ການອຸປະຖຳແມ່ຍິງຖືພາໃນປະເທດເນເທີແລນ ແລະ ເອີຣົບ: ຖານະທາງກົດໝາຍ

ການອຸປະຖຳລູກແທນໃນປະເທດເນເທີແລນ ແລະ ເອີຣົບແມ່ນຖືກຄວບຄຸມໂດຍກົດໝາຍແຫ່ງຊາດ, ແລະ ທ່າທີຂອງໂຮນລັງສາມາດສະຫຼຸບໄດ້ງ່າຍ: ການອຸປະຖຳລູກແທນເອງບໍ່ແມ່ນການກະທຳຜິດທາງອາຍາ, ແຕ່ບໍ່ມີລະບອບການອຸປະຖຳລູກແທນຕາມກົດໝາຍ, ການໄກ່ເກ່ຍທາງການຄ້າ ແລະ ການໂຄສະນາສາທາລະນະແມ່ນຖືກຫ້າມພາຍໃຕ້ ກົດໝາຍ ອາຍາຂອງໂຮນລັງ , ແລະ ຜູ້ຍິງທີ່ເກີດລູກແມ່ນແມ່ທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍບໍ່ວ່າຖານະທາງພັນທຸກຳຈະເປັນແນວໃດກໍຕາມ. ດັ່ງນັ້ນ, ພໍ່ແມ່ທີ່ມີຈຸດປະສົງຈຶ່ງໄດ້ຮັບຄວາມເປັນພໍ່ແມ່ທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍພຽງແຕ່ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ຜ່ານທາງສານ. ຢູ່ບ່ອນອື່ນໃນເອີຣົບ, ກົດລະບຽບແຕກຕ່າງກັນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍຈາກປະເທດໜຶ່ງຫາອີກປະເທດໜຶ່ງ, ແລະ ພໍ່ແມ່ທີ່ສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນຢູ່ຕ່າງປະເທດບໍ່ໄດ້ຮັບການຍອມຮັບໂດຍອັດຕະໂນມັດຢູ່ເຮືອນ.

ບົດຄວາມນີ້ກຳນົດຂອບການເຮັດວຽກຂອງໂຮນລັງ, ເສັ້ນທາງທີ່ພໍ່ແມ່ຕ້ອງປະຕິບັດຕາມເພື່ອກາຍເປັນພໍ່ແມ່ທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍ, ຮ່າງກົດໝາຍປະຕິຮູບທີ່ຍື່ນສະເໜີຕໍ່ລັດຖະສະພາ, ແລະບັນຫາຂ້າມຊາຍແດນທີ່ເກີດຂຶ້ນກັບ ການອຸປະຖຳລູກແທນທົ່ວເອີຣົບ . ສຳລັບຂັ້ນຕອນພາຍໃນປະເທດລາຍລະອຽດເພີ່ມເຕີມ, ເບິ່ງໜ້າເວັບຂອງພວກເຮົາກ່ຽວກັບ ຂໍ້ຕົກລົງການອຸປະຖຳລູກແທນ , ແລະສຳລັບສະພາບການທີ່ກວ້າງຂວາງກວ່ານັ້ນ, ຄູ່ມືກົດໝາຍຄອບຄົວໂຮນລັງ ຂອງພວກເຮົາ.

ສິ່ງທີ່ກົດໝາຍໂຮນລັງອະນຸຍາດ ແລະ ສິ່ງທີ່ມັນຫ້າມ

ບໍ່ມີກົດໝາຍຂອງໂຮນລັງທີ່ຄວບຄຸມການອຸປະຖຳລູກແທນ. ສິ່ງທີ່ມີຢູ່ແທນທີ່ຈະມີແມ່ນການລວມກັນຂອງກົດລະບຽບທຳມະດາກ່ຽວກັບການເປັນພໍ່ແມ່ໃນປຶ້ມທີ 1 ຂອງ Burgerlijk Wetboek, ຂໍ້ຫ້າມທາງອາຍາຈຳນວນໜຶ່ງທີ່ແນໃສ່ດ້ານການຄ້າຂອງການປະຕິບັດ, ແລະນະໂຍບາຍຂອງໂຮງໝໍທີ່ໃຫ້ການປິ່ນປົວການຈະເລີນພັນ. ຜົນໄດ້ຮັບແມ່ນວ່າການຈັດການລະຫວ່າງຄົນທີ່ຮູ້ຈັກກັນແມ່ນຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍ, ໃນຂະນະທີ່ຕະຫຼາດອ້ອມຂ້າງມັນຖືກປິດ.

ຂໍ້ຫ້າມທາງອາຍາແມ່ນພົບເຫັນຢູ່ໃນມາດຕາ 151b ແລະ 151c ຂອງ Wetboek van Strafrecht. ພວກມັນກຳນົດວ່າການກະທຳຜິດເປັນຕົວກາງໃນການອຸປະຖຳແມ່ແທນເພື່ອກຳໄລ ແລະ ການເຜີຍແຜ່ ຫຼື ຈັດການເຜີຍແຜ່ໂຄສະນາທີ່ສະເໜີ ຫຼື ຊອກຫາແມ່ແທນ. ໃນທາງປະຕິບັດນີ້ໝາຍຄວາມວ່າທ່ານອາດຈະຂໍໃຫ້ເອື້ອຍນ້ອງ, ໝູ່ເພື່ອນ ຫຼື ບຸກຄົນອື່ນທີ່ທ່ານຮູ້ຈັກແລ້ວ, ແຕ່ທ່ານບໍ່ສາມາດຍື່ນຄຳຮ້ອງຂໍໃນເວັບໄຊທ໌ ຫຼື ໃນສື່ສັງຄົມອອນລາຍ, ແລະ ທ່ານບໍ່ສາມາດໃຊ້ອົງການການຄ້າໄດ້. ການຈ່າຍເງິນນອກເໜືອໄປຈາກການຊົດເຊີຍຄ່າໃຊ້ຈ່າຍທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບການຖືພາແມ່ນຕົກຢູ່ໃນດ້ານທີ່ຜິດຂອງເສັ້ນດຽວກັນ.

