ບົດບາດຂອງຄະນະກຳມະການກວດກາໃນຍາມວິກິດ

ໃນວິກິດ, ຄະນະກຳມະການກວດກາຕ້ອງເຮັດຫຼາຍກວ່າການທົບທວນການຕັດສິນໃຈຫຼັງຈາກເຫດການທີ່ເກີດຂຶ້ນ. ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 2:140 ຂອງປະມວນກົດໝາຍແພ່ງຂອງໂຮນລັງ (NV) ແລະ ມາດຕາ 2:250 (BV), ຄະນະກຳມະການກວດກາຕ້ອງກວດການະໂຍບາຍຂອງຄະນະກຳມະການບໍລິຫານ ແລະ ຂະບວນການທົ່ວໄປ, ໃຫ້ຄຳແນະນຳແກ່ຄະນະກຳມະການບໍລິຫານ, ແລະ ປ່ອຍໃຫ້ຕົນເອງຖືກນຳພາໂດຍຜົນປະໂຫຍດຂອງບໍລິສັດ ແລະ ວິສາຫະກິດທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບມັນ. ກົດໝາຍຂອງຫ້ອງການວິສາຫະກິດ (Ondernemingskamer) ໄດ້ອະທິບາຍເຖິງຄວາມໝາຍຂອງມັນເມື່ອບໍລິສັດອອກຈາກຂະບວນການດຳເນີນທຸລະກິດປົກກະຕິ: ທ່ານຕ້ອງຊອກຫາຂໍ້ມູນຢ່າງຕັ້ງໜ້າ, ກຳນົດຊ່ວງເວລາຄວບຄຸມຂອງທ່ານເອງ, ແລະ ຖ້າມັນເກີດຂຶ້ນ, ໃຫ້ແຊກແຊງ, ໂດຍມີເງື່ອນໄຂວ່າທ່ານເຮັດແນວນັ້ນຮ່ວມກັບຄະນະກຳມະການບໍລິຫານ ແລະ ຢູ່ຫ່າງຈາກຂອບເຂດຂອງມັນ.

ກົດໝາຍຕ້ອງການຫຍັງຈາກທ່ານແທ້ໆ?

ຂໍ້ຄວາມທາງກົດໝາຍແມ່ນສັ້ນ: ທ່ານຊີ້ນຳ, ທ່ານໃຫ້ຄຳແນະນຳ, ແລະ ທ່ານຖືກນຳພາໂດຍຜົນປະໂຫຍດຂອງບໍລິສັດ ແລະ ວິສາຫະກິດຂອງບໍລິສັດ. ປະໂຫຍກສຸດທ້າຍນັ້ນ, vennootschappelijk belang, ແມ່ນຈຸດອ້າງອີງສຳລັບທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງອື່ນ, ກ່ອນຜົນປະໂຫຍດຂອງຜູ້ຖືຫຸ້ນພຽງຢ່າງດຽວ ແລະ ກ່ອນທັດສະນະປະຈຳວັນຂອງຄະນະກຳມະການບໍລິຫານ: ມັນແມ່ນຜົນປະໂຫຍດຂອງວິສາຫະກິດໃນຖານະເປັນບໍລິສັດທີ່ດຳເນີນທຸລະກິດຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ແລະ ຂອງຜູ້ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບມັນ.

ສິ່ງທີ່ກົດໝາຍບໍ່ໄດ້ກ່າວເຖິງແມ່ນເວລາທີ່ການຊີ້ນຳຕ້ອງໄດ້ຮັບການເພີ່ມທະວີຂຶ້ນ. ຖ້ອຍຄຳດຽວກັນນີ້ກວມເອົາທັງສະພາບອາກາດທີ່ສະຫງົບ ແລະ ສະພາບອາກາດທີ່ຫຍຸ້ງຍາກ, ແລະ ລະດັບການມີສ່ວນຮ່ວມທີ່ຕ້ອງການໄດ້ຖືກກຳນົດໄວ້ໃນເອກະສານ ແລະ ສຳຄັນທີ່ສຸດ, ໃນການຕັດສິນໃຈຂອງສະພາວິສາຫະກິດທີ່ໄດ້ປຶກສາຫາລືຂ້າງລຸ່ມນີ້. ລະຫັດການຄຸ້ມຄອງບໍລິສັດຂອງໂຮນລັງນຳໃຊ້ຢ່າງເປັນທາງການກັບບໍລິສັດທີ່ຈົດທະບຽນ ແລະ ເປັນຈຸດອ້າງອີງສຳລັບຜູ້ອື່ນ. ວິທີທີ່ຄະນະກຳມະການຊີ້ນຳເຂົ້າກັບໂຄງສ້າງການຄຸ້ມຄອງທີ່ກວ້າງຂວາງແມ່ນໄດ້ກຳນົດໄວ້ໃນ ບົດຄວາມທົ່ວໄປຂອງພວກເຮົາກ່ຽວກັບຄະນະກຳມະການຊີ້ນຳ.

ທ່ານຈໍາເປັນຕ້ອງຍົກລະດັບການຊີ້ນໍາຂອງທ່ານເມື່ອໃດ?

