ການຮ້ອງຂໍການບັງຄັບໃຊ້ແມ່ນການຮ້ອງຂໍຂອງຝ່າຍທີ່ກ່ຽວຂ້ອງທີ່ໃຫ້ອົງການບໍລິຫານດຳເນີນການຕໍ່ການລະເມີດ. ອົງການດັ່ງກ່າວຕ້ອງຕັດສິນໃຈກ່ຽວກັບການລະເມີດດັ່ງກ່າວ, ແລະ ການຕັດສິນໃຈດັ່ງກ່າວແມ່ນເປີດໃຫ້ມີການຄັດຄ້ານ ແລະ ອຸທອນໄດ້.
ພື້ນຖານທາງດ້ານກົດໝາຍ
ຄຳຮ້ອງຂໍດັ່ງກ່າວແມ່ນຄຳຮ້ອງຂໍພາຍໃນຄວາມໝາຍຂອງມາດຕາ 1:3(3) ຂອງກົດໝາຍວ່າດ້ວຍກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການປົກຄອງທົ່ວໄປ, ເຊິ່ງການຕັດສິນໃຈຕ້ອງໄດ້ດຳເນີນພາຍໃນໄລຍະເວລາທີ່ສົມເຫດສົມຜົນ. ບົດທີ 5 ຂອງກົດໝາຍປະກອບດ້ວຍເຄື່ອງມືການບັງຄັບໃຊ້. ຫົວໃຈຂອງມັນແມ່ນໜ້າທີ່ຫຼັກໃນການບັງຄັບໃຊ້, ເຊິ່ງພັດທະນາໃນກົດໝາຍກໍລະນີຂອງພະແນກອຳນາດການປົກຄອງ: ໃນກໍລະນີທີ່ອົງການມີອຳນາດໃນການບັງຄັບໃຊ້, ໂດຍຫຼັກການແລ້ວຕ້ອງເຮັດແນວນັ້ນ, ໂດຍພິຈາລະນາເຖິງຜົນປະໂຫຍດທົ່ວໄປທີ່ໄດ້ຮັບ. ມີພຽງສອງຂໍ້ຍົກເວັ້ນເທົ່ານັ້ນທີ່ຍອມຮັບ: ມີຄວາມເປັນໄປໄດ້ທີ່ແນ່ນອນຂອງການຖືກກົດໝາຍ, ຫຼືການບັງຄັບໃຊ້ຈະບໍ່ສົມສ່ວນກັບຜົນປະໂຫຍດທີ່ໄດ້ຮັບ ຈົນຕ້ອງຫຼີກລ່ຽງ. ຂໍ້ຍົກເວັ້ນທີສອງນັ້ນໃນປັດຈຸບັນໄດ້ຮັບການທົບທວນຄືນຢ່າງເຂັ້ມງວດກວ່າເກົ່າຫຼັງຈາກການຮັດແໜ້ນຫຼັກການສັດສ່ວນ.
ເຮັດແນວໃດມັນເຮັດວຽກໃນການປະຕິບັດ
ຄຳຮ້ອງຂໍທີ່ດີຄວນລະບຸການລະເມີດຢ່າງຊັດເຈນ: ກົດລະບຽບໃດ, ຢູ່ສະຖານທີ່ໃດ, ຕັ້ງແຕ່ເວລາໃດ, ຮອງຮັບດ້ວຍຮູບຖ່າຍ ຫຼື ການວັດແທກ. ມັນຄວນອະທິບາຍເຖິງຖານະຂອງຜູ້ສະໝັກເອງ, ເພາະວ່າຖ້າບໍ່ມີມັນ, ຄຳຮ້ອງຂໍຈະບໍ່ຖືກຍອມຮັບ. ຖ້າບໍ່ມີການຕັດສິນຕາມມາ, ຂັ້ນຕອນຕໍ່ໄປແມ່ນການແຈ້ງການຜິດນັດ, ຕາມດ້ວຍການອຸທອນຕໍ່ຄວາມລົ້ມເຫຼວໃນການຕັດສິນໃຈ.
ມັນຜິດພາດໄປບ່ອນໃດ
ການຮ້ອງຂໍຍັງຄົງເປັນການຮ້ອງຮຽນກ່ຽວກັບຄວາມລຳຄານໂດຍບໍ່ໄດ້ລະບຸກົດລະບຽບສະເພາະ. ຄວາມຜິດພາດອັນທີສອງແມ່ນການຍອມຮັບຈົດໝາຍທີ່ບອກວ່າອົງການຈະພິຈາລະນາເລື່ອງນີ້; ນັ້ນບໍ່ແມ່ນການຕັດສິນໃຈ ແລະ ເວລາຍັງສືບຕໍ່ຜ່ານໄປ. ອັນທີສາມ, ມັນຖືກລືມວ່າຜູ້ກະທຳຜິດທີ່ຖືກກ່າວຫາກໍ່ເປັນຜູ້ທີ່ມີສ່ວນໄດ້ສ່ວນເສຍເຊັ່ນກັນ ແລະ ສາມາດເຂົ້າຮ່ວມໃນການດຳເນີນຄະດີໄດ້.
ຂໍ້ກໍານົດທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ
ຄຳຮ້ອງຂໍດັ່ງກ່າວນຳໄປສູ່ ຄຳສັ່ງທີ່ຕ້ອງໄດ້ຮັບການລົງໂທດ , ເຊື່ອມຕໍ່ກັບ ຫຼັກການຂອງສັດສ່ວນ ແລະ ການລົງໂທດສຳລັບການຕັດສິນໃຈຊ້າ.
ມີກິດຈະກຳທີ່ຜິດກົດໝາຍຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງຢູ່ໃກ້ທ່ານບໍ? ທະນາຍຄວາມຝ່າຍບໍລິຫານ ຂອງພວກເຮົາ ກະກຽມຄຳຮ້ອງຂໍ.
