ການຮຽກຮ້ອງໃນກົດໝາຍໂຮນລັງ: ການຮຽກຮ້ອງແມ່ນຫຍັງ ແລະ ວິທີການບັງຄັບໃຊ້ມັນ

Ruby van Kersbergen
ສິງຫາ 18, 2025
ກວດສອບຄັ້ງສຸດທ້າຍວັນທີ 4 ຕຸລາ 2026
ເວລາອ່ານ: 15 ນາທີ

A vordering ໃນກົດໝາຍໂຮນລັງແມ່ນການຮຽກຮ້ອງ: ສິດທີ່ບັງຄັບໃຊ້ໄດ້ຂອງເຈົ້າໜີ້ (Schuldeiser) ເພື່ອຮຽກຮ້ອງການຊຳລະໜີ້ຈາກລູກໜີ້ (Schuldenaar), ເຊັ່ນ: ການຈ່າຍເງິນ, ການຈັດສົ່ງ ຫຼື ການກະທຳ. ມັນມີຢູ່ພຽງແຕ່ຖ້າມີພື້ນຖານທາງກົດໝາຍສຳລັບມັນ, ໂດຍປົກກະຕິແລ້ວແມ່ນສັນຍາ, ການກະທຳທີ່ຜິດກົດໝາຍ ຫຼື ກົດລະບຽບທາງກົດໝາຍ, ແລະ ມັນສາມາດບັງຄັບໃຊ້ໄດ້ເມື່ອມັນຮອດກຳນົດ ແລະ ໃນກໍລະນີຫຼາຍທີ່ສຸດ, ເມື່ອລູກໜີ້ຜິດນັດຢ່າງເປັນທາງການ. ຂ້າງລຸ່ມນີ້ພວກເຮົາອະທິບາຍວ່າການຮຽກຮ້ອງປະກອບດ້ວຍຫຍັງແດ່, ປະເພດຫຼັກໆ, ມັນແກ່ຍາວເທົ່າໃດ, ວິທີທີ່ທ່ານບັງຄັບໃຊ້ມັນ ແລະ ຄວາມຜິດພາດໃດທີ່ເຮັດໃຫ້ເຈົ້າໜີ້ເສຍເງິນ.

ການຈັດລຽງແບບ Vordering ແມ່ນຫຍັງ, ແລະ ມັນບໍ່ແມ່ນແນວໃດ?

ເຈົ້າໜີ້ ແລະ ລູກໜີ້: ຄຳສັ່ງ vordering ໝາຍຄວາມວ່າແນວໃດໃນກົດໝາຍໂຮນລັງ

ການຕົກລົງກັນແມ່ນດ້ານໜຶ່ງຂອງຄວາມສຳພັນທາງກົດໝາຍລະຫວ່າງສອງຝ່າຍ. ອີກດ້ານໜຶ່ງແມ່ນໜີ້ສິນ. ປຶ້ມທີ 6 ຂອງປະມວນກົດໝາຍແພ່ງໂຮນລັງ (Burgerlijk Wetboek, BW) ເອີ້ນຄວາມສຳພັນນັ້ນວ່າເປັນພັນທະ (ຄຳເວົ້າທີ່ບໍ່ມີປະໂຫຍດ). ເມື່ອເບິ່ງຈາກຝ່າຍລູກໜີ້ແລ້ວ ມັນເປັນໜີ້ສິນ (ຄວາມຜິດ). ເມື່ອເບິ່ງຈາກຝ່າຍເຈົ້າໜີ້ ມັນເປັນການຮຽກຮ້ອງ. ທັງສອງອະທິບາຍເຖິງຄວາມສຳພັນດຽວກັນຈາກສົ້ນກົງກັນຂ້າມ. ນັ້ນແມ່ນເຫດຜົນທີ່ການປ້ອງກັນທີ່ທຳລາຍພັນທະທຳລາຍການຮຽກຮ້ອງພ້ອມກັບມັນ. ນີ້ມີຜົນສະທ້ອນໃນທາງປະຕິບັດທີ່ຄົນມັກພາດ. ການຮຽກຮ້ອງຍັງເປັນຊັບສິນ. ກົດໝາຍຂອງໂຮນລັງປະຕິບັດຕໍ່ການຮຽກຮ້ອງເປັນສິດທິໃນຊັບສິນ. ທ່ານສາມາດຂາຍ ແລະ ມອບໝາຍມັນ, ໃຫ້ຄຳໝັ້ນສັນຍາເປັນຫຼັກຊັບ, ແລະ ເຈົ້າໜີ້ຂອງທ່ານເອງສາມາດຍຶດມັນໄດ້. ເມື່ອລົ້ມລະລາຍ ຫຼື ເສຍຊີວິດ ມັນປະກອບເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງຊັບສິນ. ທຸລະກິດທີ່ມີຫຼັກຊັບລູກໜີ້ເປັນເຈົ້າຂອງບາງສິ່ງບາງຢ່າງທີ່ມັນສາມາດສະໜອງທຶນໄດ້. ທຸລະກິດທີ່ລູກຄ້າລົ້ມລະລາຍເປັນເຈົ້າຂອງບາງສິ່ງບາງຢ່າງທີ່ອາດຈະສູນເສຍມູນຄ່າສ່ວນໃຫຍ່ຂອງມັນໃນຄືນດຽວ. ມັນຍັງອະທິບາຍວ່າການຮຽກຮ້ອງບໍ່ແມ່ນຫຍັງ. ມັນບໍ່ແມ່ນໃບແຈ້ງໜີ້. ໃບແຈ້ງໜີ້ແມ່ນຫຼັກຖານຂອງການຮຽກຮ້ອງ ແລະ ການຮ້ອງຂໍການຈ່າຍເງິນ. ການຮຽກຮ້ອງມີຢູ່ເພາະວ່າສິນຄ້າຖືກສົ່ງມອບ ຫຼື ການບໍລິການໄດ້ຖືກປະຕິບັດພາຍໃຕ້ສັນຍາ, ບໍ່ແມ່ນຍ້ອນວ່າເອກະສານໄດ້ຖືກອອກ. ການຮຽກຮ້ອງກໍ່ບໍ່ຄືກັນກັບຄວາມຕ້ອງການ. ການສົ່ງຈົດໝາຍບໍ່ໄດ້ສ້າງສິດ. ຝ່າຍທີ່ບໍ່ມີພື້ນຖານທາງກົດໝາຍຈະບໍ່ມີການຮຽກຮ້ອງ, ບໍ່ວ່າມັນຂຽນຢ່າງໜັກແໜ້ນແນວໃດກໍ່ຕາມ. ບົດຄວາມທີ່ກ່ຽວຂ້ອງຂອງພວກເຮົາກ່ຽວກັບ ການຮຽກຮ້ອງແມ່ນຫຍັງ ເບິ່ງຫົວຂໍ້ດຽວກັນຈາກທັດສະນະຂອງເຈົ້າໜີ້ທີ່ກຳລັງໄລ່ຕາມການຈ່າຍເງິນ.

ທຸກໆການຮຽກຮ້ອງຕ້ອງມີສາມອົງປະກອບໃດແດ່?

ອົງປະກອບຂອງການຮຽກຮ້ອງທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍຂອງໂຮນລັງ

ທຸກໆການຮຽກຮ້ອງຕ້ອງການພາກສ່ວນທີ່ສາມາດລະບຸໄດ້, ການປະຕິບັດທີ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້ ແລະ ພື້ນຖານທາງກົດໝາຍ. ໃນຂໍ້ຂັດແຍ່ງ, ຜູ້ທີ່ອ່ອນແອທີ່ສຸດໃນສາມຢ່າງນີ້ມັກຈະຕັດສິນຜົນໄດ້ຮັບ. ອົງປະກອບທຳອິດແມ່ນພາກສ່ວນຕ່າງໆ. ຕ້ອງມີເຈົ້າໜີ້ທີ່ສາມາດລະບຸໄດ້ ແລະ ລູກໜີ້ທີ່ສາມາດລະບຸໄດ້. ນັ້ນຟັງແລ້ວຈະແຈ້ງ. ໃນທາງປະຕິບັດ, ການຮຽກຮ້ອງມັກຈະຖືກນຳມາຕໍ່ບໍລິສັດທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງໃນກຸ່ມ, ຫຼື ຕໍ່ຜູ້ອຳນວຍການສ່ວນຕົວບ່ອນທີ່ສັນຍາໄດ້ຖືກສະຫຼຸບກັບບໍລິສັດ. ບາງຄັ້ງຝ່າຍທີ່ເຮັດສັນຍາໄດ້ລວມຕົວ ຫຼື ຖືກຍຸບເລີກໃນເວລາດຽວກັນ. ການກຳນົດວ່າໃຜເປັນໜີ້ພັນທະ, ແລະ ການກວດສອບສິ່ງນັ້ນຕໍ່ກັບທະບຽນການຄ້າຂອງໂຮນລັງ (ທະບຽນການຄ້າ), ເປັນຂັ້ນຕອນທຳອິດໃນໄຟລ໌ໃດກໍ່ຕາມ. ມັນຍັງເປັນຂັ້ນຕອນທີ່ມັກຂ້າມໄປຫຼາຍທີ່ສຸດ. ອົງປະກອບທີສອງແມ່ນປະສິດທິພາບ (ພິທີການ). ກົດໝາຍໂຮນລັງກຳນົດວ່າການປະຕິບັດແມ່ນຖືກກຳນົດ ຫຼື ຢ່າງໜ້ອຍກໍສາມາດກຳນົດໄດ້. ສານສາມາດຕັດສິນໃຫ້ຈ່າຍເງິນຈຳນວນໜຶ່ງ, ສຳລັບການຈັດສົ່ງສິນຄ້າທີ່ໄດ້ອະທິບາຍໄວ້, ສຳລັບການສຳເລັດວຽກງານທີ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້ໃນຂໍ້ກຳນົດ, ຫຼື ສຳລັບການກະທຳທີ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້ໃຫ້ຢຸດ. ການຮຽກຮ້ອງທີ່ບໍ່ຈະແຈ້ງເພື່ອຮັບຄ່າຊົດເຊີຍສຳລັບຄວາມບໍ່ສະດວກບໍ່ສາມາດບັງຄັບໃຊ້ໄດ້ຕາມທີ່ມັນມີຢູ່. ສານບໍ່ສາມາດສັ່ງໃຫ້ສິ່ງທີ່ບໍ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້ໄດ້. ອົງປະກອບທີສາມແມ່ນພື້ນຖານທາງກົດໝາຍ (rechtsgrond). ກົດໝາຍໂຮນລັງຖືກປິດໃນຈຸດນີ້: ພັນທະເກີດຂຶ້ນພຽງແຕ່ບ່ອນທີ່ກົດໝາຍກ່າວວ່າພວກມັນເກີດຂຶ້ນ. ໃນທາງປະຕິບັດ, ນັ້ນໝາຍເຖິງໜຶ່ງໃນຈຳນວນແຫຼ່ງຂໍ້ມູນທີ່ຈຳກັດ.

