ການອຸປະຖຳລູກໂດຍບັງເອີນແມ່ນໄດ້ຮັບອະນຸຍາດໃນປະເທດເນເທີແລນ, ແຕ່ບໍ່ມີກົດໝາຍສະເພາະໃດໆສຳລັບເລື່ອງນີ້, ແລະ ມັນມີຮູບຮ່າງທຸກຢ່າງ. ຜູ້ຍິງທີ່ເກີດລູກແມ່ນແມ່ທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍສະເໝີ, ແລະ ຂໍ້ຕົກລົງອຸປະຖຳລູກໂດຍບັງເອີນບໍ່ສາມາດປ່ຽນແປງສິ່ງນັ້ນໄດ້; ພໍ່ແມ່ທີ່ຕັ້ງໃຈໄວ້ຈະກາຍເປັນພໍ່ແມ່ທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍຂອງເດັກຫຼັງຈາກເກີດແລ້ວ, ຜ່ານການດຳເນີນຄະດີຂອງສານ ແລະ ການລ້ຽງດູລູກບຸນທຳເທົ່ານັ້ນ.
ສິ່ງທີ່ຖືກຫ້າມແມ່ນການໄກ່ເກ່ຍທາງການຄ້າໃນການອຸປະຖຳແມ່ຍິງແທນ ແລະ ການສະເໜີ ຫຼື ການຊອກຫາແມ່ແທນຕໍ່ສາທາລະນະ. ຂ້າງລຸ່ມນີ້ພວກເຮົາອະທິບາຍສອງຮູບແບບຂອງການອຸປະຖຳແມ່ຍິງແທນ, ສະຖານະພາບຂອງຂໍ້ຕົກລົງການອຸປະຖຳແມ່ຍິງແທນ, ວິທີທີ່ພໍ່ແມ່ທີ່ຕັ້ງໃຈຈະໄດ້ຮັບຄວາມເປັນພໍ່ແມ່ຕາມກົດໝາຍ ແລະ ສິ່ງທີ່ອາດຈະມີການປ່ຽນແປງ. ສຳລັບການຈັດການທີ່ເຮັດຢູ່ຕ່າງປະເທດ, ໃຫ້ອ່ານບົດຄວາມແຍກຕ່າງຫາກຂອງພວກເຮົາກ່ຽວກັບ ການອຸປະຖຳແມ່ຍິງແທນສາກົນ.
ສາລະບານ
ຮູບແບບໃດແດ່ຂອງການອຸປະຖຳແມ່ຍິງຖືພາທີ່ເປັນໄປໄດ້ໃນປະເທດເນເທີແລນ?
ມີສອງຮູບແບບຄື: ການອຸປະຖຳແມ່ຍິງຖືພາແບບດັ້ງເດີມ, ເຊິ່ງໃຊ້ໄຂ່ຂອງແມ່ອຸປະຖຳເອງ, ແລະ ການອຸປະຖຳແມ່ຍິງຖືພາ, ເຊິ່ງຕົວອ່ອນທີ່ສ້າງຂຶ້ນຜ່ານ IVF ຖືກວາງໄວ້ໃນມົດລູກຂອງນາງ. ທັງສອງແມ່ນໄດ້ຮັບອະນຸຍາດ, ແຕ່ການອຸປະຖຳແມ່ຍິງຖືພາແມ່ນຂຶ້ນກັບເງື່ອນໄຂທາງການແພດທີ່ເຂັ້ມງວດ.
surrogacy ແບບດັ້ງເດີມ
ໃນການອຸປະຖຳເດັກແບບດັ້ງເດີມ, ແມ່ທີ່ອຸປະຖຳເດັກກໍ່ແມ່ນແມ່ທາງພັນທຸກຳຂອງເດັກເຊັ່ນກັນ. ການຖືພາແມ່ນເກີດຈາກການປະສົມພັນກັບອະສຸຈິຂອງພໍ່ທີ່ຕັ້ງໃຈໄວ້ ຫຼື ຜູ້ໃຫ້.
