Terbeschikkingstelling, ຫຼື TBS, ແມ່ນມາດຕະການທາງກົດໝາຍອາຍາສຳລັບຜູ້ທີ່ມີບັນຫາທາງຈິດໃນເວລາທີ່ກະທຳຜິດ ແລະ ຜູ້ນັ້ນຕ້ອງໄດ້ຮັບການປິ່ນປົວເພື່ອຄວາມປອດໄພຂອງຄົນອື່ນ. ບໍ່ເໝືອນກັບການຕັດສິນລົງໂທດ, ມາດຕະການດັ່ງກ່າວແມ່ນແນໃສ່ການແກ້ແຄ້ນແຕ່ແມ່ນເພື່ອການປົກປ້ອງ ແລະ ການປິ່ນປົວ.
ສາລະບານ
ພື້ນຖານທາງດ້ານກົດໝາຍ
ມາດຕາ 37a ຂອງປະມວນກົດໝາຍອາຍາຂອງໂຮນລັງກຳນົດເງື່ອນໄຂຕ່າງໆຄື: ຄວາມວຸ້ນວາຍໃນເວລາກະທຳຜິດ, ການກະທຳຜິດທີ່ມີໂທດຈຳຄຸກສີ່ປີຂຶ້ນໄປ ຫຼື ໜຶ່ງໃນການກະທຳຜິດທີ່ລະບຸໄວ້ໃນກົດໝາຍ, ແລະ ເປັນອັນຕະລາຍຕໍ່ຄວາມປອດໄພຂອງຄົນອື່ນ ຫຼື ຕໍ່ຄວາມປອດໄພທົ່ວໄປ. ມາດຕາ 37b ຄຸ້ມຄອງ TBS ດ້ວຍການປິ່ນປົວບັງຄັບ ແລະ ມາດຕາ 38 TBS ດ້ວຍເງື່ອນໄຂ. ການບັງຄັບໃຊ້ຕ້ອງການຄຳແນະນຳຈາກຜູ້ຊ່ຽວຊານດ້ານພຶດຕິກຳຢ່າງໜ້ອຍສອງຄົນ, ໜຶ່ງໃນນັ້ນແມ່ນຈິດແພດ, ຜູ້ທີ່ໄດ້ກວດຈຳເລີຍ. ມາດຕະການດັ່ງກ່າວມີໄລຍະເວລາສອງປີ ແລະ ຈະຖືກຂະຫຍາຍອອກໄປໃນແຕ່ລະຄັ້ງໂດຍສານເມືອງ; ສຳລັບການກະທຳຜິດທີ່ແນໃສ່ ຫຼື ເຮັດໃຫ້ບຸກຄົນຕົກຢູ່ໃນອັນຕະລາຍບໍ່ມີໄລຍະເວລາສູງສຸດ, ໃນຂະນະທີ່ສຳລັບການກະທຳຜິດອື່ນໆ ມາດຕະການດັ່ງກ່າວຈະສິ້ນສຸດລົງຫຼັງຈາກສີ່ປີ.
ເຮັດແນວໃດມັນເຮັດວຽກໃນການປະຕິບັດ
ການພິຈາລະນາຄະດີຂະຫຍາຍເວລາແມ່ນຫົວໃຈຂອງການປະຕິບັດ. ຄລີນິກຈະອອກຄໍາແນະນໍາ, ແລະທຸກໆຫົກປີຈະມີບົດລາຍງານເອກະລາດຕິດຕາມມາ. ການປິ່ນປົວດໍາເນີນໄປເປັນໄລຍະ, ຕັ້ງແຕ່ການລາພັກພາຍໃຕ້ການຊີ້ນໍາຈົນເຖິງການລາພັກທີ່ບໍ່ມີການຊີ້ນໍາ ແລະ ການລາພັກຂ້າມອະດີດຈົນເຖິງການລາພັກໃນການທົດລອງ ແລະ ການຢຸດການປິ່ນປົວບັງຄັບແບບມີເງື່ອນໄຂ. ຖ້າຈໍາເລີຍປະຕິເສດທີ່ຈະຮ່ວມມືກັບການກວດສອບ, ສານອາດຈະອີງໃສ່ເອກະສານອື່ນໆພາຍໃຕ້ກົດລະບຽບກ່ຽວກັບຫົວຂໍ້ທີ່ບໍ່ຮ່ວມມື.
ມັນຜິດພາດໄປບ່ອນໃດ
ຈຳເລີຍປະຕິເສດທີ່ຈະຮ່ວມມືໂດຍເຊື່ອວ່າ TBS ບໍ່ສາມາດຖືກບັງຄັບໃຊ້ໄດ້; ນັ້ນແມ່ນບໍ່ຖືກຕ້ອງ. ບັນຫາທີສອງແມ່ນການຂາດການອະນຸຍາດລາພັກ, ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ການປິ່ນປົວຊັກຊ້າ ແລະ ຍືດເວລາຂອງມາດຕະການ. ອັນທີສາມ, ນ້ຳໜັກຕ້ານທີ່ບໍ່ພຽງພໍແມ່ນໄດ້ຖືກສະເໜີໃຫ້ຕາມຄຳແນະນຳຂອງຄລີນິກໃນໄລຍະການຂະຫຍາຍເວລາ.
ຂໍ້ກໍານົດທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ
ມາດຕະການດັ່ງກ່າວເຊື່ອມໂຍງກັບ ການກັກຂັງກ່ອນການພິຈາລະນາຄະດີ , ການຕັດສິນລົງໂທດທີ່ຖືກໂຈະໄວ້ ແລະ ການອຸທອນ.
ການບັງຄັບໃຊ້ ຫຼື ການຕໍ່ເວລາໄດ້ຖືກລະບຸໄວ້ບໍ? ຜູ້ຊ່ຽວຊານດ້ານກົດໝາຍອາຍາ ຂອງພວກເຮົາ ກະກຽມການປ້ອງກັນ.
