ການຕັດສິນໃຈຂອງກົມກວດຄົນເຂົ້າເມືອງ ແລະ ສັນຊາດສາມາດຖືກຄັດຄ້ານໄດ້, ແຕ່ເສັ້ນທາງແຕກຕ່າງກັນໄປຕາມແຕ່ລະກໍລະນີ. ສຳລັບໃບອະນຸຍາດທຳມະດາ ມັນເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍການຄັດຄ້ານຕໍ່ກົມກວດຄົນເຂົ້າເມືອງເອງ; ສຳລັບການຂໍລີ້ໄພ ມັນໄປຫາສານເມືອງໂດຍກົງ.
ພື້ນຖານທາງດ້ານກົດໝາຍ
ບົດທີ 7 ຂອງກົດໝາຍວ່າດ້ວຍຄົນຕ່າງດ້າວ 2000 ເປັນສ່ວນປະກອບເພີ່ມເຕີມຂອງກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການປົກຄອງທົ່ວໄປ. ສຳລັບການຕັດສິນໃຈທຳມະດາ, ໄລຍະເວລາຄັດຄ້ານແມ່ນສີ່ອາທິດພາຍໃຕ້ມາດຕາ 69, ສັ້ນກວ່າຫົກອາທິດປົກກະຕິ. ສຳລັບການຕັດສິນໃຈຂໍລີ້ໄພ, ການຄັດຄ້ານຈະຖືກຍົກເວັ້ນ ແລະ ໄລຍະເວລາອຸທອນແມ່ນສີ່ອາທິດ, ຫຼື ພຽງແຕ່ໜຶ່ງອາທິດໃນຂັ້ນຕອນການເລັ່ງລັດ. ມາດຕາ 73 ໃຫ້ຜົນກະທົບທີ່ໂຈະຕໍ່ການຄັດຄ້ານໃນກໍລະນີທຳມະດາ, ແຕ່ມີຂໍ້ຍົກເວັ້ນ; ດັ່ງນັ້ນ, ໃນຫຼາຍໆກໍລະນີ, ຕ້ອງມີການຊອກຫາການບັນເທົາທຸກຊົ່ວຄາວເພື່ອປ້ອງກັນການຖືກໄລ່ອອກ. ມາດຕາ 83 ອະນຸຍາດໃຫ້ພິຈາລະນາຂໍ້ເທັດຈິງ ແລະ ສະຖານະການທີ່ເກີດຂຶ້ນຫຼັງຈາກການຕັດສິນໃນການອຸທອນ, ເຊິ່ງເປັນຄວາມແຕກຕ່າງທີ່ສຳຄັນຈາກກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການປົກຄອງທຳມະດາ. ການອຸທອນຕໍ່ໄປແມ່ນຂຶ້ນກັບພະແນກອຳນາດການປົກຄອງຂອງສະພາແຫ່ງລັດ, ພາຍໃນສີ່ອາທິດ, ຫຼື ໜຶ່ງອາທິດໃນກໍລະນີຂໍລີ້ໄພ.
ເຮັດແນວໃດມັນເຮັດວຽກໃນການປະຕິບັດ
ເສັ້ນຕາຍທີ່ສັ້ນບັງຄັບໃຫ້ມີການດຳເນີນການຢ່າງວ່ອງໄວ: ການຄັດຄ້ານ ຫຼື ການອຸທອນໂດຍມີການຮ້ອງຂໍເວລາເພີ່ມເຕີມແມ່ນມາດຕະຖານ. ໃນກໍລະນີທີ່ມີການປະກາດການໂຍກຍ້າຍອອກ, ຄຳຮ້ອງຂໍການບັນເທົາທຸກຊົ່ວຄາວແມ່ນເຄື່ອງມືທີ່ໃນທາງປະຕິບັດຈະຕັດສິນໃຈວ່າຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງອາດຈະລໍຖ້າຄຳຕັດສິນໃນປະເທດເນເທີແລນຫຼືບໍ່.
ມັນຜິດພາດໄປບ່ອນໃດ
ຜູ້ຄົນຄິດວ່າການຍື່ນຂໍວິທີແກ້ໄຂສະເໝີເຮັດໃຫ້ການຍົກເລີກຢຸດຊະງັກ; ແຕ່ມັນບໍ່ໄດ້ເປັນແນວນັ້ນ. ຄວາມຜິດພາດອັນທີສອງແມ່ນການຍົກຂໍ້ເທັດຈິງໃໝ່ຂຶ້ນເມື່ອມີການອຸທອນຕື່ມອີກ, ເມື່ອມາດຕາ 83 ກຳນົດໃຫ້ເຮັດໃນຂັ້ນຕອນການອຸທອນ. ອັນທີສາມ, ໄລຍະເວລາສີ່ອາທິດທີ່ສັ້ນກວ່ານັ້ນສັບສົນກັບຫົກອາທິດທຳມະດາ.
ຂໍ້ກໍານົດທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ
ຂັ້ນຕອນດັ່ງກ່າວເຊື່ອມໂຍງກັບ ການຕັດສິນໃຈສົ່ງຄືນ , ການ ບັນເທົາທຸກຊົ່ວຄາວ ແລະ ແຈ້ງການຄັດຄ້ານ ໃນກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການບໍລິຫານທົ່ວໄປ.
ທ່ານໄດ້ຮັບການປະຕິເສດບໍ? ຜູ້ຊ່ຽວຊານດ້ານກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການເຂົ້າເມືອງ ຂອງພວກເຮົາ ຕິດຕາມກຳນົດເວລາ ແລະ ຍື່ນເອກະສານແກ້ໄຂ.