ມີຫຼາຍສະຖານະການທີ່ສາມາດຮັບຮູ້ໄດ້ຄື: ຖານະທາງການເງິນທີ່ຊຸດໂຊມລົງ, ໂດຍສະເພາະບ່ອນທີ່ສະພາບຄ່ອງແທນທີ່ຈະເປັນກຳໄລເປັນບັນຫາ; ການປັບໂຄງສ້າງ ຫຼື ການຈັດລະບຽບໃໝ່; ການປ່ຽນແປງຍຸດທະສາດທີ່ມີຄວາມສ່ຽງຫຼາຍກ່ວາຍຸດທະສາດທີ່ມັນທົດແທນ; ຂະບວນການຊື້ກິດຈະການ ຫຼື ການຂາຍບໍລິສັດ; ກົດໝາຍໃໝ່ທີ່ບໍລິສັດຕ້ອງປະຕິບັດພາຍໃນໄລຍະເວລາສັ້ນໆ; ແລະ ການບໍ່ມີຜູ້ອຳນວຍການເປັນເວລາດົນຍ້ອນເຈັບປ່ວຍ ຫຼື ຄະນະກຳມະການບໍລິຫານເຮັດໃຫ້ຂາດແຄນຄົນໜຶ່ງ. ບໍ່ຄ່ອຍມີການສົນທະນາ, ແຕ່ສຳຄັນເທົ່າທຽມກັນ, ແມ່ນສັນຍານທີ່ສົ່ງເຖິງທ່ານຜ່ານສະພາວຽກງານ, ຜູ້ກວດສອບພາຍນອກ, ຜູ້ແຈ້ງເຫດ ຫຼື ສື່ມວນຊົນ.

ສິ່ງທີ່ສະຖານະການເຫຼົ່ານີ້ມີຄືກັນແມ່ນວ່າບໍລິສັດໄດ້ປະຖິ້ມການດຳເນີນທຸລະກິດປົກກະຕິ. ເມື່ອເປັນແນວນັ້ນ, ທ່ານບໍ່ສາມາດປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງທ່ານໄດ້ອີກຕໍ່ໄປໂດຍການຮັບບົດລາຍງານທີ່ຄະນະກຳມະການບໍລິຫານເລືອກທີ່ຈະມອບໃຫ້ທ່ານ, ໃນຈັງຫວະທີ່ຄະນະກຳມະການບໍລິຫານເລືອກທີ່ຈະມອບໃຫ້.

ການຊີ້ນຳທີ່ດີຂຶ້ນມີລັກສະນະແນວໃດໃນການປະຕິບັດ?

ການຊີ້ນຳທີ່ດີຂຶ້ນສ່ວນໃຫຍ່ແມ່ນເລື່ອງຂອງຂໍ້ມູນ ແລະ ເວລາ. ທ່ານຂໍຂໍ້ມູນແທນທີ່ຈະລໍຖ້າມັນ, ແລະ ຖາມອີກຄັ້ງເມື່ອຄຳຕອບມີໜ້ອຍ. ທ່ານຫຼຸດວົງຈອນການລາຍງານ, ດັ່ງນັ້ນສະພາບຄ່ອງຈະຖືກລາຍງານທຸກໆອາທິດແທນທີ່ຈະເປັນລາຍເດືອນເມື່ອເງິນສົດເປັນຂໍ້ຈຳກັດ. ທ່ານກຳນົດຊ່ວງເວລາຄວບຄຸມຂອງທ່ານເອງໃນການປະຕິບັດແຜນການ, ແທນທີ່ຈະຍອມຮັບການນຳສະເໜີດຽວໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ ແລະ ບົດລາຍງານໃນຕອນທ້າຍ. ທ່ານຮັບເອົາຄຳແນະນຳທີ່ເປັນອິດສະຫຼະໃນກໍລະນີທີ່ຫົວຂໍ້ໃດໜຶ່ງຢູ່ນອກຄວາມຊ່ຽວຊານຂອງຄະນະກຳມະການ, ແລະ ທ່ານລົມກັບຜູ້ກວດສອບພາຍນອກ ແລະ ຖ້າເໝາະສົມ, ກັບຝ່າຍບໍລິຫານທີ່ຕໍ່າກວ່າລະດັບຄະນະກຳມະການ.

ການຊີ້ນຳ ແລະ ຄຳແນະນຳ ພົວພັນກັນຢູ່ທີ່ນີ້, ແລະ ນັ້ນແມ່ນໂດຍການອອກແບບ. ຄະນະກຳມະການຊີ້ນຳທີ່ທົບທວນຍຸດທະສາດ ກໍ່ໃຫ້ເກີດທັດສະນະຂອງມັນຢ່າງຫຼີກລ່ຽງບໍ່ໄດ້, ແລະ ມາດຕາ 2:140 ກຳນົດໃຫ້ການແບ່ງປັນທັດສະນະນັ້ນ; ຄຳແນະນຳບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງລໍຖ້າການຮ້ອງຂໍຈາກຄະນະກຳມະການບໍລິຫານ. ທ່ານຍັງຄວນທົດສອບວ່າແຜນການນັ້ນເປັນຈິງຫຼືບໍ່ ໂດຍພິຈາລະນາເຖິງຖານະທາງການເງິນຕົວຈິງຂອງບໍລິສັດ ແລະ ພັນທະທາງກົດໝາຍຕົວຈິງຂອງບໍລິສັດ, ແລະ ຕ້ອງເຕັມໃຈທີ່ຈະເວົ້າຢ່າງຈະແຈ້ງວ່າແຜນການນັ້ນຕ້ອງການຊັບພະຍາກອນຂອງບໍລິສັດຫຼາຍກວ່າທີ່ມັນມີ.

