ສັນຍາກ່ອນແຕ່ງງານແມ່ນສັນຍາທີ່ຮັບຮອງໂດຍທະນາຍຄວາມ ເຊິ່ງຄູ່ສົມລົດ ຫຼື ຄູ່ຮ່ວມຊີວິດທີ່ໄດ້ຈົດທະບຽນຈະຖອນຕົວອອກຈາກລະບອບຊັບສິນສົມລົດຕາມກົດໝາຍ. ມັນສາມາດເຮັດໄດ້ກ່ອນແຕ່ງງານ ຫຼື ໃນລະຫວ່າງແຕ່ງງານ.
ພື້ນຖານທາງດ້ານກົດໝາຍ
ມາດຕາ 1:114 ແລະ ການປະຕິບັດຕາມປະມວນກົດໝາຍແພ່ງຂອງໂຮນລັງ ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີໃບຕາດິນຂອງທະນາຍຄວາມ; ສັນຍາໃນຮູບແບບອື່ນບໍ່ມີຜົນບັງຄັບໃຊ້. ໃບຕາດິນໄດ້ຖືກລົງທະບຽນໃນທະບຽນຊັບສິນສົມລົດສາທາລະນະຢູ່ສານ, ແລະ ພຽງແຕ່ຈາກການລົງທະບຽນນັ້ນເທົ່ານັ້ນທີ່ມັນສາມາດຖືກອ້າງສິດຕໍ່ບຸກຄົນທີສາມເຊັ່ນ: ເຈົ້າໜີ້.
ຂໍ້ຕົກລົງທີ່ເຮັດໃນລະຫວ່າງການແຕ່ງງານທີ່ມີຢູ່ແລ້ວບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງໄດ້ຮັບການອະນຸມັດຈາກສານອີກຕໍ່ໄປ, ເຊິ່ງໄດ້ຖືກຍົກເລີກໃນປີ 2012, ແຕ່ທະນາຍຄວາມຈະປະເມີນວ່າເຈົ້າໜີ້ມີອະຄະຕິຫຼືບໍ່.
ສິ່ງທີ່ປົກກະຕິແລ້ວແມ່ນຈັດລຽງ
ຮູບແບບທົ່ວໄປສອງຢ່າງແມ່ນການຍົກເວັ້ນຢ່າງສິ້ນເຊີງຈາກຊຸມຊົນໃດກໍໄດ້, ເຊິ່ງຄູ່ສົມລົດແຕ່ລະຄົນຮັກສາຊັບສິນ ແລະ ໜີ້ສິນຂອງຕົນເອງ, ແລະ ຂໍ້ກຳນົດການຊຳລະເປັນໄລຍະ, ເຊິ່ງພາຍໃຕ້ຂໍ້ກຳນົດດັ່ງກ່າວ, ຄູ່ສົມລົດຕົກລົງທີ່ຈະຊຳລະເງິນຝາກປະຢັດຈາກລາຍໄດ້ປະຈຳປີ. ຂໍ້ກຳນົດການຊຳລະສຸດທ້າຍກ່ຽວກັບການຢ່າຮ້າງກໍ່ຖືກນຳໃຊ້ເລື້ອຍໆ, ເຊິ່ງມັກຈະລວມກັບການຍົກເວັ້ນທາງທຸລະກິດທີ່ຄູ່ສົມລົດຄົນໜຶ່ງເປັນເຈົ້າຂອງບໍລິສັດ.
ນັບຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 1 ມັງກອນ 2018 ເປັນຕົ້ນມາ, ການຜິດສັນຍາຕາມກົດໝາຍແມ່ນຊຸມຊົນທີ່ມີຂອບເຂດຈຳກັດແລ້ວ: ຊັບສິນ ແລະ ໜີ້ສິນທີ່ໄດ້ມາກ່ອນການແຕ່ງງານ, ພ້ອມທັງຂອງຂວັນ ແລະ ມໍລະດົກ, ຍັງຄົງເປັນສ່ວນຕົວ. ນັ້ນໄດ້ເຮັດໃຫ້ເຫດຜົນຂອງສັນຍາກ່ອນແຕ່ງງານແຄບລົງ, ແຕ່ບໍ່ຊໍ້າຊ້ອນ, ໂດຍສະເພາະໃນກໍລະນີທີ່ມີທຸລະກິດ, ຂອງຂວັນຂອງຄອບຄົວ ຫຼື ຖານະໜີ້ສິນທີ່ບໍ່ເທົ່າທຽມກັນ.
ມັນຜິດພາດໄປບ່ອນໃດ
ຂໍ້ກຳນົດກ່ຽວກັບການຕົກລົງເປັນໄລຍະແມ່ນຄວາມລົ້ມເຫຼວແບບຄລາສສິກ. ເກືອບບໍ່ມີໃຜຕົກລົງເປັນປະຈຳທຸກປີ, ແລະຫຼັງຈາກນັ້ນກົດໝາຍກໍ່ມີຜົນສະທ້ອນອັນໜັກໜ່ວງ: ເມື່ອມີການຢ່າຮ້າງ, ຊັບສິນຈະຖືກປະຕິບັດຄືກັບວ່າມີຊຸມຊົນຢູ່ແລ້ວ, ເຊິ່ງເປັນຜົນໄດ້ຮັບທີ່ຂໍ້ຕົກລົງມີຈຸດປະສົງເພື່ອຫຼີກລ່ຽງ. ຜູ້ໃດທີ່ມີຂໍ້ກຳນົດດັ່ງກ່າວຄວນປະຕິບັດມັນໃນແຕ່ລະປີ ແລະ ບັນທຶກມັນ, ຫຼື ໃຫ້ແກ້ໄຂເອກະສານ.
ຂໍ້ກໍານົດທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ
ເບິ່ງຕື່ມ ຊຸມຊົນຊັບສິນ, ຄຳຮ້ອງຂໍຢ່າຮ້າງຮ່ວມກັນ ແລະ ຄ່າລ້ຽງດູຄູ່ສົມລົດ.
ການປະຕິບັດກົດໝາຍຄອບຄົວ ຂອງພວກເຮົາ ທົບທວນຂໍ້ຕົກລົງທີ່ມີຢູ່ແລ້ວ ແລະ ໃຫ້ຄໍາແນະນໍາກ່ຽວກັບຜົນສະທ້ອນຂອງພວກມັນໃນເວລາຢ່າຮ້າງ.