ການຊົດເຊີຍທີ່ກ່ຽວຂ້ອງຢ່າງແທ້ຈິງກັບການຖືພາແມ່ນໄດ້ຮັບການຍອມຮັບ: ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍທາງການແພດທີ່ບໍ່ໄດ້ຄຸ້ມຄອງໂດຍປະກັນໄພ, ເຄື່ອງນຸ່ງແມ່, ການເດີນທາງໄປນັດໝາຍ, ການສູນເສຍລາຍໄດ້ຍ້ອນການຂາດວຽກທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບການຖືພາ, ແລະຄ່າໃຊ້ຈ່າຍທາງກົດໝາຍຂອງການຈັດການ. ສິ່ງທີ່ແຕກຕ່າງຈາກຄ່າທຳນຽມແມ່ນເອກະສານ. ເກັບໃບຮັບເງິນໄວ້ ແລະ ຈ່າຍຕໍ່ໃບຮັບເງິນ, ເພາະວ່າເງິນກ້ອນທີ່ອະທິບາຍວ່າເປັນຄ່າໃຊ້ຈ່າຍແມ່ນສິ່ງທີ່ຂໍ້ຫ້າມມີຈຸດປະສົງຢ່າງແນ່ນອນ. ຜູ້ແທນທີ່ເຮັດວຽກຮັກສາການປົກປ້ອງທາງກົດໝາຍທົ່ວໄປໃນລະຫວ່າງການຖືພາ, ລວມທັງການປົກປ້ອງຕໍ່ຕ້ານ ການຈຳແນກທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບການຖືພາໃນບ່ອນເຮັດວຽກ.

ຄລີນິກການຈະເລີນພັນນຳໃຊ້ເງື່ອນໄຂຂອງຕົນເອງນອກເໜືອຈາກກົດໝາຍ. ການອຸປະຖຳດ້ວຍເຕັກໂນໂລຊີທີ່ທັນສະໄໝ, ເຊິ່ງຕົວອ່ອນທີ່ສ້າງຂຶ້ນຈາກເຊມພັນຂອງພໍ່ແມ່ ຫຼື ຜູ້ບໍລິຈາກທີ່ຖືກຕັ້ງໃຈໄວ້ຖືກໂອນໄປຫາຜູ້ອຸປະຖຳ, ແມ່ນດຳເນີນຢູ່ໃນປະເທດເນເທີແລນພຽງແຕ່ໃນໂຮງໝໍຈຳນວນຈຳກັດ ແລະ ສະເພາະບ່ອນທີ່ທັງສອງຝ່າຍຮູ້ຈັກກັນ, ບ່ອນທີ່ມີຕົວຊີ້ບອກທາງການແພດ, ແລະ ບ່ອນທີ່ທຸກຄົນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງໄດ້ຮັບການກວດສຸຂະພາບທາງການແພດ ແລະ ຈິດໃຈ ແລະ ໄດ້ຮັບຄຳແນະນຳທາງດ້ານກົດໝາຍທີ່ເປັນເອກະລາດ. ຄູ່ຮັກທີ່ສົມມຸດວ່າຜູ້ອຸປະຖຳທີ່ເຕັມໃຈເປັນອຸປະສັກດຽວມັກຈະແປກໃຈກັບຄວາມຕ້ອງການທີ່ຄລີນິກຕ້ອງການ.

ສີ່ເງື່ອນໄຂທີ່ທ່ານຈະໄດ້ພົບ

ການອຸປະຖຳເດັກແບບດັ້ງເດີມໃຊ້ໄຂ່ຂອງຜູ້ອຸປະຖຳເອງ, ສະນັ້ນນາງຈຶ່ງເປັນທາງພັນທຸກຳເຊັ່ນດຽວກັນກັບແມ່ທີ່ໃຫ້ກຳເນີດ. ການອຸປະຖຳເດັກໃນເວລາຖືພາໃຊ້ຕົວອ່ອນທີ່ສ້າງຂຶ້ນຈາກເຊວພັນທຸກຳຂອງພໍ່ແມ່ທີ່ຕັ້ງໃຈໄວ້ ຫຼື ຜູ້ໃຫ້, ສະນັ້ນຜູ້ອຸປະຖຳຈຶ່ງບໍ່ມີການເຊື່ອມໂຍງທາງພັນທຸກຳກັບເດັກ; ນີ້ແມ່ນຮູບແບບທີ່ຄລີນິກຂອງໂຮນລັງເຮັດວຽກຮ່ວມກັບ. ການອຸປະຖຳເດັກແບບບໍ່ເຫັນແກ່ຕົວໝາຍຄວາມວ່າຜູ້ອຸປະຖຳບໍ່ໄດ້ຮັບຄ່າໃຊ້ຈ່າຍຫຼາຍກວ່າທີ່ລະບຸໄວ້. ການອຸປະຖຳເດັກທາງການຄ້າໝາຍຄວາມວ່ານາງໄດ້ຮັບຄ່າທຳນຽມ, ແລະນັ້ນແມ່ນສິ່ງທີ່ກົດໝາຍຂອງໂຮນລັງແນໃສ່. ພາຍໃຕ້ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍຄວາມເປັນພໍ່ແມ່ຂອງໂຮນລັງ, ຕຳແໜ່ງທາງພັນທຸກຳບໍ່ມີຄວາມແຕກຕ່າງຕໍ່ຜູ້ທີ່ເປັນແມ່ທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍໃນເວລາເກີດ, ສະນັ້ນຄວາມແຕກຕ່າງແບບດັ້ງເດີມ ແລະ ການອຸປະຖຳເດັກຈຶ່ງມີຄວາມສຳຄັນທາງການແພດ ແລະ ທາງດ້ານອາລົມ ແທນທີ່ຈະເປັນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນທາງກົດໝາຍ.

ພໍ່ແມ່ທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍເມື່ອເກີດແມ່ນໃຜ

ມາດຕາ 1:198 ຂອງ Burgerlijk Wetboek ລະບຸກົດລະບຽບທີ່ຄວບຄຸມທຸກຢ່າງອື່ນ: ແມ່ຂອງເດັກແມ່ນຜູ້ຍິງທີ່ໃຫ້ກຳເນີດລູກ. ບໍ່ມີຂໍ້ຍົກເວັ້ນສຳລັບການອຸປະຖຳອຸປະຖຳ ແລະ ບໍ່ມີຄວາມກ່ຽວຂ້ອງກັບຕົ້ນກຳເນີດທາງພັນທຸກຳຂອງໄຂ່. ແມ່ອຸປະຖຳ ...