ສັນຍາ. ຂໍ້ຕົກລົງທີ່ໄດ້ສະຫຼຸບຢ່າງຖືກຕ້ອງມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ຕໍ່ບັນດາຝ່າຍ. ພັນທະທີ່ໄດ້ຮັບແມ່ນຕິດຕາມມາຈາກສິ່ງທີ່ໄດ້ຕົກລົງກັນ ແລະ ຈາກຄວາມສົມເຫດສົມຜົນ ແລະ ຄວາມຍຸຕິທຳ (redelijkheid en billijkheid) ເພີ່ມໃສ່ມັນ.
ການກະທຳທີ່ຜິດກົດໝາຍ (ແຜນການ). ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 6:162 ຂອງປະມວນກົດໝາຍແພ່ງຂອງໂຮນລັງ, ບຸກຄົນຜູ້ທີ່ກະທຳຜິດທີ່ສາມາດຖືກກ່າວຫາວ່າເປັນຍ້ອນຕົນຕ້ອງຊົດເຊີຍຄວາມເສຍຫາຍທີ່ອີກຝ່າຍໜຶ່ງໄດ້ຮັບ.
ກົດໝາຍ. ພັນທະບາງຢ່າງຕາມມາຈາກກົດລະບຽບຂອງກົດໝາຍໂດຍກົງ. ພັນທະໃນການຮັກສາກົດໝາຍຄອບຄົວ, ໜີ້ສິນພາສີ ແລະ ພັນທະຕາມກົດໝາຍຕໍ່ພະນັກງານແມ່ນຕົວຢ່າງ.
ການລ້ຳລວຍທີ່ບໍ່ຍຸດຕິທຳ ແລະ ການຈ່າຍເງິນທີ່ບໍ່ເໝາະສົມ. ຝ່າຍທີ່ຖືກລ້ຳລວຍດ້ວຍຄ່າໃຊ້ຈ່າຍຂອງຄົນອື່ນໂດຍບໍ່ມີເຫດຜົນທີ່ສົມເຫດສົມຜົນຕ້ອງຊົດເຊີຍການສູນເສຍນັ້ນໃນລະດັບທີ່ສົມເຫດສົມຜົນ. ເງິນທີ່ຈ່າຍໂດຍບໍ່ມີເຫດຜົນທາງກົດໝາຍສາມາດຮຽກຄືນໄດ້ວ່າເປັນການຈ່າຍເງິນທີ່ບໍ່ເໝາະສົມ (onverschuldigde betaling).
ການແຊກແຊງໂດຍສະໝັກໃຈ (zaakwaarneming). ບຸກຄົນທີ່ເບິ່ງແຍງຜົນປະໂຫຍດຂອງຄົນອື່ນຢ່າງສົມເຫດສົມຜົນໂດຍບໍ່ມີພັນທະທີ່ຕ້ອງເຮັດເຊັ່ນນັ້ນອາດຈະໄດ້ຮັບຄ່າໃຊ້ຈ່າຍທີ່ເກີດຂຶ້ນຄືນ.

ການກໍານົດພື້ນຖານທີ່ຖືກຕ້ອງບໍ່ແມ່ນການຝຶກຝົນທາງວິຊາການ. ມັນກໍານົດວ່າໃຜຕ້ອງພິສູດຫຍັງ, ໄລຍະເວລາຈໍາກັດໃດນໍາໃຊ້, ວິທີການວັດແທກຄ່າເສຍຫາຍ, ແລະມັກຈະສານໃດພິຈາລະນາຄະດີ.

ມີການຮຽກຮ້ອງປະເພດໃດແດ່, ແລະເປັນຫຍັງຄວາມແຕກຕ່າງຈຶ່ງມີຄວາມສຳຄັນ?

ປະເພດຂອງການຮຽກຮ້ອງພາຍໃຕ້ກົດໝາຍຂອງໂຮນລັງ ແລະ ການຈັດອັນດັບຂອງເຂົາເຈົ້າໃນການລົ້ມລະລາຍ

ການປະຕິບັດຂອງໂຮນລັງຈຳແນກການຮຽກຮ້ອງຕາມສິ່ງທີ່ຮຽກຮ້ອງ ແລະ ໂດຍຄວາມປອດໄພ ຫຼື ບຸລິມະສິດທີ່ຕິດພັນກັບພວກມັນ. ຄວາມແຕກຕ່າງທັງສອງຢ່າງມີຜົນສະທ້ອນທາງດ້ານການເງິນໂດຍກົງ. ຕາມເນື້ອໃນ, ມີສາມປະເພດຫຼັກຄື: ການຮຽກຮ້ອງເພື່ອການຈ່າຍເງິນຈຳນວນໜຶ່ງ, ການຮຽກຮ້ອງເພື່ອການປະຕິບັດຕົວຈິງ (ນາໂກມິງ) ແລະ ການຮຽກຮ້ອງຄ່າເສຍຫາຍ (ຄ່າຊົດເຊີຍ). ເຈົ້າໜີ້ທີ່ປະເຊີນກັບຄູ່ສັນຍາທີ່ບໍ່ໄດ້ປະຕິບັດຕາມກົດລະບຽບສາມາດເລືອກລະຫວ່າງພວກເຂົາໄດ້. ທາງເລືອກນັ້ນແມ່ນຍຸດທະສາດ. ການປະຕິບັດທີ່ຮຽກຮ້ອງເຮັດໃຫ້ສັນຍາຍັງຄົງຢູ່. ມັນເປັນເສັ້ນທາງທີ່ຖືກຕ້ອງຖ້າຄູ່ສັນຍາຍັງສາມາດສົ່ງມອບສິ່ງທີ່ທ່ານຕ້ອງການໄດ້ແທ້ໆ. ການຍົກເລີກສັນຍາ (ຜູກມັດ) ແລະ ການຮຽກຮ້ອງຄ່າເສຍຫາຍຈະເຮັດໃຫ້ທ່ານ, ທາງດ້ານການເງິນ, ຢູ່ໃນສະຖານະການທີ່ທ່ານຈະຢູ່ຖ້າສັນຍາໄດ້ຖືກປະຕິບັດ. ນັ້ນແມ່ນເສັ້ນທາງທີ່ຖືກຕ້ອງຖ້າຄວາມສຳພັນໄດ້ແຕກຫັກ. ກົດໝາຍຂອງໂຮນລັງຍັງໃຫ້ເຄື່ອງມືສອງຢ່າງແກ່ເຈົ້າໜີ້ທີ່ມັກຈະເຮັດວຽກໄດ້ດີກ່ວາການດຳເນີນຄະດີ. ທ່ານອາດຈະໂຈະການປະຕິບັດຂອງຕົນເອງໃນຂະນະທີ່ອີກຝ່າຍໜຶ່ງບໍ່ສາມາດປະຕິບັດໄດ້ (suspensionແລະ ທ່ານອາດຈະຍົກເລີກໜີ້ສິນເຊິ່ງກັນແລະກັນ (verrekening), ດັ່ງນັ້ນສິ່ງທີ່ທ່ານເປັນໜີ້ອີກຝ່າຍໜຶ່ງຈຶ່ງຫຼຸດລົງຕາມສິ່ງທີ່ມັນເປັນໜີ້ທ່ານ. ໂດຍການຈັດອັນດັບ, ຄວາມແຕກຕ່າງທີ່ຕັດສິນວ່າເຈົ້າໜີ້ເຫັນເງິນເທົ່າໃດແມ່ນຢູ່ລະຫວ່າງການຮຽກຮ້ອງທີ່ມີຫຼັກຊັບຄ້ຳປະກັນ, ການຮຽກຮ້ອງທີ່ມີສິດທິພິເສດ ແລະ ການຮຽກຮ້ອງທຳມະດາ. ຕາຕະລາງຂ້າງລຸ່ມນີ້ກຳນົດໝວດໝູ່ທີ່ສຳຄັນເມື່ອລູກໜີ້ກາຍເປັນຄົນລົ້ມລະລາຍ.

