ຂັ້ນຕອນ mvv ແລະ TEV: ວິທີການເຂົ້າ ແລະ ການຢູ່ອາໄສໃນປະເທດເນເທີແລນເຮັດວຽກຕົວຈິງແນວໃດ

ເກືອບທຸກໃບສະໝັກທີ່ຍື່ນຈາກນອກປະເທດເນເທີແລນແມ່ນຜ່ານປະຕູດຽວກັນຄື: ໃບອະນຸຍາດພັກເຊົາຊົ່ວຄາວ, ເຊິ່ງຮູ້ຈັກກັນໃນຊື່ຫຍໍ້ຂອງພາສາໂຮນລັງ mvv (machtiging tot voorlopig verblijf), ທີ່ຍື່ນຜ່ານຂັ້ນຕອນການເຂົ້າເມືອງ ແລະ ການຢູ່ອາໄສ, ຫຼື TEV (Toegang en Verblijf). ບົດຄວາມນີ້ອະທິບາຍວ່າ mvv ແມ່ນຫຍັງ, ໃຜຕ້ອງການ, ໃຜບໍ່ຕ້ອງການ, ຂັ້ນຕອນ TEV ເຮັດວຽກແນວໃດ, ແລະສິ່ງທີ່ມັກຜິດພາດ.

mvv ແມ່ນຫຍັງ, ແລະມັນບໍ່ແມ່ນຫຍັງ

ວີຊາເຂົ້າເມືອງໄລຍະຍາວ (mvv) ແມ່ນວີຊາເຂົ້າເມືອງໄລຍະຍາວ. ມັນເປັນສະຕິກເກີວີຊາປະເພດ D ທີ່ຕິດໄວ້ໃນໜັງສືຜ່ານແດນຂອງທ່ານໂດຍສະຖານທູດ ຫຼື ສະຖານກົງສຸນໂຮນລັງ, ແລະ ມັນມີຢູ່ເພື່ອຈຸດປະສົງດຽວຄື: ເພື່ອໃຫ້ທ່ານສາມາດເດີນທາງໄປປະເທດເນເທີແລນຢ່າງຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍເພື່ອອາໄສຢູ່ໄດ້ດົນກວ່າ 90 ວັນ. ກົມກວດຄົນເຂົ້າເມືອງ ແລະ ສັນຊາດ (IND) ອະທິບາຍຢ່າງຊັດເຈນວ່າເປັນວີຊາເຂົ້າເມືອງສຳລັບຜູ້ທີ່ຕ້ອງການພັກເຊົາຢູ່ໃນປະເທດເນເທີແລນເປັນເວລາຫຼາຍກວ່າ 90 ວັນ.

ໃບອະນຸຍາດທີ່ຢູ່ອາໄສ mvv ບໍ່ແມ່ນໃບອະນຸຍາດໃຫ້ພັກເຊົາ. ມັນບໍ່ໄດ້ໃຫ້ສິດທ່ານໃນການດຳລົງຊີວິດ, ເຮັດວຽກ ຫຼື ຮຽນຢູ່ທີ່ນີ້. ສິດດັ່ງກ່າວມາຈາກໃບອະນຸຍາດໃຫ້ພັກເຊົາ, ເຊິ່ງໄດ້ຮັບອະນຸຍາດໃນການຕັດສິນໃຈດຽວກັນ ແລະ ອອກໃຫ້ໃນຮູບແບບເອກະສານທີ່ຢູ່ອາໄສແບບພາດສະຕິກຫຼັງຈາກທີ່ທ່ານມາຮອດ. ໃບອະນຸຍາດໃຫ້ພັກເຊົາແມ່ນສິ່ງທີ່ອະນຸຍາດໃຫ້ທ່ານຢູ່ໃນຫ້ອງໄດ້.

ວີຊາ mvv ຍັງບໍ່ແມ່ນວີຊາພັກເຊົາໄລຍະສັ້ນຂອງ Schengen. ວີຊາພັກເຊົາໄລຍະສັ້ນອະນຸຍາດໃຫ້ຢູ່ໄດ້ສູງສຸດ 90 ມື້ໃນໄລຍະເວລາ 180 ວັນ ສຳລັບການທ່ອງທ່ຽວ, ການຢ້ຽມຢາມຄອບຄົວ ຫຼື ທຸລະກິດ, ແລະ ບໍ່ສາມາດໃຊ້ເພື່ອຕັ້ງຖິ່ນຖານໄດ້. ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ, ວີຊາ mvv ແມ່ນວີຊາເຂົ້າ-ອອກຫຼາຍຄັ້ງທີ່ໃຊ້ໄດ້ທົ່ວເຂດ Schengen, ດັ່ງນັ້ນທ່ານອາດຈະເດີນທາງໄປປະເທດເນເທີແລນຜ່ານປະເທດ Schengen ອື່ນ ແລະ ໃນຂະນະທີ່ມັນຍັງໃຊ້ໄດ້, ທ່ານສາມາດເຂົ້າຫຼາຍກວ່າໜຶ່ງຄັ້ງ.

ໃນເງື່ອນໄຂທາງກົດໝາຍ, ການບໍ່ມີ mvv ທີ່ຖືກຕ້ອງແມ່ນເຫດຜົນທີ່ໃບອະນຸຍາດພັກອາໄສປົກກະຕິສຳລັບໄລຍະເວລາທີ່ກຳນົດໄວ້ອາດຈະຖືກປະຕິເສດ (ມາດຕາ 16 Vreemdelingenwet 2000). ຂໍ້ຍົກເວັ້ນດັ່ງກ່າວແມ່ນໄດ້ກຳນົດໄວ້ໃນມາດຕາ 17 Vreemdelingenwet 2000 ແລະ ໄດ້ລະບຸໄວ້ໃນມາດຕາ 3.71 Vreemdelingenbesluit 2000, ເຊິ່ງຍັງມີຂໍ້ກຳນົດກ່ຽວກັບຄວາມຍາກລຳບາກທີ່ອະນຸຍາດໃຫ້ຍົກເວັ້ນຂໍ້ກຳນົດດັ່ງກ່າວ ບ່ອນທີ່ການນຳໃຊ້ມັນຈະຮຸນແຮງເກີນໄປ.