ຕຳແໜ່ງຂອງພໍ່ແມ່ນປະຕິບັດຕາມມາດຕາ 1:199. ຖ້າຜູ້ແທນໄດ້ແຕ່ງງານແລ້ວ ຫຼື ຢູ່ໃນຄູ່ຮ່ວມຊີວິດທີ່ໄດ້ລົງທະບຽນ, ຄູ່ສົມລົດ ຫຼື ຄູ່ຮ່ວມງານຂອງລາວແມ່ນພໍ່ທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍ ຫຼື ພໍ່ແມ່ທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍຄົນທີສອງຂອງເດັກ, ໂດຍບໍ່ຄຳນຶງເຖິງພັນທຸກໍາ. ພຽງແຕ່ຖ້າຜູ້ແທນບໍ່ໄດ້ແຕ່ງງານ, ພໍ່ທີ່ຕັ້ງໃຈໄວ້ຈຶ່ງສາມາດຮັບຮູ້ເດັກໄດ້ (erkenning), ແລະ ລາວຕ້ອງການການຍິນຍອມເປັນລາຍລັກອັກສອນຈາກລາວເພື່ອເຮັດແນວນັ້ນ. ໃນກໍລະນີທີ່ຜູ້ແທນໄດ້ແຕ່ງງານແລ້ວ, ພໍ່ທີ່ຕັ້ງໃຈໄວ້ຈະບໍ່ສາມາດຮັບຮູ້ເດັກໄດ້ເລີຍຈົນກວ່າຄວາມເປັນພໍ່ແມ່ທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍທີ່ມີຢູ່ແລ້ວຈະຖືກຍົກເລີກ, ເຊິ່ງຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີການດຳເນີນຄະດີຂອງສານ.

ແມ່ທີ່ຕັ້ງໃຈໄວ້ນັ້ນຢູ່ໃນສະຖານະການທີ່ອ່ອນແອທີ່ສຸດ. ນາງບໍ່ສາມາດລົງທະບຽນເກີດໄດ້, ນາງບໍ່ສາມາດຮັບຮູ້ເດັກໄດ້, ແລະ ການເຊື່ອມຕໍ່ທາງພັນທຸກໍາຂອງນາງກັບເດັກ, ຖ້າມີ, ບໍ່ໃຫ້ນາງເປັນພໍ່ແມ່ທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍ. ເສັ້ນທາງຂອງນາງແລ່ນຜ່ານການລ້ຽງດູເທົ່ານັ້ນ. ຄວາມບໍ່ສົມດຸນນັ້ນເຮັດໃຫ້ຄູ່ຜົວເມຍຫຼາຍຄູ່ແປກໃຈ, ແລະ ມັນເປັນສິ່ງທີ່ສໍາຄັນທີ່ສຸດທີ່ຕ້ອງເຂົ້າໃຈກ່ອນທີ່ຈະມີການຈັດການແທນທີ່ຈະເປັນຫຼັງຈາກເດັກເກີດແລ້ວ.

ດັ່ງນັ້ນ, ສະຖານະພາບສົມລົດຂອງຜູ້ແທນຈຶ່ງບໍ່ແມ່ນລາຍລະອຽດ. ການຈັດການກັບຜູ້ແທນທີ່ບໍ່ໄດ້ແຕ່ງງານຊ່ວຍໃຫ້ພໍ່ທີ່ຕັ້ງໃຈຈະຮັບຮູ້ເດັກໄດ້ບໍ່ດົນຫຼັງຈາກເກີດ ແລະ ຫຼຸດຜ່ອນຈຳນວນຂັ້ນຕອນລົງຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ; ການຈັດການກັບຜູ້ແທນທີ່ແຕ່ງງານແລ້ວໝາຍຄວາມວ່າຄວາມເປັນພໍ່ແມ່ທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍຂອງທັງລາວ ແລະ ຄູ່ສົມລົດຂອງລາວຕ້ອງໄດ້ຮັບການແກ້ໄຂກ່ອນ. ນີ້ແມ່ນຄຳຖາມທີ່ຕ້ອງຖາມໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ.

ພໍ່ແມ່ທີ່ຕັ້ງໃຈຈະກາຍເປັນພໍ່ແມ່ທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍໄດ້ແນວໃດ

ເນື່ອງຈາກສັນຍາວ່າດ້ວຍການແທນລູກບໍ່ສາມາດໂອນຄວາມເປັນພໍ່ແມ່ໄດ້, ການໂອນຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນຜ່ານລຳດັບການຕັດສິນໃຈໂດຍຄະນະກຳມະການປົກປ້ອງເດັກ (Raad voor de Kinderbescherming) ແລະສານ. ລຳດັບໂດຍລວມແມ່ນດັ່ງຕໍ່ໄປນີ້, ເຖິງແມ່ນວ່າລາຍລະອຽດຈະແຕກຕ່າງກັນໄປຕາມສະຖານະພາບສົມລົດຂອງຜູ້ແທນ ແລະ ວ່າພໍ່ແມ່ທີ່ຕັ້ງໃຈໄວ້ຄົນໃດຄົນໜຶ່ງເປັນພໍ່ແມ່ທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍແລ້ວຫຼືບໍ່.

ເດັກຈະຖືກມອບໃຫ້ພໍ່ແມ່ທີ່ຕັ້ງໃຈໄວ້ຫຼັງຈາກເກີດລູກໂດຍໄດ້ຮັບການຍິນຍອມຈາກຜູ້ແທນ. ໃນກໍລະນີທີ່ເດັກອາຍຸຕ່ຳກວ່າຫົກເດືອນຖືກຮັບເອົາໄປລ້ຽງດູເພື່ອຈຸດປະສົງໃນການລ້ຽງດູ ແລະ ບໍ່ມີສາຍພົວພັນທາງກົດໝາຍໃນຄອບຄົວ, ຕ້ອງໄດ້ຮັບຄວາມຍິນຍອມຈາກຄະນະກຳມະການປົກປ້ອງເດັກກ່ອນ; ການຕິດຕໍ່ກ່ອນເກີດລູກແທນທີ່ຈະເປັນຫຼັງຈາກເກີດແລ້ວແມ່ນແນະນຳຢ່າງຍິ່ງ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ຜູ້ແທນ ແລະ ຄູ່ສົມລົດຂອງລາວຈະຖືກປົດອອກຈາກອຳນາດຂອງຜູ້ປົກຄອງໂດຍສານ, ແລະ ພໍ່ແມ່ທີ່ຕັ້ງໃຈໄວ້ຈະຖືກແຕ່ງຕັ້ງເປັນຜູ້ປົກຄອງເພື່ອໃຫ້ພວກເຂົາສາມາດຕັດສິນໃຈກ່ຽວກັບເດັກ, ຈັດການດູແລທາງການແພດ, ແລະ ຈັດການກັບເອກະສານການຈົດທະບຽນ ແລະ ການເດີນທາງ.