ປະເພດ	ມັນແມ່ນຫຍັງ	ຕົວຢ່າງທົ່ວໄປ	ທ່າທີກ່ຽວກັບການລົ້ມລະລາຍ
ການຮຽກຮ້ອງທີ່ມີຄວາມປອດໄພ	ການຮຽກຮ້ອງທີ່ໄດ້ຮັບການສະໜັບສະໜູນຈາກສິດໃນການຈຳນອງ ຫຼື ການຈຳນອງຊັບສິນສະເພາະ.	ເງິນກູ້ຈາກທະນາຄານທີ່ຄ້ຳປະກັນໂດຍການຈຳນອງສະຖານທີ່ທຸລະກິດ.	ເຂັ້ມແຂງທີ່ສຸດ. ໂດຍຫຼັກການແລ້ວ, ເຈົ້າໜີ້ທີ່ມີຫຼັກຊັບຄ້ຳປະກັນອາດຈະບັງຄັບໃຊ້ຫຼັກຊັບຄ້ຳປະກັນຂອງຕົນຄືກັບວ່າບໍ່ມີການລົ້ມລະລາຍ.
ໜີ້ສິນຊັບສິນ	ໜີ້ສິນທີ່ເກີດຂຶ້ນໂດຍມູນມໍລະດົກຫຼັງຈາກຄຳສັ່ງລົ້ມລະລາຍ.	ຄ່າທຳນຽມຂອງຜູ້ຮັບຜິດຊອບ, ແລະ ຄ່າເຊົ່າ ແລະ ຄ່າແຮງງານສຳລັບໄລຍະເວລາຫຼັງຈາກຄຳສັ່ງ.	ຈ່າຍອອກຈາກຊັບສິນກ່ອນການຮຽກຮ້ອງຄ່າເສຍຫາຍກ່ອນການລົ້ມລະລາຍ.
ການຮຽກຮ້ອງສິດທິພິເສດ	ການຮຽກຮ້ອງທີ່ກົດໝາຍໃຫ້ຄວາມສຳຄັນກັບມັນ.	ໜີ້ພາສີບາງປະເພດທີ່ຕ້ອງຈ່າຍໃຫ້ອົງການພາສີໂຮນລັງ (Belastingdienst) ແລະ ການຮຽກຮ້ອງຂອງ UWV.	ຈ່າຍກ່ອນເຈົ້າໜີ້ທຳມະດາ, ຫຼັງຈາກໜີ້ສິນມໍລະດົກ.
ການຮຽກຮ້ອງທຳມະດາ	ການຮຽກຮ້ອງທີ່ບໍ່ມີຄວາມປອດໄພ ແລະ ບໍ່ມີບຸລິມະສິດຕາມກົດໝາຍ.	ໃບແຈ້ງໜີ້ຜູ້ສະໜອງທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ຈ່າຍ ຫຼື ຄ່າທຳນຽມທີ່ປຶກສາ.	ຈ່າຍຕາມອັດຕາສ່ວນຈາກສິ່ງທີ່ເຫຼືອ, ເຊິ່ງມັກຈະໜ້ອຍ ຫຼື ບໍ່ມີເລີຍ.
ການຮຽກຮ້ອງທີ່ຢູ່ພາຍໃຕ້ເງື່ອນໄຂ	ການກ່າວອ້າງວ່າບັນດາຝ່າຍໄດ້ຕົກລົງກັນຢູ່ເບື້ອງຫຼັງຝ່າຍອື່ນໆ.	ເງິນກູ້ຂອງຜູ້ຖືຫຸ້ນທີ່ໂອນເຂົ້າບັນຊີທະນາຄານ.	ສຸດທ້າຍໃນແຖວ.

ບົດຮຽນສຳລັບຜູ້ສະໜອງແມ່ນບໍ່ສະບາຍແຕ່ງ່າຍດາຍ. ການຮຽກຮ້ອງທຳມະດາແມ່ນຕຳແໜ່ງທີ່ອ່ອນແອທີ່ສຸດໃນຄິວ. ຊ່ວງເວລາທີ່ຕ້ອງປັບປຸງມັນແມ່ນເວລາທີ່ທ່ານສະຫຼຸບສັນຍາ, ບໍ່ແມ່ນເວລາລູກຄ້າຢຸດຈ່າຍເງິນ. ມີສາມເຄື່ອງມືທີ່ມີໃຫ້ສຳລັບສິ່ງນັ້ນ. ການຮັກສາຂໍ້ກຳນົດກ່ຽວກັບກຳມະສິດ (eigendomsvoorbehoud) ຮັກສາກຳມະສິດຂອງສິນຄ້າໄວ້ກັບທ່ານຈົນກວ່າສິນຄ້າເຫຼົ່ານັ້ນຈະໄດ້ຮັບເງິນຄືນ. ສິດໃນການຄ້ຳປະກັນໜີ້ສິນ ຫຼື ຫຸ້ນຈະປ່ຽນເຈົ້າໜີ້ທຳມະດາໃຫ້ກາຍເປັນເຈົ້າໜີ້ທີ່ມີຫຼັກຊັບຄ້ຳປະກັນ. ແລະ ສິດໃນການຍຶດຊັບສິນໄວ້ (ການຮັກສາຄວາມປອດໄພ) ອະນຸຍາດໃຫ້ຜູ້ຮັບເໝົາ ຫຼື ຜູ້ສ້ອມແປງເກັບຮັກສາສິນຄ້າໄວ້ຈົນກວ່າໃບບິນຈະຖືກຊຳລະ. ການຈັດອັນດັບຂອງເຈົ້າໜີ້ໃນປະຕູທຸລະກິດຂອງລັດຖະບານໂຮນລັງ ກຳນົດລຳດັບທີ່ຜູ້ຮັບຜິດຊອບແຈກຢາຍຊັບສິນ.

ທ່ານສາມາດບັງຄັບໃຊ້ການຮຽກຮ້ອງໄດ້ເມື່ອໃດ?

ຕັ້ງແຕ່ວັນທີ່ກຳນົດຊຳລະຈົນເຖິງວັນຜິດນັດ: ວົງຈອນຊີວິດຂອງການຮຽກຮ້ອງໃນປະເທດເນເທີແລນ

ທ່ານສາມາດບັງຄັບໃຊ້ການຮຽກຮ້ອງໄດ້ເມື່ອມັນຮອດກຳນົດ ແລະ ຕ້ອງຈ່າຍຄືນ ແລະ ສຳລັບວິທີແກ້ໄຂສ່ວນໃຫຍ່, ເມື່ອລູກໜີ້ຜິດນັດ. ການມີການຮຽກຮ້ອງ ແລະ ສາມາດບັງຄັບໃຊ້ມັນໄດ້ແມ່ນສອງສິ່ງທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. ເງື່ອນໄຂທຳອິດແມ່ນວ່າການຮຽກຮ້ອງຕ້ອງຮອດກຳນົດ ແລະ ຕ້ອງຈ່າຍຄືນ (ໂອເປຍບາ). ຖ້າບັນດາຝ່າຍຕົກລົງກັນກ່ຽວກັບໄລຍະເວລາການຊຳລະເງິນ, ການຮຽກຮ້ອງຈະກາຍເປັນຄົບກຳນົດເມື່ອໄລຍະເວລານັ້ນໝົດອາຍຸ. ຖ້າພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຕົກລົງຫຍັງ, ໂດຍຫຼັກການແລ້ວການຮຽກຮ້ອງຈະຕ້ອງຈ່າຍທັນທີ. ລະຫວ່າງທຸລະກິດ, ຜົນປະໂຫຍດທາງການຄ້າຕາມກົດໝາຍຈະເລີ່ມຕັ້ງແຕ່ 30 ມື້ຫຼັງຈາກລູກໜີ້ໄດ້ຮັບໃບແຈ້ງໜີ້, ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 6:119a ຂອງປະມວນກົດໝາຍແພ່ງຂອງໂຮນລັງ. ເກນທີສອງແມ່ນການຜິດນັດ (ເວີຊູມ). ດອກເບ້ຍ, ຄ່າເສຍຫາຍຈາກການປະຕິບັດຊ້າ ແລະ ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍໃນການເກັບໜີ້ນອກຂະບວນການຕຸລາການ ໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວຈະເລີ່ມມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ເມື່ອລູກໜີ້ຜິດນັດ. ການຜິດນັດໂດຍປົກກະຕິແລ້ວຕ້ອງມີການແຈ້ງການເປັນລາຍລັກອັກສອນກ່ຽວກັບການຜິດນັດ (ingebrekestelling) ທີ່ກຳນົດໄລຍະເວລາສຸດທ້າຍທີ່ສົມເຫດສົມຜົນສຳລັບການປະຕິບັດ (ມາດຕາ 6:82 ຂອງປະມວນກົດໝາຍແພ່ງໂຮນລັງ). ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 6:83 ຂອງປະມວນກົດໝາຍແພ່ງໂຮນລັງ, ການຜິດນັດເກີດຂຶ້ນໂດຍອັດຕະໂນມັດ, ໂດຍບໍ່ມີການແຈ້ງໃຫ້ຊາບລ່ວງໜ້າ, ໃນສາມສະຖານະການ. ສະຖານະການທຳອິດແມ່ນເວລາທີ່ວັນທີ່ກຳນົດໄວ້ສຳລັບການປະຕິບັດໄດ້ຜ່ານໄປໂດຍບໍ່ມີການປະຕິບັດ. ສະຖານະການທີສອງແມ່ນບ່ອນທີ່ພັນທະແມ່ນຕ້ອງຈ່າຍຄ່າເສຍຫາຍສຳລັບການກະທຳທີ່ຜິດ. ສະຖານະການທີສາມແມ່ນບ່ອນທີ່ເຈົ້າໜີ້ອາດຈະສະຫຼຸບຈາກຖະແຫຼງການຂອງລູກໜີ້ວ່າມັນຈະບໍ່ປະຕິບັດ. ການແຈ້ງການຜິດນັດແມ່ນຄວາມລົ້ມເຫຼວຂອງຂັ້ນຕອນທີ່ພົບເລື້ອຍທີ່ສຸດໃນເອກະສານຮຽກຮ້ອງຂອງໂຮນລັງ. ເຈົ້າໜີ້ທີ່ຍົກເລີກສັນຍາ ຫຼື ຮຽກຮ້ອງຄ່າເສຍຫາຍສຳລັບການປະຕິບັດຊ້າໂດຍບໍ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ລູກໜີ້ຜິດນັດຢ່າງຖືກຕ້ອງມີຄວາມສ່ຽງທີ່ຈະສູນເສຍການຮຽກຮ້ອງທັງໝົດ. ໜີ້ສິນເປັນໜີ້, ແຕ່ຂັ້ນຕອນທີ່ເຮັດໃຫ້ມັນສາມາດບັງຄັບໃຊ້ໄດ້ບໍ່ເຄີຍຖືກປະຕິບັດ. ມີຂັ້ນຕອນເພີ່ມເຕີມຕໍ່ຜູ້ບໍລິໂພກກ່ອນທີ່ຈະມີການເກັບຄ່າທຳນຽມໃດໆ. ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 6:96(6) ຂອງປະມວນກົດໝາຍແພ່ງໂຮນລັງ, ຜູ້ບໍລິໂພກຕ້ອງໄດ້ຮັບການແຈ້ງເຕືອນເປັນລາຍລັກອັກສອນກ່ອນເຊິ່ງໃຫ້ເວລາສິບສີ່ວັນເພື່ອຈ່າຍ ແລະ ລະບຸຄ່າໃຊ້ຈ່າຍທີ່ຈະຖືກຮຽກຮ້ອງ. ຄູ່ມືຂອງພວກເຮົາກ່ຽວກັບ ການເກັບຫນີ້ສິນໃນເນເທີແລນ ອະທິບາຍວ່າຈົດໝາຍສະບັບນັ້ນຕ້ອງຖືກຮ່າງແນວໃດ.