ໃຜຕ້ອງການ mvv ແລະໃຜບໍ່ຕ້ອງການ

ຂໍ້ກຳນົດແມ່ນຂຶ້ນກັບສັນຊາດກ່ອນ, ແລະຈາກນັ້ນກໍ່ຂຶ້ນກັບສະຖານະການຂອງທ່ານ. ຕາຕະລາງຂ້າງລຸ່ມນີ້ກຳນົດໝວດໝູ່ຫຼັກໆ.

ນອກເໜືອໄປຈາກສັນຊາດແລ້ວ ຍັງມີຂໍ້ຍົກເວັ້ນຕາມສະຖານະການຄື: ຜູ້ຖືໃບອະນຸຍາດພັກອາໄສຂອງໂຮນລັງທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍ ເຊິ່ງຍື່ນຂໍປ່ຽນຈຸດປະສົງຈາກພາຍໃນປະເທດເນເທີແລນ, ຜູ້ເຍົາບາງຄົນ ແລະ ຜູ້ສະໝັກທີ່ຢູ່ພາຍໃຕ້ຂໍ້ກຳນົດກ່ຽວກັບຄວາມທຸກຍາກ. ພົນລະເມືອງຕວກກີດຳລົງຕຳແໜ່ງພິເສດຍ້ອນຂໍ້ກຳນົດທີ່ຢຸດຊົ່ວຄາວຂອງຂໍ້ຕົກລົງສະມາຄົມ EEC-ຕຸລະກີ.

ການໄດ້ຮັບການຍົກເວັ້ນຈາກ mvv ບໍ່ໄດ້ໝາຍຄວາມວ່າໄດ້ຮັບການຍົກເວັ້ນຈາກເງື່ອນໄຂທີ່ສຳຄັນ. ພົນລະເມືອງສະຫະລັດ ຫຼື ອັງກິດຍັງຕ້ອງຕອບສະໜອງຄວາມຕ້ອງການດ້ານລາຍໄດ້, ຄວາມສຳພັນ ຫຼື ການຈ້າງງານຢ່າງຄົບຖ້ວນ; ພວກເຂົາພຽງແຕ່ສະໝັກຂໍໃບອະນຸຍາດພັກອາໄສເທົ່ານັ້ນ, ໂດຍບໍ່ຕ້ອງໃຊ້ mvv, ແລະ ອາດຈະເດີນທາງໄປປະເທດເນເທີແລນກ່ອນການຕັດສິນໃຈ.

ຂັ້ນຕອນ TEV ແລະ ບົດບາດຂອງຜູ້ສະໜັບສະໜູນ

TEV ຫຍໍ້ມາຈາກ entry and residence. ມັນເປັນຂັ້ນຕອນດຽວທີ່ mvv ແລະ ໃບອະນຸຍາດພັກເຊົາຖືກຍື່ນຮ່ວມກັນ ແລະ ຕັດສິນໃຈໃນການຕັດສິນໃຈດຽວ. ນີ້ແມ່ນຈຸດໂຄງສ້າງທີ່ສຳຄັນ: ທ່ານບໍ່ຕ້ອງຍື່ນຂໍ mvv ກ່ອນ ແລະ ຍື່ນຂໍໃບອະນຸຍາດພັກເຊົາຫຼັງຈາກນັ້ນ. IND ປະເມີນເງື່ອນໄຂຂອງໃບອະນຸຍາດພັກເຊົາ, ແລະ ຖ້າເງື່ອນໄຂເຫຼົ່ານັ້ນຖືກຕ້ອງ, ມັນຈະອອກຄຳຕັດສິນໃນທາງບວກໂດຍອະນຸຍາດໃຫ້ສະຖານທູດຕິດສະຕິກເກີ mvv.

ໂດຍປົກກະຕິແລ້ວ ໃບສະໝັກແມ່ນສົ່ງໃນປະເທດເນເທີແລນໂດຍຜູ້ສະໜັບສະໜູນ ( ຜູ້ອ້າງອີງ ), ບໍ່ແມ່ນຜູ້ສະໝັກຢູ່ຕ່າງປະເທດ. ຜູ້ທີ່ອາດຈະເຮັດໜ້າທີ່ເປັນຜູ້ສະໜັບສະໜູນແມ່ນຂຶ້ນກັບຈຸດປະສົງຂອງການພັກເຊົາ:

• ກໍລະນີຄອບຄົວ ແລະ ຄູ່ຮັກ: ສະມາຊິກໃນຄອບຄົວ ຫຼື ຄູ່ຮ່ວມຊີວິດໃນປະເທດເນເທີແລນ, ຜູ້ທີ່ຕ້ອງມີສັນຊາດໂຮນລັງ ຫຼື ມີໃບອະນຸຍາດພັກເຊົາຂອງໂຮນລັງທີ່ຖືກຕ້ອງ. ໃບອະນຸຍາດບາງປະເພດບໍ່ສາມາດສະໜັບສະໜຸນໄດ້ເລີຍ, ລວມທັງ au pair, ການເຮັດວຽກໃນວັນພັກ, ການແລກປ່ຽນວັດທະນະທຳ, ປະສົບການເຮັດວຽກ, ການເຮັດວຽກຕາມລະດູການ, ການເດີນເຮືອ, ແລະ ການພັກເຊົາພາຍໃຕ້ຂໍ້ຕົກລົງການຄ້າ ແລະ ການຮ່ວມມືລະຫວ່າງ EU-UK.
• ກໍລະນີເຮັດວຽກ: ນາຍຈ້າງ, ເຊິ່ງສຳລັບ ແຮງງານເຄື່ອນທີ່ທີ່ມີທັກສະສູງ ແລະໂຄງການອື່ນໆອີກຈຳນວນໜຶ່ງຕ້ອງເປັນຜູ້ສະໜັບສະໜູນທີ່ໄດ້ຮັບການຍອມຮັບ (erkend ອ້າງອີງ) ໄດ້ຮັບການຍອມຮັບເຂົ້າໃນທະບຽນສາທາລະນະຂອງ IND.
• ການສຶກສາ: ສະຖາບັນການສຶກສາ, ເຊິ່ງຕ້ອງເປັນຜູ້ສະໜັບສະໜູນທີ່ໄດ້ຮັບການຍອມຮັບເຊັ່ນກັນ.

