ຄວາມຮັບຜິດຊອບທາງທຸລະກິດພາຍໃຕ້ກົດໝາຍຂອງໂຮນລັງ ແລະ ວິທີການຈຳກັດມັນໂດຍສັນຍາ

ພາຍໃຕ້ກົດໝາຍຂອງໂຮນລັງ, ທຸລະກິດມີຄວາມຮັບຜິດຊອບສອງຢ່າງຄື: ສຳລັບການລະເມີດສັນຍາພາຍໃຕ້ມາດຕາ 6:74 ຂອງປະມວນກົດໝາຍແພ່ງຂອງໂຮນລັງ (Burgerlijk Wetboek, BW), ແລະ ສຳລັບການກະທຳທີ່ຜິດກົດໝາຍ (onrechtmatige daad) ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 6:162 BW ຕໍ່ຜູ້ທີ່ຕົນບໍ່ມີສັນຍານຳ. ທ່ານສາມາດຈຳກັດການສຳຜັດນັ້ນໄດ້ສ່ວນໃຫຍ່ໂດຍສັນຍາ, ແຕ່ບໍ່ແມ່ນທັງໝົດ: ຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຜະລິດຕະພັນ, ການຮຽກຮ້ອງໂດຍພາກສ່ວນທີສາມ ແລະ ການຮຽກຮ້ອງຂອງຜູ້ບໍລິໂພກບາງຢ່າງແມ່ນຢູ່ນອກເໜືອຈາກສິ່ງທີ່ຂໍ້ບັນຍັດສາມາດບັນລຸໄດ້.

On top of those two bases, the Civil Code attributes to your business the conduct of your employees and of the auxiliaries you use, and the risks of the movables, buildings and hazardous substances you operate. A limitation clause only helps you if it was validly agreed. The general requirements for liability are set out in our article on ເມື່ອເຈົ້າຮັບຜິດຊອບຕໍ່ຄວາມເສຍຫາຍ, ແລະເສັ້ນທາງຈາກການຮຽກຮ້ອງໄປສູ່ການຊົດເຊີຍໃນຄູ່ມືຂອງພວກເຮົາ ການຮຽກຮ້ອງຄວາມຮັບຜິດຊອບ.

ຫຼັກການຮັບຜິດຊອບທາງທຸລະກິດສອງຢ່າງແມ່ນຫຍັງ, ແລະເປັນຫຍັງຄວາມແຕກຕ່າງຈຶ່ງມີຄວາມສຳຄັນ?

ລູກຄ້າ ຫຼື ຜູ້ສະໜອງຟ້ອງຮ້ອງທ່ານໃນສັນຍາ; ທຸກຄົນຟ້ອງຮ້ອງທ່ານໃນຄະດີອາຍາ. ຄວາມແຕກຕ່າງແມ່ນຕັດສິນວ່າຂໍ້ກຳນົດຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງທ່ານສາມາດປົກປ້ອງທ່ານໄດ້ຫຼືບໍ່.

ຄວາມຮັບຜິດຊອບຕາມສັນຍາເກີດຂຶ້ນເມື່ອທ່ານບໍ່ປະຕິບັດພັນທະ ແລະ ຄວາມລົ້ມເຫຼວນັ້ນແມ່ນຍ້ອນທ່ານ. ມາດຕາ 6:74 BW ກຳນົດໃຫ້ຝ່າຍທີ່ຜິດສັນຍາຊົດເຊີຍຄວາມເສຍຫາຍ. ໃນກໍລະນີຫຼາຍທີ່ສຸດ, ສິ່ງນີ້ໃຊ້ໄດ້ພຽງແຕ່ເມື່ອລູກໜີ້ຜິດສັນຍາ (verzuim). ໂດຍປົກກະຕິແລ້ວ, ມັນຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີການແຈ້ງການເປັນລາຍລັກອັກສອນກ່ຽວກັບການຜິດສັນຍາ (ingebrekestelling) ໂດຍໃຫ້ໄລຍະເວລາທີ່ສົມເຫດສົມຜົນສຳລັບການປະຕິບັດ, ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 6:82 BW. ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງມີແຈ້ງການໃດໆໃນກໍລະນີທີ່ການປະຕິບັດໄດ້ກາຍເປັນເປັນໄປບໍ່ໄດ້ຢ່າງຖາວອນ ຫຼື ເມື່ອເວລາກຳນົດທີ່ກຳນົດໄວ້ໄດ້ຜ່ານໄປແລ້ວ. ການລະເມີດທີ່ຮ້າຍແຮງຍັງອະນຸຍາດໃຫ້ອີກຝ່າຍໜຶ່ງຍົກເລີກສັນຍາ (ontbinding) ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 6:265 BW.