ການເປັນພໍ່ແມ່ຕາມກົດໝາຍແມ່ນເກີດຂຶ້ນໃນທີ່ສຸດ, ຜ່ານການລ້ຽງດູເດັກພາຍໃຕ້ມາດຕາ 1:227 ແລະ 1:228 ຂອງປະມວນກົດໝາຍແພ່ງ. ສານອະນຸຍາດໃຫ້ມີການລ້ຽງດູເດັກໄດ້ພຽງແຕ່ຖ້າມັນເປັນຜົນປະໂຫຍດສູງສຸດຂອງເດັກ ແລະ ຖ້າເດັກບໍ່ມີຫຍັງທີ່ຈະຄາດຫວັງຈາກພໍ່ແມ່ຕາມກົດໝາຍທີ່ມີຢູ່ແລ້ວໃນຖານະຂອງເຂົາເຈົ້າ. ຍັງມີເງື່ອນໄຂທາງກົດໝາຍເພີ່ມເຕີມ, ລວມທັງໄລຍະເວລາທີ່ຜູ້ລ້ຽງດູໄດ້ດູແລ ແລະ ລ້ຽງດູເດັກ. ຄະນະກຳມະການປົກປ້ອງເດັກແນະນຳສານ, ແລະ ຜູ້ແທນຕ້ອງຍິນຍອມ; ການຍິນຍອມຂອງນາງບໍ່ສາມາດໃຫ້ໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງກ່ອນການເກີດ. ພາບລວມຂອງພວກເຮົາກ່ຽວກັບ ຂັ້ນຕອນການລ້ຽງດູ ແລະ ຂໍ້ກຳນົດທາງກົດໝາຍສຳລັບການລ້ຽງດູເດັກທີ່ ຍັງບໍ່ທັນบรรลุนิติภาวะ ກຳນົດເງື່ອນໄຂຢ່າງລະອຽດ.

ສອງລັກສະນະຂອງເສັ້ນທາງນີ້ຈຳເປັນຕ້ອງໄດ້ລະບຸໄວ້ຢ່າງຊັດເຈນ. ມັນໃຊ້ເວລາຫຼາຍ, ແລະໃນລະຫວ່າງເວລານັ້ນ ຖານະທາງກົດໝາຍຂອງເດັກບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ຝ່າຍຕ່າງໆຕັ້ງໃຈໄວ້. ແລະ ຜູ້ແທນສາມາດປ່ຽນໃຈໄດ້: ນາງບໍ່ສາມາດຖືກບັງຄັບໃຫ້ມອບເດັກ ຫຼື ຍິນຍອມໃຫ້ລ້ຽງດູລູກ, ເພາະວ່າຂໍ້ຕົກລົງທີ່ບັງຄັບໃຫ້ນາງເຮັດເຊັ່ນນັ້ນຂັດກັບນະໂຍບາຍສາທາລະນະ ແລະ ບໍ່ສາມາດບັງຄັບໃຊ້ໄດ້. ພໍ່ແມ່ທີ່ຕັ້ງໃຈໄວ້ຜູ້ທີ່ເຂົ້າໃຈວ່າຕັ້ງແຕ່ເລີ່ມຕົ້ນເລືອກຜູ້ແທນຂອງເຂົາເຈົ້າໂດຍອີງໃສ່ຄວາມເຂັ້ມແຂງຂອງສາຍພົວພັນແທນທີ່ຈະເປັນຄວາມເຂັ້ມແຂງຂອງສັນຍາ.

ສິ່ງທີ່ສັນຍາການອຸປະຖຳສາມາດເຮັດໄດ້ ແລະ ບໍ່ສາມາດເຮັດໄດ້

ສັນຍາເປັນລາຍລັກອັກສອນຍັງຄົງຄຸ້ມຄ່າທີ່ຈະເຮັດ, ໂດຍມີເງື່ອນໄຂວ່າບໍ່ມີໃຜຜິດພາດໃນສິ່ງທີ່ມັນບັນລຸໄດ້. ມັນບໍ່ສາມາດໂອນຄວາມເປັນພໍ່ແມ່ໄດ້, ມັນບໍ່ສາມາດຜູກມັດຜູ້ແທນເພື່ອມອບເດັກ, ແລະມັນບໍ່ສາມາດບັງຄັບໃຊ້ຕໍ່ນາງໂດຍສານໄດ້. ສິ່ງທີ່ມັນສາມາດເຮັດໄດ້ແມ່ນບັນທຶກຄວາມຕັ້ງໃຈຂອງຝ່າຍຕ່າງໆຢ່າງຊັດເຈນພຽງພໍທີ່ສານ, ຄະນະກຳມະການປົກປ້ອງເດັກ ແລະ ໂຮງໝໍສາມາດເຫັນໄດ້ວ່າການຈັດການດັ່ງກ່າວໄດ້ຖືກພິຈາລະນາຢ່າງລະອຽດ, ວ່າການຍິນຍອມໄດ້ຖືກແຈ້ງໃຫ້ຊາບ, ແລະວ່າບໍ່ມີການຈ່າຍເງິນໃດໆນອກເໜືອຈາກຄ່າໃຊ້ຈ່າຍທີ່ໄດ້ບັນທຶກໄວ້.

ຂໍ້ຕົກລົງທີ່ຮ້າຍແຮງກ່ຽວຂ້ອງກັບສິ່ງຕໍ່ໄປນີ້.

• ຝ່າຍໃດ, ເຂົາເຈົ້າຮູ້ຈັກກັນແນວໃດ, ແລະ ມີຂໍ້ຕົກລົງຫຍັງແດ່ກ່ຽວກັບການຕິດຕໍ່ກັບເດັກໃນອະນາຄົດ.
• ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍໃດແດ່ທີ່ຈະໄດ້ຮັບການຊົດເຊີຍ, ວິທີການທີ່ພວກມັນມີຫຼັກຖານ, ແລະ ວິທີການຊໍາລະ.
• ສິ່ງທີ່ໄດ້ຕົກລົງກັນກ່ຽວກັບການປະຕິບັດການຖືພາ, ການຕັດສິນໃຈທາງການແພດ ແລະ ການກວດກ່ອນຄອດ, ພ້ອມດ້ວຍການຮັບຮູ້ຢ່າງຊັດເຈນວ່າການຕັດສິນໃຈກ່ຽວກັບຮ່າງກາຍຂອງຕົນເອງຍັງຄົງເປັນຂອງຜູ້ແທນແຕ່ພຽງຜູ້ດຽວ.
• ສິ່ງທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນໃນສະຖານະການທີ່ຄາດເດົາໄດ້ແຕ່ຍາກ: ການຖືພາຫຼາຍໆຄົນ, ຄວາມຜິດປົກກະຕິທີ່ຮ້າຍແຮງຂອງລູກໃນທ້ອງ, ການຫຼຸລູກ, ການເສຍຊີວິດ ຫຼື ການແຍກກັນຂອງພໍ່ແມ່ທີ່ຄາດຫວັງໄວ້.
• ວ່າແຕ່ລະຝ່າຍໄດ້ຮັບຄໍາແນະນໍາທາງດ້ານກົດໝາຍທີ່ເປັນເອກະລາດ, ແລະວ່າບັນດາຝ່າຍໄດ້ຮັບແຈ້ງວ່າຂໍ້ຕົກລົງດັ່ງກ່າວບໍ່ສາມາດບັງຄັບໃຊ້ໄດ້.