ທ່ານຈະພິສູດການຮຽກຮ້ອງດັ່ງກ່າວໄດ້ແນວໃດ?

ທ່ານພິສູດການຮຽກຮ້ອງດ້ວຍເອກະສານ, ແລະໃນຂັ້ນຕອນຂອງໂຮນລັງ ຝ່າຍທີ່ອີງໃສ່ຜົນທາງກົດໝາຍຈະຮັບຜິດຊອບພາລະຂອງການພິສູດ. ເຈົ້າໜີ້ພິສູດສັນຍາ ແລະ ການຈັດສົ່ງ; ລູກໜີ້ພິສູດການຈ່າຍເງິນ, ຂໍ້ຈຳກັດ ຫຼື ການປ້ອງກັນອື່ນໆ. ໃນທາງປະຕິບັດ, ການຮຽກຮ້ອງແມ່ນຊະນະ ຫຼື ເສຍຢູ່ໃນເອກະສານແທນທີ່ຈະຢູ່ໃນການໂຕ້ຖຽງ. ທ່ານຈະຕ້ອງການຂໍ້ຕົກລົງ ແລະ ເງື່ອນໄຂທົ່ວໄປໃດໆ (ເງື່ອນໄຂແລະເງື່ອນໄຂ), ພ້ອມດ້ວຍຫຼັກຖານທີ່ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າເງື່ອນໄຂເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ຖືກສະໜອງໃຫ້ກ່ອນ ຫຼື ໃນເວລາເຮັດສັນຍາ. ຕື່ມການຢືນຢັນການສັ່ງຊື້, ຫຼັກຖານການຈັດສົ່ງ ຫຼື ການປະຕິບັດ, ໃບແຈ້ງໜີ້ທີ່ມີຫຼັກຖານວ່າມັນໄດ້ຖືກສົ່ງໄປ, ແລະ ຈົດໝາຍທີ່ລູກໜີ້ໄດ້ໂຕ້ຖຽງ ຫຼື ບໍ່ໄດ້ໂຕ້ຖຽງໃບແຈ້ງໜີ້. ຄວາມງຽບມີນ້ຳໜັກທີ່ເປັນຫຼັກຖານ. ລູກໜີ້ທີ່ໄດ້ຮັບໃບແຈ້ງໜີ້ເປັນເວລາຫຼາຍເດືອນໂດຍບໍ່ມີການປະທ້ວງ, ແລະຫຼັງຈາກນັ້ນໂຕ້ຖຽງຄຸນນະພາບຂອງວຽກງານ, ປະເຊີນກັບຄຳຖາມທີ່ຊັດເຈນ: ເປັນຫຍັງຈຶ່ງບໍ່ມີຫຍັງເວົ້າໃນເວລານັ້ນ? ເຫດຜົນດຽວກັນນີ້ໃຊ້ໄດ້ໃນທິດທາງອື່ນ. ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 6:89 ຂອງປະມວນກົດໝາຍແພ່ງຂອງໂຮນລັງ, ຝ່າຍທີ່ໄດ້ຮັບການປະຕິບັດທີ່ມີຂໍ້ບົກຜ່ອງອາດຈະບໍ່ອີງໃສ່ຂໍ້ບົກຜ່ອງອີກຕໍ່ໄປ ຖ້າມັນບໍ່ໄດ້ຮ້ອງຮຽນຕໍ່ອີກຝ່າຍໜຶ່ງພາຍໃນເວລາທີ່ສົມເຫດສົມຜົນຫຼັງຈາກທີ່ມັນໄດ້ຄົ້ນພົບ, ຫຼື ຄວນໄດ້ຄົ້ນພົບຂໍ້ບົກຜ່ອງຢ່າງສົມເຫດສົມຜົນ. ດັ່ງນັ້ນ, ລູກຄ້າທີ່ຕ້ອງການງົດການຈ່າຍເງິນເນື່ອງຈາກວຽກງານທີ່ບໍ່ດີຄວນກ່າວຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະ ເປັນລາຍລັກອັກສອນ. ເຈົ້າໜີ້ທີ່ປະເຊີນກັບການຮ້ອງຮຽນຊ້າສາມາດອີງໃສ່ກົດລະບຽບນັ້ນໄດ້.

ການຮຽກຮ້ອງໃຊ້ເວລາດົນປານໃດ?

ການຮຽກຮ້ອງຕາມສັນຍາສ່ວນໃຫຍ່ຈະໝົດອາຍຸຫ້າປີຫຼັງຈາກພວກມັນຮອດກຳນົດ, ເວັ້ນເສຍແຕ່ວ່າໄລຍະເວລາຈຳກັດຈະຖືກຂັດຂວາງຕາມເວລາ. ບໍ່ມີການຮຽກຮ້ອງໃດໆໃນກົດໝາຍໂຮນລັງທີ່ມີໄລຍະເວລາບໍ່ມີກຳນົດ, ແລະ ໄລຍະເວລາຈຳກັດ (verjaring) ທຳລາຍການຮຽກຮ້ອງຫຼາຍກວ່າການປ້ອງກັນໃດໆທີ່ມີຫຼັກຖານ. ໄລຍະເວລາຫຼັກໆແມ່ນເຫຼົ່ານີ້.

ການຮຽກຮ້ອງຄ່າຕອບແທນສຳລັບການປະຕິບັດພັນທະຕາມສັນຍາທີ່ຈະໃຫ້ ຫຼື ເຮັດຈະໝົດອາຍຸຫ້າປີຫຼັງຈາກມື້ຫຼັງຈາກມື້ທີ່ມັນເຖິງກຳນົດ (ມາດຕາ 3:307 ຂອງປະມວນກົດໝາຍແພ່ງຂອງໂຮນລັງ).
ການຮຽກຮ້ອງຄ່າເສຍຫາຍຈະໝົດອາຍຸຫ້າປີຫຼັງຈາກມື້ຫຼັງຈາກມື້ທີ່ຜູ້ເສຍຫາຍຮູ້ເຖິງທັງຄວາມເສຍຫາຍ ແລະ ຜູ້ທີ່ຕ້ອງຮັບຜິດຊອບ, ແລະ ໃນກໍລະນີໃດກໍ່ຕາມຊາວປີຫຼັງຈາກເຫດການທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມເສຍຫາຍ (ມາດຕາ 3:310 ຂອງປະມວນກົດໝາຍແພ່ງຂອງໂຮນລັງ). ກົດລະບຽບທີ່ແຕກຕ່າງກັນນຳໃຊ້ໃນກໍລະນີສະເພາະ, ຕົວຢ່າງເຊັ່ນ ກັບຜູ້ເສຍຫາຍທີ່ເປັນເດັກນ້ອຍ ແລະ ການຮຽກຮ້ອງຄ່າເສຍຫາຍສ່ວນຕົວ.
ໃນການຂາຍ, ການຮຽກຮ້ອງໂດຍອີງໃສ່ຂໍ້ບົກຜ່ອງໃນສິນຄ້າຈະໝົດອາຍຸສອງປີຫຼັງຈາກຜູ້ຊື້ໄດ້ແຈ້ງໃຫ້ຜູ້ຂາຍຮູ້ກ່ຽວກັບຂໍ້ບົກຜ່ອງ (ມາດຕາ 7:23(2) ຂອງປະມວນກົດໝາຍແພ່ງຂອງໂຮນລັງ). ໃນການຂາຍຂອງຜູ້ບໍລິໂພກ, ການຮຽກຮ້ອງຄ່າຕອບແທນຂອງຜູ້ຂາຍກໍ່ຈະໝົດອາຍຸຫຼັງຈາກສອງປີ (ມາດຕາ 7:28 ຂອງປະມວນກົດໝາຍແພ່ງຂອງໂຮນລັງ).
ໃນກໍລະນີທີ່ບໍ່ມີກົດລະບຽບພິເສດໃດໆນຳໃຊ້, ໄລຍະເວລາທົ່ວໄປແມ່ນຊາວປີ (ມາດຕາ 3:306 ຂອງປະມວນກົດໝາຍແພ່ງໂຮນລັງ).