Liability in tort is the residual regime. Article 6:162 BW covers three kinds of wrongful conduct: infringing a right, acting or failing to act contrary to a statutory duty, and conduct contrary to what is proper in society. The act must be attributable to you, and there must be damage and a causal link. The rule you breached must also have been intended to protect against the kind of damage suffered. This is the requirement of relativity (relativiteit) in article 6:163 BW. Damage is compensated to the extent it can be attributed to the event as a consequence, under article 6:98 BW.

ຄວາມແຕກຕ່າງມີຂອບເຂດຈຳກັດໃນທາງປະຕິບັດ. ການຮຽກຮ້ອງຕາມສັນຍາສາມາດຖືກຈຳກັດ, ຍົກເວັ້ນ ຫຼື ເຮັດໃຫ້ຢູ່ພາຍໃຕ້ໄລຍະເວລາແຈ້ງການສັ້ນໆ. ການຮຽກຮ້ອງໃນການລະເມີດໂດຍພາກສ່ວນທີສາມບໍ່ສາມາດຖືກຈຳກັດໂດຍສັນຍາທີ່ຝ່າຍທີ່ບໍ່ເຄີຍເຊັນ. ນັ້ນແມ່ນເຫດຜົນທີ່ເຫດການໜຶ່ງ, ເຊັ່ນ: ການຕິດຕັ້ງຮົ່ວໄຫຼ, ການໂອນຍ້າຍຂໍ້ມູນທີ່ລົ້ມເຫຼວ ຫຼື ກຸ່ມຂໍ້ມູນທີ່ມີຂໍ້ບົກຜ່ອງ, ສາມາດສ້າງການຮຽກຮ້ອງຕາມສັນຍາທີ່ພໍປະມານຈາກລູກຄ້າຂອງທ່ານ ແລະ ການຮຽກຮ້ອງທີ່ບໍ່ມີຂອບເຂດຈຳກັດຈາກພາກສ່ວນທີສາມທີ່ປະສົບກັບການສູນເສຍ.

ເວລາໃດທີ່ທ່ານຕ້ອງຮັບຜິດຊອບຕໍ່ຜູ້ຄົນ ແລະ ສິ່ງຂອງຕ່າງໆທີ່ທຸລະກິດຂອງທ່ານນຳໃຊ້?

ທ່ານມັກຈະຕ້ອງຮັບຜິດຊອບໂດຍບໍ່ມີຄວາມຜິດຂອງຕົວທ່ານເອງ. ປະມວນກົດໝາຍແພ່ງໄດ້ກຳນົດຄວາມຜິດພາດຂອງພະນັກງານ ແລະ ຜູ້ຊ່ວຍຂອງທ່ານ, ແລະ ຄວາມສ່ຽງຂອງຊັບສິນ ແລະ ສານຕ່າງໆຂອງທ່ານ, ໂດຍກົງຕໍ່ທຸລະກິດຂອງທ່ານ.

ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 6:170 BW ນາຍຈ້າງຕ້ອງຮັບຜິດຊອບຕໍ່ຄວາມເສຍຫາຍທີ່ເກີດຂຶ້ນກັບພາກສ່ວນທີສາມໂດຍຄວາມຜິດຂອງພະນັກງານຂອງຕົນ. ນີ້ໃຊ້ໄດ້ກັບກໍລະນີທີ່ໜ້າວຽກທີ່ໄດ້ຮັບມອບໝາຍເພີ່ມຄວາມສ່ຽງຂອງຄວາມຜິດພາດ ແລະ ນາຍຈ້າງມີການຄວບຄຸມການປະພຶດ. ມາດຕາ 6:171 BW ຂະຫຍາຍແນວຄວາມຄິດດຽວກັນນີ້ໄປສູ່ຜູ້ຮັບເໝົາທີ່ບໍ່ແມ່ນຜູ້ຢູ່ໃຕ້ບັງຄັບບັນຊາທີ່ປະຕິບັດວຽກງານເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງທຸລະກິດຂອງທ່ານ. ດັ່ງນັ້ນ, ການຈ້າງຜູ້ຮັບເໝົາຍ່ອຍຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ຍ້າຍຄວາມສ່ຽງອອກໄປນອກບໍລິສັດຂອງທ່ານດ້ວຍຕົວມັນເອງ. ມາດຕາ 6:172 BW ເຮັດເຊັ່ນດຽວກັນສຳລັບຕົວແທນທີ່ປະຕິບັດໜ້າທີ່ພາຍໃນອຳນາດຂອງເຂົາເຈົ້າ.

