ການດູແລຄູ່ສົມລົດ (ຄູ່ຮ່ວມງານ)

ເງິນຄ່າລ້ຽງດູຄູ່ສົມລົດແມ່ນການປະກອບສ່ວນທີ່ອະດີດຄູ່ສົມລົດຄົນໜຶ່ງຈ່າຍໃຫ້ອີກຄົນໜຶ່ງຫຼັງຈາກການຢ່າຮ້າງ, ເຊິ່ງຄູ່ສົມລົດຄົນນັ້ນມີລາຍໄດ້ບໍ່ພຽງພໍຂອງຕົນເອງ ແລະ ບໍ່ສາມາດຄາດຫວັງໃຫ້ມີລາຍໄດ້ພຽງພໍ.

ພື້ນຖານທາງກົດໝາຍ ແລະ ໄລຍະເວລາ

ພັນທະດັ່ງກ່າວແມ່ນປະຕິບັດຕາມມາດຕາ 1:157 ຂອງປະມວນກົດໝາຍແພ່ງຂອງໂຮນລັງ. ໄລຍະເວລາດັ່ງກ່າວໄດ້ຖືກຫຼຸດລົງຢ່າງຫຼວງຫຼາຍໂດຍກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການປະຕິຮູບຄ່າລ້ຽງດູຄູ່ສົມລົດ, ເຊິ່ງໃຊ້ກັບການຢ່າຮ້າງທີ່ຍື່ນໃນວັນທີ 1 ມັງກອນ 2020 ຫຼືຫຼັງຈາກນັ້ນ. ກົດລະບຽບຫຼັກໃນປະຈຸບັນແມ່ນເຄິ່ງໜຶ່ງຂອງໄລຍະເວລາຂອງການແຕ່ງງານ, ໂດຍມີໄລຍະເວລາສູງສຸດຫ້າປີ.

ມີຂໍ້ຍົກເວັ້ນສາມຢ່າງທີ່ຂະຫຍາຍໄລຍະເວລານັ້ນອອກໄປ. ໃນກໍລະນີທີ່ການແຕ່ງງານມີໄລຍະເວລາດົນກວ່າສິບຫ້າປີ ແລະ ຜູ້ຮັບເງິນບຳນານພາຍໃນສິບປີ, ຄ່າລ້ຽງດູຈະດຳເນີນໄປຈົນຮອດອາຍຸນັ້ນ. ໃນກໍລະນີທີ່ການແຕ່ງງານມີໄລຍະເວລາດົນກວ່າສິບຫ້າປີ ແລະ ຜູ້ຮັບເງິນເກີດໃນວັນທີ 1 ມັງກອນ 1970 ຫຼື ກ່ອນນັ້ນ, ໄລຍະເວລາສູງສຸດແມ່ນສິບປີ. ແລະ ໃນກໍລະນີທີ່ຄູ່ສົມລົດມີລູກທີ່ຍັງບໍ່ທັນມີອາຍຸສິບສອງປີ, ຄ່າລ້ຽງດູຈະດຳເນີນໄປຈົນກວ່າລູກຄົນນ້ອຍຈະມີອາຍຸສິບສອງປີ.

ວິທີການຕັ້ງຄ່າຈຳນວນເງິນ

ສອງຕົວເລກຕັດສິນມັນ: ຄວາມຕ້ອງການຂອງຜູ້ຮັບ, ເຊິ່ງເປັນສິ່ງທີ່ຕ້ອງການເພື່ອຮັກສາມາດຕະຖານການດຳລົງຊີວິດທີ່ທຽບເທົ່າກັບໃນລະຫວ່າງການແຕ່ງງານ ແລະ ບໍ່ສາມາດຕອບສະໜອງໄດ້ຈາກລາຍໄດ້ຂອງຕົນເອງ, ແລະ ຄວາມສາມາດໃນການຈ່າຍຂອງຜູ້ຈ່າຍ. ໃນກໍລະນີທີ່ທັງລູກ ແລະ ອະດີດຄູ່ສົມລົດມີສ່ວນຮ່ວມ, ຄ່າລ້ຽງດູເດັກຈະມີຄວາມສຳຄັນກວ່າ: ມັນຖືກຄິດໄລ່ກ່ອນ, ແລະ ມີພຽງແຕ່ຄວາມສາມາດທີ່ຍັງເຫຼືອເທົ່ານັ້ນທີ່ໃຊ້ໄດ້ສຳລັບຄ່າລ້ຽງດູຄູ່ສົມລົດ.

ຈຳນວນເງິນດັ່ງກ່າວຈະຖືກດັດສະນີທຸກໆປີໃນວັນທີ 1 ມັງກອນ. ມັນຈະສິ້ນສຸດລົງໂດຍການດຳເນີນງານຂອງກົດໝາຍ ຖ້າຜູ້ຮັບແຕ່ງງານໃໝ່, ເຂົ້າຮ່ວມຄູ່ຮ່ວມງານທີ່ໄດ້ລົງທະບຽນ ຫຼື ອາໄສຢູ່ກັບຄູ່ຮ່ວມງານໃໝ່ຄືກັບວ່າແຕ່ງງານແລ້ວ, ແລະ ເຫດຜົນສຸດທ້າຍນັ້ນມັກຈະຖືກຟ້ອງຮ້ອງ.

ມັນຜິດພາດໄປບ່ອນໃດ

ບັນດາຝ່າຍມັກຈະຕົກລົງເຫັນດີເປັນປະຈຳກ່ຽວກັບຂໍ້ກຳນົດທີ່ບໍ່ດັດແກ້ໂດຍບໍ່ໄດ້ຮັບຮູ້ເຖິງຜົນກະທົບຂອງມັນ: ມັນສາມາດຫ້າມການປັບປ່ຽນໃດໆເຖິງແມ່ນວ່າລາຍໄດ້ຂອງຜູ້ຈ່າຍຈະຫຼຸດລົງ. ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ, ຂໍ້ຕົກລົງທີ່ບໍ່ມີໄລຍະເວລາຈະເຮັດໃຫ້ເກີດການໂຕ້ຖຽງຫຼາຍປີຕໍ່ມາກ່ຽວກັບລະບອບໃດທີ່ນຳໃຊ້.