ຜູ້ສະໜັບສະໜູນຜູ້ທີ່ຕ້ອງປະຕິບັດຕາມພັນທະການເຊື່ອມໂຍງພົນລະເມືອງໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວຕ້ອງໄດ້ອາໄສຢູ່ໃນປະເທດເນເທີແລນຢ່າງໜ້ອຍໜຶ່ງປີດ້ວຍໃບອະນຸຍາດທີ່ຢູ່ອາໄສທີ່ຖືກຕ້ອງກ່ອນທີ່ຈະນຳຄູ່ນອນມາ, ເວັ້ນເສຍແຕ່ວ່າຜົນປະໂຫຍດຂອງເດັກນ້ອຍມີເຫດຜົນທີ່ຈະຍົກເວັ້ນ.

ໃນກໍລະນີທີ່ບໍ່ມີຜູ້ສະໜັບສະໜູນ, ຜູ້ສະໝັກສາມາດຍື່ນໃບສະໝັກດ້ວຍຕົນເອງໄດ້ທີ່ສະຖານທູດ ຫຼື ສະຖານກົງສຸນໂຮນລັງໃນປະເທດທີ່ເຂົາເຈົ້າອາໄສຢູ່ ຫຼື ຕົ້ນກຳເນີດ. ເສັ້ນທາງນີ້ແມ່ນຊ້າກວ່າໃນການປະຕິບັດ, ເພາະວ່າເອກະສານຈະເດີນທາງໄປທີ່ IND ເພື່ອການປະເມີນ.

ຄວາມແຕກຕ່າງກັບໃບສະໝັກທີ່ບໍ່ມີ mvv ແມ່ນງ່າຍດາຍ. ຜູ້ສະໝັກທີ່ໄດ້ຮັບການຍົກເວັ້ນ mvv ຈະເດີນທາງໄປປະເທດເນເທີແລນກ່ອນ ແລະ ສະໝັກຢູ່ທີ່ນີ້; ບໍ່ມີຂັ້ນຕອນຂອງສະຖານທູດ ແລະ ບໍ່ມີໄລຍະເວລາເດີນທາງທີ່ຕ້ອງຈັດການ.

ເອກະສານ, ການຮັບຮອງ ແລະ ການແປ

ການຊັກຊ້າສ່ວນໃຫຍ່ໃນກໍລະນີ TEV ແມ່ນເອກະສານ, ບໍ່ແມ່ນເອກະສານທີ່ມີເນື້ອໃນຄົບຖ້ວນ. ໂດຍປົກກະຕິແລ້ວເອກະສານທາງການຕ່າງປະເທດຕ້ອງໄດ້ຮັບການຮັບຮອງຢ່າງຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍກ່ອນທີ່ IND ຫຼື ເທດສະບານໂຮນລັງຈະຍອມຮັບເອກະສານເຫຼົ່ານັ້ນ. ມີສາມເສັ້ນທາງຄື:

• Apostille ສຳລັບເອກະສານຈາກລັດພາຄີຂອງສົນທິສັນຍາ Hague Apostille ປີ 1961: ໃບຢັ້ງຢືນສະບັບດຽວຈາກໜ່ວຍງານທີ່ມີສິດອຳນາດໃນລັດຜູ້ອອກເອກະສານ.
• ການຮັບຮອງຢ່າງຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍຢ່າງຄົບຖ້ວນ ສຳລັບລັດທີ່ຢູ່ນອກສົນທິສັນຍາ: ລະບົບຕ່ອງໂສ້ທີ່ແລ່ນຜ່ານເຈົ້າໜ້າທີ່ຂອງລັດຜູ້ອອກສົນທິສັນຍາເອງ, ກະຊວງການຕ່າງປະເທດຂອງລັດນັ້ນ, ແລະສຸດທ້າຍແມ່ນສະຖານທູດໂຮນລັງ.
• ການຍົກເວັ້ນ ບ່ອນທີ່ສົນທິສັນຍາໄດ້ຍົກເລີກຂໍ້ກຳນົດ, ໂດຍສະເພາະສຳລັບເອກະສານສາທາລະນະຈຳນວນຫຼາຍທີ່ແຜ່ລາມພາຍໃນ EU, ແລະ ສຳລັບເອກະສານຈາກ Aruba, Curaçao, Sint Maarten, Bonaire, Saba ແລະ Sint Eustatius, ເຊິ່ງໄດ້ຮັບການຍອມຮັບໃນປະເທດເນເທີແລນໂດຍບໍ່ໄດ້ຮັບການຮັບຮອງທາງກົດໝາຍ.