ຂໍ້ຈຳກັດສາມາດຖືກຂັດຂວາງໄດ້ (ການຮຽນ). ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 3:317 ຂອງປະມວນກົດໝາຍແພ່ງຂອງໂຮນລັງ, ການຮຽກຮ້ອງເປັນລາຍລັກອັກສອນ, ຫຼື ການສື່ສານເປັນລາຍລັກອັກສອນທີ່ເຈົ້າໜີ້ສະຫງວນສິດໃນການປະຕິບັດໜ້າທີ່ຢ່າງຈະແຈ້ງ, ຈະຂັດຂວາງການຈຳກັດການຮຽກຮ້ອງເພື່ອການປະຕິບັດໜ້າທີ່. ການເລີ່ມຕົ້ນການດຳເນີນຄະດີ ແລະ ການຮັບຮູ້ໜີ້ສິນໂດຍລູກໜີ້ມີຜົນຄືກັນ. ຫຼັງຈາກການຂັດຂວາງ, ໄລຍະເວລາໃໝ່ຈະເລີ່ມດຳເນີນໄປ. ສິ່ງທີ່ບໍ່ຂັດຂວາງການຈຳກັດແມ່ນການແຈ້ງເຕືອນພາຍໃນ, ການໂທທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບສາຍ, ຫຼື ໃບລາຍງານບັນຊີທີ່ສົ່ງໄປໂດຍບໍ່ມີຕົວຊີ້ບອກວ່າຍັງມີການຮຽກຮ້ອງການຈ່າຍເງິນ. ການຮັກສາສຳເນົາທີ່ລົງວັນທີຂອງທຸກໆການຮຽກຮ້ອງແມ່ນການປົກປ້ອງທີ່ລາຄາຖືກທີ່ສຸດ. ບົດຄວາມຂອງພວກເຮົາກ່ຽວກັບ ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍຂໍ້ຈຳກັດໃນກົດໝາຍໂຮນລັງ ເຮັດວຽກຜ່ານໄລຍະເວລາຢ່າງລະອຽດ. ຄຳຕັດສິນປ່ຽນແປງຮູບພາບ. ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 3:324 ຂອງປະມວນກົດໝາຍແພ່ງຂອງໂຮນລັງ, ສິດໃນການບັງຄັບໃຊ້ຄຳຕັດສິນຂອງສານຈະໝົດອາຍຸພຽງແຕ່ຊາວປີຫຼັງຈາກມື້ຫຼັງຈາກຄຳຕັດສິນ, ແລະໄລຍະເວລານັ້ນກໍສາມາດຖືກຂັດຂວາງໄດ້ເຊັ່ນກັນ. ດັ່ງນັ້ນ, ຄຳຕັດສິນທີ່ໄດ້ຮັບຕໍ່ລູກໜີ້ທີ່ບໍ່ມີຫຍັງໃນມື້ນີ້ຍັງຄົງເປັນປະໂຫຍດຖ້າສະພາບການຂອງລູກໜີ້ດີຂຶ້ນໃນພາຍຫຼັງ.

ເຈົ້າຈະໄປຈາກການຮ້ອງຂໍໄປສູ່ການຕັດສິນໄດ້ແນວໃດ?

ການຮຽກຮ້ອງຍ້າຍຈາກການຮຽກຮ້ອງທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ຈ່າຍໄປສູ່ເງິນໃນບັນຊີຂອງທ່ານໃນສອງໄລຍະຄື: ໄລຍະທີ່ເປັນມິດ ແລະ ໄລຍະທີ່ສານ. ການຮຽກຮ້ອງສ່ວນໃຫຍ່ບໍ່ເຄີຍອອກຈາກໄລຍະທຳອິດ. ໄລຍະທີ່ເປັນມິດ (ເສັ້ນທາງ minnelijk) ປະກອບດ້ວຍການເຕືອນ, ການຮຽກຮ້ອງຢ່າງເປັນທາງການ, ແລະ ຖ້າຈຳເປັນ ແຈ້ງການກ່ຽວກັບການຜິດນັດ ແລະ ການຈັດການຊຳລະເງິນ. ທ່ານອາດຈະສັ່ງໃຫ້ໜ່ວຍງານເກັບໜີ້ໃນຂັ້ນຕອນນີ້. ນັບຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 1 ເມສາ 2024 ເປັນຕົ້ນໄປ, ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍຄຸນນະພາບການບໍລິການເກັບໜີ້ (ປຽກ kwaliteit incassodienstverlening) ກຳນົດຂໍ້ກຳນົດດ້ານຄຸນນະພາບສຳລັບອົງການດັ່ງກ່າວ, ແລະ ນັບຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 1 ເມສາ 2025 ເປັນຕົ້ນໄປ ພວກເຂົາຕ້ອງໄດ້ລົງທະບຽນກັບ Justis, ອຳນາດການກວດສອບຂອງກະຊວງຍຸຕິທຳ ແລະ ຄວາມໝັ້ນຄົງ. ສິ່ງທີ່ອົງການບໍ່ສາມາດເຮັດໄດ້ຄືການບັງຄັບໃຫ້ເຮັດຫຍັງເລີຍ. ມັນມີອຳນາດຢ່າງແນ່ນອນຂອງເຈົ້າໜີ້ທີ່ໄດ້ສັ່ງມັນ: ອຳນາດໃນການຂຽນ ແລະ ການເຈລະຈາ. ຂັ້ນຕອນຂອງສານ (ເສັ້ນທາງ gerechtelijk) ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍໝາຍຮຽກ (dagvaarding). ເຈົ້າໜ້າທີ່ຕຳຫຼວດ (gerechtsdeurwaarder), ເຈົ້າໜ້າທີ່ລັດ, ຮັບຜິດຊອບຕໍ່ລູກໜີ້. ການຮຽກຮ້ອງເງິນທີ່ຕໍ່າກວ່າ €25,000 ຈະຖືກພິຈາລະນາໂດຍຜູ້ພິພາກສາສານເຂດ (kantonrechter), ຜູ້ທີ່ຍັງຮັບຟັງຄະດີການຈ້າງງານ, ການເຊົ່າ, ສິນເຊື່ອຜູ້ບໍລິໂພກ ແລະ ການຂາຍຂອງຜູ້ບໍລິໂພກໂດຍບໍ່ຄໍານຶງເຖິງຈໍານວນເງິນ. ທ່ານບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງມີທະນາຍຄວາມຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ການຮຽກຮ້ອງທີ່ໃຫຍ່ກວ່າ ແລະ ຊັບຊ້ອນກວ່າຈະໄປຫາພາກສ່ວນແພ່ງຂອງສານເມືອງ (ສານ), ບ່ອນທີ່ການມີທະນາຍຄວາມເປັນຕົວແທນແມ່ນເປັນການບັງຄັບ. ຖ້າລູກໜີ້ບໍ່ມາປະກົດຕົວ, ສານຈະຕັດສິນວ່າລູກໜີ້ຜິດນັດ (ເວີສເຕກ). ຖ້າລູກໜີ້ມາປະກົດຕົວ, ຈະມີການແລກປ່ຽນຖະແຫຼງການເປັນລາຍລັກອັກສອນ, ໂດຍປົກກະຕິແລ້ວແມ່ນການພິຈາລະນາຄະດີດ້ວຍປາກເປົ່າ, ແລະ ຫຼັງຈາກນັ້ນກໍ່ມີການຕັດສິນ.

ທ່ານບັງຄັບໃຊ້ຄຳຕັດສິນແນວໃດ?

ທ່ານບັງຄັບໃຊ້ຄຳຕັດສິນຜ່ານເຈົ້າໜ້າທີ່ຕຳຫຼວດ, ຜູ້ທີ່ສາມາດແນບລາຍຮັບ, ບັນຊີທະນາຄານ ແລະ ຊັບສິນຕ່າງໆເມື່ອຄຳຕັດສິນໄດ້ຮັບການມອບໝາຍແລ້ວ. ຄຳຕັດສິນໃຫ້ເຈົ້າໜີ້ມີກຳມະສິດທີ່ສາມາດບັງຄັບໃຊ້ໄດ້ (ຊື່ຜູ້ບໍລິຫານ). ເຈົ້າໜ້າທີ່ຕຳຫຼວດຈະສົ່ງສຳເນົາຄຳຕັດສິນຢ່າງເປັນທາງການໃຫ້ລູກໜີ້ກ່ອນ, ພ້ອມກັບການຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີການຈ່າຍເງິນ. ຫຼັງຈາກນັ້ນເທົ່ານັ້ນຈຶ່ງສາມາດບັງຄັບໃຊ້ໄດ້. ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ເຈົ້າໜ້າທີ່ຕຳຫຼວດສາມາດແນບເງິນເດືອນ ຫຼື ຜົນປະໂຫຍດໄວ້ໃນມືຂອງນາຍຈ້າງ ຫຼື ຜູ້ຈ່າຍເງິນ, ແນບບັນຊີທະນາຄານ, ຍຶດ ແລະ ປະມູນຊັບສິນທີ່ສາມາດເຄື່ອນຍ້າຍໄດ້, ແລະ ລົງທະບຽນການແນບຊັບສິນອະສັງຫາລິມະສັບທີ່ນຳໄປສູ່ການຂາຍທີ່ຖືກບັງຄັບ. ຮຸ້ນໃນບໍລິສັດສາມາດແນບໄດ້ເຊັ່ນກັນ. ກົດໝາຍກຳນົດຂໍ້ຈຳກັດກ່ຽວກັບອຳນາດເຫຼົ່ານັ້ນ, ແລະ ເຈົ້າໜີ້ຄວນຄຳນຶງເຖິງຄວາມຄາດຫວັງຂອງຕົນ. ລູກໜີ້ສ່ວນບຸກຄົນຕ້ອງຮັກສາລາຍໄດ້ຂັ້ນຕ່ຳທີ່ໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງ, beslagvrije voet, ເຊິ່ງເຈົ້າໜ້າທີ່ຕັດສິນຄິດໄລ່. ສິນຄ້າທີ່ຈຳເປັນສຳລັບຊີວິດປະຈຳວັນ ແລະ ເຄື່ອງມືທີ່ລູກໜີ້ຕ້ອງການເພື່ອຫາລ້ຽງຊີບບໍ່ສາມາດຖືກຍຶດໄດ້. ບໍ່ມີການຈຳຄຸກຍ້ອນບໍ່ສາມາດຈ່າຍໜີ້ໄດ້. ໃນກໍລະນີທີ່ເຈົ້າໜີ້ຫຼາຍຄົນບັງຄັບໃຊ້ໃນເວລາດຽວກັນ, ເຈົ້າໜ້າທີ່ຕັດສິນປະສານງານການຍຶດຊັບສິນຂອງເຂົາເຈົ້າ ແລະ ລາຍໄດ້ຈະຖືກແບ່ງປັນພາຍໃຕ້ກົດລະບຽບທາງກົດໝາຍ. ດັ່ງນັ້ນ, ການເປັນຄົນທຳອິດໃນເວລາຕັດສິນຈຶ່ງມີຄວາມສຳຄັນໜ້ອຍກວ່າການມີຄວາມເປັນຈິງກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ຕ້ອງເກັບກຳ.