ຜົນປະໂຫຍດທີ່ກວ້າງຂວາງກວ່ານັ້ນແມ່ນຢູ່ໃນການປະເມີນດຽວກັນ. ພະນັກງານ, ລູກຄ້າ, ຜູ້ສະໜອງ ແລະ ເຈົ້າໜີ້ໄດ້ຮັບຜົນກະທົບຈາກການຕັດສິນໃຈໃນວິກິດການ, ແລະ ຜົນປະໂຫຍດຂອງວິສາຫະກິດທີ່ທ່ານຕ້ອງຮັບໃຊ້ບໍ່ສາມາດຫຼຸດລົງເປັນງົບດຸນໄດ້. ເມື່ອການລົ້ມລະລາຍເກີດຂຶ້ນ, ຈຸດສຸມຈະປ່ຽນໄປຕື່ມອີກ: ຈາກຈຸດໃດໜຶ່ງ, ຜົນປະໂຫຍດຂອງເຈົ້າໜີ້ມີນ້ຳໜັກຫຼາຍ, ແລະ ທ່ານຄວນຖາມວ່າເຄື່ອງມືການປັບໂຄງສ້າງເຊັ່ນ ໂຄງການ WHOA ເໝາະສົມຫຼືບໍ່, ແທນທີ່ຈະຖາມວ່າມັນສາມາດຫຼີກລ່ຽງໄດ້ຫຼືບໍ່.

ການຕັດສິນໃຈສີ່ຢ່າງຂອງສະພາວິສາຫະກິດບອກພວກເຮົາຫຍັງກ່ຽວກັບຂໍ້ຈຳກັດ?

ມີສີ່ກໍລະນີທີ່ສະແດງໃຫ້ເຫັນຜົນຂອງການປະຕິບັດໜ້າທີ່. ສອງກໍລະນີສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າການຢູ່เฉยໆມີຄ່າໃຊ້ຈ່າຍເທົ່າໃດ, ໜຶ່ງກໍລະນີສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າຄະນະກຳມະການຄວບຄຸມທີ່ມີການເຄື່ອນໄຫວຫຼາຍເກີນໄປກໍສາມາດເປັນບັນຫາໄດ້ຄືກັນ, ແລະ ກໍລະນີທີສີ່ສະແດງໃຫ້ເຫັນຈຸດທີ່ອະນຸຍາດໃຫ້ມີການກະທຳທີ່ເດັດຂາດ.

ໂອເຈມ: ຈະເກີດຫຍັງຂຶ້ນເມື່ອສັນຍານເຕືອນບໍ່ໄດ້ຮັບຄຳຕອບ?

ບໍລິສັດ Ogem ເປັນກຸ່ມບໍລິສັດພະລັງງານ ແລະ ການກໍ່ສ້າງຂະໜາດໃຫຍ່ທີ່ໄດ້ລົ້ມລະລາຍ. ໃນຂັ້ນຕອນການດຳເນີນຄະດີ, ຫ້ອງການວິສາຫະກິດໄດ້ພົບເຫັນການຄຸ້ມຄອງທີ່ບໍ່ດີ, ແລະ ສານສູງສຸດໄດ້ຢືນຢັນການຄົ້ນພົບດັ່ງກ່າວໃນຄຳຕັດສິນລົງວັນທີ 10 ມັງກອນ 1990 (ECLI:NL:HR:1990:AC1234). ການຄົ້ນພົບໃນຄະນະກຳມະການກວດກາໄດ້ຖືກອ້າງອີງນັບຕັ້ງແຕ່ນັ້ນມາ: ເຖິງວ່າຈະມີສັນຍານທີ່ມາຮອດມັນໃນຮູບແບບຕ່າງໆ ແລະ ຄວນເຮັດໃຫ້ມີເຫດຜົນທີ່ຈະຂໍຂໍ້ມູນເພີ່ມເຕີມ, ຄະນະກຳມະການກວດກາບໍ່ໄດ້ລິເລີ່ມ ແລະ ບໍ່ໄດ້ແຊກແຊງ. ດັ່ງນັ້ນ, ຂະບວນການຕັດສິນໃຈສາມາດດຳເນີນໄປຕາມທິດທາງຂອງມັນພາຍໃນບໍລິສັດ Ogem ເຊິ່ງສ້າງຄວາມເສຍຫາຍຢ່າງຫຼວງຫຼາຍຕໍ່ໂຄງການກໍ່ສ້າງ.

ບົດຮຽນບໍ່ແມ່ນວ່າຄະນະກຳມະການກວດກາຄວນຄາດຄະເນຜົນໄດ້ຮັບ. ແຕ່ມັນແມ່ນວ່າການຮັບສັນຍານສ້າງໜ້າທີ່ໃຫ້ຕ້ອງຖາມ.