ປະມວນກົດໝາຍຍັງໄດ້ກຳນົດຄວາມສ່ຽງຂອງວັດຖຸຕ່າງໆ. ຜູ້ຄອບຄອງຊັບສິນທີ່ມີຂໍ້ບົກພ່ອງມີຄວາມຮັບຜິດຊອບພາຍໃຕ້ມາດຕາ 6:173 BW, ຜູ້ຄອບຄອງອາຄານ ຫຼື ໂຄງສ້າງພາຍໃຕ້ມາດຕາ 6:174 BW, ແລະ ຜູ້ໃຊ້ສານອັນຕະລາຍມືອາຊີບພາຍໃຕ້ມາດຕາ 6:175 BW. ໃນກໍລະນີທີ່ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນຖືກນຳໃຊ້ໃນການດຳເນີນທຸລະກິດ, ມາດຕາ 6:181 BW ຈະໂອນຄວາມຮັບຜິດຊອບຈາກຜູ້ຄອບຄອງໄປຫາຜູ້ດຳເນີນທຸລະກິດ. ນັ້ນແມ່ນເຫດຜົນທີ່ຜູ້ເຊົ່າທີ່ດຳເນີນໂຮງງານ, ບໍ່ແມ່ນເຈົ້າຂອງເຮືອນ, ມັກຈະເປັນຜູ້ຮັບຜິດຊອບຕໍ່ການຮຽກຮ້ອງ.

ຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຜະລິດຕະພັນເຮັດວຽກແນວໃດ, ແລະມີຫຍັງປ່ຽນແປງ?

ຜູ້ຜະລິດມີຄວາມຮັບຜິດຊອບໂດຍບໍ່ມີຄວາມຜິດຕໍ່ຄວາມເສຍຫາຍທີ່ເກີດຈາກຜະລິດຕະພັນທີ່ມີຂໍ້ບົກພ່ອງ, ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 6:185 BW ແລະມາດຕາຕໍ່ໄປນີ້. ຝ່າຍທີ່ເສຍຫາຍຕ້ອງພິສູດຂໍ້ບົກພ່ອງ, ຄວາມເສຍຫາຍ ແລະ ການເຊື່ອມໂຍງສາເຫດ, ແຕ່ບໍ່ແມ່ນຄວາມລະເລີຍ. ການປ້ອງກັນແມ່ນມີຈຳກັດ ແລະ ລວມທັງການປ້ອງກັນຄວາມສ່ຽງດ້ານການພັດທະນາ. ສິ່ງສຳຄັນສຳລັບການຮ່າງ, ມາດຕາ 6:192 BW ກຳນົດວ່າຄວາມຮັບຜິດຊອບນີ້ບໍ່ສາມາດຖືກຍົກເວັ້ນ ຫຼື ຈຳກັດຕໍ່ຝ່າຍທີ່ເສຍຫາຍໄດ້. ຜູ້ສະໜອງທີ່ບໍ່ສາມາດລະບຸຕົວຜູ້ສະໜອງຂອງຕົນເອງສາມາດພົບວ່າຕົນເອງຖືກປະຕິບັດເປັນຜູ້ຜະລິດ.

This regime is changing. Directive (EU) 2024/2853 replaces the 1985 Product Liability Directive. It brings software and digital manufacturing files within the concept of a product. It adds destruction or corruption of data as a type of damage, for data not used for professional purposes. It also eases the burden of proof where technical or scientific complexity makes proving a defect excessively difficult. Member States must transpose it by 9 December 2026, and it applies to products placed on the market or put into service after that date. Until the Dutch implementing legislation amending Book 6 BW enters into force, the present articles continue to apply.

ເວລາໃດທີ່ຜູ້ອຳນວຍການສາມາດຖືກກ່າວຫາວ່າຮັບຜິດຊອບສ່ວນຕົວໄດ້?

ໃນກໍລະນີທີ່ບໍລິສັດບໍ່ສາມາດຈ່າຍເງິນໄດ້, ຜູ້ຮຽກຮ້ອງສິດຕ້ອງພິຈາລະນາຄະນະກຳມະການ. ຜູ້ອຳນວຍການຕ້ອງປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງຕົນຢ່າງເໝາະສົມຕາມມາດຕາ 2:9 BW. ຜູ້ອຳນວຍການຍັງສາມາດຮັບຜິດຊອບສ່ວນຕົວຕໍ່ເຈົ້າໜີ້ຕາມມາດຕາ 6:162 BW ສຳລັບການເຂົ້າເປັນພັນທະໃນນາມຂອງບໍລິສັດ ໃນຂະນະທີ່ຮູ້ ຫຼື ຕ້ອງເຂົ້າໃຈຢ່າງສົມເຫດສົມຜົນວ່າບໍລິສັດຈະບໍ່ສາມາດປະຕິບັດໄດ້ ແລະ ຈະບໍ່ສະເໜີການແກ້ໄຂໃດໆ.