ເອກະສານທີ່ຂຽນຂຶ້ນເປັນພາສາອື່ນນອກເໜືອຈາກພາສາໂຮນລັງ, ຝຣັ່ງ, ເຢຍລະມັນ ຫຼື ພາສາອັງກິດ ຕ້ອງໄດ້ແປເປັນໜຶ່ງໃນສີ່ພາສາດັ່ງກ່າວ, ແລະ ການແປຕ້ອງເຮັດໂດຍນັກແປທີ່ໄດ້ສາບານຕົວຕໍ່ໜ້າສານໂຮນລັງ.

ເອກະສານສະຖານະພາບພົນລະເຮືອນທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດບັນຫາຫຼາຍທີ່ສຸດແມ່ນໃບຢັ້ງຢືນການເກີດ, ໃບຢັ້ງຢືນການແຕ່ງງານ ຫຼື ຄູ່ຮ່ວມງານ, ແລະ ໃບຢັ້ງຢືນສະຖານະພາບໂສດ ຫຼື ບໍ່ມີອຸປະສັກຕໍ່ການແຕ່ງງານ. ບັນຫາທີ່ເກີດຂຶ້ນຊ້ຳໆ: ໃບຢັ້ງຢືນການເກີດທີ່ເປັນເອກະສານສະກັດໃໝ່ແທນທີ່ຈະເປັນໃບຢັ້ງຢືນແບບຟອມຍາວ; ໃບຢັ້ງຢືນການແຕ່ງງານທີ່ຖືກກົດໝາຍແຕ່ບໍ່ເຄີຍແປ; ເອກະສານຈາກບັນດາປະເທດທີ່ຕ້ອງໄດ້ຮັບການກວດສອບເພີ່ມເຕີມ, ບ່ອນທີ່ພາລະກິດຂອງໂຮນລັງສືບສວນເນື້ອໃນພ້ອມທັງແບບຟອມ ແລະ ເອກະສານສາມາດຄ້າງຢູ່ໄດ້ເປັນເວລາຫຼາຍເດືອນ. ປະເທດເຫຼົ່ານັ້ນແມ່ນຕຳແໜ່ງທີ່ຖືກປັບປຸງເປັນໄລຍະໆ, ສະນັ້ນ ໃຫ້ກຳນົດຕຳແໜ່ງສຳລັບປະເທດທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບພາລະກິດຂອງໂຮນລັງທີ່ຈະຈັດການເອກະສານ, ໃນຕອນຕົ້ນຂອງເອກະສານແທນທີ່ຈະເປັນເວລາທີ່ໃບສະໝັກຄ້າງຢູ່. ເລີ່ມເກັບກຳເອກະສານເຫຼົ່ານີ້ກ່ອນສິ່ງອື່ນໃດ. ພວກມັນມັກຈະໃຊ້ເວລາດົນກວ່າການຕັດສິນໃຈຂອງ IND ເອງ.

ການສອບເສັງການເຊື່ອມໂຍງພົນລະເມືອງຂັ້ນພື້ນຖານຢູ່ຕ່າງປະເທດ

ສຳລັບການຍ້າຍຖິ່ນຖານຂອງຄອບຄົວ, ໂດຍຫຼັກການແລ້ວຄູ່ສົມລົດ ຫຼື ສະມາຊິກໃນຄອບຄົວຢູ່ຕ່າງປະເທດຕ້ອງຜ່ານການສອບເສັງການເຊື່ອມໂຍງພົນລະເມືອງຂັ້ນພື້ນຖານ ( basiexamen inburgering buitenland ) ກ່ອນທີ່ຈະອອກໃບຢັ້ງຢືນການເຂົ້າເມືອງ (MVV). ຂໍ້ກຳນົດ ແລະ ຂໍ້ຍົກເວັ້ນຂອງມັນແມ່ນໄດ້ກຳນົດໄວ້ໃນມາດຕາ 3.71a Vreemdelingenbesluit 2000.

ການສອບເສັງແມ່ນຈັດຂຶ້ນທີ່ສະຖານທູດ ຫຼື ສະຖານກົງສຸນໂຮນລັງ ແລະ ມີສາມອົງປະກອບຄື: ການອ່ານ, ການເວົ້າ ແລະ ຄວາມຮູ້ກ່ຽວກັບສັງຄົມໂຮນລັງ, ເຊິ່ງສອບເສັງໃນລະດັບ A1 (ມາດຕາ 3.98a Vreemdelingenbesluit 2000). ແຕ່ລະອົງປະກອບມີລາຄາ 50 ເອີໂຣ, ສະນັ້ນ 150 ເອີໂຣ ເມື່ອສອບເສັງທັງສາມອົງປະກອບ. ສາມາດສອບເສັງໄດ້ອີກອົງປະກອບໜຶ່ງ; ບໍ່ມີຂໍ້ກຳນົດວ່າຕ້ອງຜ່ານທັງສາມອົງປະກອບໃນຮອບດຽວ (ມາດຕາ 3.98d Vreemdelingenbesluit 2000).

ຂໍ້ຍົກເວັ້ນຕົ້ນຕໍແມ່ນ:

