ກົດໝາຍຂອງໂຮນລັງແບ່ງສັນຍາເຊົ່າທາງການຄ້າອອກເປັນສອງລະບອບ. ການຂາຍຍ່ອຍ, ການຕ້ອນຮັບ ແລະ ສະຖານທີ່ທີ່ຄ້າຍຄືກັນທີ່ສາມາດເຂົ້າເຖິງໄດ້ໂດຍສາທາລະນະຊົນແມ່ນຕົກຢູ່ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 7:290 ຂອງປະມວນກົດໝາຍແພ່ງ ແລະ ມີການປົກປ້ອງຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ. ຫ້ອງການ, ສາງ ແລະ ພື້ນທີ່ທຸລະກິດອື່ນໆແມ່ນຕົກຢູ່ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 7:230a, ເຊິ່ງໃຫ້ການປົກປ້ອງທີ່ຈຳກັດຕໍ່ການຖືກໄລ່ອອກ.
ພື້ນຖານກົດໝາຍ
ມາດຕາ 7:290 ຫາ 7:310 ຄຸ້ມຄອງລະບອບການຄ້າປີກ. ສັນຍາເຊົ່າມີໄລຍະເວລາຫ້າປີ ແລະ ກົດໝາຍໄດ້ຂະຫຍາຍອອກໄປເປັນສິບປີ ເວັ້ນເສຍແຕ່ວ່າມັນຖືກຍົກເລີກຢ່າງຖືກຕ້ອງໃນຕອນທ້າຍຂອງໄລຍະເວລາທຳອິດ. ມາດຕາ 7:296 ລະບຸເຫດຜົນທີ່ເຈົ້າຂອງເຮືອນອາດຈະຍົກເລີກສັນຍາ, ແລະ ມາດຕາ 7:291 ເຮັດໃຫ້ຂໍ້ໃດໆທີ່ອອກຈາກລະບອບດັ່ງກ່າວທີ່ເປັນອັນຕະລາຍຕໍ່ຜູ້ເຊົ່າມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ໄດ້ພຽງແຕ່ດ້ວຍການອະນຸມັດຂອງສານຂັ້ນຕົ້ນເທົ່ານັ້ນ. ມາດຕາ 7:230a ໃຫ້ສິດຜູ້ເຊົ່າພື້ນທີ່ທຸລະກິດອື່ນໆໃນການຮ້ອງຂໍການໂຈະການໄລ່ອອກເປັນເວລາສູງສຸດສາມປີ.
ເຮັດແນວໃດມັນເຮັດວຽກໃນການປະຕິບັດ
ການຈັດປະເພດແມ່ນຖືກຕັດສິນໂດຍການນຳໃຊ້ທີ່ໄດ້ຕົກລົງກັນ ແລະ ການນຳໃຊ້ຕົວຈິງ, ບໍ່ແມ່ນໂດຍປ້າຍຊື່ໃນສັນຍາ. ຫ້ອງວາງສະແດງທີ່ລູກຄ້າສາມາດຊື້ສິນຄ້າສາມາດມີຄຸນສົມບັດເປັນພື້ນທີ່ຂາຍຍ່ອຍໄດ້ເຖິງແມ່ນວ່າທຸກຝ່າຍຈະເອີ້ນມັນວ່າຫ້ອງການກໍຕາມ. ໃນຕອນທ້າຍຂອງຫ້າປີທຳອິດ ເຈົ້າຂອງເຮືອນອາດຈະຢຸດຕິສັນຍາພຽງແຕ່ເພື່ອການນຳໃຊ້ທີ່ຮີບດ່ວນຂອງຕົນເອງ ຫຼື ຍ້ອນວ່າຜູ້ເຊົ່າບໍ່ໄດ້ປະພຶດຕົນເປັນຜູ້ເຊົ່າທີ່ດີ; ຫຼັງຈາກສິບປີ ການຊັ່ງນໍ້າໜັກຜົນປະໂຫຍດທີ່ກວ້າງຂວາງ ແລະ ພື້ນທີ່ການແບ່ງເຂດຈະມີໃຫ້. ການຢຸດຕິສັນຍາຕ້ອງການແຈ້ງການລົງທະບຽນລ່ວງໜ້າໜຶ່ງປີ.
ມັນຜິດພາດໄປບ່ອນໃດ
ການອອກຈາກລະບອບກົດໝາຍແມ່ນໄດ້ຕົກລົງກັນໂດຍບໍ່ໄດ້ຮັບການອະນຸມັດຈາກສານ, ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ພວກມັນບໍ່ສາມາດບັງຄັບໃຊ້ໄດ້ຢ່າງແນ່ນອນເມື່ອເຈົ້າຂອງເຮືອນຕ້ອງການພວກມັນ. ຂໍ້ກຳນົດກ່ຽວກັບການລະບຸລາຄາ ແລະ ຄ່າບໍລິການແມ່ນແຫຼ່ງຂໍ້ຂັດແຍ່ງທີສອງ, ໂດຍສະເພາະໃນກໍລະນີທີ່ບໍ່ໄດ້ສະໜອງຂໍ້ມູນສະເພາະກ່ຽວກັບຄ່າບໍລິການໃນແຕ່ລະປີ. ອັນທີສາມ, ເຈົ້າຂອງເຮືອນທີ່ຢຸດຕິສັນຍາເພື່ອການນຳໃຊ້ຂອງຕົນເອງຕ້ອງໃຊ້ສະຖານທີ່ດ້ວຍຕົນເອງຢ່າງໜ້ອຍໜຶ່ງປີ; ການບໍ່ເຮັດແນວນັ້ນຈະເຮັດໃຫ້ລາວຖືກຮຽກຮ້ອງຄ່າເສຍຫາຍຈາກຜູ້ເຊົ່າ.
ຂໍ້ກໍານົດທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ
ການປົກປ້ອງຄ່າເຊົ່າທີ່ຢູ່ອາໄສ , ໃບອະນຸຍາດສິ່ງແວດລ້ອມ ແລະ ສັນຍາຊື້ຂາຍອະສັງຫາລິມະຊັບ.
ທ່ານຕ້ອງການຢຸດຕິ, ຕໍ່ອາຍຸ ຫຼື ຈັດປະເພດສັນຍາເຊົ່າທາງການຄ້າບໍ? ທະນາຍຄວາມດ້ານອະສັງຫາລິມະຊັບ ຂອງພວກເຮົາ ປະເມີນລະບອບ ແລະ ແຈ້ງການ.
