ການຕັດສິນໃຈກັບຄືນປະເທດແມ່ນການຕັດສິນໃຈທີ່ຈະຢືນຢັນວ່າພົນລະເມືອງຕ່າງປະເທດບໍ່ໄດ້ ຫຼື ບໍ່ມີຖິ່ນທີ່ຢູ່ອາໄສຢ່າງຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍໃນປະເທດເນເທີແລນອີກຕໍ່ໄປ, ພ້ອມກັບພັນທະທີ່ຈະຕ້ອງອອກໄປ. ມັນເປັນພື້ນຖານສຳລັບການອອກເດີນທາງໂດຍບັງຄັບ ແລະ ສຳລັບການຫ້າມເຂົ້າປະເທດ.
ພື້ນຖານທາງດ້ານກົດໝາຍ
ມາດຕາ 62 ຂອງກົດໝາຍວ່າດ້ວຍຄົນຕ່າງດ້າວ 2000 ກຳນົດໃຫ້ຄົນຕ່າງປະເທດອອກຈາກປະເທດເນເທີແລນດ້ວຍຕົນເອງເມື່ອການຢູ່ອາໄສຢ່າງຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍສິ້ນສຸດລົງ, ໂດຍຫຼັກການແລ້ວພາຍໃນສີ່ອາທິດ. ມາດຕາ 62a ຄວບຄຸມການຕັດສິນໃຈກັບຄືນສຳລັບຜູ້ທີ່ບໍ່ເຄີຍມີບ່ອນຢູ່ອາໄສທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍ. ພື້ນຖານແມ່ນຢູ່ໃນຄຳສັ່ງກັບຄືນ 2008/115/EC, ເຊິ່ງຂອບເຂດຂອງມັນສານຍຸຕິທຳໄດ້ອະທິບາຍໄວ້ໃນຊຸດຄຳຕັດສິນຕ່າງໆ. ມາດຕາ 62(2) ອະນຸຍາດໃຫ້ໄລຍະເວລາອອກເດີນທາງສັ້ນລົງ ຫຼື ຍົກເລີກ, ໃນບັນດາສິ່ງອື່ນໆທີ່ມີຄວາມສ່ຽງຕໍ່ການຫຼົບໜີ ຫຼື ອັນຕະລາຍຕໍ່ຄວາມເປັນລະບຽບຮຽບຮ້ອຍຂອງປະຊາຊົນ. ໃນກໍລະນີນັ້ນ, ການຫ້າມເຂົ້າປະເທດພາຍໃຕ້ມາດຕາ 66a ເກືອບທຸກຄັ້ງຈະຖືກອອກໃນເວລາດຽວກັນ.
ເຮັດແນວໃດມັນເຮັດວຽກໃນການປະຕິບັດ
ການຕັດສິນໃຈກັບຄືນມັກຈະເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງການປະຕິເສດໃບຄຳຮ້ອງຂໍທີ່ຢູ່ອາໄສ; ການປະຕິເສດ ແລະ ການຕັດສິນໃຈກັບຄືນຈະປາກົດຢູ່ໃນເອກະສານດຽວກັນ. ການຄັດຄ້ານ ຫຼື ການອຸທອນແມ່ນມີໃຫ້, ພາຍໃນໄລຍະເວລາດຽວກັນກັບການປະຕິເສດ. ສິ່ງສຳຄັນ, ການອຸທອນບໍ່ໄດ້ໂຈະພັນທະທີ່ຈະອອກໄປໂດຍອັດຕະໂນມັດ: ໂດຍປົກກະຕິແລ້ວຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີໃບຄຳຮ້ອງຂໍການບັນເທົາທຸກຊົ່ວຄາວແຍກຕ່າງຫາກ.
ມັນຜິດພາດໄປບ່ອນໃດ
ໄລຍະເວລາອອກເດີນທາງຈະໝົດອາຍຸໃນຂະນະທີ່ບຸກຄົນນັ້ນເຊື່ອວ່າການອຸທອນປົກປ້ອງເຂົາເຈົ້າ. ຄວາມຜິດພາດອັນທີສອງແມ່ນການບໍ່ຄັດຄ້ານການຫ້າມເຂົ້າເມືອງແຍກຕ່າງຫາກ, ເພາະມັນມີຜົນສະທ້ອນທີ່ເປັນເອກະລາດໃນທົ່ວເຂດ Schengen. ອັນທີສາມ, ສະພາບການທາງການແພດ ຫຼື ຜົນປະໂຫຍດຂອງເດັກຖືກຍົກຂຶ້ນມາໃນໄລຍະທ້າຍໆ, ເມື່ອພວກມັນຄວນໄດ້ຮັບການຊັ່ງນໍ້າໜັກໃນການກຳນົດໄລຍະເວລາອອກເດີນທາງ.
ຂໍ້ກໍານົດທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ
ການຕັດສິນໃຈດັ່ງກ່າວກ່ຽວຂ້ອງກັບ ການຫ້າມເຂົ້າເມືອງ , ການກັກຂັງຄົນເຂົ້າເມືອງ ແລະ ການຖອນໃບອະນຸຍາດພັກເຊົາ.
ທ່ານໄດ້ຮັບຄຳຕັດສິນສົ່ງກັບຄືນແລ້ວບໍ? ທະນາຍຄວາມດ້ານການເຂົ້າເມືອງ ຂອງພວກເຮົາ ຈະປະເມີນເສັ້ນຕາຍ ແລະ ວິທີແກ້ໄຂຕ່າງໆ.