• ພົນລະເມືອງຂອງສະຫະພາບເອີຣົບ, ເສດຖະກິດເອີຣົບ ແລະ ປະເທດສະວິດ, ແລະ ບັນດາປະເທດທີ່ໄດ້ຮັບການຍົກເວັ້ນ mvv ທີ່ລະບຸໄວ້ຂ້າງເທິງ;
• ພົນລະເມືອງຕວກກີ, ໂດຍອີງໃສ່ຂໍ້ກຳນົດການຢຸດຊົ່ວຄາວຂອງຂໍ້ຕົກລົງສະມາຄົມ;
• ສະມາຊິກໃນຄອບຄົວຂອງຜູ້ອົບພະຍົບທີ່ມີທັກສະສູງ, ຜູ້ຖືບັດສີຟ້າຂອງສະຫະພາບເອີຣົບ, ນັກຄົ້ນຄວ້າ, ຜູ້ຖືກໂອນພາຍໃນບໍລິສັດ ແລະ ນັກສຶກສາ, ເພາະວ່າສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ໄດ້ຖືກປະຕິບັດຄືກັບການເຄື່ອນຍ້າຍຂອງຄອບຄົວທຳມະດາ;
• ຜູ້ສະຫມັກທີ່ມີໃບປະກາດສະນີຍະບັດພາສາດັດທີ່ມີຄຸນວຸດທິຫຼືມີຄຸນສົມບັດທຽບເທົ່າ;
• ຜູ້ສະໝັກທີ່ບໍ່ສາມາດສອບເສັງໄດ້ຍ້ອນເຫດຜົນທາງການແພດ ຫຼື ຈິດໃຈ, ຫຼື ຜູ້ທີ່ການກະກຽມຈະເປັນໄປບໍ່ໄດ້ເຖິງວ່າຈະມີຄວາມພະຍາຍາມຢ່າງຈິງຈັງກໍຕາມ.

ຢ່າສົມມຸດວ່າໄດ້ຮັບການຍົກເວັ້ນ. ພາລະດ້ານຫຼັກຖານແມ່ນຂຶ້ນກັບຜູ້ສະໝັກ, ແລະ ການຍົກເວັ້ນທີ່ສົມມຸດຜິດຈະເຮັດໃຫ້ເກີດການປະຕິເສດແທນທີ່ຈະເປັນການຮ້ອງຂໍຂໍ້ມູນເພີ່ມເຕີມ.

ໄລຍະເວລາການຕັດສິນໃຈ, ຂອບເຂດເວລາຕາມກົດໝາຍ ແລະ ການຊັກຊ້າ

ໄລຍະເວລາຕັດສິນຕາມກົດໝາຍສຳລັບການຍື່ນຂໍໃບອະນຸຍາດພັກອາໄສແບບປົກກະຕິ, ລວມທັງໃບສະໝັກ TEV, ແມ່ນ 90 ມື້ (ມາດຕາ 25 Vreemdelingenwet 2000). IND ມັກຈະຕັດສິນໄວຂຶ້ນໃນກໍລະນີທີ່ໄດ້ຮັບການຮັບຮອງຈາກຜູ້ສະໜັບສະໜູນ ແລະ ຊ້າກວ່າໃນກໍລະນີຄອບຄົວ. ໄລຍະເວລາສາມາດຂະຫຍາຍອອກໄປໄດ້ຕາມກົດໝາຍ, ສ່ວນຫຼາຍແມ່ນບ່ອນທີ່ຕ້ອງການການສືບສວນຕື່ມອີກຢູ່ຕ່າງປະເທດ ຫຼື ບ່ອນທີ່ຜູ້ສະໝັກຖືກຮ້ອງຂໍໃຫ້ສະໜອງເອກະສານທີ່ຂາດຫາຍໄປ. ໃນກໍລະນີສຸດທ້າຍ, ເວລາຈະຖືກໂຈະໄວ້ເປັນໄລຍະເວລາທີ່ອະນຸຍາດໃຫ້ຕອບສະໜອງ, ຊຶ່ງເປັນເຫດຜົນທີ່ວ່າເອກະສານທີ່ບໍ່ຄົບຖ້ວນມີລາຄາແພງໃນເວລາທີ່ເຖິງວ່າມັນຈະຫາຍດີໃນທີ່ສຸດ.

ຖ້າເວລາຜ່ານໄປໂດຍບໍ່ມີການຕັດສິນ, ເສັ້ນທາງຄືການສົ່ງແຈ້ງການເປັນລາຍລັກອັກສອນກ່ຽວກັບການຜິດນັດ ( ingebrekestelling ), ໂດຍໃຫ້ເວລາ IND ອີກສອງອາທິດເພື່ອຕັດສິນໃຈ. ຖ້າຍັງບໍ່ຕັດສິນ, ການອຸທອນຕໍ່ຄວາມລົ້ມເຫຼວໃນການຕັດສິນໃຈອາດຈະຖືກຍື່ນຕໍ່ສານເມືອງ (ມາດຕາ 6:12 Algemene wet bestuursrecht), ເຊິ່ງສາມາດສັ່ງການຕັດສິນໃຈພາຍໃນໄລຍະເວລາທີ່ກຳນົດໄວ້ ແລະ ຄັດຕິດການລົງໂທດສຳລັບການບໍ່ປະຕິບັດຕາມ. ບໍ່ມີການຈ່າຍຄ່າປັບໄໝທາງການບໍລິຫານເພີ່ມເຕີມນອກຈາກນັ້ນ: ພາຍໃຕ້ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການປັບໄໝຂອງ Wet afschaffing dwangsomregeling, ການຈ່າຍຄ່າປັບໄໝສຳລັບການຕັດສິນຊ້າຈະຖືກຍົກເລີກສຳລັບກໍລະນີການເຂົ້າເມືອງໂດຍທົ່ວໄປ, ບໍ່ພຽງແຕ່ສຳລັບການຂໍລີ້ໄພເທົ່ານັ້ນ, ສະນັ້ນການລົງໂທດທີ່ສານກຳນົດແມ່ນມາດຕະການທາງການເງິນດຽວ.