ລໍຣຸສ: ຈະເກີດຫຍັງຂຶ້ນເມື່ອແຜນການທີ່ມີຄວາມທະເຍີທະຍານບໍ່ມີຊ່ວງເວລາທີ່ຄວບຄຸມໄດ້?

Laurus ເປັນກຸ່ມຮ້ານສັບພະສິນຄ້າທີ່ພະຍາຍາມປ່ຽນຮ້ານຄ້າປະມານແປດຮ້ອຍຮ້ານໃຫ້ເປັນສູດດຽວໃນໂຄງການທີ່ຮູ້ຈັກກັນໃນນາມ Operation Greenland, ເຊິ່ງສ່ວນໃຫຍ່ແມ່ນໄດ້ຮັບທຶນໂດຍອີງໃສ່ສົມມຸດຕິຖານທີ່ວ່າກິດຈະກຳທີ່ບໍ່ແມ່ນຫຼັກສາມາດຖືກຂາຍອອກເພື່ອສະໜອງທຶນໃຫ້ແກ່ມັນ. ການຂາຍບໍ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ, ແລະກຸ່ມດັ່ງກ່າວຕ້ອງໄດ້ຂາຍຫຼັງຈາກໃກ້ຈະລົ້ມລະລາຍ. ໃນການຕັດສິນໃຈລົງວັນທີ 16 ຕຸລາ 2003 (ECLI:NL:GHAMS:2003:AM1450), ຫ້ອງການວິສາຫະກິດໄດ້ຖືວ່າຄະນະກຳມະການກຳກັບດູແລຄວນຈະມີການເຄື່ອນໄຫວຫຼາຍກວ່ານີ້, ເພາະວ່ານີ້ແມ່ນໂຄງການທີ່ມີຄວາມທະເຍີທະຍານ ແລະ ມີຄວາມສ່ຽງຫຼາຍກວ່າການສືບຕໍ່ນະໂຍບາຍທີ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້. ມັນໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງປະທານຄະນະກຳມະການບໍລິຫານທີ່ບໍ່ມີປະສົບການດ້ານການຂາຍຍ່ອຍ, ແລະມັນບໍ່ໄດ້ກຳນົດເວລາຄວບຄຸມສຳລັບການປະຕິບັດແຜນທຸລະກິດ.

ກໍລະນີທີ່ຄວນອ່ານກ່ອນການອະນຸມັດໂຄງການຫັນປ່ຽນຄື: ລະດັບການຊີ້ນຳຕ້ອງກົງກັບຄວາມສ່ຽງຂອງແຜນການ, ແລະ ຊ່ວງເວລາການຄວບຄຸມຕ້ອງໄດ້ຮັບການແກ້ໄຂເມື່ອແຜນການໄດ້ຮັບການອະນຸມັດ, ບໍ່ແມ່ນການກະທຳທີ່ບໍ່ຄາດຄິດເມື່ອມັນເລີ່ມຜິດພາດ.

Eneco: ຈະເກີດຫຍັງຂຶ້ນເມື່ອຄະນະກຳມະການກວດກາຍ້າຍເຂົ້າໄປໃນຂອບເຂດຂອງຄະນະກຳມະການບໍລິຫານ?

ບໍລິສັດ Eneco ສະແດງໃຫ້ເຫັນອີກດ້ານໜຶ່ງ. ໃນສະຖານະການທີ່ອາດຈະມີການຂາຍບໍລິສັດໂດຍຜູ້ຖືຫຸ້ນເທດສະບານ, ຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງຄະນະກຳມະການກວດກາ, ຄະນະກຳມະການບໍລິຫານ ແລະ ຄະນະກຳມະການຜູ້ຖືຫຸ້ນໄດ້ເກີດຂຶ້ນ. ຄະນະກຳມະການກວດກາໄດ້ເຈລະຈາກັບຄະນະກຳມະການຜູ້ຖືຫຸ້ນ ແລະ ບັນລຸຂໍ້ຕົກລົງໂດຍບໍ່ໄດ້ມີສ່ວນຮ່ວມຢ່າງຖືກຕ້ອງກັບຄະນະກຳມະການບໍລິຫານ, ແລະ ຄວາມເຄັ່ງຕຶງພາຍໃນບໍລິສັດໄດ້ເພີ່ມຂຶ້ນແທນທີ່ຈະຜ່ອນຄາຍລົງ. ສະພາວຽກງານສູນກາງໄດ້ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີການສອບສວນ, ແລະ ໃນການຕັດສິນໃຈລົງວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2018 (ECLI:NL:GHAMS:2018:2488) ຫ້ອງການວິສາຫະກິດໄດ້ສັ່ງໃຫ້ມີການສືບສວນກ່ຽວກັບນະໂຍບາຍ ແລະ ຂະບວນການດຳເນີນງານ ແລະ ເພື່ອເປັນການບັນເທົາທຸກໃນທັນທີ, ໄດ້ໂຈະປະທານຄະນະກຳມະການກວດກາ ແລະ ແຕ່ງຕັ້ງປະທານຊົ່ວຄາວ.