ໃນການລົ້ມລະລາຍ, ມາດຕາ 2:248 BW ເຮັດໃຫ້ຄະນະກຳມະການຮັບຜິດຊອບຕໍ່ການຂາດດຸນທີ່ມັນໄດ້ປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງຕົນຢ່າງບໍ່ຖືກຕ້ອງ ແລະ ນັ້ນແມ່ນສາເຫດສຳຄັນຂອງການລົ້ມລະລາຍ. ການບໍ່ຮັກສາບັນທຶກທີ່ເໝາະສົມ ຫຼື ບໍ່ໄດ້ຍື່ນບັນຊີປະຈຳປີຕາມເວລາກຳນົດຈະສ້າງການສົມມຸດຕິຖານຕໍ່ຄະນະກຳມະການ. ບົດຄວາມຂອງພວກເຮົາກ່ຽວກັບ ຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງກຳມະການ ແລະ ກ່ຽວກັບ ຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງບໍລິສັດ ແລະ ກຸ່ມ ກວດສອບເກນເຫຼົ່ານັ້ນຢ່າງລະອຽດ.

ທ່ານສາມາດຈຳກັດຄວາມຮັບຜິດຊອບຕາມສັນຍາພາຍໃຕ້ກົດໝາຍຂອງໂຮນລັງໄດ້ຫຼາຍປານໃດ?

ລະຫວ່າງທຸລະກິດຕ່າງໆ, ຂໍ້ກຳນົດທີ່ຈຳກັດ ຫຼື ບໍ່ລວມຄວາມຮັບຜິດຊອບ (exoneratiebeding) ແມ່ນຖືກຕ້ອງຕາມຫຼັກການ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ສານສາມາດຍົກເລີກມັນໄວ້ໄດ້ ໃນກໍລະນີທີ່ການອີງໃສ່ມັນຈະບໍ່ເປັນທີ່ຍອມຮັບໄດ້ຕາມມາດຕະຖານຂອງຄວາມສົມເຫດສົມຜົນ ແລະ ຄວາມຍຸຕິທຳ (redelijkheid en billijkheid), ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 6:248 ວັກ 2 BW.

ໃນທາງປະຕິບັດ, ສານຈະພິຈາລະນາເຖິງຄວາມຮ້າຍແຮງຂອງການລະເມີດ, ລັກສະນະຂອງຄວາມເສຍຫາຍ, ຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງບັນດາຝ່າຍ, ວ່າຂໍ້ກຳນົດດັ່ງກ່າວໄດ້ຖືກເຈລະຈາແລ້ວຫຼືບໍ່, ແລະ ວ່າຄວາມສ່ຽງນັ້ນໄດ້ຮັບການປະກັນໄພ ຫຼື ມີປະກັນໄພແລ້ວຫຼືບໍ່. ເກືອບທຸກຄັ້ງທີ່ຂໍ້ກຳນົດດັ່ງກ່າວຖືກຍົກເລີກໃນກໍລະນີທີ່ຄວາມເສຍຫາຍເກີດຂຶ້ນໂດຍເຈດຕະນາ ຫຼື ໂດຍຄວາມບໍ່ລະມັດລະວັງໂດຍຮູ້ຕົວຂອງບໍລິສັດ ຫຼື ຜູ້ທີ່ຄຸ້ມຄອງມັນ.

ນັ້ນນຳໄປສູ່ການຮ່າງກົດລະບຽບງ່າຍໆ: ຂອບເຂດຈຳກັດທີ່ສົມສ່ວນມັກຈະຢູ່ລອດ, ແຕ່ການຍົກເວັ້ນແບບລວມໆມັກຈະບໍ່ຢູ່ລອດ. ຂອບເຂດຈຳກັດທີ່ສະແດງອອກເປັນຕົວຄູນຂອງຄ່າທຳນຽມທີ່ຈ່າຍພາຍໃຕ້ສັນຍາ, ຫຼື ເປັນຈຳນວນເງິນທີ່ບໍລິສັດປະກັນໄພຂອງທ່ານຈ່າຍອອກ, ບວກກັບການຍົກເວັ້ນການສູນເສຍທີ່ເກີດຂຶ້ນເຊັ່ນ: ກຳໄລທີ່ສູນເສຍ ແລະ ການຢຸດຊະງັກທາງທຸລະກິດ, ແມ່ນເຂັ້ມແຂງກວ່າຂໍ້ກຳນົດທີ່ພະຍາຍາມຍົກເວັ້ນຄວາມຮັບຜິດຊອບທັງໝົດສຳລັບທຸກຢ່າງ.