ບໍ່ມີຂໍ້ກຳນົດທາງກົດໝາຍສະເພາະໃດໜຶ່ງນຳໃຊ້, ແລະ ການຊ່ວຍເຫຼືອທາງການແພດກໍ່ບໍ່ຈຳເປັນສະເໝີໄປ. ສຳລັບຖານະທາງກົດໝາຍຂອງເດັກ, ກົດລະບຽບດຽວກັນນີ້ຈະຖືກນຳໃຊ້ຄືກັນກັບກໍລະນີອື່ນໆ: ແມ່ທີ່ເປັນຕົວແທນແມ່ນແມ່ທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍ, ແລະ ຖ້ານາງແຕ່ງງານແລ້ວ ຫຼື ຢູ່ໃນຄູ່ຮ່ວມຊີວິດທີ່ໄດ້ລົງທະບຽນ, ໂດຍຫຼັກການແລ້ວຄູ່ສົມລົດ ຫຼື ຄູ່ຮ່ວມຊີວິດຂອງນາງແມ່ນພໍ່ແມ່ທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍຄົນທີສອງ.
surrogacy Gestational
ໃນການຖືພາດ້ວຍວິທີ IVF, ຕົວອ່ອນຈະຖືກສ້າງຂຶ້ນຈາກໄຂ່ ແລະ ອະສຸຈິຂອງພໍ່ແມ່ທີ່ຕັ້ງໃຈໄວ້ຜ່ານ IVF ແລະ ວາງໄວ້ໃນທ້ອງຂອງແມ່ທີ່ເປັນຕົວແທນ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ແມ່ທີ່ເປັນຕົວແທນຈະຖືພາລູກທີ່ປົກກະຕິແລ້ວນາງບໍ່ມີສາຍພັນທຸກໍາ.
ເນື່ອງຈາກວ່າສິ່ງນີ້ຕ້ອງການການປິ່ນປົວການຈະເລີນພັນ, ໂຮງໝໍໂຮນລັງຈຶ່ງສະເໜີໃຫ້ການປິ່ນປົວພາຍໃຕ້ເງື່ອນໄຂທີ່ເຂັ້ມງວດທີ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້ໃນຄຳແນະນຳທາງການແພດເທົ່ານັ້ນ. ໂດຍຫຍໍ້ແລ້ວ, ພໍ່ແມ່ທັງສອງທີ່ຕັ້ງໃຈໄວ້ຕ້ອງມີສາຍພົວພັນທາງພັນທຸກໍາກັບເດັກ, ຕ້ອງມີເຫດຜົນທາງການແພດວ່າເປັນຫຍັງແມ່ທີ່ຕັ້ງໃຈໄວ້ຈຶ່ງບໍ່ສາມາດຖືພາໄດ້ດ້ວຍຕົນເອງ, ພໍ່ແມ່ທີ່ຕັ້ງໃຈໄວ້ຕ້ອງຊອກຫາແມ່ທີ່ເປັນຕົວແທນດ້ວຍຕົນເອງ, ແລະ ມີຂໍ້ຈຳກັດດ້ານອາຍຸ. ມີພຽງຄລີນິກຈຳນວນໜ້ອຍເທົ່ານັ້ນທີ່ສະເໜີການປິ່ນປົວນີ້, ແລະ ພວກເຂົາດຳເນີນການກວດ ແລະ ໃຫ້ຄຳປຶກສາດ້ວຍຕົນເອງສຳລັບທຸກຄົນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ.
ຫ້າມຫຍັງ?