ຄຳແນະນຳທີ່ເປັນອິດສະຫຼະຈາກທັງສອງຝ່າຍບໍ່ແມ່ນພິທີການຢູ່ທີ່ນີ້. ຂໍ້ຕົກລົງທີ່ຮ່າງໂດຍທະນາຍຄວາມຂອງພໍ່ແມ່ທີ່ຕັ້ງໃຈໄວ້ພຽງຢ່າງດຽວກໍ່ໃຫ້ເກີດການຄັດຄ້ານໃນພາຍຫຼັງວ່າຜູ້ແທນບໍ່ເຂົ້າໃຈວ່ານາງຕົກລົງຫຍັງ, ແລະການຄັດຄ້ານນັ້ນປາກົດຂຶ້ນໃນເວລາທີ່ພໍ່ແມ່ທີ່ຕັ້ງໃຈໄວ້ສາມາດຈ່າຍໄດ້ໜ້ອຍທີ່ສຸດ. ທີມງານກົດໝາຍຄອບຄົວ ຂອງພວກເຮົາ ໃຫ້ຄຳແນະນຳແກ່ຝ່າຍໜຶ່ງເປັນປະຈຳກ່ຽວກັບການຈັດການດັ່ງກ່າວ ໃນຂະນະທີ່ອີກຝ່າຍໜຶ່ງໃຫ້ຄຳແນະນຳແກ່ທີ່ປຶກສາແຍກຕ່າງຫາກ.

ຮ່າງກົດໝາຍປະຕິຮູບທີ່ນຳສະເໜີຕໍ່ລັດຖະສະພາ

ຮ່າງກົດໝາຍວ່າດ້ວຍ Wet kind, draagmoederschap en afstamming, ເຊິ່ງຈະດັດແກ້ປຶ້ມ 1 ແລະ 10 ຂອງປະມວນກົດໝາຍແພ່ງ ແລະ ກົດໝາຍອື່ນໆ, ໄດ້ຖືກສົ່ງໄປຍັງ Tweede Kamer ໃນວັນທີ 30 ມິຖຸນາ 2023. ມັນຍັງບໍ່ທັນໄດ້ຮັບການຮັບຮອງຈາກທັງສອງສະພາ ແລະ ຍັງຢູ່ໃນລະຫວ່າງການພິຈາລະນາໂດຍ Tweede Kamer. ຈົນກວ່າມັນຈະຖືກຮັບຮອງ ແລະ ມີຜົນບັງຄັບໃຊ້, ກົດໝາຍທີ່ໄດ້ອະທິບາຍຂ້າງເທິງນີ້ຍັງສືບຕໍ່ນຳໃຊ້ຢ່າງເຕັມທີ່, ແລະ ບໍ່ຄວນມີການສົມມຸດຕິຖານກ່ຽວກັບເວລາ ຫຼື ໃນຮູບແບບໃດທີ່ການປະຕິຮູບຈະມີຜົນບັງຄັບໃຊ້.

ຮ່າງກົດໝາຍສະບັບນີ້ຈະປ່ຽນແປງໂຄງສ້າງແທນທີ່ຈະເປັນຫຼັກການ. ມັນສະເໜີເສັ້ນທາງທີ່ສານອະນຸມັດການຈັດການການອຸປະຖຳແມ່ຍິງຖືພາກ່ອນການຖືພາ, ໂດຍອີງໃສ່ເງື່ອນໄຂຕ່າງໆ ລວມທັງການໃຫ້ຄຳປຶກສາສຳລັບທຸກຝ່າຍ, ຄຳແນະນຳທາງດ້ານກົດໝາຍທີ່ເປັນອິດສະຫຼະ, ການກວດສຸຂະພາບ ແລະ ຈິດຕະວິທະຍາ, ແລະ ຂໍ້ຕົກລົງເປັນລາຍລັກອັກສອນ, ຫຼັງຈາກນັ້ນພໍ່ແມ່ທີ່ຕັ້ງໃຈໄວ້ສາມາດຖືກບັນທຶກເປັນພໍ່ແມ່ທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍຕັ້ງແຕ່ເກີດ. ນັ້ນຈະລົບລ້າງຂັ້ນຕອນການລ້ຽງດູ ແລະ ໄລຍະເວລາຂອງຄວາມບໍ່ແນ່ນອນທາງກົດໝາຍສຳລັບເດັກ. ການຫ້າມການອຸປະຖຳແມ່ຍິງຖືພາທາງການຄ້າ ແລະ ການໂຄສະນາຈະຍັງຄົງຢູ່.

ຮ່າງກົດໝາຍດັ່ງກ່າວຍັງເສີມສ້າງສິດທິຂອງເດັກໃນການໄດ້ຮັບຂໍ້ມູນກ່ຽວກັບຕົ້ນກຳເນີດ, ໂດຍການສະໜອງທະບຽນທີ່ລາຍລະອຽດຂອງແມ່ທີ່ເປັນຕົວແທນ, ຜູ້ບໍລິຈາກ ແລະ ສະພາບການເກີດລູກໄດ້ຖືກບັນທຶກໄວ້ ແລະ ເດັກສາມາດປຶກສາຫາລືໄດ້ໃນພາຍຫຼັງ. ນັ້ນແມ່ນການຕອບສະໜອງຕໍ່ຄວາມກັງວົນດຽວກັນທີ່ໄດ້ຊຸກຍູ້ນະໂຍບາຍຂອງໂຮນລັງກ່ຽວກັບການຖືພາຂອງຜູ້ບໍລິຈາກ ແລະ ການລ້ຽງດູ: ເດັກບໍ່ຄວນຄົ້ນພົບຕົ້ນກຳເນີດຂອງຕົນໂດຍບັງເອີນ, ແລະ ບັນທຶກຄວນມີຢູ່ໃນຂະນະທີ່ຜູ້ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງຍັງມີຊີວິດຢູ່ເພື່ອຈະຖືກຖາມ.

ຄຽງຄູ່ກັບເສັ້ນທາງພາຍໃນປະເທດ, ຮ່າງກົດໝາຍດັ່ງກ່າວກ່າວເຖິງການອຸປະຖຳແມ່ຍິງແທນສາກົນໂດຍການກຳນົດເງື່ອນໄຂສຳລັບການຮັບຮູ້ພໍ່ແມ່ທີ່ສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນຢູ່ຕ່າງປະເທດ. ທິດທາງຂອງການເດີນທາງແມ່ນເພື່ອຮັບຮູ້ສາຍພົວພັນທີ່ການຈັດການໄດ້ຕອບສະໜອງມາດຕະການປ້ອງກັນທີ່ຄ້າຍຄືກັນ ແລະ ປະຕິເສດມັນບ່ອນທີ່ມັນບໍ່ໄດ້ຕອບສະໜອງ, ແທນທີ່ຈະໄປສູ່ກົດລະບຽບທີ່ລວມກັນທັງສອງທາງ.