ການຕຳໜິຢູ່ທີ່ນີ້ບໍ່ແມ່ນການຢູ່เฉยๆ ແຕ່ກົງກັນຂ້າມ: ຄະນະກຳມະການກວດກາໄດ້ຍ້າຍໄປສູ່ຂົງເຂດທີ່ເປັນຂອງຄະນະກຳມະການຄຸ້ມຄອງ, ໃນຫົວຂໍ້ທີ່ເອກະສານຄຸ້ມຄອງຮຽກຮ້ອງໃຫ້ທັງສອງອົງການ ແລະ ຜູ້ຖືຫຸ້ນປະຕິບັດຮ່ວມກັນ.

Telegraaf Media Groep: ເມື່ອໃດທີ່ອະນຸຍາດໃຫ້ມີການຕັດສິນໃຈ?

ກໍລະນີ TMG ກ່ຽວຂ້ອງກັບການເຂົ້າຊື້ກິດຈະການທີ່ມີການໂຕ້ຖຽງກັນກັບຜູ້ປະມູນສອງຄົນ. ຂະບວນການດັ່ງກ່າວຊ້າ, ຂໍ້ມູນທີ່ໃຫ້ມາບໍ່ຄົບຖ້ວນ, ແລະຄະນະກຳມະການບໍລິຫານຖືກເບິ່ງວ່າເຂົ້າຂ້າງຜູ້ປະມູນຄົນໜຶ່ງຫຼາຍກວ່າການແຂ່ງຂັນທີ່ເທົ່າທຽມກັນ. ຜູ້ຖືຫຸ້ນໄດ້ຮ້ອງທຸກຕໍ່ຄະນະກຳມະການກຳກັບດູແລ, ເຊິ່ງໄດ້ຜ່ານຄຳຮ້ອງທຸກ; ຄະນະກຳມະການຍຸດທະສາດໄດ້ຖືກສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນ, ປະທານຄະນະກຳມະການໄດ້ລົງຄະແນນສຽງຊີ້ຂາດ, ແລະການເຈລະຈາຍັງສືບຕໍ່ກັບກຸ່ມບໍລິສັດ. ເມື່ອຄະນະກຳມະການບໍລິຫານປະຕິເສດທີ່ຈະລົງນາມໃນອະນຸສັນຍາການລວມຕົວ, ຄະນະກຳມະການກຳກັບດູແລໄດ້ໂຈະກຳມະການ, ແລະອະນຸສັນຍາດັ່ງກ່າວໄດ້ຖືກລົງນາມ.

ທ່ານ Talpa ໄດ້ຮ້ອງຂໍໃຫ້ຫ້ອງການວິສາຫະກິດດຳເນີນການສືບສວນ ແລະ ແກ້ໄຂທັນທີ. ໃນການຕັດສິນໃຈລົງວັນທີ 21 ມີນາ 2017 (ECLI:NL:GHAMS:2017:930) ຫ້ອງການວິສາຫະກິດໄດ້ປະຕິເສດຄຳຮ້ອງຂໍດັ່ງກ່າວ: ພວກເຂົາເຂົ້າໃຈວ່າເປັນຫຍັງຄວາມອົດທົນຂອງຄະນະກຳມະການກວດກາຈຶ່ງໝົດລົງ, ແລະບໍ່ພົບເຫດຜົນທີ່ຈະສົງໄສວ່ານະໂຍບາຍຂອງພວກເຂົາຖືກຕ້ອງ. ສິ່ງທີ່ເດັດຂາດໃນການປະເມີນນັ້ນແມ່ນຄະນະກຳມະການກວດກາໄດ້ຕິດຕໍ່ສື່ສານກັບຄະນະກຳມະການບໍລິຫານຕະຫຼອດມາ ແລະ ໄດ້ປະຕິບັດເພື່ອຜົນປະໂຫຍດຂອງບໍລິສັດ.

ໂດຍອ່ານຮ່ວມກັນ, Eneco ແລະ TMG ໄດ້ໃຫ້ກົດລະບຽບການເຮັດວຽກ: ຄະນະກຳມະການຄວບຄຸມອາດຈະມີບົດບາດຕັດສິນໃນກໍລະນີທີ່ຜົນປະໂຫຍດຂອງບໍລິສັດມີມູນຄ່າສູງ, ແຕ່ຕ້ອງຮັກສາຄະນະກຳມະການຄຸ້ມຄອງໃຫ້ມີສ່ວນຮ່ວມ, ຢູ່ພາຍໃນຂອບເຂດທີ່ກຳນົດໄວ້ໃນຂໍ້ບັງຄັບຂອງສະມາຄົມ ແລະ ຂໍ້ຕົກລົງຂອງຜູ້ຖືຫຸ້ນໃດໆ, ແລະ ສາມາດສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າຕົນໄດ້ກະທຳເພື່ອບໍລິສັດແທນທີ່ຈະເປັນຝ່າຍດຽວພາຍໃນບໍລິສັດ. ການດຳເນີນຄະດີປະເພດນີ້ດຳເນີນການຕໍ່ໜ້າສະພາວິສາຫະກິດ; ບົດຄວາມຂອງພວກເຮົາກ່ຽວກັບ ສະພາວິສາຫະກິດ ອະທິບາຍວິທີການເລີ່ມຕົ້ນການສອບສວນ ແລະ ການຊ່ວຍເຫຼືອທີ່ມັນສາມາດໃຫ້ໄດ້.

