ກົດໝາຍສື່ມວນຊົນໃນປະເທດເນເທີແລນ: ກົດລະບຽບກ່ຽວກັບການເຜີຍແຜ່, ຮູບຄົນ ແລະ ຄວາມເປັນສ່ວນຕົວ

ກົດໝາຍສື່ມວນຊົນຂອງໂຮນລັງບໍ່ແມ່ນກົດໝາຍສະບັບດຽວ ແຕ່ເປັນກົດລະບຽບທີ່ກຳນົດວ່າສິ່ງໃດອາດຈະຖືກເຜີຍແຜ່, ອອກອາກາດ ແລະ ແບ່ງປັນ, ແລະ ໂດຍໃຜ. ສີ່ແຫຼ່ງເຮັດວຽກສ່ວນໃຫຍ່.

ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍສື່ມວນຊົນ 2008 ຄວບຄຸມຜູ້ອອກອາກາດ ແລະ ການບໍລິການຕາມຄວາມຕ້ອງການ ແລະ ໄດ້ຮັບການຊີ້ນຳຈາກອົງການສື່ມວນຊົນໂຮນລັງ. ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍລິຂະສິດຄວບຄຸມການນຳໃຊ້ຂໍ້ຄວາມ, ຮູບພາບ, ດົນຕີ ແລະ ຮູບເງົາຄືນໃໝ່, ແລະ ມາດຕາ 19 ຫາ 21 ຂອງກົດໝາຍດັ່ງກ່າວໃຫ້ສິດແກ່ບຸກຄົນທີ່ຮັບຮູ້ໄດ້ໃນການເຜີຍແຜ່ຮູບຄົນຂອງເຂົາເຈົ້າ. ເສລີພາບໃນການສະແດງອອກໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງໂດຍມາດຕາ 7 ຂອງລັດຖະທຳມະນູນ ແລະ ມາດຕາ 10 ຂອງສົນທິສັນຍາເອີຣົບວ່າດ້ວຍສິດທິມະນຸດ, ແຕ່ມັນບໍ່ແມ່ນຂອບເຂດຈຳກັດ: ການເຜີຍແຜ່ສາມາດຜິດກົດໝາຍພາຍໃຕ້ມາດຕາ 6:162 ຂອງປະມວນກົດໝາຍແພ່ງ, ແລະ ການໝິ່ນປະໝາດ ແລະ ການໝິ່ນປະໝາດແມ່ນການກະທຳຜິດທາງອາຍາພາຍໃຕ້ມາດຕາ 261 ແລະ 262 ຂອງປະມວນກົດໝາຍອາຍາ. ໃນກໍລະນີທີ່ສິ່ງພິມມີຂໍ້ມູນສ່ວນຕົວ, ກົດລະບຽບວ່າດ້ວຍການປົກປ້ອງຂໍ້ມູນທົ່ວໄປຈະຖືກນຳໃຊ້ຄຽງຄູ່ກັບທັງໝົດນີ້, ໂດຍຂຶ້ນກັບຂໍ້ຍົກເວັ້ນຂອງນັກຂ່າວ.

ສຳລັບຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ສ້າງ, ເຜີຍແຜ່ ຫຼື ຄວບຄຸມເນື້ອຫາໃນປະເທດເນເທີແລນ, ຄຳຖາມສຳຄັນແມ່ນສິດໃນການເຜີຍແຜ່ສິ້ນສຸດລົງຢູ່ໃສ ແລະ ສິດຂອງບຸກຄົນທີ່ຖືກພັນລະນານັ້ນເລີ່ມຕົ້ນຢູ່ໃສ. ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 6:162 BW, ສານແພ່ງຕອບຄຳຖາມນັ້ນໂດຍການຊັ່ງນໍ້າໜັກຜົນປະໂຫຍດທັງສອງຢ່າງໃນແຕ່ລະກໍລະນີ.

ກົດໝາຍສື່ມວນຊົນຂອງໂຮນລັງກວມເອົາຫຍັງແດ່?

ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍສື່ມວນຊົນກວມເອົາໜັງສືພິມ, ຜູ້ອອກອາກາດ, ເວັບໄຊທ໌, ບັນຊີສື່ສັງຄົມ ແລະ ການໂຄສະນາ. ກົດລະບຽບດຽວກັນນີ້ໃຊ້ໄດ້ກັບຜູ້ອອກອາກາດແຫ່ງຊາດ, ບລັອກຂອງບໍລິສັດ ແລະ ຜູ້ມີອິດທິພົນທີ່ມີຜູ້ຕິດຕາມຫຼາຍ.

ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍສື່ມວນຊົນ 2008 (Mediawet 2008) ນຳໃຊ້ກັບຜູ້ອອກອາກາດ ແລະ ການບໍລິການສຽງ ແລະ ພາບຕາມຄວາມຕ້ອງການ, ແລະ ອົງການຄຸ້ມຄອງສື່ມວນຊົນໂຮນລັງ (Commissariaat voor de Media) ເປັນຜູ້ຄວບຄຸມພວກເຂົາ. ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍລິຂະສິດ (Auteurswet) ນຳໃຊ້ກັບທຸກຄົນທີ່ນຳໃຊ້ຂໍ້ຄວາມ, ຮູບພາບ, ເພງ ຫຼື ວິດີໂອຄືນໃໝ່. ປະມວນກົດໝາຍແພ່ງ ແລະ ປະມວນກົດໝາຍອາຍາ (Wetboek van Strafrecht) ກຳນົດຂໍ້ຈຳກັດພາຍນອກຂອງສິ່ງທີ່ທ່ານອາດຈະເວົ້າກ່ຽວກັບຄົນອື່ນ.

ກົດລະບຽບໃດແດ່ທີ່ນຳໃຊ້ກັບຜູ້ອອກອາກາດ ແລະ ແພລດຟອມອອນລາຍ?

ຜູ້ອອກອາກາດຕ້ອງປະຕິບັດຕາມກົດໝາຍວ່າດ້ວຍສື່ມວນຊົນ, ລວມທັງກົດລະບຽບການໂຄສະນາ ແລະ ການສະໜັບສະໜູນ. ແພລດຟອມອອນໄລນ໌ຕ້ອງປະຕິບັດຕາມກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການບໍລິການດີຈີຕອລຂອງສະຫະພາບເອີຣົບ (ລະບຽບການ (EU) 2022/2065), ເຊິ່ງມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ຢ່າງເຕັມທີ່ນັບຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 17 ກຸມພາ 2024.

ການອອກອາກາດສາທາລະນະແມ່ນຈັດຕັ້ງຜ່ານສະມາຄົມການອອກອາກາດທີ່ຕ້ອງເປັນຕົວແທນຂອງກະແສສັງຄົມ, ວັດທະນະທໍາ ຫຼື ສາສະຫນາໃນສັງຄົມ. ຜູ້ອອກອາກາດທາງການຄ້າ ແລະ ການບໍລິການວິດີໂອຕາມຄວາມຕ້ອງການທີ່ລົງທະບຽນກັບຄະນະກໍາມະການສື່ມວນຊົນຕ້ອງປະຕິບັດຕາມກົດລະບຽບຂອງກົດໝາຍວ່າດ້ວຍສື່ມວນຊົນກ່ຽວກັບການໂຄສະນາ, ການສະໜັບສະໜູນ ແລະ ການປົກປ້ອງເດັກນ້ອຍ. ການໂຄສະນາຢາສູບຖືກຫ້າມໃນສື່ທັງໝົດພາຍໃຕ້ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍຢາສູບ ແລະ ຜະລິດຕະພັນຢາສູບ (Tabaks- en rookwarenwet).