ການອຸປະຖຳແມ່ຍິງແທນຢູ່ບ່ອນອື່ນໃນເອີຣົບ ແລະ ການຮັບຮູ້ຂ້າມຊາຍແດນ

ບໍ່ມີລະບອບການອຸປະຖຳເດັກແທນຂອງເອີຣົບ. ແຕ່ລະລັດອອກກົດໝາຍໃຫ້ຕົນເອງ, ແລະ ຕຳແໜ່ງຕ່າງໆມີຕັ້ງແຕ່ການຫ້າມທາງອາຍາກ່ຽວກັບການອຸປະຖຳເດັກແທນທຸກຮູບແບບ, ຜ່ານລະບອບທີ່ອະນຸຍາດໃຫ້ມີການຈັດການທີ່ບໍ່ເຫັນແກ່ຕົວພາຍໃຕ້ການຊີ້ນຳຂອງຕຸລາການ ຫຼື ການບໍລິຫານ, ຈົນເຖິງລັດທີ່ບໍ່ມີກົດລະບຽບເລີຍ. ບໍ່ມີສົນທິສັນຍາ Hague ໃດໆທີ່ກວມເອົາການຮັບຮູ້ຄວາມເປັນພໍ່ແມ່ທີ່ສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນໂດຍຜ່ານການອຸປະຖຳເດັກແທນ, ແລະ ເຄື່ອງມືທີ່ມີຢູ່ແລ້ວກ່ຽວກັບການລ້ຽງດູ ແລະ ການລັກພາຕົວເດັກບໍ່ໄດ້ຖືກອອກແບບມາສຳລັບມັນ. ຜົນໄດ້ຮັບແມ່ນວ່າພໍ່ແມ່ທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍໃນປະເທດເອີຣົບໜຶ່ງອາດຈະເປັນຄົນແປກໜ້າທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍໃນປະເທດຕໍ່ໄປ, ເຊິ່ງເປັນຫຼັກຂອງ ບັນຫາຂ້າມຊາຍແດນ.

ສານສິດທິມະນຸດເອີຣົບເປັນແຫຼ່ງທີ່ມາຫຼັກຂອງຄວາມເປັນລະບຽບຮຽບຮ້ອຍໃນຂົງເຂດນີ້. ໃນຄະດີ Mennesson ທຽບກັບປະເທດຝຣັ່ງ, ເຊິ່ງໄດ້ຕັດສິນໃນວັນທີ 26 ມິຖຸນາ 2014, ສານໄດ້ຕັດສິນວ່າການປະຕິເສດຂອງລັດທີ່ຈະຮັບຮູ້ຄວາມສຳພັນທາງກົດໝາຍລະຫວ່າງເດັກທີ່ເກີດຢູ່ຕ່າງປະເທດໂດຍຜ່ານການອຸປະຖຳແມ່ຍິງແທນ ແລະ ພໍ່ທີ່ມີພັນທຸກຳຂອງລາວໄດ້ລະເມີດສິດທິຂອງເດັກໃນການເຄົາລົບຊີວິດສ່ວນຕົວພາຍໃຕ້ມາດຕາ 8 ຂອງສົນທິສັນຍາເອີຣົບວ່າດ້ວຍສິດທິມະນຸດ. ໃນຄວາມຄິດເຫັນທີ່ປຶກສາຂອງຕົນລົງວັນທີ 10 ເມສາ 2019, ທີ່ສົ່ງຕາມການຮ້ອງຂໍຂອງສານ Cassation ຂອງຝຣັ່ງພາຍໃຕ້ອະນຸສັນຍາເລກທີ 16, ສານໄດ້ດຳເນີນການຕື່ມອີກວ່າ: ໃນກໍລະນີທີ່ເດັກເກີດຢູ່ຕ່າງປະເທດໂດຍຜ່ານການອຸປະຖຳແມ່ຍິງແທນ ແລະ ຄວາມສຳພັນທາງກົດໝາຍກັບແມ່ທີ່ຕັ້ງໃຈໄວ້ໄດ້ຖືກສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນໃນລັດເກີດ, ສິດໃນຊີວິດສ່ວນຕົວຂອງເດັກຮຽກຮ້ອງໃຫ້ກົດໝາຍພາຍໃນປະເທດສະເໜີເສັ້ນທາງສູ່ການຮັບຮູ້ຄວາມສຳພັນດັ່ງກ່າວ. ລັດມີອິດສະຫຼະທີ່ຈະເລືອກເສັ້ນທາງ, ແລະການລ້ຽງດູເປັນລູກບຸນທຳແມ່ນເປັນທີ່ຍອມຮັບໄດ້, ໂດຍມີເງື່ອນໄຂວ່າມັນມີໃຫ້ຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະ ມີປະສິດທິພາບ.

ສິ່ງທີ່ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍກໍລະນີດັ່ງກ່າວບໍ່ໄດ້ເຮັດຄືການສ້າງສິດໃຫ້ພໍ່ແມ່ທີ່ມີຈຸດປະສົງເພື່ອໃຫ້ມີການຮັບຮູ້ການຈັດການຕ່າງປະເທດຕາມເງື່ອນໄຂຂອງຕົນເອງ. ສິດດັ່ງກ່າວເປັນຂອງເດັກ, ການຮັບຮູ້ອາດຈະເປັນທາງອ້ອມ, ແລະລັດອາດຍັງປະຕິເສດທີ່ຈະໃຫ້ຜົນບັງຄັບໃຊ້ຕໍ່ການຈັດການທີ່ລະເມີດນະໂຍບາຍສາທາລະນະຂອງຕົນ. ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ອາໄສໃບຢັ້ງຢືນການເກີດຕ່າງປະເທດເປັນຈຸດຈົບຂອງເລື່ອງແມ່ນອາໄສເອກະສານທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງ.