ຄ່າທໍານຽມ

ຄ່າທຳນຽມ ( leges ) ຖືກກຳນົດໄວ້ທຸກໆປີ ແລະ ມີການປ່ຽນແປງໃນວັນທີ 1 ມັງກອນ. ສຳລັບປີ 2026, ຈຳນວນເງິນຕົ້ນທຶນແມ່ນ:

• ການຢູ່ອາໄສຮ່ວມກັບສະມາຊິກໃນຄອບຄົວ ຫຼື ຄູ່ນອນ: 254 ເອີໂຣ; ເດັກອາຍຸຕ່ຳກວ່າ 18 ປີ ອາໄສຢູ່ນຳພໍ່ແມ່: 85 ເອີໂຣ;
• ຜູ້ອົບພະຍົບທີ່ມີທັກສະສູງ, ບັດສີຟ້າຂອງສະຫະພາບເອີຣົບ, ແລະ ທີ່ຢູ່ອາໄສທີ່ມີໃບອະນຸຍາດເຮັດວຽກພຽງໃບດຽວ: 423 ເອີໂຣ;
• ປີປະຖົມນິເທດສຳລັບຜູ້ຮຽນຈົບ ແລະ ນັກຄົ້ນຄວ້າ: €254;
• ພົນລະເມືອງຕວກກີ, ຄອບຄົວ ແລະ ໝວດໝູ່ວຽກງານ: 85 ເອີໂຣ, ເຊິ່ງສະທ້ອນໃຫ້ເຫັນເຖິງຂໍ້ກຳນົດການຢຸດຊົ່ວຄາວ.

ຈຳນວນເງິນເຫຼົ່ານັ້ນແມ່ນຈຳນວນທີ່ປາກົດຂຶ້ນເລື້ອຍໆ, ບໍ່ແມ່ນຕາຕະລາງທັງໝົດ. ບັນຊີລາຍຊື່ຄົບຖ້ວນຕາມຈຸດປະສົງການພັກເຊົາ - ການສຶກສາໃນບັນດາພວກເຂົາ - ແມ່ນເຜີຍແຜ່ຢູ່ໃນ ind.nl ແລະຖືກທົດແທນໃນວັນທີ 1 ມັງກອນຂອງທຸກໆປີ, ແລະມັນຍັງເປັນບ່ອນທີ່ຈະກວດສອບວ່າມີການຄິດໄລ່ຈຳນວນເງິນແຍກຕ່າງຫາກຫຼືບໍ່ ຖ້າຕ້ອງການ mvv ໂດຍບໍ່ມີໃບອະນຸຍາດພັກເຊົາ. ຄ່າທຳນຽມແມ່ນຕ້ອງຈ່າຍເມື່ອພັກເຊົາ ແລະຈະບໍ່ໄດ້ຮັບເງິນຄືນຖ້າຄຳຮ້ອງສະໝັກຖືກປະຕິເສດ, ພຽງແຕ່ຖ້າມັນບໍ່ໄດ້ຖືກພິຈາລະນາເລີຍ.

ການເກັບກຳ mvv, ປ່ອງຢ້ຽມການເດີນທາງ ແລະ ການເຂົ້າອອກ

ເມື່ອ IND ອະນຸມັດແລ້ວ, ມັນຈະແຈ້ງໃຫ້ຜູ້ສະໜັບສະໜູນຊາບ ແລະ ແນະນຳໃຫ້ສຳນັກງານຜູ້ຕາງໜ້າຂອງໂຮນລັງຢູ່ຕ່າງປະເທດ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ຜູ້ສະໝັກຈະນັດໝາຍຢູ່ສະຖານທູດ ຫຼື ສະຖານກົງສຸນທີ່ລະບຸໄວ້ໃນການຕັດສິນໃຈ, ເຂົ້າຮ່ວມດ້ວຍຕົນເອງ, ໃຫ້ຂໍ້ມູນທາງຊີວະມິຕິ (ຮູບພາບໃບໜ້າ, ລາຍນິ້ວມື ແລະ ລາຍເຊັນ), ແລະ ໃຫ້ຕິດສະຕິກເກີ mvv ໃສ່ໃນໜັງສືຜ່ານແດນ.

ສອງເສັ້ນຕາຍມີຄວາມສຳຄັນ. ເອກະສານ mvv ຕ້ອງໄດ້ຮັບພາຍໃນສາມເດືອນຫຼັງຈາກການຕັດສິນໃຈໃນທາງບວກ, ແລະ ສະຕິກເກີ mvv ເອງມີໄລຍະເວລາ 90 ມື້ໃນການເຂົ້າເມືອງ, ເຊິ່ງທ່ານຕ້ອງເດີນທາງແທ້ໆ. ການພາດເສັ້ນຕາຍອັນໃດອັນໜຶ່ງໝາຍຄວາມວ່າການອະນຸມັດຈະໝົດອາຍຸ ແລະ ການສະໝັກພ້ອມທັງຄ່າທຳນຽມຕ້ອງເຮັດຊ້ຳອີກ.

ໜັງສືຜ່ານແດນຕ້ອງມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ເກີນກວ່າວີຊາ mvv, ແລະ ອາຍຸການໃຊ້ງານທີ່ຍັງເຫຼືອຈະຖືກກວດສອບຕາມນັດໝາຍ. ເມື່ອເຂົ້າປະເທດ, ວີຊາ mvv ຈະຖືກນຳສະເໜີຢູ່ຊາຍແດນ Schengen ພາຍນອກ. ຈຸດທີ່ສັບສົນທົ່ວໄປຄວນແກ້ໄຂຢູ່ທີ່ນີ້: ລະບົບການເຂົ້າ/ອອກຂອງ EU, ເຊິ່ງເລີ່ມດຳເນີນການເທື່ອລະກ້າວໃນວັນທີ 12 ຕຸລາ 2025 ແລະ ສຳເລັດການດຳເນີນງານຢ່າງເຕັມຮູບແບບໃນວັນທີ 10 ເມສາ 2026, ບໍ່ໄດ້ນຳໃຊ້ກັບຜູ້ຖືວີຊາພັກເຊົາໄລຍະຍາວ ຫຼື ໃບອະນຸຍາດພັກເຊົາ (ມາດຕາ 2 ຂອງລະບຽບການ (EU) 2017/2226). mvv ແມ່ນວີຊາພັກເຊົາໄລຍະຍາວ, ສະນັ້ນການເຂົ້າເມືອງດ້ວຍວີຊາບໍ່ໄດ້ລົງທະບຽນໃນລະບົບນັ້ນ, ແລະ ພິທີການຊາຍແດນສຳລັບຜູ້ຖືວີຊາທີ່ມາຮອດບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ອະທິບາຍໄວ້ສຳລັບນັກທ່ອງທ່ຽວພັກເຊົາໄລຍະສັ້ນ.