ພາຍໃຕ້ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການບໍລິການດີຈີຕອລ, ການບໍລິການໂຮດຕິ້ງ ແລະ ແພລດຟອມຕ່າງໆຕ້ອງສະເໜີກົນໄກການແຈ້ງເຕືອນ ແລະ ການດຳເນີນການ ແລະ ດຳເນີນການກ່ຽວກັບລາຍງານເນື້ອຫາທີ່ຜິດກົດໝາຍໂດຍບໍ່ມີການຊັກຊ້າທີ່ບໍ່ເໝາະສົມ. ແພລດຟອມທີ່ຊ່ວຍໃຫ້ຜູ້ໃຊ້ອັບໂຫລດຜົນງານທີ່ມີລິຂະສິດໄດ້ຕ້ອງມີໃບອະນຸຍາດ ຫຼື ຕ້ອງພະຍາຍາມຢ່າງດີທີ່ສຸດເພື່ອບລັອກການອັບໂຫຼດທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດ, ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 29c ຂອງກົດໝາຍວ່າດ້ວຍລິຂະສິດ, ເຊິ່ງຈັດຕັ້ງປະຕິບັດມາດຕາ 17 ຂອງຄຳສັ່ງລິຂະສິດຂອງ EU (2019/790).

ຂອບເຂດຈຳກັດຂອງສິດເສລີພາບໃນການສະແດງອອກຢູ່ໃສ?

ເສລີພາບໃນການສະແດງອອກໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງໂດຍມາດຕາ 7 ຂອງລັດຖະທຳມະນູນໂຮນລັງ ແລະ ມາດຕາ 10 ຂອງ ECHR, ແຕ່ສິ່ງພິມອາດຈະບໍ່ຜິດກົດໝາຍ ຫຼື ເປັນອາຊະຍາກຳ. ສານຖາມວ່າຖະແຫຼງການດັ່ງກ່າວມີການສະໜັບສະໜູນພຽງພໍໃນຂໍ້ເທັດຈິງທີ່ມີຢູ່ໃນເວລາທີ່ພິມເຜີຍແຜ່ຫຼືບໍ່.

ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 6:162 BW, ສິ່ງພິມໃດໜຶ່ງຈະຜິດກົດໝາຍ ຖ້າຜົນປະໂຫຍດຂອງບຸກຄົນທີ່ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງການປົກປ້ອງຊື່ສຽງ ແລະ ຄວາມເປັນສ່ວນຕົວຂອງເຂົາເຈົ້າມີຫຼາຍກວ່າຜົນປະໂຫຍດຂອງຜູ້ເຜີຍແຜ່ໃນການແຈ້ງໃຫ້ສາທາລະນະຊົນຊາບ. ​​ສານພິຈາລະນານ້ຳສຽງຂອງສິ່ງພິມ, ພື້ນຖານຂໍ້ເທັດຈິງ, ບໍ່ວ່າບຸກຄົນດັ່ງກ່າວໄດ້ຖືກຮ້ອງຂໍໃຫ້ຕອບສະໜອງ ແລະ ບໍ່ວ່າຜົນປະໂຫຍດສາທາລະນະໄດ້ຮັບການຮັບໃຊ້ຫຼືບໍ່. ການໝິ່ນປະໝາດ (smaad) ແລະ ການໝິ່ນປະໝາດ (laster) ແມ່ນການກະທຳຜິດທາງອາຍາພາຍໃຕ້ມາດຕາ 261 ແລະ 262 ຂອງປະມວນກົດໝາຍອາຍາ. ການດູຖູກກຸ່ມຄົນຍ້ອນເຊື້ອຊາດ, ສາສະໜາ, ຮູບແບບທາງເພດ ຫຼື ຄວາມພິການແມ່ນມີໂທດພາຍໃຕ້ມາດຕາ 137c, ແລະ ການກະຕຸ້ນໃຫ້ເກີດຄວາມກຽດຊັງພາຍໃຕ້ມາດຕາ 137d.

ເຈົ້າອາດຈະເຜີຍແຜ່ຮູບຄົນຂອງໃຜຜູ້ໜຶ່ງໄດ້ເມື່ອໃດ?

ການເຜີຍແຜ່ຮູບພາບທີ່ຮັບຮູ້ໄດ້ຂອງບຸກຄົນໃດໜຶ່ງແມ່ນຖືກຄວບຄຸມໂດຍມາດຕາ 19 ຫາ 21 ຂອງກົດໝາຍວ່າດ້ວຍລິຂະສິດ. ຖ້າບຸກຄົນດັ່ງກ່າວບໍ່ໄດ້ມອບໝາຍໃຫ້ແຕ້ມຮູບຄົນ, ທ່ານອາດຈະເຜີຍແຜ່ມັນໄດ້ ເວັ້ນເສຍແຕ່ວ່າບຸກຄົນດັ່ງກ່າວມີຜົນປະໂຫຍດທີ່ສົມເຫດສົມຜົນໃນການຄັດຄ້ານການພິມເຜີຍແຜ່.

ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 21 ຂອງກົດໝາຍວ່າດ້ວຍລິຂະສິດ, ຜົນປະໂຫຍດທີ່ສົມເຫດສົມຜົນດັ່ງກ່າວມັກຈະເປັນຜົນປະໂຫຍດດ້ານຄວາມເປັນສ່ວນຕົວ ຫຼື ສຳລັບຄົນທີ່ມີຊື່ສຽງ, ຜົນປະໂຫຍດທາງການຄ້າໃນຮູບພາບຂອງເຂົາເຈົ້າ. ການໃຊ້ຮູບພາບຂອງບຸກຄົນທີ່ສາມາດຮັບຮູ້ໄດ້ໃນການໂຄສະນາໂດຍບໍ່ໄດ້ຮັບຄວາມຍິນຍອມຈຶ່ງມີຄວາມສ່ຽງ. ຖ້າຮູບຄົນດັ່ງກ່າວຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍການມອບໝາຍ, ມາດຕາ 20 ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີການຍິນຍອມຈາກບຸກຄົນທີ່ຖືກສະແດງ.

GDPR ນຳໃຊ້ກັບສິ່ງພິມຕ່າງໆແນວໃດ?

ເມື່ອສິ່ງພິມມີຂໍ້ມູນສ່ວນຕົວ, ກົດລະບຽບວ່າດ້ວຍການປົກປ້ອງຂໍ້ມູນທົ່ວໄປ (AVG) ຈະຖືກນໍາໃຊ້. ສໍາລັບຈຸດປະສົງດ້ານນັກຂ່າວ, ມາດຕາ 43 ຂອງກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດ GDPR ຂອງໂຮນລັງ (UAVG) ຍົກເວັ້ນຜູ້ເຜີຍແຜ່ຈາກສ່ວນໃຫຍ່ຂອງພັນທະ GDPR.

ການຍົກເວັ້ນດັ່ງກ່າວບໍ່ໄດ້ກວມເອົາເນື້ອຫາທາງການຄ້າ ຫຼື ການຕະຫຼາດ, ສະນັ້ນບລັອກຂອງບໍລິສັດ ຫຼື ແຄມເປນໂຄສະນາຕ້ອງປະຕິບັດຕາມ GDPR ຢ່າງຄົບຖ້ວນ. ບຸກຄົນສາມາດຂໍໃຫ້ເຄື່ອງຈັກຊອກຫາລຶບຜົນການຄົ້ນຫາທີ່ລ້າສະໄໝ ຫຼື ບໍ່ກ່ຽວຂ້ອງອອກພາຍໃຕ້ມາດຕາ 17 GDPR ("ສິດທີ່ຈະຖືກລືມ"); ຫຼັງຈາກນັ້ນສານຈະພິຈາລະນາຄຳຮ້ອງຂໍດັ່ງກ່າວທຽບກັບຜົນປະໂຫຍດສາທາລະນະໃນການເຂົ້າເຖິງຂໍ້ມູນ. ອົງການປົກປ້ອງຂໍ້ມູນຂອງໂຮນລັງ (Autoriteit Persoonsgegevens) ເປັນຜູ້ຄວບຄຸມການປະຕິບັດຕາມ.

ໃນຖານະຜູ້ເຜີຍແຜ່ ຫຼື ຜູ້ສ້າງເນື້ອຫາ, ທ່ານຄວນກວດສອບຫຍັງແດ່?

