ການດຳເນີນຄະດີຕາມໝາຍຮຽກແມ່ນການດຳເນີນຄະດີແພ່ງທຳມະດາຕາມສາລະຄະດີ. ພວກມັນເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍໝາຍຮຽກທີ່ອອກໂດຍເຈົ້າໜ້າທີ່ຕຳຫຼວດຂອງອີກຝ່າຍໜຶ່ງ, ໂດຍລະບຸສິ່ງທີ່ຖືກຮຽກຮ້ອງ, ດ້ວຍເຫດຜົນຫຍັງ, ແລະວັນທີພິຈາລະນາຄະດີທີ່ຈຳເລີຍຖືກເອີ້ນ.
ພື້ນຖານທາງດ້ານກົດໝາຍ
ມາດຕາ 111 ຂອງປະມວນກົດໝາຍວ່າດ້ວຍວິທີພິຈາລະນາຄະດີແພ່ງຂອງໂຮນລັງໄດ້ກຳນົດເນື້ອໃນຂອງໝາຍຟ້ອງ, ລວມທັງການຮຽກຮ້ອງ, ເຫດຜົນ, ການປ້ອງກັນທີ່ຮູ້ວ່າຈຳເລີຍໄດ້ຍົກຂຶ້ນມາ ແລະ ຫຼັກຖານທີ່ມີໃຫ້ໂຈດ. ໜ້າທີ່ເຫຼົ່ານັ້ນໃນການຢືນຢັນ ແລະ ເປີດເຜີຍຫຼັກຖານມີຄວາມສຳຄັນ: ການອະທິບາຍດ້ານດຽວທີ່ຍົກເວັ້ນການປ້ອງກັນທີ່ຮູ້ຈັກອາດຈະນຳໄປສູ່ຜົນສະທ້ອນຂອງສານ. ມາດຕາ 93 ຈັດສັນອຳນາດຕັດສິນ: ສານຂັ້ນຕົ້ນພິຈາລະນາຄະດີຮຽກຮ້ອງມູນຄ່າສູງເຖິງ 25,000 ເອີໂຣ ແລະ ກໍລະນີການຈ້າງງານ, ການເຊົ່າ ແລະ ສິນເຊື່ອຜູ້ບໍລິໂພກທັງໝົດ, ແລະ ການເປັນຕົວແທນໂດຍທະນາຍຄວາມບໍ່ແມ່ນການບັງຄັບຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ມາດຕາ 128 ຄວບຄຸມການປ້ອງກັນ, ມາດຕາ 87 ການພິຈາລະນາຄະດີດ້ວຍປາກເປົ່າ. ຖ້າຈຳເລີຍບໍ່ມາປະກົດຕົວ, ຄຳຕັດສິນທີ່ຜິດສັນຍາຈະປະຕິບັດຕາມພາຍໃຕ້ມາດຕາ 139.
ເຮັດແນວໃດມັນເຮັດວຽກໃນການປະຕິບັດ
ຫຼັງຈາກການປ້ອງກັນ, ສານເກືອບທຸກຄັ້ງຈະມີການພິຈາລະນາຄະດີດ້ວຍປາກເປົ່າ. ການພິຈາລະນາຄະດີນັ້ນແມ່ນຊ່ວງເວລາທີ່ສຳຄັນ: ຜູ້ພິພາກສາຖາມຄຳຖາມ, ສຳຫຼວດການຕົກລົງ ແລະ ຫຼັງຈາກນັ້ນຕັດສິນໃຈວ່າຕ້ອງມີການນຳສະເໜີຫຼັກຖານຫຼືບໍ່. ການພິຈາລະນາຄະດີເປັນລາຍລັກອັກສອນຮອບທີສອງບໍ່ແມ່ນເລື່ອງທີ່ຕ້ອງພິຈາລະນາ. ຄຳຕັດສິນມັກຈະເກີດຂຶ້ນຫຼັງຈາກສອງສາມອາທິດຫາຫຼາຍເດືອນ; ໂດຍປົກກະຕິແລ້ວມັນສາມາດບັງຄັບໃຊ້ໄດ້ຊົ່ວຄາວ, ດັ່ງນັ້ນການອຸທອນຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ຢຸດການບັງຄັບໃຊ້.
ມັນຜິດພາດໄປບ່ອນໃດ
ຄຳສັ່ງສານມີຂໍ້ບົກຜ່ອງໃນການໃຫ້ບໍລິການ ຫຼື ຕັ້ງຊື່ສານຜິດ, ເຊິ່ງນຳໄປສູ່ການເປັນໂມຄະ ຫຼື ການສົ່ງຕໍ່. ຄວາມຜິດພາດອັນທີສອງແມ່ນການພິສູດຫຼັກຖານທີ່ບໍ່ຊັດເຈນ, ໂດຍຄາດຫວັງວ່າການພິຈາລະນາຄະດີຮອບອື່ນຈະຕາມມາ. ອັນທີສາມ, ບັນດາຝ່າຍປະເມີນຄ່າການພິຈາລະນາຄະດີຕໍ່າເກີນໄປ ແລະ ເຂົ້າຮ່ວມໂດຍບໍ່ມີບຸກຄົນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງໃນເລື່ອງນີ້.
ຂໍ້ກໍານົດທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ
ຂັ້ນຕອນດັ່ງກ່າວແມ່ນຢູ່ຄຽງຄູ່ກັບ ຂັ້ນຕອນການບັນເທົາທຸກເບື້ອງຕົ້ນ , ເຊື່ອມຕໍ່ກັບ ພາລະໜ້າທີ່ຂອງການພິສູດ ແລະ ອາດຈະຖືກຕິດຕາມດ້ວຍ ການອຸທອນ.
ພິຈາລະນາການດຳເນີນຄະດີບໍ? ຜູ້ຊ່ຽວຊານດ້ານກົດໝາຍແພ່ງ ຂອງພວກເຮົາ ປະເມີນຄວາມເປັນໄປໄດ້ ແລະ ຮ່າງໝາຍສານ.