ທ່ານສາມາດໂອນ ຫຼື ຮັບປະກັນການຮຽກຮ້ອງໄດ້ບໍ?

ແມ່ນແລ້ວ. ເນື່ອງຈາກການຮຽກຮ້ອງແມ່ນສິດທິໃນຊັບສິນ, ທ່ານສາມາດມອບໝາຍໃຫ້ຄົນອື່ນ ຫຼື ໃຫ້ຄຳໝັ້ນສັນຍາເປັນຫຼັກຊັບຄ້ຳປະກັນ, ແລະ ທຸລະກິດຕ່າງໆກໍ່ເຮັດແບບນີ້ຢູ່ເລື້ອຍໆ, ໂດຍບໍ່ໄດ້ອະທິບາຍມັນໃນເງື່ອນໄຂເຫຼົ່ານັ້ນ. ການມອບໝາຍ (ສິ້ນ) ໂອນການຮຽກຮ້ອງສິດໃຫ້ເຈົ້າໜີ້ຄົນໃໝ່. ໂຮນລັງ ກົດຫມາຍ ຮູ້ສອງຮູບແບບ, ທັງສອງຢູ່ໃນມາດຕາ 3:94 ຂອງປະມວນກົດໝາຍແພ່ງຂອງໂຮນລັງ.

ການມອບໝາຍທີ່ເປີດເຜີຍ. ການຮຽກຮ້ອງຈະຖືກໂອນໂດຍໃບຕາດິນ ແລະ ລູກໜີ້ຈະຖືກແຈ້ງໃຫ້ຊາບ. ນັບແຕ່ເວລານັ້ນເປັນຕົ້ນໄປ ລູກໜີ້ສາມາດຊຳລະໜີ້ໄດ້ໂດຍການຈ່າຍໃຫ້ເຈົ້າໜີ້ໃໝ່ເທົ່ານັ້ນ.
ການມອບໝາຍທີ່ບໍ່ໄດ້ເປີດເຜີຍ (ງຽບ). ການໂອນເງິນແມ່ນເຮັດໂດຍໃບຢັ້ງຢືນຂອງທະນາຍຄວາມ ຫຼື ໂດຍໃບຢັ້ງຢືນສ່ວນຕົວທີ່ລົງທະບຽນກັບເຈົ້າໜ້າທີ່ພາສີ, ໂດຍບໍ່ຕ້ອງແຈ້ງໃຫ້ລູກໜີ້ຊາບ. ນີ້ແມ່ນວິທີການຈັດໂຄງສ້າງການເງິນລູກໜີ້: ລູກຄ້າຍັງສືບຕໍ່ຈ່າຍເງິນໃຫ້ຜູ້ສະໜອງເດີມຈົນກວ່າຜູ້ໃຫ້ທຶນຈະຕັດສິນໃຈເປີດເຜີຍການມອບໝາຍ.

ສິດໃນການຄ້ຳປະກັນໜີ້ສິນເຮັດວຽກໃນລັກສະນະດຽວກັນ. ມັນເປັນຫຼັກຊັບຄ້ຳປະກັນທີ່ພົບເລື້ອຍທີ່ສຸດທີ່ທະນາຄານໂຮນລັງເຂົ້າຄວບຄຸມທຸລະກິດການຄ້າ. ໃນທີ່ນີ້, ຄຳໝັ້ນສັນຍາອາດຈະຖືກເປີດເຜີຍ ຫຼື ບໍ່ເປີດເຜີຍ. ຄຳໝັ້ນສັນຍາທີ່ບໍ່ໄດ້ເປີດເຜີຍມັກຈະຖືກປັບປຸງໃໝ່ເປັນໄລຍະ, ເພື່ອໃຫ້ໃບແຈ້ງໜີ້ທີ່ອອກໃໝ່ຖືກຄຸ້ມຄອງ. ສອງຂໍ້ຈຳກັດທີ່ຄວນຮູ້. ທຳອິດ, ສັນຍາອາດຈະຈຳກັດ ຫຼື ບໍ່ລວມການມອບໝາຍ. ໃນ ໂຄເຟສ/ອິນເຕີແກມມາ (ສານສູງສຸດ, 21 ມີນາ 2014, ECLI:NL:HR:2014:682) ສານສູງສຸດໂຮນລັງ (ສານສູງສຸດ) ໄດ້ຖືວ່າຂໍ້ດັ່ງກ່າວໃນຫຼັກການມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ຕາມສັນຍາເທົ່ານັ້ນ, ເວັ້ນເສຍແຕ່ວ່າຖ້ອຍຄຳຂອງມັນ, ເຊິ່ງຖືກຕີຄວາມຢ່າງເປັນກາງ, ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າບັນດາຝ່າຍມີເຈດຕະນາທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ການຮຽກຮ້ອງນັ້ນບໍ່ສາມາດໂອນໄດ້. ສຳລັບການຮຽກຮ້ອງເງິນແບບທຸລະກິດຕໍ່ທຸລະກິດ, ທ່າທີດັ່ງກ່າວໄດ້ມີການປ່ຽນແປງຕັ້ງແຕ່ນັ້ນມາ. ພາຍໃຕ້ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການຍົກເລີກຂໍ້ຈຳກັດການໃຫ້ຄຳໝັ້ນສັນຍາ (ປຽກ ofeffing verpandingsverboden), ມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 1 ກໍລະກົດ 2025, ຂໍ້ກຳນົດທີ່ຍົກເວັ້ນ ຫຼື ຈຳກັດການໂອນ ຫຼື ການຈຳນອງເງິນຮຽກຮ້ອງລະຫວ່າງທຸລະກິດຕ່າງໆ ໂດຍຫຼັກການແລ້ວແມ່ນບໍ່ມີປະສິດທິພາບ. ສຳລັບຂໍ້ກຳນົດທີ່ໄດ້ຕົກລົງກັນກ່ອນວັນທີດັ່ງກ່າວ, ຂໍ້ກຳນົດນີ້ຈະຖືກນຳໃຊ້ຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 1 ຕຸລາ 2025. ສັນຍາຂອງຜູ້ບໍລິໂພກຢູ່ນອກກົດລະບຽບດັ່ງກ່າວ, ສະນັ້ນການຮ່າງທີ່ຊັດເຈນຍັງຄົງມີຄວາມສຳຄັນຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ອັນທີສອງ, ລູກໜີ້ຮັກສາການປ້ອງກັນຂອງຕົນ. ຜູ້ຮັບໂອນໄດ້ຮັບສິດໃນການຮຽກຮ້ອງຕາມທີ່ມັນຍັງຄົງຢູ່, ລວມທັງສິດໃນການຫັກລົບ, ຂໍ້ຂັດແຍ່ງໃດໆກ່ຽວກັບຄຸນນະພາບຂອງການປະຕິບັດ ແລະ ຂໍ້ຕົກລົງໃດໆທີ່ຈະເລື່ອນການຈ່າຍເງິນ. ການຊື້ການຮຽກຮ້ອງໂດຍບໍ່ເຫັນເອກະສານພື້ນຖານແມ່ນການຊື້ຄະດີຟ້ອງຮ້ອງ.

ກົດໝາຍໃດ ແລະ ສານໃດທີ່ໃຊ້ກັບການຮຽກຮ້ອງຂ້າມຊາຍແດນ?

ພາຍໃນສະຫະພາບເອີຣົບ, ກົດລະບຽບຂອງສະຫະພາບເອີຣົບຈະຕັດສິນວ່າກົດໝາຍໃດຄວບຄຸມການຮຽກຮ້ອງ ແລະ ສານໃດອາດຈະພິຈາລະນາຄະດີ. ສອງຄຳຖາມນັ້ນມາກ່ອນຄຳຕັດສິນທຸກຄັ້ງທີ່ເຈົ້າໜີ້ ແລະ ລູກໜີ້ຖືກສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນໃນປະເທດທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. ສຳລັບການຮຽກຮ້ອງຕາມສັນຍາ, ກົດໝາຍທີ່ໃຊ້ໄດ້ແມ່ນຖືກກຳນົດໂດຍລະບຽບ Rome I. ໂດຍຫຼັກການແລ້ວ ບັນດາຝ່າຍມີອິດສະຫຼະທີ່ຈະເລືອກ. ຖ້າພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ເລືອກ, ລະບຽບດັ່ງກ່າວຊີ້ໃຫ້ເຫັນເຖິງກົດໝາຍຂອງປະເທດທີ່ຝ່າຍທີ່ໃຫ້ການປະຕິບັດລັກສະນະດັ່ງກ່າວມີທີ່ຢູ່ອາໄສເປັນປະຈຳ. ສຳລັບການຂາຍສິນຄ້ານັ້ນແມ່ນຜູ້ຂາຍ; ສຳລັບສັນຍາການບໍລິການ, ຜູ້ໃຫ້ບໍລິການ. ການຮຽກຮ້ອງໂດຍອີງໃສ່ການກະທຳທີ່ຜິດກົດໝາຍແມ່ນຖືກຄວບຄຸມໂດຍລະບຽບ Rome II, ເຊິ່ງໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວຊີ້ໃຫ້ເຫັນເຖິງກົດໝາຍຂອງປະເທດທີ່ເກີດຄວາມເສຍຫາຍ. ບົດຄວາມຂອງພວກເຮົາກ່ຽວກັບ ກົດໝາຍທີ່ໃຊ້ໄດ້ໃນສັນຍາສາກົນ ປຶກສາຫາລືກ່ຽວກັບລະບຽບການທັງສອງຢ່າງລະອຽດ. ອຳນາດຕັດສິນແມ່ນຄວບຄຸມໂດຍລະບຽບການ Brussels I bis. ຈຳເລີຍທີ່ມີຖິ່ນຖານຢູ່ໃນລັດສະມາຊິກສາມາດຖືກຟ້ອງຮ້ອງໃນສານຂອງລັດນັ້ນ. ສຳລັບການຮຽກຮ້ອງຕາມສັນຍາ, ມັນຍັງສາມາດຖືກຟ້ອງຮ້ອງໃນສານຂອງສະຖານທີ່ທີ່ສິນຄ້າຖືກຈັດສົ່ງ ຫຼື ການບໍລິການໄດ້ຖືກໃຫ້ບໍລິການ. ຂໍ້ກຳນົດກ່ຽວກັບອຳນາດຕັດສິນໃນສັນຍາປົກກະຕິແລ້ວຈະລົບລ້າງທັງສອງຢ່າງ. ເມື່ອມີຄຳຕັດສິນແລ້ວ, ມັນຈະຖືກຮັບຮູ້ ແລະ ບັງຄັບໃຊ້ທົ່ວສະຫະພາບໂດຍບໍ່ມີການປະກາດການບັງຄັບໃຊ້ແຍກຕ່າງຫາກ (exequatur). ນັ້ນເຮັດໃຫ້ຄຳຕັດສິນຂອງໂຮນລັງເປັນປະໂຫຍດໂດຍກົງຕໍ່ລູກໜີ້ທີ່ສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນຢູ່ບ່ອນອື່ນໃນເອີຣົບ. ສຳລັບການຮຽກຮ້ອງເງິນຂ້າມຊາຍແດນທີ່ບໍ່ມີການໂຕ້ຖຽງ ມີເສັ້ນທາງທີ່ງ່າຍດາຍຄື: ຂັ້ນຕອນການຈ່າຍເງິນຂອງເອີຣົບ. ສຳລັບການຮຽກຮ້ອງຂະໜາດນ້ອຍ, ຂັ້ນຕອນການຮຽກຮ້ອງຂະໜາດນ້ອຍຂອງເອີຣົບສ່ວນໃຫຍ່ແມ່ນດຳເນີນການເປັນລາຍລັກອັກສອນ. ທັງສອງຢ່າງມີລາຄາຖືກກວ່າການດຳເນີນຄະດີທຳມະດາ ແລະ ທັງສອງບໍ່ຕ້ອງການທະນາຍຄວາມ. ມັນຍັງຄຸ້ມຄ່າທີ່ຈະຮັບຄຳແນະນຳກ່ຽວກັບເສັ້ນທາງທີ່ຈະໃຊ້ກ່ອນທີ່ທ່ານຈະສົ່ງຈົດໝາຍສະບັບທຳອິດ.