ຫຼັງຈາກມາຮອດ

ການມາຮອດ mvv ບໍ່ແມ່ນຈຸດຈົບຂອງຂັ້ນຕອນ. ມີສີ່ຂັ້ນຕອນດັ່ງຕໍ່ໄປນີ້, ແລະພວກມັນແມ່ນຕາມລໍາດັບໃນການປະຕິບັດ:

• ເກັບເອກະສານທີ່ຢູ່ອາໄສ. ຈົດໝາຍ IND ລະບຸວ່າບັດພາດສະຕິກສາມາດເກັບໄດ້ຢູ່ໃສ ແລະ ຈາກເວລາໃດ. ຂໍ້ມູນຊີວະມິຕິທີ່ໃຫ້ໄວ້ແລ້ວຢູ່ສະຖານທູດໂດຍປົກກະຕິແລ້ວແມ່ນນຳໃຊ້ຄືນ.
• ລົງທະບຽນໃນ BRP. ການລົງທະບຽນໃນຖານຂໍ້ມູນບັນທຶກສ່ວນຕົວຢູ່ເທດສະບານທີ່ຢູ່ອາໄສແມ່ນຈຳເປັນສຳລັບທຸກຄົນທີ່ພັກເຊົາດົນກວ່າສີ່ເດືອນ. ຕ້ອງມີນັດໝາຍ ແລະ ຫຼັກຖານທີ່ຢູ່, ແລະ ເອກະສານສະຖານະພາບພົນລະເມືອງທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍຈະຖືກນຳສະເໜີອີກຄັ້ງຢູ່ທີ່ນີ້.
• ຮັບເລກບໍລິການພົນລະເມືອງ (BSN). ໃບຢັ້ງຢືນ BSN ຈະຕິດຕາມມາໂດຍອັດຕະໂນມັດຈາກການລົງທະບຽນ BRP. ຖ້າບໍ່ມີມັນ, ຈະບໍ່ມີການຈ່າຍເງິນເດືອນ, ບໍ່ມີປະກັນສຸຂະພາບ, ບໍ່ມີບັນຊີທະນາຄານໃນການປະຕິບັດ, ແລະ ບໍ່ມີການຄຸ້ມຄອງພາສີ.
• ການກວດຫາວັນນະໂລກ. ໃນກໍລະນີທີ່ມີພັນທະ, ການກວດຕ້ອງໄດ້ເຮັດຢູ່ທີ່ບໍລິການສາທາລະນະສຸກຂອງເທດສະບານພາຍໃນສາມເດືອນຫຼັງຈາກໄດ້ຮັບໃບອະນຸຍາດທີ່ຢູ່ອາໄສ, ໂດຍໃຊ້ແບບຟອມການສົ່ງຕໍ່ທີ່ມາພ້ອມກັບການຕັດສິນໃຈ. ພົນລະເມືອງຂອງບັນຊີລາຍຊື່ປະເທດທີ່ມີອັດຕາການຕິດເຊື້ອຕໍ່າແມ່ນໄດ້ຮັບການຍົກເວັ້ນ. ບັນຊີລາຍຊື່ດັ່ງກ່າວຖືກກຳນົດໂດຍສັນຊາດໃນກົດລະບຽບການເຂົ້າເມືອງ ແລະ ໄດ້ຮັບການດັດແກ້ເມື່ອຕົວເລກອັດຕາການຕິດເຊື້ອມີການປ່ຽນແປງ, ສະນັ້ນ ໃຫ້ອ່ານຂໍ້ຍົກເວັ້ນຕໍ່ກັບຈົດໝາຍຕັດສິນໃຈ ແລະ ແບບຟອມການສົ່ງຕໍ່ທີ່ອອກໃຫ້ພ້ອມກັບມັນ ແທນທີ່ຈະທຽບກັບບັນຊີລາຍຊື່ທີ່ພົບຢູ່ບ່ອນອື່ນ.

ການປະກັນໄພສຸຂະພາບແມ່ນພັນທະແຍກຕ່າງຫາກທີ່ມີວັນສິ້ນສຸດຂອງມັນເອງ ແລະ ຖືກບັງຄັບໃຊ້ຢ່າງເປັນອິດສະຫຼະຈາກ ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການເຂົ້າເມືອງ.

ການປະຕິເສດ ແລະ ວິທີການແກ້ໄຂຕໍ່ມັນ

ເນື່ອງຈາກຂັ້ນຕອນ TEV ເຮັດໃຫ້ມີການຕັດສິນໃຈພຽງຢ່າງດຽວ, ການປະຕິເສດ mvv ແມ່ນການປະຕິເສດໃບສະໝັກຂໍອະນຸຍາດພັກອາໄສ. ມັນເປັນການຕັດສິນໃຈທາງການບໍລິຫານຂອງ IND ແລະຖືກທ້າທາຍໃນວິທີການທາງການບໍລິຫານປົກກະຕິ.