ການໄກ່ເກ່ຍທາງການຄ້າແມ່ນການກະທຳຜິດທາງອາຍາ: ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ເປັນມືອາຊີບນຳເອົາພໍ່ແມ່ທີ່ຕັ້ງໃຈໄວ້ ແລະ ແມ່ທີ່ເປັນຕົວແທນມາຮ່ວມກັນ ຈະກະທຳຜິດຕາມມາດຕາ 151b(1) ຂອງປະມວນກົດໝາຍອາຍາຂອງໂຮນລັງ (Sr), ເຊິ່ງມີໂທດຈຳຄຸກສູງສຸດໜຶ່ງປີ ຫຼື ປັບໃໝປະເພດທີສີ່. ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 151b(2) Sr ມັນຍັງເປັນການກະທຳຜິດທີ່ຈະສະເໜີການບໍລິການດັ່ງກ່າວຕໍ່ສາທາລະນະ, ຫຼື ເປີດເຜີຍຕໍ່ສາທາລະນະວ່າແມ່ຍິງມີໜ້າທີ່ເປັນແມ່ເປັນຕົວແທນ ຫຼື ວ່າແມ່ຍິງນັ້ນກຳລັງຊອກຫາຢູ່.
ໃນທາງປະຕິບັດນີ້ໝາຍຄວາມວ່າພໍ່ແມ່ທີ່ຕັ້ງໃຈຈະເກີດລູກ ແລະ ແມ່ທີ່ເປັນຕົວແທນອາດຈະບໍ່ຊອກຫາກັນຜ່ານການໂຄສະນາສາທາລະນະ ຫຼື ສື່ສັງຄົມ. ດັ່ງນັ້ນ, ພໍ່ແມ່ທີ່ຕັ້ງໃຈຈະເກີດລູກຫຼາຍຄົນຈຶ່ງພົບແມ່ທີ່ເປັນຕົວແທນພາຍໃນວົງຄອບຄົວ ຫຼື ໝູ່ເພື່ອນຂອງຕົນເອງ. ກົດໝາຍຂອງໂຮນລັງບໍ່ໄດ້ກຳນົດຈຳນວນເງິນຕາມກົດໝາຍທີ່ແມ່ທີ່ເປັນຕົວແທນອາດຈະໄດ້ຮັບ. ໃນທາງປະຕິບັດມີພຽງແຕ່ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍທີ່ສົມເຫດສົມຜົນເທົ່ານັ້ນທີ່ຈະໄດ້ຮັບເງິນຄືນ, ເຊັ່ນ: ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍທາງການແພດ ແລະ ການສູນເສຍລາຍໄດ້, ແລະ ການຈ່າຍເງິນທີ່ເກີນກວ່ານັ້ນສາມາດເຮັດໃຫ້ການດຳເນີນຄະດີຂອງສານທີ່ຫຼັງຈາກການເກີດລູກມີຄວາມສັບສົນ.
ສັນຍາການມີລູກແທນມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ບໍ?
ບໍ່, ບໍ່ແມ່ນໃນຄວາມໝາຍທີ່ວ່າມັນສາມາດບັງຄັບໃຊ້ໄດ້. ແມ່ທີ່ເປັນຕົວແທນບໍ່ສາມາດຖືກບັງຄັບໃຫ້ມອບເດັກໃຫ້ຄົນອື່ນໄດ້, ແລະພໍ່ແມ່ທີ່ຕັ້ງໃຈໄວ້ກໍ່ບໍ່ສາມາດຖືກບັງຄັບໃຫ້ຮັບເອົາເດັກໄດ້.
ຂໍ້ຕົກລົງກ່ຽວກັບການມອບເດັກອາດຈະຖືກພິຈາລະນາວ່າຂັດກັບສິນລະທຳສາທາລະນະ, ແລະສານຈະບໍ່ບັງຄັບໃຊ້ມັນ. ຂໍ້ຕົກລົງເປັນລາຍລັກອັກສອນເຮັດໃຫ້ເຫັນໄດ້ຊັດເຈນວ່າທຸກຄົນຄາດຫວັງຫຍັງ, ຕົວຢ່າງເຊັ່ນກ່ຽວກັບການຕັດສິນໃຈທາງການແພດໃນລະຫວ່າງການຖືພາ, ການຊົດເຊີຍຄ່າໃຊ້ຈ່າຍ, ການຕິດຕໍ່ຫຼັງຈາກເກີດ ແລະສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນຖ້າເດັກເກີດມາມີຄວາມພິການ. ຂະບວນການທັງໝົດຍັງຄົງຂຶ້ນກັບການຮ່ວມມືໂດຍສະໝັກໃຈ.