ຄວາມສ່ຽງທາງປະຕິບັດຂອງການອຸປະຖຳແມ່ຍິງຖືພາສາກົນ

ພໍ່ແມ່ທີ່ຕັ້ງໃຈຈະອາໄສຢູ່ໃນປະເທດເນເທີແລນ ຜູ້ທີ່ຈັດການການອຸປະຖຳລູກແທນຢູ່ຕ່າງປະເທດປະເຊີນກັບບັນຫາຕ່າງໆທີ່ມີຢູ່ຈິງດົນນານກ່ອນທີ່ເດັກຈະຖືກກົດໝາຍ. ອັນທຳອິດແມ່ນເອກະສານເດີນທາງຂອງເດັກ. ໜັງສືຜ່ານແດນໂຮນລັງຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີສັນຊາດໂຮນລັງ, ແລະ ສັນຊາດໂຮນລັງແມ່ນມາຈາກຄວາມເປັນພໍ່ແມ່ຕາມກົດໝາຍພາຍໃຕ້ກົດໝາຍໂຮນລັງ; ໃບຢັ້ງຢືນການເກີດຕ່າງປະເທດທີ່ລະບຸຊື່ພໍ່ແມ່ທີ່ຕັ້ງໃຈໄວ້ກໍ່ບໍ່ໄດ້ພິສູດດ້ວຍຕົວມັນເອງເຊັ່ນກັນ. ຄອບຄົວຕ່າງໆພົບວ່າຕົນເອງບໍ່ສາມາດອອກຈາກປະເທດເກີດໄດ້ເປັນເວລາຫຼາຍເດືອນໃນຂະນະທີ່ບັນຫາດັ່ງກ່າວໄດ້ຮັບການແກ້ໄຂ, ແລະມັນຄວນຈະໄດ້ວາງແຜນກ່ອນການອອກເດີນທາງແທນທີ່ຈະຄົ້ນພົບຢູ່ສະໜາມບິນ.

ອັນທີສອງແມ່ນການຮັບຮູ້ພໍ່ແມ່ຕ່າງປະເທດໃນປະເທດເນເທີແລນ. ກົດໝາຍສາກົນເອກະຊົນຂອງໂຮນລັງຈະບໍ່ຮັບຮູ້ພໍ່ແມ່ທີ່ຖືກສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນໃນລັກສະນະທີ່ບໍ່ສອດຄ່ອງກັບນະໂຍບາຍສາທາລະນະຂອງໂຮນລັງ, ແລະ ການຈັດການທາງການຄ້າ, ການບໍ່ມີການເຊື່ອມໂຍງທາງພັນທຸກໍາໃດໆ, ຫຼື ການບໍ່ສາມາດຕິດຕາມການຍິນຍອມຂອງຜູ້ແທນທີ່ມີຂໍ້ມູນຄົບຖ້ວນລ້ວນແຕ່ມີນໍ້າໜັກຕໍ່ການຮັບຮູ້. ໃນກໍລະນີທີ່ການຮັບຮູ້ຖືກປະຕິເສດ, ເສັ້ນທາງກັບຄືນແມ່ນເສັ້ນທາງພາຍໃນປະເທດດຽວກັນ: ຜູ້ປົກຄອງ, ຈາກນັ້ນການລ້ຽງດູ, ໂດຍຄະນະກຳມະການປົກປ້ອງເດັກຈະແຈ້ງໃຫ້ສານຊາບ ແລະ ມີຄວາມຫຍຸ້ງຍາກເພີ່ມເຕີມວ່າຜູ້ແທນຢູ່ໃນປະເທດອື່ນ ແລະ ຍັງຕ້ອງໄດ້ຮັບການຍິນຍອມຂອງນາງ.

ຄວາມສ່ຽງອັນທີສາມແມ່ນສິ່ງທີ່ມີການສົນທະນາໜ້ອຍທີ່ສຸດ. ການລ້ຽງດູເດັກຂ້າມປະເທດບໍ່ສາມາດໃຊ້ເປັນທາງເລືອກສຳຮອງໄດ້. ນັບຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 21 ພຶດສະພາ 2024 ເປັນຕົ້ນມາ ເນເທີແລນບໍ່ໄດ້ຮັບເອົາຄຳຮ້ອງຂໍໃໝ່ສຳລັບການລ້ຽງດູເດັກຂ້າມປະເທດ, ແລະລະບົບດັ່ງກ່າວກຳລັງຖືກຍົກເລີກເປັນໄລຍະທາງທີ່ດຳເນີນໄປເກີນປີ 2030. ພໍ່ແມ່ທີ່ມີຈຸດປະສົງທີ່ສົມມຸດວ່າເດັກທີ່ເກີດຢູ່ຕ່າງປະເທດສາມາດຖືກລ້ຽງດູເຂົ້າໄປໃນເນເທີແລນຜ່ານຊ່ອງທາງການລ້ຽງດູທີ່ໄດ້ຮັບການສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນແລ້ວນັ້ນ ກຳລັງເຮັດວຽກຈາກຮູບພາບທີ່ລ້າສະໄໝ.

ສຸດທ້າຍ, ຂໍ້ຫ້າມທາງອາຍາຂອງໂຮນລັງບໍ່ໄດ້ຢຸດຢູ່ທີ່ຊາຍແດນໃນແບບທີ່ຄົນທົ່ວໄປຄິດໄວ້. ການໃຊ້ອົງການການຄ້າ, ແລະ ການຈ່າຍຄ່າທຳນຽມແທນທີ່ຈະເປັນຄ່າໃຊ້ຈ່າຍ, ສາມາດມີຜົນສະທ້ອນໃນປະເທດເນເທີແລນ ເຊັ່ນດຽວກັນກັບການສົ່ງຜົນກະທົບຕໍ່ຄວາມເຕັມໃຈຂອງສານໂຮນລັງທີ່ຈະຮັບຮູ້ ຫຼື ເພື່ອເຮັດໃຫ້ການຈັດການສຳເລັດ. ຄຳແນະນຳໃນທັງສອງເຂດອຳນາດ, ໄດ້ຮັບກ່ອນທີ່ເງິນຈະປ່ຽນມື, ແມ່ນວິທີດຽວທີ່ສົມເຫດສົມຜົນໃນການເຂົ້າຫາເລື່ອງນີ້.

ສິ່ງທີ່ຕ້ອງເຮັດກ່ອນທີ່ທ່ານຈະເລີ່ມຕົ້ນ

ລຳດັບຂອງຂັ້ນຕອນຕ່າງໆແມ່ນກຳນົດເກືອບທຸກຢ່າງ. ກ່ອນອື່ນໝົດ, ໃຫ້ກຳນົດວ່າການຈັດການພາຍໃນຄອບຄົວເປັນໄປໄດ້ຫຼືບໍ່, ເພາະມັນເປັນເສັ້ນທາງທີ່ງ່າຍກວ່າຫຼາຍ: ຕົວແທນທີ່ທ່ານຮູ້ຈັກແລ້ວ, ຕົວແທນທີ່ບໍ່ໄດ້ແຕ່ງງານຖ້າມີທາງເລືອກ, ໂຮງໝໍທີ່ຈະປິ່ນປົວທ່ານ, ແລະ ຄຳແນະນຳທາງດ້ານກົດໝາຍທີ່ເປັນອິດສະຫຼະຈາກທັງສອງຝ່າຍ. ຕິດຕໍ່ຄະນະກຳມະການປົກປ້ອງເດັກກ່ອນການເກີດລູກແທນທີ່ຈະຫຼັງຈາກເກີດລູກ, ແລະ ກຳນົດການຈັດການໃຫ້ພວກເຂົາຢ່າງຊື່ສັດ; ຄຳແນະນຳຂອງພວກເຂົາຕໍ່ສານໃນພາຍຫຼັງແມ່ນຂຶ້ນກັບສິ່ງທີ່ພວກເຂົາໄດ້ຮັບແຈ້ງ ແລະ ເວລາ.