ບໍ່ສາມາດຈັດການສາມໝວດໝູ່ດ້ວຍວິທີນີ້ໄດ້ເລີຍ:

• ຄວາມຮັບຜິດຊອບຕໍ່ຜະລິດຕະພັນທີ່ມີຂໍ້ບົກພ່ອງບໍ່ສາມາດຍົກເວັ້ນໄດ້ຕໍ່ຜູ້ເສຍຫາຍ.
• ຄວາມຮັບຜິດຊອບຕໍ່ຜູ້ບໍລິໂພກແມ່ນຖືກຜູກມັດໂດຍບັນຊີລາຍຊື່ສີດຳ ແລະ ສີເທົາໃນປຶ້ມ 6 BW, ແລະ ຂໍ້ກຳນົດທີ່ບໍ່ລວມເອົາຄວາມຮັບຜິດຊອບຕໍ່ການເສຍຊີວິດ ຫຼື ການບາດເຈັບສ່ວນຕົວຈະບໍ່ມີຜົນບັງຄັບໃຊ້.
• ຂໍ້ກຳນົດບໍ່ສາມາດຈຳກັດການຮຽກຮ້ອງຄ່າເສຍຫາຍໂດຍພາກສ່ວນທີສາມໄດ້, ເພາະວ່າພາກສ່ວນດັ່ງກ່າວບໍ່ແມ່ນພາກສ່ວນຂອງສັນຍາ. ມີພຽງຂໍ້ກຳນົດຂອງພາກສ່ວນທີສາມທີ່ຮ່າງຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຫຼື ລະບົບຕ່ອງໂສ້ຂອງສັນຍາເທົ່ານັ້ນທີ່ສາມາດແກ້ໄຂເລື່ອງນັ້ນໄດ້.

ຂໍ້ກຳນົດດັ່ງກ່າວໄດ້ຖືກຕົກລົງກັນຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວບໍ?

ຂໍ້ຈຳກັດໃນເງື່ອນໄຂທົ່ວໄປຂອງທ່ານຈະຊ່ວຍທ່ານໄດ້ພຽງແຕ່ຖ້າເງື່ອນໄຂເຫຼົ່ານັ້ນຖືກລວມເຂົ້າຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ໂດຍຫຼັກການແລ້ວ ທ່ານຕ້ອງໃຫ້ໂອກາດທີ່ສົມເຫດສົມຜົນແກ່ອີກຝ່າຍໜຶ່ງທີ່ຈະຮັບຊາບຂໍ້ມູນເຫຼົ່ານັ້ນໂດຍການໃຫ້ຂໍ້ມູນເຫຼົ່ານັ້ນກ່ອນ ຫຼື ເມື່ອສັນຍາໄດ້ຮັບການສະຫຼຸບ. ຖ້າສິ່ງນັ້ນບໍ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ, ອີກຝ່າຍໜຶ່ງສາມາດຍົກເລີກເງື່ອນໄຂໄດ້, ແລະ ຂອບເຂດຈຳກັດຈະຫາຍໄປກັບພວກມັນ.

ໃນກໍລະນີທີ່ທັງສອງຝ່າຍອ້າງອີງເຖິງເງື່ອນໄຂຂອງຕົນເອງ, ການອ້າງອີງທຳອິດຈະມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ ເວັ້ນເສຍແຕ່ວ່າອີກຝ່າຍໜຶ່ງປະຕິເສດຢ່າງຊັດເຈນ (ສິ່ງທີ່ເອີ້ນວ່າການຕໍ່ສູ້ຂອງຮູບແບບ). ຄຳອະທິບາຍຂອງພວກເຮົາກ່ຽວກັບ ເງື່ອນໄຂ ແລະ ຂໍ້ກຳນົດທົ່ວໄປ ກຳນົດກົນໄກ.

ຂໍ້ໃດອີກທີ່ຊ່ວຍຫຼຸດຜ່ອນການເປີດເຜີຍຂອງທ່ານ?

ເຄື່ອງມືສັນຍາອີກສອງຢ່າງເຮັດວຽກໄດ້ແທ້ຈິງ. ຂໍ້ກຳນົດການຮ້ອງຮຽນກຳນົດໄລຍະເວລາທີ່ຕ້ອງລາຍງານຂໍ້ບົກຜ່ອງ. ມັນສະໜັບສະໜູນໜ້າທີ່ຕາມກົດໝາຍໃນມາດຕາ 6:89 BW ໃນການປະທ້ວງພາຍໃນເວລາທີ່ສົມເຫດສົມຜົນ, ແລະຄູ່ສັນຍາທີ່ສູນເສຍສິດໃນການຮ້ອງຮຽນໃຫ້ຜູ້ສະໜອງໜຶ່ງໃນການປ້ອງກັນທີ່ມີປະສິດທິພາບທີ່ສຸດຂອງຕົນ. ການຊົດເຊີຍ, ບໍ່ຄືກັບຂໍ້ກຳນົດຂໍ້ຈຳກັດ, ປ່ຽນການຮຽກຮ້ອງຂອງພາກສ່ວນທີສາມໄປໃຫ້ຄູ່ສັນຍາຂອງທ່ານ. ມັນເປັນຄຳຕອບມາດຕະຖານບ່ອນທີ່ຜູ້ຮັບເໝົາຍ່ອຍເຮັດວຽກຢູ່ສະຖານທີ່ຂອງລູກຄ້າຂອງທ່ານ.