ພໍ່ແມ່ທີ່ຕັ້ງໃຈຈະກາຍເປັນພໍ່ແມ່ທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍໄດ້ແນວໃດ?
ຫຼັງຈາກເກີດລູກແລ້ວ, ໂດຍຜ່ານການປະສົມປະສານຂອງຂັ້ນຕອນຕ່າງໆ. ໃນກໍລະນີຫຼາຍທີ່ສຸດ, ແມ່ທີ່ເປັນຕົວແທນຈະຖືກປົດອອກຈາກອຳນາດຂອງພໍ່ແມ່ກ່ອນ, ພໍ່ແມ່ທີ່ຕັ້ງໃຈໄວ້ຈະກາຍເປັນຜູ້ປົກຄອງຂອງເດັກ, ແລະ ຫຼັງຈາກໄລຍະເວລາການດູແລ ເຂົາເຈົ້າຈະຮັບເອົາເດັກມາລ້ຽງດູ.
ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍພໍ່ແມ່ຂອງໂຮນລັງເລີ່ມຕົ້ນຈາກຫຼັກການທີ່ວ່າຜູ້ຍິງທີ່ເກີດລູກແມ່ນແມ່ຂອງເດັກ (ມາດຕາ 1:198 ຂອງປະມວນກົດໝາຍແພ່ງຂອງໂຮນລັງ, BW). ຖ້າແມ່ທີ່ເປັນຕົວແທນໄດ້ແຕ່ງງານແລ້ວ ຫຼື ຢູ່ໃນຄູ່ສົມລົດທີ່ໄດ້ລົງທະບຽນແລ້ວ, ໂດຍຫຼັກການແລ້ວຄູ່ສົມລົດ ຫຼື ຄູ່ຮ່ວມຊີວິດຂອງລາວແມ່ນພໍ່ແມ່ອີກຄົນໜຶ່ງຂອງເດັກ. ດັ່ງນັ້ນ, ພໍ່ແມ່ທີ່ຕັ້ງໃຈໄວ້ຈຶ່ງບໍ່ມີຄວາມສຳພັນທາງກົດໝາຍກັບເດັກໃນເວລາເກີດ.
ຂັ້ນຕອນທີ 1: ເດັກຍ້າຍໄປຫາພໍ່ແມ່ທີ່ຕັ້ງໃຈໄວ້
ຫຼັງຈາກເກີດລູກແລ້ວ, ເດັກຈະຕ້ອງໄດ້ລົງທະບຽນກັບເທດສະບານພ້ອມກັບແມ່ທີ່ເປັນຕົວແທນເປັນແມ່ທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍ. ຖ້າພໍ່ແມ່ທີ່ຕັ້ງໃຈຈະຮັບເດັກທີ່ຍັງນ້ອຍເຂົ້າມາຢູ່ໃນເຮືອນຂອງເຂົາເຈົ້າເພື່ອຂໍລ້ຽງດູ, ພວກເຂົາຕ້ອງໄດ້ຮັບການຍິນຍອມລ່ວງໜ້າຈາກຄະນະກຳມະການດູແລ ແລະ ປົກປ້ອງເດັກ (Raad voor de Kinderbescherming).
ຄະນະກຳມະການຈະສືບສວນສະຖານະການ ແລະ ໃຫ້ຄຳແນະນຳ. ຖ້າບໍ່ມີການຍິນຍອມດັ່ງກ່າວ, ການຮັບເດັກເຂົ້າມາສາມາດມີຜົນສະທ້ອນຮ້າຍແຮງ, ລວມທັງການລ້ຽງດູໃນພາຍຫຼັງ. ໃຫ້ຕິດຕໍ່ຄະນະກຳມະການກ່ອນການເກີດ.