ມີຫຍັງແດ່ທີ່ສຳຄັນສຳລັບເຈົ້າສ່ວນຕົວ?

ການຄົ້ນພົບການຄຸ້ມຄອງທີ່ບໍ່ດີໃນການສອບສວນບໍ່ແມ່ນການຄົ້ນພົບຄວາມຮັບຜິດຊອບໃນຕົວມັນເອງ, ແຕ່ມັນມັກຈະເປັນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນສຳລັບບັນຫາໜຶ່ງ. ມີສາມເສັ້ນທາງທີ່ມີຄວາມສຳຄັນ.

ພາຍໃນ, ຜູ້ອຳນວຍການຝ່າຍຄຸ້ມຄອງມີພັນທະໃຫ້ບໍລິສັດປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງຕົນຢ່າງຖືກຕ້ອງຕາມມາດຕາ 2:9 ຂອງປະມວນກົດໝາຍແພ່ງ, ເຊິ່ງນຳໃຊ້ກັບຄະນະກຳມະການຝ່າຍຄຸ້ມຄອງຜ່ານມາດຕາ 2:149 (NV) ແລະ ມາດຕາ 2:259 (BV). ຄວາມຮັບຜິດຊອບຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີການຕຳໜິຕິຕຽນສ່ວນຕົວຢ່າງຮ້າຍແຮງ, ໂດຍພິຈາລະນາໃນທຸກສະຖານະການ, ລວມທັງຂໍ້ມູນທີ່ມີຢູ່ໃນເວລານັ້ນ ແລະ ການແບ່ງໜ້າວຽກພາຍໃນຄະນະກຳມະການ. ການຄິດໄຕ່ຕອງຄືນຫຼັງບໍ່ແມ່ນການທົດສອບ; ຄຳຖາມແມ່ນວ່າຜູ້ອຳນວຍການຝ່າຍຄຸ້ມຄອງທີ່ມີຄວາມສາມາດສົມຄວນຄວນເຮັດຫຍັງກັບຂໍ້ມູນທີ່ຢູ່ຕໍ່ໜ້າພວກເຂົາ. ບົດຄວາມຂອງພວກເຮົາກ່ຽວກັບ ຄວາມຮັບຜິດຊອບພາຍໃນພາຍໃຕ້ມາດຕາ 2:9 ເຮັດວຽກຜ່ານມາດຕະຖານນັ້ນ.

ໃນການລົ້ມລະລາຍ, ບົດບັນຍັດອ້າງອີງດຽວກັນນີ້ເຮັດໃຫ້ຄະນະກຳມະການກວດກາພາຍໃນຂອບເຂດຂອງມາດຕາ 2:138 (NV) ແລະ ມາດຕາ 2:248 (BV): ໃນກໍລະນີທີ່ຄະນະກຳມະການປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງຕົນຢ່າງບໍ່ຖືກຕ້ອງ ແລະ ນັ້ນແມ່ນສາເຫດສຳຄັນຂອງການລົ້ມລະລາຍ, ສະມາຊິກແຕ່ລະຄົນມີຄວາມຮັບຜິດຊອບຮ່ວມກັນ ແລະ ແຍກຕ່າງຫາກຕໍ່ການຂາດດຸນໃນຊັບສິນ. ມີລາຍລະອຽດທີ່ສຳຄັນສຳລັບຜູ້ອຳນວຍການກວດກາ: ຂໍ້ສົມມຸດທາງກົດໝາຍທີ່ຕິດພັນກັບຄວາມລົ້ມເຫຼວໃນການຮັກສາບັນຊີ ແລະ ໃນການຍື່ນບັນຊີປະຈຳປີບໍ່ໄດ້ນຳໃຊ້ກັບພວກມັນໂດຍອັດຕະໂນມັດໃນວິທີທີ່ພວກມັນເຮັດກັບຜູ້ອຳນວຍການ. ການຮຽກຮ້ອງແມ່ນຖືກນຳສະເໜີໂດຍຜູ້ຮັບຜິດຊອບໃນການລົ້ມລະລາຍ, ແລະ ມັນແມ່ນຜູ້ຮັບຜິດຊອບທີ່ຈະອ່ານບົດບັນທຶກຂອງຄະນະກຳມະການກວດກາເພື່ອຊອກຫາຊ່ວງເວລາທີ່ສັນຍານມາຮອດ.

ພາຍນອກ, ຜູ້ອຳນວຍການຝ່າຍຄວບຄຸມສາມາດຮັບຜິດຊອບໃນການກະທຳຜິດຕາມມາດຕາ 6:162 ຕໍ່ເຈົ້າໜີ້ ຫຼື ພາກສ່ວນທີສາມອື່ນໆ, ຕົວຢ່າງເຊັ່ນ ໃນກໍລະນີທີ່ເຂົາເຈົ້າອະນຸຍາດໃຫ້ບໍລິສັດຮັບພັນທະທີ່ເຂົາເຈົ້າຮູ້ວ່າບໍລິສັດບໍ່ສາມາດປະຕິບັດໄດ້. ເສັ້ນທາງດັ່ງກ່າວຖືກໃຊ້ໜ້ອຍລົງຕໍ່ຜູ້ອຳນວຍການຝ່າຍຄວບຄຸມກ່ວາຕໍ່ຜູ້ອຳນວຍການ, ແຕ່ມັນມີຢູ່.