ເຈົ້າສາມາດອີງໃສ່ຂໍ້ຈຳກັດເວລາໃດເປັນການປ້ອງກັນໄດ້?

A claim that is not brought in time does not have to be paid.

ການຮຽກຮ້ອງຄ່າເສຍຫາຍ, ສຳລັບການກະທຳທີ່ຜິດ ຫຼື ການລະເມີດສັນຍາ, ຈະຖືກຍົກເວັ້ນເວລາຫ້າປີຫຼັງຈາກມື້ທີ່ຜູ້ເສຍຫາຍຮູ້ເຖິງທັງຄວາມເສຍຫາຍ ແລະ ຜູ້ທີ່ຕ້ອງຮັບຜິດຊອບ, ແລະ ໃນກໍລະນີໃດກໍ່ຕາມຊາວປີຫຼັງຈາກເຫດການ, ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 3:310 BW. ການຮຽກຮ້ອງຄ່າເສຍຫາຍສຳລັບການປະຕິບັດພັນທະຕາມສັນຍາໂດຍທົ່ວໄປແມ່ນຂຶ້ນກັບໄລຍະເວລາຫ້າປີນັບຈາກມື້ທີ່ການປະຕິບັດຄົບກຳນົດ. ໄລຍະເວລາຈຳກັດສາມາດຖືກຂັດຂວາງໄດ້ໂດຍການແຈ້ງການເປັນລາຍລັກອັກສອນທີ່ສະຫງວນສິດໃນການປະຕິບັດຢ່າງຈະແຈ້ງ, ຕາມທີ່ມາດຕາ 3:317 BW ກຳນົດ. ການຮ້ອງຮຽນແບບບໍ່ເປັນທາງການບໍ່ພຽງພໍສະເໝີໄປ.

ຄຽງຄູ່ກັບຂໍ້ຈຳກັດມີໜ້າທີ່ຕ້ອງຮ້ອງຮຽນໃນມາດຕາ 6:89 BW. ຜູ້ຊື້ ຫຼື ລູກຄ້າຜູ້ທີ່ຄົ້ນພົບຂໍ້ບົກຜ່ອງຕ້ອງປະທ້ວງພາຍໃນເວລາທີ່ສົມເຫດສົມຜົນ. ສິ່ງທີ່ສົມເຫດສົມຜົນແມ່ນຂຶ້ນກັບລັກສະນະຂອງສັນຍາ ແລະ ຄວາມເສຍຫາຍ. ໄລຍະເວລາສອງເດືອນທີ່ກຳນົດໄວ້ບາງຄັ້ງກໍ່ຖືກອ້າງອີງເຖິງການນຳໃຊ້ກັບການຂາຍສິນຄ້າທີ່ສາມາດເຄື່ອນຍ້າຍໄດ້ຂອງຜູ້ບໍລິໂພກເທົ່ານັ້ນ, ບໍ່ແມ່ນສັນຍາການຄ້າ ຫຼື ການຊື້ເຮືອນ, ບ່ອນທີ່ມາດຕະຖານຍັງຄົງເປັນໄລຍະເວລາທີ່ສົມເຫດສົມຜົນ. ຜົນສະທ້ອນທາງປະຕິບັດສຳລັບທຸລະກິດຂອງທ່ານແມ່ນງ່າຍດາຍ: ບັນທຶກການຮ້ອງຮຽນເປັນລາຍລັກອັກສອນ, ພ້ອມດ້ວຍວັນທີ, ແລະ ຢ່າປ່ອຍໃຫ້ການສົນທະນາດຳເນີນໄປເປັນເວລາຫຼາຍເດືອນໂດຍບໍ່ໄດ້ບັນທຶກມັນໄວ້.

ໜ້າທີ່ດ້ານກົດລະບຽບໃດແດ່ທີ່ສາມາດກາຍເປັນຄວາມຮັບຜິດຊອບໄດ້?

ການເພີ່ມຂຶ້ນຂອງການເປີດເຜີຍຂອງບໍລິສັດແມ່ນມາຈາກໜ້າທີ່ຕາມກົດໝາຍ. ການລະເມີດພັນທະດັ່ງກ່າວສາມາດເປັນການກະທຳທີ່ຜິດກົດໝາຍພາຍໃຕ້ມາດຕາ 6:162 BW, ແລະ ຜູ້ຄວບຄຸມຍັງສາມາດບັງຄັບໃຊ້ພັນທະເຫຼົ່ານັ້ນດ້ວຍການປັບໃໝໄດ້.

ນັບຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 15 ສິງຫາ 2026 ເປັນຕົ້ນມາ, ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍຄວາມປອດໄພທາງໄຊເບີ (Cyberbeveiligingswet), ເຊິ່ງເປັນການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດຄຳສັ່ງ NIS2 ຂອງໂຮນລັງ, ມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ກັບອົງການຈັດຕັ້ງທີ່ໃຫ້ບໍລິການທີ່ຈຳເປັນ ຫຼື ສຳຄັນ. ພວກເຂົາຕ້ອງລົງທະບຽນກັບສູນຄວາມປອດໄພທາງໄຊເບີແຫ່ງຊາດ (NCSC), ໃຊ້ມາດຕະການຄຸ້ມຄອງຄວາມສ່ຽງທີ່ເໝາະສົມ, ແລະ ລາຍງານເຫດການທີ່ສຳຄັນໄວເທົ່າທີ່ຈະໄວໄດ້ ແລະ ໃນກໍລະນີໃດກໍ່ຕາມພາຍໃນ 24 ຊົ່ວໂມງ, ຕາມດ້ວຍລາຍງານທີ່ຄົບຖ້ວນກວ່າພາຍໃນ 72 ຊົ່ວໂມງ. ພາຍໃຕ້ລະບຽບການປົກປ້ອງຂໍ້ມູນທົ່ວໄປ (GDPR), ການລະເມີດຂໍ້ມູນສ່ວນຕົວໂດຍທົ່ວໄປຕ້ອງໄດ້ແຈ້ງໃຫ້ອົງການປົກປ້ອງຂໍ້ມູນຂອງໂຮນລັງ (Autoriteit Persoonsgegevens) ພາຍໃນ 72 ຊົ່ວໂມງ, ແລະ ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບຜົນກະທົບສາມາດຮຽກຮ້ອງຄ່າຊົດເຊີຍສຳລັບຄວາມເສຍຫາຍໄດ້.

ມີຫຍັງປ່ຽນແປງໄປແດ່ ສຳລັບການກວດສອບຄວາມຍືນຍົງ?

ຮູບພາບໄດ້ປ່ຽນໄປພ້ອມກັບການແກ້ໄຂ Omnibus. ຄຳສັ່ງ (EU) 2026/470 ໄດ້ດັດແກ້ຄຳສັ່ງກວດສອບຄວາມຍືນຍົງຂອງບໍລິສັດ (CSDDD). ລະບອບຄວາມຮັບຜິດຊອບທາງແພ່ງທີ່ສອດຄ່ອງກັນທົ່ວ EU ຂອງຄຳສັ່ງເດີມໄດ້ຖືກຍົກເລີກແລ້ວ, ແລະ ລັດສະມາຊິກຕ້ອງກຳນົດຄ່າປັບໃໝສູງສຸດ 3% ຂອງລາຍຮັບສຸດທິທົ່ວໂລກ. ກົດລະບຽບການກວດສອບຄວາມໝັ້ນຄົງຈະນຳໃຊ້ກັບບໍລິສັດຕ່າງໆໃນຂອບເຂດຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 26 ກໍລະກົດ 2029 ເປັນຕົ້ນໄປ.

ດັ່ງນັ້ນ, ການຮຽກຮ້ອງຕໍ່ບໍລິສັດຕ່າງໆກ່ຽວກັບຄວາມເສຍຫາຍຕໍ່ສະພາບອາກາດ ແລະ ສິ່ງແວດລ້ອມຈຶ່ງຍັງສືບຕໍ່ຖືກຍື່ນຂຶ້ນບົນພື້ນຖານປົກກະຕິຂອງມາດຕາ 6:162 BW, ເຊັ່ນດຽວກັບໃນການດຳເນີນຄະດີຂອງ Shell. ໃນວັນທີ 12 ພະຈິກ 2024 ສານອຸທອນຂອງເມືອງເຮກໄດ້ຍົກເລີກຄຳສັ່ງຫຼຸດຜ່ອນຂອງປີ 2021 (ECLI:NL:GHDHA:2024:2099), ແຕ່ໄດ້ຖືວ່າ Shell ມີພັນທະທີ່ຈະຊ່ວຍຕໍ່ສູ້ກັບການປ່ຽນແປງສະພາບອາກາດທີ່ເປັນອັນຕະລາຍ. Milieudefensie ໄດ້ນຳເອົາຄະດີດັ່ງກ່າວໄປສູ່ສານສູງສຸດ (Hoge Raad). ມັນບໍ່ຖືກຕ້ອງທີ່ຈະເວົ້າວ່າກົດໝາຍວ່າດ້ວຍສະພາບອາກາດ (Klimaatwet) ກຳນົດຄວາມຮັບຜິດຊອບຕໍ່ບໍລິສັດແຕ່ລະແຫ່ງ; ມັນກຳນົດເປົ້າໝາຍສຳລັບນະໂຍບາຍຂອງລັດຖະບານ.

ແລ້ວປັນຍາປະດິດລ่ะ?