ຄວາມຜິດພາດໃດທີ່ເຮັດໃຫ້ເຈົ້າໜີ້ຕ້ອງຮຽກຮ້ອງຄ່າຊົດເຊີຍທີ່ດີ?

ການຮຽກຮ້ອງສ່ວນໃຫຍ່ທີ່ລົ້ມເຫຼວແມ່ນມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ເມື່ອພວກມັນເກີດຂຶ້ນ. ພວກມັນໄດ້ສູນຫາຍໄປຫຼັງຈາກນັ້ນ, ໂດຍປົກກະຕິແລ້ວແມ່ນດ້ວຍວິທີໜຶ່ງຕໍ່ໄປນີ້.

ເຈົ້າໜີ້ປ່ອຍໃຫ້ໄລຍະເວລາຈຳກັດດຳເນີນໄປໃນຂະນະທີ່ເຈລະຈາ, ໂດຍສົມມຸດວ່າການເວົ້າລົມກັນຈະຮັກສາການຮຽກຮ້ອງ. ມັນບໍ່ໄດ້ເຮັດ. ມີພຽງການຮຽກຮ້ອງເປັນລາຍລັກອັກສອນ ຫຼື ການສະຫງວນສິດ, ການຮັບຮູ້ໂດຍລູກໜີ້ ຫຼື ການດຳເນີນຄະດີເທົ່ານັ້ນທີ່ເຮັດໄດ້.
ເຈົ້າໜີ້ຍົກເລີກສັນຍາ ຫຼື ຮຽກຮ້ອງຄ່າເສຍຫາຍໂດຍບໍ່ໄດ້ແຈ້ງໃຫ້ຊາບກ່ຽວກັບການຜິດນັດຢ່າງຖືກຕ້ອງ, ແລະ ຄົ້ນພົບໃນສານວ່າລູກໜີ້ບໍ່ເຄີຍຜິດນັດຢ່າງເປັນທາງການ.
ເຈົ້າໜີ້ອີງໃສ່ເງື່ອນໄຂທົ່ວໄປທີ່ບໍ່ເຄີຍມີໃຫ້. ພາຍໃຕ້ມາດຕາ 6:233 ແລະ 6:234 ຂອງປະມວນກົດໝາຍແພ່ງຂອງໂຮນລັງ, ຂໍ້ກຳນົດໃນເງື່ອນໄຂມາດຕະຖານສາມາດຖືກຍົກເລີກໄດ້ ຖ້າຜູ້ໃຊ້ບໍ່ໄດ້ໃຫ້ໂອກາດທີ່ສົມເຫດສົມຜົນແກ່ອີກຝ່າຍໜຶ່ງທີ່ຈະຈົດບັນທຶກພວກມັນ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ຂໍ້ກຳນົດກ່ຽວກັບດອກເບ້ຍ, ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍ ແລະ ຂໍ້ຈຳກັດຄວາມຮັບຜິດຊອບຈະຖືກຍົກເລີກ.
ເຈົ້າໜີ້ຟ້ອງຮ້ອງໜ່ວຍງານທີ່ບໍ່ມີຢູ່ແລ້ວ, ຫຼື ບໍລິສັດທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງໃນກຸ່ມ, ແລະ ຕ້ອງໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃໝ່.

ສ່ວນລູກໜີ້, ສ່ວນໃຫຍ່ແມ່ນທຳລາຍຖານະຂອງເຂົາເຈົ້າໂດຍການຢູ່ງຽບ. ການບໍ່ສົນໃຈໃບແຈ້ງໜີ້, ການຮຽກຮ້ອງ, ໃບຮຽກ ຫຼື ແຈ້ງການຂອງເຈົ້າໜ້າທີ່ຕຳຫຼວດບໍ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຂະບວນການຊ້າລົງ. ມັນເລັ່ງຄວາມໄວຂຶ້ນ, ເພາະວ່າການຮຽກຮ້ອງທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງແມ່ນໄດ້ຮັບອະນຸຍາດໃນກໍລະນີຜິດນັດ. ລູກໜີ້ທີ່ໂຕ້ຖຽງການຮຽກຮ້ອງຄວນເຮັດແນວນັ້ນເປັນລາຍລັກອັກສອນ, ຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະ ມີເຫດຜົນ. ມັນຍັງຄວນຕອບສະໜອງຕໍ່ໃບຮຽກພາຍໃນໄລຍະເວລາທີ່ລະບຸໄວ້ໃນນັ້ນ. ການຂັດແຍ້ງເປັນລາຍລັກອັກສອນທີ່ເຮັດໃນເວລາທີ່ເໝາະສົມມັກຈະມີຄ່າຫຼາຍກວ່າການປ້ອງກັນທີ່ພັດທະນາຂຶ້ນຫຼາຍເດືອນຕໍ່ມາ.

ຍົກຕົວຢ່າງ

ຕົວຢ່າງສົມມຸດຖານສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າກົດລະບຽບເຫຼົ່ານີ້ເຮັດວຽກຮ່ວມກັນແນວໃດ. ຜູ້ສະໜອງຂອງໂຮນລັງສົ່ງມອບຊິ້ນສ່ວນເຄື່ອງຈັກໃຫ້ລູກຄ້າ ແລະ ສົ່ງໃບແຈ້ງໜີ້ 18,000 ເອີໂຣ ດ້ວຍໄລຍະເວລາການຊຳລະ 30 ມື້. ລູກຄ້າບໍ່ໄດ້ຈ່າຍເງິນ ແລະ ບໍ່ໄດ້ຈົ່ມກ່ຽວກັບຊິ້ນສ່ວນຕ່າງໆ. ຫຼັງຈາກໄລຍະເວລາການຊຳລະໝົດອາຍຸແລ້ວ, ການຮຽກຮ້ອງແມ່ນຄົບກຳນົດ ແລະ ຜົນປະໂຫຍດທາງການຄ້າຕາມກົດໝາຍຈະເລີ່ມດຳເນີນການໂດຍບໍ່ມີການແຈ້ງໃຫ້ຊາບຕື່ມອີກ. ເພື່ອລົບລ້າງຄວາມສົງໄສກ່ຽວກັບການຜິດນັດ, ຜູ້ສະໜອງສົ່ງຄຳຮຽກຮ້ອງເປັນລາຍລັກອັກສອນພ້ອມດ້ວຍໄລຍະເວລາສຸດທ້າຍສຳລັບການຈ່າຍເງິນ. ຈົດໝາຍດັ່ງກ່າວຍັງຂັດຂວາງຂໍ້ຈຳກັດ. ເມື່ອການຈ່າຍເງິນຍັງບໍ່ປະຕິບັດຕາມ, ຜູ້ສະໜອງຈະອອກໝາຍຮຽກຕໍ່ສານເຂດ, ເພາະວ່າຈຳນວນເງິນຕໍ່າກວ່າ 25,000 ເອີໂຣ. ຖ້າລູກຄ້າຍົກຂໍ້ບົກຜ່ອງເປັນຄັ້ງທຳອິດ, ລູກຄ້າຈະຕ້ອງອະທິບາຍວ່າເປັນຫຍັງເຂົາເຈົ້າຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ຈົ່ມກ່ອນໜ້ານີ້.