• ກວດສອບວ່າທຸກໆການກ່າວຫາທີ່ເປັນຄວາມຈິງກ່ຽວກັບບຸກຄົນທີ່ມີຊື່ມີແຫຼ່ງທີ່ມາທີ່ສາມາດກວດສອບໄດ້.
• ໃຫ້ໂອກາດຜູ້ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງຕອບກ່ອນທີ່ທ່ານຈະເຜີຍແຜ່ຂໍ້ກ່າວຫາທີ່ຮ້າຍແຮງ.
• ຮັກສາໃບອະນຸຍາດເປັນລາຍລັກອັກສອນສຳລັບຮູບພາບ, ເພງ ແລະ ວິດີໂອ, ລວມທັງຂອບເຂດ ແລະ ໄລຍະເວລາຂອງການນຳໃຊ້.
• ຂໍຄວາມຍິນຍອມເປັນລາຍລັກອັກສອນກ່ອນທີ່ທ່ານຈະໃຊ້ບຸກຄົນທີ່ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກໃນການໂຄສະນາ.
• ກວດສອບວ່າເນື້ອຫາຂອງທ່ານຢູ່ພາຍໃຕ້ການຍົກເວັ້ນດ້ານສື່ມວນຊົນຂອງມາດຕາ 43 UAVG ຫຼື ຢູ່ພາຍໃຕ້ GDPR ເຕັມຮູບແບບ.

ທ່ານຄວນກວດສອບຫຍັງຖ້າສິ່ງພິມກ່ຽວຂ້ອງກັບທ່ານ?

• ບັນທຶກສິ່ງພິມພ້ອມດ້ວຍວັນທີ, URL ແລະ ພາບໜ້າຈໍກ່ອນທີ່ຈະມີການປ່ຽນແປງ ຫຼື ລຶບອອກ.
• ໃຫ້ສັງເກດວ່າຖະແຫຼງການໃດບໍ່ຖືກຕ້ອງຕາມຄວາມເປັນຈິງ ແລະ ຖະແຫຼງການໃດແມ່ນຄວາມຄິດເຫັນ.
• ສົ່ງຄຳຮ້ອງຂໍເປັນລາຍລັກອັກສອນເພື່ອແກ້ໄຂ ຫຼື ລຶບອອກໄປຫາຜູ້ເຜີຍແຜ່, ໂດຍກຳນົດເວລາສັ້ນໆ.
• ລາຍງານເນື້ອຫາທີ່ຜິດກົດໝາຍໃຫ້ກັບແພລດຟອມຜ່ານແບບຟອມແຈ້ງການ ແລະ ການດຳເນີນການພາຍໃຕ້ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການບໍລິການດີຈີຕອລ.
• ພິຈາລະນາການດຳເນີນຄະດີສະຫຼຸບ (kort geding) ຖ້າສິ່ງພິມດັ່ງກ່າວກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມເສຍຫາຍຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ.

ຂໍ້ຂັດແຍ່ງກ່ຽວກັບການພິມເຜີຍແຜ່ໄດ້ຮັບການແກ້ໄຂແນວໃດ?

ຂໍ້ຂັດແຍ່ງສ່ວນໃຫຍ່ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍຈົດໝາຍຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີການແກ້ໄຂ ຫຼື ລຶບອອກ. ຖ້າຜູ້ເຜີຍແຜ່ບໍ່ຕອບສະໜອງ, ຜູ້ພິພາກສາການບັນເທົາທຸກເບື້ອງຕົ້ນ (voorzieningenrechter) ຂອງສານເມືອງສາມາດສັ່ງໃຫ້ລຶບອອກ ຫຼື ແກ້ໄຂໃນການດຳເນີນຄະດີໂດຍຫຍໍ້, ໂດຍປົກກະຕິແລ້ວພາຍໃນສອງສາມອາທິດ.

ໃນການດຳເນີນຄະດີຕາມມູນຄວາມຈິງ, ທ່ານສາມາດຮຽກຮ້ອງຄ່າເສຍຫາຍ ແລະ ການແກ້ໄຂພາຍໃຕ້ມາດຕາ 6:167 BW. ຄຳຮ້ອງທຸກກ່ຽວກັບການປະພຶດຂອງນັກຂ່າວຍັງສາມາດສົ່ງໄປຫາສະພາສື່ມວນຊົນເນເທີແລນ (Raad voor de Journalistiek), ເຊິ່ງໃຫ້ຄວາມຄິດເຫັນທີ່ບໍ່ມີຜົນຜູກມັດ. ຄຳຮ້ອງທຸກທາງອາຍາສຳລັບການໝິ່ນປະໝາດ ຫຼື ການໝິ່ນປະໝາດແມ່ນຍື່ນຕໍ່ຕຳຫຼວດ, ແລະ ສຳລັບການໝິ່ນປະໝາດ ແລະ ການໝິ່ນປະໝາດ, ການດຳເນີນຄະດີໂດຍທົ່ວໄປຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີການຮ້ອງທຸກຈາກຜູ້ເສຍຫາຍ (ມາດຕາ 269 ຂອງປະມວນກົດໝາຍອາຍາ).