ຂຽນສັນຍາເປັນລາຍລັກອັກສອນໂດຍຮູ້ວ່າມັນໃຊ້ເພື່ອຫຍັງ, ເກັບໃບຮັບເງິນທຸກໃບສຳລັບທຸກໆຄ່າໃຊ້ຈ່າຍ, ແລະຢ່າຈ່າຍເງິນກ້ອນ. ຮັບຄຳແນະນຳກ່ຽວກັບ ສິດອຳນາດຂອງພໍ່ແມ່ ແລະ ຜູ້ປົກຄອງກ່ອນທີ່ເດັກຈະເກີດ, ເພື່ອໃຫ້ຄຳຮ້ອງຂໍພ້ອມທີ່ຈະຍື່ນແທນທີ່ຈະຮ່າງໃນອາທິດທຳອິດທີ່ຫຍຸ້ງຍາກ. ໃນກໍລະນີທີ່ການຈັດການແມ່ນສາກົນ, ໃຫ້ຂໍຄຳແນະນຳໃນປະເທດເກີດ ແລະ ໃນປະເທດເນເທີແລນໃນເວລາດຽວກັນ, ແລະຢືນຢັນເສັ້ນທາງໄປຫາເອກະສານການເດີນທາງກ່ອນທີ່ຈະເລີ່ມຕົ້ນການປິ່ນປົວ. ໃນກໍລະນີທີ່ພໍ່ແມ່ທີ່ຕັ້ງໃຈຈະແຍກກັນຢູ່, ຫຼືບ່ອນທີ່ເດັກຈະຍ້າຍໄປມາລະຫວ່າງປະເທດ, ກົດລະບຽບກ່ຽວກັບ ເດັກຂ້າມຊາຍແດນ ແລະ ຜູ້ທີ່ຖືກ ລ້ຽງດູ ກໍ່ມີບົດບາດເຊັ່ນກັນ, ແລະພວກເຂົາປະຕິບັດຕາມທີ່ຢູ່ອາໄສປົກກະຕິຂອງເດັກແທນທີ່ຈະເປັນຄວາມຕັ້ງໃຈຂອງພໍ່ແມ່.

ມຸມມອງອີກອັນໜຶ່ງ. ການອຸປະຖຳລູກແທນແມ່ນການຈັດແຈງຄອບຄົວທີ່ດຳເນີນພາຍໃຕ້ກົດລະບຽບທີ່ນຳໃຊ້ກັບຄອບຄົວ, ແລະ ເງິນແມ່ນສິ່ງທີ່ປ່ຽນມັນໃຫ້ກາຍເປັນສິ່ງທີ່ກົດໝາຍຈະບໍ່ສະໜັບສະໜູນ. ຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງການຊົດເຊີຍຄ່າໃຊ້ຈ່າຍຂອງການຖືພາ ແລະ ການຈ່າຍຄ່າຖືພາແມ່ນດຳເນີນໄປທົ່ວທຸກພາກສ່ວນຂອງຂອບການເຮັດວຽກ, ແລະ ການຈັດແຈງລົ້ມເຫຼວໃນຈຸດນັ້ນເລື້ອຍໆກວ່າໃນຈຸດອື່ນໆ. ການດູແລດຽວກັນນີ້ໃຊ້ໄດ້ກັບການຈັດແຈງທາງດ້ານການເງິນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງລະຫວ່າງພໍ່ແມ່ທີ່ຕັ້ງໃຈໄວ້ເອງ, ລວມທັງ ຄ່າລ້ຽງດູເດັກ ຖ້າຄວາມສຳພັນຂອງເຂົາເຈົ້າສິ້ນສຸດລົງໃນພາຍຫຼັງ.

Law & More ໃຫ້ຄໍາແນະນໍາແກ່ພໍ່ແມ່ທີ່ຕັ້ງໃຈໄວ້ ແລະ ແມ່ທີ່ເປັນຕົວແທນກ່ຽວກັບການຈັດການກັບການຖືພາແທນໃນປະເທດເນເທີແລນ ແລະ ກ່ຽວກັບການຮັບຮູ້ຄວາມເປັນພໍ່ແມ່ທີ່ສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນຢູ່ຕ່າງປະເທດ: ການຮ່າງ ແລະ ການທົບທວນຂໍ້ຕົກລົງ, ການຈັດການກັບຄະນະກໍາມະການປົກປ້ອງເດັກ, ຄໍາຮ້ອງຂໍສິດອໍານາດຂອງພໍ່ແມ່ ແລະ ຜູ້ປົກຄອງ, ຂັ້ນຕອນການລ້ຽງດູລູກບຸນທຳ, ແລະ ຄໍາຖາມກ່ຽວກັບສັນຊາດ ແລະ ການເດີນທາງທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນກໍລະນີສາກົນ. ຖ້າທ່ານກໍາລັງພິຈາລະນາການຈັດການກ່ຽວກັບການຖືພາແທນ, ໃຫ້ຮັບຄໍາແນະນໍາກ່ອນການຖືພາແທນທີ່ຈະເປັນຫຼັງເກີດ; ກະລຸນາຕິດຕໍ່ພວກເຮົາເພື່ອປຶກສາຫາລືກ່ຽວກັບທ່າທີຂອງທ່ານກັບທະນາຍຄວາມຄອບຄົວຂອງພວກເຮົາ.

ຄໍາ​ຖາມ​ທີ່​ຖືກ​ຖາມ​ເລື້ອຍໆ

ກຳລັງຊອກຫາສິ່ງອື່ນບໍ? ດັດຊະນີຄູ່ມືກົດໝາຍຄອບຄົວໂຮນລັງ ຂອງພວກເຮົາ ລະບຸທຸກຢ່າງທີ່ພວກເຮົາໄດ້ຂຽນກ່ຽວກັບຫົວຂໍ້ນີ້, ຈັດລຽງຕາມຫົວຂໍ້.