ຂັ້ນຕອນທີ 2: ສິດອຳນາດຂອງພໍ່ແມ່ ແລະ ຜູ້ປົກຄອງ
ຕາມການຮ້ອງຂໍຂອງຄູ່ກໍລະນີ, ສານສາມາດຍົກເລີກອຳນາດການປົກຄອງຂອງແມ່ທີ່ເປັນຕົວແທນ ແລະ ຂອງຄູ່ສົມລົດຂອງລາວ ຖ້າລາວແຕ່ງງານແລ້ວ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ສານຈະແຕ່ງຕັ້ງພໍ່ແມ່ທີ່ຕັ້ງໃຈໄວ້ເປັນຜູ້ປົກຄອງຂອງເດັກ.
ນັບແຕ່ເວລານັ້ນເປັນຕົ້ນໄປ, ພໍ່ແມ່ທີ່ຕັ້ງໃຈໄວ້ສາມາດຕັດສິນໃຈປະຈຳວັນກ່ຽວກັບເດັກໄດ້, ເຊັ່ນ: ການດູແລທາງການແພດ, ການດູແລເດັກໃນຕອນກາງເວັນ ແລະ ການເດີນທາງ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ພວກເຂົາຍັງບໍ່ທັນເປັນພໍ່ແມ່ທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍເທື່ອ: ຍັງບໍ່ມີຄວາມສຳພັນທາງກົດໝາຍຄອບຄົວກັບເດັກເທື່ອ, ຕົວຢ່າງເຊັ່ນ ສຳລັບການສືບທອດມໍລະດົກ ຫຼື ສັນຊາດ.
ຂັ້ນຕອນທີ 3: ການຮັບຮູ້ ຫຼື ການຮັບຮອງເອົາ
ຖ້າແມ່ທີ່ເປັນຕົວແທນບໍ່ໄດ້ແຕ່ງງານ, ພໍ່ທີ່ຕັ້ງໃຈໄວ້ສາມາດຮັບຮູ້ເດັກໄດ້ດ້ວຍຄວາມຍິນຍອມຂອງນາງ ແລະ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງກາຍເປັນພໍ່ທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍ. ແມ່ທີ່ຕັ້ງໃຈໄວ້, ຫຼື ຄູ່ຮ່ວມເພດຊາຍຂອງພໍ່ທີ່ຕັ້ງໃຈໄວ້, ສາມາດລ້ຽງເດັກເປັນຄູ່ຮ່ວມເພດຂອງພໍ່ແມ່ໄດ້.
ຖ້າແມ່ທີ່ເປັນຕົວແທນໄດ້ແຕ່ງງານແລ້ວ, ໂດຍຫຼັກການແລ້ວຄູ່ສົມລົດຂອງລາວແມ່ນພໍ່ແມ່ທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍ. ການເປັນພໍ່ແມ່ນັ້ນຕ້ອງຖືກປະຕິເສດກ່ອນກ່ອນທີ່ພໍ່ທີ່ຕັ້ງໃຈຈະຮັບຮູ້ເດັກ, ຫຼືພໍ່ແມ່ທີ່ຕັ້ງໃຈຈະຮັບເອົາເດັກມາຮ່ວມກັນ. ສຳລັບການລ້ຽງດູ, ໂດຍຫຼັກການແລ້ວພໍ່ແມ່ທີ່ຕັ້ງໃຈຈະຕ້ອງໄດ້ດູແລ ແລະ ລ້ຽງດູເດັກຢ່າງໜ້ອຍໜຶ່ງປີ, ແລະ ສຳລັບການລ້ຽງດູຮ່ວມກັນ ເຂົາເຈົ້າຕ້ອງໄດ້ຢູ່ຮ່ວມກັນຢ່າງໜ້ອຍສາມປີກ່ອນການຮ້ອງຂໍ (ມາດຕາ 1:227 ແລະ 1:228 BW). ສານຈະອະນຸມັດການລ້ຽງດູພຽງແຕ່ຖ້າມັນເປັນປະໂຫຍດຂອງເດັກຢ່າງຈະແຈ້ງ ແລະ ແມ່ທີ່ເປັນຕົວແທນບໍ່ມີບົດບາດເປັນພໍ່ແມ່ອີກຕໍ່ໄປ. ດັ່ງນັ້ນ, ຂະບວນການທັງໝົດຈຶ່ງໃຊ້ເວລາຫຼາຍກວ່າໜຶ່ງປີຫຼັງຈາກເກີດ.
