ການຫ້າມບໍ່ໃຫ້ພະນັກງານອອກແຮງງານໃນຂະນະທີ່ເຈັບປ່ວຍໝາຍຄວາມວ່ານາຍຈ້າງບໍ່ສາມາດຍົກເລີກສັນຍາຂອງພະນັກງານທີ່ເຈັບປ່ວຍໂດຍການແຈ້ງການໃນໄລຍະສອງປີທຳອິດຂອງການບໍ່ສາມາດເຮັດວຽກໄດ້. ມັນເປັນຂໍ້ຫ້າມທີ່ຮູ້ກັນດີທີ່ສຸດກ່ຽວກັບສະຖານະການສະເພາະໃດໜຶ່ງ.
ພື້ນຖານທາງດ້ານກົດໝາຍ
ມາດຕາ 7:670(1) ຂອງປະມວນກົດໝາຍແພ່ງຂອງໂຮນລັງ ປະກອບດ້ວຍຂໍ້ຫ້າມ ແລະ ໄລຍະເວລາສອງປີ. ວັກ 10 ກຳນົດວ່າມັນບໍ່ນຳໃຊ້ໃນກໍລະນີທີ່ການເຈັບປ່ວຍເລີ່ມຕົ້ນຫຼັງຈາກ UWV ໄດ້ຮັບຄຳຮ້ອງຂໍການໄລ່ອອກ. ມາດຕາ 7:670a(1) ບໍ່ນຳໃຊ້ຂໍ້ຫ້າມທີ່ພະນັກງານປະຕິເສດໂດຍບໍ່ມີເຫດຜົນທີ່ເໝາະສົມທີ່ຈະຮ່ວມມືໃນການເຊື່ອມໂຍງເຂົ້າກັບສັງຄົມ ແລະ ນາຍຈ້າງໄດ້ເຕືອນພວກເຂົາເປັນລາຍລັກອັກສອນ ແລະ ຢຸດເງິນເດືອນ. ມາດຕາ 7:670a(2)(d) ກຳນົດວ່າ ເມື່ອຢຸດຕິກິດຈະກຳຂອງທຸລະກິດທັງໝົດ ຂໍ້ຫ້າມໃນວັກ 1 ຫາ 4 ຈະຖືກຍົກເລີກ, ຍົກເວັ້ນພະນັກງານທີ່ກຳລັງຖືພາ ຫຼື ພັກເກີດລູກ. ໃນກໍລະນີທີ່ທຸລະກິດປິດພຽງແຕ່ສ່ວນໜຶ່ງ, ວັກ 3 ຍັງຄົງຮັກສາຂໍ້ຫ້າມການເຈັບປ່ວຍໄວ້. ມາດຕາ 7:671b(6) ປະກອບດ້ວຍຂໍ້ຫ້າມທີ່ສອດຄ້ອງກັນກ່ຽວກັບການຢຸດຕິໂດຍສານ.
ເຮັດແນວໃດມັນເຮັດວຽກໃນການປະຕິບັດ
ຂໍ້ຫ້າມດັ່ງກ່າວກວມເອົາແຈ້ງການ, ບໍ່ແມ່ນທຸກຮູບແບບຂອງການສິ້ນສຸດ. ຂໍ້ຕົກລົງການຕົກລົງຍັງຄົງເປັນໄປໄດ້, ເຖິງແມ່ນວ່າມັນມີຄວາມສ່ຽງສຳລັບພະນັກງານໃນລະຫວ່າງການເຈັບປ່ວຍເນື່ອງຈາກສິດທິປະໂຫຍດຂອງເຂົາເຈົ້າ. ການຢຸດຕິການຈ້າງງານໂດຍສານຂັ້ນແຂວງກໍ່ເປັນໄປໄດ້ເຊັ່ນກັນ ໃນກໍລະນີທີ່ຄຳຮ້ອງສະໝັກບໍ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບການເຈັບປ່ວຍ, ຕົວຢ່າງເຊັ່ນໃນກໍລະນີທີ່ມີການປະພຶດຜິດຮ້າຍແຮງ. ຫຼັງຈາກສອງປີຂອງການບໍ່ສາມາດເຮັດວຽກໄດ້, ການຫ້າມດັ່ງກ່າວຈະໝົດອາຍຸ ແລະ ສາມາດໃຫ້ແຈ້ງການໄດ້ດ້ວຍການອະນຸຍາດຈາກ UWV.
ມັນຜິດພາດໄປບ່ອນໃດ
ນາຍຈ້າງພະຍາຍາມບໍ່ສົນໃຈບົດລາຍງານການເຈັບປ່ວຍເພາະວ່າມັນເປັນໄປຕາມກອງປະຊຸມການໄລ່ອອກທີ່ໄດ້ປະກາດໄວ້; ນັ້ນຈະຊ່ວຍໄດ້ພຽງແຕ່ຖ້າຄຳຮ້ອງຂໍໄດ້ໄປຮອດ UWV ແລ້ວ. ຄວາມຜິດພາດອັນທີສອງແມ່ນຄວາມສັບສົນຂອງສ່ວນໜຶ່ງຂອງທຸລະກິດກັບທັງໝົດທີ່ປິດກິດຈະການ. ອັນທີສາມ, ພະນັກງານລືມວ່າຂໍ້ຫ້າມດັ່ງກ່າວບໍ່ໄດ້ນຳໃຊ້ໃນຊ່ວງທົດລອງວຽກ ຫຼື ໃນການໄລ່ອອກໂດຍຫຍໍ້.
ຂໍ້ກໍານົດທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ
ຂໍ້ຫ້າມດັ່ງກ່າວກ່ຽວຂ້ອງກັບ ພັນທະການຈ່າຍເງິນຄ່າປິ່ນປົວໃນເວລາເຈັບປ່ວຍ , ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການປັບປຸງຜູ້ຮັກສາປະຕູ ແລະ ການຢຸດຕິການໂດຍສານ.
ທ່ານຖືກຄຸກຄາມວ່າຈະຖືກໄລ່ອອກໃນຂະນະທີ່ເຈັບປ່ວຍບໍ? ຜູ້ຊ່ຽວຊານດ້ານກົດໝາຍການຈ້າງງານ ຂອງພວກເຮົາ ປະເມີນວ່າການຫ້າມດັ່ງກ່າວປົກປ້ອງທ່ານຫຼືບໍ່.