ສອງຈຸດປະຕິບັດໄດ້ຕາມມາ. ການປົດອອກຈາກຕຳແໜ່ງທີ່ກອງປະຊຸມໃຫຍ່ອະນຸມັດໃຫ້ກວມເອົາພຽງແຕ່ສິ່ງທີ່ກອງປະຊຸມຮູ້, ຫຼືສາມາດຮູ້ໄດ້ຢ່າງສົມເຫດສົມຜົນ, ໃນເວລານັ້ນ, ສະນັ້ນມັນຈຶ່ງມີຄ່າໜ້ອຍກວ່າການປົກປ້ອງກ່ວາທີ່ຄະນະກຳມະການມັກຈະສົມມຸດ, ແລະມັນບໍ່ໄດ້ໃຫ້ການປົກປ້ອງໃດໆຕໍ່ຜູ້ຮັບຜິດຊອບໃນການລົ້ມລະລາຍ ຫຼື ພາກສ່ວນທີສາມ. ແລະ ການປະກັນໄພຂອງຜູ້ອຳນວຍການ ແລະ ເຈົ້າໜ້າທີ່ແມ່ນຄຸ້ມຄ່າທີ່ຈະອ່ານກ່ອນເກີດວິກິດແທນທີ່ຈະເປັນໃນລະຫວ່າງວິກິດ, ໂດຍສະເພາະແມ່ນຂໍ້ກຳນົດການແຈ້ງເຕືອນ ແລະ ຂໍ້ຍົກເວັ້ນສຳລັບການກະທຳໂດຍເຈດຕະນາ ແລະ ສຳລັບສະຖານະການທີ່ຮູ້ຈັກ.

ເຈົ້າຄວນເຮັດແນວໃດເມື່ອວິກິດການເລີ່ມຕົ້ນ?

ບັນທຶກຊ່ວງເວລາທີ່ຄະນະກຳມະການກວດກາຮັບຮູ້ເຖິງບັນຫາ, ແລະ ບັນທຶກສິ່ງທີ່ຄະນະກຳມະການໄດ້ຮ້ອງຂໍເພື່ອຕອບສະໜອງ. ບົດບັນທຶກກອງປະຊຸມແມ່ນການປົກປ້ອງທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດທີ່ຄະນະກຳມະການກວດກາມີ: ບົດບັນທຶກກອງປະຊຸມທີ່ສະແດງໃຫ້ເຫັນຄຳຖາມທີ່ຖາມ, ຄຳຕອບທີ່ໄດ້ຮັບ ແລະ ການຕັດສິນໃຈທີ່ເຮັດພ້ອມດ້ວຍເຫດຜົນມີຄ່າຫຼາຍກວ່າຄຳອະທິບາຍໃດໆທີ່ໃຫ້ໃນພາຍຫຼັງ. ເພີ່ມຄວາມຖີ່ຂອງການລາຍງານ ແລະ ລະບຸຕົວເລກທີ່ທ່ານຕ້ອງການ, ໂດຍມີສະພາບຄ່ອງ ແລະ ຊ່ອງຫວ່າງທາງດ້ານພັນທະສັນຍາຢູ່ທາງໜ້າ. ແກ້ໄຂຊ່ວງເວລາຄວບຄຸມໃນແຜນການຟື້ນຟູ ຫຼື ການປັບໂຄງສ້າງໃດໆໃນເວລາທີ່ທ່ານອະນຸມັດ. ຮັບຄຳແນະນຳທີ່ເປັນອິດສະຫຼະໃນກໍລະນີທີ່ຫົວຂໍ້ໃດໜຶ່ງຢູ່ນອກຄວາມຊ່ຽວຊານຂອງຄະນະກຳມະການ, ແລະ ບັນທຶກເຫດຜົນ.

ໃຫ້ຄະນະກຳມະການຄຸ້ມຄອງມີສ່ວນຮ່ວມເຖິງແມ່ນວ່າທ່ານຈະບໍ່ເຫັນດີນຳກໍຕາມ, ແລະ ແກ້ໄຂຄວາມບໍ່ເຫັນດີຜ່ານອຳນາດທີ່ມາດຕາມອບໃຫ້ທ່ານແທ້ໆ, ແທນທີ່ຈະປະຕິບັດໂດຍອ້ອມຄະນະກຳມະການ. ໃນກໍລະນີທີ່ສະຖານະການຮ້າຍແຮງພໍທີ່ການລົ້ມລະລາຍເປັນໄປໄດ້ແທ້ໆ, ໃຫ້ຮັບຟັງຄຳແນະນຳກ່ຽວກັບຈຸດທີ່ຜົນປະໂຫຍດຂອງເຈົ້າໜີ້ກາຍເປັນສິ່ງຕັດສິນ ແລະ ກ່ຽວກັບວ່າຄວນກະກຽມການປັບໂຄງສ້າງພາຍໃຕ້ WHOA ຫຼືບໍ່. ແລະ ໃນຂະບວນການຊື້ກິດຈະການ ຫຼື ການຂາຍ, ໃຫ້ຮັກສາຄວາມສະເໝີພາບລະຫວ່າງຜູ້ປະມູນ ແລະ ບັນທຶກວິທີທີ່ທ່ານເຮັດມັນ, ເພາະວ່ານັ້ນແມ່ນສິ່ງທີ່ການສອບຖາມຈະທົດສອບ.