ໃນບົດສະຫຼຸບ

ການສັ່ງຊື້ແມ່ນສິດທີ່ສາມາດບັງຄັບໃຊ້ໄດ້ຕໍ່ການປະຕິບັດ. ມັນຕ້ອງການພາກສ່ວນທີ່ສາມາດລະບຸໄດ້, ການປະຕິບັດທີ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້ ແລະ ພື້ນຖານທາງກົດໝາຍເຊັ່ນ: ສັນຍາ, ການກະທຳທີ່ຜິດ ຫຼື ກົດລະບຽບຕາມກົດໝາຍ.
ການຮຽກຮ້ອງສາມາດຖືກບັງຄັບໃຊ້ໄດ້ເມື່ອມັນຮອດກຳນົດ ແລະ ສຳລັບວິທີແກ້ໄຂສ່ວນໃຫຍ່, ເມື່ອລູກໜີ້ຜິດນັດ. ການແຈ້ງການກ່ຽວກັບການຜິດນັດຢ່າງຖືກຕ້ອງມັກຈະເປັນການຕັດສິນໃຈທີ່ສຳຄັນ.
ການຮຽກຮ້ອງຕາມສັນຍາມັກຈະໝົດອາຍຸຫຼັງຈາກຫ້າປີ. ການຮຽກຮ້ອງເປັນລາຍລັກອັກສອນ ຫຼື ການສະຫງວນສິດຢ່າງຈະແຈ້ງຈະຂັດຂວາງຂໍ້ຈຳກັດ; ຄຳຕັດສິນສາມາດບັງຄັບໃຊ້ໄດ້ເປັນເວລາຊາວປີ.
ການຮຽກຮ້ອງແມ່ນຊັບສິນ: ມັນສາມາດມອບໝາຍ ຫຼື ໃຫ້ຄຳໝັ້ນສັນຍາໄດ້. ນັບຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 1 ກໍລະກົດ 2025, ຂໍ້ກຳນົດສ່ວນໃຫຍ່ທີ່ຈຳກັດການໂອນ ຫຼື ໃຫ້ຄຳໝັ້ນສັນຍາຂອງການຮຽກຮ້ອງເງິນທຸລະກິດແມ່ນບໍ່ມີຜົນບັງຄັບໃຊ້.
ຖານະຂອງທ່ານໃນຖານະເຈົ້າໜີ້ທຳມະດາແມ່ນອ່ອນແອໃນການລົ້ມລະລາຍ. ປັບປຸງມັນເມື່ອທ່ານເຮັດສັນຍາ, ດ້ວຍການຮັກສາກຳມະສິດ ຫຼື ສິດໃນການຄ້ຳປະກັນ.

ຄຳຖາມທີ່ຖືກຖາມເລື້ອຍໆກ່ຽວກັບການຮຽກຮ້ອງພາຍໃຕ້ກົດໝາຍຂອງໂຮນລັງ

ມີສອງຄຳຖາມທີ່ປາກົດຂຶ້ນໃນເກືອບທຸກໆການສົນທະນາກ່ຽວກັບການຈັດຊື້. ຄຳຕອບຂ້າງລຸ່ມນີ້ແມ່ນສັ້ນໆ; ຕຳແໜ່ງໃນກໍລະນີສ່ວນບຸກຄົນແມ່ນຂຶ້ນກັບສັນຍາ ແລະ ຂໍ້ເທັດຈິງ.

ການຈັດລຽງລຳດັບໃຊ້ເວລາດົນປານໃດ?

ການສັ່ງຊື້ບໍ່ໄດ້ຢູ່ຕະຫຼອດໄປ. ມັນຂຶ້ນກັບຂໍ້ຈຳກັດ ( ຄຳຮ້ອງຂໍ ). ສຳລັບການຮຽກຮ້ອງເພື່ອການປະຕິບັດສັນຍາ, ເຊັ່ນ: ການຈ່າຍເງິນຕາມໃບແຈ້ງໜີ້, ໄລຍະເວລາແມ່ນຫ້າປີນັບແຕ່ມື້ຫຼັງຈາກວັນທີ່ການຮຽກຮ້ອງຄົບກຳນົດ. ການຮຽກຮ້ອງຄ່າເສຍຫາຍຈະໝົດອາຍຸຫ້າປີຫຼັງຈາກຜູ້ເສຍຫາຍຮູ້ເຖິງຄວາມເສຍຫາຍ ແລະ ຜູ້ທີ່ຕ້ອງຮັບຜິດຊອບ, ແລະ ໃນກໍລະນີໃດກໍ່ຕາມຫຼັງຈາກຊາວປີ.

ທ່ານສາມາດຂັດຂວາງການຈຳກັດດ້ວຍການຮຽກຮ້ອງເປັນລາຍລັກອັກສອນ ຫຼື ຂໍ້ຄວາມເປັນລາຍລັກອັກສອນທີ່ທ່ານສະຫງວນສິດໃນການຈ່າຍເງິນຂອງທ່ານຢ່າງຈະແຈ້ງ; ຫຼັງຈາກນັ້ນໄລຍະເວລາໃໝ່ຈະເລີ່ມຕົ້ນ. ເມື່ອສານໄດ້ຢືນຢັນການຮຽກຮ້ອງຂອງທ່ານໃນຄຳຕັດສິນ, ທ່ານສາມາດບັງຄັບໃຊ້ຄຳຕັດສິນນັ້ນເປັນເວລາຊາວປີ.

ຂ້ອຍສາມາດຂາຍສິນຄ້າຂອງຂ້ອຍໄດ້ບໍ?

ແມ່ນແລ້ວ. ການໂອນສິດຮຽກຮ້ອງເອີ້ນວ່າການມອບໝາຍ ( cessie ). ທຸລະກິດຕ່າງໆມັກຈະຂາຍສິດຮຽກຮ້ອງໃຫ້ກັບຜູ້ຊື້ໜີ້ ຫຼື ໃຊ້ເປັນຫຼັກປະກັນສຳລັບການສະໜອງທຶນ.

ການມອບໝາຍອາດຈະຖືກເປີດເຜີຍ ຫຼື ບໍ່ເປີດເຜີຍ. ໃນການມອບໝາຍທີ່ເປີດເຜີຍ, ລູກໜີ້ຈະໄດ້ຮັບແຈ້ງການ, ແລະ ຕັ້ງແຕ່ນັ້ນມາລູກໜີ້ສາມາດຈ່າຍເງິນໃຫ້ເຈົ້າໜີ້ໃໝ່ໄດ້ເທົ່ານັ້ນ. ໃນການມອບໝາຍທີ່ບໍ່ໄດ້ເປີດເຜີຍ, ເຊິ່ງເຮັດໂດຍໃບຢັ້ງຢືນຂອງທະນາຍຄວາມ ຫຼື ໃບຢັ້ງຢືນສ່ວນຕົວທີ່ຈົດທະບຽນ, ລູກໜີ້ຈະບໍ່ໄດ້ຮັບແຈ້ງການ ແລະ ສືບຕໍ່ຈ່າຍເງິນໃຫ້ເຈົ້າໜີ້ເດີມຈົນກວ່າການມອບໝາຍຈະຖືກເປີດເຜີຍ. ລູກໜີ້ຮັກສາການປ້ອງກັນຕົວຂອງຕົນຕໍ່ກັບການຮຽກຮ້ອງໃນທັງສອງກໍລະນີ.

ການຮຽກຮ້ອງບໍ່ຄືກັນກັບໃບແຈ້ງໜີ້ ( factuur ). ການຮຽກຮ້ອງແມ່ນສິດທິທາງກົດໝາຍທີ່ຈະໄດ້ຮັບການຈ່າຍເງິນ; ໃບແຈ້ງໜີ້ແມ່ນເອກະສານທີ່ບັນທຶກ ແລະ ຮ້ອງຂໍການຈ່າຍເງິນ. ບໍ່ແມ່ນທຸກໆການຮຽກຮ້ອງເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍໃບແຈ້ງໜີ້: ການຮຽກຮ້ອງຄ່າເສຍຫາຍທີ່ເກີດຈາກຜູ້ຮັບເໝົາທີ່ທຳລາຍຊັບສິນຂອງທ່ານ, ຕົວຢ່າງ, ແມ່ນການຮຽກຮ້ອງໂດຍບໍ່ມີໃບແຈ້ງໜີ້.

Law & More ໃຫ້ຄໍາແນະນໍາແກ່ເຈົ້າໜີ້ ແລະ ລູກໜີ້ກ່ຽວກັບການຮຽກຮ້ອງພາຍໃຕ້ກົດໝາຍຂອງໂຮນລັງ: ມີການຮຽກຮ້ອງຫຼືບໍ່ ແລະ ຕໍ່ຕ້ານໃຜ, ແຈ້ງການກ່ຽວກັບການຜິດນັດ ແລະ ເງື່ອນໄຂທົ່ວໄປທີ່ຍັງຄົງຢູ່, ຄວາມປອດໄພໂດຍຜ່ານການຮັກສາກຳມະສິດ ຫຼື ຄຳໝັ້ນສັນຍາ, ແລະ ການດໍາເນີນຄະດີຕໍ່ໜ້າສານຂັ້ນຕົ້ນ ແລະ ສານເຂດ. ບໍ່ແນ່ໃຈວ່າທ່ານຢືນຢູ່ໃສ? ບອກພວກເຮົາກ່ຽວກັບສະຖານະການຂອງທ່ານ. ພວກເຮົາຈະແຈ້ງໃຫ້ທ່ານຮູ້ທາງເລືອກຂອງທ່ານພາຍໃນໜຶ່ງມື້ເຮັດວຽກ.

ວິທີການ Law & More ສາມາດຊ່ວຍທ່ານໄດ້ກັບເລື່ອງນີ້ໄດ້ຖືກອະທິບາຍໄວ້ໃນພວກເຮົາ ທະນາຍຄວາມຂອງບໍລິສັດ ຫນ້າ.

Ruby van Kersbergen

Ruby van Kersbergen ເປັນທະນາຍຄວາມທີ່ Law & More in Eindhoven ແລະ Amsterdamນາງມີຄວາມຊ່ຽວຊານດ້ານກົດໝາຍສັນຍາ, ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍບໍລິສັດ ແລະ ການບໍລິການທາງກົດໝາຍຂອງບໍລິສັດ, ແລະ ຍັງເຮັດວຽກໃນກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການເຄື່ອນຍ້າຍ.