ທ່ານຄວນກວດສອບຫຍັງແດ່ໃນຖານະພໍ່ແມ່ທີ່ຕັ້ງໃຈໄວ້?
- ເຈົ້າເຄີຍພົບແມ່ທີ່ຮັບລ້ຽງລູກໂດຍບໍ່ມີການໂຄສະນາສາທາລະນະ ຫຼື ອົງການການຄ້າຕາມທີ່ມາດຕາ 151b Sr ກຳນົດບໍ?
- ທ່ານໄດ້ຂໍຄວາມຍິນຍອມຈາກຄະນະກຳມະການດູແລ ແລະ ປົກປ້ອງເດັກກ່ອນທີ່ເດັກຈະຍ້າຍເຂົ້າມາຢູ່ກັບທ່ານແລ້ວບໍ?
- ແມ່ທີ່ເປັນຕົວແທນໄດ້ແຕ່ງງານແລ້ວ ຫຼື ຈົດທະບຽນເປັນຄູ່ຮ່ວມຊີວິດແລ້ວ, ດັ່ງນັ້ນຄວາມເປັນພໍ່ແມ່ຂອງຄູ່ສົມລົດຂອງລາວຈຶ່ງຕ້ອງໄດ້ຮັບການຈັດການກ່ອນ?
- ທ່ານເຄີຍຢູ່ຮ່ວມກັນຢ່າງໜ້ອຍສາມປີຕາມທີ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້ສຳລັບການລ້ຽງດູຮ່ວມກັນພາຍໃຕ້ມາດຕາ 1:227 BW ບໍ?
- ການຈ່າຍເງິນໃຫ້ແມ່ທີ່ເປັນຕົວແທນຖືກຈຳກັດສະເພາະຄ່າໃຊ້ຈ່າຍທີ່ໄດ້ບັນທຶກໄວ້ບໍ?
ໃນຖານະທີ່ເປັນແມ່ທີ່ລ້ຽງລູກດ້ວຍນົມແມ່ ຄວນກວດສອບຫຍັງແດ່?
- ທ່ານເຂົ້າໃຈບໍ່ວ່າທ່ານເປັນແມ່ທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍໃນເວລາເກີດ ແລະ ບໍ່ມີຂໍ້ຕົກລົງໃດໆສາມາດບັງຄັບໃຫ້ທ່ານມອບເດັກໃຫ້ຄົນອື່ນໄດ້?
- ທ່ານ ແລະ ຄູ່ນອນຂອງທ່ານໄດ້ຮັບການໃຫ້ຄຳປຶກສາເປັນອິດສະຫຼະກ່ອນການຖືພາບໍ?
- ສັນຍາເປັນລາຍລັກອັກສອນກວມເອົາການຕັດສິນໃຈທາງການແພດ, ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍ, ການຕິດຕໍ່ຫຼັງຈາກເກີດ ແລະ ສິ່ງທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນຖ້າເດັກເກີດມາມີຄວາມພິການບໍ?
- ທ່ານເຫັນດີໃຫ້ສານຢຸດຕິອຳນາດຂອງພໍ່ແມ່ຫຼັງຈາກເກີດລູກບໍ?
ຈະເປັນແນວໃດຖ້າເດັກເກີດຢູ່ຕ່າງປະເທດ?
ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ຄຳຖາມກໍຄືວ່າ ເນເທີແລນຮັບຮູ້ໃບຢັ້ງຢືນການເກີດຕ່າງປະເທດ ຫຼື ການຕັດສິນຂອງສານທີ່ຕັ້ງຊື່ພໍ່ແມ່ທີ່ຕັ້ງໃຈໄວ້. ໃບຢັ້ງຢືນຕ່າງປະເທດບໍ່ໄດ້ລົງທະບຽນໂດຍອັດຕະໂນມັດໃນຖານຂໍ້ມູນບັນທຶກສ່ວນຕົວ (BRP): ເທດສະບານ, ແລະ ໃນທີ່ສຸດສານຈະປະເມີນວ່າການຮັບຮູ້ຂັດກັບນະໂຍບາຍສາທາລະນະຂອງໂຮນລັງຫຼືບໍ່. ພວກເຮົາສົນທະນາກ່ຽວກັບເລື່ອງນີ້ໃນບົດຄວາມຂອງພວກເຮົາກ່ຽວກັບ ການອຸປະຖຳການເກີດລູກແທນສາກົນ.
ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການອຸປະຖຳລູກຈະມີການປ່ຽນແປງບໍ?
ຮ່າງກົດໝາຍວ່າດ້ວຍເດັກ, ການອຸປະຖຳໂດຍພໍ່ແມ່ ແລະ ການລ້ຽງດູລູກ (Wetsvoorstel Kind, draagmoederschap en afstamming) ໄດ້ຖືກກະກຽມແລ້ວ, ແຕ່ມັນຍັງບໍ່ທັນມີຜົນບັງຄັບໃຊ້. ຈົນກວ່າມັນຈະມີຜົນບັງຄັບໃຊ້, ເສັ້ນທາງທີ່ໄດ້ອະທິບາຍຂ້າງເທິງນີ້ຈະຖືກນຳໃຊ້.
ຮ່າງກົດໝາຍສະບັບນີ້ຈະອະນຸຍາດໃຫ້ພໍ່ແມ່ທີ່ມີຈຸດປະສົງຂໍໃຫ້ສານອະນຸມັດຂໍ້ຕົກລົງການອຸປະຖຳລູກແທນກ່ອນການຖືພາ. ຖ້າສານເຮັດແນວນັ້ນ ແລະ ເງື່ອນໄຂຕ່າງໆໄດ້ຮັບການຕອບສະໜອງ, ພໍ່ແມ່ທີ່ມີຈຸດປະສົງຈະເປັນພໍ່ແມ່ທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍຕັ້ງແຕ່ເກີດ. ເງື່ອນໄຂໃນຮ່າງກົດໝາຍລວມມີວ່າທຸກຝ່າຍແມ່ນຜູ້ໃຫຍ່, ໄດ້ຮັບການໃຫ້ຄຳປຶກສາ ແລະ ຢ່າງໜ້ອຍພໍ່ແມ່ທີ່ມີຈຸດປະສົງໜຶ່ງຄົນມີສາຍພົວພັນທາງພັນທຸກຳກັບເດັກ. ຮ່າງກົດໝາຍດັ່ງກ່າວຍັງກຳນົດໃຫ້ມີການລົງທະບຽນຕົ້ນກຳເນີດຂອງເດັກ, ເພາະວ່າພາຍໃຕ້ອະນຸສັນຍາສະຫະປະຊາຊາດວ່າດ້ວຍສິດທິເດັກ, ເດັກມີສິດທີ່ຈະຮູ້ວ່າພໍ່ແມ່ທາງຊີວະພາບຂອງຕົນແມ່ນໃຜ. ເນື້ອໃນ ແລະ ໄລຍະເວລາສຸດທ້າຍຂອງມັນແມ່ນຍັງບໍ່ແນ່ນອນ. ກົດລະບຽບໃນປະຈຸບັນກ່ຽວກັບການເປັນພໍ່ແມ່, ສິດອຳນາດຂອງພໍ່ແມ່ ແລະ ການລ້ຽງດູແມ່ນຢູ່ໃນ ປຶ້ມທີ 1 ຂອງປະມວນກົດໝາຍແພ່ງຂອງໂຮນລັງ.
