ໄລຍະທົດລອງ (proeftijd)

ໄລຍະເວລາທົດລອງ ( proeftijd ) ແມ່ນໄລຍະເວລາເປີດຮັບສະໝັກວຽກທີ່ໄດ້ຕົກລົງກັນ ເຊິ່ງສອງຝ່າຍອາດຈະຍົກເລີກການຈ້າງງານທັນທີໂດຍບໍ່ຕ້ອງແຈ້ງໃຫ້ຊາບລ່ວງໜ້າ ແລະ ໂດຍບໍ່ຕ້ອງໃຫ້ເຫດຜົນ. ນອກໄລຍະເວລາດັ່ງກ່າວ ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການໄລ່ອອກຂອງໂຮນລັງຈະຖືກນຳໃຊ້ຢ່າງເຕັມທີ່ ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ຄວາມຍາວ ແລະ ຄວາມຖືກຕ້ອງທີ່ແນ່ນອນຂອງຂໍ້ກຳນົດມີຄວາມສຳຄັນ.

ພື້ນຖານທາງດ້ານກົດໝາຍ

ມາດຕາ 7:652 ຂອງປະມວນກົດໝາຍແພ່ງໂຮນລັງ ກຳນົດຂໍ້ຈຳກັດ. ຂໍ້ກຳນົດດັ່ງກ່າວຕ້ອງເປັນລາຍລັກອັກສອນ ແລະ ຕ້ອງຄືກັນສຳລັບນາຍຈ້າງ ແລະ ລູກຈ້າງ. ບໍ່ມີການຕົກລົງກັນໄລຍະທົດລອງວຽກສຳລັບສັນຍາຫົກເດືອນ ຫຼື ໜ້ອຍກວ່າ. ສຳລັບສັນຍາໄລຍະເວລາກຳນົດຫຼາຍກວ່າຫົກເດືອນ ແຕ່ໜ້ອຍກວ່າສອງປີ ສູງສຸດແມ່ນໜຶ່ງເດືອນ; ສຳລັບສັນຍາສອງປີ ຫຼື ຫຼາຍກວ່ານັ້ນ, ແລະ ສຳລັບສັນຍາທີ່ມີໄລຍະເວລາບໍ່ກຳນົດ, ສູງສຸດແມ່ນສອງເດືອນ. ສັນຍາລວມອາດຈະຂະຫຍາຍໄລຍະເວລາໜຶ່ງເດືອນເປັນສອງເດືອນ, ແຕ່ບໍ່ສາມາດເກີນກວ່ານັ້ນໄດ້.

ຂໍ້ທີ່ເກີນຂອບເຂດສູງສຸດຕາມກົດໝາຍແມ່ນບໍ່ມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ທັງໝົດ, ບໍ່ໄດ້ຫຼຸດລົງເປັນໄລຍະເວລາທີ່ອະນຸຍາດ. ດັ່ງນັ້ນ, ນາຍຈ້າງທີ່ຂຽນສັນຍາທີ່ບໍ່ມີກຳນົດເວລາສາມເດືອນຈຶ່ງຈະບໍ່ມີໄລຍະເວລາທົດລອງໃຊ້ເລີຍ.

ເຮັດແນວໃດມັນເຮັດວຽກໃນການປະຕິບັດ

ພາຍໃນໄລຍະເວລາທົດລອງວຽກທີ່ຖືກຕ້ອງ, ຝ່າຍໃດຝ່າຍໜຶ່ງສາມາດຢຸດຕິການຈ້າງງານໃນມື້ນັ້ນເອງ. ພະນັກງານບໍ່ມີສິດໄດ້ຮັບເງິນຊົດເຊີຍໃນຊ່ວງປ່ຽນຜ່ານ. ນາຍຈ້າງຕ້ອງລະບຸເຫດຜົນຖ້າຖືກຖາມ, ແລະ ຂໍ້ຫ້າມທົ່ວໄປກ່ຽວກັບການຈຳແນກຍັງຄົງມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ຢູ່ຄື: ການໄລ່ອອກຍ້ອນການຖືພາ, ການເຈັບປ່ວຍເປັນເຊັ່ນນັ້ນ, ຫຼື ລັກສະນະທີ່ໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງຍັງຄົງຜິດກົດໝາຍເຖິງແມ່ນວ່າໃນລະຫວ່າງການທົດລອງວຽກກໍຕາມ.

ໃນກໍລະນີທີ່ພະນັກງານຄົນດຽວກັນກັບຄືນໄປເຮັດວຽກດຽວກັນ, ໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວຈະບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ມີໄລຍະທົດລອງວຽກໃໝ່. ສິ່ງດຽວກັນນີ້ໃຊ້ໄດ້ກັບສັນຍາຕິດຕາມກັບນາຍຈ້າງຄົນດຽວກັນສຳລັບໜ້າທີ່ດຽວກັນ.

ມັນຜິດພາດໄປບ່ອນໃດ

ຄວາມຜິດພາດທີ່ເກີດຂຶ້ນຊ້ຳໆແມ່ນສັນຍາຫົກເດືອນ. ນາຍຈ້າງມັກຈະສະເໜີສັນຍາຫົກເດືອນຢ່າງແນ່ນອນພ້ອມດ້ວຍໄລຍະເວລາທົດລອງວຽກໜຶ່ງເດືອນ; ຂໍ້ກຳນົດດັ່ງກ່າວຈະເປັນໂມຄະ, ແລະ ການຢຸດຕິການຈ້າງງານໃນອາທິດທີສາມກໍ່ເປັນການໄລ່ອອກໂດຍບໍ່ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດ, ໂດຍມີການເປີດເຜີຍທີ່ສອດຄ້ອງກັນ. ຄວາມຜິດພາດທົ່ວໄປອັນທີສອງແມ່ນການເລີ່ມຕົ້ນເຮັດວຽກກ່ອນທີ່ຈະເຊັນສັນຍາ, ເຊິ່ງສາມາດເຮັດໃຫ້ໄລຍະເວລາທົດລອງວຽກບໍ່ໄດ້ຕົກລົງກັນໃນເວລາທີ່ຕ້ອງການ.