Under the AI Act (Regulation (EU) 2024/1689), the prohibited practices have applied since 2 February 2025 and the rules for general-purpose AI models since 2 August 2025. The high-risk regime has been postponed by the AI Omnibus: to 2 December 2027 for the systems listed in Annex III, and to 2 August 2028 for those under Annex I. The proposed AI Liability Directive has been withdrawn. Damage caused by an AI system is therefore assessed under the ordinary rules of Dutch liability law and, once transposed, under the revised product liability regime.

ໃນຖານະຜູ້ສະໜອງ, ທ່ານຄວນກວດສອບຫຍັງແດ່?

As a supplier, you want a cap that holds in court. Check your contracts with the most turnover first.

• Were your general terms provided before or when the contract was concluded (Article 6:234 BW)?
• Does the clause contain a proportionate cap and an exclusion of consequential loss, rather than a blanket exclusion?
• Is the cap aligned with the amount your liability insurer pays out?
• Do you have a complaint period and an indemnity for third-party claims?
• Do you record complaints and notices in writing, with a date, to rely on Articles 6:89 and 3:310 BW?

ໃນຖານະລູກຄ້າ, ທ່ານຄວນກວດສອບຫຍັງແດ່?

As a customer, you want to know what you can still recover if the supplier fails. A cap that looks reasonable on paper can leave you with most of the loss.

• Is the supplier’s cap in proportion to the damage a failure could realistically cause you?
• Does the exclusion of consequential loss cover lost profit and business interruption that matter most to you?
• Did you reject the supplier’s general terms expressly when you referred to your own (Article 6:225(3) BW)?
• Have you sent a written notice of default (Article 6:82 BW) and reserved your claim to interrupt limitation (Article 3:317 BW)?

What can we do for you with business liability?

We advise businesses on liability in contract and in tort; see also our ທະນາຍຄວາມຂອງບໍລິສັດ ຫນ້າ.

• We review your general terms and liability clauses and check how they are incorporated into your contracts.
• We draft a proportionate cap, an exclusion of consequential loss, a complaint clause and an indemnity.
• We align your liability clauses with your insurance cover.
• We send a notice of default or interrupt a limitation period on your behalf.
• We assess or defend a liability claim from a customer or a third party.

Summary

• ທຸລະກິດມີຄວາມຮັບຜິດຊອບໃນສັນຍາ (ມາດຕາ 6:74 BW) ແລະ ໃນການລະເມີດ (ມາດຕາ 6:162 BW); ມີພຽງການຮຽກຮ້ອງຕາມສັນຍາເທົ່ານັ້ນທີ່ສາມາດຖືກຈຳກັດໄດ້ໂດຍສັນຍາ.
• ກົດໝາຍດັ່ງກ່າວໄດ້ກຳນົດການປະພຶດຂອງພະນັກງານ, ຜູ້ຮັບເໝົາຍ່ອຍ ແລະ ຕົວແທນ, ແລະ ຄວາມສ່ຽງຂອງຜະລິດຕະພັນ, ອາຄານ ແລະ ສານຕ່າງໆ, ຕໍ່ທຸລະກິດ (ມາດຕາ 6:170-6:181 BW).
• ຂອບເຂດຈຳກັດທີ່ສົມສ່ວນໃນເງື່ອນໄຂທີ່ລວມເຂົ້າກັນຢ່າງຖືກຕ້ອງມັກຈະຖືກຕ້ອງ; ການຍົກເວັ້ນແບບລວມໆ, ຫຼື ການອີງໃສ່ຫຼັງຈາກເຈດຕະນາ ຫຼື ການບໍ່ລະມັດລະວັງໂດຍຮູ້ຕົວ, ໂດຍປົກກະຕິແລ້ວຈະບໍ່ເປັນແບບນັ້ນ.
• ຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຜະລິດຕະພັນບໍ່ສາມາດຖືກຍົກເວັ້ນຕໍ່ຜູ້ເສຍຫາຍໄດ້, ແລະກົດລະບຽບຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຜະລິດຕະພັນ EU ໃໝ່ຈະນຳໃຊ້ກັບຜະລິດຕະພັນທີ່ວາງຂາຍໃນຕະຫຼາດຫຼັງຈາກວັນທີ 9 ທັນວາ 2026.
• ໄລຍະເວລາຈຳກັດ, ໜ້າທີ່ໃນການຮ້ອງຮຽນ, ແລະ ໜ້າທີ່ພາຍໃຕ້ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍຄວາມປອດໄພທາງໄຊເບີ ແລະ GDPR ແມ່ນສ່ວນໜຶ່ງຂອງການເປີດເຜີຍ ແລະ ການປ້ອງກັນຕົວຂອງທ່ານ.

ຄໍາ​ຖາມ​ທີ່​ຖືກ​ຖາມ​ເລື້ອຍໆ