ພວກເຮົາສາມາດເຮັດຫຍັງໃຫ້ທ່ານໄດ້ແດ່ກ່ຽວກັບການອຸປະຖຳລູກ?
ທະນາຍຄວາມຄອບຄົວ ຂອງພວກເຮົາ ຊ່ວຍເຫຼືອພໍ່ແມ່ທີ່ຕັ້ງໃຈໄວ້ ແລະ ແມ່ຕົວແທນໃນທຸກໆບາດກ້າວ.
- ພວກເຮົາຮ່າງ ຫຼື ທົບທວນຂໍ້ຕົກລົງການອຸປະຖຳແມ່ຍິງຖືພາ ແລະ ອະທິບາຍວ່າສ່ວນໃດບໍ່ສາມາດບັງຄັບໃຊ້ໄດ້.
- ພວກເຮົາກະກຽມຄຳຮ້ອງຂໍໄປຍັງຄະນະກຳມະການດູແລ ແລະ ປົກປ້ອງເດັກກ່ອນການເກີດລູກ.
- ພວກເຮົາຍື່ນຄຳຮ້ອງເພື່ອຢຸດຕິອຳນາດຂອງຜູ້ປົກຄອງ ແລະ ແຕ່ງຕັ້ງພໍ່ແມ່ທີ່ຕັ້ງໃຈໄວ້ເປັນຜູ້ປົກຄອງ.
- ພວກເຮົາຈັດການຮັບຮູ້, ການປະຕິເສດຄວາມເປັນພໍ່ແມ່ຕາມຄວາມຕ້ອງການ, ແລະ ຄຳຮ້ອງຂໍການລ້ຽງດູເດັກ.
- ພວກເຮົາປະເມີນການຮັບຮູ້ໃບຢັ້ງຢືນການເກີດຢູ່ຕ່າງປະເທດສຳລັບເດັກທີ່ເກີດຢູ່ຕ່າງປະເທດ.
Summary
- ການອຸປະຖຳແມ່ຍິງແທນແມ່ນໄດ້ຮັບອະນຸຍາດໃນປະເທດເນເທີແລນ, ແຕ່ການໄກ່ເກ່ຍທາງການຄ້າ ແລະ ການສະເໜີ ຫຼື ການຊອກຫາແມ່ແທນຕໍ່ສາທາລະນະ ແມ່ນການກະທຳຜິດທາງອາຍາ.
- ຜູ້ຍິງທີ່ເກີດລູກແມ່ນແມ່ທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍສະເໝີ; ຂໍ້ຕົກລົງການອຸປະຖຳບໍ່ສາມາດປ່ຽນແປງສິ່ງນັ້ນໄດ້ ແລະ ບໍ່ສາມາດບັງຄັບໃຊ້ໄດ້.
- ພໍ່ແມ່ທີ່ຕັ້ງໃຈໄວ້ຈະກາຍເປັນພໍ່ແມ່ທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍຫຼັງຈາກເກີດລູກແລ້ວ, ໂດຍຜ່ານຜູ້ປົກຄອງ, ການຮັບຮູ້ ແລະ ການລ້ຽງດູ.
- ການຖືພາດ້ວຍວິທີ IVF ແມ່ນເປັນໄປໄດ້ພຽງແຕ່ຢູ່ໃນຄລີນິກຈຳນວນໜຶ່ງພາຍໃຕ້ເງື່ອນໄຂທາງການແພດທີ່ເຂັ້ມງວດເທົ່ານັ້ນ.
- ຮ່າງກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການອະນຸຍາດໃຫ້ມີພໍ່ແມ່ຕັ້ງແຕ່ເກີດໄດ້ຖືກກະກຽມແລ້ວ ແຕ່ຍັງບໍ່ທັນມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ເທື່ອ.
