ວຄາວທີ່ມີຄະແນນສຽງຊີ້ຂາດສາມາດທຳລາຍສະຖານະການຢຸດສະງັກໄດ້ພາຍໃນສອງສາມອາທິດ. ສະພາວິສາຫະກິດເຮັດວຽກຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະ ຕັດສິນໃຈໂດຍອີງໃສ່ຮອບໜຶ່ງທີ່ເປັນລາຍລັກອັກສອນ ແລະ ການພິຈາລະນາຄະດີດ້ວຍປາກເປົ່າ.

ມັນຜິດພາດໄປບ່ອນໃດ

ຜູ້ສະໝັກຂ້າມຈົດໝາຍຄັດຄ້ານລ່ວງໜ້າ, ແລະ ຄຳຮ້ອງສະໝັກຈະລົ້ມເຫຼວ. ຂັ້ນຕອນດັ່ງກ່າວຍັງຖືກນຳໃຊ້ບາງຄັ້ງເພື່ອບັງຄັບໃຫ້ມີການຂັດແຍ້ງທາງດ້ານການເງິນຢ່າງດຽວ, ໃນຂະນະທີ່ການສອບສວນແມ່ນມີຈຸດປະສົງເພື່ອການດຳເນີນກິດຈະການພາຍໃນບໍລິສັດ. ອັນທີສາມ, ຜູ້ອຳນວຍການປະເມີນຄ່າຕໍ່າເກີນໄປວ່າບົດລາຍງານການສືບສວນສາມາດນຳໃຊ້ໃນຂັ້ນຕອນຄວາມຮັບຜິດຊອບໃນພາຍຫຼັງໄດ້.