ຂັ້ນຕອນທຳອິດແມ່ນການຄັດຄ້ານ ( bezwaar ) ຕໍ່ IND ເອງ, ເຊິ່ງຍື່ນພາຍໃນກຳນົດເວລາທີ່ກົດໝາຍ, ເຊິ່ງໃນເລື່ອງການເຂົ້າເມືອງແມ່ນສີ່ອາທິດ (ມາດຕາ 69 Vreemdelingenwet 2000). ການຄັດຄ້ານຕ້ອງລະບຸເຫດຜົນ; ການແຈ້ງໃຫ້ຊາບລ່ວງໜ້າແມ່ນເປັນໄປໄດ້, ແຕ່ເຫດຜົນຕ້ອງປະຕິບັດຕາມພາຍໃນໄລຍະເວລາທີ່ອະນຸຍາດ.

ຖ້າການຄັດຄ້ານຖືກຍົກເລີກ, ການອຸທອນຈະຂຶ້ນຕໍ່ສານເມືອງ (ມາດຕາ 8:1 Algemene wet bestuursrecht) ແລະຈາກບ່ອນນັ້ນ, ຈະອຸທອນຕໍ່ໄປຕໍ່ພະແນກອຳນາດການປົກຄອງຂອງສະພາແຫ່ງລັດ. ການຄັດຄ້ານ ຫຼື ການອຸທອນບໍ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຜົນກະທົບຂອງຄຳຕັດສິນຢຸດໄວ້ໂດຍອັດຕະໂນມັດ; ໃນກໍລະນີທີ່ການຢຸດມີຄວາມສຳຄັນ, ຕ້ອງມີຄຳຮ້ອງຂໍການບັນເທົາທຸກຊົ່ວຄາວແຍກຕ່າງຫາກ.

ສ່ວນຫຼາຍແລ້ວ ການຕອບສະໜອງທີ່ດີກວ່າຕໍ່ການປະຕິເສດບໍ່ແມ່ນການດຳເນີນຄະດີ ແຕ່ເປັນໃບສະໝັກໃໝ່ທີ່ມີເອກະສານຄົບຖ້ວນ, ໂດຍສະເພາະໃນກໍລະນີທີ່ການປະຕິເສດຍື່ນເອກະສານທີ່ຂາດຫາຍໄປ ຫຼື ການຂາດລາຍໄດ້ທີ່ສາມາດແກ້ໄຂໄດ້. ໃນກໍລະນີທີ່ມັນຍື່ນຟ້ອງການຕີຄວາມໝາຍຂອງເງື່ອນໄຂ, ການຍົກເວັ້ນ ຫຼື ຂໍ້ຄວາມຫຍຸ້ງຍາກ, ການຄັດຄ້ານແມ່ນເສັ້ນທາງທີ່ຖືກຕ້ອງ.

ຄວາມຜິດພາດທາງປະຕິບັດທົ່ວໄປທີ່ສຸດ

• ການເດີນທາງໄປປະເທດເນເທີແລນດ້ວຍວີຊາພັກເຊົາໄລຍະສັ້ນ ແລະ ຫຼັງຈາກນັ້ນຈຶ່ງຍື່ນຂໍ. ໃນກໍລະນີທີ່ຕ້ອງການ mvv, ການມີໜ້າຢູ່ໃນປະເທດບໍ່ໄດ້ລົບລ້າງຂໍ້ກຳນົດດັ່ງກ່າວ, ແລະ ຄຳຮ້ອງສະໝັກຈະຖືກປະຕິເສດຍ້ອນເຫດຜົນດັ່ງກ່າວພຽງຢ່າງດຽວ.
• ສົມມຸດວ່າການຍົກເວັ້ນ. ການຍົກເວັ້ນໂດຍອີງໃສ່ສັນຊາດ, ສະຖານະພາບຄອບຄົວຕາມກົດໝາຍຂອງສະຫະພາບເອີຣົບ ແລະ ການຍົກເວັ້ນໂດຍອີງໃສ່ປະລິນຍາຈາກການສອບເສັງເຊື່ອມໂຍງພົນລະເມືອງ ລ້ວນແຕ່ແຄບກວ່າທີ່ເບິ່ງຄືວ່າ.
• ປ່ອຍໃຫ້ການຮັບຮອງທາງກົດໝາຍແກ່ຍາວໄປ. ລະບົບຕ່ອງໂສ້ການຮັບຮອງ Apostille ແລະ ການຮັບຮອງທາງກົດໝາຍຢ່າງຄົບຖ້ວນດຳເນີນການຕາມຕາຕະລາງເວລາຕ່າງປະເທດທີ່ບໍ່ມີເສັ້ນຕາຍໃດໆຂອງໂຮນລັງສາມາດບີບອັດໄດ້.
• ບໍ່ທັນກຳນົດເວລາຮັບ ຫຼື ເດີນທາງ ຫຼັງຈາກການຕັດສິນໃຈໃນທາງບວກ, ເຊິ່ງບັງຄັບໃຫ້ໃບສະໝັກທັງໝົດຕ້ອງເຮັດ ແລະ ຊຳລະເງິນອີກຄັ້ງ.
• ລາຍໄດ້ຂອງຜູ້ສະໜັບສະໜຸນຖືກວັດແທກຜິດພາດ. ລາຍໄດ້ຕ້ອງພຽງພໍ, ເປັນເອກະລາດ ແລະ ຍືນຍົງ; ສັນຍາໄລຍະສັ້ນ, ລາຍໄດ້ທີ່ປ່ຽນແປງໄດ້ ແລະ ການຈ້າງງານດ້ວຍຕົນເອງ ຕ້ອງການຫຼັກຖານທີ່ລະມັດລະວັງແທນທີ່ຈະເປັນການຄິດໄລ່ໃນແງ່ດີ.
• ງຽບເມື່ອ IND ຂໍເອກະສານ. ໄລຍະເວລາຕອບສະໜອງແມ່ນສັ້ນ ແລະ ຜົນສະທ້ອນຂອງການພາດມັນແມ່ນການປະຕິເສດ, ບໍ່ແມ່ນການເຕືອນ.