ໃນບົດສະຫຼຸບ

• ໜ້າທີ່ຕາມກົດໝາຍຂອງຄະນະກຳມະການກວດກາໃນການຊີ້ນຳ ແລະ ໃຫ້ຄຳແນະນຳ, ໂດຍໄດ້ຮັບການຊີ້ນຳຈາກຜົນປະໂຫຍດຂອງບໍລິສັດ, ບໍ່ມີການປ່ຽນແປງໃນວິກິດ, ແຕ່ລະດັບການມີສ່ວນຮ່ວມທີ່ຕ້ອງການມີການປ່ຽນແປງ.
• ສະພາບຄ່ອງທີ່ຊຸດໂຊມລົງ, ການປັບໂຄງສ້າງໃໝ່, ການປ່ຽນແປງຍຸດທະສາດ, ການເຂົ້າຄວບຄຸມກິດຈະການ, ຫຼື ສັນຍານຈາກສະພາວຽກງານ ຫຼື ຜູ້ກວດສອບບັນຊີ ລ້ວນແຕ່ເປັນເຫດຜົນທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ວົງຈອນການລາຍງານສັ້ນລົງ ແລະ ແກ້ໄຂຊ່ວງເວລາການຄວບຄຸມຂອງທ່ານເອງ.
• Ogem ແລະ Laurus ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງຄ່າໃຊ້ຈ່າຍຂອງຄວາມບໍ່ຕັ້ງໃຈ; Eneco ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າການກ້າວເຂົ້າໄປໃນຂອບເຂດຂອງຄະນະກຳມະການບໍລິຫານແມ່ນມີຄວາມສ່ຽງເທົ່າທຽມກັນ; TMG ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າການກະທຳທີ່ເດັດຂາດແມ່ນໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຖ້າຄະນະກຳມະການບໍລິຫານຍັງຄົງມີສ່ວນຮ່ວມຕະຫຼອດ.
• ຄວາມຮັບຜິດຊອບສ່ວນບຸກຄົນສາມາດຕິດຕາມມາພາຍໃນ (ມາດຕາ 2:9 BW), ໃນການລົ້ມລະລາຍ (ມາດຕາ 2:138/2:248 BW), ຫຼື ໃນການກະທຳຜິດຕໍ່ພາກສ່ວນທີສາມ (ມາດຕາ 6:162 BW); ການປະກັນໄພການຍົກເວັ້ນພາສີ ແລະ ການປະກັນໄພ D&O ໃຫ້ການປົກປ້ອງທີ່ຈຳກັດເທົ່ານັ້ນ.
• ນາທີທີ່ດີ, ວົງຈອນການລາຍງານທີ່ສັ້ນກວ່າ ແລະ ຊ່ວງເວລາຄວບຄຸມທີ່ຄົງທີ່ ແມ່ນຂັ້ນຕອນຕ່າງໆທີ່ເປັນປະໂຫຍດທີ່ສ້າງຄວາມແຕກຕ່າງເມື່ອບໍລິສັດອອກຈາກການດຳເນີນທຸລະກິດປົກກະຕິ.

ການອ່ານທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ: ຄູ່ມືກົດໝາຍວ່າດ້ວຍບໍລິສັດຂອງໂຮນລັງ , ບົດຄວາມຂອງພວກເຮົາກ່ຽວກັບ ຄວາມເຄັ່ງຕຶງລະຫວ່າງຜົນປະໂຫຍດຂອງຜູ້ຖືຫຸ້ນ ແລະ ຜົນປະໂຫຍດຂອງບໍລິສັດ , ແລະ ຄຳອະທິບາຍຂອງພວກເຮົາກ່ຽວກັບ ບໍລິສັດສອງຊັ້ນຕາມກົດໝາຍ , ເຊິ່ງຄະນະກຳມະການກຳກັບດູແລມີອຳນາດທີ່ກວ້າງຂວາງກວ່າ.

ບໍ່ແນ່ໃຈວ່າທ່ານຢູ່ໃສບໍ? ບອກພວກເຮົາກ່ຽວກັບສະຖານະການຂອງທ່ານ. ພວກເຮົາຈະແຈ້ງໃຫ້ທ່ານຮູ້ທາງເລືອກຂອງທ່ານພາຍໃນໜຶ່ງມື້ເຮັດວຽກ.

ວິທີການ Law & More ສາມາດຊ່ວຍທ່ານໄດ້ກັບເລື່ອງນີ້ໄດ້ຖືກອະທິບາຍໄວ້ໃນພວກເຮົາ ທະນາຍຄວາມຂອງບໍລິສັດ ຫນ້າ.