ພວກເຮົາສາມາດເຮັດຫຍັງໃຫ້ທ່ານໄດ້ແດ່ກັບກົດໝາຍວ່າດ້ວຍສື່ມວນຊົນ?

ທະນາຍຄວາມດ້ານສື່ມວນຊົນ ຂອງພວກເຮົາ ຊ່ວຍເຫຼືອຜູ້ເຜີຍແຜ່, ບໍລິສັດ, ຜູ້ສ້າງ ແລະ ຜູ້ທີ່ເປັນຫົວຂໍ້ຂອງສິ່ງພິມ.

• ພວກເຮົາກວດສອບບົດຄວາມ, ວິດີໂອ ຫຼື ແຄມເປນເພື່ອຫາຄວາມສ່ຽງທາງກົດໝາຍກ່ອນການພິມເຜີຍແຜ່.
• ພວກເຮົາຮ່າງໃບອະນຸຍາດ ແລະ ຂໍ້ຕົກລົງການຍິນຍອມສຳລັບຮູບພາບ, ເພງ ແລະ ຮູບຄົນ.
• ພວກເຮົາຮ່າງຄຳຮ້ອງຂໍການແກ້ໄຂ ຫຼື ການລຶບອອກ ແລະ ສົ່ງມັນໄປຫາຜູ້ເຜີຍແຜ່ ຫຼື ແພລດຟອມ.
• ພວກເຮົາຍື່ນແຈ້ງການພາຍໃຕ້ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການບໍລິການດີຈີຕອນ ແລະ ຕິດຕາມດ້ວຍແພລດຟອມດັ່ງກ່າວ.
• ພວກເຮົາເລີ່ມຕົ້ນ ຫຼື ປົກປ້ອງການດຳເນີນຄະດີສະຫຼຸບຕໍ່ໜ້າຜູ້ພິພາກສາບັນເທົາທຸກເບື້ອງຕົ້ນ.

Summary

• ກົດໝາຍສື່ມວນຊົນຂອງໂຮນລັງໄດ້ລວມເອົາກົດໝາຍວ່າດ້ວຍສື່ມວນຊົນປີ 2008, ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍລິຂະສິດ, ປະມວນກົດໝາຍແພ່ງ, ປະມວນກົດໝາຍອາຍາ ແລະ GDPR ເຂົ້າກັນ.
• ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 6:162 BW, ສານພິຈາລະນາຄວາມເສລີໃນການສະແດງອອກທຽບກັບຊື່ສຽງ ແລະ ຄວາມເປັນສ່ວນຕົວ.
• ຮູບຄົນໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງໂດຍມາດຕາ 19 ຫາ 21 ຂອງກົດໝາຍວ່າດ້ວຍລິຂະສິດ; ການນຳໃຊ້ເພື່ອໂຄສະນາໂດຍປົກກະຕິແລ້ວຕ້ອງໄດ້ຮັບການຍິນຍອມ.
• ສິ່ງພິມຂ່າວໄດ້ຮັບຜົນປະໂຫຍດຈາກການຍົກເວັ້ນໃນມາດຕາ 43 UAVG; ເນື້ອໃນການຕະຫຼາດບໍ່ໄດ້ຮັບຜົນປະໂຫຍດ.
• ການຖອນອອກ ຫຼື ການແກ້ໄຂສາມາດສັ່ງໄດ້ຢ່າງວ່ອງໄວໃນການດຳເນີນຄະດີໂດຍຫຍໍ້.

ຄໍາ​ຖາມ​ທີ່​ຖືກ​ຖາມ​ເລື້ອຍໆ